ประสบการณ์ครั้งแรกกับคำหวาน

Chinese

陳凡這次回家給爸媽買了不少東西。

Thai

เฉินฝานครั้งนี้กลับบ้าน ซื้อของมาให้พ่อแม่ไม่น้อย

Chinese

給老媽買了一身羽絨服，棉靴，給老爸買了一件口袋很多的棉服，一條香煙。

Thai

เขาซื้อเสื้อขนเป็ดหนึ่งชุดกับรองเท้าบูตบุผ้าฝ้ายให้แม่ ซื้อเสื้อบุผ้าฝ้ายที่มีกระเป๋าเยอะ ๆ หนึ่งตัวกับบุหรี่หนึ่งคันให้พ่อ

Chinese

除此之外就是一些雲海特產。

Thai

นอกจากนั้นก็เป็นของขึ้นชื่อจากหยุนไห่อีกเล็กน้อย

Chinese

陳凡很了解二老，都是過慣了苦日子，節儉的農村人，所以陳凡沒有買那些華而不實的禮物。

Thai

เฉินฝานเข้าใจพ่อแม่ทั้งสองคนดี พวกเขาเป็นชาวชนบทที่เคยผ่านวันเวลาแร้นแค้นและใช้ชีวิตอย่างประหยัด ดังนั้นเฉินฝานจึงไม่ได้ซื้อของขวัญหรูหราที่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้มา

Chinese

即便是這樣，還落了父母一頓數落。

Thai

ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังถูกพ่อแม่บ่นยกใหญ่

Chinese

“你在外面照顧好自己就行，不用給我們買東西。”

Thai

“ลูกดูแลตัวเองอยู่ข้างนอกให้ดีก็พอ ไม่ต้องซื้อของมาให้พวกเรา”

Chinese

吃飯的時候老爹喝了一杯酒，話明顯多了起來。

Thai

ตอนกินข้าว พ่อดื่มเหล้าไปหนึ่งแก้ว จึงพูดมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

一旁的老媽李錦秋立刻說道：“這可是孩子打工第一個月的工資，給你買東西就不錯了，還在這嘮叨。”

Thai

แม่หลี่จิ่นชิวที่อยู่ข้าง ๆ รีบพูดว่า “นี่เป็นเงินเดือนเดือนแรกจากการทำงานของลูกนะ ซื้อของมาให้แกก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะบ่นไม่หยุดอีก”

Chinese

陳建業悶聲道：“有這錢自己存著，你一個人在外求學，爸媽幫不上什麼忙，身上有點錢總比用錢的時候拿不出來要好。”

Thai

เฉินเจี้ยนเย่พูดเสียงอู้อี้ว่า “มีเงินก็เก็บไว้ใช้เองสิ ลูกอยู่ข้างนอกเรียนหนังสือคนเดียว พ่อกับแม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก มีเงินติดตัวไว้บ้างย่อมดีกว่าถึงเวลาต้องใช้แล้วไม่มีเงิน”

Chinese

陳凡笑呵呵地點點頭，“爸，我記下了。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้าหงึก ๆ พร้อมรอยยิ้ม “พ่อครับ ผมจำไว้แล้ว”

Chinese

晚上睡覺的時候及李錦秋埋怨老公。

Thai

ตอนกลางคืนก่อนเข้านอน หลี่จิ่นชิวก็บ่นสามี

Chinese

“兒子好不容易回來一趟，儘儘孝心，給你買點東西，你看你今晚上嘮叨個沒完。”

Thai

“ลูกอุตส่าห์กลับมาบ้านได้ยาก แถมยังแสดงความกตัญญู ซื้อของมาให้คุณ คุณดูสิ คืนนี้คุณบ่นไม่หยุดเลย”

Chinese

陳建業坐在床頭悶頭抽煙。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่อนั่งสูบบุหรี่เงียบ ๆ อยู่ที่หัวเตียง

Chinese

“你懂什麼，我這是教育他別亂花錢。”

Thai

“คุณจะไปรู้อะไร นี่ผมกำลังสอนเขาไม่ให้ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย”

Chinese

“給你買東西就是亂花錢啊？”

Thai

“ซื้อของให้คุณก็เรียกใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายเหรอ?”

Chinese

李錦秋冷哼一聲：“真是好心餵了驢肝肺。”

Thai

หลี่จิ่นชิวแค่นเสียงเย็น “อุตส่าห์หวังดีแท้ ๆ กลับถูกมองเป็นคนใจร้าย”

Chinese

“還有，兒子長大了，以後別整天擺出一副家長的架勢教育他。”

Thai

“อีกอย่าง ลูกโตแล้ว ต่อไปอย่าทำท่าวางอำนาจแบบผู้ปกครองแล้วเอาแต่สั่งสอนเขาทั้งวัน”

Chinese

陳建業一瞪眼：“就算他七老八十了，那我也是他老子，我就能教育他。”

Thai

เฉินเจี้ยนเย่เบิกตาถลน “ต่อให้เขาอายุเจ็ดสิบแปดสิบ ผมก็ยังเป็นพ่อของเขา ผมจะสั่งสอนเขาไม่ได้หรือไง”

Chinese

見妻子要發火，陳建業連忙擺擺手。

Thai

เมื่อเห็นภรรยากำลังจะโมโห เฉินเจี้ยนเย่ก็รีบโบกมือ

Chinese

“行了行了，我以後不說了行吧。”

Thai

“เอาล่ะ ๆ ต่อไปผมไม่พูดแล้ว ได้ไหม”

Chinese

“趕緊睡吧。”

Thai

“รีบนอนได้แล้ว”

Chinese

說完掐了香煙，隨手關了燈。

Thai

พูดจบเขาก็ดับบุหรี่แล้วเอื้อมมือปิดไฟ

Chinese

陳凡躺在熟悉的床上，縮在被窩裡正在用手機跟蘇若初發簡訊。

Thai

เฉินฝานนอนอยู่บนเตียงที่คุ้นเคย ขดตัวอยู่ในผ้าห่ม พลางใช้โทรศัพท์มือถือส่งข้อความหาซูรั่วชู

Chinese

“今天剛到家。”

Thai

“วันนี้เพิ่งถึงบ้าน”

Chinese

蘇若初：“路上沒事吧。”

Thai

ซูรั่วชู: “ระหว่างทางไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม”

Chinese

陳凡：“沒事。比較可惜，沒遇到美女劫色。”

Thai

เฉินฝาน: “ไม่มี น่าเสียดายที่ไม่เจอสาวสวยปล้นสวาท”

Chinese

蘇若初：“凈想好事。人家美女劫色也不劫你。”

Thai

ซูรั่วชู: “เอาแต่คิดเรื่องดี ๆ สาวสวยเขาจะปล้นสวาทนายทำไม”

Chinese

陳凡：“嘿嘿，只有我媳婦兒欣賞我的美色。”

Thai

เฉินฝาน: “แหะ ๆ มีแค่เมียฉันที่ชื่นชมความหล่อของฉัน”

Chinese

“媳婦兒，能打電話嗎？”

Thai

“เมียฉัน โทรคุยกันได้ไหม?”

Chinese

蘇若初：“不行。我爸媽會聽到的。”

Thai

ซูรั่วชู: “ไม่ได้ พ่อแม่ฉันจะได้ยิน”

Chinese

陳凡：“躲在被窩偷偷小聲說。”

Thai

เฉินฝาน: “แอบมุดผ้าห่มแล้วพูดเบา ๆ สิ”

Chinese

蘇若初：“我不要……”

Thai

ซูรั่วชู: “ฉันไม่เอา…”

Chinese

陳凡：“我想你了。想聽聽你的聲音。”

Thai

เฉินฝาน: “ฉันคิดถึงเธอ อยากฟังเสียงเธอ”

Chinese

幾秒鐘后，蘇若初的電話打了過來。

Thai

ไม่กี่วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของซูรั่วชูก็โทรเข้ามา

Chinese

陳凡立馬興奮，趕忙躲進被窩。

Thai

เฉินฝานตื่นเต้นขึ้นมาทันที รีบมุดเข้าไปในผ้าห่ม

Chinese

按下接聽，小心翼翼地開口。

Thai

เขากดรับสายแล้วเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

Chinese

“喂。”

Thai

“ฮัลโหล”

Chinese

“幹嘛啊。”

Thai

“อะไรของนาย”

Chinese

電話那頭蘇若初的聲音輕柔害羞。

Thai

เสียงของซูรั่วชูจากปลายสายทั้งอ่อนโยนและเขินอาย

Chinese

“現在聽到了，我掛了啊。”

Thai

“ได้ยินแล้ว ฉันวางสายนะ”

Chinese

“別啊。再聊兩句。”

Thai

“อย่าเพิ่งสิ คุยกันอีกสองประโยค”

Chinese

安靜沉默。

Thai

ความเงียบเข้าปกคลุม

Chinese

通過手機，兩人彷彿能清晰地聽到彼此的呼吸跟心跳聲。

Thai

ผ่านโทรศัพท์มือถือ ทั้งสองคนราวกับได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจและเสียงหัวใจของกันและกันอย่างชัดเจน

Chinese

終於，陳凡開口。

Thai

ในที่สุด เฉินฝานก็เอ่ยปาก

Chinese

“想我沒？”

Thai

“คิดถึงฉันไหม?”

Chinese

“嗯？”

Thai

“อืม?”

Chinese

“多想啊？”

Thai

“คิดถึงแค่ไหน?”

Chinese

“很想。”

Thai

“คิดถึงมาก”

Chinese

“媳婦兒，大姨媽走了沒？”

Thai

“เมียฉัน ประจำเดือนหมดหรือยัง?”

Chinese

“呸。”蘇若初嬌嗔一聲，“我不告訴你。”

Thai

“ชิ” ซูรั่วชูแกล้งกระเง้ากระงอด “ฉันไม่บอกนายหรอก”

Chinese

陳凡撒嬌，“媳婦兒，趕緊讓大姨媽走吧。咱倆總不能下次還研究拔蘿蔔吧？”

Thai

เฉินฝานออดอ้อน “เมียฉัน รีบให้ประจำเดือนหมดเร็ว ๆ สิ คราวหน้าเราคงไม่มานั่งศึกษาวิธีถอนหัวไชเท้ากันอีกหรอกใช่ไหม?”

Chinese

“你……”

Thai

“นาย…”

Chinese

蘇若初紅著臉輕呸一聲，“誰說還有下次了，你做夢。”

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดง พลางแค่นเสียงเบา ๆ “ใครบอกว่าจะมีคราวหน้าอีก ฝันไปเถอะ”

Chinese

陳凡笑笑：“你不跟我下次，那我只能找別人下次了。”

Thai

เฉินฝานหัวเราะ “ถ้าเธอไม่ยอมมีคราวหน้ากับฉัน ฉันก็คงต้องไปหาคนอื่นแล้ว”

Chinese

“去吧去吧，趕緊去。”

Thai

“ไปเลย ๆ รีบไปเลย”

Chinese

“你願意讓別人給我拔蘿蔔啊？”

Thai

“เธอยอมให้คนอื่นถอนหัวไชเท้าให้ฉันเหรอ?”

Chinese

“陳凡……”

Thai

“เฉินฝาน…”

Chinese

蘇若初的聲音陡然升高一點。

Thai

เสียงของซูรั่วชูสูงขึ้นเล็กน้อยในทันใด

Chinese

“你不要臉。”

Thai

“นายหน้าด้านจริง ๆ”

Chinese

陳凡笑嘻嘻的打趣道：“媳婦兒，這兩天做夢夢到我沒有？”

Thai

เฉินฝานหัวเราะคิกคักพลางหยอก “เมียฉัน ช่วงสองวันนี้ฝันถึงฉันบ้างไหม?”

Chinese

“我不告訴你。”

Thai

“ฉันไม่บอกนายหรอก”

Chinese

“說唄，說嘛說嘛……”

Thai

“บอกหน่อยสิ บอกน่า บอก ๆ…”

Chinese

“哎呀你真煩，夢到了。”

Thai

“โอ๊ย นายกวนจริง ๆ ฝันถึง”

Chinese

“夢到咱倆幹嘛了。”

Thai

“ฝันว่าเราสองคนทำอะไรกัน?”

Chinese

“我不說。”

Thai

“ฉันไม่บอก”

Chinese

“不會是夢到咱倆上次在酒店拔蘿蔔吧？”

Thai

“คงไม่ได้ฝันว่าเราสองคนถอนหัวไชเท้ากันที่โรงแรมครั้งก่อนหรอกนะ?”

Chinese

蘇若初不說話了。

Thai

ซูรั่วชูเงียบไป

Chinese

陳凡則是繼續嘮叨。

Thai

ส่วนเฉินฝานยังคงพร่ำต่อ

Chinese

“媳婦兒，總是夢到這個也不好，咱不能總拔蘿蔔啊，下次跟我去酒店，我教你怎麼打撲克……”

Thai

“เมียฉัน ฝันถึงเรื่องนี้บ่อย ๆ ก็ไม่ดีนะ เราจะถอนหัวไชเท้ากันตลอดไม่ได้หรอก คราวหน้าไปโรงแรมกับฉันสิ ฉันจะสอนเธอเล่นไพ่…”

Chinese

蘇若初繼續沉默。

Thai

ซูรั่วชูยังคงเงียบ

Chinese

“媳婦兒，睡著了？”

Thai

“เมียฉัน หลับไปแล้วเหรอ?”

Chinese

陳凡問了兩遍，電話那頭才傳來蘇若初羞惱的聲音。

Thai

เฉินฝานถามอยู่สองครั้ง ปลายสายจึงมีเสียงซูรั่วชูที่ทั้งเขินทั้งโมโหดังขึ้น

Chinese

“我……不想理你。”

Thai

“ฉัน…ไม่อยากสนใจนาย”

Chinese

“為啥啊？”

Thai

“ทำไมล่ะ?”

Chinese

“你耍流氓。”

Thai

“นายพูดจาลามก”

Chinese

“怎麼可能！這怎麼能叫耍流氓呢？這分明是情侶之間的小情趣。”

Thai

“เป็นไปได้ยังไง! แบบนี้จะเรียกว่าพูดจาลามกได้ยังไง? นี่มันความสนุกเล็ก ๆ ระหว่างคู่รักชัด ๆ”

Chinese

蘇若初突然來了一句。

Thai

จู่ ๆ ซูรั่วชูก็พูดขึ้นว่า

Chinese

“我看你這麼熟悉，該不會跟別的女生玩過吧。

Thai

“เห็นนายคุ้นเคยขนาดนี้ คงไม่ได้เคยเล่นกับผู้หญิงคนอื่นมาหรอกนะ”

Chinese

陳凡一陣乾咳，趕忙道：“別鬧。我這人可膽兒小。”

Thai

เฉินฝานไอแห้ง ๆ อยู่พักหนึ่ง แล้วรีบพูดว่า “อย่ากวนสิ ฉันเป็นคนขี้ขลาดจะตาย”

Chinese

蘇若初突然開口道：“你們男生是不是都喜歡這種事情？”

Thai

ซูรั่วชูจู่ ๆ ก็เอ่ยปากถาม “พวกผู้ชายชอบเรื่องแบบนี้กันหมดเลยหรือเปล่า?”

Chinese

陳凡笑笑：“食色性也，人之常情。”

Thai

เฉินฝานหัวเราะ “เรื่องกินกับเรื่องเซ็กซ์เป็นธรรมชาติของมนุษย์ เป็นเรื่องปกติ”

Chinese

蘇若初聲音有些扭捏，“難道那種事就那麼好嗎？”

Thai

น้ำเสียงของซูรั่วชูดูเหนียมอายเล็กน้อย “เรื่องแบบนั้นมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ?”

Chinese

“好啊。”

Thai

“ดีสิ”

Chinese

“你體驗過？”

Thai

“นายเคยสัมผัสมาแล้ว?”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

陳凡差點說吐嚕嘴，嚇得連忙止住。

Thai

เฉินฝานเกือบหลุดปากพูดความจริง จนตกใจรีบหยุดตัวเอง

Chinese

“我沒有。”

Thai

“ฉันไม่เคย”

Chinese

“那你咋知道？”

Thai

“แล้วนายรู้ได้ยังไง?”

Chinese

“咳咳，我們寢室傑哥體驗過。他說那是一種前所未有的幸福的感覺。是肉身與靈魂的交流與升華！”

Thai

“แค่ก ๆ เจ๋อเกอที่อยู่หอเดียวกับฉันเคยสัมผัสมาแล้ว เขาบอกว่านั่นเป็นความรู้สึกแห่งความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นการสื่อสารและยกระดับระหว่างร่างกายกับจิตวิญญาณ!”

Chinese

“呸！明明就是耍流氓還說的這麼文藝。”

Thai

“ชิ! เห็น ๆ อยู่ว่าเป็นการพูดจาลามก ยังจะพูดให้ดูมีศิลปะอีก”

Chinese

“媳婦兒，啥時候咱倆也體驗一下唄。”

Thai

“เมียฉัน เมื่อไหร่เราสองคนจะลองสัมผัสดูบ้างล่ะ”

Chinese

“我才不跟你體驗。”

Thai

“ฉันไม่ลองกับนายหรอก”

Chinese

陳凡嘆息一聲：“你不跟我體驗咋給我生兒子。”

Thai

เฉินฝานถอนหายใจ “ถ้าเธอไม่ลองกับฉัน แล้วจะมีลูกชายให้ฉันได้ยังไง”

Chinese

“對了媳婦兒，你伸手摸一下，胸大一點沒有。”

Thai

“จริงสิ เมียฉัน เธอลองยื่นมือคลำดูหน่อยสิว่าใหญ่ขึ้นบ้างหรือยัง”

Chinese

“為了咱兒子以後的食堂，你得讓我經常給你按摩才行……”

Thai

“เพื่อโรงอาหารของลูกชายเราในอนาคต เธอต้องให้ฉันนวดเธอบ่อย ๆ ถึงจะได้…”

Chinese

“你……真不要臉。”

Thai

“นาย…หน้าด้านจริง ๆ”

Chinese

蘇若初滿臉羞紅，“我……我才不要。”

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดงก่ำ “ฉัน…ฉันไม่เอา”

Chinese

陳凡嘆息一聲，“唉，兒子啊，看來你以後註定要餓肚子了。”

Thai

เฉินฝานถอนหายใจ “เฮ้อ ลูกชายเอ๋ย ดูท่าต่อไปลูกคงต้องหิวโซแล้วล่ะ”

Chinese

“你媽不給你擴建食堂啊……”

Thai

“แม่ของลูกไม่ยอมขยายโรงอาหารให้ลูกน่ะสิ…”

Chinese

“你……胡說什麼！”

Thai

“นาย…พูดอะไรเหลวไหล!”

Chinese

“媳婦兒，你現在穿睡衣了嗎？”

Thai

“เมียฉัน ตอนนี้ใส่ชุดนอนอยู่หรือเปล่า?”

Chinese

“穿了，幹嘛！”

Thai

“ใส่แล้ว ทำไม!”

Chinese

“內衣呢？”

Thai

“ชุดชั้นในล่ะ?”

Chinese

“你想幹嘛？

Thai

“นายคิดจะทำอะไร?”

Chinese

“穿沒穿嘛。”

Thai

“ใส่อยู่หรือเปล่า”

Chinese

“穿了。”

Thai

“ใส่”

Chinese

“什麼顏色。”

Thai

“สีอะไร?”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“白色。”

Thai

“สีขาว”

Chinese

“脫了它……”

Thai

“ถอดมันออก…”

Chinese

“你想幹嘛？”

Thai

“นายคิดจะทำอะไร?”

Chinese

“哎呀你脫了再說。”

Thai

“โอ๊ย ถอดก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

Chinese

“我不……”

Thai

“ฉันไม่…”

Chinese

陳凡興奮的聲音都有些發顫了。

Thai

เสียงของเฉินฝานสั่นด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

Chinese

“你先脫了它，然後把手輕輕放……”

Thai

“เธอถอดมันออกก่อน แล้วค่อยวางมือลงเบา ๆ…”

Chinese

嘟嘟……

Thai

ตู๊ด ๆ…

Chinese

陳凡一愣，電話竟然掛了。

Thai

เฉินฝานชะงัก โทรศัพท์ถูกตัดสายไปแล้ว

Chinese

陳凡一臉苦笑。

Thai

เฉินฝานยิ้มเจื่อน

Chinese

前世看網上人家那些大神，幾句話就可以撩得那些女網友大河奔涌，碧浪滔滔。

Thai

ชาติก่อนเขาเห็นพวกเทพในโลกออนไลน์ใช้คำพูดไม่กี่ประโยคก็ทำให้ชาวเน็ตสาวพวกนั้นอารมณ์พลุ่งพล่านดุจสายน้ำไหลหลาก คลื่นสีครามซัดกระหน่ำ

Chinese

怎麼到了自己這裡，發現並不簡單呢。

Thai

แต่พอมาถึงตัวเอง กลับพบว่ามันไม่ได้ง่ายเลย

Chinese

唉，自家媳婦兒還是太害羞了。

Thai

เฮ้อ เมียของเขายังขี้อายเกินไปจริง ๆ

Chinese

以後還得多練啊。

Thai

ต่อไปคงต้องฝึกให้มากกว่านี้แล้ว

Chinese

陳凡這邊舒服地睡覺了，殊不知另外一邊的蘇若初卻根本睡不著了。

Thai

ทางด้านเฉินฝานนอนหลับอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าซูรั่วชูที่อยู่อีกฝั่งกลับนอนไม่หลับเสียแล้ว

Chinese

腦海中全是剛剛陳凡在電話里跟她說的那些話。

Thai

ในหัวของเธอเต็มไปด้วยคำพูดที่เฉินฝานพูดกับเธอทางโทรศัพท์เมื่อครู่นี้

Chinese

尤其是再回想起之前兩人在酒店的那一晚。

Thai

โดยเฉพาะเมื่อนึกย้อนกลับไปถึงคืนนั้นที่ทั้งสองคนอยู่ในโรงแรม

Chinese

蘇若初小臉蛋更紅更燙了。

Thai

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูยิ่งแดงและร้อนผ่าวขึ้นกว่าเดิม

Chinese

“死陳凡，壞陳凡，大壞蛋！”

Thai

“เฉินฝานคนตาย เฉินฝานตัวร้าย เจ้าคนเลว!”

Chinese

翻來覆去睡不著，蘇若初只好抓起一旁的玩具熊把它當成某人一陣亂掐。

Thai

เธอพลิกตัวไปมาอยู่นานจนนอนไม่หลับ จึงคว้าตุ๊กตาหมีที่อยู่ข้าง ๆ มาบีบเล่นอย่างแรง ราวกับมันเป็นใครบางคน

Chinese

迷迷糊糊根本睡不著，腦海中翻來覆去一直在想某些畫面。

Thai

เธอเคลิ้ม ๆ แต่ก็ไม่อาจหลับได้ ในหัวเอาแต่คิดวนเวียนถึงภาพบางอย่าง

Chinese

作為家長眼中的乖乖女，老師眼中的優秀生，蘇若初第一次出現這種情況，心情是既羞惱又緊張……

Thai

ในฐานะลูกสาวแสนดีในสายตาผู้ปกครอง และนักเรียนดีเด่นในสายตาครู นี่เป็นครั้งแรกที่ซูรั่วชูมีอาการเช่นนี้ อารมณ์ของเธอทั้งเขินอาย โมโห และประหม่า…

Chinese

半小時后，蘇若初起身開燈，去了一趟洗手間，回來換掉了內衣褲。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซูรั่วชูลุกขึ้นเปิดไฟ เดินไปห้องน้ำหนึ่งรอบ แล้วกลับมาเปลี่ยนชุดชั้นใน

Chinese

紅著臉躺在被窩裡，蘇若初既羞又惱。

Thai

ซูรั่วชูนอนหน้าแดงอยู่ในผ้าห่ม ทั้งเขินทั้งโมโห

Chinese

“大壞蛋，都怪你……”

Thai

“เจ้าคนเลว ทั้งหมดเป็นความผิดของนาย…”