ฉันปากหวานกับเธอคนเดียว
我只對你油嘴滑舌แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“這是你買的?”
ไทย
“นี่…นายซื้อมาเหรอ?”
จีน
蘇若初有些詫異。
ไทย
ซูรั่วชูรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
จีน
陳凡則笑著點點頭。
ไทย
ส่วนเฉินฝานก็ยิ้มพลางพยักหน้า
จีน
“怎麼樣?喜歡嗎?”
ไทย
“เป็นไง? ชอบไหม?”
จีน
“你哪來的這麼多錢?”
ไทย
“นายเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน?”
จีน
蘇若初搖搖頭,“我不能要。太貴重了。”
ไทย
ซูรั่วชูส่ายหน้า “ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก แพงเกินไป”
จีน
陳凡訕笑著摸摸鼻子。
ไทย
เฉินฝานยิ้มเจื่อนพลางยกมือแตะปลายจมูก
จีน
“其實並沒有多貴的……”
ไทย
“จริง ๆ ก็ไม่ได้แพงขนาดนั้นหรอก…”
จีน
蘇若初瞥了一眼某人。
ไทย
ซูรั่วชูเหลือบมองเขา
จีน
“跟你當了一年的同桌,我發現你有一個習慣。一說謊就下意識摸鼻尖。”
ไทย
“นั่งโต๊ะเดียวกับนายมาตั้งปี ฉันค้นพบว่านายมีนิสัยอย่างหนึ่ง พอพูดโกหกก็จะเผลอแตะปลายจมูกโดยไม่รู้ตัว”
จีน
陳凡動作一致,訕訕放下手掌。
ไทย
เฉินฝานชะงัก แล้วค่อย ๆ ลดมือลงอย่างกระอักกระอ่วน
จีน
接著打趣道:“觀察這麼仔細?難道高三時就暗戀我了?”
ไทย
จากนั้นก็แกล้งหยอกว่า “สังเกตละเอียดขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าตอนมอหกเธอแอบชอบฉันแล้ว?”
จีน
蘇若初頓時俏臉一紅,扭過頭去。
ไทย
ใบหน้างดงามของซูรั่วชูแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอหันหน้าหนี
จีน
“反正我不要。你趕緊退了吧。”
ไทย
“ยังไงฉันก็ไม่รับ นายรีบเอาไปคืนเลย”
จีน
陳凡連忙道:“真沒有多少錢……”
ไทย
เฉินฝานรีบพูดว่า “มันไม่ได้แพงมากจริง ๆ…”
จีน
蘇若初淡淡道:“我又不是沒見過手機,我爸有一款摩托羅拉的手機,花了四千多,你這款明顯比他的那款還要好,價格應該更貴。”
ไทย
ซูรั่วชูพูดเรียบ ๆ “ใช่ว่าฉันไม่เคยเห็นโทรศัพท์มือถือสักหน่อย พ่อฉันมีโทรศัพท์ โมโตโรลา เครื่องหนึ่ง ซื้อมาในราคาตั้งสี่พันกว่า แต่รุ่นของนายเห็นได้ชัดว่าดีกว่าของพ่อฉันอีก ราคาก็น่าจะแพงกว่า”
จีน
聽到這話,陳凡只好苦笑。
ไทย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฝานก็ได้แต่ยิ้มเจื่อน
จีน
“我只想給你最好的。”
ไทย
“ฉันแค่อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ”
จีน
“我想讓你幸福,想讓你開心快樂……”
ไทย
