แม้แต่ฟ้าจะถล่มลงมา วันนี้ก็เป็นของคุณเพียงผู้เดียว

Chinese

雲海大學學校門口。

Thai

ปากทางมหาวิทยาลัยหยุนไห่

Chinese

蘇若初跟宋琳琳慌慌張張的跑了出來，站在路邊焦急地攔著計程車。

Thai

ซูรั่วชูกับซ่งหลินหลินวิ่งออกมาอย่างตื่นตระหนก ยืนอยู่ริมถนนแท็กซี่อย่างใจร้อน

Chinese

蘇若初臉色蒼白，神色慌張，滿臉的焦急。

Thai

ใบหน้าของซูรั่วชูซีดขาว สีหน้าตื่นตระหนก เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

Chinese

宋琳琳在一旁輕聲安慰道，“若初，你先不用著急，我之前跟小帥打電話的時候，他說沒啥大事，讓我跟你說不要擔心。”

Thai

ซ่งหลินหลินอยู่ข้าง ๆ เอ่ยปลอบเบา ๆ “รั่วชู ไม่ต้องรีบร้อนไปนักสิ ตอนที่ฉันโทรหาเสี่ยวซ่วย เขาบอกว่าไม่มีอะไรใหญ่โต ให้ฉันบอกนายว่าไม่ต้องเป็นห่วง”

Chinese

蘇如初彷彿沒聽見一般，依舊焦急地伸手攔著計程車。

Thai

แต่ซูรั่วชูเหมือนไม่ได้ยินอะไรเลย ยังคงยืนแท็กซี่อย่างใจร้อนเช่นเดิม

Chinese

她現在什麼也聽不進去了。

Thai

ตอนนี้เธอฟังอะไรไม่เข้าหูสักอย่าง

Chinese

只想趕緊見到陳凡。

Thai

อยากจะได้พบเฉินฝานโดยเร็วที่สุดเท่านั้น

Chinese

“計程車……”

Thai

“แท็กซี่…”

Chinese

焦急之下，蘇若初朝著馬路對面大喊了一聲。轟。

Thai

ด้วยความใจร้อน ซูรั่วชูตะโกนลั่นไปทางฝั่งตรงข้ามของถนน บึ้ม!

Chinese

就在這時，旁邊一輛汽車轟鳴而來，一個急剎停在兩個女孩面前。

Thai

ขณะนั้นเอง รถยนต์คันหนึ่งขับมาด้วยเสียงเครื่องยนต์คำราม แล้วเบรกจนจอดหยุดนิ่งตรงหน้าสาวทั้งสอง

Chinese

車門打開，陳凡邁步走了下來。

Thai

ประตูรถเปิดออก เฉินฝานก้าวลงมา

Chinese

蘇若初愣愣地看著這一幕，以為自己在做夢。

Thai

ซูรั่วชูมองภาพตรงหน้าอย่างเซ่อซ่า คิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่

Chinese

陳凡有些不好意思的撓撓頭。

Thai

เฉินฝานเกาหัวอย่างเขินอายเล็กน้อย

Chinese

“對不起，我遲到了。”

Thai

“ขอโทษนะ ผมมาสาย”

Chinese

聽到熟悉的聲音，蘇若初才確定自己不是在做夢。

Thai

ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ซูรั่วชูถึงจะมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ฝัน

Chinese

連忙激動地躥過去，一下子撲進陳凡的懷裡。再也控制不住情緒，哇的一聲哭了出來。

Thai

เธอรีบพุ่งเข้าไปอย่างตื่นเต้น กระโดดกอดเฉินฝานเต็มอก ไม่อาจควบคุมอารมณ์ได้อีกต่อไป ร้องไห้ออกมาเสียงดัง

Chinese

陳發抬手輕輕抱住對方，苦笑安慰道。

Thai

เฉินฝานยกมือขึ้นโอบกอดเธอเบา ๆ ยิ้มขื่น ๆ แล้วปลอบ

Chinese

“傻丫頭，哭啥呢。”

Thai

“เด็กโง่ ร้องไห้ทำไมล่ะ”

Chinese

“嗚嗚，我聽說你被抓走了，我還以為你……你出了什麼事……”

Thai

“ฮือ ฮือ ฉันได้ยินว่านายถูกจับไป ฉันนึกว่านาย…นายเกิดอะไรขึ้น…”

Chinese

“我以為這輩子再也見不到你了。”

Thai

“ฉันนึกว่าชาตินี้จะไม่มีวันได้เจอนายอีกแล้ว”

Chinese

蘇若初一邊哽咽一邊哭得稀里嘩啦。

Thai

ซูรั่วชูสะอื้นไห้พลางร้องไห้โฮออกมา

Chinese

陳凡則是笑著揉了揉對方的後背。

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วลูบหลังเธอเบา ๆ

Chinese

“我又不是做了什麼殺人越貨的事情，就是喊我去配合調查而已，結果發現跟我沒有關係，自然就把我放出來了。”

Thai

“ผมไม่ได้ทำอะไรอย่างฆ่าคนปล้นทรัพย์สักหน่อย ก็แค่เขาเรียกผมไปให้ความร่วมมือในการสอบสวน ผลปรากฏว่าไม่เกี่ยวข้องกับผม เขาก็ปล่อยผมออกมาตามปกติ”

Chinese

蘇若初抬起頭，瞪著通紅的大眼睛看著陳凡。

Thai

ซูรั่วชูเงยหน้าขึ้น มองเฉินฝานด้วยดวงตาแดงก่ำ

Chinese

“真的沒事了？”

Thai

“จริง ๆ ว่าไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม?”

Chinese

“沒事了。”

Thai

“ไม่มีอะไรแล้ว”

Chinese

見蘇若初不信，陳凡笑了，“真沒事了。不信你問他們。”

Thai

เห็นซูรั่วชูยังไม่เชื่อ เฉินฝานยิ้ม “จริง ๆ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่เชื่อก็ถามพวกเขาสิ”

Chinese

陳凡伸手一指身後的羅文傑跟馬小帥，兩人連忙笑著點點頭。

Thai

เฉินฝานยื่นมือชี้ไปที่หลัวเหวินเจี๋ยกับหม่าเสี่ยวซ่วยที่อยู่ข้างหลัง ทั้งสองรีบยิ้มแล้วพยักหน้า

Chinese

“就是個誤會，早就解除了。”

Thai

“ก็แค่ความเข้าใจผิด ยกเลิกไปนานแล้ว”

Chinese

“靠，老陳這傢伙害我們白擔心一晚上，這次他必須得請客。狠狠宰他一頓。”

Thai

“โว้ย เฉินเก๊าะนี่มันทำให้พวกเราเป็นห่วงเปล่าทั้งคืน คราวนี้มันต้องเลี้ยงข้าว จัดหนักมันให้สาหัสเลย”

Chinese

見兩人都這麼說，蘇若初這才稍稍鬆了一口氣。

Thai

เห็นทั้งสองพูดเช่นนั้น ซูรั่วชูถึงได้โล่งใจขึ้นเล็กน้อย

Chinese

陳凡握住對方的小手，輕聲道：“對不起，今天我遲到了。讓你擔心了。”

Thai

เฉินฝานจับมือเล็ก ๆ ของเธอไว้ เอ่ยเบา ๆ “ขอโทษนะ วันนี้ผมมาสาย ทำให้นายเป็นห่วง”

Chinese

蘇若初紅著臉搖搖頭，“都什麼時候了，還在想遲到的事情。”

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดงส่ายหัว “ถึงเวลาแบบนี้แล้ว ยังคิดเรื่องมาสายอยู่อีก”

Chinese

“看你滿臉疲憊的樣子，是不是昨晚沒休息。”

Thai

“ดูสีหน้านายเหนื่อยล้าขนาดนั้น คืนนี้ไม่ได้พักผ่อนใช่ไหม?”

Chinese

“要不回寢室睡一覺吧？”

Thai

“หรือจะกลับไปนอนในหอสักงีบ?”

Chinese

陳凡卻堅定地搖搖頭。

Thai

แต่เฉินฝานส่ายหัวอย่างมั่นคง

Chinese

“不。今天就算是天塌下來，我也只屬於你。”

Thai

“ไม่ วันนี้แม้แต่ฟ้าจะถล่มลงมา ผมก็เป็นของนายคนเดียว”

Chinese

陳凡笑著低頭打量了蘇若初一眼。

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วก้มหน้ามองซูรั่วชูตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า

Chinese

“你今天真漂亮。穿的衣服也漂亮。”

Thai

“วันนี้นายสวยจริง ๆ ชุดที่ใส่ก็สวย”

Chinese

說完抬手輕輕幫對方擦掉臉上的淚痕。

Thai

พูดจบก็ยกมือขึ้นเช็ดร่องน้ำตาบนใบหน้าเธอเบา ๆ

Chinese

“不要再哭啦，再哭臉上的妝就真的哭花了。”

Thai

“อย่าร้องไห้อีกแล้วนะ ร้องอีกเดี๋ยวเครื่องสำอางบนหน้าก็เลอะจริง ๆ แล้ว”

Chinese

蘇若初紅著臉背過身去，悄悄擦拭著淚水。

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดงหันหลังกลับ แอบเช็ดน้ำตา

Chinese

陳凡卻一把將蘇若初拉過來，笑嘻嘻地摟住對方的纖腰。

Thai

แต่เฉินฝานดึงซูรั่วชูกลับมาทันที ยิ้มแฉ่งโอบรอบเอวบางของเธอไว้

Chinese

“媳婦兒，我餓了，先陪我去食堂吃頓飯唄。”

Thai

“เมียฉัน ฉันหิวแล้ว ไปกินข้าวที่โรงอาหารกับฉันก่อนสิ”

Chinese

一旁羅文傑搓了搓胳膊，“我實在是受不了了，你倆走不走？”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ สะบัดแขน “ฉันทนไม่ไหวแล้ว สองคนนี่จะไปกันหรือไม่?”

Chinese

馬小帥笑吟吟地摟過宋琳琳。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยยิ้มแฉ่งโอบซ่งหลินหลินเข้ามา

Chinese

“我倆要去約會，你也一塊嗎？”

Thai

“เราสองคนจะไปเดท นายจะไปด้วยเหรอ?”

Chinese

“靠，狗男女。”

Thai

“โว้ย คู่หมาสองตัว”

Chinese

羅文傑咒罵一句，然後一個人朝學校對面走去。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยสบถด่าหนึ่งคำ แล้วเดินไปทางฝั่งตรงข้ามของมหาวิทยาลัยเพียงลำพัง

Chinese

“老子去網吧玩遊戲去。”

Thai

“กูจะไปเล่นเกมที่ร้านอินเทอร์เน็ต”

Chinese

陳凡又瞥了一眼馬小帥。

Thai

เฉินฝานเหลือบมองหม่าเสี่ยวซ่วยอีกครั้ง

Chinese

“你還不趕緊走擱這幹啥呢？”

Thai

“นายยังไม่รีบไป ยืนอยู่นี่ทำอะไร?”

Chinese

馬小帥一瞪眼，“好你個龜兒子。卸磨殺驢是不是？”

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยขยุ้มตา “ดีนักนะเจ้าลูกเต่า ขี่คอแล้วเอาหัวโขก ใช่ไหม?”

Chinese

“老子白白替你擔心了一晚上。”

Thai

“กูเป็นห่วงนายเปล่า ๆ ทั้งคืน”

Chinese

“今天看你女朋友的面上不跟你吵，你等著回寢室，看我撅不撅你。”

Thai

“วันนี้เห็นหน้าแฟนนายกูเลยไม่เถียงกับนาย รอกลับหอแล้วดูสิ กูจะเตะนายหรือไม่”

Chinese

“媳婦兒，上車。咱們走。”

Thai

“เมียฉัน ขึ้นรถ ไปกันเลย”

Chinese

宋琳琳笑嘻嘻地朝兩人揮揮手。

Thai

ซ่งหลินหลินยิ้มแฉ่งโบกมือลาทั้งสอง

Chinese

等馬小帥兩人開車提前走了，陳凡這才拉著蘇若初朝校園裡走去。

Thai

เมื่อหม่าเสี่ยวซ่วยกับซ่งหลินหลินขับรถออกไปก่อนแล้ว เฉินฝานถึงได้จูงมือซูรั่วชูเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย

Chinese

“這一身真漂亮。”陳凡滿臉欣賞的盯著蘇若初，毫不掩飾自己的讚美。

Thai

“ชุดนี้สวยจริง ๆ” เฉินฝานมองซูรั่วชูเต็มสองตาด้วยสายตาชื่นชม ไม่แอบแฝงคำชมของตัวเองเลย

Chinese

“我還是第一次見你化妝呢。”

Thai

“ผมเห็นนายแต่งหน้าครั้งแรกเลยนะ”

Chinese

“你說你不化妝都那麼漂亮，這一化妝，還讓不讓其他女生們活啊。”

Thai

“นายบอกว่าไม่แต่งหน้าก็สวยแล้ว พอแต่งหน้าแบบนี้ จะให้ผู้หญิงคนอื่นมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน”

Chinese

蘇若初被說的小臉通紅，忍不住掐了陳凡一把。

Thai

ซูรั่วชูถูกชมจนใบหน้าแดงก่ำ อดหยิกเฉินฝานหนึ่งครั้งไม่ได้

Chinese

“油嘴滑舌，胡說八道。”

Thai

“ปากหวาน พูดจาไร้สาระ”

Chinese

陳凡突然湊過來，“媳婦兒，是不是為了今天跟我約會，特意打扮得這麼漂亮？”

Thai

เฉินฝานเอนตัวเข้ามาทันที “เมียฉัน ใช่ว่าเพื่อเดทกับฉันวันนี้ นายถึงได้แต่งตัวสวยขนาดนี้ใช่ไหม?”

Chinese

“才不是！”蘇若初扭頭不承認，接著又一臉擔憂地問道，“到底發生了什麼事兒啊，警察為什麼要找你協助調查？”

Thai

“ไม่ใช่!” ซูรั่วชูเบี่ยงหน้าไม่ยอมรับ แล้วถามต่อด้วยสีหน้าเป็นห่วง “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมตำรวจถึงเรียกนายไปให้ความร่วมมือในการสอบสวน?”

Chinese

害怕蘇若初擔心，陳凡只好含糊打個哈哈，“其實沒啥大事，哎呀，咱們不談這些不開心的，先去吃飯，然後待會兒我帶你去個地方。”

Thai

กลัวว่าซูรั่วชูจะเป็นห่วง เฉินฝานจึงได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ ปัดตวัดไป “จริง ๆ ไม่มีอะไรใหญ่โตหรอก โอ๊ย เราไม่คุยเรื่องไม่มีความสุขพวกนี้กันดีกว่า ไปกินข้าวก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะพานายไปที่หนึ่ง”

Chinese

蘇若初好奇，“去什麼地方？”

Thai

ซูรั่วชูสงสัย “ไปที่ไหน?”

Chinese

“要不你吃完飯還是回去休息一下吧，今天要不先不出去……”

Thai

“หรือนายกินข้าวเสร็จแล้วกลับไปพักดีกว่าไหม วันนี้ไม่ออกไปไหนก่อนก็ได้…”

Chinese

陳凡一瞪眼：“那怎麼行，之前都說好的。”

Thai

เฉินฝานขยุ้มตาทันที “อย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด ก่อนหน้านี้ก็ตกลงกันไว้แล้ว”

Chinese

蘇若初擰不過陳凡，只好陪著他去了食堂。

Thai

ซูรั่วชูเถียงเฉินฝานไม่ได้ จึงต้องไปโรงอาหารกับเขา

Chinese

也許是被關了一晚餓壞了，陳凡的胃口不錯，吃的比平時還要多。

Thai

อาจเพราะถูกขังมาทั้งคืนจนหิวโซ เฉินฝานจึงกินข้าวได้เป็นอย่างดี กินมากกว่าปกติเสียอีก

Chinese

倒是蘇若初沒什麼胃口，大部分時間都在看陳凡狼吞虎咽。

Thai

ตรงกันข้าม ซูรั่วชูกลับไม่มีความอยากอาหาร ส่วนใหญ่ใช้เวลามองเฉินฝานกินอย่างตะกละตะกลาม

Chinese

吃過飯從食堂出來，陳凡跑到停車棚推出自己的自行車。

Thai

กินข้าวเสร็จเดินออกจากโรงอาหาร เฉินฝานวิ่งไปที่โรงจอดจักรยานแล้วเข็นจักรยานของตัวเองออกมา

Chinese

騎到蘇若初跟前，然後一個嫻熟的單腳支撐漂移停在蘇若初面前。

Thai

ขับไปหยุดหน้าซูรั่วชู แล้วทำท่าเท้าเดียวหมุนตัวจอดอย่างคล่องแคล่วหยุดตรงหน้าเธอ

Chinese

“這位同學，看你一個人在這裡發獃，哥哥帶你出去玩啊？”

Thai

“น้องนักเรียน ดูท่าน้องยืนเหม่ออยู่คนเดียว พี่พาน้องไปเที่ยวเล่นไหม?”

Chinese

蘇若初笑了笑，走到後面側身坐了上來。

Thai

ซูรั่วชูยิ้ม เดินไปนั่งข้างหลังเอียงตัวขึ้นไป

Chinese

“坐穩了，哥哥要飆車嘍。”

Thai

“นั่งให้มั่นนะ พี่จะบิดเบียดแล้วนะ”

Chinese

騎著自行車行駛在校園裡，微風吹得秀髮迎風飛舞，蘇若初的心情也跟著變好了一些。

Thai

ขับจักรยานแล่นไปในมหาวิทยาลัย สายลมพัดปลายผ้ายุ่งปลิวไปตามแรงลม อารมณ์ของซูรั่วชูก็ดีขึ้นตามไปด้วย

Chinese

“喂，你到底要帶我去哪啊？”

Thai

“เฮ้ย นายจะพาฉันไปไหนกันแน่?”

Chinese

陳凡扭頭笑道：“你猜？”

Thai

เฉินฝานเบี่ยงหน้ามายิ้ม “นายเดาสิ?”

Chinese

“你該不會是打算騎自行車帶我去市中心吧？那可得累死你。”

Thai

“นายไม่ได้ตั้งใจจะปั่นจักรยานพาฉันไปย่านใจกลางเมืองใช่ไหม? แบบนั้นนายต้องเหนื่อยตายแน่ ๆ”

Chinese

“不去市中心，帶你去個好玩的地方。”

Thai

“ไม่ไปย่านใจกลางเมืองหรอก พานายไปที่สนุก ๆ ที่หนึ่ง”

Chinese

五分鐘后。

Thai

ห้านาทีต่อมา

Chinese

站在學校對面的商業街上，蘇若初一臉獃滯地望著面前的網咖大門。

Thai

ยืนอยู่บนถนนการค้าฝั่งตรงข้ามของมหาวิทยาลัย ซูรั่วชูมองประตูร้านอินเทอร์เน็ตตรงหน้าอย่างตั้งตัวไม่ถูก

Chinese

“這……這就是你要帶我來的地方？”

Thai

“นี่…นี่คือที่ที่นายจะพาฉันมา?”

Chinese

陳凡笑著點點頭。

Thai

เฉินฝานยิ้มพยักหน้า

Chinese

“怎麼樣？有沒有一種特別驚喜的感覺？”

Thai

“เป็นไง? มีความรู้สึกเซอร์ไพรส์เป็นพิเศษไหม?”

Chinese

蘇若初有些不知道該如何形容此刻的心情。

Thai

ซูรั่วชูไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกตอนนี้อย่างไรดี

Chinese

“你……今天不會打算讓我陪你在網吧度過這一天吧？”

Thai

“นาย…วันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะให้ฉันอยู่ในร้านอินเทอร์เน็ตกับนายทั้งวันใช่ไหม?”

Chinese

陳凡笑了“當然不是。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “แน่นอนว่าไม่ใช่”

Chinese

伸手往頭頂上一指，：“看看上面，眼熟嗎？”

Thai

ยกมือขึ้นชี้ไปที่เบื้องบน “มองข้างบนสิ ดูคุ้นตาไหม?”

Chinese

蘇若初抬頭看了一眼上面的招牌。

Thai

ซูรั่วชูเงยหน้ามองป้ายข้างบนหนึ่งครั้ง

Chinese

“星空網咖。怎麼了？”

Thai

“ร้านอินเทอร์เน็ตสตาร์ส ทำไม?”

Chinese

之前網咖起名的時候，陳凡曾經諮詢過蘇若初，只不過蘇若初早就把這事兒給忘了。

Thai

ตอนที่ตั้งชื่อร้านอินเทอร์เน็ต เฉินฝานเคยปรึกษาซูรั่วชูมาก่อน แต่ซูรั่วชูลืมเรื่องนี้ไปนานแล้ว

Chinese

更不會把面前的網咖聯繫到陳凡身上。

Thai

ยิ่งไม่มีทางเชื่อมโยงร้านอินเทอร์เน็ตตรงหน้าเข้ากับเฉินฝานเลย

Chinese

“你不覺得這個名字很熟悉嗎？”

Thai

“นายไม่รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นเคยเหรอ?”

Chinese

蘇若初搖搖頭。

Thai

ซูรั่วชูส่ายหน้า

Chinese

“不過星空這個名字起得好，難道這裡的老闆也是個星空愛好者？”

Thai

“แต่ชื่อสตาร์สตั้งได้ดีนะ เจ้าของที่นี่ก็เป็นคนรักท้องฟ้าดาวฤกษ์เหมือนกันเหรอ?”

Chinese

陳凡笑了，伸手一把拉住蘇若初的手。

Thai

เฉินฝานยิ้ม ยื่นมือจับมือซูรั่วชูไว้

Chinese

“跟我進來。”

Thai

“เดินตามฉันเข้าไป”

Chinese

兩人一進入網咖大廳，立馬就被前台的工作人員認出來了。

Thai

ทั้งสองเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องโถงของร้านอินเทอร์เน็ต ก็ถูกพนักงานหน้าเคาน์เตอร์จำได้ทันที

Chinese

“老闆好。”

Thai

“สวัสดีค่ะเจ้าของร้าน”

Chinese

蘇若初愣住。

Thai

ซูรั่วชูตัวแข็งค้าง

Chinese

“她……剛才喊你什麼？”

Thai

“เธอ…เมื่อกี้เธอเรียกนายว่าอะไรนะ?”

Chinese

“老闆啊。”

Thai

“เจ้าของร้านไง”

Chinese

蘇若初有些不解，“可她……為什麼喊你老闆啊？”

Thai

ซูรั่วชูงงงวย “แต่เธอ…ทำไมเธอถึงเรียกนายว่าเจ้าของร้านล่ะ?”

Chinese

陳凡咧嘴一笑，伸手捏了捏這丫頭的鼻尖。

Thai

เฉินฝานยิ้มกว้าง ยกมือบีบปลายจมูกของเด็กสาวเบา ๆ

Chinese

“因為這家網咖是我開的啊。”

Thai

“ก็เพราะร้านอินเทอร์เน็ตนี้เปิดโดยฉันไง”

Chinese

蘇若初：“……”

Thai

ซูรั่วชู: “…”