มีเงินเหลือใช้จนไม่รู้จะเอาไปใช้ที่ไหนหรือไง?

Chinese

排隊，叫號，拍片。

Thai

ต่อแถว เรียกคิว ถ่ายภาพ

Chinese

好不容易拿到片子，陳凡又推著溫婉回了骨科。

Thai

กว่าจะได้ภาพมาในที่สุด เฉินฝานก็เข็นเวินหว่านกลับไปที่แผนกกระดูกอีกครั้ง

Chinese

“輕微骨裂。不過問題不算嚴重。”

Thai

“กระดูกร้าวเล็กน้อย แต่ปัญหาไม่ร้ายแรงนัก”

Chinese

大夫看了片子下了判斷。

Thai

หมอดูภาพแล้ววินิจฉัย

Chinese

“不過為了能夠快速回復，我建議還是打石膏吧。”

Thai

“แต่เพื่อให้หายได้เร็ว ผมแนะนำให้ใส่เฝือกดีกว่า”

Chinese

溫婉一聽有點慌張。

Thai

เวินหว่านได้ยินดังนั้นก็เริ่มลนลาน

Chinese

“打石膏的話豈不是影響走路。”

Thai

“ถ้าใส่เฝือกแล้วจะไม่กระทบต่อการเดินเหรอคะ?”

Chinese

這大夫笑了，“姑娘，不打石膏更影響你走路，還有可能二次受傷。”

Thai

หมอหัวเราะ “แม่หนู ไม่ใส่เฝือกยิ่งกระทบต่อการเดินของเธอ แถมยังอาจบาดเจ็บซ้ำได้ด้วย”

Chinese

“打上石膏恢復的快，再說你走路不是還有你男朋友嘛。”

Thai

“ใส่เฝือกแล้วจะฟื้นตัวเร็วกว่า อีกอย่าง เวลาเดินก็ยังมีแฟนหนูอยู่ไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

溫婉紅著臉看了一眼陳凡，有些不知所措。

Thai

เวินหว่านหน้าแดง มองเฉินฝานแวบหนึ่งอย่างทำอะไรไม่ถูก

Chinese

陳凡卻笑著直接開口。

Thai

แต่เฉินฝานกลับยิ้มแล้วพูดออกมาตรง ๆ

Chinese

“我們打石膏。”

Thai

“ใส่เฝือกครับ”

Chinese

“那行吧。我給你們開上單子，你們先去隔壁打上石膏，然後再去一樓拿葯。”

Thai

“ได้ งั้นผมจะออกใบสั่งให้ พวกคุณไปใส่เฝือกที่ห้องข้าง ๆ ก่อน แล้วค่อยไปชั้นหนึ่งรับยา”

Chinese

陳凡想了想又提醒道：“大夫，再給我們開一副拐唄。”

Thai

เฉินฝานครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วเตือนว่า “หมอครับ ช่วยออกใบสั่งไม้ค้ำให้พวกเราด้วยได้ไหมครับ?”

Chinese

這大夫撇了一眼陳凡。

Thai

หมอปรายตามองเฉินฝาน

Chinese

“我們醫院不賣拐，你要是想買可以去院門口的那些醫療器械店，那裡有賣的。”

Thai

“โรงพยาบาลเราไม่ขายไม้ค้ำ ถ้าอยากซื้อก็ไปร้านอุปกรณ์การแพทย์หน้าโรงพยาบาล ที่นั่นมีขาย”

Chinese

“好的謝謝大夫。”

Thai

“ครับ ขอบคุณหมอ”

Chinese

陳凡推著溫婉來到走廊上，溫婉頓時有些著急。

Thai

เฉินฝานเข็นเวินหว่านออกมาที่ระเบียง เวินหว่านก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาทันที

Chinese

“我不用打石膏，也不想拄拐……”

Thai

“ฉันไม่ต้องใส่เฝือกก็ได้ แล้วก็ไม่อยากใช้ไม้ค้ำด้วย…”

Chinese

陳凡眉頭一皺，“溫老師，你這怎麼跟個孩子一樣呢。難道不想早點恢復了？”

Thai

เฉินฝานขมวดคิ้ว “อาจารย์เวิน ทำไมถึงทำตัวเหมือนเด็ก ๆ แบบนี้ล่ะครับ? ไม่อยากหายเร็ว ๆ แล้วเหรอ?”

Chinese

溫婉低著頭不知道再想些什麼。

Thai

เวินหว่านก้มหน้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

Chinese

陳凡卻不由分說，推著她去了隔壁打上石膏，然後又推著去拿上藥。

Thai

แต่เฉินฝานไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ เข็นเธอไปใส่เฝือกที่ห้องข้าง ๆ จากนั้นก็เข็นไปเอายา

Chinese

“你自己在這裡等我一會兒，我馬上就回來。”

Thai

“อาจารย์รอผมอยู่ตรงนี้สักครู่นะครับ เดี๋ยวผมกลับมา”

Chinese

陳凡急匆匆出門，跑到醫院門口的醫療器械店，買了一副拐杖回來。

Thai

เฉินฝานรีบร้อนออกจากโรงพยาบาล วิ่งไปร้านอุปกรณ์การแพทย์หน้าประตูโรงพยาบาล แล้วซื้อไม้ค้ำคู่หนึ่งกลับมา

Chinese

“來！試試行不行？”

Thai

“มา! ลองดูว่าใช้ได้ไหมครับ?”

Chinese

溫婉看著面前這年輕人，因為跑得太快，額頭上都有汗珠了。

Thai

เวินหว่านมองชายหนุ่มตรงหน้า เพราะวิ่งมาเร็วเกินไป บนหน้าผากของเขาจึงมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมา

Chinese

心裡有點五味雜陳。

Thai

ในใจเธอรู้สึกสับสนปนเป

Chinese

“咋啦？試試啊。”

Thai

“เป็นอะไรครับ? ลองดูสิ”

Chinese

陳凡笑著鼓勵道，溫婉猶豫了一下，起身站了起來。

Thai

เฉินฝานยิ้มให้กำลังใจ เวินหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกขึ้นยืน

Chinese

在陳凡的幫助下，拄上拐，溫婉試著走了幾步。

Thai

ภายใต้ความช่วยเหลือของเฉินฝาน เวินหว่านใช้ไม้ค้ำแล้วลองเดินไปสองสามก้าว

Chinese

“沒問題。”

Thai

“ไม่มีปัญหาครับ”

Chinese

“謝謝你了。”

Thai

“ขอบคุณนะ”

Chinese

溫婉有些不好意思，這都快中午了，前前後後耽誤了陳凡不少時間。

Thai

เวินหว่านรู้สึกเกรงใจ นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว เธอทำให้เฉินฝานเสียเวลาไปไม่น้อยตั้งแต่ต้นจนจบ

Chinese

“錢我回去給你。”

Thai

“เดี๋ยวกลับไปแล้วฉันจะคืนเงินให้”

Chinese

陳凡笑著擺擺手，“這個以後再說。你還是先上樓吧。我知道你還有正事兒。”

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางโบกมือ “ไว้ค่อยพูดเรื่องนี้ทีหลังเถอะครับ อาจารย์ขึ้นตึกไปก่อนดีกว่า ผมรู้ว่าอาจารย์ยังมีธุระสำคัญ”

Chinese

溫婉遲疑了一下低聲道：“我媽在住院部，不在這個門診樓。”

Thai

เวินหว่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา “แม่ฉันอยู่ตึกผู้ป่วยใน ไม่ได้อยู่ตึกผู้ป่วยนอกนี้”

Chinese

“那我送你過去。”

Thai

“งั้นผมไปส่งอาจารย์เองครับ”

Chinese

溫婉這次拒絕了陳凡的攙扶。

Thai

คราวนี้เวินหว่านปฏิเสธการพยุงจากเฉินฝาน

Chinese

“不用。你有事就去忙吧。我自己可以的。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก เธอมีธุระก็ไปทำเถอะ ฉันไปเองได้”

Chinese

見溫婉堅持，陳凡只好點點頭。

Thai

เมื่อเห็นว่าเวินหว่านยืนกราน เฉินฝานจึงทำได้เพียงพยักหน้า

Chinese

“那你小心。我先走了。”

Thai

“งั้นอาจารย์ระวังตัวด้วยนะครับ ผมไปก่อน”

Chinese

“對了。下午你幾點回學校，記得給我打電話，我出來接你。”

Thai

“จริงสิ ตอนบ่ายอาจารย์จะกลับมหาวิทยาลัยกี่โมง อย่าลืมโทร.บอกผมนะครับ ผมจะออกมารับ”

Chinese

不等溫婉開口，陳凡便揮揮手。

Thai

ไม่รอให้เวินหว่านพูด เฉินฝานก็โบกมือ

Chinese

“就這樣說定了。”

Thai

“ตกลงตามนี้นะครับ”

Chinese

說完一個人跑出了大廳。

Thai

พูดจบก็วิ่งออกจากห้องโถงไปคนเดียว

Chinese

望著陳凡的身影，溫婉沉默了幾秒，這才轉身拄著拐一點點地朝住院樓走去。

Thai

เวินหว่านมองแผ่นหลังของเฉินฝานอยู่เงียบ ๆ หลายวินาที ก่อนหันกลับมาใช้ไม้ค้ำเดินทีละน้อยไปยังตึกผู้ป่วยใน

Chinese

陳凡沒有回學校，打車去了西城。

Thai

เฉินฝานไม่ได้กลับมหาวิทยาลัย แต่เรียกแท็กซี่ไปซีเฉิง

Chinese

工地上，丁點問陳凡有沒有想好這個地方叫什麼名字。

Thai

ที่ไซต์งาน ติงเตี่ยนถามเฉินฝานว่าคิดชื่อสถานที่แห่งนี้ไว้หรือยัง

Chinese

可以提前把俱樂部的名字弄好掛出來，這樣還能起到一個廣告的作用。

Thai

จะได้ทำชื่อของคลับให้เสร็จล่วงหน้าแล้วนำไปติดไว้ แบบนี้ยังช่วยโฆษณาได้ด้วย

Chinese

這個陳凡還真沒想過，在腦海中考慮了一下，隨口起了個名字。

Thai

เฉินฝานยังไม่เคยคิดเรื่องนี้จริง ๆ เขาครุ่นคิดอยู่ในใจครู่หนึ่ง แล้วตั้งชื่อออกมาอย่างส่ง ๆ

Chinese

“勳章俱樂部。”

Thai

“คลับเหรียญตรา”

Chinese

“啥？”丁點沒反應過來。

Thai

“อะไรนะ?” ติงเตี่ยนไม่ทันตั้งตัว

Chinese

“我說，叫勳章俱樂部。”

Thai

“ผมบอกว่าให้ชื่อคลับเหรียญตรา”

Chinese

丁點眉頭一皺，似乎不太滿意。

Thai

ติงเตี่ยนขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ

Chinese

“這個名字……太男人味了，你別忘了這個俱樂部可還包括羽毛球館跟網球館呢，你未來的顧客可不僅僅是面對男人。”

Thai

“ชื่อนี้… แมนเกินไปหน่อยนะ อย่าลืมว่าคลับนี้ยังรวมถึงสนามแบดมินตันกับสนามเทนนิสด้วย ลูกค้าในอนาคตของเธอไม่ได้มีแต่ผู้ชายสักหน่อย”

Chinese

陳凡笑了，“沒關係。誰說女人不需要勳章的。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “ไม่เป็นไร ใครบอกว่าผู้หญิงไม่ต้องการเหรียญตราล่ะ?”

Chinese

丁點搖搖頭，隨便吧。反正你是老闆。

Thai

ติงเตี่ยนส่ายหน้า เอาเถอะ ยังไงนายก็เป็นเจ้านาย

Chinese

陳凡立馬湊過來笑嘻嘻，“你認不認識搞廣告牌的？找人做個牌子掛上唄？”

Thai

เฉินฝานรีบเข้ามาหาพลางยิ้มกริ่ม “เธอรู้จักคนทำป้ายโฆษณาไหม? หาใครทำป้ายสักอันแล้วเอามาติดให้หน่อยสิ?”

Chinese

丁點頓時怒了，“你怎麼比黃世仁還要黃世仁。”

Thai

ติงเตี่ยนเดือดขึ้นมาทันที “เธอนี่เป็นหวงซื่อเหรินยิ่งกว่าหวงซื่อเหรินเสียอีก”

Chinese

“我這還不是你員工呢，你就這麼剝削我……”

Thai

“ฉันยังไม่ได้เป็นพนักงานของเธอเลยนะ เธอก็เอาเปรียบฉันขนาดนี้แล้ว…”

Chinese

陳凡連忙拒收求饒：“好好好，我收回剛才的話。”

Thai

เฉินฝานรีบโบกมือปฏิเสธและขอร้อง “โอเค ๆ ผมถอนคำพูดเมื่อกี้”

Chinese

“這點小事兒我讓老馮去干也一樣。”

Thai

“เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ให้เหล่าเฟิงไปทำก็เหมือนกัน”

Chinese

陳凡想了想又湊過來笑嘻嘻的問道。

Thai

เฉินฝานครุ่นคิดแล้วเข้ามาถามด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง

Chinese

“問你個事兒，你不是還海歸大學生嗎？你認不認識娛樂圈的朋友。”

Thai

“ถามอะไรหน่อย เธอก็เป็นนักศึกษาที่กลับจากต่างประเทศไม่ใช่เหรอ? รู้จักเพื่อนในวงการบันเทิงบ้างไหม?”

Chinese

丁點皺著眉頭盯著陳凡，有些跟不上這傢伙的腦迴路。

Thai

ติงเตี่ยนขมวดคิ้วจ้องเฉินฝาน รู้สึกตามความคิดของเจ้าหมอนี่ไม่ทัน

Chinese

不是在說廣告牌的事兒么，怎麼一眨眼又跑到娛樂圈去了？

Thai

เมื่อกี้ยังพูดเรื่องป้ายโฆษณาอยู่เลย ทำไมพริบตาเดียวถึงกระโดดไปเรื่องวงการบันเทิงแล้ว?

Chinese

陳凡解釋道：“是這樣，這不是俱樂部馬上就要完工了嘛，下個月等員工招得差不多了，我準備試營業，到時候不得找幾個明星做代言人啊。”

Thai

เฉินฝานอธิบาย “คืออย่างนี้ครับ คลับกำลังจะสร้างเสร็จในเร็ว ๆ นี้แล้ว เดือนหน้า พอรับพนักงานได้เกือบครบ ผมก็เตรียมจะเปิดทดลองกิจการ ถึงตอนนั้นก็ต้องหาดาราสักสองสามคนมาเป็นพรีเซนเตอร์ไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

聽到這話，丁點突然笑了。

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จู่ ๆ ติงเตี่ยนก็หัวเราะ

Chinese

“我說陳大老闆，你還真以為你是大老闆呢？”

Thai

“ฉันล่ะอยากจะบอกนะ เถ้าแก่เฉิน เธอคิดว่าตัวเองเป็นเถ้าแก่ใหญ่จริง ๆ หรือไง?”

Chinese

“就你這麼一個小小的俱樂部，還值得搞明星代言？你要是真覺得錢多的沒處花了，還不如給我漲漲工資。”

Thai

“คลับเล็ก ๆ ของเธอแค่นี้ ยังต้องจ้างดารามาเป็นพรีเซนเตอร์อีกเหรอ? ถ้าเธอรู้สึกว่ามีเงินเหลือใช้จริง ๆ ก็ขึ้นเงินเดือนให้ฉันไม่ดีกว่าเหรอ?”

Chinese

陳凡卻一臉認真。

Thai

แต่เฉินฝานกลับมีสีหน้าจริงจัง

Chinese

“我這不也是想著做大做強嘛，再說了，咱倆不是打賭了么，我總得想想辦法讓俱樂部出出名啊。”

Thai

“ผมก็คิดจะทำให้ใหญ่และแข็งแกร่งขึ้นนี่ครับ อีกอย่าง เราสองคนเดิมพันกันไว้ไม่ใช่เหรอ? ผมก็ต้องหาทางทำให้คลับมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้างสิครับ”

Chinese

“小心思還不少。”

Thai

“ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ เยอะจริงนะ”

Chinese

丁點撇撇嘴，雖然嘴上嘲諷，但是內心，她其實是很佩服陳凡的。

Thai

ติงเตี่ยนเบ้ปาก แม้ปากจะพูดจาถากถาง แต่ในใจนั้นเธอเลื่อมใสเฉินฝานมาก

Chinese

這個年輕人，不光有資金，還有眼光，有能力，做事情能夠走一步看三步。

Thai

ชายหนุ่มคนนี้ไม่เพียงมีเงินทุน แต่ยังมีวิสัยทัศน์และความสามารถ ทำอะไรสามารถมองการณ์ไกลได้หลายก้าว

Chinese

丁點欣賞這樣的人。

Thai

ติงเตี่ยนชื่นชมคนแบบนี้

Chinese

現在她有些相信陳凡搞這個地方，真的有可能不是靠家裡了。

Thai

ตอนนี้เธอเริ่มเชื่อแล้วว่าเฉินฝานทำสถานที่แห่งนี้ขึ้นมา อาจไม่ได้พึ่งพาครอบครัวจริง ๆ

Chinese

“你確定要搞？”

Thai

“เธอยืนยันว่าจะทำจริง ๆ เหรอ?”

Chinese

陳凡點點頭，“總得試試啊。我全部身家都投進去了。也不差這一哆嗦了。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้า “ก็ต้องลองดูครับ ผมทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดลงไปแล้ว ขาดอีกแค่แรงเฮือกสุดท้ายเท่านั้น”

Chinese

丁點沉吟道：“娛樂圈的明星代言費可是很貴的。”

Thai

ติงเตี่ยนครุ่นคิด “ค่าตัวพรีเซนเตอร์ของดาราในวงการบันเทิงแพงมากนะ”

Chinese

“有的大明星，隨便一個代言費用，恐怕比你投資在這裡的錢還要多。”

Thai

“ดาราดังบางคน ค่าพรีเซนเตอร์แค่ครั้งเดียวก็อาจมากกว่าเงินที่เธอลงทุนที่นี่เสียอีก”

Chinese

陳凡擺擺手，“誰說我要找大明星代言了。”

Thai

เฉินฝานโบกมือ “ใครบอกว่าผมจะหาดาราดังมาเป็นพรีเซนเตอร์ล่ะครับ?”

Chinese

丁點眉頭一皺，“找二線明星？那樣的話效果就要打折扣了，很有可能投進去的錢打了水漂。”

Thai

ติงเตี่ยนขมวดคิ้ว “หาดาราระดับรองเหรอ? ถ้าอย่างนั้นผลลัพธ์ก็จะลดลงมาก มีโอกาสสูงที่เงินลงทุนจะสูญเปล่า”

Chinese

“對了。你到底想找誰啊？”

Thai

“จริงสิ ตกลงเธออยากหาใครกันแน่?”

Chinese

面對丁點好奇的目光，陳凡剛要脫口而出的話突然就噎住了。

Thai

เมื่อเผชิญกับสายตาอยากรู้อยากเห็นของติงเตี่ยน คำพูดที่เฉินฝานกำลังจะโพล่งออกมากลับติดอยู่ในลำคอ

Chinese

他發現自己犯了一個錯誤。

Thai

เขาพบว่าตัวเองทำพลาดไปเรื่องหนึ่ง

Chinese

自己之前找的三個目標，無論是F4還是SHE，周杰侖，目前全都還沒出道呢，更被說出名了。

Thai

สามเป้าหมายที่เขาเล็งไว้ก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเป็นเอฟโฟร์ เอสเอชอี หรือโจวเจี๋ยหลุน ตอนนี้ยังไม่มีใครเดบิวต์เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมีชื่อเสียง

Chinese

自己要是把這三個全給簽了，到時候三人陸續火爆全國，丁點肯定會懷疑啊。

Thai

ถ้าเขาเซ็นสัญญากับทั้งสามกลุ่มนี้ แล้วต่อมาทั้งสามต่างทยอยโด่งดังไปทั่วประเทศ ติงเตี่ยนต้องสงสัยแน่นอน

Chinese

你一個學生怎麼會知道寶島那邊的明星哪個會大火？

Thai

นักศึกษาอย่างเธอจะรู้ได้ยังไงว่าดาราคนไหนจากเกาะเป่าเต่าจะโด่งดัง?

Chinese

而且你簽了三個三個全都火了，這也太邪門了吧？

Thai

แถมเธอยังเซ็นสัญญากับทั้งสามคน แล้วทั้งสามคนดันดังหมดอีก นี่มันประหลาดเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

Chinese

想到這一點，陳凡的腦門上冷汗差點就飆出來了。

Thai

พอคิดถึงจุดนี้ เหงื่อเย็นบนหน้าผากของเฉินฝานก็แทบจะพุ่งออกมา

Chinese

好險，差點有些得意忘形了。

Thai

โชคดีจริง ๆ เกือบจะได้ใจจนลืมตัวไปแล้ว

Chinese

見陳凡不說話，丁點忍不住嘲諷道。

Thai

เมื่อเห็นเฉินฝานไม่พูด ติงเตี่ยนก็อดเหน็บแนมไม่ได้

Chinese

“我說你該不會還沒想好人選吧？”

Thai

“อย่าบอกนะว่าเธอยังคิดไม่ออกว่าจะเลือกใคร?”

Chinese

陳凡笑著搖搖頭。

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

“哪有，我其實有幾個人選的，比如任仙齊，劉若穎，孫燕姿或是動力火車……”

Thai

“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงครับ ที่จริงผมมีตัวเลือกอยู่หลายคน อย่างเช่น เหรินเสียนฉี หลิวรั่วอิง ซุนเยี่ยนจือ หรือวงต้งลี่หั่วเชอ…”

Chinese

聽到這幾個名字，丁點有些誇張的張大嘴巴。

Thai

เมื่อได้ยินชื่อเหล่านี้ ติงเตี่ยนก็อ้าปากค้างอย่างเกินจริง

Chinese

“好傢夥，全都是如今最火的歌星。”

Thai

“ให้ตายสิ ทั้งหมดเป็นนักร้องที่กำลังโด่งดังที่สุดในตอนนี้”

Chinese

“你知道他們的代言費多少錢嗎？我看你是日子不想過了……”

Thai

“เธอรู้ไหมว่าค่าพรีเซนเตอร์ของพวกเขาเท่าไหร่? ฉันว่าเธอคงไม่อยากใช้ชีวิตต่อแล้ว…”