ลงมือแล้ว
動手了แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“看什麼呢?”
ไทย
“มองอะไรอยู่เหรอ”
จีน
見陳凡發獃,蘇若初忍不住問了一句。
ไทย
เมื่อเห็นเฉินฝานเหม่อลอย ซูรั่วชูจึงอดถามไม่ได้
จีน
陳凡收回目光,笑著搖搖頭。
ไทย
เฉินฝานละสายตากลับมา แล้วส่ายหน้าพลางยิ้ม
จีน
“沒什麼。”
ไทย
“ไม่มีอะไร”
จีน
蘇若初也沒多想,從陳凡懷裡退出來。
ไทย
ซูรั่วชูไม่ได้คิดอะไรมาก เธอผละออกจากอ้อมแขนของเฉินฝาน
จีน
“對了,過兩天宏海哥要來雲海。”
ไทย
“จริงสิ อีกสองวันพี่หงไห่จะมาหยุนไห่”
จีน
陳凡一愣。
ไทย
เฉินฝานชะงัก
จีน
“宏海?開電腦技術學校的周宏海?”
ไทย
“หงไห่? โจวหงไห่ที่เปิดโรงเรียนสอนเทคนิคคอมพิวเตอร์น่ะเหรอ”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อืม”
จีน
陳凡有些好奇。
ไทย
เฉินฝานรู้สึกสงสัยเล็กน้อย
จีน
“他來雲海有事?”
ไทย
“เขามาหยุนไห่ทำไมเหรอ”
จีน
蘇如初抬手輕輕攏起一縷青絲到耳朵後面。
ไทย
ซูรั่วชูยกมือขึ้นรวบปอยผมสลวยไปไว้หลังใบหูเบา ๆ
จีน
“說是有老同學結婚,過來參加婚宴。”
ไทย
“ได้ยินว่ามีเพื่อนร่วมชั้นเก่าจะแต่งงาน เลยมาร่วมงานเลี้ยงฉลองแต่งงาน”
จีน
“到時候宏海哥可能會找我們吃飯。你要去嗎?”
ไทย
“ถึงตอนนั้นพี่หงไห่อาจจะชวนเราไปกินข้าว นายจะไปไหม”
จีน
陳凡笑了。
ไทย
เฉินฝานยิ้ม
จีน
“去。當然要去。”
ไทย
“ไปสิ แน่นอนว่าต้องไป”
จีน
“他可是咱倆的老朋友,而且我還欠他一個人情呢。”
ไทย
“เขาเป็นเพื่อนเก่าของเราสองคนนะ แล้วฉันยังติดหนี้บุญคุณเขาอยู่ด้วย”
จีน
要不是周宏海的電腦技術學校,陳凡也沒地方創建域名網。
ไทย
ถ้าไม่ใช่เพราะโรงเรียนสอนเทคนิคคอมพิวเตอร์ของโจวหงไห่ เฉินฝานก็คงไม่มีที่สร้างโดเมนเน็ต
จีน
雖然周宏海當初有利用陳凡免費為學校打廣告的行為,但是陳凡也一直在人家的地方免費使用電腦,這才有了成功搭建域名網。
ไทย
แม้ตอนแรกโจวหงไห่จะใช้เฉินฝานช่วยโฆษณาโรงเรียนให้ฟรี แต่เฉินฝานก็ใช้คอมพิวเตอร์ที่สถานที่ของเขาฟรีมาโดยตลอด โดเมนเน็ตจึงสร้างสำเร็จขึ้นมาได้
จีน
從這方面來講,其實還是陳凡賺了。
ไทย
มองจากแง่นี้แล้ว ที่จริงเฉินฝานต่างหากที่ได้กำไร
จีน
所以陳凡說欠對方一個人情,並不是客套而已。
ไทย
ดังนั้นที่เฉินฝานบอกว่าติดหนี้บุญคุณอีกฝ่าย จึงไม่ได้พูดเอามารยาทเท่านั้น
จีน
“到時候你提前通知我,咱倆好好的宴請一下宏海哥。”
ไทย
“ถึงตอนนั้นเธอบอกฉันล่วงหน้าด้วยนะ เราสองคนจะได้เลี้ยงพี่หงไห่อย่างดี”
จีน
蘇若初笑著點點頭。
ไทย
ซูรั่วชูยิ้มแล้วพยักหน้า
จีน
“天這麼冷,你趕緊回寢室吧。”
ไทย
“อากาศหนาวขนาดนี้ รีบกลับหอพักเถอะ”
จีน
陳凡搖搖頭,“不想跟你分開。”
ไทย
เฉินฝานส่ายหน้า “ไม่อยากแยกจากเธอเลย”
จีน
“要不我跟你回寢室住唄?你們寢室有沒有多餘的床?我要求不高,有個床板就行。”
ไทย
“ไม่อย่างนั้นฉันกลับไปนอนที่หอเธอด้วยดีไหม? หอเธอมีเตียงว่างหรือเปล่า? ฉันไม่เรื่องมากหรอก มีแค่แผ่นเตียงก็พอ”
จีน
蘇若初一臉嬌嗔地瞪了一眼陳凡。
ไทย
ซูรั่วชูถลึงตามองเฉินฝานอย่างงอน ๆ
จีน
“我們寢室沒有多餘的床位,倒是陽台上還空著。”
ไทย
“หอเราไม่มีเตียงว่างหรอก แต่ที่ระเบียงยังว่างอยู่”
จีน
“陽台也行啊,我不挑地方。”
ไทย
“ระเบียงก็ได้ ฉันไม่เลือกสถานที่หรอก”
จีน
蘇若初輕哼一聲。
ไทย
ซูรั่วชูแค่นเสียงเบา ๆ
จีน
“越來越厚臉皮了。”
ไทย
“หน้าด้านขึ้นทุกวันเลยนะ”
จีน
“不跟你說了,趕緊回寢室去。”
ไทย
“ไม่คุยกับนายแล้ว รีบกลับหอไปซะ”
จีน
陳凡有些不舍地拉住對方小手。
ไทย
เฉินฝานดึงมือเล็กของอีกฝ่ายไว้อย่างอาลัยอาวรณ์
จีน
“可是我真的想你怎麼辦?”
ไทย
“แต่ถ้าฉันคิดถึงเธอมาก ๆ จะทำยังไงล่ะ”
จีน
蘇若初沒想到陳凡會這麼粘人,有些無奈的說道。
ไทย
ซูรั่วชูไม่คิดว่าเฉินฝานจะติดเธอขนาดนี้ จึงพูดอย่างจนปัญญา
จีน
“你不是有手機嗎?回寢室我們可以打電話。”
ไทย
“นายมีโทรศัพท์มือถือไม่ใช่เหรอ? กลับหอแล้วเราก็โทรคุยกันได้นี่”
จีน
陳凡搖搖頭。
ไทย
เฉินฝานส่ายหน้า
จีน
“不夠。”
ไทย
“ยังไม่พอ”
จีน
蘇若初疑惑,“那你想怎麼樣?”
ไทย
ซูรั่วชูสงสัย “แล้วนายอยากทำยังไง”
จีน
陳凡嘿嘿一笑,伸手指了指自己的臉。
ไทย
เฉินฝานหัวเราะคิกคัก แล้วยกมือชี้แก้มตัวเอง
จีน
“要不……你親我一下?我馬上就走。”
ไทย
“ไม่อย่างนั้น…เธอจูบฉันสักทีไหม? ฉันจะกลับทันทีเลย”
จีน
蘇若初瞪大眼睛,“你……我才不要!”
ไทย
ซูรั่วชูเบิกตากว้าง “นาย…ฉันไม่เอาหรอก!”
จีน
陳凡故作一臉傷心的樣子。
ไทย
เฉินฝานแสร้งทำหน้าเศร้า
จีน
“那算了。還是讓我一個人傻相思吧。說不定過段時間會得相思病……”
ไทย
“งั้นก็ช่างเถอะ ให้ฉันแอบคิดถึงเธออยู่คนเดียวก็แล้วกัน ไม่แน่ว่าอีกสักพักอาจจะป่วยเป็นโรคคิดถึง…”
จีน
蘇若初嘆息一聲,實在是被某人給打敗了。
ไทย
ซูรั่วชูถอนหายใจ เธอแพ้ทางคนบางคนจริง ๆ
จีน
目光偷偷往四周看了一眼,確認周圍沒人之後。
ไทย
เธอแอบกวาดตามองไปรอบ ๆ เมื่อยืนยันแล้วว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ ๆ
จีน
蘇若初才上前一步,輕輕踮起腳尖,在陳凡的臉上蜻蜓點水親了一口。
ไทย
ซูรั่วชูจึงก้าวเข้ามาข้างหน้าหนึ่งก้าว เขย่งปลายเท้าเบา ๆ แล้วจุมพิตแก้มเฉินฝานแผ่วเบาราวกับแมลงปอแตะผิวน้ำ
จีน
接著飛快後退,紅著臉蛋,眼神躲閃地冷哼道。
ไทย
จากนั้นก็รีบถอยหลัง ใบหน้าแดงก่ำ หลบสายตาพลางแค่นเสียงอย่างเย็นชา
จีน
“這下總行了吧。”
ไทย
“คราวนี้พอใจหรือยัง”
จีน
“哼。我要回寢室了。”
ไทย
“ฮึ ฉันจะกลับหอแล้ว”
จีน
說完不等陳凡開口,蘇若初便一個人轉身飛快跑進了寢室樓。
ไทย
พูดจบโดยไม่รอให้เฉินฝานเอ่ยปาก ซูรั่วชูก็หันหลังวิ่งเข้าอาคารหอพักไปอย่างรวดเร็ว
จีน
陳凡一臉興奮的摸著臉頰,原本只是一句調戲的玩笑話。
ไทย
เฉินฝานลูบแก้มตัวเองอย่างตื่นเต้น เดิมทีเขาแค่พูดหยอกเล่นเท่านั้น
จีน
沒想到若初竟然真的親了自己。
ไทย
ไม่คิดเลยว่ารั่วชูจะจูบเขาจริง ๆ
จีน
這一刻,陳凡只覺得渾身輕飄飄的,被巨大的幸福給包圍了。
ไทย
ในเวลานี้เฉินฝานรู้สึกเพียงว่าร่างกายเบาหวิว ถูกโอบล้อมด้วยความสุขมหาศาล
จีน
“媳婦兒,回寢室別忘了打電話。”
ไทย
“เมียฉัน กลับหอแล้วอย่าลืมโทรหาฉันนะ”
จีน
陳凡這一嗓子聲音不小,吸引了不少女生好奇地看過來。
ไทย
เสียงตะโกนของเฉินฝานไม่เบาเลย ดึงดูดให้หญิงสาวหลายคนหันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
จีน
蘇若初臉皮薄,根本不敢回應,一個人飛快跑進了寢室樓。
ไทย
ซูรั่วชูเป็นคนขี้อาย เธอไม่กล้าตอบอยู่แล้ว จึงวิ่งเข้าอาคารหอพักไปอย่างรวดเร็ว
จีน
直到目送蘇若初的身影消失在樓梯上。
ไทย
จนกระทั่งมองส่งเงาร่างของซูรั่วชูจนหายลับไปบนบันได
จีน
陳凡這才笑眯眯地收回目光。
ไทย
เฉินฝานจึงค่อยยิ้มกริ่มแล้วละสายตากลับมา
จีน
“嘿,媳婦兒還是臉皮薄,太害羞了。”
ไทย
“เฮ้ เมียฉันยังขี้อายอยู่เลย เขินเกินไปแล้ว”
จีน
“看來以後還得多培養培養啊。”
ไทย
“ดูท่าต่อไปคงต้องฝึกกันอีกหน่อยแล้วล่ะ”
จีน
陳凡一臉幸福地轉身離開女生寢室樓。
ไทย
เฉินฝานหันหลังเดินออกจากอาคารหอพักหญิงด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
จีน
結果來到馬路上卻發現蘇晴跟那個趙龍琪竟然還在這裡。
ไทย
แต่เมื่อมาถึงถนนกลับพบว่าซูฉิงกับจ้าวหลงฉียังคงอยู่ที่นี่
จีน
看樣子,好像是蘇晴被對方給纏住了。
ไทย
ดูเหมือนว่าซูฉิงจะถูกอีกฝ่ายตามตอแย
จีน
距離有點遠,也不知道兩人到底在說些什麼。
ไทย
ระยะห่างค่อนข้างไกล เขาจึงไม่รู้ว่าทั้งสองกำลังพูดอะไรกัน
จีน
陳凡想了想,直接用手機撥通了寢室里的電話。
ไทย
เฉินฝานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนใช้โทรศัพท์มือถือกดโทรไปยังโทรศัพท์ในห้องพักโดยตรง
จีน
響了幾聲,終於被人接了起來。
ไทย
เสียงดังอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็มีคนรับสาย
จีน
“喂?”
ไทย
“ฮัลโหล?”
จีน
“韓旭?”
ไทย
“หานซวี่?”
จีน
“你是陳凡?”
ไทย
“นายคือเฉินฝานเหรอ?”
จีน
電話那頭的韓旭有些意外,“你這個號碼……你換電話卡了?”
ไทย
หานซวี่ที่อยู่ปลายสายรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “เบอร์นี้ของนาย…เปลี่ยนบัตรโทรศัพท์แล้วเหรอ?”
จีน
陳凡沒有在這個問題上多糾纏,直接開門見山。
ไทย
เฉินฝานไม่ได้ยืดเยื้อกับคำถามนี้ เข้าประเด็นทันที
จีน
“吳迪在寢室嗎?”
ไทย
“อู๋ตี๋อยู่ที่ห้องไหม”
จีน
“舍長?在啊,在洗手間刷鞋呢。”
ไทย
“หัวหน้าหอเหรอ? อยู่สิ อยู่ในห้องน้ำกำลังขัดรองเท้าอยู่”
จีน
“你讓他接一下電話,我有事情找他。”
ไทย
“ให้อู๋ตี๋มารับสายหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขา”
จีน
“老大,陳凡找你……”
ไทย
“พี่ใหญ่ เฉินฝานโทรหาพี่…”
จีน
聽著電話那頭韓旭的大喊,陳凡一邊盯著遠處的蘇晴一邊等著。
ไทย
ขณะฟังเสียงตะโกนของหานซวี่จากปลายสาย เฉินฝานก็มองซูฉิงที่อยู่ไกลออกไปพลางรอคอย
จีน
不一會兒,吳迪的聲音傳了過來。
ไทย
ไม่นาน เสียงของอู๋ตี้ก็ดังมาจากปลายสาย
จีน
“喂!陳凡,找我有事?”
ไทย
“ฮัลโหล! เฉินฝาน มีธุระอะไรกับฉันเหรอ”
จีน
陳凡簡單兩句把情況簡單介紹了一下。
ไทย
เฉินฝานเล่าสถานการณ์ให้ฟังสั้น ๆ สองประโยค
จีน
“我擔心這孫子會對蘇晴不老實,你看要不要出來一趟?”
ไทย
“ฉันกลัวว่าไอ้หมอนี่จะทำอะไรไม่ดีกับซูฉิง นายออกมาดูหน่อยไหม”
จีน
電話那頭吳迪的聲音有些激動。
ไทย
เสียงของอู๋ตี๋จากปลายสายฟังดูตื่นเต้นเล็กน้อย
จีน
“你們在哪?”
ไทย
“พวกนายอยู่ที่ไหน”
จีน
“7號女生寢室樓這邊。”
ไทย
“ทางอาคารหอพักหญิงหมายเลข 7”
จีน
“好。我馬上到。”
ไทย
“ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
จีน
掛了電話,既然吳迪說要過來,那陳凡就不急著走了。
ไทย
หลังวางสาย เมื่ออู๋ตี๋บอกว่าจะมา เฉินฝานจึงยังไม่รีบไป
จีน
他準備盯著對面,以免發生什麼意外。
ไทย
เขาเตรียมจับตาดูฝั่งตรงข้ามเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดคิด
จีน
果然,兩人說了幾句話之後,蘇晴立馬扭頭提著暖水瓶進了熱水房。
ไทย
เป็นอย่างที่คิด หลังจากพูดกันไม่กี่ประโยค ซูฉิงก็หันหลังทันที หิ้วกระติกน้ำร้อนเข้าไปในห้องต้มน้ำ
จีน
趙龍琪也不走,就跟在後面慢悠悠地自說自話。
ไทย
จ้าวหลงฉีก็ไม่ยอมไป ยังค่อย ๆ เดินตามหลังพลางพูดกับตัวเอง
จีน
等蘇晴打完熱水吹來,趙龍琪又笑嘻嘻地跟上。
ไทย
หลังจากซูฉิงกดน้ำร้อนเสร็จและหิ้วกลับมา จ้าวหลงฉีก็หัวเราะคิกคักเดินตามไปอีกครั้ง
จีน
一直來到女生寢室樓這邊,蘇晴才停下腳步,轉身看向對方。
ไทย
ซูฉิงหยุดฝีเท้าเมื่อเดินมาถึงบริเวณอาคารหอพักหญิง เธอหันกลับไปมองอีกฝ่าย
จีน
“你能不能不要再跟著我了。”
ไทย
“นายเลิกตามฉันได้ไหม”
จีน
“我說過,我有男朋友了。請你以後不要再來騷擾我。”
ไทย
“ฉันบอกแล้วว่าฉันมีแฟนแล้ว ต่อไปอย่ามาตามตอแยฉันอีก”
จีน
趙龍琪笑呵呵地聳聳肩:“男朋友而已,又不是老公。”
ไทย
จ้าวหลงฉียิ้มพลางยักไหล่ “ก็แค่แฟนไม่ใช่สามีสักหน่อย”
จีน
“再說了,那傢伙根本配不上你。我覺得只有我才配得上你。”
ไทย
“อีกอย่าง ไอ้หมอนั่นไม่คู่ควรกับเธอเลย ฉันคิดว่ามีแค่ฉันเท่านั้นที่คู่ควรกับเธอ”
จีน
蘇晴懶得多跟對方廢話,轉身朝寢室樓走去。
ไทย
ซูฉิงคร้านจะพูดไร้สาระกับอีกฝ่าย จึงหันหลังเดินไปทางอาคารหอพัก
จีน
結果這次趙龍琪也上前一步攔住了蘇晴。
ไทย
แต่ครั้งนี้จ้าวหลงฉีก็ก้าวขึ้นมาขวางซูฉิงเอาไว้
จีน
“蘇晴,我對你是真心的。”
ไทย
“ซูฉิง ฉันจริงใจกับเธอนะ”
จีน
“這樣,只要你答應我一件事,我立馬從你眼前消失。”
ไทย
“เอาอย่างนี้ ขอแค่เธอรับปากฉันเรื่องหนึ่ง ฉันจะหายไปจากตรงหน้าเธอทันที”
จีน
蘇晴有些無奈。
ไทย
ซูฉิงรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย
จีน
“什麼事?”
ไทย
“เรื่องอะไร”
จีน
趙龍琪笑嘻嘻地從口袋裡摸出兩張電影票。
ไทย
จ้าวหลงฉียิ้มกริ่ม ล้วงตั๋วหนังสองใบออกมาจากกระเป๋า
จีน
“明天陪我去看電影。”
ไทย
“พรุ่งนี้ไปดูหนังกับฉัน”
จีน
“我保證,只看電影,看完之後,我立馬從你眼前消失……”
ไทย
“ฉันรับรองว่าจะดูแค่หนัง ดูจบแล้วฉันจะหายไปจากตรงหน้าเธอทันที…”
จีน
蘇晴搖搖頭,“抱歉,你另找她人吧。”
ไทย
ซูฉิงส่ายหน้า “ขอโทษนะ นายไปหาคนอื่นเถอะ”
จีน
趙龍琪臉色一變,突然上前一步伸手抓住蘇晴的胳膊。
ไทย
สีหน้าของจ้าวหลงฉีเปลี่ยนไปกะทันหัน เขาก้าวเข้ามาข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วคว้าท่อนแขนของซูฉิง
จีน
“有必要這麼冷酷嗎?”
ไทย
“จำเป็นต้องเย็นชาขนาดนี้เลยเหรอ”
จีน
“我只是邀請你看個電影而已,沒必要這麼無情吧?”
ไทย
“ฉันแค่ชวนเธอไปดูหนังเอง ไม่จำเป็นต้องไร้น้ำใจกันขนาดนี้มั้ง”
จีน
蘇晴秀眉輕蹙,“鬆開!”
ไทย
ซูฉิงขมวดคิ้วเรียวงามเล็กน้อย “ปล่อย!”
จีน
“嘿,裝什麼啊。”
ไทย
“เฮ้ จะแสร้งทำอะไรนักหนา”
จีน
趙龍琪冷笑一聲,“不知道的還以為你有多清純呢。”
ไทย
จ้าวหลงฉีหัวเราะเยาะ “ถ้าคนไม่รู้คงคิดว่าเธอบริสุทธิ์ผุดผ่องแค่ไหน”
จีน
“說吧,是不是早就跟那傢伙睡過了?”
ไทย
“พูดมาสิ เธอคงนอนกับไอ้หมอนั่นไปนานแล้วใช่ไหม”
จีน
一聽這話,蘇晴的臉色頓時一變。
ไทย
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของซูฉิงก็เปลี่ยนไปทันที
จีน
用力掙扎準備離開。
ไทย
เธอดิ้นรนอย่างแรงเพื่อเตรียมตัวจากไป
จีน
眼看兩人拉扯起來,陳凡剛準備衝上去。
ไทย
เมื่อเห็นว่าทั้งสองเริ่มยื้อยุดกัน เฉินฝานก็กำลังจะพุ่งเข้าไป
จีน
結果目光瞥見遠處趕來的吳迪幾人。
ไทย
แต่สายตากลับเหลือบเห็นอู๋ตี๋กับพวกที่กำลังรีบมาจากไกล ๆ
จีน
不等陳凡打招呼,吳迪已經怒火滔天地沖了上去。
ไทย
อู๋ตี๋ไม่รอให้เฉินฝานทัก ก็พุ่งเข้าไปด้วยโทสะท่วมฟ้าเสียก่อน
จีน
“滾開!”
ไทย
“ไสหัวไป!”
จีน
吳迪一把推開趙龍琪,伸手拉著蘇晴護在身後。
ไทย
อู๋ตี๋ผลักจ้าวหลงฉีออกไป แล้วดึงซูฉิงมาไว้ด้านหลังเพื่อปกป้องเธอ
จีน
“姓趙的,你敢亂來,今天別怪我跟你拚命。”
ไทย
“ไอ้แซ่จ้าว ถ้าแกกล้าทำอะไรซี้ซั้ว วันนี้ก็อย่าหาว่าฉันสู้ตายกับแกก็แล้วกัน”
จีน
趙龍琪一愣,突然笑了。
ไทย
จ้าวหลงฉีชะงัก ก่อนจะหัวเราะขึ้นมา
จีน
“喲,我當是誰呢?你還敢露面呢。”
ไทย
“โอ้ ฉันก็นึกว่าใคร ที่แท้แกเองเหรอ ยังกล้าโผล่หน้าออกมาอีกนะ”
จีน
“跟我拚命?我倒要看看你有沒有這個膽量!”
ไทย
“จะสู้ตายกับฉันเหรอ? ฉันอยากรู้นักว่าแกจะกล้าสักแค่ไหน!”
จีน
說著趙龍琪又往前靠過來,伸手直接去抓蘇晴。
ไทย
พูดจบจ้าวหลงฉีก็ขยับเข้ามาอีกครั้ง ยื่นมือไปคว้าซูฉิงโดยตรง
จีน
“草!老子弄死你。”
ไทย
“เชี่ย! กูจะฆ่ามึงให้ตาย”
จีน
吳迪臉色鐵青,突然伸手從懷中掏出藏在衣服里的半截拖把木棍。
ไทย
สีหน้าอู๋ตี๋เขียวคล้ำด้วยความโกรธ จู่ ๆ ก็ล้วงเอาท่อนไม้จากไม้ถูพื้นที่ซ่อนไว้ในเสื้อออกมา
จีน
一棍子就朝著對方腦袋上敲了下去。
ไทย
แล้วฟาดลงบนศีรษะของอีกฝ่ายเต็มแรงหนึ่งที
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน