บทที่ 8

คำสัญญากับสาวสวยประจำชั้น

跟班花的約定
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳凡雙眼頓時一亮,連連點頭。

ไทย

ดวงตาของเฉินฝานพลันเป็นประกาย เขาพยักหน้ารัว ๆ

จีน

“沒錯!千真萬確。”

ไทย

“ใช่จริง ๆ! จริงแท้แน่นอน”

จีน

“我喜歡你。”

ไทย

“ฉันชอบเธอ”

จีน

“你能做我女朋友嗎?”

ไทย

“เธอเป็นแฟนได้ไหม?”

จีน

蘇若初頓時嚇了一跳,沒想到陳凡如此直接。

ไทย

ซูรั่วชูตกใจทันที ไม่คิดเลยว่าเฉินฝานจะตรงไปตรงมาขนาดนี้

จีน

一時間不禁有些心跳加速,手足無措。

ไทย

ชั่วขณะหนึ่งหัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก

จีน

“你……你胡說什麼!”

ไทย

“นาย… นายพูดบ้าอะไร!”

จีน

悄悄看了一眼四周,確認沒有同學之後,蘇若初才紅著臉開口道。

ไทย

ซูรั่วชูแอบมองไปรอบ ๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเพื่อนร่วมชั้นอยู่ เธอจึงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ

จีน

“陳凡……我不管你是真的還是開玩笑。”

ไทย

“เฉินฝาน… ฉันไม่สนหรอกว่านายพูดจริงหรือล้อเล่น”

จีน

“馬上就要高考了……高中我是不會談戀愛的,我希望你能明白。”

ไทย

“ใกล้จะถึงการสอบเกาเข่าแล้ว… ตอนมัธยมปลายฉันจะไม่คบใคร ฉันหวังว่านายจะเข้าใจ”

จีน

蘇若初遲疑了一下低聲道:“最後這段日子,我不希望被別人打擾。”

ไทย

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา “ช่วงเวลาสุดท้ายนี้ ฉันไม่อยากให้ใครมารบกวน”

จีน

“明白明白!”

ไทย

“เข้าใจแล้ว ๆ!”

จีน

“你放心,我一定不會打擾到你的。”

ไทย

“เธอวางใจได้ ฉันจะไม่รบกวนเธอแน่นอน”

จีน

陳凡連連點頭,接著話題一轉。

ไทย

เฉินฝานพยักหน้ารัว ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง

จีน

“那我能偷偷喜歡你嗎?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นฉันแอบชอบเธอได้ไหม?”

จีน

“那也不行!”

ไทย

“อย่างนั้นก็ไม่ได้!”

จีน

蘇若初紅著臉一跺腳。

ไทย

ซูรั่วชูหน้าแดงและกระทืบเท้า

จีน

“幹嘛非要糾纏我啊,你不是有喜歡的女生嗎?”

ไทย

“ทำไมต้องตามตื๊อฉันด้วย นายไม่ได้มีผู้หญิงที่ชอบอยู่แล้วหรือไง?”

จีน

“咱們校花林雨薇,你不是喜歡她那種胸大身材好的女生嗎?”

ไทย

“หลินอวี่เวย ดาวโรงเรียนของพวกเราไง นายไม่ได้ชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่หุ่นดีแบบเธอหรอกเหรอ?”

จีน

卧槽!

ไทย

เชี่ยเอ๊ย!

จีน

誰特么給老子到處瞎傳的八卦啊。

ไทย

ใครมันเอาเรื่องซุบซิบมั่ว ๆ ไปพูดทั่ววะ

จีน

陳凡連忙舉手發誓。

ไทย

เฉินฝานรีบยกมือสาบาน

จีน

“天地良心!我怎麼可能喜歡胸大女生呢。”

ไทย

“ฟ้าดินเป็นพยาน! ฉันจะไปชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ได้ยังไง”

จีน

“我喜歡的是你!”

ไทย

“คนที่ฉันชอบคือเธอ!”

จีน

話剛出口,陳凡就是一愣。

ไทย

ทันทีที่พูดจบ เฉินฝานก็ชะงัก

จีน

草,貌似說錯話了。

ไทย

บ้าเอ๊ย เหมือนจะพูดผิดไปแล้ว

จีน

果然,蘇若初面無表情的推著自行車往外走。

ไทย

เป็นอย่างที่คิด ซูรั่วชูเข็นจักรยานเดินออกไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

จีน

陳凡趕忙跟上。

ไทย

เฉินฝานรีบตามไป

จีน

“那個,我說錯話了。”

ไทย

“เอ่อ ฉันพูดผิดไป”

จีน

“其實,你的也不小。”

ไทย

“จริง ๆ แล้วของเธอก็ไม่ได้เล็กนะ”

จีน

“陳凡!”

ไทย

“เฉินฝาน!”

จีน

蘇若初停下氣呼呼的瞪著陳凡。

ไทย

ซูรั่วชูหยุดเดิน แล้วจ้องเฉินฝานอย่างโมโห

จีน

陳凡一臉尷尬,訕訕一笑。

ไทย

เฉินฝานทำหน้าอึดอัด ยิ้มแห้ง ๆ

จีน

眼珠一轉,趕緊轉移話題。

ไทย

เขากลอกตา ก่อนรีบเปลี่ยนเรื่อง

จีน

“那個……你想讓我不騷擾你也行。不過你得答應我一個條件。”

ไทย

“เอ่อ… ถ้าเธออยากให้ฉันไม่รบกวนก็ได้ แต่เธอต้องรับปากเงื่อนไขหนึ่งข้อกับฉัน”

จีน

果然,蘇若初上當了。

ไทย

เป็นอย่างที่คิด ซูรั่วชูติดกับ

จีน

“什麼條件?”

ไทย

“เงื่อนไขอะไร?”

จีน

陳凡笑著提議道:“高考之前,我不會主動追求你,但是你得允許我每天放學送你回家。”

ไทย

เฉินฝานยิ้มแล้วเสนอว่า “ก่อนการสอบเกาเข่า ฉันจะไม่เป็นฝ่ายจีบเธอก่อน แต่เธอต้องอนุญาตให้ฉันไปส่งเธอกลับบ้านทุกวันหลังเลิกเรียน”

จีน

“不行!”

ไทย

“ไม่ได้!”

จีน

蘇若初搖搖頭,紅著臉說道。

ไทย

ซูรั่วชูส่ายหน้า พูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ

จีน

“那樣會被別人誤會的。”

ไทย

“แบบนั้นคนอื่นจะเข้าใจผิด”

จีน

原來不是討厭我,而是臉皮薄不好意思啊。

ไทย

ที่แท้เธอไม่ได้รำคาญฉัน แต่แค่ขี้อายและเขินสินะ

จีน

陳凡笑著點點頭。

ไทย

เฉินฝานยิ้มแล้วพยักหน้า

จีน

“那好,我換一個條件。”

ไทย

“ก็ได้ ฉันเปลี่ยนเงื่อนไขใหม่”

จีน

“以後我給你寫紙條,你不能不理我。”

ไทย

“ต่อไปถ้าฉันเขียนโน้ตให้เธอ เธอห้ามไม่สนใจฉัน”

จีน

“還有,我如果遇到不會的問題,你得幫我。”

ไทย

“แล้วถ้าฉันเจอปัญหาที่ทำไม่ได้ เธอต้องช่วยฉันด้วย”

จีน

這個要求貌似並不過分。

ไทย

คำขอนี้ดูเหมือนจะไม่เกินไปนัก

จีน

蘇若初想了想,點點頭同意了。

ไทย

ซูรั่วชูครุ่นคิด ก่อนพยักหน้าตกลง

จีน

陳凡立馬得寸進尺,笑著問道。

ไทย

เฉินฝานได้ทีคืบจะเอาศอก เขาถามด้วยรอยยิ้ม

จีน

“那我高考之後可以追求你嗎?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นหลังการสอบเกาเข่า ฉันจีบเธอได้ไหม?”

จีน

蘇若初眉頭一皺:“高考後大家就各奔東西,去不同的大學了。你這話沒意義?”

ไทย

ซูรั่วชูขมวดคิ้ว “หลังสอบเกาเข่า ทุกคนก็ต้องแยกย้ายไปมหาวิทยาลัยต่าง ๆ แล้ว คำพูดของนายไม่มีความหมายหรอกนะ?”

จีน

“那假如我跟你考上同一所大學呢?”

ไทย

“ถ้าสมมติว่าฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเธอได้ล่ะ?”

จีน

蘇若初表情一滯,有些糾結,似乎生怕說出來的話打擊到陳凡的自尊心。

ไทย

สีหน้าของซูรั่วชูชะงักไป เธอดูลังเล ราวกับกลัวว่าคำพูดของตัวเองจะทำร้ายความภาคภูมิใจของเฉินฝาน

จีน

陳凡卻異常堅定,眼神灼灼的盯著蘇若初的眼睛。

ไทย

ทว่าเฉินฝานกลับแน่วแน่ผิดปกติ ดวงตาร้อนแรงจับจ้องเข้าไปในดวงตาของซูรั่วชู

จีน

“蘇若初,如果我能考上跟你同一所大學。”

ไทย

“ซูรั่วชู ถ้าฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเธอได้”

จีน

“你能做我女朋友嗎?”

ไทย

“เธอเป็นแฟนได้ไหม?”

จีน

蘇若初小臉蛋紅撲撲的,眼神有些躲閃。

ไทย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ สายตาหลบเลี่ยงเล็กน้อย

จีน

“我……你先考上再說。”

ไทย

“ฉัน… นายสอบเข้าให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

จีน

說著趕緊騎上自行車跑了。

ไทย

พูดจบเธอก็รีบขึ้นจักรยานปั่นหนีไป

จีน

“我一定會考上的。”

ไทย

“ฉันจะสอบเข้าให้ได้แน่นอน”

จีน

陳凡站在後面笑著大喊道。

ไทย

เฉินฝานยืนตะโกนไล่หลังด้วยรอยยิ้ม

จีน

……

ไทย

…

จีน

晚上李錦秋偷偷打開兒子的卧室門看了一眼。

ไทย

คืนนั้นหลี่จิ่นชิวแอบเปิดประตูห้องนอนของลูกชายออกดู

จีน

發現陳凡正坐在學習桌前,認真的看書。

ไทย

พบว่าเฉินฝานกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างจริงจังอยู่หน้าโต๊ะเรียน

จีน

一臉欣慰的笑了笑,輕輕退了出去。

ไทย

เธอยิ้มอย่างปลื้มใจ ก่อนค่อย ๆ ถอยออกไป

จีน

“孩他爸,你沒發現兒子這段時間變化很大嗎?”

ไทย

“พ่อของลูก คุณไม่รู้สึกหรือว่าช่วงนี้ลูกชายเปลี่ยนไปมาก?”

จีน

“晚上回來也不看電視了,吃完飯就坐在屋裡學習。”

ไทย

“ตอนกลางคืนกลับมาก็ไม่ดูโทรทัศน์แล้ว กินข้าวเสร็จก็เข้าไปนั่งอ่านหนังสือในห้อง”

จีน

陳建業坐在陽台上抽煙,聽到這話感慨的點點頭。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียง เมื่อได้ยินก็พยักหน้าอย่างทอดถอนใจ

จีน

“注意到了。”

ไทย

“รู้สึกอยู่”

จีน

“唉,可惜離高考只剩不到一個月了。”

ไทย

“เฮ้อ น่าเสียดายที่เหลือเวลาไม่ถึงเดือนก่อนการสอบเกาเข่าแล้ว”

จีน

李錦秋卻笑著安慰道:“只要兒子肯改變,什麼時候都不嫌晚。”

ไทย

แต่หลี่จิ่นชิวกลับยิ้มปลอบใจ “ขอแค่ลูกยอมเปลี่ยนแปลง เมื่อไหร่ก็ไม่สายทั้งนั้น”

จีน

“那倒也是。”

ไทย

“นั่นสินะ”

จีน

陳建業嘆息一聲。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่ถอนหายใจ

จีน

“唉,只可惜我沒能力,不能給兒子幫上多大的忙。”

ไทย

“เฮ้อ เสียดายที่พ่อไม่มีความสามารถ ช่วยลูกได้ไม่มาก”

จีน

“聽說現在城裡的孩子每天都喝牛奶,說是可以補腦……”

ไทย

“ได้ยินว่าตอนนี้เด็กในเมืองดื่มนมทุกวัน บอกว่าช่วยบำรุงสมองได้…”

จีน

“行了。兒孫自有兒孫福,你也別多想,趕緊把煙滅了睡覺吧,怪嗆人的,兒子還在學習呢。”

ไทย

“พอเถอะ ลูกหลานย่อมมีวาสนาของลูกหลาน อย่าคิดมาก รีบดับบุหรี่แล้วนอนเถอะ กลิ่นฉุนจะตาย ลูกยังอ่านหนังสืออยู่นะ”

จีน

陳建業趕忙滅掉香煙,然後抬手揮了揮煙霧。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่รีบดับบุหรี่ จากนั้นก็ยกมือโบกควัน

จีน

關燈躺在床上,兩人沉默了一會兒,陳建業的聲音再次響起。

ไทย

หลังปิดไฟและนอนลงบนเตียง ทั้งสองเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงของเฉินเจี้ยนเย่จะดังขึ้นอีกครั้ง

จีน

“孩他娘,明天我下班也給咱兒子買一箱純奶吧,孩子願意努力,咱做父母的得全力做好保障。”

ไทย

“แม่ของลูก พรุ่งนี้ตอนเลิกงานฉันจะซื้อนมจืดสักลังให้ลูกเราด้วยนะ ลูกยอมตั้งใจแล้ว พ่อแม่อย่างเราก็ต้องเตรียมความพร้อมให้เต็มที่”

จีน

“行。聽你的。”

ไทย

“ได้ ฟังคุณ”

จีน

郭帥發現最近陳凡變了。

ไทย

ช่วงนี้กัวซ่วยสังเกตเห็นว่าเฉินฝานเปลี่ยนไป

จีน

也不跟自己嘻嘻哈哈玩鬧了,每天不管上課下課就是趴在桌子上翻書。

ไทย

เขาไม่เล่นหัวเราะเฮฮากับกัวซ่วยอีกแล้ว ไม่ว่าจะตอนเรียนหรือหลังเลิกเรียน ทุกวันเอาแต่นอนฟุบอยู่บนโต๊ะพลิกหนังสืออ่าน

จีน

而且跟蘇若初的互動明顯也少了。

ไทย

แถมปฏิสัมพันธ์กับซูรั่วชูก็น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

จีน

不是說要追求人家嗎?

ไทย

ไหนบอกว่าจะจีบเธอไง?

จีน

這是放棄了?

ไทย

ยอมแพ้แล้วหรือ?

จีน

郭帥偷偷跟陳凡說了自己的想法。

ไทย

กัวซ่วยแอบบอกความคิดของตัวเองให้เฉินฝานฟัง

จีน

“你現在不抓緊時間,等考上大學,人家去了大城市,你還有個屁的機會。”

ไทย

“ถ้านายไม่รีบคว้าโอกาสตอนนี้ รอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้วเธอไปเมืองใหญ่ นายก็ไม่มีโอกาสผีอะไรแล้ว”

จีน

陳凡則是翻個白眼。

ไทย

เฉินฝานกลอกตา

จีน

“皇帝不急太監急。”

ไทย

“จักรพรรดิไม่ร้อนรน ขันทีร้อนรนแทน”

จีน

“你懂個屁!”

