ความอ่อนโยนอันตกอับ

Chinese

面對丁點的嘲笑，陳凡也不生氣。

Thai

เมื่อต้องเผชิญกับคำเยาะเย้ยของติงเตี่ยน เฉินฝานก็ไม่ได้โกรธ

Chinese

而是一臉認真地說道：“成事在人，總得試一試才知道行不行。”

Thai

แต่พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เรื่องจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคนลงมือ อย่างไรก็ต้องลองดูก่อนถึงจะรู้ว่าได้หรือไม่ได้”

Chinese

丁點搖搖頭。

Thai

ติงเตี่ยนส่ายหน้า

Chinese

“反正我是不看好。”

Thai

“ยังไงฉันก็ไม่เชื่อหรอก”

Chinese

“你的預算多少？”

Thai

“งบของเธอเท่าไหร่?”

Chinese

陳凡想了想，一咬牙。

Thai

เฉินฝานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกัดฟันพูด

Chinese

“三十萬。”

Thai

“สามแสนหยวน”

Chinese

“三十萬？”

Thai

“สามแสนหยวน?”

Chinese

丁點笑了。

Thai

ติงเตี่ยนหัวเราะ

Chinese

“這些錢恐怕請一個人都不夠吧。”

Thai

“เงินแค่นี้เกรงว่าจะจ้างสักคนยังไม่พอเลยมั้ง”

Chinese

陳凡解釋道：“我又沒說把名單上的人全都簽了給我代言，再說我這個小地方也用不著這麼多明星來代言啊。”

Thai

เฉินฝานอธิบายว่า “ผมก็ไม่ได้บอกว่าจะเซ็นสัญญากับทุกคนในรายชื่อให้มาเป็นพรีเซนเตอร์สักหน่อย อีกอย่าง สถานที่เล็ก ๆ ของผมไม่จำเป็นต้องใช้ดารามาเป็นพรีเซนเตอร์เยอะขนาดนั้นหรอกครับ”

Chinese

“我這不是廣撒網試試看嘛。萬一有一個同意了，我這不是賺了嘛。”

Thai

“ผมก็แค่หว่านแหลองดูไงครับ ถ้าบังเอิญมีใครสักคนตอบตกลง ผมก็ได้กำไรแล้วไม่ใช่เหรอ”

Chinese

丁點有些哭笑不得地點點頭。

Thai

ติงเตี่ยนพยักหน้าพลางทำสีหน้าทั้งขำทั้งร้องไห้ไม่ออก

Chinese

“行。光想美事白日做夢了。”

Thai

“เอาเถอะ เอาแต่ฝันหวานกลางวันอยู่ได้”

Chinese

陳凡一瞪眼，故作生氣。

Thai

เฉินฝานถลึงตา แสร้งทำเป็นโกรธ

Chinese

“再挖苦我急眼啦。”

Thai

“ถ้ายังเหน็บแนมผมอีก ผมโกรธจริงนะครับ”

Chinese

“好好，不開玩笑了。說正事兒。”

Thai

“ได้ ๆ ไม่ล้อแล้ว พูดเรื่องจริงจังกันดีกว่า”

Chinese

丁點笑著解釋道：“你還別說，我還真認識一個朋友，是我在國外留學時的老同學。”

Thai

ติงเตี่ยนยิ้มพลางอธิบายว่า “แต่พูดก็พูดเถอะ ฉันรู้จักเพื่อนอยู่คนหนึ่งจริง ๆ เป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียนต่อต่างประเทศ”

Chinese

“他瘋狂迷戀孫艷姿，最近正好跑去寶島那邊聽孫艷姿演唱會去了。”

Thai

“เขาคลั่งไคล้ซุนเยี่ยนจือมาก ช่วงนี้ก็เพิ่งไปไต้หวันเพื่อฟังคอนเสิร์ตของซุนเยี่ยนจือพอดี”

Chinese

“你要是打定主意，我倒是可以幫你問問，看看他能不能幫上忙。”

Thai

“ถ้าเธอตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ฉันช่วยถามให้ได้นะ ดูว่าเขาจะช่วยอะไรได้บ้าง”

Chinese

“不過我首先聲明啊，我只負責牽線，能不能成功得你自己跟他聊。”

Thai

“แต่ฉันขอประกาศไว้ก่อนนะ ฉันรับผิดชอบแค่ช่วยแนะนำให้รู้จักกัน ส่วนจะสำเร็จหรือไม่ เธอต้องคุยกับเขาเอง”

Chinese

陳凡點點頭，“沒問題。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้า “ไม่มีปัญหาครับ”

Chinese

“你這同學男的女的？”

Thai

“เพื่อนร่วมชั้นของเธอเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?”

Chinese

“男的。”

Thai

“ผู้ชายครับ”

Chinese

陳凡立馬露出個八卦的表情。

Thai

เฉินฝานทำหน้าตื่นเต้นเรื่องชาวบ้านขึ้นมาทันที

Chinese

“該不會是你前男友吧？”

Thai

“คงไม่ใช่แฟนเก่าของคุณหรอกนะครับ?”

Chinese

丁點立刻露出一個危險的微笑。

Thai

ติงเตี่ยนเผยรอยยิ้มอันตรายออกมาทันที

Chinese

“你還真說對了，他當初在國外追求過我，不過我一直沒同意。”

Thai

“พูดถูกจริง ๆ ตอนอยู่ต่างประเทศเขาเคยตามจีบฉัน แต่ฉันไม่เคยตอบตกลง”

Chinese

“為啥啊。”

Thai

“ทำไมล่ะครับ?”

Chinese

“氣場不和。”

Thai

“บรรยากาศไม่เข้ากัน”

Chinese

“這玩意兒還看氣場的？”

Thai

“เรื่องแบบนี้ยังดูที่บรรยากาศด้วยเหรอครับ?”

Chinese

“你不懂。”

Thai

“เธอไม่เข้าใจหรอก”

Chinese

“行，你懂你懂。”

Thai

“ได้ครับ คุณเข้าใจ คุณเข้าใจ”

Chinese

眼看丁點要發火，陳凡趕忙一溜煙跑了。

Thai

เห็นว่าติงเตี่ยนกำลังจะโมโห เฉินฝานก็รีบเผ่นหนีไปทันที

Chinese

“趕緊抓緊打電話問問啊，到時候把他聯繫方式告訴我。”

Thai

“รีบโทรไปถามให้เร็ว ๆ ด้วยนะครับ พอได้แล้วก็บอกช่องทางติดต่อเขาให้ผมด้วย”

Chinese

臨走前又去找了馮破軍，這傢伙正帶著剛招來的十幾個小夥子在進行軍訓鍛煉。

Thai

ก่อนจากไป เขายังไปหาเฝิงพั่วจวินอีกฝ่ายกำลังนำหนุ่ม ๆ ที่เพิ่งรับเข้ามาสิบกว่าคนฝึกการฝึกทหารอยู่

Chinese

不知道的還以為這裡是什麼軍事重地呢。

Thai

ถ้าไม่รู้มาก่อน คงนึกว่าที่นี่เป็นเขตทหารสำคัญอะไรสักแห่ง

Chinese

不過現在俱樂部還沒開業，大家也確實沒啥事情可干，陳凡也就由得馮破軍去搞了。

Thai

แต่ตอนนี้คลับยังไม่เปิดให้บริการ ทุกคนเองก็ไม่มีอะไรให้ทำจริง ๆ เฉินฝานจึงปล่อยให้เฝิงพั่วจวินจัดการไป

Chinese

把弄廣告牌的事情告訴了馮破軍陳凡才離開了工地。

Thai

หลังจากบอกเรื่องป้ายโฆษณาให้เฝิงพั่วจวินทราบแล้ว เฉินฝานก็ออกจากไซต์งาน

Chinese

下午在寢室，馬小帥一臉興奮地告訴陳凡，幫他選了一門非常好的課。

Thai

ช่วงบ่ายที่หอพัก หม่าเสี่ยวซ่วยบอกเฉินฝานด้วยสีหน้าตื่นเต้นว่า เขาช่วยเลือกวิชาที่ดีมากวิชาหนึ่งให้เฉินฝานแล้ว

Chinese

“這門課非常搶手，要不是運氣好，咱倆都搶不到。”

Thai

“วิชานี้คนแย่งกันลงเยอะมาก ถ้าไม่ใช่เพราะโชคดี พวกเราสองคนคงแย่งลงไม่ได้แน่”

Chinese

陳凡隨口問道：“啥課啊？”

Thai

เฉินฝานถามส่ง ๆ ว่า “วิชาอะไรเหรอ?”

Chinese

“國外經典影視劇鑒賞。”

Thai

“การชื่นชมภาพยนตร์และละครคลาสสิกต่างประเทศ”

Chinese

陳凡無語了，這有個屁好的。

Thai

เฉินฝานพูดไม่ออก วิชานี้มันดีตรงไหนกัน

Chinese

馬小帥卻甩過來一個白眼。

Thai

แต่หม่าเสี่ยวซ่วยกลับค้อนใส่เขา

Chinese

你才懂個屁。你以為哥們是為了去看電影嗎？

Thai

แกนี่ไม่รู้อะไรเลย คิดว่าเพื่อนคนนี้ลงวิชาเพื่อไปดูหนังหรือไง?

Chinese

是因為上這門課的老師，據傳是個超級大美女。

Thai

ก็เพราะอาจารย์ที่สอนวิชานี้มีข่าวลือว่าเป็นสาวงามระดับสุดยอดน่ะสิ

Chinese

不是普通的美女，而是那種有著古典韻味的氣質美女。

Thai

ไม่ใช่สาวสวยธรรมดา แต่เป็นสาวงามที่มีเสน่ห์และกลิ่นอายแบบโบราณ

Chinese

上學期為了搶到她的課，不少大二大三的師哥們可沒少費心思。

Thai

เทอมที่แล้ว เพื่อแย่งลงวิชาของเธอ รุ่นพี่ปีสองปีสามหลายคนต้องเปลืองแรงกันไม่น้อย

Chinese

“下周正式開始上課。到時候哥們帶你看美女去。”

Thai

“สัปดาห์หน้าจะเริ่มเรียนอย่างเป็นทางการ ถึงตอนนั้นเพื่อนจะพาแกไปดูสาวสวย”

Chinese

陳凡沒有絲毫興趣。

Thai

เฉินฝานไม่สนใจแม้แต่น้อย

Chinese

“拉倒吧，就算是美女，能當上老師至少也得三四十了吧。”

Thai

“พอเถอะ ต่อให้เป็นสาวสวย แต่กว่าจะเป็นอาจารย์ได้อย่างน้อยก็ต้องอายุสามสี่สิบแล้วไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“要是在結過婚，生過孩子，就算是再能保養，她能有多漂亮？”

Thai

“ถ้าแต่งงานมีลูกแล้ว ต่อให้ดูแลตัวเองดีแค่ไหน จะสวยได้สักเท่าไหร่กัน?”

Chinese

馬小帥一臉鄙夷。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยทำหน้าดูแคลน

Chinese

“你懂個屁。美是不分年齡的懂不懂？”

Thai

“แกนี่ไม่รู้อะไรเลย ความงามไม่แบ่งอายุ เข้าใจไหม?”

Chinese

“有種美叫古典美。氣質，氣質你懂嗎？”

Thai

“ความงามอย่างหนึ่งเรียกว่าความงามแบบโบราณ บุคลิกไง บุคลิกน่ะ เข้าใจไหม?”

Chinese

“嗯，下次你最好把這話再跟你家琳琳說一遍。”

Thai

“อืม คราวหน้าแกควรเอาคำพูดนี้ไปพูดกับหลินหลินของแกอีกสักรอบนะ”

Chinese

“我說你大爺。”

Thai

“ฉันพูดกับปู่แกสิ”

Chinese

一下午陳凡哪都沒去，就在寢室跟幾個兄弟嘮嗑呆了半天。

Thai

ตลอดช่วงบ่าย เฉินฝานไม่ได้ไปไหนเลย เอาแต่นั่งคุยเล่นกับพวกพ้องอยู่ที่หอพักครึ่งวัน

Chinese

晚上跟馬小帥，韓旭三個人一塊去食堂吃了頓飯。

Thai

ตอนเย็น เขาไปกินข้าวที่โรงอาหารกับหม่าเสี่ยวซ่วยและหานซวี่สามคน

Chinese

馬小帥提議去陳凡租房子的地方瞅瞅，被陳凡果斷拒絕。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยเสนอให้ไปดูบ้านเช่าของเฉินฝาน แต่เฉินฝานปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

Chinese

馬小帥立馬惡趣味地猜測，這孫子一定金屋藏嬌了。

Thai

หม่าเสี่ยวซ่วยจึงคาดเดาอย่างสนุกปากทันทีว่า ไอ้หมอนี่ต้องซ่อนสาวงามไว้ในบ้านแน่ ๆ

Chinese

陳凡只是笑，不解釋。

Thai

เฉินฝานเพียงยิ้ม ไม่อธิบายอะไร

Chinese

更讓馬小帥氣得牙根痒痒。

Thai

ยิ่งทำให้หม่าเสี่ยวซ่วยคันฟันด้วยความโมโห

Chinese

從食堂出來陳凡跟兩人分道揚鑣，直奔學校門口。

Thai

เมื่อออกจากโรงอาหาร เฉินฝานก็แยกทางกับทั้งสองคนแล้วตรงไปยังประตูโรงเรียน

Chinese

他算著時間出門的，因為平時這個時候溫婉都該回來了。

Thai

เขาคำนวณเวลาออกมาแล้ว เพราะปกติเวลานี้เวินหว่านน่าจะกลับมาแล้ว

Chinese

在校門口等了差不多十幾分鐘，果然看到一輛計程車停在了門口。

Thai

หลังจากรออยู่หน้าประตูโรงเรียนราวสิบกว่านาที ก็เห็นแท็กซี่คันหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้า

Chinese

接著就看到溫婉推開車門，準備下車。

Thai

จากนั้นก็เห็นเวินหว่านเปิดประตูรถเตรียมลงมา

Chinese

陳凡趕忙跑過去，一把推開司機。

Thai

เฉินฝานรีบวิ่งเข้าไปผลักคนขับรถออก

Chinese

“我來我來。”

Thai

“ผมมาเองครับ ผมมาเอง”

Chinese

溫婉有些詫異，沒想到陳凡會在這裡。

Thai

เวินหว่านประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเฉินฝานจะอยู่ที่นี่

Chinese

她可是故意沒通知陳凡的。

Thai

เธอจงใจไม่แจ้งเฉินฝานเอง

Chinese

“不是說回來的時候打個電話嘛。”

Thai

“ไม่ได้บอกเหรอครับว่าตอนกลับให้โทรหาผม?”

Chinese

陳凡一邊說著一邊攙著對方下車，然後從後備箱拿出拐杖。

Thai

เฉินฝานพูดพลางประคองอีกฝ่ายลงจากรถ แล้วหยิบไม้ค้ำออกมาจากท้ายรถ

Chinese

順便給司機結了賬。

Thai

จากนั้นก็จ่ายเงินให้คนขับรถด้วย

Chinese

“來，你先拄著。”

Thai

“มาเถอะ พยุงไว้ก่อนครับ”

Chinese

陳凡把拐杖給溫婉，然後跑過去把自行車給推了過來。

Thai

เฉินฝานส่งไม้ค้ำให้เวินหว่าน ก่อนวิ่งไปเข็นจักรยานมา

Chinese

看到這一幕，溫婉遲疑了一下，沒有拒絕。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เวินหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่ได้ปฏิเสธ

Chinese

坐在自行車後排，溫婉一隻手小心翼翼地抓著陳凡的衣服一角，盡量不讓兩人發生肢體接觸。

Thai

เวินหว่านนั่งอยู่เบาะหลังจักรยาน ใช้มือข้างหนึ่งจับชายเสื้อของเฉินฝานอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้ร่างกายของทั้งสองสัมผัสกัน

Chinese

回家上樓的時候，溫婉堅持不讓陳凡背了，硬是自己一個人努力一蹦一跳地上了三樓。

Thai

ตอนกลับถึงบ้านและขึ้นบันได เวินหว่านยืนกรานไม่ให้เฉินฝานแบก เธอพยายามกระโดดขาเดียวขึ้นไปชั้นสามด้วยตัวเอง

Chinese

開門進屋，陳凡一邊換鞋一邊說道，“以後你還是提前給我打個電話，我騎自行車去接你，否則你一個人拄拐回來，那可就麻煩了，至少得一個多鐘頭。”

Thai

เมื่อเปิดประตูเข้าบ้าน เฉินฝานถอดรองเท้าพลางพูดว่า “คราวหน้าคุณโทรหาผมล่วงหน้าดีกว่านะครับ ผมจะขี่จักรยานไปรับ ไม่อย่างนั้นถ้าคุณใช้ไม้ค้ำกลับมาคนเดียวจะลำบาก อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมง”

Chinese

溫婉紅著臉不說話。

Thai

เวินหว่านหน้าแดง ไม่พูดอะไร

Chinese

陳凡繼續問道：“你吃飯了嗎？”

Thai

เฉินฝานถามต่อว่า “คุณกินข้าวหรือยังครับ?”

Chinese

溫婉終於開口：“冰箱里還有泡麵，我隨便吃點就行。”

Thai

ในที่สุดเวินหว่านก็เอ่ยปาก “ในตู้เย็นยังมีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ ฉันกินอะไรพอรองท้องก็ได้”

Chinese

陳凡嘆息一聲。

Thai

เฉินฝานถอนหายใจ

Chinese

“這些天我可是一直看你回來就吃泡麵，這可不行。”

Thai

“ช่วงหลายวันนี้ผมเห็นคุณกลับมาก็กินแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แบบนี้ไม่ได้นะครับ”

Chinese

“泡麵就算是再好吃也不能一直吃啊。”

Thai

“ต่อให้อร่อยแค่ไหน ก็จะกินติดต่อกันตลอดไม่ได้”

Chinese

“這樣，你先等著，我看冰箱還有點菜，我去給你炒個菜。”

Thai

“เอาอย่างนี้ คุณรออยู่ก่อนนะครับ ผมเห็นว่าในตู้เย็นยังมีผักอยู่ ผมจะไปผัดกับข้าวให้คุณ”

Chinese

不等溫婉拒絕，陳凡已經進了廚房。

Thai

ยังไม่ทันที่เวินหว่านจะปฏิเสธ เฉินฝานก็เข้าไปในครัวแล้ว

Chinese

速度飛快的炒了兩個菜一個湯，陳凡從廚房拿著筷子出來，一邊笑著解釋道。

Thai

เฉินฝานผัดกับข้าวสองอย่างและทำแกงหนึ่งอย่างด้วยความรวดเร็ว ก่อนถือชามตะเกียบออกมาจากครัว พลางอธิบายด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“冰箱里的菜都壞了，我挑了還能吃的簡單做了個菜，剩下的都扔了。”

Thai

“ผักในตู้เย็นเสียหมดแล้ว ผมเลือกเอาที่ยังกินได้มาทำง่าย ๆ ส่วนที่เหลือทิ้งไปหมดแล้ว”

Chinese

“明天我再去買點新鮮的。”

Thai

“พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อของสดมาเพิ่ม”

Chinese

溫婉坐在沙發對面，望著茶几上的飯菜。

Thai

เวินหว่านนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโซฟา มองอาหารบนโต๊ะกลาง

Chinese

面對陳凡的熱情，她很想拒絕，但是通過這兩天的相處，她發現陳凡並不是對自己有所圖的人。

Thai

เมื่อเผชิญกับความกระตือรือร้นของเฉินฝาน เธออยากปฏิเสธมาก แต่จากการใช้ชีวิตร่วมกันสองวันที่ผ่านมา เธอพบว่าเฉินฝานไม่ได้หวังอะไรจากเธอ

Chinese

所以溫婉選擇接受了陳凡的熱情。

Thai

ดังนั้นเวินหว่านจึงเลือกยอมรับความหวังดีของเฉินฝาน

Chinese

“謝謝。”

Thai

“ขอบคุณ”

Chinese

說完從口袋摸出一個信封。

Thai

พูดจบก็ล้วงซองจดหมายออกมาจากกระเป๋า

Chinese

“這裡面的錢是今天在醫院挂號打石膏還有買葯的錢。”

Thai

“เงินในนี้เป็นค่าลงทะเบียนที่โรงพยาบาล ค่าใส่เฝือก แล้วก็ค่าซื้อยาในวันนี้”

Chinese

“另外這幅拐多少錢，我拿給你。”

Thai

“ส่วนไม้ค้ำอันนี้ราคาเท่าไหร่ ฉันจะเอาเงินให้คุณ”

Chinese

陳凡也沒有虛偽地擺手拒絕，而是伸手接過信封。

Thai

เฉินฝานไม่ได้แสร้งโบกมือปฏิเสธ แต่ยื่นมือไปรับซองจดหมายมา

Chinese

“這錢我收了，不過拐杖的錢就算了，就當是我送你的。”

Thai

“เงินนี้ผมรับไว้ แต่ค่าไม้ค้ำไม่ต้องแล้ว ถือเสียว่าผมให้คุณ”

Chinese

“快趁熱吃吧。”

Thai

“รีบกินตอนร้อน ๆ เถอะครับ”

Chinese

見自己坐在這裡溫婉似乎有些不太自在，陳凡十分識相地起身站了起來。

Thai

เมื่อเห็นว่าเวินหว่านดูไม่ค่อยสบายใจที่เขานั่งอยู่ตรงนี้ เฉินฝานก็รู้กาลเทศะ ลุกขึ้นยืนทันที

Chinese

“你慢慢吃，我回書房了。”

Thai

“คุณค่อย ๆ กินนะครับ ผมกลับห้องอ่านหนังสือก่อน”

Chinese

“對了，吃完之後放在這裡就行，待會兒碗筷我刷。”

Thai

“อ้อ กินเสร็จแล้ววางไว้ตรงนี้ก็ได้ เดี๋ยวผมล้างชามตะเกียบเอง”

Chinese

等陳凡進屋，溫婉看著面前的米飯，猶豫了一下，伸手端起碗，嘗了一口。

Thai

หลังจากเฉินฝานเข้าไปในห้อง เวินหว่านมองข้าวตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือยกชามขึ้นมาชิมคำหนึ่ง

Chinese

眼眶立馬就紅了。

Thai

ขอบตาของเธอแดงขึ้นมาทันที

Chinese

這段時間以來，她為了給母親治病，積蓄花光了，工資也全都花了。

Thai

ช่วงเวลาที่ผ่านมา เพื่อรักษาแม่ของเธอ เงินเก็บของเธอถูกใช้จนหมด เงินเดือนก็ใช้ไปจนไม่เหลือ

Chinese

生活過的十分拮据，甚至最後不得不把房子給租了出去。

Thai

ชีวิตความเป็นอยู่ขัดสนอย่างมาก ถึงขั้นสุดท้ายต้องปล่อยบ้านให้คนอื่นเช่า

Chinese

為了給母親省治療的費用，溫婉這段時間一直在吃泡麵。

Thai

เพื่อประหยัดค่ารักษาของแม่ ช่วงนี้เวินหว่านจึงกินแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาตลอด

Chinese

她已經很久沒有吃上一頓熱乎飯了。

Thai

เธอไม่ได้กินข้าวร้อน ๆ มานานมากแล้ว

Chinese

……

Thai

…

Chinese

書房裡，陳凡接到了丁點的電話。

Thai

ในห้องอ่านหนังสือ เฉินฝานได้รับโทรศัพท์จากติงเตี่ยน

Chinese

“聯繫上了？”

Thai

“ติดต่อได้แล้วเหรอครับ?”

Chinese

“那你給我他的電話啊？”

Thai

“งั้นคุณให้เบอร์โทรเขาผมหน่อยสิครับ?”

Chinese

“什麼？他沒有電話？”

Thai

“อะไรนะ? เขาไม่มีโทรศัพท์เหรอ?”

Chinese

陳凡無語了。

Thai

เฉินฝานพูดไม่ออก

Chinese

“大姐，沒有電話你讓我怎麼聯繫他啊？”

Thai

“พี่ครับ ถ้าเขาไม่มีโทรศัพท์ แล้วจะให้ผมติดต่อเขายังไงล่ะครับ?”

Chinese

電話那頭丁點的聲音傳來。

Thai

เสียงของติงเตี่ยนดังมาจากปลายสาย

Chinese

“他有QQ號，你加他好友，剩下的你倆聊吧。”

Thai

“เขามีหมายเลข QQ เธอเพิ่มเขาเป็นเพื่อนสิ ที่เหลือพวกเธอสองคนก็คุยกันเอง”

Chinese

掛了電話，輸入丁點給的QQ號一搜，出來了。

Thai

หลังวางสาย เฉินฝานก็กรอกหมายเลข QQ ที่ติงเตี่ยนให้มาแล้วค้นหา และพบตัวบัญชีทันที

Chinese

“漂泊的狼。”

Thai

“หมาป่าเร่ร่อน”

Chinese

這名字有意思啊，陳凡笑了笑，點開對方的頭像，頓時愣住了。

Thai

ชื่อนี้น่าสนใจดีแฮะ เฉินฝานยิ้มพลางกดเปิดรูปประจำตัวของอีกฝ่าย แล้วก็ชะงักไปทันที

Chinese

這不是丁點的照片嗎？

Thai

นี่ไม่ใช่รูปของติงเตี่ยนหรอกเหรอ?

Chinese

這傢伙竟然用丁點的照片做頭像。

Thai

หมอนี่ถึงกับใช้รูปของติงเตี่ยนเป็นรูปประจำตัว

Chinese

嘿，看來這兩人還真有秘密啊。

Thai

เฮ้ ดูท่าว่าสองคนนี้จะมีความลับต่อกันจริง ๆ สินะ