ทีมใกล้จะทานไม่ไหวแล้ว

Chinese

“我可以出面替你作證。”

Thai

“ฉันออกตัวเป็นพยานให้ก็ได้”

Chinese

“不用。”

Thai

“ไม่เป็นไร”

Chinese

溫婉的聲音終於響起。

Thai

เสียงของเวินหว่านดังขึ้นในที่สุด

Chinese

“帖子沒有露出你的臉，對你是好的。”

Thai

“กระทู้นั้นไม่ได้โชว์หน้าเธอ มันดีต่อเธอแล้ว”

Chinese

“如果你這時候露面，不但對我沒有絲毫幫助，反而會影響你接下來的學習生活。”

Thai

“ถ้าเธอออกมายืนยันตอนนี้ ไม่ช่วยฉันแม้แต่นิดเดียว กลับจะกระทบชีวิตการเรียนของเธอต่อจากนี้ด้วย”

Chinese

陳凡笑了，“我不在乎。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “ฉันไม่แคร์”

Chinese

溫婉：“不用。我已經辭職了。”

Thai

เวินหว่าน: “ไม่ต้อง ฉันลาออกไปแล้ว”

Chinese

陳凡無奈：“好像……是我連累了你。”

Thai

เฉินฝานทำได้แค่ถอนใจ “ดูเหมือน…ฉันทำให้เธอเดือดร้อนซะแล้ว”

Chinese

如果自己沒有住進來，或者說如果說那天自己沒有跟劉老師起矛盾，對方也就不會惱羞成怒做出這種事。

Thai

ถ้าเขาไม่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ หรือพูดให้ชัดก็คือ ถ้าวันนั้นเขาไม่ได้มีเรื่องทะเลาะกับอาจารย์หลิว อีกฝ่ายก็คงไม่โกรธจนขึ้งสุดหัวแล้วลงมาทำแบบนี้

Chinese

溫婉的聲音已經平靜毫無波瀾。

Thai

เสียงของเวินหว่านเรียบนิ่งไร้คลื่นลม

Chinese

“與你無關。或者說與這個事件也沒有多大關係。”

Thai

“ไม่เกี่ยวกับเธอ หรือจะพูดว่าไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้เท่าไหร่ด้วย”

Chinese

“我今晚跟你說的是真的，我原本就已經打算帶媽媽去京城一趟了，這個事件只是讓我更加堅定了我的想法而已。”

Thai

“ที่ฉันบอกเธอเมื่อคืนนี้เป็นความจริง แต่แรกฉันก็วางแผนจะพาแม่ไปปักกิ่งสักรอบแล้ว เรื่องนี้แค่ทำให้ฉันมั่นใจในความคิดของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น”

Chinese

“你真的不用多想，與你沒有任何關係。”

Thai

“เธอไม่ต้องคิดมากจริงๆ ไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด”

Chinese

聽了這話，陳凡覺得挺不是滋味。

Thai

ฟังแล้ว เฉินฝานรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

Chinese

“有什麼我能幫忙的嗎？”

Thai

“มีอะไรที่ฉันช่วยได้ไหม?”

Chinese

溫婉笑了，“不用了。”

Thai

เวินหว่านยิ้ม “ไม่ต้องหรอก”

Chinese

“對了，這些天等我賣掉房子，我走的時候可能需要你幫我拿點行李，我一個人弄不了。”

Thai

“อ้อ ถูกแล้ว ช่วงนี้พอฉันขายบ้านเสร็จ ตอนย้ายออกอาจต้องรบกวนเธอช่วยยกของหน่อย ฉันคนเดียวยกไม่ไหว”

Chinese

陳凡點頭：“樂意至極。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้า “ยินดีสุดๆ”

Chinese

溫婉：“如果你同學朋友裡面有不缺錢的，想買房的，你倒是可以替我宣傳一波。”

Thai

เวินหว่าน: “ถ้าในหมู่เพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อนของเธอมีใครไม่ขาดแคลนเงิน กำลังอยากซื้อบ้าน เธอช่วยโปรโมตให้ฉันหน่อยก็ได้นะ”

Chinese

陳凡問：“這房子你打算賣多少錢？”

Thai

เฉินฝานถาม: “บ้านนี้เธอตั้งใจจะขายเท่าไหร่?”

Chinese

溫婉：“這房子當年是我爸媽分的單位房，上下兩層一百多平，按照現在的房價，至少也有三十多萬。”

Thai

เวินหว่าน: “บ้านนี้สมัยนั้นเป็นบ้านพนักงานที่พ่อแม่ฉันได้รับจากหน่วยงาน สองชั้นบนล่างกว่าร้อยตารางเมตร ตามราคาบ้านตอนนี้ อย่างน้อยก็สามสิบกว่าหมื่น”

Chinese

“不過我等不了那麼久了，如果可以的話，三十萬我就賣。越早越好。”

Thai

“แต่ฉันรอนานขนาดนั้นไม่ไหวแล้ว ถ้าเป็นไปได้ สามสิบหมื่นฉันก็ขาย ยิ่งเร็วยิ่งดี”

Chinese

陳凡點點頭：“好。我會幫你留意的。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้า “ได้ ฉันจะช่วยเธอจับตาดูให้”

Chinese

沉默。

Thai

เงียบ

Chinese

陳凡：“那就祝你一路順風。”

Thai

เฉินฝาน: “งั้นขอให้เดินทางปลอดภัยนะ”

Chinese

溫婉：“晚安。”

Thai

เวินหว่าน: “ฝันดี”

Chinese

掛了電話，陳凡掃了一眼論壇上的帖子，沒去理會，上床睡覺。

Thai

วางสายแล้ว เฉินฝานกวาดสายตามองกระทู้บนฟอรัมแวบหนึ่ง ไม่เสียเวลาไปสนใจ แล้วขึ้นเตียงนอน

Chinese

第二天，陳凡直接在寢室找到了正在用馬小帥電腦下小電影的羅文傑。

Thai

วันรุ่งขึ้น เฉินฝานเดินตรงไปหาหลัวเหวินเจี๋ยที่กำลังใช้คอมพิวเตอร์ของหม่าเสี่ยวซ่วยโหลดหนังสั้นๆ อยู่ในห้องพัก

Chinese

“幫我查個人。”

Thai

“ช่วยหาตัวคนหนึ่งให้หน่อย”

Chinese

羅文傑抬頭，一臉不解。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยเงยหน้าขึ้น หน้าตางงงัน

Chinese

“昨晚那個帖子，我知道是誰發的。”

Thai

“กระทู้เมื่อคืนน่ะ ฉันรู้แล้วว่าใครโพสต์”

Chinese

羅文傑的眼神瞬間亮了起來。

Thai

ดวงตาของหลัวเหวินเจี๋ยสว่างวาบขึ้นทันที

Chinese

“我靠。你不說我都忘了。”

Thai

“โว้ย! แกไม่พูดฉันแทบลืมไปแล้ว”

Chinese

“凡哥，你也太不仗義了，跟女神老師走到一起都不跟兄弟們說一聲。”

Thai

“พี่ฝาน แกก็ไม่ยุติธรรมกับพวกเราเลยนะ ควงกับอาจารย์เทพธิดากันแล้วไม่บอกพี่น้องสักคำ”

Chinese

陳凡腦門一黑，“少廢話，你能不能查？”

Thai

เฉินฝานหน้ามืด “หยุดเว่อร์ได้แล้ว แกหาได้หรือเปล่า?”

Chinese

羅文傑立馬擺正心態，說實話，在整個519，羅文傑心態算是很高的，誰都不服。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยรีบตั้งสติทันที พูดตามตรง ในห้อง 519 ทั้งห้อง นิสัยของหลัวเหวินเจี๋ยถือว่าสูงมาก ไม่ยอมแพ้ใคร

Chinese

但是面對陳凡，他服氣。

Thai

แต่เมื่อเผชิญหน้าเฉินฝาน เขายอม

Chinese

就憑陳凡剛開學幾個月就搞出了兩個網咖一個俱樂部。

Thai

ก็เพียงแค่เฉินฝานเปิดเทอมมาได้ไม่กี่เดือน ก็สร้างร้านเน็ตคาเฟ่สองร้านกับคลับหนึ่งแห่งมาได้

Chinese

他心服口服。

Thai

เขายอมรับในตัวเฉินฝานอย่างสุดหัวใจ

Chinese

“說吧，查誰？”

Thai

“ว่ามา หาใคร?”

Chinese

陳凡看了一眼門口，開口道：“體育學院的一個老師，姓劉。”

Thai

เฉินฝานเหลือบมองประตูแล้วเอ่ย: “อาจารย์คนหนึ่งของคณะพลศึกษา นามสกุลหลิว”

Chinese

羅文傑：“沒了？”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ย: “แค่นี้เหรอ?”

Chinese

陳凡：“沒了。”

Thai

เฉินฝาน: “แค่นี้แหละ”

Chinese

“我靠，大哥，這怎麼查？你連對方的照片都沒有。”

Thai

“โว้ย พี่ นี่จะหายังไง? แกแม้แต่รูปคนนั้นยังไม่มีเลย”

Chinese

陳凡眉頭一皺：“我認識他，你只需要把體育學院姓劉的老師名單找出來，我就能給你指出是誰。”

Thai

เฉินฝานขมวดคิ้ว “ฉันรู้จักเขา แกแค่เอารายชื่ออาจารย์คณะพลศึกษาที่นามสกุลหลิวออกมาให้ฉัน ฉันก็ชี้ได้เลยว่าเป็นคนไหน”

Chinese

羅文傑點點頭：“這好辦。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยพยักหน้า “งั้นง่าย”

Chinese

“只要你能找出是誰，不需要你動手，哥們我幫你出氣。”

Thai

“ขอแค่แกหาตัวคนนั้นเจอ ไม่ต้องลงมือเอง พี่ชั้นจัดการแก้แค้นให้เอง”

Chinese

羅文傑這番話說的豪氣干雲。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยพูดประโยคนี้ออกมาอย่างฮึกเหิมกล้าหาญนักหนา

Chinese

說完還低聲跟陳凡炫耀道。

Thai

พูดจบยังเอ่ยเสียงเบาอวดเฉินฝานต่อ

Chinese

“我最近發現那個水軍真是個好東西，按照你的指點，我最近又在雲海擴充了水軍隊伍，至少擴大了一倍。”

Thai

“ช่วงนี้ฉันเพิ่งรู้ว่ากองทัพหน้าม้านี่มันของดีจริงๆ ตามที่แกชี้แนะ ช่วงนี้ฉันขยายกำลังกองทัพหน้าม้าที่หยุนไห่อีก ขยายไปอย่างน้อยเท่าตัว”

Chinese

“嘿，你還別說，不少網友全都搶著接活兒呢。”

Thai

“เฮ้ บอกเลยว่าเชื่อฉันเถอะ ชาวเน็ตหลายคนแย่งกันรับงานกันให้วุ่นเลย”

Chinese

“有幾個更是想要當面找到我，拜我做大哥，以後跟我混。”

Thai

“มีบางคนถึงกับอยากหาตัวฉันเจอต่อหน้า คารวะให้เป็นพี่ใหญ่ ต่อจากนี้ขอตามฉันไปเรื่อยๆ”

Chinese

陳凡忍不住提醒道：“水軍的活可以干，但是你自己要小心謹慎一點。”

Thai

เฉินฝานอดเตือนไม่ได้: “งานกองทัพหน้าม้าทำได้ แต่แกต้องระวังตัวเองให้มากหน่อย”

Chinese

“最好要設一道防火牆，有什麼事情讓下面的二三級代理去做，自己千萬不要露面。”

Thai

“ควรตั้งไฟร์วอลล์ไว้หนึ่งชั้นดีที่สุด มีเรื่องอะไรให้เอเจนต์ระดับสองสามลงมือทำ ห้ามออกหน้าเองเด็ดขาด”

Chinese

羅文傑明白陳凡的意思，點點頭。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยเข้าใจความหมายของเฉินฝาน พยักหน้า

Chinese

“放心。我了解。”

Thai

“วางใจ ฉันเข้าใจ”

Chinese

“給我三天時間，我把這孫子給你揪出來。”

Thai

“ให้เวลาฉันสามวัน ฉันจะจับตัวไอ้เวรนี่มาให้แกเห็น”

Chinese

其實陳凡原本是想把這活兒直接交給馮破軍來做，畢竟對方更專業。

Thai

ความจริงแล้วเฉินฝานแรกเริ่มอยากส่งงานนี้ให้เฝิงพั่วจวินทำโดยตรง เพราะอีกฝ่ายมืออาชีพกว่า

Chinese

但是想了想，最終還是交給了羅文傑。

Thai

แต่คิดดูแล้ว สุดท้ายก็ส่งให้หลัวเหวินเจี๋ย

Chinese

首先，羅文傑是學生，在校園裡行動更加方便，而且不容易引起注意。

Thai

ประการแรก หลัวเหวินเจี๋ยเป็นนักศึกษา ลงมือในมหาวิทยาลัยสะดวกกว่า และไม่ง่ายที่จะเป็นที่สังเกต

Chinese

其次，他想通過這個事試探一下羅文傑現在對自己是一個什麼態度。

Thai

ประการที่สอง เขาอยากใช้เรื่องนี้ทดสอบดูว่าตอนนี้หลัวเหวินเจี๋ยมีทัศนคติต่อตัวเขาแบบไหน

Chinese

準備出門的時候，羅文傑突然想到了什麼。

Thai

ระหว่างเตรียมออกจากห้อง หลัวเหวินเจี๋ยนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที

Chinese

“對了，你抽空去找一下周宏海，上次他說有什麼事兒想跟你說。”

Thai

“อ้อ ถูกแล้ว แกหาเวลาไปหาโจวหงไห่หน่อย คราวก่อนเขาบอกว่ามีเรื่องอะไรอยากคุยกับแก”

Chinese

陳凡止步，轉身。

Thai

เฉินฝานหยุดก้าว หันกลับมา

Chinese

“什麼事？”

Thai

“เรื่องอะไร?”

Chinese

羅文傑搖搖頭：“不知道，他沒說。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยส่ายหัว “ไม่รู้ เขาไม่ได้บอก”

Chinese

“行了。我知道了。”

Thai

“โอเค ฉันรู้แล้ว”

Chinese

“你要出門？”

Thai

“แกจะออกไปข้างนอกเหรอ?”

Chinese

羅文傑興奮地指了指電腦：“我這馬上就下載好了，不準備一塊欣賞欣賞？”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยชี้ไปที่คอมพิวเตอร์อย่างตื่นเต้น “โหลดเสร็จแล้วเดี๋ยวนี้เลย ไม่จะดูด้วยกันสักหน่อยเหรอ?”

Chinese

陳凡無語地搖搖頭。

Thai

เฉินฝานส่ายหัวอย่างเอ็นดูไม่ถูก

Chinese

“你自己欣賞吧，記得少用點衛生紙，保重身體。”

Thai

“แกดูคนเดียวเถอะ จำไว้ใช้กระดาษทิชชู่น้อยๆ หน่อย รักษาสุขภาพด้วย”

Chinese

“切！真是不懂情調。”

Thai

“เชีย! ไม่เข้าใจบรรยากาศโรแมนติกเลยจริง”

Chinese

陳凡關門的時候，剛好聽到寢室里傳來一聲嘹亮的“雅蠛蝶……”

Thai

ตอนที่เฉินฝานปิดประตู บังเอิญได้ยินเสียง “ยาเมเต้…” ดังกึกก้องดังแว่วมาจากในห้องพัก

Chinese

接著便是羅文傑手忙腳亂縮小音量的動作。

Thai

ตามด้วยท่าทางมือไม้ลั่นของหลัวเหวินเจี๋ยที่รีบลดเสียงลง

Chinese

陳凡無語地搖搖頭，邁步下樓。

Thai

เฉินฝานส่ายหัวอย่างเอ็นดูไม่ถูก ก้าวเท้าเดินลงบันได

Chinese

俱樂部如今已經走上正軌，憑藉F4的明星代言效應，這段時間勳章俱樂部的生意蒸蒸日上，利潤已經遠超網咖了。

Thai

คลับตอนนี้เดินบนรางที่ถูกต้องแล้ว ด้วยพลังการเป็นพรีเซนเตอร์ของดาราอย่างเอฟโฟร์ ช่วงนี้ธุรกิจของคลับเหรียญตราเจริญรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน กำไรได้เกินร้านเน็ตคาเฟ่ไปมากแล้ว

Chinese

丁點這個總經理忙得腳不沾地，不止一次大段話跟陳凡吐槽。

Thai

ติงเตี่ยนผู้จัดการทั่วไปยุ่งจนเท้าไม่ถูกพื้น บ่นอืดอืดยาวเป็นช่วงๆ กับเฉินฝานมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง

Chinese

陳凡自然每次都是輕聲細語哄著，最後掛電話的時候還不忘提醒對方記得一定要在七月十二日之前裝修完房子。

Thai

เฉินฝานก็ทุกครั้งปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน และตอนวางสายยังไม่ลืมเตือนอีกฝ่ายว่าต้องตกแต่งบ้านให้เสร็จก่อนวันที่สิบสองกรกฎาคมให้ได้

Chinese

估摸著電話那頭丁點想要殺人的衝動都有了。

Thai

เดาว่าปลายสายติงเตี่ยนคงอยากฆ่าคนขึ้นมาแล้ว

Chinese

陳凡不想這時去俱樂部送死。

Thai

เฉินฝานไม่อยากไปคลับตอนนี้เพื่อไปรับมรณะ

Chinese

於是下樓后給周宏海打了個電話。

Thai

จึงลงมาข้างล่างแล้วโทรหาโจวหงไห่

Chinese

“喂，老闆。”

Thai

“ฮัลโหล เจ้าของร้าน”

Chinese

電話那頭周宏海笑呵呵的聲音傳了過來。

Thai

เสียงหัวเราะของโจวหงไห่ดังแว่วมาจากปลายสาย

Chinese

陳凡：“傑哥說你找我有事兒？”

Thai

เฉินฝาน: “พี่เจี๋ยบอกว่าพี่มีเรื่องหาฉัน?”

Chinese

周宏海：“哦對對對，你今天有沒有時間，我有件事兒想跟你聊聊。”

Thai

โจวหงไห่: “โอ้ ใช่ๆ วันนี้แกว่างไหม ฉันมีเรื่องอยากคุยกับแกหน่อย”

Chinese

陳凡：“剛好快中午了，我過去找你吧，順便在大學城找個地方吃飯。”

Thai

เฉินฝาน: “เดี๋ยวนี้ก็เกือบเที่ยงแล้ว ฉันไปหาที่เลยดีกว่า แวะหาที่กินข้าวแถวมหาวิทยาลัยสักแห่ง”

Chinese

“好。待會兒見。”

Thai

“ดี เจอกันครู่นี้”

Chinese

十幾分鐘，陳凡騎自行車來到大學城，看到了早就守在這裡的周宏海。

Thai

สิบกว่านาที เฉินฝานขี่จักรยานมาถึงมหาวิทยาลัย เห็นโจวหงไห่ที่รออยู่ที่นี่แต่แรก

Chinese

兩人打個招呼，隨便找了一家普通的小餐館進門坐下。

Thai

ทั้งสองทักทายกัน แล้วหาซ้ำเติมร้านอาหารเล็กๆ ธรรมดาสักร้านเข้าไปนั่ง

Chinese

“吃點什麼？我請客？”

Thai

“จะกินอะไร? ฉันเลี้ยงเอง?”

Chinese

周宏海讓陳凡點餐，陳凡也不客氣，喊來服務員點了四五個菜。

Thai

โจวหงไห่ให้เฉินฝานสั่งอาหาร เฉินฝานก็ไม่อ้อมค้อม เรียกพนักงานมาสั่งอาหารสี่ห้าจาน

Chinese

抬頭看向周宏海：“要不要喝酒？”

Thai

เงยหน้ามองโจวหงไห่: “จะดื่มเหล้าไหม?”

Chinese

周宏海搖搖頭：“算了，不喝了。”

Thai

โจวหงไห่ส่ายหัว “เอาเถอะ ไม่ดื่มดีกว่า”

Chinese

陳凡估摸著對方是真有事兒要跟自己說，於是把菜單遞給服務員。

Thai

เฉินฝานเดาว่าอีกฝ่ายมีเรื่องจริงๆ จะคุยกับตัวเอง จึงยื่นเมนูให้พนักงาน

Chinese

“先點這些，麻煩快點。”

Thai

“สั่งแค่นี้ก่อน รบกวนเร็วๆ หน่อยนะ”

Chinese

等服務員離開，陳凡才笑呵呵地看向對面。

Thai

รอพนักงานเดินออกไปแล้ว เฉินฝานถึงหันไปมองคนตรงข้ามอย่างยิ้มแย้ม

Chinese

“說吧。到底啥事兒這麼神神秘秘的。

Thai

“ว่ามา แล้วเรื่องอะไรล่ะถึงได้ลับๆ ล่อๆ ขนาดนี้

Chinese

周宏海苦笑一聲。

Thai

โจวหงไห่หัวเราะขื่นๆ เสียงหนึ่ง

Chinese

“你還記得韓子君嗎？”

Thai

“แกยังจำฮั่นจื่อจวินได้ไหม?”

Chinese

陳凡一愣，接著說道：“當然記得。那不是你老同學嘛，之前還見過一次面。”

Thai

เฉินฝานอึ้งไปครู่ แล้วจึงพูดว่า: “แน่นอนสิจำได้ นั่นก็เพื่อนเก่าของพี่ไม่ใช่เหรอ เคยเจอกันมาครั้งหนึ่งแล้วด้วย”

Chinese

“對了，他們創業的項目怎麼樣了？”

Thai

“อ้อ ถูกแล้ว โครงการธุรกิจของพวกเขาเป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

周宏海搖搖頭。

Thai

โจวหงไห่ส่ายหัว

Chinese

“很不好。”

Thai

“ไม่ค่อยดีเลย”

Chinese

“前兩天我跟老韓吃過一頓飯，據他說，團隊已經快撐不下去了。”

Thai

“สองสามวันก่อนฉันกินข้าวกับฮั่นเก่า เขาบอกว่าทีมงานแทบจะไปต่อไม่ไหวแล้ว”

Chinese

陳凡有些愣住。

Thai

เฉินฝานอึ้งไปเล็กน้อย

Chinese

這才多久，就不行了？

Thai

เพิ่งผ่านไปได้เท่าไหร่ ก็หมดสภาพแล้วเหรอ?