ไทย

“นายจะไปรู้อะไร!”

จีน

郭帥頓時急眼了。

ไทย

กัวซ่วยร้อนใจขึ้นมาทันที

จีน

“老子雖然學習不行,但是在泡妞上甩你一萬條街。”

ไทย

“ถึงการเรียนของฉันจะไม่ได้เรื่อง แต่เรื่องจีบสาว ฉันทิ้งนายไม่เห็นฝุ่น”

จีน

“今天就讓你見識見識,誰才是真正的泡妞高手。”

ไทย

“วันนี้ฉันจะทำให้นายได้เห็นว่าใครกันแน่คือยอดฝีมือจีบสาวตัวจริง”

จีน

中午外面的小飯館,當郭帥再次拉著陳凡來到蘇若初跟李娜那一桌時。

ไทย

ตอนเที่ยงที่ร้านอาหารเล็ก ๆ ข้างนอก เมื่อกัวซ่วยลากเฉินฝานมาที่โต๊ะของซูรั่วชูกับหลี่น่าอีกครั้ง

จีน

陳凡立馬就明白這傢伙為什麼比自己還著急了。

ไทย

เฉินฝานก็เข้าใจทันทีว่าเจ้าหมอนี่ร้อนรนยิ่งกว่าตนเองเพราะอะไร

จีน

感情是想借著自己做擋箭牌,偷偷跟李娜接近呢。

ไทย

ที่แท้อยากใช้ฉันเป็นโล่กำบัง เพื่อแอบเข้าใกล้หลี่น่านี่เอง

จีน

“旁邊不是有位子嗎?幹嘛來我們這一桌。”李娜撇撇嘴嘀咕道。

ไทย

“ข้าง ๆ ก็มีที่นั่งไม่ใช่เหรอ? จะมานั่งโต๊ะพวกเราทำไม” หลี่น่าบ่นพึมพำพลางเบะปาก

จีน

郭帥嘿嘿一笑。

ไทย

กัวซ่วยหัวเราะหึ ๆ

จีน

“同學之間一起吃飯更香。”

ไทย

“กินข้าวด้วยกันกับเพื่อนร่วมชั้นก็อร่อยกว่าไง”

จีน

陳凡一撫額頭。

ไทย

เฉินฝานยกมือกุมหน้าผาก

จีน

這個蠢貨。

ไทย

เจ้าทึ่มนี่

จีน

“其實是郭帥有個問題想諮詢你。”

ไทย

“จริง ๆ แล้วกัวซ่วยมีคำถามอยากปรึกษาเธอ”

จีน

“諮詢我?”李娜有些意外。

ไทย

“ปรึกษาฉัน?” หลี่น่าประหลาดใจเล็กน้อย

จีน

郭帥順勢放下托盤,然後挨著李娜坐下。

ไทย

กัวซ่วยวางถาดลงตามน้ำ แล้วนั่งลงข้างหลี่น่า

จีน

陳凡則是坐到了蘇若初邊上。

ไทย

ส่วนเฉินฝานนั่งลงข้างซูรั่วชู

จีน

蘇若初低著頭雖然沒看陳凡,身體卻往旁邊挪了挪。

ไทย

ซูรั่วชูก้มหน้า แม้จะไม่ได้มองเฉินฝาน แต่ร่างกายกลับขยับออกไปด้านข้างเล็กน้อย

จีน

“郭帥,你想問我什麼問題?”

ไทย

“กัวซ่วย นายอยากถามอะไรฉัน?”

จีน

“那個……”

ไทย

“เอ่อ…”

จีน

郭帥急中生智,立馬道:“其實就是想問問你準備報什麼大學?”

ไทย

กัวซ่วยพลิกแพลงอย่างฉับไว แล้วพูดทันที “จริง ๆ ก็แค่อยากถามว่าเธอเตรียมจะสมัครมหาวิทยาลัยอะไร?”

จีน

“大學?”

ไทย

“มหาวิทยาลัย?”

จีน

李娜愣住,皺著眉頭暢想道。

ไทย

หลี่น่าชะงัก ขมวดคิ้วพลางวาดฝัน

จีน

“我學習又不好,如果能考上,我想去南方念藝術學校。”

ไทย

“การเรียนของฉันก็ไม่ดี ถ้าสอบเข้าได้ ฉันอยากไปเรียนโรงเรียนศิลปะทางใต้”

จีน

“那挺好啊,你身材這麼好,跳舞一定好看。”

ไทย

“ก็ดีออก หุ่นเธอดีขนาดนี้ เต้นต้องสวยแน่ ๆ”

จีน

“真的嗎?”

ไทย

“จริงเหรอ?”

จีน

郭帥彷彿瞬間開竅了。

ไทย

กัวซ่วยราวกับเปิดสวิตช์ติดขึ้นมาในพริบตา

จีน

“當然。上次元旦晚會你跳的那個舞蹈給我留下的印象最深。”

ไทย

“แน่นอน การเต้นที่เธอเต้นในงานปีใหม่ครั้งก่อนทำให้ฉันประทับใจที่สุด”

จีน

“真的?”李娜甜滋滋,“想不到你還挺有眼光……”

ไทย

“จริงเหรอ?” หลี่น่ายิ้มหวาน “ไม่คิดเลยว่านายจะมีสายตาดีเหมือนกัน…”

จีน

陳凡在一旁目瞪口呆。

ไทย

เฉินฝานที่อยู่ข้าง ๆ ตกตะลึงจนตาค้าง

จีน

這郭帥可以啊。

ไทย

กัวซ่วยนี่ไม่เบาเลยแฮะ

จีน

竟然真的有兩把刷子,這就接近上了。

ไทย

มีฝีมือจริง ๆ ด้วย แป๊บเดียวก็เริ่มสนิทกันแล้ว

จีน

再看看自己這邊,蘇若初低頭小口吃飯,完全沒有主動跟自己講話的意思。

ไทย

ลองดูฝั่งฉันสิ ซูรั่วชูก้มหน้าก้มตากินข้าวคำเล็ก ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะชวนฉันคุยก่อนเลย

จีน

兩人的關係不但沒有親近,反而好像還退步了。

ไทย

ความสัมพันธ์ของพวกเราไม่เพียงไม่ใกล้ชิดขึ้น แต่ดูเหมือนจะแย่ลงด้วยซ้ำ

จีน

丟人啊。

ไทย

ขายหน้าชะมัด

จีน

陳凡有些備受打擊。

ไทย

เฉินฝานรู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก

จีน

吃完飯臨走的時候,郭帥又喊道。

ไทย

ตอนกินข้าวเสร็จและกำลังจะกลับ กัวซ่วยก็ตะโกนเรียกอีกครั้ง

จีน

“老闆娘,來四瓶可樂。”

ไทย

“เถ้าแก่เนี้ย ขอโค้กสี่ขวด”

จีน

四人喝著可樂一塊往學校走,郭帥興奮的提議道。

ไทย

ทั้งสี่คนดื่มโค้กพลางเดินกลับโรงเรียนด้วยกัน กัวซ่วยเสนออย่างตื่นเต้น

จีน

“以後咱們四個每天中午都出來吃飯唄。”

ไทย

“ต่อไปตอนเที่ยงพวกเราสี่คนออกมากินข้าวด้วยกันทุกวันดีไหม?”

จีน

李娜還沒意識到郭帥的小心思,以為這傢伙是在替陳凡創造機會。

ไทย

หลี่น่ายังไม่ทันรู้ความคิดเล็ก ๆ ของกัวซ่วย คิดว่าเจ้าหมอนี่กำลังสร้างโอกาสให้เฉินฝาน

จีน

於是笑嘻嘻的點點頭。

ไทย

จึงพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยรอยยิ้ม

จีน

“我沒意見。”

ไทย

“ฉันไม่มีปัญหา”

จีน

“若初,你說呢?”

ไทย

“รั่วชู เธอว่าไง?”

จีน

“啊?”

ไทย

“หา?”

จีน

蘇若初一抬頭,有些不好意思。

ไทย

ซูรั่วชูเงยหน้าขึ้น แล้วดูเขินอายเล็กน้อย

จีน

“我……”

ไทย

“ฉัน…”

จีน

“學委,你該不會嫌棄我們這些差生,不願意跟我們吃飯吧?”

ไทย

“หัวหน้าฝ่ายการเรียน เธอคงไม่รังเกียจพวกนักเรียนแย่ ๆ อย่างพวกเรา ไม่อยากกินข้าวด้วยกันหรอกนะ?”

จีน

郭帥笑著調侃了一句。

ไทย

กัวซ่วยพูดแซวด้วยรอยยิ้ม

จีน

蘇若初連忙解釋道:“沒有。我……可沒這樣說。”

ไทย

ซูรั่วชูรีบอธิบาย “ไม่ใช่ ฉัน… ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย”

จีน

郭帥打了個響指。

ไทย

กัวซ่วยดีดนิ้ว

จีน

“那我就當你同意了。”

ไทย

“งั้นฉันถือว่าเธอตกลงแล้วนะ”

จีน

說完還刻意跟陳凡眨了眨眼。

ไทย

พูดจบยังจงใจขยิบตาให้เฉินฝาน

จีน

結果陳凡卻低著頭似乎在思考什麼事情,根本沒注意到郭帥的暗示。

ไทย

แต่เฉินฝานกลับก้มหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จึงไม่ได้สังเกตสัญญาณของกัวซ่วยเลย

จีน

郭帥那個氣啊。

ไทย

กัวซ่วยโมโหแทบตาย

จีน

伸手推了陳凡一把。

ไทย

เขายื่นมือผลักเฉินฝานทีหนึ่ง

จีน

“想啥呢你?”

ไทย

“คิดอะไรอยู่?”

จีน

“啊?什麼?”

ไทย

“หา? อะไรนะ?”

จีน

陳凡猛地抬頭,一臉疑惑的看著面前三人。

ไทย

เฉินฝานเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน มองทั้งสามคนตรงหน้าด้วยสีหน้าสงสัย

จีน

接著還沒等三人反應過來,陳凡突然興奮的喊道。

ไทย

จากนั้นก่อนที่ทั้งสามจะทันตอบสนอง เฉินฝานก็ตะโกนขึ้นอย่างตื่นเต้น

จีน

“對啊,我怎麼就沒想到呢。”

ไทย

“ใช่แล้ว ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะ”

จีน

“走,跟我去一趟白樺林。”

ไทย

“ไป ไปกับฉันที่ป่าไวท์เบิร์ชหน่อย”

จีน

“你……”

ไทย

“นาย…”

จีน

郭帥一臉懵b的被拽走。

ไทย

กัวซ่วยถูกลากตัวไปด้วยสีหน้างุนงง

จีน

留下李娜滿臉好奇的看著蘇若初問道。

ไทย

ทิ้งให้หลี่น่ามองซูรั่วชูด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วถามว่า

จีน

“若初,你……跟陳凡吵架了?”

ไทย

“รั่วชู เธอ… ทะเลาะกับเฉินฝานเหรอ?”

จีน

“他剛才怎麼好像故意不理你呢?”

ไทย

“เมื่อกี้เขาดูเหมือนจงใจไม่สนใจเธอเลยนะ?”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน