กลับมาแล้ว

Chinese

“你這段時間幫了我大忙了。”

Thai

“ช่วงนี้เธอช่วยฉันไว้มากเลย”

Chinese

陳凡走到旁邊坐下。

Thai

เฉินฝานเดินไปนั่งลงข้าง ๆ

Chinese

“要不是你，這工地進度不可能這麼快。”

Thai

“ถ้าไม่ได้เธอ ความคืบหน้าของไซต์งานคงไม่มีทางเร็วขนาดนี้”

Chinese

“我這人誰對我好我都會記著。尾款提前給你也算是我的誠意。”

Thai

“ใครดีกับฉัน ฉันจำได้หมด เงินงวดสุดท้ายจ่ายให้เธอล่วงหน้า ก็ถือเป็นความจริงใจของฉันเหมือนกัน”

Chinese

丁點沒有拒絕，伸接過信封，笑眯眯地打量著陳凡。

Thai

ติงเตี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ เธอยื่นมือรับซองจดหมายมา ก่อนจะมองเฉินฝานด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“想不到你還挺會辦事兒。”

Thai

“ไม่ยักรู้ว่านายก็จัดการเรื่องต่าง ๆ เป็นเหมือนกันนี่”

Chinese

陳凡笑笑：“等以後相處久了你就會明白，我這個人其實很好相處。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “พอเราได้ใช้เวลาร่วมกันนานขึ้น เธอก็จะรู้เองว่าจริง ๆ แล้วฉันเข้ากับคนง่ายมาก”

Chinese

“你把尾款提前給我，就不怕我拿錢走人？”

Thai

“นายจ่ายเงินงวดสุดท้ายให้ฉันล่วงหน้า ไม่กลัวว่าฉันจะรับเงินแล้วหนีไปหรือไง?”

Chinese

陳凡笑著搖搖頭。

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

“不怕。最多就是我看走了眼。”

Thai

“ไม่กลัว อย่างมากก็แค่ฉันมองคนผิด”

Chinese

“哼。算你還有點良心。”

Thai

“หึ อย่างน้อยนายก็ยังมีมโนธรรมอยู่บ้าง”

Chinese

丁點把錢收起來，“那我可不跟你客氣了。”

Thai

ติงเตี่ยนเก็บเงินเข้าไป “งั้นฉันก็ไม่เกรงใจแล้วนะ”

Chinese

陳凡又掏出那一沓紅包。

Thai

เฉินฝานหยิบซองอั่งเปากองนั้นออกมาอีกครั้ง

Chinese

“這個麻煩你幫我交給工人，就當是過年前給大家的紅包了。”

Thai

“ฝากเธอเอานี่ไปแจกคนงานด้วย ถือเป็นซองอั่งเปาก่อนปีใหม่สำหรับทุกคน”

Chinese

丁點點點頭，把紅包也收了起來。

Thai

ติงเตี่ยนพยักหน้าและเก็บซองอั่งเปาไว้เช่นกัน

Chinese

陳凡扭頭看向一旁的馬小帥。

Thai

เฉินฝานหันไปมองหม่าเสี่ยวซ่วยที่อยู่ข้าง ๆ

Chinese

“對了忘記給你介紹了。這是馬小帥，以後如果我忙的沒時間，他可以過來幫我當監工。”

Thai

“อ้อ ลืมแนะนำไปเลย นี่คือหม่าเสี่ยวซ่วย ต่อไปถ้าฉันยุ่งจนไม่มีเวลา เขาจะมาช่วยฉันทำหน้าที่เป็นผู้คุมงานได้”

Chinese

丁點好奇地打量了一眼馬小帥。

Thai

ติงเตี่ยนมองหม่าเสี่ยวซ่วยอย่างสงสัย

Chinese

“你們倆是……”

Thai

“พวกนายสองคนคือ…”

Chinese

“大學同學。同寢室友。”

Thai

“เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย อยู่ห้องเดียวกัน”

Chinese

丁點瞪大眼睛，暗自咂舌。

Thai

ติงเตี่ยนเบิกตากว้างและลอบจุ๊ปาก

Chinese

這麼大一個工程，這傢伙竟然讓自己同學過來當監工。

Thai

โครงการใหญ่ขนาดนี้ เจ้าหมอนี่กลับให้เพื่อนร่วมชั้นมาทำหน้าที่เป็นผู้คุมงาน

Chinese

不知道該說陳凡心大還是沒腦子。

Thai

ไม่รู้ควรจะบอกว่าเฉินฝานใจกล้าหรือไม่มีสมองกันแน่

Chinese

陳凡繼續說道：“既然下雪沒法開工，你就通知工人們直接放假吧，讓他們年初八正式上班。”

Thai

เฉินฝานพูดต่อ “ในเมื่อหิมะตกจนเริ่มงานไม่ได้ เธอก็แจ้งคนงานให้หยุดยาวไปเลย ให้พวกเขากลับมาทำงานอย่างเป็นทางการในวันที่แปดหลังปีใหม่”

Chinese

“好。我會給包工頭打電話。”

Thai

“ได้ ฉันจะโทรหาผู้รับเหมาช่วง”

Chinese

丁點點點頭，接著說道：“停工之後這裡怎麼辦？你總不能讓我天天守在這裡盯著吧？”

Thai

ติงเตี่ยนพยักหน้า จากนั้นก็พูดว่า “หลังหยุดงานแล้วที่นี่จะทำยังไง? นายคงไม่คิดจะให้ฉันมาเฝ้าอยู่ที่นี่ทุกวันหรอกนะ?”

Chinese

陳凡苦笑：“是我疏忽了。”

Thai

เฉินฝานยิ้มเจื่อน “ฉันสะเพร่าเอง”

Chinese

“你能不能幫我找一個看大門的？”

Thai

“ช่วยฉันหาคนเฝ้าประตูสักคนได้ไหม?”

Chinese

丁點沒有拒絕：“這個簡單。只是……你這麼信任我啊？”

Thai

ติงเตี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ “เรื่องนี้ง่ายมาก เพียงแต่…นายไว้ใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

Chinese

“用人不疑。”

Thai

“ในเมื่อเลือกใช้คน ก็ต้องไม่ระแวงคน”

Chinese

陳凡一臉認真，“我連尾款都提前給你了，還在乎你幫忙找個門衛么。”

Thai

เฉินฝานทำหน้าจริงจัง “ฉันยังจ่ายเงินงวดสุดท้ายให้เธอล่วงหน้าได้ แล้วจะสนใจอะไรกับแค่ให้เธอช่วยหายามเฝ้าประตูสักคนล่ะ”

Chinese

丁點撇撇嘴，雖然沒說什麼，但是心裡還是很舒坦的。

Thai

ติงเตี่ยนเบ้ปาก แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจก็รู้สึกสบายใจไม่น้อย

Chinese

這種被人信任的感覺很好。

Thai

ความรู้สึกที่มีคนไว้วางใจนั้นดีจริง ๆ

Chinese

陳凡笑著搓了搓手。

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางถูมือ

Chinese

“找一個也是找，找一群也是找。”

Thai

“หาคนหนึ่งก็ต้องหาอยู่แล้ว หาหลายคนก็ต้องหาอยู่ดี”

Chinese

“要不順便麻煩你幫我發個招工通知吧。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนเธอช่วยประกาศรับสมัครงานให้ฉันด้วยเลยดีไหม?”

Chinese

丁點一挑眉。

Thai

ติงเตี่ยนเลิกคิ้ว

Chinese

“你想提前招人？”

Thai

“นายอยากรับคนล่วงหน้าเหรอ?”

Chinese

陳凡點點頭：“你不是說過完年兩三個月就差不多搞定了嘛？”

Thai

เฉินฝานพยักหน้า “เธอไม่ได้บอกเหรอว่าหลังปีใหม่ใช้เวลาอีกสองสามเดือนก็น่าจะเสร็จแล้ว?”

Chinese

“現在貼告示，然後過完年回來面試招人，在培訓上崗，時間還是很緊的。”

Thai

“ถ้าติดประกาศตอนนี้ แล้วกลับมาสัมภาษณ์และรับคนหลังปีใหม่ จากนั้นฝึกอบรมก่อนเริ่มงาน เวลาก็ยังค่อนข้างกระชั้นอยู่ดี”

Chinese

丁點沒有拒絕，看著陳凡問道。

Thai

ติงเตี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ เธอมองเฉินฝานแล้วถามว่า

Chinese

“你想招哪方面的員工？”

Thai

“นายอยากรับพนักงานด้านไหนบ้าง?”

Chinese

陳凡仔細考慮了一番。

Thai

เฉินฝานครุ่นคิดอย่างละเอียด

Chinese

“射擊場這邊需要男女員工，至少得二十個人，還得招兩個網球教練，兩個羽毛球教練。”

Thai

“สนามยิงปืนต้องการพนักงานทั้งชายและหญิง อย่างน้อยต้องมียี่สิบคน แล้วก็ต้องรับโค้ชเทนนิสสองคน โค้ชแบดมินตันสองคน”

Chinese

“除此之外，還有保安，前台招待，收銀出納……”

Thai

“นอกจากนี้ยังมี รปภ. พนักงานต้อนรับหน้าเคาน์เตอร์ พนักงานเก็บเงินกับแคชเชียร์…”

Chinese

“至於鬼屋這邊……招的人恐怕就更多了。”

Thai

“ส่วนบ้านผีสิง…เกรงว่าคงต้องรับคนมากกว่านั้นอีก”

Chinese

陳凡有些頭大，抬頭看向丁點。

Thai

เฉินฝานเริ่มปวดหัว เขาเงยหน้ามองติงเตี่ยน

Chinese

“鬼屋是最後裝修吧？”

Thai

“บ้านผีสิงเป็นส่วนสุดท้ายที่จะตกแต่งใช่ไหม?”

Chinese

“對。”

Thai

“ใช่”

Chinese

“這樣，鬼屋你先別發招聘啟事了，先把其他的崗位招聘幫我弄出來。”

Thai

“งั้นบ้านผีสิงยังไม่ต้องประกาศรับสมัครก่อน ช่วยจัดทำประกาศรับสมัครตำแหน่งอื่น ๆ ให้ฉันก่อน”

Chinese

陳凡估摸著，前期想要開業，至少要招百十號員工。

Thai

เฉินฝานคำนวณดูแล้ว หากต้องการเปิดกิจการในระยะแรก อย่างน้อยก็ต้องรับพนักงานราว ๆ ร้อยกว่าคน

Chinese

最讓陳凡頭疼的是，除了員工，他還缺管理層。

Thai

สิ่งที่ทำให้เฉินฝานปวดหัวที่สุดก็คือ นอกจากพนักงานแล้ว เขายังขาดฝ่ายบริหาร

Chinese

目前為止，陳凡一個管理層人員都沒有。

Thai

จนถึงตอนนี้ เฉินฝานยังไม่มีคนในฝ่ายบริหารแม้แต่คนเดียว

Chinese

總不能到時候遊樂場開業，自己每天守在這裡當老闆吧。

Thai

คงไม่ใช่ว่าพอสวนสนุกเปิดกิจการแล้ว เขาต้องมาเฝ้าอยู่ที่นี่ทุกวันในฐานะเจ้าของหรอกนะ

Chinese

又簡單聊了一會兒招聘細節，丁點率先告辭離開。

Thai

หลังพูดคุยรายละเอียดเรื่องการรับสมัครกันอีกเล็กน้อย ติงเตี่ยนก็ขอตัวกลับก่อน

Chinese

陳凡則是領著馬小帥圍著遊樂場逛了一圈。

Thai

ส่วนเฉินฝานก็พาหม่าเสี่ยวซ่วยเดินดูรอบ ๆ สวนสนุก

Chinese

當得知陳凡準備一比一復刻CS裡面的遊戲場景，搞個真人CS線下體驗館的時候。

Thai

เมื่อหม่าเสี่ยวซ่วยรู้ว่าเฉินฝานเตรียมจำลองฉากเกมในซีเอสแบบหนึ่งต่อหนึ่ง เพื่อสร้างศูนย์สัมผัสประสบการณ์ซีเอสของจริงนอกระบบขึ้นมา

Chinese

馬小帥瞪大雙眼，哪怕之前一直對陳凡買下這裡不看好。現在也變得激動起來。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยเบิกตากว้าง แม้ก่อนหน้านี้จะไม่เห็นด้วยกับการที่เฉินฝานซื้อที่นี่มาโดยตลอด แต่ตอนนี้เขากลับตื่นเต้นขึ้นมา

Chinese

“什麼時候開業，我到時候一定做第一批體驗顧客。”

Thai

“จะเปิดกิจการเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นฉันจะเป็นลูกค้ากลุ่มแรกให้ได้”

Chinese

可見這個年代，真人射擊遊戲還是對年輕人有很大吸引力的。

Thai

เห็นได้ชัดว่าในยุคนี้ เกมยิงปืนของจริงยังคงดึงดูดใจคนหนุ่มสาวได้มาก

Chinese

馬小帥的震驚還不止如此。

Thai

ทว่าความตกตะลึงของหม่าเสี่ยวซ่วยยังไม่หมดเพียงเท่านี้

Chinese

當他得知陳凡還要在這裡開網球館，羽毛球館，鬼屋之後，馬小帥的震驚一波接一波。

Thai

เมื่อรู้ว่าเฉินฝานยังจะเปิดสนามเทนนิส สนามแบดมินตัน และบ้านผีสิงที่นี่ ความตกตะลึงของหม่าเสี่ยวซ่วยก็ถาโถมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า

Chinese

“你……確定一下子鋪這麼大的攤子能搞得定？”

Thai

“นาย…แน่ใจนะว่ากางแผงใหญ่ขนาดนี้พร้อมกันแล้วจะจัดการไหว?”

Chinese

陳凡苦笑：“搞不定也得搞了。我已經停不下來了。”

Thai

เฉินฝานยิ้มเจื่อน “ถึงจัดการไม่ไหวก็ต้องทำแล้ว ฉันหยุดไม่ได้อีกแล้ว”

Chinese

其實陳凡也沒有那麼慌，就算是這些生意失敗了，他還有這塊地皮。

Thai

ที่จริงเฉินฝานก็ไม่ได้ร้อนรนขนาดนั้น ต่อให้ธุรกิจพวกนี้ล้มเหลว เขาก็ยังมีที่ดินผืนนี้อยู่

Chinese

到時候拆遷一到，自己完全可以拿錢走人。

Thai

ถึงตอนนั้นพอมีการเวนคืน เขาก็รับเงินแล้วจากไปได้อย่างสมบูรณ์

Chinese

馬小帥是第一個知道陳凡所有創業項目的朋友。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยเป็นเพื่อนคนแรกที่รู้เรื่องโครงการธุรกิจทั้งหมดของเฉินฝาน

Chinese

至此，他才算是明白自己這個同學到底有多大的能力。

Thai

เมื่อมาถึงจุดนี้ เขาจึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่าเพื่อนร่วมชั้นของตนมีความสามารถมากเพียงใด

Chinese

臨走前，馬小帥強烈建議，遊樂場中間那個大湖不要浪費，開發成露天游泳池。

Thai

ก่อนจากกัน หม่าเสี่ยวซ่วยแนะนำอย่างจริงจังว่า อย่าปล่อยให้ทะเลสาบใหญ่ตรงกลางสวนสนุกเสียเปล่า ควรพัฒนาให้เป็นสระว่ายน้ำกลางแจ้ง

Chinese

另外，這小子讓陳凡一定要多開一個瑜伽館。

Thai

นอกจากนี้ เจ้าหมอนี่ยังบอกให้เฉินฝานเปิดสตูดิโอโยคะเพิ่มอีกแห่งให้ได้

Chinese

晚上陳凡馬小帥跟羅文傑三個在寢室吃了一頓自製火鍋。

Thai

ตอนกลางคืน เฉินฝาน หม่าเสี่ยวซ่วย และหลัวเหวินเจี๋ย ทั้งสามคนกินหม้อไฟทำเองกันในห้องพัก

Chinese

這頓飯吃到最後，三人都有些喝高了。

Thai

มื้อนี้กินกันจนท้ายที่สุด ทั้งสามคนก็เริ่มเมาได้ที่

Chinese

從這頓飯開始，也正式確定了三人在未來的關係明顯比寢室其他三個兄弟要更親近一些。

Thai

นับจากมื้อนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนในอนาคตก็ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าใกล้ชิดสนิทสนมกว่าพี่น้องร่วมห้องอีกสามคนอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

當然，這都是后話了。

Thai

แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องหลังจากนี้

Chinese

整頓飯到吃完，哪怕最後喝多了，馬小帥都沒有說一個字關於陳凡遊樂場的事情。

Thai

ตลอดมื้ออาหารจนกระทั่งกินเสร็จ ต่อให้สุดท้ายจะดื่มจนเมา หม่าเสี่ยวซ่วยก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องสวนสนุกของเฉินฝานแม้แต่คำเดียว

Chinese

第二天上午，馬小帥開車回家。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น หม่าเสี่ยวซ่วยขับรถกลับบ้าน

Chinese

陳凡分別去了星空跟初見網咖，給員工放假，發放過年獎金。

Thai

เฉินฝานแวะไปร้านอินเทอร์เน็ตซิงคงกับร้านอินเทอร์เน็ตชูเจี้ยนตามลำดับ เพื่อให้พนักงานหยุดงานและแจกโบนัสตรุษจีน

Chinese

然後中午一個人逛了一圈，買了點禮物。

Thai

จากนั้นตอนเที่ยงก็เดินเที่ยวคนเดียวรอบหนึ่ง ซื้อของขวัญมานิดหน่อย

Chinese

下午才跟羅文傑一塊離校。

Thai

พอตกบ่ายจึงออกจากมหาวิทยาลัยพร้อมกับหลัวเหวินเจี๋ย

Chinese

陳凡要去長途車站，而羅文傑則要去火車站，他要坐一天的火車才能到南邊的家。

Thai

เฉินฝานจะไปสถานีขนส่งทางไกล ส่วนหลัวเหวินเจี๋ยจะไปสถานีรถไฟ เขาต้องนั่งรถไฟตลอดทั้งวันกว่าจะถึงบ้านทางใต้

Chinese

下午三點半，陳凡一個人從洛城車站出來。

Thai

บ่ายสามโมงครึ่ง เฉินฝานออกมาจากสถานีรถไฟเมืองลั่วเพียงลำพัง

Chinese

因為拖著兩個行李箱，他索性直接在車站打了個計程車回家。

Thai

เพราะลากกระเป๋าเดินทางมาถึงสองใบ เขาจึงเรียกแท็กซี่ที่สถานีตรงกลับบ้านเสียเลย

Chinese

跟老媽說的回家時間是四五點。

Thai

เขาบอกเวลาเดินทางกลับบ้านกับแม่ไว้ว่าประมาณสี่หรือห้าโมง

Chinese

結果到家的時候，陳凡遠遠就看到了站在門口正在掃雪的老媽。

Thai

แต่ตอนถึงบ้าน เฉินฝานก็มองเห็นแม่กำลังกวาดหิมะอยู่หน้าประตูจากระยะไกล

Chinese

看路邊積雪的厚度，分明是清掃了不止一次了。

Thai

ดูจากความหนาของหิมะที่กองอยู่ข้างถนนแล้ว เห็นได้ชัดว่าแม่กวาดไปแล้วมากกว่าหนึ่งรอบ

Chinese

“媽，我回來了。”

Thai

“แม่ ผมกลับมาแล้ว”

Chinese

陳凡一下車便大喊了一聲。

Thai

ทันทีที่ลงจากรถ เฉินฝานก็ตะโกนเสียงดัง

Chinese

李錦秋站直身子，抬頭看過來。

Thai

หลี่จิ่นชิวเหยียดตัวตรงแล้วเงยหน้ามองมา

Chinese

“兒子？”

Thai

“ลูกเหรอ?”

Chinese

看清楚是陳凡之後，李錦秋將手裡的掃帚放到牆邊，快步走了過來。

Thai

เมื่อเห็นชัดว่าเป็นเฉินฝาน หลี่จิ่นชิวก็วางไม้กวาดในมือลงข้างกำแพง แล้วรีบเดินเข้ามา

Chinese

“你這孩子，不是說五點多才到嗎？”

Thai

“เด็กคนนี้นี่ ไม่ใช่บอกว่าจะมาถึงหลังห้าโมงเหรอ?”

Chinese

“嘿，我提前走了一會兒。”

Thai

“ผมออกเดินทางเร็วขึ้นนิดหน่อยน่ะ”

Chinese

陳凡給司機付了錢，母子倆一人拖著一個行李箱往回走。

Thai

เฉินฝานจ่ายเงินให้คนขับ จากนั้นแม่ลูกก็ลากกระเป๋าเดินทางคนละใบเดินกลับเข้าไป

Chinese

再次踏入這個闊別了小半年的院子，陳凡深吸一口氣。

Thai

เมื่อก้าวเข้ามาในลานบ้านที่จากไปเกือบครึ่งปีอีกครั้ง เฉินฝานก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

Chinese

熟悉的感覺回來了。

Thai

ความรู้สึกคุ้นเคยกลับมาแล้ว

Chinese

“媽，我爸呢。”

Thai

“แม่ พ่อล่ะ?”

Chinese

“你爸今天替別人頂班，得晚上才回來。”

Thai

“วันนี้พ่อไปรับเวรแทนคนอื่น ต้องกลับตอนกลางคืนโน่นแหละ”

Chinese

李錦秋彎腰拿著火鐮通開爐碳，讓火苗燒上來。

Thai

หลี่จิ่นชิวก้มลงใช้เหล็กจุดไฟเขี่ยถ่านในเตา เพื่อให้เปลวไฟลุกขึ้นมา

Chinese

“趕緊坐過來暖和暖和。你這孩子也真是的，這麼冷的天，棉褲也不穿……”

Thai

“รีบมานั่งผิงไฟให้อุ่นเร็ว เด็กคนนี้ก็จริง ๆ เลย อากาศหนาวขนาดนี้ยังไม่ใส่กางเกงลองจอนอีก…”

Chinese

“我給你郵寄的秋褲穿了沒有。”

Thai

“กางเกงลองจอนที่แม่ส่งไปให้ใส่หรือยัง?”

Chinese

“穿了穿了，不信你看。”

Thai

“ใส่แล้ว ๆ ไม่เชื่อแม่ก็ดูสิ”

Chinese

陳凡哭笑不得，連忙翻起褲腿給老媽檢查。

Thai

เฉินฝานทั้งขำทั้งจนใจ รีบถกขากางเกงขึ้นให้แม่ตรวจดู

Chinese

“家裡冷，我去給你翻翻你之前的那個棉襖穿上……”

Thai

“ในบ้านหนาว เดี๋ยวแม่ไปค้นเสื้อกันหนาวตัวที่ลูกเคยใส่ก่อนหน้านี้มาให้ใส่…”

Chinese

看著老媽又轉身進了卧室，陳凡坐在爐火旁一臉感慨。

Thai

เมื่อเห็นแม่หันกลับเข้าไปค้นหาในห้องนอนอีกครั้ง เฉินฝานก็นั่งอยู่ข้างเตาไฟด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก

Chinese

在這個世界上，天一冷就提醒你穿秋褲的，只有父母了。

Thai

บนโลกใบนี้ คนที่พออากาศหนาวก็จะเตือนให้เราใส่กางเกงลองจอน มีเพียงพ่อแม่เท่านั้น

Chinese

見老媽還在屋裡翻找，陳凡起身笑著喊道。

Thai

เห็นแม่ยังคงค้นหาอยู่ในห้อง เฉินฝานก็ลุกขึ้นตะโกนด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“媽，你先別找了。”

Thai

“แม่ ไม่ต้องหาแล้ว”

Chinese

“你快出來看看，我給你跟我爸都買了禮物。”

Thai

“รีบออกมาดูนี่เร็ว ผมซื้อของขวัญมาให้แม่กับพ่อด้วย”