คำสัญญากับสาวสวยประจำชั้น

Chinese

陳凡雙眼頓時一亮，連連點頭。

Thai

ดวงตาของเฉินฝานพลันเป็นประกาย เขาพยักหน้ารัว ๆ

Chinese

“沒錯！千真萬確。”

Thai

“ใช่จริง ๆ! จริงแท้แน่นอน”

Chinese

“我喜歡你。”

Thai

“ฉันชอบเธอ”

Chinese

“你能做我女朋友嗎？”

Thai

“เธอเป็นแฟนได้ไหม?”

Chinese

蘇若初頓時嚇了一跳，沒想到陳凡如此直接。

Thai

ซูรั่วชูตกใจทันที ไม่คิดเลยว่าเฉินฝานจะตรงไปตรงมาขนาดนี้

Chinese

一時間不禁有些心跳加速，手足無措。

Thai

ชั่วขณะหนึ่งหัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก

Chinese

“你……你胡說什麼！”

Thai

“นาย… นายพูดบ้าอะไร!”

Chinese

悄悄看了一眼四周，確認沒有同學之後，蘇若初才紅著臉開口道。

Thai

ซูรั่วชูแอบมองไปรอบ ๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเพื่อนร่วมชั้นอยู่ เธอจึงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ

Chinese

“陳凡……我不管你是真的還是開玩笑。”

Thai

“เฉินฝาน… ฉันไม่สนหรอกว่านายพูดจริงหรือล้อเล่น”

Chinese

“馬上就要高考了……高中我是不會談戀愛的，我希望你能明白。”

Thai

“ใกล้จะถึงการสอบเกาเข่าแล้ว… ตอนมัธยมปลายฉันจะไม่คบใคร ฉันหวังว่านายจะเข้าใจ”

Chinese

蘇若初遲疑了一下低聲道：“最後這段日子，我不希望被別人打擾。”

Thai

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา “ช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ฉันไม่อยากให้ใครมารบกวน”

Chinese

“明白明白！”

Thai

“เข้าใจแล้ว ๆ!”

Chinese

“你放心，我一定不會打擾到你的。”

Thai

“เธอวางใจได้ ฉันจะไม่รบกวนเธอแน่นอน”

Chinese

陳凡連連點頭，接著話題一轉。

Thai

เฉินฝานพยักหน้ารัว ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง

Chinese

“那我能偷偷喜歡你嗎？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นฉันแอบชอบเธอได้ไหม?”

Chinese

“那也不行！”

Thai

“อย่างนั้นก็ไม่ได้!”

Chinese

蘇若初紅著臉一跺腳。

Thai

ซูรั่วชูหน้าแดงและกระทืบเท้า

Chinese

“幹嘛非要糾纏我啊，你不是有喜歡的女生嗎？”

Thai

“ทำไมต้องตามตื๊อฉันด้วย นายไม่ได้มีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้วหรือไง?”

Chinese

“咱們校花林雨薇，你不是喜歡她那種胸大身材好的女生嗎？”

Thai

“หลินอวี่เวย ดาวโรงเรียนของพวกเราไง นายไม่ได้ชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่หุ่นดีแบบเธอหรอกเหรอ?”

Chinese

卧槽！

Thai

เชี่ยเอ๊ย!

Chinese

誰特么給老子到處瞎傳的八卦啊。

Thai

ใครมันเอาเรื่องซุบซิบมั่ว ๆ ไปพูดทั่ววะ

Chinese

陳凡連忙舉手發誓。

Thai

เฉินฝานรีบยกมือสาบาน

Chinese

“天地良心！我怎麼可能喜歡胸大女生呢。”

Thai

“ฟ้าดินเป็นพยาน! ฉันจะไปชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ได้ยังไง”

Chinese

“我喜歡的是你！”

Thai

“คนที่ฉันชอบคือเธอ!”

Chinese

話剛出口，陳凡就是一愣。

Thai

ทันทีที่พูดจบ เฉินฝานก็ชะงัก

Chinese

草，貌似說錯話了。

Thai

บ้าเอ๊ย เหมือนจะพูดผิดไปแล้ว

Chinese

果然，蘇若初面無表情的推著自行車往外走。

Thai

เป็นอย่างที่คิด ซูรั่วชูเข็นจักรยานเดินออกไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

Chinese

陳凡趕忙跟上。

Thai

เฉินฝานรีบตามไป

Chinese

“那個，我說錯話了。”

Thai

“เอ่อ ฉันพูดผิดไป”

Chinese

“其實，你的也不小。”

Thai

“จริง ๆ แล้วของเธอก็ไม่ได้เล็กนะ”

Chinese

“陳凡！”

Thai

“เฉินฝาน!”

Chinese

蘇若初停下氣呼呼的瞪著陳凡。

Thai

ซูรั่วชูหยุดเดิน แล้วจ้องเฉินฝานอย่างโมโห

Chinese

陳凡一臉尷尬，訕訕一笑。

Thai

เฉินฝานทำหน้าอึดอัด ยิ้มแห้ง ๆ

Chinese

眼珠一轉，趕緊轉移話題。

Thai

เขากลอกตา ก่อนรีบเปลี่ยนเรื่อง

Chinese

“那個……你想讓我不騷擾你也行。不過你得答應我一個條件。”

Thai

“เอ่อ… ถ้าเธออยากให้ฉันไม่รบกวนก็ได้ แต่เธอต้องรับปากเงื่อนไขหนึ่งข้อกับฉัน”

Chinese

果然，蘇若初上當了。

Thai

เป็นอย่างที่คิด ซูรั่วชูติดกับ

Chinese

“什麼條件？”

Thai

“เงื่อนไขอะไร?”

Chinese

陳凡笑著提議道：“高考之前，我不會主動追求你，但是你得允許我每天放學送你回家。”

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วเสนอว่า “ก่อนการสอบเกาเข่า ฉันจะไม่เป็นฝ่ายจีบเธอก่อน แต่เธอต้องอนุญาตให้ฉันไปส่งเธอกลับบ้านทุกวันหลังเลิกเรียน”

Chinese

“不行！”

Thai

“ไม่ได้!”

Chinese

蘇若初搖搖頭，紅著臉說道。

Thai

ซูรั่วชูส่ายหน้า พูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ

Chinese

“那樣會被別人誤會的。”

Thai

“แบบนั้นคนอื่นจะเข้าใจผิด”

Chinese

原來不是討厭我，而是臉皮薄不好意思啊。

Thai

ที่แท้เธอไม่ได้รำคาญฉัน แต่แค่ขี้อายและเขินสินะ

Chinese

陳凡笑著點點頭。

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วพยักหน้า

Chinese

“那好，我換一個條件。”

Thai

“ก็ได้ ฉันเปลี่ยนเงื่อนไขใหม่”

Chinese

“以後我給你寫紙條，你不能不理我。”

Thai

“ต่อไปถ้าฉันเขียนโน้ตให้เธอ เธอห้ามไม่สนใจฉัน”

Chinese

“還有，我如果遇到不會的問題，你得幫我。”

Thai

“แล้วถ้าฉันเจอปัญหาที่ทำไม่ได้ เธอต้องช่วยฉันด้วย”

Chinese

這個要求貌似並不過分。

Thai

คำขอนี้ดูเหมือนจะไม่เกินไปนัก

Chinese

蘇若初想了想，點點頭同意了。

Thai

ซูรั่วชูครุ่นคิด ก่อนพยักหน้าตกลง

Chinese

陳凡立馬得寸進尺，笑著問道。

Thai

เฉินฝานได้ทีคืบจะเอาศอก เขาถามด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“那我高考之後可以追求你嗎？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นหลังการสอบเกาเข่า ฉันจีบเธอได้ไหม?”

Chinese

蘇若初眉頭一皺：“高考後大家就各奔東西，去不同的大學了。你這話沒意義？”

Thai

ซูรั่วชูขมวดคิ้ว “หลังสอบเกาเข่า ทุกคนก็ต้องแยกย้ายไปมหาวิทยาลัยต่าง ๆ แล้ว คำพูดของนายไม่มีความหมายหรอกนะ?”

Chinese

“那假如我跟你考上同一所大學呢？”

Thai

“ถ้าสมมติว่าฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเธอได้ล่ะ?”

Chinese

蘇若初表情一滯，有些糾結，似乎生怕說出來的話打擊到陳凡的自尊心。

Thai

สีหน้าของซูรั่วชูชะงักไป เธอดูลังเล ราวกับกลัวว่าคำพูดของตัวเองจะทำร้ายความภาคภูมิใจของเฉินฝาน

Chinese

陳凡卻異常堅定，眼神灼灼的盯著蘇若初的眼睛。

Thai

ทว่าเฉินฝานกลับแน่วแน่ผิดปกติ ดวงตาร้อนแรงจับจ้องเข้าไปในดวงตาของซูรั่วชู

Chinese

“蘇若初，如果我能考上跟你同一所大學。”

Thai

“ซูรั่วชู ถ้าฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเธอได้”

Chinese

“你能做我女朋友嗎？”

Thai

“เธอเป็นแฟนได้ไหม?”

Chinese

蘇若初小臉蛋紅撲撲的，眼神有些躲閃。

Thai

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ สายตาหลบเลี่ยงเล็กน้อย

Chinese

“我……你先考上再說。”

Thai

“ฉัน… นายสอบเข้าให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

Chinese

說著趕緊騎上自行車跑了。

Thai

พูดจบเธอก็รีบขึ้นจักรยานปั่นหนีไป

Chinese

“我一定會考上的。”

Thai

“ฉันจะสอบเข้าให้ได้แน่นอน”

Chinese

陳凡站在後面笑著大喊道。

Thai

เฉินฝานยืนตะโกนไล่หลังด้วยรอยยิ้ม

Chinese

……

Thai

…

Chinese

晚上李錦秋偷偷打開兒子的卧室門看了一眼。

Thai

คืนนั้นหลี่จิ่นชิวแอบเปิดประตูห้องนอนของลูกชายออกดู

Chinese

發現陳凡正坐在學習桌前，認真的看書。

Thai

พบว่าเฉินฝานกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างจริงจังอยู่หน้าโต๊ะเรียน

Chinese

一臉欣慰的笑了笑，輕輕退了出去。

Thai

เธอยิ้มอย่างปลื้มใจ ก่อนค่อย ๆ ถอยออกไป

Chinese

“孩他爸，你沒發現兒子這段時間變化很大嗎？”

Thai

“พ่อของลูก คุณไม่รู้สึกหรือว่าช่วงนี้ลูกชายเปลี่ยนไปมาก?”

Chinese

“晚上回來也不看電視了，吃完飯就坐在屋裡學習。”

Thai

“ตอนกลางคืนกลับมาก็ไม่ดูโทรทัศน์แล้ว กินข้าวเสร็จก็เข้าไปนั่งอ่านหนังสือในห้อง”

Chinese

陳建業坐在陽台上抽煙，聽到這話感慨的點點頭。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เมื่อได้ยินก็พยักหน้าอย่างทอดถอนใจ

Chinese

“注意到了。”

Thai

“รู้สึกอยู่”

Chinese

“唉，可惜離高考只剩不到一個月了。”

Thai

“เฮ้อ น่าเสียดายที่เหลือเวลาไม่ถึงเดือนก่อนการสอบเกาเข่าแล้ว”

Chinese

李錦秋卻笑著安慰道：“只要兒子肯改變，什麼時候都不嫌晚。”

Thai

แต่หลี่จิ่นชิวกลับยิ้มปลอบใจ “ขอแค่ลูกยอมเปลี่ยนแปลง เมื่อไหร่ก็ไม่สายทั้งนั้น”

Chinese

“那倒也是。”

Thai

“นั่นสินะ”

Chinese

陳建業嘆息一聲。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่ถอนหายใจ

Chinese

“唉，只可惜我沒能力，不能給兒子幫上多大的忙。”

Thai

“เฮ้อ เสียดายที่พ่อไม่มีความสามารถ ช่วยลูกได้ไม่มาก”

Chinese

“聽說現在城裡的孩子每天都喝牛奶，說是可以補腦……”

Thai

“ได้ยินว่าตอนนี้เด็กในเมืองดื่มนมทุกวัน บอกว่าช่วยบำรุงสมองได้…”

Chinese

“行了。兒孫自有兒孫福，你也別多想，趕緊把煙滅了睡覺吧，怪嗆人的，兒子還在學習呢。”

Thai

“พอเถอะ ลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลาน อย่าคิดมาก รีบดับบุหรี่แล้วนอนเถอะ กลิ่นฉุนจะตาย ลูกยังอ่านหนังสืออยู่นะ”

Chinese

陳建業趕忙滅掉香煙，然後抬手揮了揮煙霧。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่รีบดับบุหรี่ จากนั้นก็ยกมือโบกควัน

Chinese

關燈躺在床上，兩人沉默了一會兒，陳建業的聲音再次響起。

Thai

หลังปิดไฟและนอนลงบนเตียง ทั้งสองเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงของเฉินเจี้ยนเย่จะดังขึ้นอีกครั้ง

Chinese

“孩他娘，明天我下班也給咱兒子買一箱純奶吧，孩子願意努力，咱做父母的得全力做好保障。”

Thai

“แม่ของลูก พรุ่งนี้ตอนเลิกงานฉันจะซื้อนมจืดสักลังให้ลูกเราด้วยนะ ลูกยอมตั้งใจแล้ว พ่อแม่อย่างเราก็ต้องเตรียมความพร้อมให้เต็มที่”

Chinese

“行。聽你的。”

Thai

“ได้ ฟังคุณ”

Chinese

郭帥發現最近陳凡變了。

Thai

ช่วงนี้กัวซ่วยสังเกตเห็นว่าเฉินฝานเปลี่ยนไป

Chinese

也不跟自己嘻嘻哈哈玩鬧了，每天不管上課下課就是趴在桌子上翻書。

Thai

เขาไม่เล่นหัวเราะเฮฮากับกัวซ่วยอีกแล้ว ไม่ว่าจะตอนเรียนหรือหลังเลิกเรียน ทุกวันเอาแต่นอนฟุบอยู่บนโต๊ะพลิกหนังสืออ่าน

Chinese

而且跟蘇若初的互動明顯也少了。

Thai

แถมปฏิสัมพันธ์กับซูรั่วชูก็น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

不是說要追求人家嗎？

Thai

ไหนบอกว่าจะจีบเธอไง?

Chinese

這是放棄了？

Thai

ยอมแพ้แล้วหรือ?

Chinese

郭帥偷偷跟陳凡說了自己的想法。

Thai

กัวซ่วยแอบบอกความคิดของตัวเองให้เฉินฝานฟัง

Chinese

“你現在不抓緊時間，等考上大學，人家去了大城市，你還有個屁的機會。”

Thai

“ถ้านายไม่รีบคว้าโอกาสตอนนี้ รอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้วเธอไปเมืองใหญ่ นายก็ไม่มีโอกาสผีอะไรแล้ว”

Chinese

陳凡則是翻個白眼。

Thai

เฉินฝานกลอกตา

Chinese

“皇帝不急太監急。”

Thai

“จักรพรรดิไม่ร้อนรน ขันทีร้อนรนแทน”

Chinese

“你懂個屁！”

Thai

“นายจะไปรู้อะไร!”

Chinese

郭帥頓時急眼了。

Thai

กัวซ่วยร้อนใจขึ้นมาทันที

Chinese

“老子雖然學習不行，但是在泡妞上甩你一萬條街。”

Thai

“ถึงการเรียนของฉันจะไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องจีบสาว ฉันทิ้งนายไม่เห็นฝุ่น”

Chinese

“今天就讓你見識見識，誰才是真正的泡妞高手。”

Thai

“วันนี้ฉันจะทำให้นายได้เห็นว่าใครกันแน่คือยอดฝีมือจีบสาวตัวจริง”

Chinese

中午外面的小飯館，當郭帥再次拉著陳凡來到蘇若初跟李娜那一桌時。

Thai

ตอนเที่ยงที่ร้านอาหารเล็ก ๆ ข้างนอก เมื่อกัวซ่วยลากเฉินฝานมาที่โต๊ะของซูรั่วชูกับหลี่น่าอีกครั้ง

Chinese

陳凡立馬就明白這傢伙為什麼比自己還著急了。

Thai

เฉินฝานก็เข้าใจทันทีว่าเจ้าหมอนี่ร้อนรนยิ่งกว่าตนเองเพราะอะไร

Chinese

感情是想借著自己做擋箭牌，偷偷跟李娜接近呢。

Thai

ที่แท้อยากใช้ฉันเป็นโล่กำบัง เพื่อแอบเข้าใกล้หลี่น่านี่เอง

Chinese

“旁邊不是有位子嗎？幹嘛來我們這一桌。”李娜撇撇嘴嘀咕道。

Thai

“ข้าง ๆ ก็มีที่นั่งไม่ใช่เหรอ? จะมานั่งโต๊ะพวกเราทำไม” หลี่น่าบ่นพึมพำพลางเบะปาก

Chinese

郭帥嘿嘿一笑。

Thai

กัวซ่วยหัวเราะหึ ๆ

Chinese

“同學之間一起吃飯更香。”

Thai

“กินข้าวด้วยกันกับเพื่อนร่วมชั้นก็อร่อยกว่าไง”

Chinese

陳凡一撫額頭。

Thai

เฉินฝานยกมือกุมหน้าผาก

Chinese

這個蠢貨。

Thai

เจ้าทึ่มนี่

Chinese

“其實是郭帥有個問題想諮詢你。”

Thai

“จริง ๆ แล้วกัวซ่วยมีคำถามอยากปรึกษาเธอ”

Chinese

“諮詢我？”李娜有些意外。

Thai

“ปรึกษาฉัน?” หลี่น่าประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

郭帥順勢放下托盤，然後挨著李娜坐下。

Thai

กัวซ่วยวางถาดลงตามน้ำ แล้วนั่งลงข้างหลี่น่า

Chinese

陳凡則是坐到了蘇若初邊上。

Thai

ส่วนเฉินฝานนั่งลงข้างซูรั่วชู

Chinese

蘇若初低著頭雖然沒看陳凡，身體卻往旁邊挪了挪。

Thai

ซูรั่วชูก้มหน้า แม้จะไม่ได้มองเฉินฝาน แต่ร่างกายกลับขยับออกไปด้านข้างเล็กน้อย

Chinese

“郭帥，你想問我什麼問題？”

Thai

“กัวซ่วย นายอยากถามอะไรฉัน?”

Chinese

“那個……”

Thai

“เอ่อ…”

Chinese

郭帥急中生智，立馬道：“其實就是想問問你準備報什麼大學？”

Thai

กัวซ่วยพลิกแพลงอย่างฉับไว แล้วพูดทันที “จริง ๆ ก็แค่อยากถามว่าเธอเตรียมจะสมัครมหาวิทยาลัยอะไร?”

Chinese

“大學？”

Thai

“มหาวิทยาลัย?”

Chinese

李娜愣住，皺著眉頭暢想道。

Thai

หลี่น่าชะงัก ขมวดคิ้วพลางวาดฝัน

Chinese

“我學習又不好，如果能考上，我想去南方念藝術學校。”

Thai

“การเรียนของฉันก็ไม่ดี ถ้าสอบเข้าได้ ฉันอยากไปเรียนโรงเรียนศิลปะทางใต้”

Chinese

“那挺好啊，你身材這麼好，跳舞一定好看。”

Thai

“ก็ดีออก หุ่นเธอดีขนาดนี้ เต้นต้องสวยแน่ ๆ”

Chinese

“真的嗎？”

Thai

“จริงเหรอ?”

Chinese

郭帥彷彿瞬間開竅了。

Thai

กัวซ่วยราวกับเปิดสวิตช์ติดขึ้นมาในพริบตา

Chinese

“當然。上次元旦晚會你跳的那個舞蹈給我留下的印象最深。”

Thai

“แน่นอน การเต้นที่เธอเต้นในงานปีใหม่ครั้งก่อนทำให้ฉันประทับใจที่สุด”

Chinese

“真的？”李娜甜滋滋，“想不到你還挺有眼光……”

Thai

“จริงเหรอ?” หลี่น่ายิ้มหวาน “ไม่คิดเลยว่านายจะมีสายตาดีเหมือนกัน…”

Chinese

陳凡在一旁目瞪口呆。

Thai

เฉินฝานที่อยู่ข้าง ๆ ตกตะลึงจนตาค้าง

Chinese

這郭帥可以啊。

Thai

กัวซ่วยนี่ไม่เบาเลยแฮะ

Chinese

竟然真的有兩把刷子，這就接近上了。

Thai

มีฝีมือจริง ๆ ด้วย แป๊บเดียวก็เริ่มสนิทกันแล้ว

Chinese

再看看自己這邊，蘇若初低頭小口吃飯，完全沒有主動跟自己講話的意思。

Thai

ลองดูฝั่งฉันสิ ซูรั่วชูก้มหน้าก้มตากินข้าวคำเล็ก ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะชวนฉันคุยก่อนเลย

Chinese

兩人的關係不但沒有親近，反而好像還退步了。

Thai

ความสัมพันธ์ของพวกเราไม่เพียงไม่ใกล้ชิดขึ้น แต่ดูเหมือนจะแย่ลงด้วยซ้ำ

Chinese

丟人啊。

Thai

ขายหน้าชะมัด

Chinese

陳凡有些備受打擊。

Thai

เฉินฝานรู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก

Chinese

吃完飯臨走的時候，郭帥又喊道。

Thai

ตอนกินข้าวเสร็จและกำลังจะกลับ กัวซ่วยก็ตะโกนเรียกอีกครั้ง

Chinese

“老闆娘，來四瓶可樂。”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ย ขอโค้กสี่ขวด”

Chinese

四人喝著可樂一塊往學校走，郭帥興奮的提議道。

Thai

ทั้งสี่คนดื่มโค้กพลางเดินกลับโรงเรียนด้วยกัน กัวซ่วยเสนออย่างตื่นเต้น

Chinese

“以後咱們四個每天中午都出來吃飯唄。”

Thai

“ต่อไปตอนเที่ยงพวกเราสี่คนออกมากินข้าวด้วยกันทุกวันดีไหม?”

Chinese

李娜還沒意識到郭帥的小心思，以為這傢伙是在替陳凡創造機會。

Thai

หลี่น่ายังไม่ทันรู้ความคิดเล็ก ๆ ของกัวซ่วย คิดว่าเจ้าหมอนี่กำลังสร้างโอกาสให้เฉินฝาน

Chinese

於是笑嘻嘻的點點頭。

Thai

จึงพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“我沒意見。”

Thai

“ฉันไม่มีปัญหา”

Chinese

“若初，你說呢？”

Thai

“รั่วชู เธอว่าไง?”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

蘇若初一抬頭，有些不好意思。

Thai

ซูรั่วชูเงยหน้าขึ้น แล้วดูเขินอายเล็กน้อย

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

“學委，你該不會嫌棄我們這些差生，不願意跟我們吃飯吧？”

Thai

“หัวหน้าฝ่ายการเรียน เธอคงไม่รังเกียจพวกนักเรียนแย่ ๆ อย่างพวกเรา ไม่อยากกินข้าวด้วยกันหรอกนะ?”

Chinese

郭帥笑著調侃了一句。

Thai

กัวซ่วยพูดแซวด้วยรอยยิ้ม

Chinese

蘇若初連忙解釋道：“沒有。我……可沒這樣說。”

Thai

ซูรั่วชูรีบอธิบาย “ไม่ใช่ ฉัน… ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย”

Chinese

郭帥打了個響指。

Thai

กัวซ่วยดีดนิ้ว

Chinese

“那我就當你同意了。”

Thai

“งั้นฉันถือว่าเธอตกลงแล้วนะ”

Chinese

說完還刻意跟陳凡眨了眨眼。

Thai

พูดจบยังจงใจขยิบตาให้เฉินฝาน

Chinese

結果陳凡卻低著頭似乎在思考什麼事情，根本沒注意到郭帥的暗示。

Thai

แต่เฉินฝานกลับก้มหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จึงไม่ได้สังเกตสัญญาณของกัวซ่วยเลย

Chinese

郭帥那個氣啊。

Thai

กัวซ่วยโมโหแทบตาย

Chinese

伸手推了陳凡一把。

Thai

เขายื่นมือผลักเฉินฝานทีหนึ่ง

Chinese

“想啥呢你？”

Thai

“คิดอะไรอยู่?”

Chinese

“啊？什麼？”

Thai

“หา? อะไรนะ?”

Chinese

陳凡猛地抬頭，一臉疑惑的看著面前三人。

Thai

เฉินฝานเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน มองทั้งสามคนตรงหน้าด้วยสีหน้าสงสัย

Chinese

接著還沒等三人反應過來，陳凡突然興奮的喊道。

Thai

จากนั้นก่อนที่ทั้งสามจะทันตอบสนอง เฉินฝานก็ตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น

Chinese

“對啊，我怎麼就沒想到呢。”

Thai

“ใช่แล้ว ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ”

Chinese

“走，跟我去一趟白樺林。”

Thai

“ไป ไปกับฉันที่ป่าไวท์เบิร์ชหน่อย”

Chinese

“你……”

Thai

“นาย…”

Chinese

郭帥一臉懵b的被拽走。

Thai

กัวซ่วยถูกลากตัวไปด้วยสีหน้างุนงง

Chinese

留下李娜滿臉好奇的看著蘇若初問道。

Thai

ทิ้งให้หลี่น่ามองซูรั่วชูด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วถามว่า

Chinese

“若初，你……跟陳凡吵架了？”

Thai

“รั่วชู เธอ… ทะเลาะกับเฉินฝานเหรอ?”

Chinese

“他剛才怎麼好像故意不理你呢？”

Thai

“เมื่อกี้เขาดูเหมือนจงใจไม่สนใจเธอเลยนะ?”