บทที่ 135

ประสบการณ์ครั้งแรกกับคำหวาน

情話初體驗

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳凡這次回家給爸媽買了不少東西。

ไทย

เฉินฝานครั้งนี้กลับบ้าน ซื้อของมาให้พ่อแม่ไม่น้อย

จีน

給老媽買了一身羽絨服,棉靴,給老爸買了一件口袋很多的棉服,一條香煙。

ไทย

เขาซื้อเสื้อขนเป็ดหนึ่งชุดกับรองเท้าบูตบุผ้าฝ้ายให้แม่ ซื้อเสื้อบุผ้าฝ้ายที่มีกระเป๋าเยอะ ๆ หนึ่งตัวกับบุหรี่หนึ่งคันให้พ่อ

จีน

除此之外就是一些雲海特產。

ไทย

นอกจากนั้นก็เป็นของขึ้นชื่อจากหยุนไห่อีกเล็กน้อย

จีน

陳凡很了解二老,都是過慣了苦日子,節儉的農村人,所以陳凡沒有買那些華而不實的禮物。

ไทย

เฉินฝานเข้าใจพ่อแม่ทั้งสองคนดี พวกเขาเป็นชาวชนบทที่เคยผ่านวันเวลาแร้นแค้นและใช้ชีวิตอย่างประหยัด ดังนั้นเฉินฝานจึงไม่ได้ซื้อของขวัญหรูหราที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้มา

จีน

即便是這樣,還落了父母一頓數落。

ไทย

ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังถูกพ่อแม่บ่นยกใหญ่

จีน

“你在外面照顧好自己就行,不用給我們買東西。”

ไทย

“ลูกดูแลตัวเองอยู่ข้างนอกให้ดีก็พอ ไม่ต้องซื้อของมาให้พวกเรา”

จีน

吃飯的時候老爹喝了一杯酒,話明顯多了起來。

ไทย

ตอนกินข้าว พ่อดื่มเหล้าไปหนึ่งแก้ว จึงพูดมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

จีน

一旁的老媽李錦秋立刻說道:“這可是孩子打工第一個月的工資,給你買東西就不錯了,還在這嘮叨。”

ไทย

แม่หลี่จิ่นชิวที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดว่า “นี่เป็นเงินเดือนเดือนแรกจากการทำงานของลูกนะ ซื้อของมาให้แกก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะบ่นไม่หยุดอีก”

จีน

陳建業悶聲道:“有這錢自己存著,你一個人在外求學,爸媽幫不上什麼忙,身上有點錢總比用錢的時候拿不出來要好。”

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่พูดเสียงอู้อี้ว่า “มีเงินก็เก็บไว้ใช้เองสิ ลูกอยู่ข้างนอกเรียนหนังสือคนเดียว พ่อกับแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก มีเงินติดตัวไว้บ้างย่อมดีกว่าถึงเวลาต้องใช้แล้วไม่มีเงิน”

จีน

陳凡笑呵呵地點點頭,“爸,我記下了。”

ไทย

เฉินฝานพยักหน้าหงึก ๆ พร้อมรอยยิ้ม “พ่อครับ ผมจำไว้แล้ว”

จีน

晚上睡覺的時候及李錦秋埋怨老公。

ไทย

ตอนกลางคืนก่อนเข้านอน หลี่จิ่นชิวก็บ่นสามี

จีน

“兒子好不容易回來一趟,儘儘孝心,給你買點東西,你看你今晚上嘮叨個沒完。”

ไทย

“ลูกอุตส่าห์กลับมาบ้านได้ยาก แถมยังแสดงความกตัญญู ซื้อของมาให้คุณ คุณดูสิ คืนนี้คุณบ่นไม่หยุดเลย”

จีน

陳建業坐在床頭悶頭抽煙。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่อนั่งสูบบุหรี่เงียบ ๆ อยู่ที่หัวเตียง

จีน

“你懂什麼,我這是教育他別亂花錢。”

ไทย

“คุณจะไปรู้อะไร นี่ผมกำลังสอนเขาไม่ให้ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย”

จีน

“給你買東西就是亂花錢啊?”

ไทย

“ซื้อของให้คุณก็เรียกใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายเหรอ?”

จีน

李錦秋冷哼一聲:“真是好心餵了驢肝肺。”

ไทย

หลี่จิ่นชิวแค่นเสียงเย็น “อุตส่าห์หวังดีแท้ ๆ กลับถูกมองเป็นคนใจร้าย”

จีน

“還有,兒子長大了,以後別整天擺出一副家長的架勢教育他。”

ไทย

“อีกอย่าง ลูกโตแล้ว ต่อไปอย่าทำท่าวางอำนาจแบบผู้ปกครองแล้วเอาแต่สั่งสอนเขาทั้งวัน”

จีน

陳建業一瞪眼:“就算他七老八十了,那我也是他老子,我就能教育他。”

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่เบิกตาถลน “ต่อให้เขาอายุเจ็ดสิบแปดสิบ ผมก็ยังเป็นพ่อของเขา ผมจะสั่งสอนเขาไม่ได้หรือไง”

จีน

見妻子要發火,陳建業連忙擺擺手。

ไทย

เมื่อเห็นภรรยากำลังจะโมโห เฉินเจี้ยนเย่ก็รีบโบกมือ

จีน

“行了行了,我以後不說了行吧。”

ไทย

“เอาล่ะ ๆ ต่อไปผมไม่พูดแล้ว ได้ไหม”

จีน

“趕緊睡吧。”

ไทย

“รีบนอนได้แล้ว”

จีน

說完掐了香煙,隨手關了燈。

ไทย

พูดจบเขาก็ดับบุหรี่แล้วเอื้อมมือปิดไฟ

จีน

陳凡躺在熟悉的床上,縮在被窩裡正在用手機跟蘇若初發簡訊。

ไทย

เฉินฝานนอนอยู่บนเตียงที่คุ้นเคย ขดตัวอยู่ในผ้าห่ม พลางใช้โทรศัพท์มือถือส่งข้อความหาซูรั่วชู

จีน

“今天剛到家。”

ไทย

“วันนี้เพิ่งถึงบ้าน”

จีน

蘇若初:“路上沒事吧。”

ไทย

ซูรั่วชู: “ระหว่างทางไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม”

จีน

陳凡:“沒事。比較可惜,沒遇到美女劫色。”

ไทย

เฉินฝาน: “ไม่มี น่าเสียดายที่ไม่เจอสาวสวยปล้นสวาท”

จีน

蘇若初:“凈想好事。人家美女劫色也不劫你。”

ไทย

ซูรั่วชู: “เอาแต่คิดเรื่องดี ๆ สาวสวยเขาจะปล้นสวาทนายทำไม”

จีน

陳凡:“嘿嘿,只有我媳婦兒欣賞我的美色。”

ไทย

เฉินฝาน: “แหะ ๆ มีแค่เมียฉันที่ชื่นชมความหล่อของฉัน”

จีน

“媳婦兒,能打電話嗎?”

ไทย

“เมียฉัน โทรคุยกันได้ไหม?”

จีน

蘇若初:“不行。我爸媽會聽到的。”

ไทย

ซูรั่วชู: “ไม่ได้ พ่อแม่ฉันจะได้ยิน”

จีน

陳凡:“躲在被窩偷偷小聲說。”

ไทย

เฉินฝาน: “แอบมุดผ้าห่มแล้วพูดเบา ๆ สิ”

จีน

蘇若初:“我不要……”

ไทย

ซูรั่วชู: “ฉันไม่เอา…”

จีน

陳凡:“我想你了。想聽聽你的聲音。”

ไทย

เฉินฝาน: “ฉันคิดถึงเธอ อยากฟังเสียงเธอ”

จีน

幾秒鐘后,蘇若初的電話打了過來。

ไทย

ไม่กี่วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของซูรั่วชูก็โทรเข้ามา

จีน

陳凡立馬興奮,趕忙躲進被窩。

ไทย

เฉินฝานตื่นเต้นขึ้นมาทันที รีบมุดเข้าไปในผ้าห่ม

จีน

按下接聽,小心翼翼地開口。

ไทย

เขากดรับสายแล้วเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

จีน

“喂。”

ไทย

“ฮัลโหล”

จีน

“幹嘛啊。”

ไทย

“อะไรของนาย”

จีน

電話那頭蘇若初的聲音輕柔害羞。

ไทย

เสียงของซูรั่วชูจากปลายสายทั้งอ่อนโยนและเขินอาย

จีน

“現在聽到了,我掛了啊。”

ไทย

“ได้ยินแล้ว ฉันวางสายนะ”

จีน

“別啊。再聊兩句。”

ไทย

“อย่าเพิ่งสิ คุยกันอีกสองประโยค”

จีน

安靜沉默。

ไทย

ความเงียบเข้าปกคลุม

จีน

通過手機,兩人彷彿能清晰地聽到彼此的呼吸跟心跳聲。

ไทย

ผ่านโทรศัพท์มือถือ ทั้งสองคนราวกับได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจและเสียงหัวใจของกันและกันอย่างชัดเจน

จีน

終於,陳凡開口。

ไทย

ในที่สุด เฉินฝานก็เอ่ยปาก

จีน

“想我沒?”

ไทย

“คิดถึงฉันไหม?”

จีน

“嗯?”

ไทย

“อืม?”

จีน

“多想啊?”

ไทย

“คิดถึงแค่ไหน?”

จีน

“很想。”

ไทย

“คิดถึงมาก”

จีน

“媳婦兒,大姨媽走了沒?”

ไทย

“เมียฉัน ประจำเดือนหมดหรือยัง?”

จีน

“呸。”蘇若初嬌嗔一聲,“我不告訴你。”

ไทย

“ชิ” ซูรั่วชูแกล้งกระเง้ากระงอด “ฉันไม่บอกนายหรอก”

จีน

陳凡撒嬌,“媳婦兒,趕緊讓大姨媽走吧。咱倆總不能下次還研究拔蘿蔔吧?”

ไทย

เฉินฝานออดอ้อน “เมียฉัน รีบให้ประจำเดือนหมดเร็ว ๆ สิ คราวหน้าเราคงไม่มานั่งศึกษาวิธีถอนหัวไชเท้ากันอีกหรอกใช่ไหม?”

จีน

“你……”

ไทย

“นาย…”

จีน

蘇若初紅著臉輕呸一聲,“誰說還有下次了,你做夢。”

ไทย

ซูรั่วชูหน้าแดง พลางแค่นเสียงเบา ๆ “ใครบอกว่าจะมีคราวหน้าอีก ฝันไปเถอะ”

จีน

陳凡笑笑:“你不跟我下次,那我只能找別人下次了。”

ไทย

เฉินฝานหัวเราะ “ถ้าเธอไม่ยอมมีคราวหน้ากับฉัน ฉันก็คงต้องไปหาคนอื่นแล้ว”

จีน

“去吧去吧,趕緊去。”

ไทย

“ไปเลย ๆ รีบไปเลย”

จีน

“你願意讓別人給我拔蘿蔔啊?”

ไทย

“เธอยอมให้คนอื่นถอนหัวไชเท้าให้ฉันเหรอ?”

จีน

“陳凡……”

ไทย

“เฉินฝาน…”

จีน

蘇若初的聲音陡然升高一點。

ไทย

เสียงของซูรั่วชูสูงขึ้นเล็กน้อยในทันใด

จีน

“你不要臉。”

ไทย

“นายหน้าด้านจริง ๆ”

จีน

陳凡笑嘻嘻的打趣道:“媳婦兒,這兩天做夢夢到我沒有?”

ไทย

เฉินฝานหัวเราะคิกคักพลางหยอก “เมียฉัน ช่วงสองวันนี้ฝันถึงฉันบ้างไหม?”

จีน

“我不告訴你。”

ไทย

“ฉันไม่บอกนายหรอก”

จีน

“說唄,說嘛說嘛……”

ไทย

“บอกหน่อยสิ บอกน่า บอก ๆ…”

จีน

“哎呀你真煩,夢到了。”

ไทย

“โอ๊ย นายกวนจริง ๆ ฝันถึง”

จีน

“夢到咱倆幹嘛了。”

ไทย

“ฝันว่าเราสองคนทำอะไรกัน?”

จีน

“我不說。”

ไทย

“ฉันไม่บอก”

จีน

“不會是夢到咱倆上次在酒店拔蘿蔔吧?”

ไทย

“คงไม่ได้ฝันว่าเราสองคนถอนหัวไชเท้ากันที่โรงแรมครั้งก่อนหรอกนะ?”

จีน

蘇若初不說話了。

ไทย

ซูรั่วชูเงียบไป

จีน

陳凡則是繼續嘮叨。

ไทย

ส่วนเฉินฝานยังคงพร่ำต่อ

จีน

“媳婦兒,總是夢到這個也不好,咱不能總拔蘿蔔啊,下次跟我去酒店,我教你怎麼打撲克……”

ไทย

“เมียฉัน ฝันถึงเรื่องนี้บ่อย ๆ ก็ไม่ดีนะ เราจะถอนหัวไชเท้ากันตลอดไม่ได้หรอก คราวหน้าไปโรงแรมกับฉันสิ ฉันจะสอนเธอเล่นไพ่…”

จีน

蘇若初繼續沉默。

ไทย

ซูรั่วชูยังคงเงียบ

จีน

“媳婦兒,睡著了?”

ไทย

“เมียฉัน หลับไปแล้วเหรอ?”

จีน

陳凡問了兩遍,電話那頭才傳來蘇若初羞惱的聲音。

ไทย

เฉินฝานถามอยู่สองครั้ง ปลายสายจึงมีเสียงซูรั่วชูที่ทั้งเขินทั้งโมโหดังขึ้น

จีน

“我……不想理你。”

ไทย

“ฉัน…ไม่อยากสนใจนาย”

จีน

“為啥啊?”

ไทย

“ทำไมล่ะ?”

จีน

“你耍流氓。”

ไทย

“นายพูดจาลามก”

จีน

“怎麼可能!這怎麼能叫耍流氓呢?這分明是情侶之間的小情趣。”

ไทย

“เป็นไปได้ยังไง! แบบนี้จะเรียกว่าพูดจาลามกได้ยังไง? นี่มันความสนุกเล็ก ๆ ระหว่างคู่รักชัด ๆ”

จีน

蘇若初突然來了一句。

ไทย

จู่ ๆ ซูรั่วชูก็พูดขึ้นว่า

จีน

“我看你這麼熟悉,該不會跟別的女生玩過吧。

ไทย

“เห็นนายคุ้นเคยขนาดนี้ คงไม่ได้เคยเล่นกับผู้หญิงคนอื่นมาหรอกนะ”

จีน

陳凡一陣乾咳,趕忙道:“別鬧。我這人可膽兒小。”

ไทย

เฉินฝานไอแห้ง ๆ อยู่พักหนึ่ง แล้วรีบพูดว่า “อย่ากวนสิ ฉันเป็นคนขี้ขลาดจะตาย”

จีน

蘇若初突然開口道:“你們男生是不是都喜歡這種事情?”

ไทย

ซูรั่วชูจู่ ๆ ก็เอ่ยปากถาม “พวกผู้ชายชอบเรื่องแบบนี้กันหมดเลยหรือเปล่า?”

จีน

陳凡笑笑:“食色性也,人之常情。”

ไทย

เฉินฝานหัวเราะ “เรื่องกินกับเรื่องเซ็กซ์เป็นธรรมชาติของมนุษย์ เป็นเรื่องปกติ”

จีน

蘇若初聲音有些扭捏,“難道那種事就那麼好嗎?”

ไทย

น้ำเสียงของซูรั่วชูดูเหนียมอายเล็กน้อย “เรื่องแบบนั้นมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ?”

จีน

“好啊。”

ไทย

“ดีสิ”

จีน

“你體驗過?”

ไทย

“นายเคยสัมผัสมาแล้ว?”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

陳凡差點說吐嚕嘴,嚇得連忙止住。

ไทย

เฉินฝานเกือบหลุดปากพูดความจริง จนตกใจรีบหยุดตัวเอง

จีน

“我沒有。”

ไทย

“ฉันไม่เคย”

จีน

“那你咋知道?”

ไทย

“แล้วนายรู้ได้ยังไง?”

จีน

“咳咳,我們寢室傑哥體驗過。他說那是一種前所未有的幸福的感覺。是肉身與靈魂的交流與升華!”

ไทย

“แค่ก ๆ เจ๋อเกอที่อยู่หอเดียวกับฉันเคยสัมผัสมาแล้ว เขาบอกว่านั่นเป็นความรู้สึกแห่งความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นการสื่อสารและยกระดับระหว่างร่างกายกับจิตวิญญาณ!”

จีน

“呸!明明就是耍流氓還說的這麼文藝。”

ไทย

“ชิ! เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นการพูดจาลามก ยังจะพูดให้ดูมีศิลปะอีก”

จีน

“媳婦兒,啥時候咱倆也體驗一下唄。”

ไทย

“เมียฉัน เมื่อไหร่เราสองคนจะลองสัมผัสดูบ้างล่ะ”

จีน

“我才不跟你體驗。”

ไทย

“ฉันไม่ลองกับนายหรอก”

จีน

陳凡嘆息一聲:“你不跟我體驗咋給我生兒子。”

ไทย

เฉินฝานถอนหายใจ “ถ้าเธอไม่ลองกับฉัน แล้วจะมีลูกชายให้ฉันได้ยังไง”

จีน

“對了媳婦兒,你伸手摸一下,胸大一點沒有。”

ไทย

“จริงสิ เมียฉัน เธอลองยื่นมือคลำดูหน่อยสิว่าใหญ่ขึ้นบ้างหรือยัง”

จีน

“為了咱兒子以後的食堂,你得讓我經常給你按摩才行……”

ไทย

“เพื่อโรงอาหารของลูกชายเราในอนาคต เธอต้องให้ฉันนวดเธอบ่อย ๆ ถึงจะได้…”

จีน

“你……真不要臉。”

ไทย

“นาย…หน้าด้านจริง ๆ”

จีน

蘇若初滿臉羞紅,“我……我才不要。”

ไทย

ซูรั่วชูหน้าแดงก่ำ “ฉัน…ฉันไม่เอา”

จีน

陳凡嘆息一聲,“唉,兒子啊,看來你以後註定要餓肚子了。”

ไทย

เฉินฝานถอนหายใจ “เฮ้อ ลูกชายเอ๋ย ดูท่าต่อไปลูกคงต้องหิวโซแล้วล่ะ”

จีน

“你媽不給你擴建食堂啊……”

ไทย

“แม่ของลูกไม่ยอมขยายโรงอาหารให้ลูกน่ะสิ…”

จีน

“你……胡說什麼!”

ไทย

“นาย…พูดอะไรเหลวไหล!”

จีน

“媳婦兒,你現在穿睡衣了嗎?”

ไทย

“เมียฉัน ตอนนี้ใส่ชุดนอนอยู่หรือเปล่า?”

จีน

“穿了,幹嘛!”

ไทย

“ใส่แล้ว ทำไม!”

จีน

“內衣呢?”

ไทย

“ชุดชั้นในล่ะ?”

จีน

“你想幹嘛?

ไทย

“นายคิดจะทำอะไร?”

จีน

“穿沒穿嘛。”

ไทย

“ใส่อยู่หรือเปล่า”

จีน

“穿了。”

ไทย

“ใส่”

จีน

“什麼顏色。”

ไทย

“สีอะไร?”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

“白色。”

ไทย

“สีขาว”

จีน

“脫了它……”

ไทย

“ถอดมันออก…”

จีน

“你想幹嘛?”

ไทย

“นายคิดจะทำอะไร?”

จีน

“哎呀你脫了再說。”

ไทย

“โอ๊ย ถอดก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

จีน

“我不……”

ไทย

“ฉันไม่…”

จีน

陳凡興奮的聲音都有些發顫了。

ไทย

เสียงของเฉินฝานสั่นด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

จีน

“你先脫了它,然後把手輕輕放……”

ไทย

“เธอถอดมันออกก่อน แล้วค่อยวางมือลงเบา ๆ…”

จีน

嘟嘟……

ไทย

ตู๊ด ๆ…

จีน

陳凡一愣,電話竟然掛了。

ไทย

เฉินฝานชะงัก โทรศัพท์ถูกตัดสายไปแล้ว

จีน

陳凡一臉苦笑。

ไทย

เฉินฝานยิ้มเจื่อน

จีน

前世看網上人家那些大神,幾句話就可以撩得那些女網友大河奔涌,碧浪滔滔。

ไทย

ชาติก่อนเขาเห็นพวกเทพในโลกออนไลน์ใช้คำพูดไม่กี่ประโยคก็ทำให้ชาวเน็ตสาวพวกนั้นอารมณ์พลุ่งพล่านดุจสายน้ำไหลหลาก คลื่นสีครามซัดกระหน่ำ

จีน

怎麼到了自己這裡,發現並不簡單呢。

ไทย

แต่พอมาถึงตัวเอง กลับพบว่ามันไม่ได้ง่ายเลย

จีน

唉,自家媳婦兒還是太害羞了。

ไทย

เฮ้อ เมียของเขายังขี้อายเกินไปจริง ๆ

จีน

以後還得多練啊。

ไทย

ต่อไปคงต้องฝึกให้มากกว่านี้แล้ว

จีน

陳凡這邊舒服地睡覺了,殊不知另外一邊的蘇若初卻根本睡不著了。

ไทย

ทางด้านเฉินฝานนอนหลับอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าซูรั่วชูที่อยู่อีกฝั่งกลับนอนไม่หลับเสียแล้ว

จีน

腦海中全是剛剛陳凡在電話里跟她說的那些話。

ไทย

ในหัวของเธอเต็มไปด้วยคำพูดที่เฉินฝานพูดกับเธอทางโทรศัพท์เมื่อครู่นี้

จีน

尤其是再回想起之前兩人在酒店的那一晚。

ไทย

โดยเฉพาะเมื่อนึกย้อนกลับไปถึงคืนนั้นที่ทั้งสองคนอยู่ในโรงแรม

จีน

蘇若初小臉蛋更紅更燙了。

ไทย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูยิ่งแดงและร้อนผ่าวขึ้นกว่าเดิม

จีน

“死陳凡,壞陳凡,大壞蛋!”

ไทย

“เฉินฝานคนตาย เฉินฝานตัวร้าย เจ้าคนเลว!”

จีน

翻來覆去睡不著,蘇若初只好抓起一旁的玩具熊把它當成某人一陣亂掐。

ไทย

เธอพลิกตัวไปมาอยู่นานจนนอนไม่หลับ จึงคว้าตุ๊กตาหมีที่อยู่ข้าง ๆ มาบีบเล่นอย่างแรง ราวกับมันเป็นใครบางคน

จีน

迷迷糊糊根本睡不著,腦海中翻來覆去一直在想某些畫面。

ไทย

เธอเคลิ้ม ๆ แต่ก็ไม่อาจหลับได้ ในหัวเอาแต่คิดวนเวียนถึงภาพบางอย่าง

จีน

作為家長眼中的乖乖女,老師眼中的優秀生,蘇若初第一次出現這種情況,心情是既羞惱又緊張……

ไทย

ในฐานะลูกสาวแสนดีในสายตาผู้ปกครอง และนักเรียนดีเด่นในสายตาครู นี่เป็นครั้งแรกที่ซูรั่วชูมีอาการเช่นนี้ อารมณ์ของเธอทั้งเขินอาย โมโห และประหม่า…

จีน

半小時后,蘇若初起身開燈,去了一趟洗手間,回來換掉了內衣褲。

ไทย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซูรั่วชูลุกขึ้นเปิดไฟ เดินไปห้องน้ำหนึ่งรอบ แล้วกลับมาเปลี่ยนชุดชั้นใน

จีน

紅著臉躺在被窩裡,蘇若初既羞又惱。

ไทย

ซูรั่วชูนอนหน้าแดงอยู่ในผ้าห่ม ทั้งเขินทั้งโมโห

จีน

“大壞蛋,都怪你……”

ไทย

“เจ้าคนเลว ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย…”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน