บทที่ 128

หน้าด้านหน้าทนไม่ยอมไปแล้ว

死皮賴臉不走了

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

大街上,陳凡嘴裡叼著香煙,慢悠悠地看著前面的那對狗男女。

ไทย

บนถนนใหญ่ เฉินฝานคาบบุหรี่ไว้ในปาก มองคู่ชายหญิงคู่นั้นตรงหน้าอย่างเอื่อยเฉื่อย

จีน

郭帥這頓揍沒白挨,不但確認了跟劉玲玲的關係,還讓人家姑娘心疼得要死,一直在緊張地噓寒問暖。

ไทย

การถูกซ้อมครั้งนี้ของกัวซ่วยไม่เสียเปล่าเลย นอกจากจะยืนยันความสัมพันธ์กับหลิวหลิงหลิงแล้ว ยังทำให้หญิงสาวเป็นห่วงจนแทบแย่ คอยถามไถ่อาการเขาด้วยความกังวลอยู่ตลอด

จีน

在看郭帥這孫子,嘴角都快咧到耳朵根去了。

ไทย

ส่วนไอ้กัวซ่วยนั่น มุมปากแทบจะฉีกไปถึงใบหูอยู่แล้ว

จีน

而且還時不時地痛得哎喲一聲,每次都能讓劉玲玲緊張不已。

ไทย

แถมยังร้อง “โอ๊ย” ด้วยความเจ็บเป็นระยะ ๆ ทุกครั้งทำให้หลิวหลิงหลิงตื่นตกใจอย่างมาก

จีน

郭帥佯裝走路不方便,這樣劉玲玲就可以架著她的肩膀,攙扶著他走路。

ไทย

กัวซ่วยแสร้งทำเป็นเดินไม่สะดวก แบบนี้หลิวหลิงหลิงก็จะได้พาดแขนไว้บนไหล่ของเขา คอยพยุงเขาเดิน

จีน

陳凡看著這一幕,心中覺得有些好笑。

ไทย

เฉินฝานมองภาพนี้แล้วรู้สึกขบขันอยู่ในใจ

จีน

臭小子,戲演得不錯啊。

ไทย

ไอ้หนุ่มนี่ แสดงละครเก่งไม่เบาเลยนะ

จีน

剛剛明明還拍著胸脯說自己沒事。

ไทย

เมื่อกี้ยังตบอกพูดอยู่ว่าตัวเองไม่เป็นไรแท้ ๆ

จีน

這會兒卻又是咳嗽又是一瘸一拐,不知道的還以為他快不行了呢。

ไทย

ตอนนี้กลับทั้งไอทั้งเดินกะเผลก คนไม่รู้คงคิดว่าเขาใกล้ตายแล้วกระมัง

จีน

“玲玲,你放心,只要有我在,這輩子我都不會讓任何人傷害到你。”

ไทย

“หลิงหลิง ไม่ต้องห่วงนะ ตราบใดที่มีฉันอยู่ ชาตินี้ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอเด็ดขาด”

จีน

郭帥彷彿根本沒看到陳凡,還在繼續說著肉麻的情話。

ไทย

กัวซ่วยทำราวกับมองไม่เห็นเฉินฝาน ยังคงพูดคำหวานเลี่ยนต่อไป

จีน

“只要今晚你沒事i,我就算是受再多的傷也值了。”

ไทย

“ขอแค่คืนนี้เธอไม่เป็นอะไร ต่อให้ฉันต้องบาดเจ็บมากกว่านี้ก็ถือว่าคุ้มแล้ว”

จีน

劉玲玲紅著眼眶,有些心疼地責備道。

ไทย

หลิวหลิงหลิงขอบตาแดงก่ำ กล่าวตำหนิเขาด้วยความสงสาร

จีน

“你怎麼那麼傻啊。”

ไทย

“ทำไมเธอถึงโง่ขนาดนี้นะ”

จีน

郭帥一臉堅定,“我不傻。我只為你一個人拚命。”

ไทย

กัวซ่วยพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่น “ฉันไม่ได้โง่ ฉันยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเธอแค่คนเดียว”

จีน

看著劉玲玲戀愛腦上頭,輕輕趴在郭帥懷裡。

ไทย

เมื่อเห็นหลิวหลิงหลิงตกอยู่ในห้วงรัก เธอก็ค่อย ๆ ซบลงในอ้อมกอดของกัวซ่วย

จีน

而郭帥的一隻手已經忍不住輕輕地摟住了對方的纖腰。

ไทย

ส่วนมือข้างหนึ่งของกัวซ่วยก็อดไม่ได้ที่จะโอบเอวบางของอีกฝ่ายเบา ๆ

จีน

陳凡不得不感慨一句。

ไทย

เฉินฝานอดทอดถอนใจไม่ได้

จีน

人才啊。

ไทย

ช่างเป็นคนมีพรสวรรค์จริง ๆ

จีน

想不到郭帥這小子學習不行,泡妞倒是無師自通,得到了自己的六分真傳。

ไทย

ไม่นึกเลยว่าไอ้กัวซ่วยนี่จะเรียนไม่เอาไหน แต่เรื่องจีบสาวกลับเรียนรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีครู แถมยังได้เคล็ดลับจากเขาไปถึงหกส่วน

จีน

搓了搓有些發紅的鼻子,陳凡凍得打了個哆嗦。

ไทย

เฉินฝานขยี้จมูกที่เริ่มแดง แล้วตัวสั่นด้วยความหนาว

จีน

抬頭見前面這倆人還在慢悠悠的雪中漫步,尤其是郭帥的那隻咸豬手,已經快要向下移到人家姑娘的臀部了……

ไทย

เงยหน้าขึ้นก็เห็นคนทั้งคู่ยังคงเดินทอดน่องอยู่ท่ามกลางหิมะ โดยเฉพาะมือสกปรกข้างนั้นของกัวซ่วยที่แทบจะเลื่อนลงไปถึงก้นของหญิงสาวอยู่แล้ว…

จีน

陳凡實在是看不下去了。

ไทย

เฉินฝานทนดูต่อไปไม่ไหวจริง ๆ

จีน

“我說,咱們還是趕緊攔個計程車回去吧,天太冷了。”

ไทย

“ฉันว่าเรารีบเรียกแท็กซี่กลับกันเถอะ อากาศหนาวเกินไปแล้ว”

จีน

劉玲玲也猛點頭,“陳凡說得對,咱們還是先回去吧。”

ไทย

หลิวหลิงหลิงก็พยักหน้ารัว ๆ “เฉินฝานพูดถูก เรากลับกันก่อนเถอะ”

จีน

郭帥一臉撒嬌,“可是我還想跟你再待會兒。”

ไทย

กัวซ่วยทำหน้าออดอ้อน “แต่ฉันยังอยากอยู่กับเธอต่ออีกสักหน่อย”

จีน

劉玲玲紅著臉輕聲道:“回酒店再說。”

ไทย

หลิวหลิงหลิงหน้าแดง พูดเสียงเบา “กลับโรงแรมแล้วค่อยว่ากัน”

จีน

郭帥掏出房卡,“玲玲,我向你坦白,我撒謊了。”

ไทย

กัวซ่วยหยิบคีย์การ์ดห้องพักออกมา “หลิงหลิง ฉันจะสารภาพกับเธอ ฉันโกหก”

จีน

“其實我身上的生活費就夠定一間房了,我只給你定了房間。”

ไทย

“จริง ๆ แล้วเงินค่าใช้จ่ายของฉันพอจองห้องได้แค่ห้องเดียว ฉันจองห้องให้เธอเท่านั้น”

จีน

“我待會兒還是一個人去找個小旅館吧。”

ไทย

“เดี๋ยวฉันคงต้องไปหาโรงแรมเล็ก ๆ อยู่คนเดียว”

จีน

“你不用替我擔心,我沒事的……”

ไทย

“เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันนะ ฉันไม่เป็นไร…”

จีน

聽了這話,劉玲玲那個感動哦,恨不得現在就以身相許。

ไทย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวหลิงหลิงก็ซาบซึ้งจนแทบอยากมอบกายให้เขาทันที

จีน

“你……你怎麼不早跟我說呢。”

ไทย

“เธอ…ทำไมไม่บอกฉันเร็วกว่านี้ล่ะ”

จีน

“天都這麼晚了,你身上還有傷。要不……先回酒店再說吧。”

ไทย

“ดึกมากแล้ว แถมเธอยังบาดเจ็บอีก ถ้าอย่างนั้น…กลับโรงแรมก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะ”

จีน

“先回酒店我幫你處理一下傷口……”

ไทย

“กลับไปก่อน เดี๋ยวฉันช่วยจัดการแผลให้…”

จีน

郭帥順勢提議道:“要不……我們睡一個房間,你別誤會啊,我的意思是我可以睡沙發或是地板……”

ไทย

กัวซ่วยถือโอกาสเสนอ “ถ้าอย่างนั้น…เรานอนห้องเดียวกันไหม เธออย่าเข้าใจผิดนะ ฉันหมายถึงฉันนอนบนโซฟาหรือไม่ก็พื้นได้…”

จีน

不等劉玲玲開口,郭帥便表現出一副痛苦的樣子。

ไทย

ไม่รอให้หลิวหลิงหลิงเอ่ยปาก กัวซ่วยก็ทำหน้าเจ็บปวดขึ้นมา

จีน

“哎喲,好痛……”

ไทย

“โอ๊ย เจ็บจัง…”

จีน

果然劉玲玲心軟了。

ไทย

เป็นไปตามคาด หลิวหลิงหลิงใจอ่อน

จีน

“先回去再說。”

ไทย

“กลับไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

จีน

“哎,好好……”

ไทย

“โอเค ๆ…”

จีน

郭帥立馬興奮地挺直了腰板,還不忘回頭朝陳凡眨眨眼。

ไทย

กัวซ่วยรีบยืดตัวตรงด้วยความตื่นเต้น ไม่ลืมหันกลับมากะพริบตาให้เฉินฝาน

จีน

草。

ไทย

แม่งเอ๊ย

จีน

真尼瑪賤。

ไทย

หน้าด้านชะมัด

จีน

陳凡咒罵一句,同時又不得不在心裡承認。

ไทย

เฉินฝานสบถด่าออกมาคำหนึ่ง ขณะเดียวกันก็อดยอมรับในใจไม่ได้

จีน

果然泡妞還是得臉皮厚才行啊。

ไทย

ดูท่าการจีบสาวนี่ต้องหน้าด้านจริง ๆ ถึงจะได้ผล

จีน

在這方面,自己跟郭帥似乎還差了點距離。

ไทย

ในเรื่องนี้ ดูเหมือนเขาจะยังห่างชั้นกับกัวซ่วยอยู่เล็กน้อย

จีน

好不容易攔了一輛計程車,三人趕回喜來登。

ไทย

กว่าจะเรียกแท็กซี่ได้หนึ่งคัน ทั้งสามคนก็รีบกลับโรงแรมเชอราตัน

จีน

坐電梯上樓,劉玲玲架著郭帥回包房,還不忘關心陳凡。

ไทย

พอขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน หลิวหลิงหลิงก็พยุงกัวซ่วยกลับห้องส่วนตัว และยังไม่ลืมเป็นห่วงเฉินฝาน

จีน

“陳凡,你的傷沒事吧?要不要擦點紅花油……”

ไทย

“เฉินฝาน แผลของนายไม่เป็นไรใช่ไหม? จะทาน้ำมันหงฮวาสักหน่อยไหม…”

จีน

結果陳凡還沒開口,郭帥已經搶先道。

ไทย

ผลคือเฉินฝานยังไม่ทันได้พูด กัวซ่วยก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน

จีน

“玲玲,別理他,人家女朋友在呢,這種事當然是人家女朋友來做了。”

ไทย

“หลิงหลิง ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก แฟนของเขาอยู่ด้วย เรื่องแบบนี้ก็ต้องให้แฟนเขาจัดการสิ”

จีน

“凡哥,你趕緊去找嫂子吧。我們這兒你就不用擔心了。”

ไทย

“พี่ฝาน รีบไปหาพี่สะใภ้เถอะ ทางนี้ไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว”

จีน

說完朝陳凡眨眨眼,拽著劉玲玲朝包房走去。

ไทย

พูดจบก็ขยิบตาให้เฉินฝาน แล้วลากหลิวหลิงหลิงเดินไปทางห้องส่วนตัว

จีน

看著這傢伙的背影,陳凡差點沒忍住爆粗口。

ไทย

เมื่อมองแผ่นหลังของหมอนี่ เฉินฝานแทบจะกลั้นคำหยาบไว้ไม่อยู่

จีน

真是個畜生啊。

ไทย

ช่างเป็นเดรัจฉานจริง ๆ

จีน

老子撇下媳婦兒去救你,你丫竟然把我給扔了。

ไทย

ฉันทิ้งเมียฉันไปช่วยแก แต่แกกลับทิ้งฉันเฉยเลย

จีน

目睹兩人開門進了包間,陳凡轉身躡手躡腳的來到蘇若初的包房。

ไทย

หลังเห็นทั้งคู่เปิดประตูเข้าไปในห้องส่วนตัวแล้ว เฉินฝานก็หันหลัง เดินย่องเบา ๆ มาถึงห้องส่วนตัวของซูรั่วชู

จีน

輕輕敲了敲門。

ไทย

เขาเคาะประตูเบา ๆ

จีน

“誰?”屋裡傳來蘇若初緊張的聲音。

ไทย

“ใคร?” เสียงซูรั่วชูดังมาจากในห้องอย่างตื่นตระหนก

จีน

“是我。”

ไทย

“ฉันเอง”

จีน

一聽陳凡的聲音,房門很快打開。

ไทย

ทันทีที่ได้ยินเสียงเฉินฝาน ประตูห้องก็เปิดออกอย่างรวดเร็ว

จีน

一看到陳凡的樣子,蘇若初嚇了一跳,趕忙拉開門攙著陳凡進了房間。

ไทย

พอเห็นสภาพของเฉินฝาน ซูรั่วชูก็ตกใจ รีบเปิดประตูให้กว้างแล้วพยุงเฉินฝานเข้าห้อง

จีน

“你……你這是怎麼搞的?”

ไทย

“นาย…นายไปทำอะไรมา?”

จีน

“哎喲,慢點慢點,疼!”

ไทย

“โอ๊ย ช้า ๆ หน่อย เจ็บนะ!”

จีน

陳凡一進屋,立馬換了一個狀態,裝出一副痛苦的模樣。

ไทย

ทันทีที่เข้าห้อง เฉินฝานก็เปลี่ยนอากัปกิริยา แสร้งทำเป็นเจ็บปวด

จีน

“你跟人家打架了?”蘇若初有些緊張的問道。

ไทย

“นายไปต่อยตีกับคนอื่นมาเหรอ?” ซูรั่วชูถามอย่างตื่นเต้น

จีน

陳凡擺擺手,“我趕過去的時候,郭帥已經跟他們打在一起了。”

ไทย

เฉินฝานโบกมือ “ตอนฉันไปถึง กัวซ่วยก็กำลังต่อยตีกับพวกนั้นอยู่แล้ว”

จีน

“我可是廢了老大勁兒才把他們分開,我這身上就是拉架的時候挨的黑拳。”

ไทย

“ฉันใช้แรงไปตั้งมากกว่าจะแยกพวกเขาออกจากกันได้ ที่ตัวฉันมีแผลก็เพราะโดนหมัดลับตอนเข้าไปห้ามนี่แหละ”

จีน

見蘇若初緊張,陳凡接著又笑笑。

ไทย

เมื่อเห็นซูรั่วชูตื่นตระหนก เฉินฝานก็ยิ้มแล้วพูดต่อ

จีน

“沒事,就是不小心摔倒沾上了泥,其實沒那麼嚴重。”

ไทย

“ไม่เป็นไร แค่เผลอล้มแล้วเปื้อนโคลนเท่านั้น ที่จริงไม่ได้ร้ายแรงอะไร”

จีน

蘇若初有些擔憂又有些無奈。

ไทย

ซูรั่วชูทั้งเป็นห่วงทั้งจนใจ

จีน

“不是說讓你不要衝動嗎?”

ไทย

“ไม่ได้บอกแล้วเหรอว่าอย่าวู่วาม?”

จีน

“媳婦兒,我這次可真沒衝動,我是拉架去了。”

ไทย

“เมียฉัน คราวนี้ฉันไม่ได้วู่วามจริง ๆ นะ ฉันเข้าไปห้าม”

จีน

“要不是我拉著,郭帥今晚可能真就要發瘋了。”

ไทย

“ถ้าฉันไม่เข้าไปห้าม คืนนี้กัวซ่วยอาจคลั่งขึ้นมาจริง ๆ ก็ได้”

จีน

蘇若初仔細檢查了一下陳凡身上,確定沒有流血,這才稍稍鬆了一口氣。

ไทย

ซูรั่วชูตรวจดูร่างกายของเฉินฝานอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเลือดไหล เธอจึงค่อยผ่อนคลายลงเล็กน้อย

จีน

“郭帥呢?他沒事吧?”

ไทย

“แล้วกัวซ่วยล่ะ? เขาไม่เป็นไรใช่ไหม?”

จีน

“別提這孫子。”

ไทย

“อย่าพูดถึงไอ้หมอนั่นเลย”

จีน

“這孫子因禍得福了,打了一架反而讓人家劉玲玲感動了。”

ไทย

“หมอนั่นได้ดีเพราะเคราะห์ร้ายแท้ ๆ ต่อยตีกันรอบหนึ่งกลับทำให้หลิวหลิงหลิงซาบซึ้งใจ”

จีน

“這會兒兩人說不定正在隔壁房間你儂我儂呢。”

ไทย

“ตอนนี้ไม่แน่ว่าทั้งคู่อาจกำลังพลอดรักกันอยู่ในห้องข้าง ๆ ก็ได้”

จีน

蘇若初小臉一紅,佯裝沒聽懂這句話。

ไทย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงขึ้น เธอแสร้งทำเป็นฟังไม่เข้าใจ

จีน

“您要不要先過去洗個澡,換身新衣服啊。小心感冒。”

ไทย

“นายไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ก่อนดีไหม? ระวังจะเป็นหวัดนะ”

จีน

“我的衣服在行李箱里,你幫我拿一身出來吧。”

ไทย

“เสื้อผ้าของฉันอยู่ในกระเป๋าเดินทาง เธอช่วยหยิบออกมาให้ชุดหนึ่งสิ”

จีน

“媳婦兒,我能不能在你這屋洗澡啊?我那屋太冷了,熱水器都沒燒呢。”

ไทย

“เมียฉัน ฉันอาบน้ำที่ห้องเธอได้ไหม? ห้องของฉันหนาวเกินไป เครื่องทำน้ำอุ่นก็ยังไม่ได้เปิดเลย”

จีน

蘇若初本想拒絕,但是聽了後面一句話,遲疑了一下點點頭。

ไทย

เดิมทีซูรั่วชูตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอได้ยินประโยคหลัง เธอก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า

จีน

“那你在這邊洗,我去隔壁。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นนายอาบที่นี่ ฉันจะไปห้องข้าง ๆ”

จีน

陳凡一聽,頓時有些沮喪。

ไทย

ทันทีที่ได้ยิน เฉินฝานก็ห่อเหี่ยวลงเล็กน้อย

จีน

“你就這麼不放心我啊?”

ไทย

“เธอไม่ไว้ใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

จีน

“不是的……”

ไทย

“ไม่ใช่นะ…”

จีน

蘇若初有些緊張,連忙擺擺手,見陳凡臉上的淤青,蘇若初遲疑了一下輕聲道。

ไทย

ซูรั่วชูดูตื่นเต้น รีบโบกมือไปมา เมื่อเห็นรอยฟกช้ำบนใบหน้าของเฉินฝาน เธอก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดเสียงเบา

จีน

“那你洗吧。我在這裡看電視。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นนายอาบเถอะ ฉันจะดูโทรทัศน์อยู่ตรงนี้”

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

陳凡這才起身拿著新衣服進了洗手間。

ไทย

เฉินฝานจึงลุกขึ้น หยิบเสื้อผ้าชุดใหม่เข้าไปในห้องน้ำ

จีน

簡單沖了個熱水澡,陳凡穿著睡衣睡褲走了出來。

ไทย

หลังอาบน้ำอุ่นแบบง่าย ๆ เสร็จ เฉินฝานก็เดินออกมาในชุดนอนเสื้อกับกางเกง

จีน

看到這一幕,蘇若初小臉一紅,似乎有些尷尬。

ไทย

เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูก็แดงขึ้น ดูเหมือนเธอจะรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

จีน

“你……你身上的傷真沒事嗎?”

ไทย

“นาย…แผลบนตัวไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ?”

จีน

“要不我出去給你買瓶紅花油擦一擦吧?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นฉันออกไปซื้อขวดน้ำมันหงฮวามาให้นายทาหน่อยดีไหม?”

จีน

陳凡攔住對方,“外面早就下大了。”

ไทย

เฉินฝานห้ามอีกฝ่ายไว้ “ข้างนอกหิมะตกหนักแล้ว”

จีน

“算了,一點小傷而已。”

ไทย

“ช่างเถอะ แผลเล็กน้อยเอง”

จีน

蘇若初此刻也穿著一身粉色的睡衣,似乎是第一次在異性面前露出這樣一面,有些不太習慣。

ไทย

ตอนนี้ซูรั่วชูเองก็สวมชุดนอนสีชมพูอยู่ ดูเหมือนนี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอเผยด้านนี้ต่อหน้าเพศตรงข้าม จึงรู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินนัก

จีน

“那……時間也不早了,你過去休息吧?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้น…ก็ดึกแล้ว นายกลับไปพักผ่อนเถอะ?”

จีน

陳凡苦笑:“我能不能在這裡睡?”

ไทย

เฉินฝานยิ้มเจื่อน “ฉันนอนที่นี่ได้ไหม?”

จีน

蘇若初紅著臉搖頭,“不行。”

ไทย

ซูรั่วชูหน้าแดงแล้วส่ายหน้า “ไม่ได้”

จีน

陳凡突然捂著肚子。

ไทย

จู่ ๆ เฉินฝานก็กุมท้อง

จีน

“哎喲,我突然肚子好痛,不行,我得上個洗手間。”

ไทย

“โอ๊ย จู่ ๆ ฉันก็ปวดท้องมาก ไม่ได้การแล้ว ฉันต้องเข้าห้องน้ำ”

จีน

說完不等蘇若初開口,一個人急匆匆又竄進了洗手間。

ไทย

พูดจบโดยไม่รอให้ซูรั่วชูเอ่ยปาก เขาก็รีบร้อนพุ่งเข้าไปในห้องน้ำตามลำพัง

จีน

在洗手間里墨跡了快十分鐘,正當陳凡還在思索到底要用什麼辦法留下來的時候。

ไทย

หลังอ้อยอิ่งอยู่ในห้องน้ำนานเกือบสิบนาที ขณะที่เฉินฝานยังคงครุ่นคิดว่าจะใช้วิธีไหนรั้งตัวเองให้อยู่ต่อได้

จีน

外面傳來了蘇若初的聲音。

ไทย

เสียงของซูรั่วชูก็ดังมาจากด้านนอก

จีน

“大色狼,你……出來吧。”

ไทย

“เจ้าหมาป่าลามก นาย…ออกมาเถอะ”

จีน

“我不讓你過去睡了。”

ไทย

“ฉันไม่ให้นายกลับไปนอนแล้วก็ได้”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน