ย้อนเวลาสู่ปี 2000: เริ่มต้นตามจีบดาวโรงเรียนสุดน่ารักร่วมโต๊ะ
Ch. 129

ผู้ชายก็เป็นไอ้ตีนหมูใหญ่กันทั้งนั้น

男人都是大豬蹄子

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

“大色狼,你出來吧,我不趕你走了。”

Thai

“เจ้าหมาป่าลามก นายออกมาเถอะ ฉันไม่ไล่นายกลับแล้ว”

Chinese

聽到這話,陳凡一個機靈,唰的一下從馬桶上站了起來。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฝานก็สะดุ้ง รีบลุกพรวดจากโถส้วม

Chinese

一臉興奮衝出來。

Thai

ก่อนพุ่งออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น

Chinese

“真的?我真的可以留在這邊了嗎?”

Thai

“จริงเหรอ? ฉันอยู่ที่นี่ต่อได้จริง ๆ เหรอ?”

Chinese

蘇若初小臉蛋紅撲撲的。

Thai

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ

Chinese

“你肚子不疼了?”

Thai

“ท้องนายไม่ปวดแล้วเหรอ?”

Chinese

陳凡頓時面露驚喜。

Thai

เฉินฝานมีสีหน้าดีใจทันที

Chinese

“耶?你不說我都忘了。竟然真的不疼了耶。”

Thai

“เอ๊ะ? ถ้าเธอไม่พูด ฉันคงลืมไปแล้วจริง ๆ ด้วย ไม่ปวดแล้วจริง ๆ แฮะ”

Chinese

“看來你的話對我還有治療作用呢?你該去當醫生。”

Thai

“ดูเหมือนคำพูดของเธอจะมีผลรักษาฉันด้วยนะ? เธอน่าจะไปเป็นหมอ”

Chinese

臉皮真厚。

Thai

หน้าหนาเสียจริง

Chinese

蘇若初扭過頭去,實在是被某人給打敗了。

Thai

ซูรั่วชูหันหน้าหนี แพ้ทางใครบางคนเข้าให้แล้วจริง ๆ

Chinese

“讓你留在這個房間可以,但是我……有條件。”

Thai

“ให้นายอยู่ในห้องนี้ได้ก็ได้ แต่ฉัน…มีเงื่อนไข”

Chinese

陳凡連連點頭,“你說。”

Thai

เฉินฝานพยักหน้ารัว ๆ “เธอว่ามา”

Chinese

“你不能在床上睡。”

Thai

“นายห้ามนอนบนเตียง”

Chinese

陳凡一愣。

Thai

เฉินฝานชะงัก

Chinese

“那我睡哪?”

Thai

“แล้วฉันจะนอนที่ไหน?”

Chinese

蘇若初一指旁邊的沙發。

Thai

ซูรั่วชูชี้ไปยังโซฟาข้าง ๆ

Chinese

陳凡頓時苦哈哈,“我晚上睡覺不老實,容易翻身……”

Thai

เฉินฝานทำหน้าขมขื่นทันที “เวลาฉันนอนกลางคืนไม่ค่อยอยู่นิ่ง ชอบพลิกตัว…”

Chinese

蘇若初一撇嘴,“那我不管,你不願意的話就去隔壁。隔壁有大床。”

Thai

ซูรั่วชูเบ้ปาก “ฉันไม่สน ถ้านายไม่ยอมก็ไปห้องข้าง ๆ ห้องนั้นมีเตียงใหญ่”

Chinese

陳凡連忙道:“我睡沙發,我最愛睡沙發。”

Thai

เฉินฝานรีบพูดว่า “ฉันนอนโซฟา ฉันชอบนอนโซฟาที่สุด”

Chinese

蘇若初嘴角微翹,強忍笑意。

Thai

มุมปากของซูรั่วชูยกขึ้นเล็กน้อย เธอฝืนกลั้นหัวเราะ

Chinese

“還有……還有早上你得早起……”

Thai

“แล้วก็…ตอนเช้านายต้องตื่นเช้า…”

Chinese

“早起幹嘛?”陳凡有些不解。

Thai

“ตื่นเช้าไปทำไม?” เฉินฝานถามอย่างไม่เข้าใจ

Chinese

蘇若初紅著臉低聲道:“你得早起去隔壁房間。”

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดง ก้มเสียงพูดว่า “นายต้องตื่นแต่เช้าเพื่อกลับไปห้องข้าง ๆ”

Chinese

“這是為啥……”

Thai

“ทำไมล่ะ…”

Chinese

陳凡一臉不解,但是看到蘇若初害羞的模樣,忍不住心中一動。

Thai

เฉินฝานมีสีหน้าไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นท่าทางเขินอายของซูรั่วชู หัวใจเขาก็พลันไหววูบ

Chinese

“啊,你是害怕被郭帥他們看到啊。”

Thai

“อ๋อ เธอกลัวกัวซ่วยกับคนอื่น ๆ เห็นสินะ”

Chinese

陳凡哭笑不得,“這有什麼,郭子自己人,他還跟女朋友睡一塊呢……”

Thai

เฉินฝานทั้งขำทั้งจนใจ “จะเป็นอะไรไป กัวจื่อก็คนกันเอง เขายังนอนกับแฟนอยู่เลย…”

Chinese

蘇若初一扭身,語氣略帶一抹嬌羞。

Thai

ซูรั่วชูบิดตัวหันหนี น้ำเสียงเจือความเขินอายเล็กน้อย

Chinese

“那我不管。反正你得過去。不然……不然我就不讓你留在這裡。”

Thai

“ฉันไม่สน ยังไงนายก็ต้องไป ไม่อย่างนั้น…ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ให้นายอยู่ที่นี่ต่อ”

Chinese

陳凡哭笑不得,“行行行,都聽你的。”

Thai

เฉินฝานทั้งขำทั้งจนใจ “ได้ ๆ ๆ ฟังเธอทุกอย่างเลย”

Chinese

“我感覺咱倆談個戀愛怎麼搞得跟地下特務接頭似的。”

Thai

“ฉันรู้สึกว่าการคบกันของเราสองคนทำไมถึงเหมือนสายลับใต้ดินนัดพบกันยังไงก็ไม่รู้”

Chinese

蘇若初拿起一床毛毯放到沙發上。

Thai

ซูรั่วชูหยิบผ้าห่มผืนหนึ่งไปวางบนโซฟา

Chinese

轉身飛快上床,蓋上被子,把自己包裹得跟個蠶寶寶似的。

Thai

จากนั้นก็หันหลังรีบขึ้นเตียง ห่มผ้าห่มมิดตัวจนดูเหมือนหนอนไหม

Chinese

陳凡笑著搖搖頭,一個人走到沙發上躺下。

Thai

เฉินฝานส่ายหน้าพลางยิ้ม แล้วเดินไปนอนบนโซฟาตามลำพัง

Chinese

“關燈嗎?”

Thai

“ปิดไฟไหม?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

啪!

Thai

แปะ!

Chinese

房間里終於變暗了。

Thai

ในที่สุดห้องก็กลับมามืดลง

Chinese

沒人講話,但是兩人卻彷彿都能感受到彼此的心跳。

Thai

ไม่มีใครพูดอะไร แต่ทั้งสองกลับราวกับสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจของกันและกัน

Chinese

“若初……”

Thai

“รั่วชู…”

Chinese

陳凡開口輕輕喚了一聲。

Thai

เฉินฝานเอ่ยเรียกเบา ๆ

Chinese

“嗯……”蘇若初呢喃了一句。

Thai

“อืม…” ซูรั่วชูพึมพำตอบ

Chinese

“沒什麼,我就是想聽你的聲音。”

Thai

“ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากฟังเสียงเธอ”

Chinese

“快睡吧,明天還要早起呢。”

Thai

“รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นเช้า”

Chinese

“哦。”

Thai

“โอ้”

Chinese

房間再次陷入安靜。

Thai

ห้องกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง

Chinese

十分鐘后。

Thai

สิบนาทีต่อมา

Chinese

陳凡小心翼翼地從沙發上爬起來,躡手躡腳的朝著床走去。

Thai

เฉินฝานค่อย ๆ ลุกขึ้นจากโซฟา เดินเขย่งเท้าไปทางเตียง

Chinese

窗外大雪紛紛,躺在床上的蘇若初,全身裹著被子,側身背靠陳凡。

Thai

หิมะตกหนักอยู่นอกหน้าต่าง ซูรั่วชูนอนอยู่บนเตียง ห่มผ้าห่มคลุมทั้งตัวและนอนตะแคงหันหลังให้เฉินฝาน

Chinese

借著光線,可以看到對方凹凸玲瓏的身材。

Thai

อาศัยแสงสลัวจึงมองเห็นรูปร่างอ้อนแอ้นเว้าโค้งของอีกฝ่าย

Chinese

蘇若初閉著眼睛,呼吸均勻,胸口緩緩起伏。

Thai

ซูรั่วชูหลับตา หายใจสม่ำเสมอ หน้าอกค่อย ๆ กระเพื่อมขึ้นลง

Chinese

像是真的睡著了。

Thai

ดูเหมือนจะหลับไปแล้วจริง ๆ

Chinese

陳凡躡手躡腳地爬上床,靜靜躺在了蘇若初的身邊。

Thai

เฉินฝานปีนขึ้นเตียงอย่างเบามือ แล้วนอนลงข้างกายซูรั่วชูอย่างเงียบ ๆ

Chinese

正在“睡覺”的蘇若初呼吸節奏明顯亂了。

Thai

จังหวะหายใจของซูรั่วชูที่กำลัง “นอนหลับ” พลันผิดจังหวะอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

陳凡緩緩轉身,伸手拉扯了一下被子。

Thai

เฉินฝานค่อย ๆ พลิกตัว ยื่นมือไปดึงผ้าห่มเล็กน้อย

Chinese

被子里的蘇若初身體一僵,然後拚命抓著。

Thai

ร่างของซูรั่วชูใต้ผ้าห่มแข็งเกร็ง แล้วคว้าเอาไว้สุดแรง

Chinese

就像是落入大灰狼手中的小白兔一樣,蘇若初還在拚命抓著被子。

Thai

ซูรั่วชูยังคงกอดผ้าห่มแน่น ราวกับกระต่ายขาวตัวน้อยที่ตกอยู่ในเงื้อมมือหมาป่าใหญ่

Chinese

但是下一秒,陳凡的手輕輕環了過來,從背後靠上來抱住了她。

Thai

แต่ในวินาทีถัดมา มือของเฉินฝานก็โอบเข้ามาอย่างแผ่วเบา กอดเธอจากด้านหลัง

Chinese

蘇若初的身體再次一僵,像是被施展了定身術。

Thai

ร่างของซูรั่วชูแข็งเกร็งขึ้นอีกครั้ง ราวกับถูกใช้วิชาสะกดร่าง

Chinese

這一刻,裝睡再也演不下去了。

Thai

วินาทีนี้เธอแสร้งหลับต่อไปไม่ไหวแล้ว

Chinese

只不過蘇若初緊緊閉著眼睛,不肯“醒來”,陳凡也不拆穿,兩個人心知肚明。

Thai

ทว่าซูรั่วชูยังคงหลับตาแน่น ไม่ยอม “ตื่น” เฉินฝานเองก็ไม่เปิดโปง ทั้งสองต่างรู้แก่ใจ

Chinese

隔著被子抱了蘇若初一會兒,陳凡再次嘗試鑽進被子里。

Thai

หลังจากกอดซูรั่วชูผ่านผ้าห่มอยู่ครู่หนึ่ง เฉินฝานก็ลองมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มอีกครั้ง

Chinese

這一次,蘇若初沒有堅持,僵硬的身體逐漸變得鬆緩下來。

Thai

คราวนี้ซูรั่วชูไม่ได้ขัดขืน ร่างที่เคยเกร็งค่อย ๆ ผ่อนคลายลง

Chinese

陳凡一隻手輕輕探入被子里。

Thai

มือข้างหนึ่งของเฉินฝานค่อย ๆ สอดเข้าไปใต้ผ้าห่ม

Chinese

有了第一隻手自然就有第二隻手。

Thai

เมื่อมีมือข้างแรก ย่อมมีมือข้างที่สองตามมา

Chinese

很快,陳凡整個人鑽進了被窩,從背後抱住蘇若初,兩人緊緊貼在了一起。

Thai

ไม่นานเฉินฝานก็มุดเข้าไปใต้ผ้าห่มทั้งตัว กอดซูรั่วชูจากด้านหลัง ทั้งสองแนบชิดกัน

Chinese

甚至能聽到彼此砰砰砰的心跳聲。

Thai

ถึงขั้นได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันที่เต้นตึกตัก

Chinese

“若初……”

Thai

“รั่วชู…”

Chinese

陳凡終於開口了。

Thai

ในที่สุดเฉินฝานก็เอ่ยปาก

Chinese

蘇若初猶豫了一下,害羞地應了一聲。

Thai

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างเขินอาย

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

“我想你。”

Thai

“ฉันคิดถึงเธอ”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“能不能轉過身來。”

Thai

“หันหน้ามาได้ไหม”

Chinese

蘇若初遲疑了一下,終於不再裝睡,嬌柔的身體緩緩轉過來。

Thai

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เลิกแสร้งหลับ ร่างอ่อนนุ่มค่อย ๆ พลิกกลับมา

Chinese

兩人身體緊貼,面對面。

Thai

ร่างของทั้งสองแนบชิดกัน หันหน้าเข้าหากัน

Chinese

黑暗中,蘇若初可以感受到陳凡的呼吸,陳凡的心跳,以及陳凡身上傳遞過來的溫度。

Thai

ท่ามกลางความมืด ซูรั่วชูสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเฉินฝาน เสียงหัวใจของเฉินฝาน รวมถึงไออุ่นที่ส่งผ่านมาจากร่างของเฉินฝาน

Chinese

這一刻,她就像是個處在熱戀中的小女孩,雖然極力剋制隱忍,但是腦海中又不禁對接下來要發生的事情充滿了一絲絲害羞跟期待。

Thai

ในเวลานี้ เธอเหมือนเด็กสาวที่กำลังตกอยู่ในห้วงรัก แม้จะพยายามข่มกลั้นอย่างสุดกำลัง แต่ในหัวกลับอดรู้สึกเขินอายและคาดหวังเล็ก ๆ ต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปไม่ได้

Chinese

陳凡的臉緩緩湊近,蘇若初紅著臉輕聲嬌嗔。

Thai

ใบหน้าของเฉินฝานค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้ ซูรั่วชูหน้าแดงพลางเอ่ยเสียงอ่อน

Chinese

“你說話不算話……以後我……”

Thai

“นายผิดคำพูด…ต่อไปฉัน…”

Chinese

“我可以吻你嗎?”

Thai

“ฉันจูบเธอได้ไหม?”

Chinese

蘇若初愣住。

Thai

ซูรั่วชูชะงักไป

Chinese

她從陳凡的眼神中看到了濃濃的愛意跟柔情。

Thai

เธอมองเห็นความรักและความอ่อนโยนอันเข้มข้นในแววตาของเฉินฝาน

Chinese

這一刻,蘇若初突然心軟了。

Thai

วินาทีนี้ จู่ ๆ ซูรั่วชูก็ใจอ่อน

Chinese

腦海中一個聲音閃過。

Thai

เสียงหนึ่งผุดขึ้นในความคิด

Chinese

“既然都已經認定這輩子就是他了,幹嘛還要故意抻著人家啊。”

Thai

“ในเมื่อชาตินี้ตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นเขา แล้วจะจงใจรั้งเขาไว้ทำไมอีกล่ะ”

Chinese

“他這麼愛你,要不就答應了他吧。”

Thai

“เขารักเธอมากขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นก็ตอบตกลงเขาไปเถอะ”

Chinese

接著另外一個聲音響起。

Thai

จากนั้นเสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

Chinese

“女孩子要矜持,不要太過隨便,不然會讓男孩子認為自己輕浮,看不起自己。”

Thai

“ผู้หญิงต้องรักนวลสงวนตัว อย่าทำตัวง่ายเกินไป ไม่อย่างนั้นผู้ชายจะคิดว่าเราใจง่ายและดูถูกเรา”

Chinese

就在蘇若初臉色漲紅,心跳加速,猶豫不決之際。

Thai

ขณะที่ใบหน้าของซูรั่วชูแดงก่ำ หัวใจเต้นรัว และกำลังลังเลตัดสินใจไม่ได้

Chinese

陳凡突然又重複了一句。

Thai

จู่ ๆ เฉินฝานก็ถามซ้ำอีกครั้ง

Chinese

“我可以吻你嗎?”

Thai

“ฉันจูบเธอได้ไหม?”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

這一刻,什麼聲音都沒了。

Thai

วินาทีนี้ เสียงทุกอย่างพลันหายไป

Chinese

蘇若初憑藉身體的本能做出了選擇。

Thai

ซูรั่วชูเลือกตามสัญชาตญาณของร่างกาย

Chinese

面前這個男生是自己選擇的男朋友,是自己準備跟他攜手相扶一生的愛人。

Thai

ผู้ชายตรงหน้าคือแฟนที่เธอเลือกเอง คือคนรักที่เธอเตรียมจะจับมือเคียงข้างกันไปตลอดชีวิต

Chinese

既然如此,早一天晚一天又有什麼意義呢?

Thai

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จะเร็วขึ้นหนึ่งวันหรือช้าลงหนึ่งวันแล้วมีความหมายอะไรเล่า?

Chinese

想通了這一點,蘇若初主動對陳凡的親吻做出了回應。

Thai

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซูรั่วชูก็เป็นฝ่ายตอบรับจุมพิตของเฉินฝาน

Chinese

她雙手抱住陳凡的脖子,充滿柔情地回應著對方的愛意。

Thai

เธอโอบคอเฉินฝานด้วยสองมือ ตอบรับความรักของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

Chinese

陳凡的手不老實地在她的身上遊走。

Thai

มือของเฉินฝานเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างของเธออย่างไม่อยู่นิ่ง

Chinese

就像是一根燃燒的火柴,所到之處,蘇若初的身上立馬滾燙,像是被引燃了火焰。

Thai

ราวกับไม้ขีดไฟที่กำลังลุกไหม้ ทุกแห่งที่มันลูบผ่าน ร่างของซูรั่วชูก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ราวกับถูกจุดเปลวเพลิง

Chinese

終於,陳凡第一次壯著膽子,把手探入了蘇若初的睡衣。

Thai

ในที่สุด เฉินฝานก็รวบรวมความกล้าเป็นครั้งแรก สอดมือเข้าไปในชุดนอนของซูรั่วชู

Chinese

這一刻,蘇若初身體一僵,大腦一片空白。

Thai

วินาทีนี้ ร่างของซูรั่วชูแข็งทื่อ สมองขาวโพลน

Chinese

她一邊回應著陳凡的吻,一邊含糊不清地呢喃著,手上想要制止陳凡的動作。

Thai

เธอตอบรับจุมพิตของเฉินฝานไปพลาง พึมพำเสียงอู้อี้ไปพลาง มือพยายามห้ามการกระทำของเฉินฝาน

Chinese

可是身體早已軟麻無力,什麼都做不了。

Thai

ทว่าร่างกายกลับอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงไปนานแล้ว จึงทำอะไรไม่ได้เลย

Chinese

終於,彷彿一個世紀般漫長的吻結束了。

Thai

ในที่สุด จุมพิตที่ยาวนานราวกับผ่านไปชั่วศตวรรษก็สิ้นสุดลง

Chinese

蘇若初臉色通紅,柔軟的嬌軀上下顫抖起伏著。

Thai

ใบหน้าของซูรั่วชูแดงก่ำ ร่างอ่อนนุ่มสั่นสะท้านขึ้นลง

Chinese

不知為何,蘇若初的眼眶突然紅了。

Thai

ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ ๆ ขอบตาของซูรั่วชูก็แดงขึ้น

Chinese

陳凡嚇了一跳,手上的動作瞬間僵住,動也不是不動也不是。

Thai

เฉินฝานตกใจ มือที่กำลังขยับพลันแข็งค้าง ไม่รู้ว่าควรขยับต่อหรือหยุดดี

Chinese

“對,對不起,我剛才……”

Thai

“ขะ…ขอโทษ เมื่อกี้ฉัน…”

Chinese

蘇若初突然柔聲開口:“陳凡,你會一輩子對我好嗎?”

Thai

ซูรั่วชูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เฉินฝาน นายจะดีกับฉันไปตลอดชีวิตไหม?”

Chinese

“會!”

Thai

“จะ!”

Chinese

陳凡知道這種關鍵時候是男生該向女生表忠心愛意的時刻了。

Thai

เฉินฝานรู้ว่าในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ถึงเวลาที่ผู้ชายควรแสดงความรักและสาบานความจริงใจต่อผู้หญิงแล้ว

Chinese

所以他回答得毫不猶豫。

Thai

ดังนั้นเขาจึงตอบโดยไม่ลังเล

Chinese

當然,他說的都是真心話。

Thai

แน่นอนว่า ทุกคำที่เขาพูดล้วนมาจากใจจริง

Chinese

“在我眼裡,你就是世界上最美的女孩。”

Thai

“ในสายตาฉัน เธอคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก”

Chinese

“我這輩子會永遠對你好,我會娶你做我的妻子,讓你一輩子幸福。”

Thai

“ชาตินี้ฉันจะดีกับเธอตลอดไป ฉันจะแต่งงานกับเธอ ให้เธอมีความสุขไปตลอดชีวิต”

Chinese

蘇若初紅著臉有些害羞地柔聲道。

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดง ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนอย่างเขินอาย

Chinese

“我……我根本沒有你說的那麼完美。”

Thai

“ฉัน…ฉันไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่นายพูดสักหน่อย”

Chinese

陳凡搖搖頭,“不會的,你在我眼裡……”

Thai

เฉินฝานส่ายหน้า “ไม่หรอก ในสายตาฉัน เธอ…”

Chinese

“我胸小!”

Thai

“หน้าอกฉันเล็ก!”

Chinese

蘇若初突然噘著嘴嘀咕道。

Thai

ซูรั่วชูจู่ ๆ ก็ยื่นปากพึมพำ

Chinese

陳凡:“……”

Thai

เฉินฝาน “…”

Chinese

目光低頭看向對方小荷才露尖尖角的胸脯。

Thai

สายตาของเขาก้มมองหน้าอกเล็ก ๆ ที่เพิ่งเผยส่วนปลายของอีกฝ่าย

Chinese

自己的手還在人家睡衣裡面,手掌下意識地捏了捏。

Thai

มือของเขายังคงอยู่ในชุดนอนของเธอ และเผลอบีบเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว

Chinese

蘇若初秀眉一簇,忍不住嬌嗯了一聲。

Thai

คิ้วเรียวของซูรั่วชูขมวดเข้าหากัน พลางเผลอส่งเสียงครางเบา ๆ

Chinese

陳凡立馬咧嘴一笑。

Thai

เฉินฝานแสยะยิ้มทันที

Chinese

“沒事。”

Thai

“ไม่เป็นไร”

Chinese

“小小的也很可愛。”

Thai

“เล็ก ๆ ก็น่ารักดี”