ละครดี ๆ เริ่มขึ้นแล้ว

Chinese

面前這中年人穿著一件黑色上衣，頭戴一頂針織線帽，低著頭，看不清楚面孔。

Thai

ชายวัยกลางคนตรงหน้าสวมเสื้อผ้าสีดำ ศีรษะสวมหมวกถักไหมพรม ก้มหัวลงจนมองไม่เห็นใบหน้า

Chinese

“你叫蒲德才？”

Thai

“มึงชื่อผู่เต๋อฉายใช่ป่าว?”

Chinese

蒲經理愣了一下。

Thai

ผู้จัดการพู่อึ้งไปครู่หนึ่ง

Chinese

“你是誰？”

Thai

“มึงเป็นใคร?”

Chinese

“你怎麼知道我……”

Thai

“มึงรู้ได้ยังไงว่ากู…”

Chinese

話沒說完，就見面前這人突然伸手一把拽住蒲經理的衣領。

Thai

คำยังไม่ทันจบ ชายตรงหน้าก็เอื้อมมือออกไปคว้าปกเสื้อของผู้จัดการพู่เข้าที่เดียว

Chinese

一個近兩百斤的大胖子，被對方一隻手輕鬆從車裡拽了出來，狠狠砸到地上。

Thai

อ้วนกว่าสองร้อยชั่ง แต่ถูกอีกฝ่ายใช้มือเดียวลากออกมาจากรถอย่างง่ายดาย แล้วฟาดลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง

Chinese

“你……”

Thai

“มึง…”

Chinese

蒲經理剛要開口大喊，結果對方抬腳照著其腹部就是一腳。

Thai

ผู้จัดการพู่เพิ่งจะเปิดปากตะโกน แต่อีกฝ่ายยกขาขึ้นเตะเข้าที่ท้องเข้าเต็มๆ

Chinese

嘔……

Thai

ฮือก…

Chinese

剛喝的酒全都吐了出來。

Thai

เหล้าที่เพิ่งดื่มเข้าไปถูกอ้วกออกมาหมดเกลี้ยง

Chinese

蒲經理痛苦的蜷縮成一團。

Thai

ผู้จัดการพู่เจ็บปวดจนม้วนตัวงอเป็นก้อน

Chinese

“你到底是誰？你……你找錯人了。”

Thai

“มึงเป็นใครกันแน่? มึง…มึงหาคนผิดแล้ว”

Chinese

中年人面無表情的從懷中掏出一根棒球棍。

Thai

ชายวัยกลางคนหน้านิ่งไร้อารมณ์ควักไม้เบสบอลออกมาจากอกเสื้อ

Chinese

“錯不了。”

Thai

“ไม่มีทางผิด”

Chinese

“虎哥說了，下次你敢再找小姐玩了不給錢，就直接廢掉你的第三條腿。”

Thai

“พี่หูบอกว่า คราวหน้าถ้ามึงกล้าไปเล่นกับสาวๆ แล้วไม่จ่ายตังอีก จะตัดขาที่สามของมึงทิ้งซะเลย”

Chinese

蒲經理懵了。

Thai

ผู้จัดการพู่มึนตึ้บ

Chinese

虎哥？找小姐？

Thai

พี่หู? เล่นกับสาว?

Chinese

不給錢？

Thai

ไม่จ่ายตัง?

Chinese

這到底是什麼啊？

Thai

นี่มันเรื่องอะไรวะ?

Chinese

話說自己最近的確玩了好幾個妞。可是全都給錢了啊？

Thai

ว่าแต่ช่วงนี้ตัวเองก็เล่นกับสาวมาหลายคนจริง แต่ก็จ่ายตังครบทุกคนไม่ใช่เหรอ?

Chinese

難道漏掉一個忘給錢了？

Thai

หรือว่าจะมีสักคนที่ลืมจ่าย?

Chinese

那也不可能啊。

Thai

ก็ไม่มีทางนี่หว่า

Chinese

這邊還在發懵呢，那邊中年人已經走過來，二話不說，舉起手裡的棍子便敲了下去。

Thai

ขณะที่ยังงงๆ อยู่นั้น ชายวัยกลางคนก็เดินเข้ามาแล้ว ไม่พูดพล่ามทำมือ ยกไม้ในมือขึ้นฟาดลงทันที