“ฉันอยากให้เธอมีความสุข อยากให้เธอดีใจและมีความสุข…”
จีน
蘇若初低著頭。
ไทย
ซูรั่วชูก้มหน้า
จีน
“懂我的人,不必多說。”
ไทย
“คนที่เข้าใจฉัน ไม่จำเป็นต้องพูดมาก”
จีน
“幸福開心快樂並不是用錢來衡量的,你就算不給我買手機,每天哪怕陪我上晚自習,我都感覺很開心……”
ไทย
“ความสุขและความดีใจไม่ได้ใช้เงินเป็นตัววัด ต่อให้นายไม่ซื้อโทรศัพท์มือถือให้ฉัน แค่ทุกวันนายมาเรียนภาคค่ำเป็นเพื่อนฉัน ฉันก็รู้สึกมีความสุขมากแล้ว…”
จีน
見蘇若初堅持不收,陳凡有些鬱悶。
ไทย
เมื่อเห็นซูรั่วชูยืนกรานไม่ยอมรับ เฉินฝานก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
จีน
只好出絕招了。
ไทย
จึงต้องใช้ไม้ตาย
จีน
“好吧,我說實話。我給你買這個禮物並不是為了炫耀。”
ไทย
“ก็ได้ ฉันจะพูดความจริง ฉันซื้อของขวัญชิ้นนี้ให้เธอไม่ได้อยากอวดอะไรหรอก”
จีน
“我就是太想你了。每天每時每刻每一分每一秒都在想你。”
ไทย
“ฉันแค่คิดถึงเธอมากเกินไป ทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวินาที ฉันเอาแต่คิดถึงเธอ”
จีน
“我想見到你,想聽你的聲音。”
ไทย
“ฉันอยากเจอเธอ อยากฟังเสียงของเธอ”
จีน
“寢室雖然也能打電話,但是太不方便了。”
ไทย
“ถึงในหอจะโทรศัพท์ได้ แต่ก็ไม่สะดวกเกินไป”
จีน
見蘇若初表情出現變化,陳凡趁熱打鐵。
ไทย
เมื่อเห็นสีหน้าของซูรั่วชูเปลี่ยนไป เฉินฝานก็รีบรุกต่อ
จีน
“我買這個手機就是想以後咱倆可以隨時通話,我能隨時聽到你的聲音……”
ไทย
“ที่ฉันซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องนี้ก็เพราะอยากให้ต่อไปเราสองคนโทรคุยกันได้ทุกเมื่อ ฉันจะได้ยินเสียงของเธอได้ตลอดเวลา…”
จีน
再冷靜理智的女孩在喜歡的男孩面前都會失去思考。
ไทย
ต่อให้เป็นหญิงสาวที่สุขุมและมีเหตุผลเพียงใด เมื่ออยู่ต่อหน้าชายหนุ่มที่ชอบ ก็ย่อมสูญเสียความสามารถในการคิดไป
จีน
聽了陳凡這番話,蘇若初小臉蛋紅撲撲的,心臟跳得飛快。
ไทย
หลังได้ฟังคำพูดของเฉินฝาน ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ หัวใจเต้นเร็วอย่างบ้าคลั่ง
จีน
有些不好意思地瞪了一眼陳凡。
ไทย
เธอเขินอายเล็กน้อย พลางจ้องเฉินฝาน
จีน
“寢室打電話有什麼不方便的。”
ไทย
“โทรจากโทรศัพท์ในหอจะไม่สะดวกตรงไหนกัน”
จีน
陳凡嘀咕道:“就是不方便嘛,有些話不好意思說。”
ไทย
เฉินฝานพึมพำ “ก็ไม่สะดวกจริง ๆ นี่ บางคำพูดก็อายเกินกว่าจะพูด”
จีน
“什麼話不好意思說?”
ไทย
“คำพูดอะไรที่อายเกินกว่าจะพูด?”
จีน
陳凡不假思索。
ไทย
เฉินฝานตอบโดยไม่ต้องคิด
จีน
“我喜歡你,我愛你,我想你,我想跟你摟摟抱抱,親親,么么噠……”
ไทย
“ฉันชอบเธอ ฉันรักเธอ ฉันคิดถึงเธอ ฉันอยากกอดอยากจูบเธอ อยากจุ๊บ ๆ…”
จีน
蘇若初一聽,頓時臉紅得發燙。
ไทย
ทันทีที่ซูรั่วชูได้ยิน ใบหน้าก็แดงร้อนผ่าว
จีน
瞪著陳凡嬌嗔一句。
ไทย
เธอจ้องเฉินฝานแล้วแสร้งตำหนิ
จีน
“你……你胡說什麼呢?大色狼。”
ไทย
“นาย…นายพูดอะไรบ้า ๆ เนี่ย? เจ้าคนลามก”
จีน
陳凡一臉委屈,“明明是你讓我說的。”
ไทย
เฉินฝานทำหน้าคับข้องใจ “ก็เธอเป็นคนให้ฉันพูดเองนี่”
จีน
“你還說!”
ไทย
“นายยังจะพูดอีก!”
จีน
“好好好,我不說了。”
ไทย
“โอเค ๆ ฉันไม่พูดแล้ว”
จีน
陳凡笑笑,趁機湊過去輕輕握住對方的小手。
ไทย
เฉินฝานยิ้ม แล้วฉวยโอกาสเข้าไปกุมมือเล็ก ๆ ของอีกฝ่ายเบา ๆ
จีน
蘇若初沒有拒絕。
ไทย
ซูรั่วชูไม่ได้ปฏิเสธ
จีน
陳凡則是趁熱打鐵。
ไทย
เฉินฝานจึงรีบรุกต่อ
จีน
“你要是覺得我亂花錢,我可以明確告訴你,我這不是亂花錢。”
ไทย
“ถ้าเธอคิดว่าฉันใช้เงินฟุ่มเฟือย ฉันบอกเธอได้อย่างชัดเจนเลยว่า นี่ไม่ใช่การใช้เงินฟุ่มเฟือย”
จีน
“這錢也不是家裡的,是我自己賺來的。”
ไทย
“เงินก้อนนี้ก็ไม่ใช่เงินที่บ้านให้มา แต่เป็นเงินที่ฉันหาได้เอง”
จีน
見蘇若初疑惑地看著自己,陳凡笑笑。
ไทย
เมื่อเห็นซูรั่วชูมองเขาอย่างสงสัย เฉินฝานก็ยิ้ม
จีน
“還記得暑假時我自己創建的那個網站嗎?”
ไทย
“จำเว็บไซต์ที่ฉันสร้างเองตอนปิดเทอมฤดูร้อนได้ไหม?”
จีน
“那網站被我賣了,這手機就是我用賣網站的錢買的。”
ไทย
“ฉันขายเว็บไซต์นั้นไปแล้ว โทรศัพท์มือถือนี่ก็ซื้อด้วยเงินที่ขายเว็บไซต์ได้”
จีน
“你把網站賣了?”
ไทย
“นายขายเว็บไซต์ไปแล้วเหรอ?”
จีน
陳凡點點頭。
ไทย
เฉินฝานพยักหน้า
จีน
“價格合適,當然要賣掉。”
ไทย
“ถ้าราคาเหมาะสม แน่นอนว่าต้องขายอยู่แล้ว”
จีน
“況且當初建網站的目的就是為了賣掉啊。”
ไทย
“อีกอย่าง จุดประสงค์ที่สร้างเว็บไซต์ขึ้นมาตั้งแต่แรกก็เพื่อขายมันอยู่แล้วนี่”
จีน
蘇若初看著陳凡,其實她心中有些好奇陳凡到底賣了多少錢。
ไทย
ซูรั่วชูมองเฉินฝาน ที่จริงในใจเธอค่อนข้างอยากรู้ว่าเขาขายไปได้เท่าไรกันแน่
จีน
但是這種私密的事情,她不會主動發問。
ไทย
แต่เรื่องส่วนตัวแบบนี้ เธอจะไม่เป็นฝ่ายถามก่อน
จีน
因為她擔心陳凡會覺得自己是個愛慕虛榮的女孩。
ไทย
เพราะกลัวเฉินฝานจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่หลงใหลในเงินทอง
จีน
陳凡根本沒往這方面想,拉著蘇若初的手興奮地說道。
ไทย
เฉินฝานไม่ได้คิดไปถึงเรื่องนั้นเลย เขาจูงมือซูรั่วชูแล้วพูดอย่างตื่นเต้น
จีน
“當初暑假為了宣傳網站,你把自己攢的錢全都給我了。”
ไทย
“ตอนปิดเทอมฤดูร้อน เพื่อโปรโมตเว็บไซต์ เธอเอาเงินเก็บทั้งหมดของตัวเองให้ฉัน”
จีน
“所以這個網站的成功也有你的一半。”
ไทย
“ดังนั้นความสำเร็จของเว็บไซต์นี้ก็มีส่วนของเธอครึ่งหนึ่ง”
จีน
“那你說我給你買一部手機,應不應該?”
ไทย
“ถ้าอย่างนั้นเธอคิดว่าฉันควรซื้อโทรศัพท์มือถือให้เธอสักเครื่องไหม?”
จีน
蘇若初紅著臉瞪了一眼陳凡。
ไทย
ซูรั่วชูหน้าแดงพลางถลึงตามองเฉินฝาน
จีน
“你……你這是胡攪蠻纏,那怎麼能一樣呢……”
ไทย
“นาย…นายกำลังหาเรื่องพูดไปเรื่อย นั่นมันจะเหมือนกันได้ยังไง…”
จีน
見這一招還不奏效,陳凡佯裝失落。
ไทย
เมื่อเห็นว่าแผนนี้ยังไม่ได้ผล เฉินฝานก็แสร้งทำหน้าเศร้า
จีน
“好。你要是不要,就把它扔垃圾桶吧。”
ไทย
“ก็ได้ ถ้าเธอไม่เอา ก็โยนลงถังขยะไปเลย”
จีน
“反正這手機我只買給你的,不會送給別人也不會退款。”
ไทย
“ยังไงโทรศัพท์เครื่องนี้ฉันก็ซื้อให้เธอคนเดียว ไม่ให้ใครคนอื่น แล้วก็ไม่คืนเงินด้วย”
จีน
“真不想要,就扔了唄。”
ไทย
“ถ้าไม่อยากได้จริง ๆ ก็โยนทิ้งไปเลย”
จีน
蘇若初似乎被陳凡這番無賴的架勢給打敗了。
ไทย
ดูเหมือนซูรั่วชูจะพ่ายแพ้ให้กับท่าทีหน้าด้านของเฉินฝาน
จีน
頗為無奈地瞪著某人。
ไทย
เธอจ้องอีกฝ่ายอย่างจนปัญญา
จีน
陳凡馬上嘿嘿一笑,輕輕將蘇若初摟進懷裡。
ไทย
เฉินฝานหัวเราะคิกคักทันที แล้วดึงซูรั่วชูเข้ามากอดเบา ๆ
จีน
“媳婦兒,您就收了唄,這是我送你的第一個禮物,我挑了很久呢。”
ไทย
“เมียฉัน เธอรับไว้เถอะ นี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่ฉันมอบให้เธอเลยนะ ฉันเลือกอยู่นานมาก”
จีน
“你要是不收,我就受打擊的。”
ไทย
“ถ้าเธอไม่รับ ฉันจะเสียใจนะ”
จีน
“你知道一次打擊對於一個二十歲的年輕人幼小的心靈有多恐怖嗎?”
ไทย
“เธอรู้ไหมว่าการถูกกระทบกระเทือนครั้งหนึ่งมันน่ากลัวต่อจิตใจอันบอบบางของหนุ่มวัยยี่สิบขนาดไหน?”
จีน
蘇若初沒忍住,被成功逗笑了。
ไทย
ซูรั่วชูอดไม่ได้ หลุดหัวเราะออกมาเพราะถูกเขาหยอกจนสำเร็จ
จีน
最後頗為無奈地伸手在陳凡胳膊上輕輕掐了一把。
ไทย
สุดท้ายเธอก็ยื่นมือไปหยิกแขนเฉินฝานเบา ๆ อย่างจนใจ
จีน
“越來越油嘴滑舌了。”
ไทย
“นายนี่พูดจาหวานเลี่ยนขึ้นทุกวันแล้วนะ”
จีน
陳凡嘿嘿一笑,“我只對你油嘴滑舌。”
ไทย
เฉินฝานหัวเราะคิกคัก “ฉันพูดจาหวานเลี่ยนกับเธอคนเดียว”
จีน
“哼,才怪。”
ไทย
“หึ ใครเชื่อ”
จีน
蘇若初一伸手。
ไทย
ซูรั่วชูยื่นมือออกมา
จีน
“拿來吧。”
ไทย
“เอามาสิ”
จีน
陳凡這才興奮地把手機遞過去。
ไทย
เฉินฝานจึงยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธออย่างตื่นเต้น
จีน
“電話卡我已經幫你裝好了。裡面只保存了我的電話號碼,咱倆以後可以隨時打電話。”
ไทย
“ฉันใส่บัตรโทรศัพท์ให้เธอเรียบร้อยแล้ว ข้างในบันทึกไว้แค่เบอร์โทรศัพท์ของฉัน ต่อไปเราสองคนจะโทรหากันได้ตลอดเวลา”
จีน
蘇若初拆開包裝盒,好奇地把玩了一番。
ไทย
ซูรั่วชูแกะกล่องออก แล้วหยิบขึ้นมาพลิกดูอย่างอยากรู้อยากเห็น
จีน
最後又抬頭看向陳凡。
ไทย
สุดท้ายเธอก็เงยหน้ามองเฉินฝานอีกครั้ง
จีน
“你的呢?你不是說買了兩台嗎?”
ไทย
“แล้วของนายล่ะ? นายไม่ได้บอกว่าซื้อมาสองเครื่องเหรอ?”
จีน
陳凡笑嘻嘻地掏出自己諾基亞3210。
ไทย
เฉินฝานยิ้มกริ่มพลางควัก โนเกีย 3210 ของตัวเองออกมา
จีน
蘇若初伸手接過去。
ไทย
ซูรั่วชูยื่นมือไปรับ
จีน
“我認識這個,諾基亞3210,我媽有一台。”
ไทย
“ฉันรู้จักเครื่องนี้ โนเกีย 3210 แม่ฉันก็มีเครื่องหนึ่ง”
จีน
抬頭看向陳凡。“幹嘛給我買的手機要比你自己的手機貴。”
ไทย
เธอเงยหน้ามองเฉินฝาน “ทำไมโทรศัพท์มือถือที่นายซื้อให้ฉันถึงแพงกว่าของนายเองล่ะ?”
จีน
陳凡微笑:“我說過,要給你最好的。”
ไทย
เฉินฝานยิ้ม “ฉันบอกแล้วไงว่าจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ”
จีน
“我才不要。”
ไทย
“ฉันไม่เอา”
จีน
蘇若初將諾基亞3210抱在懷裡,將那部摩托羅拉A6188遞給陳凡。
ไทย
ซูรั่วชูกอด โนเกีย 3210 ไว้แนบอก แล้วส่ง โมโตโรลา A6188 เครื่องนั้นคืนให้เฉินฝาน
จีน
“我要這部,不然我就不收。”
ไทย
“ฉันเอาเครื่องนี้ ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่รับ”
จีน
陳凡一愣,“可是……”
ไทย
เฉินฝานชะงัก “แต่…”
จีน
蘇若初輕聲道:“我要電話沒什麼用,唯一的用處就是接聽你的電話,既然如此,貴點便宜點有什麼區別?”
ไทย
ซูรั่วชูพูดเสียงเบา “ฉันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับโทรศัพท์ นอกจากรับสายของนาย ในเมื่อเป็นแบบนั้น จะแพงหรือถูกกว่ากันมันต่างกันตรงไหน?”
จีน
陳凡還想說什麼,結果被蘇若初抬手輕輕捂住了嘴巴。
ไทย
เฉินฝานยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ซูรั่วชูก็ยกมือขึ้นปิดปากเขาเบา ๆ
จีน
“你再多說一句,我就不要了。”
ไทย
“ถ้านายพูดอีกคำเดียว ฉันจะไม่เอาแล้ว”
จีน
陳凡瞪大眼睛,苦笑著點點頭。
ไทย
เฉินฝานเบิกตากว้าง ก่อนจะพยักหน้าอย่างยิ้มขื่น
จีน
“好吧。我同意了。”
ไทย
“ก็ได้ ฉันตกลง”
จีน
蘇若初這才露出微笑。
ไทย
ซูรั่วชูจึงค่อยเผยรอยยิ้มออกมา
จีน
“這還差不多。”
ไทย
“อย่างนี้ค่อยใช้ได้หน่อย”
จีน
陳凡笑著將對方擁入懷中。
ไทย
เฉินฝานยิ้มแล้วดึงอีกฝ่ายเข้ามากอด
จีน
蘇若初將腦袋枕在陳凡的肩膀上。
ไทย
ซูรั่วชูซบศีรษะลงบนไหล่ของเฉินฝาน
จีน
“陳凡,以後不要亂花錢給我買東西了,有錢你可以攢下來。”
ไทย
“เฉินฝาน ต่อไปอย่าใช้เงินฟุ่มเฟือยซื้อของให้ฉันอีกนะ ถ้ามีเงินก็เก็บไว้เถอะ”
จีน
陳凡將整張臉塞進對方的秀髮中,有些沉醉於對方身上散發出來的洗髮水的味道。
ไทย
เฉินฝานซุกใบหน้าทั้งหมดลงในเส้นผมสลวยของอีกฝ่าย สูดดมกลิ่นแชมพูที่ลอยออกมาจากตัวเธอจนเคลิบเคลิ้มเล็กน้อย
จีน
“好。都聽你的。”
ไทย
“ได้ ฉันฟังเธอทุกอย่าง”
จีน
蘇若初這才滿意的露出一抹微笑。
ไทย
ซูรั่วชูจึงค่อยเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ
จีน
“今天降溫,你怎麼只穿了一件短袖啊。”
ไทย
“วันนี้อากาศเย็นลง ทำไมนายใส่เสื้อแขนสั้นแค่ตัวเดียวล่ะ”
จีน
“你趕緊回去吧。外面挺冷的。”
ไทย
“รีบกลับไปเถอะ ข้างนอกค่อนข้างหนาวนะ”
จีน
陳凡剛要開口,目光突然瞥見對面的馬路上一個熟悉的身影。
ไทย
เฉินฝานกำลังจะพูด จู่ ๆ สายตาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นเคยบนถนนฝั่งตรงข้าม
จีน
那不是蘇晴嗎?
ไทย
นั่นไม่ใช่ซูฉิงหรอกเหรอ?
จีน
再往蘇青旁邊那人身上一掃。
ไทย
เมื่อกวาดตามองไปยังคนที่อยู่ข้างซูชิง
จีน
竟然不是舍長吳迪。
ไทย
กลับไม่ใช่อู๋ตี๋ หัวหน้าหอ
จีน
陳凡盯著對方的面孔看了好幾眼,突然表情一變。
ไทย
เฉินฝานจ้องใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่หลายครั้ง ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไปกะทันหัน
จีน
靠。
ไทย
ให้ตายสิ
จีน
這不是趙家那孫子嗎?
ไทย
นี่ไม่ใช่ไอ้หลานเวรตระกูลจ้าวหรอกเหรอ?
จีน
他竟然還在糾纏蘇晴。
ไทย
มันยังตามตอแยซูฉิงอยู่อีก
จีน
吳迪知道嗎?
ไทย
อู๋ตี๋รู้เรื่องไหม?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน