พี่สะใภ้ ความสุขชั่วชีวิตของผมต้องฝากไว้ที่พี่แล้วนะ

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

陳凡果斷點頭。

Thai

เฉินฝานพยักหน้าอย่างเด็ดขาด

Chinese

“之前是我不對，我只想著怕你擔心，忽略了你的想法。”

Thai

“ก่อนหน้านี้ฉันผิดเอง ฉันเอาแต่คิดว่ากลัวเธอจะเป็นห่วง จนมองข้ามความรู้สึกของเธอไป”

Chinese

“我向你道歉。”

Thai

“ฉันขอโทษ”

Chinese

蘇若初這才滿意的輕輕挽住陳凡的胳膊，伸手小心翼翼地摸著傷口。

Thai

ซูรั่วชูจึงพอใจ เธอค่อย ๆ คล้องแขนเฉินฝานอย่างระมัดระวัง พลางยื่นมือไปลูบบาดแผลเบา ๆ

Chinese

“真的不疼了嗎？”

Thai

“ไม่เจ็บแล้วจริง ๆ เหรอ?”

Chinese

正說著，樓梯上一道人影走了下來。

Thai

ขณะที่กำลังพูดกันอยู่นั้น ก็มีเงาร่างหนึ่งเดินลงมาจากบันได

Chinese

是黃虎。

Thai

คือหวงหู่

Chinese

三人撞見，彼此都是一愣。

Thai

เมื่อทั้งสามพบหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างชะงักไป

Chinese

陳凡面無表情，蘇若初猶豫一下，這次卻沒有絲毫尷尬躲閃的意思。

Thai

เฉินฝานมีสีหน้าเรียบเฉย ส่วนซูรั่วชูลังเลเล็กน้อย แต่ครั้งนี้กลับไม่มีท่าทีเขินอายหรือหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย

Chinese

雙手依舊緊緊地挽著陳凡的胳膊。

Thai

มือทั้งสองข้างยังคงคล้องแขนเฉินฝานไว้แน่น

Chinese

反正高考已經結束了。

Thai

อย่างไรเสีย การสอบเกาเข่าก็จบลงแล้ว

Chinese

她可以大大方方地跟陳凡在一起。

Thai

เธอสามารถคบหาอยู่กับเฉินฝานได้อย่างเปิดเผย

Chinese

只有黃虎，眼神複雜地看了一眼兩人，接著突然換了一個表情，咧嘴一笑。

Thai

มีเพียงหวงหู่ที่มองทั้งสองคนด้วยสายตาซับซ้อน จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าในฉับพลัน ก่อนจะแสยะยิ้ม

Chinese

“陳凡，這次考得如何？”

Thai

“เฉินฝาน คราวนี้สอบเป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

“真佩服你，傷成這樣還能堅持考試。”

Thai

“น่านับถือจริง ๆ บาดเจ็บขนาดนี้ยังฝืนเข้าสอบได้”

Chinese

陳凡笑呵呵的開口道。

Thai

เฉินฝานเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“多謝班長關心，你應該考的不很不錯吧？”

Thai

“ขอบคุณหัวหน้าห้องที่เป็นห่วง นายเองก็คงสอบได้ไม่เลวเลยสินะ?”

Chinese

“對了，以後一個人走路可千萬要小心，千萬別像我一樣。”

Thai

“จริงสิ ต่อไปเวลาเดินคนเดียวก็ต้องระวังให้มาก ๆ ล่ะ อย่าเป็นเหมือนฉันเชียว”

Chinese

黃虎的表情明顯一滯，覺得陳凡這話是在威脅自己。

Thai

สีหน้าของหวงหู่แข็งค้างอย่างเห็นได้ชัด เขารู้สึกว่าเฉินฝานกำลังข่มขู่ตัวเอง

Chinese

有些藏不住尷尬，黃虎訕訕一笑。

Thai

หวงหู่ปิดบังความกระอักกระอ่วนไม่มิด จึงหัวเราะแห้ง ๆ

Chinese

“我還有事，先走了。”

Thai

“ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อน”

Chinese

“對了，下午別忘了回學校，到時候要公布高考答案。”

Thai

“จริงสิ ตอนบ่ายอย่าลืมกลับโรงเรียนนะ ถึงตอนนั้นจะประกาศเฉลยการสอบเกาเข่า”

Chinese

說完兩句，黃虎便待不住，迅速溜走了。

Thai

พูดจบเพียงสองประโยค หวงหู่ก็อยู่ต่อไม่ไหว รีบเผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

不知為何，陳凡看他的眼神，總讓他感覺渾身發毛。

Thai

ไม่รู้เพราะเหตุใด สายตาที่เฉินฝานมองเขาจึงทำให้เขารู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

Chinese

難道這傢伙已經知道是自己找人對付他了？

Thai

หรือว่าเจ้าหมอนี่จะรู้แล้วว่าตนเป็นคนจ้างคนไปจัดการเขา?

Chinese

陳凡的目光從黃虎的背影上收回來，看著蘇若初微微一笑。

Thai

เฉินฝานถอนสายตาจากแผ่นหลังของหวงหู่กลับมา ก่อนจะมองซูรั่วชูพร้อมรอยยิ้ม

Chinese

“中午還回家嗎？”

Thai

“ตอนเที่ยงจะกลับบ้านไหม?”

Chinese

“我看這幾天都是你媽接你回家。”

Thai

“ฉันเห็นหลายวันนี้แม่เธอมารับเธอกลับบ้านตลอด”

Chinese

蘇若初搖搖頭。

Thai

ซูรั่วชูส่ายหน้า

Chinese

“不回去了。”

Thai

“ไม่กลับแล้ว”

Chinese

“不會是故意留下來陪我吧？”

Thai

“คงไม่ได้ตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนฉันหรอกนะ?”

Chinese

蘇若初臉蛋一紅，低著頭不說話。

Thai

ใบหน้าของซูรั่วชูแดงระเรื่อ เธอก้มหน้าไม่พูดอะไร

Chinese

“餓了沒？咱們找地方吃飯？”

Thai

“หิวหรือยัง? เราไปหาอะไรกินกันไหม?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

蘇若初輕輕點頭。

Thai

ซูรั่วชูพยักหน้าเบา ๆ

Chinese

“對了，還有郭帥呢。”

Thai

“จริงสิ ยังมีกัวซ่วยด้วยนี่”

Chinese

“喊上這小子，再叫上李娜，咱們還是去老地方。”

Thai

“เรียกเจ้าหมอนั่นมาด้วย แล้วก็เรียกหลี่น่ามาด้วย พวกเราไปร้านเดิมกันเถอะ”

Chinese

陳凡笑著打趣道：“以後說不定就沒時間去那裡吃飯了。”

Thai

เฉินฝานหยอกล้อด้วยรอยยิ้ม “ต่อไปไม่แน่ว่าอาจไม่มีเวลาไปกินที่นั่นแล้วก็ได้”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

蘇若初乖巧的點點頭。

Thai

ซูรั่วชูพยักหน้าอย่างว่าง่าย

Chinese

自從答應做陳凡女朋友之後，蘇若初逐漸變得溫順依人起來。

Thai

นับตั้งแต่ตอบตกลงเป็นแฟนของเฉินฝาน ซูรั่วชูก็ค่อย ๆ กลายเป็นคนอ่อนโยนและติดเขามากขึ้น

Chinese

在校門口等了一會兒，郭帥騎著自行車跑了出來。

Thai

หลังยืนรออยู่หน้าประตูโรงเรียนครู่หนึ่ง กัวซ่วยก็ปั่นจักรยานออกมา

Chinese

遠遠地看到蘇若初挽著陳凡的胳膊。

Thai

เมื่อมองเห็นซูรั่วชูคล้องแขนเฉินฝานอยู่แต่ไกล

Chinese

郭帥一個急剎車，表情恍若見鬼。

Thai

กัวซ่วยก็เบรกกะทันหัน สีหน้าราวกับเห็นผี

Chinese

“我……靠！你倆……不是吧？”

Thai

“ฉัน…ให้ตายสิ! พวกนายสองคน…ไม่จริงมั้ง?”

Chinese

蘇若初臉色一紅，想要把手抽回去。

Thai

ใบหน้าของซูรั่วชูแดงขึ้น เธอคิดจะดึงมือกลับ

Chinese

結果陳凡卻笑呵呵的用力握住了她的小手。

Thai

แต่เฉินฝานกลับยิ้มกริ่มพลางกุมมือเล็ก ๆ ของเธอไว้แน่น

Chinese

“你小子有福了，是第一個知道這個消息的。”

Thai

“แกมีบุญแล้ว เป็นคนแรกที่รู้ข่าวนี้”

Chinese

“靠！故意炫耀是不是？”

Thai

“ให้ตายสิ! ตั้งใจอวดใช่ไหม?”

Chinese

“我可是記得當初有人說過要倒立……”

Thai

“ฉันจำได้นะว่าเมื่อก่อนมีคนพูดว่าจะเดินกลับหัว…”

Chinese

“咳咳，那個啥……學委餓不餓？咱們去吃飯唄？我請客。”

Thai

“แค่ก ๆ เอ่อ…กรรมการวิชาการ หิวหรือยัง? พวกเราไปกินข้าวกันไหม? ฉันเลี้ยงเอง”

Chinese

郭帥連忙打個哈哈想要轉移話題。

Thai

กัวซ่วยรีบหัวเราะกลบเกลื่อน พยายามเปลี่ยนเรื่อง

Chinese

“要不是等你請客，我們早就走了。”

Thai

“ถ้าไม่รอนายเลี้ยง พวกเราก็ไปกันนานแล้ว”

Chinese

郭帥直接豎個中指。

Thai

กัวซ่วยชูนิ้วกลางให้ทันที

Chinese

“不愧是我好兄弟，就知道你沒安好心！”

Thai

“ไม่เสียแรงที่เป็นเพื่อนรักของฉัน รู้เลยว่านายมีเจตนาไม่ดี!”

Chinese

陳凡笑著拍拍自行車後排，讓蘇若初坐上去。

Thai

เฉินฝานหัวเราะ พลางตบเบาะหลังจักรยาน ให้ซูรั่วชูขึ้นไปนั่ง

Chinese

“坐穩了，走嘍！”

Thai

“นั่งให้ดีนะ ไปกันเถอะ!”

Chinese

中午的馬路上，太陽火辣。

Thai

บนถนนยามเที่ยง แสงแดดแผดเผาร้อนแรง

Chinese

但是剛考完試的三人卻絲毫不覺得燥熱，反而滿臉興奮，充滿了對未來的暢想。

Thai

แต่ทั้งสามคนที่เพิ่งสอบเสร็จกลับไม่รู้สึกร้อนแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและจินตนาการถึงอนาคต

Chinese

回到上次的小飯館，蘇若初看了一眼去買啤酒的郭帥，小聲問道。

Thai

เมื่อกลับมาถึงร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งเดิม ซูรั่วชูมองกัวซ่วยที่ไปซื้อเบียร์ ก่อนจะถามเสียงเบา

Chinese

“郭帥怎麼了？”

Thai

“กัวซ่วยเป็นอะไรไป?”

Chinese

“從剛才打完電話就有些悶悶不樂。”

Thai

“ตั้งแต่โทรศัพท์เสร็จก็ดูซึม ๆ ไม่ค่อยร่าเริง”

Chinese

陳凡湊到蘇若初耳邊輕聲道。

Thai

เฉินฝานขยับเข้าไปกระซิบข้างหูซูรั่วชู

Chinese

“告訴你個秘密，你可別跟別人講。”

Thai

“ฉันจะบอกความลับอย่างหนึ่ง เธอห้ามเอาไปบอกคนอื่นนะ”

Chinese

“郭帥喜歡李娜，而且表白了，但是李娜還沒給他一個具體的答案。”

Thai

“กัวซ่วยชอบหลี่น่า แถมยังสารภาพรักไปแล้วด้วย แต่หลี่น่ายังไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนกับเขา”

Chinese

蘇若初漂亮的眼睛瞬間瞪大。

Thai

ดวงตาสวยของซูรั่วชูเบิกกว้างขึ้นในทันที

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

“真的。”

Thai

“จริง”

Chinese

陳凡笑笑：“估計是打完電話知道李娜不過來了，有些鬱悶吧。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “คงรู้จากการโทรศัพท์ว่าหลี่น่าไม่มา ก็เลยหดหู่อยู่หน่อย ๆ ล่ะมั้ง”

Chinese

蘇若初立馬露出一副原來如此的表情。

Thai

ซูรั่วชูทำสีหน้ากระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

Chinese

“難怪之前他總是張羅著一塊出來吃飯，原來是為了追求李娜啊……”

Thai

“มิน่าล่ะ ก่อนหน้านี้เขาถึงคอยจัดแจงชวนพวกเราออกมากินข้าวด้วยกัน ที่แท้ก็เพื่อจีบหลี่น่านี่เอง…”

Chinese

陳凡乾咳一聲。

Thai

เฉินฝานกระแอมเบา ๆ

Chinese

“這個……我坦白，其實也有一部分原因是為了給咱倆創造機會。”

Thai

“เรื่องนี้…ฉันสารภาพก็ได้ จริง ๆ แล้วส่วนหนึ่งก็เพื่อสร้างโอกาสให้เราสองคนเหมือนกัน”

Chinese

蘇若初輕哼一聲，明顯早就知道了。

Thai

ซูรั่วชูส่งเสียงฮึเบา ๆ เห็นได้ชัดว่ารู้อยู่ก่อนแล้ว

Chinese

突然注意到陳凡湊得太近了，兩人幾乎臉貼臉說悄悄話，蘇若初俏臉微微一紅。

Thai

จู่ ๆ เธอก็สังเกตว่าเฉินฝานขยับเข้ามาใกล้เกินไป ทั้งสองแทบจะแนบหน้ากันกระซิบกระซาบ ซูรั่วชูจึงหน้าแดงระเรื่อ

Chinese

“你下午找機會問問李娜的想法。”

Thai

“ตอนบ่ายเธอลองหาโอกาสถามความคิดของหลี่น่าดูนะ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

見郭帥拿著一包啤酒過來，蘇若初趕忙往旁邊挪了挪。

Thai

เมื่อเห็นกัวซ่วยถือเบียร์หนึ่งถุงเดินมา ซูรั่วชูก็รีบขยับไปด้านข้าง

Chinese

“誰都別攔我，今天必須陪我喝兩杯。”

Thai

“ไม่มีใครห้ามฉันนะ วันนี้ฉันต้องดื่มกับพวกนายสักสองแก้วให้ได้”

Chinese

陳凡笑著伸手接過一瓶啤酒。

Thai

เฉินฝานหัวเราะพลางยื่นมือไปรับเบียร์หนึ่งขวด

Chinese

“看在你失戀的份上，這個面子我只給你。”

Thai

“เห็นแก่ที่นายอกหัก ครั้งนี้ฉันจะไว้หน้านายก็แล้วกัน”

Chinese

郭帥頓時一慌，有些尷尬地看了一眼蘇若初。

Thai

กัวซ่วยตกใจขึ้นมาทันที ก่อนจะมองซูรั่วชูอย่างกระอักกระอ่วน

Chinese

接著朝陳凡一瞪眼。

Thai

จากนั้นก็ถลึงตาใส่เฉินฝาน

Chinese

“胡說什麼。我哪失戀了？”

Thai

“พูดบ้าอะไร ฉันอกหักตั้งแต่เมื่อไหร่?”

Chinese

“行了，若初又不是外人。我已經告訴她了。”

Thai

“เอาเถอะ รั่วชูไม่ใช่คนนอก ฉันบอกเธอแล้ว”

Chinese

“下午讓她幫你問問李娜到底是怎麼想的。”

Thai

“ตอนบ่ายให้เธอช่วยถามหลี่น่าทีว่าแท้จริงแล้วคิดอย่างไร”

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

一聽這話，郭帥呼啦一下站了起來。

Thai

พอได้ยินเช่นนี้ กัวซ่วยก็ลุกพรวดขึ้นมา

Chinese

舉起手裡的易拉罐。

Thai

เขายกกระป๋องในมือขึ้น

Chinese

“嫂子，我的終身大事就全靠你了。”

Thai

“พี่สะใภ้ เรื่องใหญ่ตลอดชีวิตของผมต้องฝากพี่สะใภ้แล้ว”

Chinese

“感激的話我就不說了，全在酒里了。”

Thai

“คำขอบคุณผมคงไม่พูดแล้ว ทั้งหมดอยู่ในเหล้านี่แหละ”

Chinese

一句嫂子把蘇若初徹底說的變成了大紅臉。

Thai

คำเรียก “พี่สะใภ้” ทำให้ซูรั่วชูหน้าแดงก่ำไปทั้งหน้า

Chinese

見陳凡還在得意地笑，蘇若初悄悄從桌子下面在某人的腿上掐了一把。

Thai

เมื่อเห็นเฉินฝานยังคงยิ้มอย่างได้ใจ ซูรั่วชูก็แอบหยิกขาของใครบางคนใต้โต๊ะ

Chinese

雖然有些害羞，但是看得出來，蘇若初心情不錯，並沒有生氣。

Thai

แม้จะค่อนข้างเขินอาย แต่เห็นได้ว่าซูรั่วชูอารมณ์ดีและไม่ได้โกรธ

Chinese

“給我也倒一杯吧。”

Thai

“รินให้ฉันแก้วหนึ่งด้วยสิ”

Chinese

陳凡懷疑聽錯了。

Thai

เฉินฝานสงสัยว่าตนฟังผิดไปหรือไม่

Chinese

“你也要喝？下午還要回學校呢？”

Thai

“เธอก็จะดื่มด้วยเหรอ? ตอนบ่ายยังต้องกลับโรงเรียนไม่ใช่หรือ?”

Chinese

蘇若初卻輕聲開口：“高考結束了，跟你們一塊慶祝一下。”

Thai

แต่ซูรั่วชูกลับเอ่ยเสียงเบา “การสอบเกาเข่าจบแล้ว ขอฉลองกับพวกนายด้วยกันหน่อย”

Chinese

郭帥立馬鼓掌，豎起大拇指。

Thai

กัวซ่วยปรบมือทันที พลางชูนิ้วโป้ง

Chinese

“嫂子大氣！”

Thai

“พี่สะใภ้ใจกว้างจริง ๆ!”

Chinese

陳凡笑著拿起易拉罐幫對方倒了一杯。

Thai

เฉินฝานหัวเราะพลางหยิบกระป๋องเบียร์ขึ้นมารินให้เธอหนึ่งแก้ว

Chinese

“就這一杯吧，不準多喝。”

Thai

“แค่แก้วนี้แก้วเดียวนะ ห้ามดื่มมากกว่านี้”

Chinese

“來！讓我們端起酒杯，共同慶祝高考結束！”

Thai

“มา! พวกเรายกแก้วขึ้นมา ฉลองที่การสอบเกาเข่าจบลงพร้อมกัน!”

Chinese

“前程似錦，友誼萬歲！”

Thai

“ขอให้อนาคตสดใส มิตรภาพจงเจริญ!”

Chinese

三人笑著碰了一下杯子。

Thai

ทั้งสามหัวเราะพลางชนแก้วกัน

Chinese

陳凡跟郭帥一飲而盡，蘇若初則是喝了一小半。

Thai

เฉินฝานกับกัวซ่วยดื่มรวดเดียวหมด ส่วนซูรั่วชูดื่มไปเพียงครึ่งแก้ว

Chinese

陳凡一臉誇張的看著對方。

Thai

เฉินฝานมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าโอเวอร์เกินจริง

Chinese

“沒看出來啊，你還會喝酒。”

Thai

“ดูไม่ออกเลยนะว่าเธอก็ดื่มเหล้าเป็น”

Chinese

蘇若初嫵媚的翻個白眼。

Thai

ซูรั่วชูกรอกตาอย่างมีเสน่ห์

Chinese

“你不知道的事情還多著呢。”

Thai

“เรื่องที่นายไม่รู้ยังมีอีกเยอะ”

Chinese

陳凡笑著幫忙夾了一塊肉。

Thai

เฉินฝานหัวเราะ พลางคีบเนื้อให้เธอ

Chinese

“多吃點，我媳婦兒太瘦了。”

Thai

“กินเยอะ ๆ หน่อย เมียฉันผอมเกินไปแล้ว”

Chinese

當著郭帥的面陳凡這麼肉麻，蘇若初有些不好意思。

Thai

เฉินฝานพูดจาหวานเลี่ยนเช่นนี้ต่อหน้ากัวซ่วย ทำให้ซูรั่วชูรู้สึกเขินเล็กน้อย

Chinese

遲疑了一下，還是問出了心中的擔心。

Thai

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามความกังวลในใจออกมา

Chinese

“你……倆考的怎麼樣？”

Thai

“พวกนาย…สองคนสอบเป็นอย่างไรบ้าง?”

Chinese

郭帥苦笑：“不怎麼樣，好多題都不會。”

Thai

กัวซ่วยยิ้มขื่น “ไม่ค่อยดีเท่าไร มีหลายข้อที่ทำไม่ได้”

Chinese

“我估計這次能念個三本就燒高香了。”

Thai

“ฉันเดาว่าคราวนี้ถ้าได้เรียนมหาวิทยาลัยระดับสามก็คงต้องจุดธูปขอบคุณฟ้าดินแล้ว”

Chinese

蘇若初盯著陳凡，表情有些緊張。

Thai

ซูรั่วชูจ้องเฉินฝาน สีหน้าค่อนข้างตึงเครียด

Chinese

陳凡知道她在擔心什麼，笑著握住蘇若初的小手。

Thai

เฉินฝานรู้ว่าเธอกำลังกังวลเรื่องอะไร จึงยิ้มพลางกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูไว้

Chinese

“我發揮得不錯。”

Thai

“ฉันทำได้ดีทีเดียว”

Chinese

“這次天涯海角，你再也逃不出我的手掌心了。”

Thai

“คราวนี้ไม่ว่าเธอจะหนีไปสุดขอบฟ้าหรือสุดแผ่นดิน ก็หนีจากฝ่ามือฉันไม่พ้นอีกแล้ว”

Chinese

“真的？”蘇若初眼神一喜。

Thai

“จริงเหรอ?” แววตาของซูรั่วชูเปล่งประกายขึ้น

Chinese

“真的。”

Thai

“จริง”

Chinese

見陳凡不似說謊，蘇若初一直牽挂的心總算是放鬆了下來。

Thai

เมื่อเห็นว่าเฉินฝานไม่ได้พูดโกหก หัวใจที่ซูรั่วชูคอยเป็นห่วงมาตลอดก็ผ่อนคลายลงในที่สุด

Chinese

這三天她牽挂陳凡考的怎麼樣，簡直比擔心自己的考試還要緊張。

Thai

ตลอดสามวันนี้ เธอคอยกังวลว่าเฉินฝานจะสอบได้ดีแค่ไหน จนแทบจะเครียดยิ่งกว่าการสอบของตัวเองเสียอีก

Chinese

如今，親口聽到了陳凡的回答，蘇若初總算可以鬆一口氣了。

Thai

บัดนี้ เมื่อได้ฟังคำตอบจากปากเฉินฝานด้วยตัวเอง ในที่สุดซูรั่วชูก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกได้

Chinese

渾身輕鬆，蘇若初把杯子往陳凡面前輕輕一放。

Thai

เมื่อรู้สึกผ่อนคลายไปทั้งตัว ซูรั่วชูก็วางแก้วลงตรงหน้าเฉินฝานเบา ๆ

Chinese

“再給我倒一杯！”

Thai

“รินให้ฉันอีกแก้ว!”