Chinese

咔吧一聲，伴隨著骨頭聲響，膝蓋碎了。

Thai

เสียงกร๊วบดังขึ้นพร้อมเสียงกระดูก หัวเข่าแตกละเอียด

Chinese

蒲經理哀嚎的聲音響徹地下車庫，一邊痛哭流涕一邊哀嚎求饒。

Thai

เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของผู้จัดการพู่ดังก้องไปทั่วโรงรถใต้ดิน เขาทั้งร้องไห้ฟูมฟายทั้งคำรามขอร้องให้เว้นชีวิต

Chinese

“我給錢，你要多少我都給……”

Thai

“กูจ่าย มึงจะเอาเท่าไหร่กูก็จ่าย…”

Chinese

結果中年人根本不聽他廢話，動作乾脆狠辣，又把另一條腿給打斷了。

Thai

แต่ชายวัยกลางคนไม่ฟังคำพูดไร้สาระของเขาเลย ท่าทีเด็ดขาดโหดเหี้ยม ฟาดขาอีกข้างจนหักอีกเช่นกัน

Chinese

蒲經理當場痛得雙眼一翻，暈死了過去。

Thai

ผู้จัดการพู่เจ็บจนตากลอก สิ้นสติหมดสภาพไปต่อหน้าต่อตา

Chinese

而中年人卻扔掉棒球棍，轉身消失在黑暗中。

Thai

ชายวัยกลางคนโยนไม้เบสบอลทิ้ง หันหลังหายลับไปในความมืด

Chinese

走出車庫，中年人飛速沿著馬路走了一段距離。

Thai

เดินออกจากโรงรถมา ชายวัยกลางคนเดินเร็วๆ ไปตามถนนระยะหนึ่ง

Chinese

拐進一個衚衕里，抬手摘掉頭上的帽子，隨手扔進一旁的垃圾桶。

Thai

เลี้ยวเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่ง ยกมือถอดหมวกออกจากหัว แล้วโยนทิ้งลงถังขยะข้างทางอย่างไม่ใยดี

Chinese

抬頭看了一眼兩旁，確認沒有攝像頭。

Thai

เงยหน้ามองสองข้างทาง ยืนยันว่าไม่มีกล้องวงจรปิด

Chinese

這才掏出手機打了個電話。

Thai

จึงค่อยควักโทรศัพท์มือถือออกมาโทรออก

Chinese

“喂，老闆，搞定了。”

Thai

“ฮัลโหล เจ้านาย จบแล้ว”

Chinese

“敲碎了兩條腿，至少在床上躺個一年半載。”

Thai

“ตบหัวเข่าแตกสองข้าง อย่างน้อยก็ต้องนอนติดเตียงไปปีกว่า”

Chinese

中年人緩緩轉過身，接著路燈的光線，才看清楚馮破軍那張冷漠堅毅的面孔。

Thai

ชายวัยกลางคนหันกายกลับช้าๆ ในแสงไฟถนนจึงเห็นชัดใบหน้าเย็นชาและแน่วแน่ของเฝิงพั่วจวิน

Chinese

“老闆，像這種人渣，我直接幫你抹除了算了。省的留下後患。”

Thai

“เจ้านาย คนขยะแขยงแบบนี้ กูช่วยกำจัดทิ้งให้เลยดีกว่าไหม จะได้ไม่ต้องเก็บภัยไว้”

Chinese

電話那頭傳來陳凡的聲音。

Thai

เสียงของเฉินฝานดังมาจากปลายสาย

Chinese

“老馮啊，咱們是正經生意人，要以德服人，以德服人懂嗎？”

Thai

“เฝิงนะ พวกเราคือพ่อค้าที่ซื่อสัตย์ ต้องเอาชนะใจคนด้วยคุณธรรม เข้าใจไหมว่าต้องเอาชนะใจคนด้วยคุณธรรม?”

Chinese

馮破軍撓撓頭，“懂……了。”

Thai

เฝิงพั่วจวินเกาหัว “เข้า…ใจ”

Chinese

“老闆放心，我做的很謹慎，他們不可能找到我。”

Thai

“เจ้านายวางใจ กูทำอย่างระมัดระวังมาก พวกมันหาตัวกูไม่เจอแน่นอน”

Chinese

掛了電話，馮破軍立馬脫下衣服，翻過來重新穿上，然後豎起衣領，低著頭鑽進了黑暗中。

Thai

วางสายแล้ว เฝิงพั่วจวินรีบถอดเสื้อออก พลิกกลับด้านแล้วสวมใหม่ จากนั้นตั้งปกเสื้อขึ้น ก้มหัวลงแล้วมุดหายเข้าไปในความมืด

Chinese

519寢室。

Thai

ห้อง 519

Chinese

陳凡剛掛了電話，羅文傑叼著一根香煙走了進來。

Thai

เฉินฝานเพิ่งวางสาย หลัวเหวินเจี๋ยก็คาบบุหรี่หนึ่งมวนเดินเข้ามา

Chinese

“跟小女友打完親密電話了？”

Thai

“โทรหาแฟนสาวจบแล้วเหรอ?”

Chinese

陳凡瞥了一眼羅文傑。

Thai

เฉินฝานเหลือบมองหลัวเหวินเจี๋ย

Chinese

“你以為我跟你一樣啊，天天纏著女朋友打電話？”

Thai

“แกคิดว่ากูเหมือนแกเหรอ ทุกวันต้องคอยโทรหาแฟนติดกัน?”

Chinese

羅文傑笑了。

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยหัวเราะ

Chinese

“我們可不打電話，我們都是實戰。嘿，就我這戰鬥力，上次在酒店差點把人家的席夢思床給壓塌了……”

Thai

“พวกกูไม่โทรหากันหรอก พวกกูลงมือจริง หึ ด้วยแรงรบของกู คราวก่อนที่โรงแรมแทบจะเอาเตียงสปริงของเขาทรุด…”

Chinese

“停停停……”

Thai

“หยุดๆ หยุด…”

Chinese

陳凡趕忙喊停，這要是再不喊住這傢伙，陳凡估摸著一會兒傑哥非得扯出一篇五百字的小作文來。

Thai

เฉินฝานรีบตะโกนห้าม ถ้าไม่ห้ามไอ้เพื่อนคนนี้เสียที เฉินฝานคาดว่าอีกไม่นานเจี๋ยเก๋าต้องเล่ายาวเป็นเรียงความห้าร้อยคำแน่นอน

Chinese

“你找我有事？”

Thai

“แกหากูมีเรื่องอะไร?”

Chinese

羅文傑嘿嘿一笑，“還記得那個劉偉傑嗎？”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยยิ้มเจื่อน “ยังจำไอ้หลิวเหวยเจี๋ยได้อยู่ไหม?”

Chinese

陳凡眼皮輕輕一跳。

Thai

เปลือกตาเฉินฝานขยับเบาๆ

Chinese

“有機會了？”

Thai

“มีโอกาสแล้วสินะ?”

Chinese

“嘿，我找的人已經跟他聯繫上了，草！這蠢貨太好釣了，只聊了幾句話就上鉤了。”

Thai

“เฮ้ย คนที่กูหาได้ติดต่อกับมันแล้ว โว้ย! ไอ้โง่มันติดเบ็ดง่ายชะมัด คุยกันได้ไม่กี่ประโยคก็กินเบ็ดซะแล้ว”

Chinese

“跟姑娘聊了不到十分鐘就要求人家脫衣服開攝像頭。不得不說，咱們這位劉老師玩得真花，我還得多向他學習啊。”

Thai

“คุยกับสาวได้ไม่ถึงสิบนาทีก็บังคับให้เธอถอดเสื้อผ้าเปิดกล้อง ต้องยอมรับว่าอาจารย์หลิวของพวกเราเล่นของมันส์จริงๆ กูยังต้องไปเรียนรู้จากเขาอีกเลย”

Chinese

陳凡眉頭一皺。

Thai

เฉินฝานขมวดคิ้ว

Chinese

“接下來你準備咋整。”

Thai

“ต่อไปแกจะทำยังไง”

Chinese

“你就別管了。我已經交代過了，明天讓人把他約出來。”

Thai

“แกไม่ต้องยุ่ง กูสั่งการไปแล้ว พรุ่งนี้จะให้คนนัดมันออกมาเจอ”

Chinese

“到時候我親自出手，我保證讓他聲名狼藉，永遠都沒臉呆在雲海大學。”

Thai

“ตอนนั้นกูลงมือเอง กูรับประกันว่าจะทำให้มันเสียชื่อเสียงยับ ไม่มีหน้าอยู่ที่มหาวิทยาลัยหยุนไห่อีกตลอดไป”

Chinese

“我也一塊去！”

Thai

“กูไปด้วย!”

Chinese

陳凡看了一眼羅文傑，“這是我的事情，總不能讓你一個人冒險。我跟著去一趟吧。”

Thai

เฉินฝานมองหลัวเหวินเจี๋ย “นี่เรื่องของกู จะปล่อยให้แกเสี่ยงอันตรายคนเดียวได้ยังไง ขอกูตามไปด้วยคนนะ”

Chinese

羅文傑點點頭，“行。那咱們就一塊去會會這位劉老師。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยพยักหน้า “ได้ งั้นพวกเราก็ไปเจออาจารย์หลิวคนนี้ด้วยกัน”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

劉偉傑覺得自己走桃花運了。

Thai

หลิวเหวยเจี๋ยรู้สึกว่าตัวเองกำลังเฮงด้านความรัก

Chinese

竟然有一個女孩自稱是舞蹈系的學生，說是崇拜自己已久，想要拜託自己對她進行一對一輔導。

Thai

มีหญิงสาวอ้างว่าเป็นนักศึกษาคณะนาฏศิลป์ บอกว่าชื่นชมเขามานาน อยากขอร้องให้เขาสอนพิเศษแบบตัวต่อตัว

Chinese

而且人家女孩話里話外還暗示了，因為自己付不起輔導的錢，但是可以用別的辦法來補償。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของหญิงสาวยังแฝงนัยว่า เพราะตัวเองจ่ายค่าสอนพิเศษไม่ไหว แต่สามารถใช้วิธีอื่นมาชดเชยได้

Chinese

一聽這個，劉偉傑頓時亢奮了。

Thai

พอได้ยินแบบนี้ หลิวเหวยเจี๋ยตื่นเต้นขึ้นมาทันที

Chinese

跟對方約好了今晚在大學城附近的一家酒吧見面。

Thai

นัดกับอีกฝ่ายไว้ว่าคืนนี้จะเจอกันที่บาร์แห่งหนึ่งแถวเมืองมหาวิทยาลัย

Chinese

一整天上課都有些心不在焉，好不容易熬到下課，這傢伙二話不說開車直奔大學城。

Thai

สอนหนังสือทั้งวันก็ใจลอยไปหมด ทนรอจนเลิกเรียนได้ ไอ้เพื่อนคนนี้ก็ไม่พูดพล่ามทำมือ ขับรถตรงดิ่งไปเมืองมหาวิทยาลัย

Chinese

到了約定好的酒吧，劉偉傑一個人點了一杯啤酒，左等又等不見人，頓時有些著急，絲毫沒有注意到不遠處的陳凡跟羅文傑。

Thai

มาถึงบาร์ที่นัดหมาย หลิวเหวยเจี๋ยสั่งเบียร์หนึ่งแก้วคนเดียว รอซ้ายรอขวาก็ไม่เห็นใคร เริ่มร้อนใจ ไม่สังเกตเห็นเฉินฝานกับหลัวเหวินเจี๋ยที่อยู่ไม่ไกลเลยสักนิด

Chinese

眼看天就要黑了，陳凡忍不住問道。

Thai

เห็นท้องฟ้าจะมืดแล้ว เฉินฝานอดถามไม่ได้

Chinese

“你找的人靠譜不靠譜啊？不會放了我們鴿子吧？”

Thai

“คนที่แกหามานี่น่าเชื่อถือไหมวะ? จะไม่ทิ้งพวกกูกินนกใช่ไหม?”

Chinese

羅文傑笑笑：“放心吧。這女孩是我在線下認識的，是一家網吧的前台。”

Thai

หลัวเหวินเจี๋ยยิ้ม: “วางใจเถอะ สาวคนนี้กูรู้จักแบบตัวต่อตัว เป็นพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ของร้านอินเทอร์เน็ตแห่งหนึ่ง”

Chinese

“人比較開放，平時玩得比較瘋，一聽說有錢賺，立馬主動毛遂自薦。”

Thai

“คนเปิดกว้าง เล่นของมันส์เป็นประจำ พอได้ยินว่ามีตังได้ก็อาสาตัวเองเข้ามาทันที”

Chinese

正說著，羅文傑笑著示意陳凡看向門口。

Thai

พูดอยู่นั้น หลัวเหวินเจี๋ยยิ้มแล้วส่งสัญญาณให้เฉินฝานมองไปที่ประตู

Chinese

“說曹操曹操到。來了。”

Thai

“พูดถึงก็มาถึง มาแล้ว”

Chinese

果然門口位置，一個打扮濃妝艷抹，穿著超短裙的美女走了進來。

Thai

ที่ประตูจริงๆ หญิงสาวแต่งหน้าสวมทับฐาน ใส่กระโปรงสั้นเดินเข้ามา

Chinese

走到劉偉傑身邊的時候，這傢伙的眼珠子都快瞪出來了。

Thai

พอเดินมาถึงข้างหลิวเหวยเจี๋ย ลูกตาไอ้เพื่อนคนนี้แทบจะเบิกออกมาจากเบ้า

Chinese

喝酒的時候，劉文傑一隻手開始不老實地輕輕放到對方的大腿上。

Thai

ตอนดื่มเหล้า หลิวเหวยเจี๋ยเริ่มมือไม้ไม่ซื่อ ค่อยๆ วางมือลงบนต้นขาของอีกฝ่าย

Chinese

女孩也僅僅是嬌嗔地推了一下，並沒有反對。

Thai

หญิงสาวก็เพียงเบ้ปากอ้อนออดผลักออกเบาๆ ไม่ได้ขัดขืน

Chinese

有戲。

Thai

มีลุ้น

Chinese

劉偉傑越來越大膽，最後甚至迫不及待地一隻手想要往人家短裙裡面伸……

Thai

หลิวเหวยเจี๋ยกล้ามากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุดแทบไม่ทันรอ มือหนึ่งก็พยายามจะล้วงเข้าไปในกระโปรงสั้นของเธอ…

Chinese

女孩咬著紅唇，紅著臉輕聲道。

Thai

หญิงสาวกัดริมฝีปากแดง หน้าแดงซบเซาพูดเบาๆ

Chinese

“你真討厭。”

Thai

“แกนี่มันน่ารำคาญจริงๆ”

Chinese

“不要在這裡嘛……”

Thai

“อย่าที่นี่สิ…”

Chinese

劉偉傑被對方嬌羞的神情搞得兩個頭一個大，滿臉興奮地提議道。

Thai

หลิวเหวยเจี๋ยถูกท่าทีอายเขินของอีกฝ่ายทำเอาตัวโก่งหัวโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจึงเสนอว่า

Chinese

“要不，去酒店？”

Thai

“งั้นไปโรงแรมไหม?”

Chinese

女孩嬌羞地點點頭。

Thai

หญิงสาวพยักหน้าอายๆ

Chinese

“嗯。你可不許欺負人家哦。”

Thai

“อืม แกห้ามรังแกหนูนะ”

Chinese

“說好了只准輔導舞蹈哦。”

Thai

“ตกลงกันแล้วว่าสอนเต้นอย่างเดียวนะ”

Chinese

“好好。沒問題。”

Thai

“ได้ๆ ไม่มีปัญหา”

Chinese

劉偉傑興奮地承諾道。

Thai

หลิวเหวยเจี๋ยรับปากอย่างตื่นเต้น

Chinese

心想到了酒店還不是自己想做什麼就做什麼。

Thai

ในใจคิดว่าพอถึงโรงแรมแล้ว จะทำอะไรก็ได้ตามใจตัวเองไม่ใช่เหรอ

Chinese

“結賬。”

Thai

“เช็คบิล”

Chinese

結完賬，劉偉傑一隻手摟著女孩的纖腰，兩人膩歪著走出酒吧，朝不遠處的酒店走去。

Thai

จ่ายเงินเสร็จ หลิวเหวยเจี๋ยโอบเอวส่วนงามของหญิงสาวด้วยมือหนึ่ง ทั้งสองเดินหวานชื่นออกจากบาร์ มุ่งหน้าไปยังโรงแรมไม่ไกลนัก

Chinese

自始至終目睹了全程的陳凡扭頭看向羅文傑，那表情彷彿在說。

Thai

เฉินฝานที่เห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบหันหัวไปมองหลัวเหวินเจี๋ย สีหน้าเหมือนกำลังบอกว่า

Chinese

“就這？”

Thai

“แค่นี้เองเหรอ?”

Chinese

“別急啊。再等等，馬上就有好戲了。”

Thai

“ใจเย็นๆ รออีกนิด ละครดีๆ กำลังจะเริ่มแล้ว”

Chinese

接下來，兩人又喝了兩杯啤酒，差不多十幾分鐘的樣子，羅文傑的手機響了。

Thai

ต่อจากนั้น ทั้งสองดื่มเบียร์ต่ออีกสองแก้ว ประมาณสิบกว่านาที โทรศัพท์มือถือของหลัวเหวินเจี๋ยก็ดังขึ้น

Chinese

拿起來看了一眼，羅文傑興奮地朝陳凡一揮手。

Thai

หยิบขึ้นมาดูหนึ่งครั้ง หลัวเหวินเจี๋ยตื่นเต้นโบกมือให้เฉินฝาน

Chinese

“走。好戲開場了。”

Thai

“ไป ละครเริ่มฉากแล้ว”