บทที่ 18

คุณยังจำฉันได้ไหม?

你還記得我嗎?

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

最後一節課的下課鈴終於還是響了。

ไทย

เสียงกริ่งเลิกเรียนคาบสุดท้ายดังขึ้นในที่สุด

จีน

學生們彷彿早就商量好了一樣,呼啦一下全都站了起來。

ไทย

เหล่านักเรียนราวกับนัดหมายกันไว้แล้ว พากันลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

จีน

齊齊朝講台上的班主任王啟明彎腰鞠躬。

ไทย

พากันก้มโค้งคำนับหวังฉี่หมิง ครูประจำชั้นที่อยู่บนแท่นสอน

จีน

“老師,您辛苦了。”

ไทย

“คุณครูครับ/ค่ะ ลำบากคุณครูแล้ว”

จีน

這位向來以嚴厲著稱的中年教師,眼眶一紅。

ไทย

ครูวัยกลางคนผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดคนนี้ขอบตาแดงขึ้น

จีน

笑著朝大家揮揮手。

ไทย

เขายิ้มพลางโบกมือให้ทุกคน

จีน

“同學們,下課!”

ไทย

“นักเรียน เลิกเรียนได้!”

จีน

“祝福大家高考順利,前程似錦,歸來仍是少年!”

ไทย

“ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จในการสอบเกาเข่า อนาคตสดใส และเมื่อกลับมา ขอให้ยังคงเป็นเด็กหนุ่มคนเดิม!”

จีน

班主任一走,教室里同學們開始收拾要帶走的書本跟試卷。

ไทย

หลังครูประจำชั้นออกไป นักเรียนในห้องเรียนก็เริ่มเก็บหนังสือและข้อสอบที่ต้องนำกลับไป

จีน

有些同學拿著一個早就準備好的筆記本四處找人簽字留念。

ไทย

นักเรียนบางคนถือโน้ตบุ๊กที่เตรียมไว้แต่เนิ่น ๆ เดินไปทั่วเพื่อขอให้คนอื่นเซ็นชื่อเป็นที่ระลึก

จีน

陳凡看了一眼蘇若初。

ไทย

เฉินฝานมองซูรั่วชูแวบหนึ่ง

จีน

“書本這麼多不好帶,要不待會兒我先幫你帶回去?”

ไทย

“หนังสือเยอะขนาดนี้ถือกลับไม่สะดวก เดี๋ยวฉันช่วยเธอถือกลับไปก่อนไหม?”

จีน

蘇若初剛要開口,一旁李娜拿著一個筆記本笑嘻嘻的跑了過來。

ไทย

ซูรั่วชูกำลังจะพูด แต่หลี่น่าถือโน้ตบุ๊กเล่มหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

จีน

“快!你倆先給我簽個名。”

ไทย

“เร็วเข้า! พวกเธอสองคนเซ็นให้ฉันก่อน”

จีน

陳凡笑了。

ไทย

เฉินฝานหัวเราะ

จีน

“你怎麼也搞這一套啊。”

ไทย

“เธอก็เอากับเขาด้วยเหรอ”

จีน

“沒有意義,反正以後你就不知道把它扔哪去了。”

ไทย

“ไม่มีความหมายหรอก อีกหน่อยเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเอาไปทิ้งไว้ที่ไหน”

จีน

李娜嬌嗔一句。

ไทย

หลี่น่ากระเง้ากระงอด

จีน

“哎呀,你這人真討厭。”

ไทย

“โธ่เอ๊ย นายเนี่ยน่ารำคาญจริง ๆ”

จีน

“這麼感人的分別時刻,非得說這種話掃興。”

ไทย

“ช่วงเวลาอำลาที่ซาบซึ้งขนาดนี้ ยังจะพูดอะไรทำลายบรรยากาศอีก”

จีน

接著一扭頭看向蘇若初。

ไทย

จากนั้นก็หันไปมองซูรั่วชู

จีน

“你也不管管你家這口子。”

ไทย

“เธอไม่ดูแลแฟนตัวเองหน่อยเหรอ”

จีน

蘇若初頓時鬧了個大紅臉,輕呸一聲。

ไทย

ใบหน้าของซูรั่วชูแดงก่ำทันที เธอขากถุยเบา ๆ

จีน

“亂說什麼呢你。”

ไทย

“พูดอะไรไร้สาระน่ะ”

จีน

陳凡笑呵呵舉手投降。

ไทย

เฉินฝานยกมือยอมแพ้พลางหัวเราะ

จีน

“好好好,我道歉。”

ไทย

“โอเค ๆ ฉันขอโทษ”

จีน

“作為補償,我好好幫你簽字。”

ไทย

“เพื่อเป็นการชดเชย ฉันจะเซ็นให้เธออย่างดีเลย”

จีน

說完拿起對方遞過來的中性筆,在上面寫了一句話。

ไทย

พูดจบก็หยิบปากกาหมึกเจลที่อีกฝ่ายยื่นมา แล้วเขียนประโยคหนึ่งลงไป

จีน

“前程似錦,永遠開心!”

ไทย

“อนาคตสดใส มีความสุขตลอดไป!”

จีน

然後寫下龍飛鳳舞的兩個大字。陳凡。

ไทย

จากนั้นก็เขียนอักษรตัวใหญ่สองตัวอย่างพลิ้วไหว เฉินฝาน

จีน

寫完把筆遞給蘇若初。

ไทย

เขียนเสร็จก็ยื่นปากกาให้ซูรั่วชู

จีน

蘇若初在下陳凡名字下面用娟秀的字體寫上了自己的名字,同時添加了一句祝福的話。

ไทย

ซูรั่วชูเขียนชื่อของตัวเองด้วยลายมืออ่อนช้อยใต้ชื่อเฉินฝาน พร้อมเติมคำอวยพรอีกหนึ่งประโยค

จีน

陳凡笑呵呵的打趣道:“你運氣不錯,能拿到我的簽名。”

ไทย

เฉินฝานหัวเราะพลางหยอก “เธอโชคดีจริง ๆ ที่ได้ลายเซ็นของฉัน”

จีน

“一定要保存好,等以後我發達了,你這個簽名就值錢了。”

ไทย

“ต้องเก็บรักษาไว้ให้ดีนะ อีกหน่อยถ้าฉันร่ำรวยขึ้นมา ลายเซ็นนี้ของเธอก็จะมีค่า”

จีน

“呸呸呸!美得你。”

ไทย

“เชอะ ๆ! ฝันไปเถอะ”

จีน

李娜收起本子,不忘給蘇若初叮囑道。

ไทย

หลี่น่าเก็บโน้ตบุ๊ก แล้วไม่ลืมกำชับซูรั่วชู

จีน

“管好他,越來越油嘴滑舌了。”

ไทย

“ดูแลเขาให้ดี ๆ ล่ะ พูดจาเลี่ยนขึ้นทุกวันแล้ว”

จีน

一轉身,發現郭帥正笑嘻嘻的站在身後。

ไทย

พอหันกลับไป เธอก็พบว่ากัวซ่วยกำลังยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง

จีน

“我也簽一個唄。”

ไทย

“ฉันก็เซ็นด้วยสิ”

จีน

李娜把本子遞過去。

ไทย

หลี่น่ายื่นโน้ตบุ๊กให้

จีน

“好好寫嗷。”

ไทย

“เขียนดี ๆ ล่ะ”

จีน

“敢亂寫我就揍你!”

ไทย

“ถ้ากล้าเขียนมั่ว ฉันต่อยนายแน่!”

จีน

看著兩人說說笑笑的樣子,陳凡笑呵呵的看向蘇若初。

ไทย

เมื่อเห็นทั้งสองคนพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกกัน เฉินฝานก็หันไปมองซูรั่วชูด้วยรอยยิ้ม

จีน

“咱倆就不用簽名了吧?”

ไทย

“พวกเราสองคนไม่ต้องเซ็นชื่อกันแล้วมั้ง?”

จีน

蘇若初一愣,剛準備伸手從桌洞里掏出來的筆記本又停下了。

ไทย

ซูรั่วชูชะงัก ปากกาที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบจากช่องใต้โต๊ะก็หยุดลง

จีน

陳凡笑呵呵解釋道。

ไทย

เฉินฝานหัวเราะพลางอธิบาย

จีน

“你的簽名我給你留了個好位置。”

ไทย

“ฉันเก็บที่ดี ๆ ไว้ให้ลายเซ็นของเธอแล้ว”

จีน

“以後簽我家戶口本跟咱倆結婚證上。”

ไทย

“เอาไว้เซ็นในทะเบียนบ้านของบ้านฉันกับใบสมรสของพวกเราสองคนในอนาคต”

จีน

蘇若初頓時俏臉漲紅,羞的連忙轉身跑去找李娜聊天了。

ไทย

ใบหน้างดงามของซูรั่วชูแดงก่ำขึ้นทันที เธอเขินจนรีบหันหลังวิ่งไปคุยกับหลี่น่า

จีน

趁著兩個女生找人簽字留念的功夫。

ไทย

ระหว่างที่เด็กสาวทั้งสองคนกำลังเดินหาคนให้เซ็นชื่อเป็นที่ระลึก

จีน

陳凡跟郭帥站在教室外面的走廊圍欄上,目光望著下方來來往往的同學。

ไทย

เฉินฝานกับกัวซ่วยยืนพิงราวระเบียงด้านนอกห้องเรียน มองนักเรียนที่เดินผ่านไปมาด้านล่าง

จีน

“決定了?”

ไทย

“ตัดสินใจแล้วเหรอ?”

จีน

“決定了。待會兒我會幫李娜搬東西回寢室,就那時候說。”

ไทย

“ตัดสินใจแล้ว เดี๋ยวฉันจะช่วยหลี่น่าขนของกลับหอ ตอนนั้นแหละฉันจะพูด”

จีน

郭帥頗有一種風蕭蕭兮易水寒的悲壯感。

ไทย

กัวซ่วยมีสีหน้าโศกเศร้าราวกับต้องจากลาอย่างกล้าหาญ

จีน

“伸頭也是一刀縮頭也是一刀,不拖了,就今天。”

ไทย

“ยืดคอก็โดนฟัน หดคอก็โดนฟันเหมือนกัน ไม่ถ่วงเวลาแล้ว วันนี้แหละ”

จีน

兩人閑扯了幾句。

ไทย

ทั้งสองคุยเรื่อยเปื่อยกันอีกไม่กี่ประโยค

จีน

扭頭看到李娜抱著一摞書走出來,郭帥連忙大喊道。

ไทย

เมื่อหันกลับไปเห็นหลี่น่าอุ้มหนังสือกองหนึ่งเดินออกมา กัวซ่วยก็รีบตะโกน

จีน

“我來我來,這種粗活讓我們爺們來干。”

ไทย

“ฉันมาเอง ๆ งานใช้แรงแบบนี้ให้พวกผู้ชายอย่างเราจัดการ”

จีน

陳凡笑呵呵的看著倆人離開教室,偷偷朝郭帥豎起大拇指。

ไทย

เฉินฝานมองทั้งสองคนเดินออกจากห้องเรียนด้วยรอยยิ้ม แล้วแอบชูกำปั้นให้กัวซ่วย

จีน

加油。

ไทย

สู้ ๆ

จีน

這時蘇若初走了出來。

ไทย

ตอนนั้นเองซูรั่วชูก็เดินออกมา

จีน

目光在走廊上掃了一圈,發現陳凡后,遲疑了一下,似乎終於鼓足勇氣。

ไทย

เธอกวาดตามองไปรอบระเบียง พอเห็นเฉินฝานก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับในที่สุดก็รวบรวมความกล้าขึ้นมาได้

จีน

走了過來。

ไทย

แล้วเดินเข้ามา

จีน

第一次主動站在了陳凡身邊。

ไทย

เป็นครั้งแรกที่เธอจงใจมายืนอยู่ข้างเฉินฝาน

จีน

“你在想什麼?”

ไทย

“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”

จีน

陳凡笑著指了指四周亂竄的學生。

ไทย

เฉินฝานยิ้มพลางชี้ไปยังนักเรียนที่วิ่งวุ่นอยู่รอบ ๆ

จีน

“我在看他們。”

ไทย

“ฉันกำลังมองพวกเขาอยู่”

จีน

隨著高中結束,不少男生這時候都鼓足勇氣壯著膽子跑去喜歡的女孩班裡大喊對方的名字。

ไทย

เมื่อมัธยมปลายจบลง ตอนนี้เด็กผู้ชายไม่น้อยต่างรวบรวมความกล้า วิ่งไปยังห้องเรียนของเด็กผู้หญิงที่ชอบ แล้วตะโกนเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดัง

จีน

想給自己的青春留下最後一個念想。

ไทย

พวกเขาอยากทิ้งความทรงจำสุดท้ายไว้ให้วัยเยาว์ของตัวเอง

จีน

而那些已經確定了戀愛關係的男女生這會兒則終於不再躲閃,而是大大方方的依偎在一起,享受著兩人世界。

ไทย

ส่วนชายหญิงที่ยืนยันความสัมพันธ์กันแล้ว เวลานี้ก็ไม่หลบ ๆ ซ่อน ๆ กันอีกต่อไป แต่พิงกายอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผย ดื่มด่ำกับโลกของคนสองคน

จีน

看著這一幕,蘇若初情緒有些觸動。

ไทย

เมื่อเห็นภาพนี้ อารมณ์ของซูรั่วชูก็สั่นไหวเล็กน้อย

จีน

“你說,他們中有多少人能真正的走到最後。”

ไทย

“เธอว่า ในบรรดาพวกเขา จะมีสักกี่คนที่ไปด้วยกันจนถึงที่สุดได้จริง ๆ”

จีน

陳凡伸手輕輕攥住蘇若初的小手。

ไทย

เฉินฝานเอื้อมมือไปกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูเบา ๆ

จีน

蘇若初猶如受到驚嚇的小兔子一樣,表情瞬間變得慌張起來。

ไทย

ซูรั่วชูราวกับกระต่ายน้อยที่ถูกทำให้ตกใจ สีหน้าเปลี่ยนเป็นลนลานทันที

จีน

有些緊張的看了一眼陳凡,然後嘗試掙脫。

ไทย

เธอมองเฉินฝานอย่างประหม่าเล็กน้อย จากนั้นก็พยายามดึงมือออก

จีน

結果陳凡卻眼神堅定,不肯鬆手。

ไทย

แต่เฉินฝานกลับมีแววตามุ่งมั่น ไม่ยอมปล่อยมือ

จีน

蘇若初遲疑了一下,最終還是妥協了。

ไทย

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอม

จีน

任由對方偷偷握著。

ไทย

ปล่อยให้อีกฝ่ายแอบกุมมือของเธอไว้

จีน

還在心裡給自己找了個借口。

ไทย

พร้อมหาเหตุผลให้ตัวเองในใจ

จีน

“就當是青春不留遺憾吧。”

ไทย

“ถือเสียว่าไม่ปล่อยให้วัยเยาว์ต้องมีเรื่องเสียดายก็แล้วกัน”

จีน

見蘇若初不再掙脫,陳凡這才緩緩開口。

ไทย

เมื่อเห็นว่าซูรั่วชูไม่ดึงมือออกอีก เฉินฝานจึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้น

จีน

“他們我不知道,但是我們倆……這輩子都不會再分開了。”

ไทย

“พวกเขาฉันไม่รู้ แต่พวกเราสองคน… ชาตินี้จะไม่มีวันแยกจากกันอีก”

จีน

聽了這話,蘇若初小臉紅撲撲的,心裡卻閃過一抹甜絲絲的感覺。

ไทย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกหวานละมุนผุดขึ้นมา

จีน

哪個少女不懷春。

ไทย

หญิงสาวคนไหนบ้างจะไม่ฝันถึงความรัก

จีน

作為正值青春年華的少女,她又何嘗沒有偷偷暢想過自己的愛情呢。

ไทย

ในฐานะหญิงสาวที่กำลังอยู่ในวัยเยาว์ เธอเองก็เคยแอบจินตนาการถึงความรักของตัวเองเช่นกัน

จีน

這時一個隔壁班的男生突然衝到兩人面前的教室門口。

ไทย

ตอนนั้นเอง เด็กผู้ชายจากห้องเรียนข้าง ๆ ก็พุ่งมาหยุดตรงประตูห้องเรียนเบื้องหน้าทั้งสองคน

จีน

“蘇若初,我喜歡你!”

ไทย

“ซูรั่วชู ฉันชอบเธอ!”

จีน

說完頭也不回的跑了。

ไทย

พูดจบก็วิ่งจากไปโดยไม่หันกลับมา

จีน

兩人一臉錯愕。

ไทย

ทั้งสองคนมีสีหน้าตกตะลึง

จีน

陳凡反應過來,立馬佯裝憤怒擼袖子就要衝出去。

ไทย

เฉินฝานได้สติกลับมา รีบแสร้งทำเป็นโกรธและถลกแขนเสื้อ เตรียมจะพุ่งออกไป

จีน

蘇若初一臉好笑的拉住對方。

ไทย

ซูรั่วชูดึงเขาไว้ด้วยสีหน้าขบขัน

จีน

“幹嘛呀你!”

ไทย

“จะทำอะไรน่ะ!”

จีน

陳凡嘿嘿一笑。

ไทย

เฉินฝานหัวเราะแหะ ๆ

จีน

“跟他們比,我是幸運的!”

ไทย

“เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ฉันโชคดีจริง ๆ!”

จีน

這時候樓上的走廊不知道哪個班傳來了唱歌的聲音。

ไทย

ตอนนั้นเอง เสียงร้องเพลงจากห้องเรียนไหนสักห้องบนระเบียงชั้นบนก็ดังขึ้น

จีน

一時間,歌聲傳遍整棟教學樓。

ไทย

ชั่วขณะเดียว เสียงเพลงก็ดังก้องไปทั่วอาคารเรียนทั้งหลัง

จีน

這一下,徹底引燃了氣氛。

ไทย

บรรยากาศถูกจุดขึ้นอย่างสมบูรณ์

จีน

所有教室里的學生全都鬧哄哄的跑了出來。

ไทย

นักเรียนจากทุกห้องเรียนต่างส่งเสียงอึกทึกแล้ววิ่งออกมา

จีน

有人大聲起鬨叫好,有人則是扯著嗓子跟著唱歌。

ไทย

บางคนตะโกนโห่ร้องเชียร์เสียงดัง บางคนก็แหกปากร้องตาม

จีน

不少同學的情緒被點燃,一些男生開始將試卷跟課本撕掉從走廊上扔下去。

ไทย

อารมณ์ของนักเรียนไม่น้อยถูกจุดติด เด็กผู้ชายบางคนเริ่มฉีกข้อสอบกับหนังสือเรียน แล้วโยนลงมาจากระเบียง

จีน

一時間,漫天雪白,猶如大雪紛飛。

ไทย

ชั่วขณะนั้น กระดาษสีขาวปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า ราวกับหิมะกำลังโปรยปราย

จีน

有些男生則是壯著膽子大喊喜歡女孩的名字。

ไทย

เด็กผู้ชายบางคนก็อาศัยความกล้าตะโกนชื่อเด็กผู้หญิงที่ตัวเองชอบเสียงดัง

จีน

有些女孩偷偷哭紅了眼……

ไทย

เด็กผู้หญิงบางคนแอบร้องไห้จนดวงตาแดงก่ำ…

จีน

蘇若初悄悄抽出小手,當著這麼多人,她還是有些不好意思。

ไทย

ซูรั่วชูค่อย ๆ ดึงมือเล็ก ๆ ออก ท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้ เธอยังคงรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง

จีน

陳凡沒有強求,而是往旁邊挪了挪,將蘇若初擋在懷裡,避免她被周圍同學擠到。

ไทย

เฉินฝานไม่ได้ฝืน แต่ขยับไปด้านข้างเล็กน้อย โอบซูรั่วชูไว้ในอ้อมแขน เพื่อป้องกันไม่ให้เธอถูกนักเรียนรอบข้างเบียด

จีน

蘇若初趴在圍欄上,看著眼前紛紛落下的紙張,似乎有些情緒上頭。

ไทย

ซูรั่วชูพิงอยู่กับราวระเบียง มองกระดาษที่ร่วงหล่นลงมาตรงหน้า ราวกับอารมณ์กำลังพลุ่งพล่าน

จีน

“陳凡,你會唱歌嗎?”

ไทย

“เฉินฝาน เธอร้องเพลงเป็นไหม?”

จีน

“會啊。”

ไทย

“เป็นสิ”

จีน

“你給我唱首歌好不好?”

ไทย

“ร้องเพลงให้ฉันฟังสักเพลงได้ไหม?”

จีน

“啊?”陳凡苦笑,“我唱歌不好聽的。”

ไทย

“หา?” เฉินฝานหัวเราะอย่างขมขื่น “ฉันร้องเพลงไม่เพราะหรอก”

จีน

蘇若初扭頭看了一眼陳凡。

ไทย

ซูรั่วชูหันไปมองเฉินฝานแวบหนึ่ง

จีน

“我想聽。”

ไทย

“ฉันอยากฟัง”

จีน

“好!”

ไทย

“ได้!”

จีน

陳凡點點頭。

ไทย

เฉินฝานพยักหน้า

จีน

別說蘇若初想聽歌,就算是她想要天上的星星,陳凡也會衝上去幫她摘下來。

ไทย

ไม่ต้องพูดถึงซูรั่วชูที่อยากฟังเพลงเลย ต่อให้เธอต้องการดวงดาวบนท้องฟ้า เฉินฝานก็จะพุ่งขึ้นไปเด็ดลงมาให้เธอ

จีน

“你想聽什麼歌?”

ไทย

“เธออยากฟังเพลงอะไร?”

จีน

蘇若初想了想,“什麼歌都行。”

ไทย

ซูรั่วชูครุ่นคิด “เพลงอะไรก็ได้”

จีน

陳凡扭頭看了一眼,剛好有班裡的同學從教室里抱出一把吉他。

ไทย

เฉินฝานหันไปมองพอดีเห็นเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งกำลังอุ้มกีตาร์ออกมาจากห้องเรียน

จีน

“借我一下。”

ไทย

“ขอยืมหน่อย”

จีน

陳凡伸手搶了過來。

ไทย

เฉินฝานเอื้อมมือคว้ามา

จีน

將肩帶跨在肩膀上,站在蘇若初面前,低頭輕輕撥弄了幾個和弦。

ไทย

เขาพาดสายสะพายไว้บนไหล่ ยืนอยู่ตรงหน้าซูรั่วชู ก้มหน้าดีดคอร์ดเบา ๆ สองสามคอร์ด

จีน

前世他在大學曾學過一段時間吉他,好在手藝還沒生疏。

ไทย

ชาติก่อนตอนอยู่มหาวิทยาลัย เขาเคยเรียนกีตาร์อยู่ช่วงหนึ่ง โชคดีที่ฝีมือยังไม่สนิมขึ้น

จีน

調好了調子之後,陳凡抬頭看向蘇若初,微微一笑。

ไทย

หลังจากตั้งสายเรียบร้อย เฉินฝานก็เงยหน้ามองซูรั่วชู แล้วยิ้มบาง ๆ

จีน

開口輕輕的哼唱起來。

ไทย

ก่อนจะเริ่มฮัมเพลงเบา ๆ

จีน

“啦啦啦……啦啦啦……

ไทย

“ลาลาลา… ลาลาลา…

จีน

時光匆匆地流走

ไทย

วันเวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว

จีน

那個愛說話的女孩

ไทย

เด็กผู้หญิงคนนั้นที่ช่างพูด

จีน

你還記得我嗎?我想你啦

ไทย

เธอยังจำฉันได้ไหม? ฉันคิดถึงเธอนะ

จีน

時過境遷無須多言

ไทย

เมื่อวันเวลาผันผ่าน ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก

จีน

我的青春都是你

ไทย

วัยเยาว์ของฉันล้วนมีเธอ

จีน

天涯海角互不打擾

ไทย

แม้อยู่สุดขอบฟ้า เราต่างไม่รบกวนกัน

จีน

我會一直珍藏你的好

ไทย

ฉันจะเก็บรักษาความดีของเธอไว้ตลอดไป

จีน

我的夏天我愛的你呀

ไทย

ฤดูร้อนของฉัน คือเธอที่ฉันรัก

จีน

忘不了你遠去的背影

ไทย

ลืมแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปไม่ได้

จีน

我喝了罐啤酒,拿起吉他

ไทย

ฉันดื่มเบียร์หนึ่งกระป๋อง แล้วหยิบกีตาร์ขึ้นมา

จีน

請讓我為你唱首歌……”

ไทย

โปรดให้ฉันร้องเพลงหนึ่งเพลงให้เธอฟัง…”

จีน

陳凡的聲音不算清亮,甚至有些低沉沙啞。

ไทย

เสียงของเฉินฝานไม่ได้ใสกังวานนัก กระทั่งออกจะทุ้มแหบเล็กน้อย

จีน

剛開始第一句的時候還有些緊張發顫。

ไทย

ตอนเริ่มร้องประโยคแรกยังมีความประหม่าและเสียงสั่นอยู่บ้าง

จีน

但是很快,他便進入了狀態。

ไทย

แต่ไม่นาน เขาก็เข้าสู่ห้วงอารมณ์

จีน

望著站在面前的蘇若初,他的眼神一陣恍惚。

ไทย

เมื่อมองซูรั่วชูที่ยืนอยู่ตรงหน้า แววตาของเขาพร่ามัวไปชั่วขณะ

จีน

記憶彷彿回到了從前。

ไทย

ความทรงจำราวกับหวนกลับไปสู่อดีต

จีน

腦海中如電影片段一般閃回過跟前世跟蘇若初在一起的點點滴滴……

ไทย

ภาพความทรงจำเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างเขากับซูรั่วชูในชาติก่อนย้อนกลับมาในสมองราวกับฉากในภาพยนตร์…

จีน

周圍走廊上亂糟糟的。

ไทย

ระเบียงรอบข้างวุ่นวายโกลาหล

จีน

但是此刻在兩人眼中,周圍的一切聲音彷彿都消失了。

ไทย

แต่ในเวลานี้ สำหรับสายตาของทั้งสองคน เสียงทุกอย่างรอบตัวราวกับหายไปหมดแล้ว

จีน

只有彼此。

ไทย

เหลือเพียงกันและกัน

จีน

……

ไทย

…

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน