บทที่ 30

หรือว่าเขากำลังจะจูบฉัน?

他該不會要吻我吧?

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳建業興奮地剛要撥打電話,突然抬頭又看向陳美雲。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่กำลังตื่นเต้นจนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมโทร. จู่ ๆ ก็เงยหน้ามองเฉินเหม่ยอวิ๋นอีกครั้ง

จีน

“要不今晚去我那……”

ไทย

“ไม่อย่างนั้นคืนนี้ไปบ้านฉัน…”

จีน

結果被陳凡二姑直接打斷。

ไทย

แต่ถูกคุณอารองของเฉินฝานขัดจังหวะทันที

จีน

“行了,去你那還得重新做飯。就在我家吧,反正我這裡飯菜都是現成的。”

ไทย

“พอเลย ไปบ้านพี่ก็ต้องทำกับข้าวใหม่อยู่ดี อยู่บ้านฉันนี่แหละ ยังไงกับข้าวที่นี่ก็ทำเสร็จพร้อมกินแล้ว”

จีน

“我再去炒幾個菜……”

ไทย

“เดี๋ยวฉันไปผัดกับข้าวเพิ่มอีกสักสองสามอย่าง…”

จีน

“你把他倆先喊過來,咱們自己家人先慶祝慶祝,等什麼時候你給小凡辦升學宴了,再把所有親戚喊來熱鬧一下。”

ไทย

“พี่เรียกพวกเขาสองคนมาก่อน ให้คนในครอบครัวเราฉลองกันก่อน รอพี่จัดงานเลี้ยงฉลองสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้เสี่ยวฝานเมื่อไหร่ ค่อยเรียกญาติทุกคนมาร่วมสนุกกัน”

จีน

陳建業想了想點點頭。

ไทย

เฉินเจี้ยนเย่ครุ่นคิดแล้วพยักหน้า

จีน

“你說得對,就按你說的辦。”

ไทย

“เธอพูดถูก ทำตามที่เธอว่าแล้วกัน”

จีน

見老爸開始給三叔四叔打電話,二姑則是拉著母親李錦秋興奮地聊著。

ไทย

เมื่อเห็นพ่อเริ่มโทรหาลุงสามกับลุงสี่ ส่วนอารองก็ดึงหลี่จิ่นชิวผู้เป็นแม่ไปพูดคุยอย่างตื่นเต้น

จีน

一家人完全沉浸在巨大的驚喜跟幸福之中。

ไทย

คนทั้งครอบครัวจมอยู่ในความประหลาดใจและความสุขอันยิ่งใหญ่โดยสิ้นเชิง

จีน

陳凡一個人走出房子,來到門口外面。

ไทย

เฉินฝานเดินออกจากบ้านมาคนเดียว มาถึงด้านนอกประตู

จีน

抬頭望了一眼頭頂的星空。

ไทย

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

จีน

微微一握拳。

ไทย

แล้วกำหมัดเบา ๆ

จีน

高考,總算是有驚無險,平穩上岸了。

ไทย

การสอบเกาเข่า ในที่สุดก็ผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีอันตราย

จีน

不知道若初這會兒在做什麼?

ไทย

ไม่รู้ว่าตอนนี้รั่วชูกำลังทำอะไรอยู่?

จีน

她考了多少分呢?

ไทย

เธอสอบได้กี่คะแนนนะ?

จีน

她會不會在想我呢?

ไทย

เธอจะกำลังคิดถึงฉันอยู่หรือเปล่า?

จีน

想到這裡,陳凡有些待不住了。

ไทย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินฝานก็เริ่มอยู่ไม่ติด

จีน

“媽,我出去一趟。”

ไทย

“แม่ ผมออกไปข้างนอกหน่อยนะ”

จีน

說完不等老媽回話,陳凡已經竄進了院子。

ไทย

พูดจบโดยไม่รอให้แม่ตอบ เฉินฝานก็พุ่งเข้าไปในลานบ้านแล้ว

จีน

“你要去哪?”

ไทย

“ลูกจะไปไหน?”

จีน

母親李錦秋追出來。

ไทย

หลี่จิ่นชิวผู้เป็นแม่รีบตามออกมา

จีน

“我去找同學,問問他們的成績……”

ไทย

“ผมไปหาเพื่อน ถามคะแนนพวกเขาหน่อย…”

จีน

“你不吃飯了?你三叔四叔他們馬上就到了。”

ไทย

“ไม่กินข้าวแล้วเหรอ? ลุงสามกับลุงสี่ของลูกใกล้จะมาถึงแล้วนะ”

จีน

陳凡騎上自行車已經往院子外面跑了。

ไทย

เฉินฝานขึ้นจักรยานแล้วปั่นออกไปนอกลานบ้าน

จีน

“我吃飽了。你們不用等我,晚上我自己回家。”

ไทย

“ผมกินอิ่มแล้ว แม่ไม่ต้องรอผมหรอก คืนนี้ผมกลับบ้านเอง”

จีน

說完一溜煙沒影了。

ไทย

พูดจบก็หายลับไปในพริบตา

จีน

“這孩子……”

ไทย

“เด็กคนนี้นี่…”

จีน

李錦秋搖搖頭,臉上卻滿是欣慰的笑容。

ไทย

หลี่จิ่นชิวส่ายหน้า ทว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มปลื้มใจ

จีน

要是平時,大晚上陳凡一個人跑出去,李錦秋說不定就要狠狠地嘮叨一番。

ไทย

ถ้าเป็นยามปกติ การที่เฉินฝานออกไปข้างนอกคนเดียวตอนดึกแบบนี้ หลี่จิ่นชิวคงบ่นเขายกใหญ่ไปแล้ว

จีน

但是現在,她是怎麼看兒子怎麼滿意。

ไทย

แต่ตอนนี้ ไม่ว่ามองลูกชายอย่างไร เธอก็รู้สึกพอใจไปหมด

จีน

陳凡騎著自行車一路狂奔,直接來到鎮上。

ไทย

เฉินฝานปั่นจักรยานสุดแรงมาตลอดทาง จนมาถึงในเมืองโดยตรง

จีน

一口氣竄到蘇若初所在的小區,趁著門衛大爺沒注意,偷偷溜了進去。

ไทย

เขาปั่นพรวดเดียวมาถึงหมู่บ้านที่ซูรั่วชูอาศัยอยู่ แล้วแอบลอบเข้าไปตอนที่คุณลุงยามไม่ทันสังเกต

จีน

前世陳凡跟蘇若初談戀愛是在大學大二時期。

ไทย

ในชาติก่อน เฉินฝานกับซูรั่วชูเริ่มคบหากันตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีสอง

จีน

當時寒假陳凡曾經偷偷過來找過蘇若初。

ไทย

ตอนปิดเทอมฤดูหนาวครั้งนั้น เฉินฝานเคยแอบมาหาซูรั่วชู

จีน

所以對蘇若初住在哪棟樓還有點印象。

ไทย

ดังนั้นเขาจึงยังพอจำได้ว่าซูรั่วชูอาศัยอยู่ตึกไหน

จีน

憑藉記憶找到蘇若初住的那棟樓,然後開始一層一層地往上數。

ไทย

อาศัยความทรงจำหาอาคารที่ซูรั่วชูอาศัยอยู่ แล้วเริ่มนับชั้นขึ้นไปทีละชั้น

จีน

數到五樓,看到屋裡的燈光還亮著。

ไทย

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นห้า ก็เห็นว่าไฟในบ้านยังสว่างอยู่

จีน

陳凡便知道家裡有人。

ไทย

เฉินฝานจึงรู้ว่ามีคนอยู่ในบ้าน

จีน

可是自己要怎麼聯繫若初?

ไทย

แต่เขาจะติดต่อรั่วชูได้อย่างไร?

จีน

難道就這樣直接闖進去?

ไทย

หรือจะบุกเข้าไปตรง ๆ แบบนี้เลย?

จีน

不用想,後果一定是被人家父母給趕出來。

ไทย

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าผลลัพธ์ต้องเป็นการถูกพ่อแม่ของเธอไล่ออกมาแน่นอน

จีน

一時間,陳凡站在樓下,有些惆悵。

ไทย

ชั่วขณะนั้น เฉินฝานยืนอยู่ใต้ตึกด้วยความหดหู่เล็กน้อย

จีน

老天爺彷彿聽到了陳凡的乞求。

ไทย

ราวกับสวรรค์ได้ยินคำวิงวอนของเฉินฝาน

จีน

正當陳凡準備推著自行車轉身離開的時候。

ไทย

ขณะที่เฉินฝานกำลังจะจูงจักรยานหันหลังจากไป

จีน

五樓一側書房的陽台上,一道熟悉的倩影出現在那裡。

ไทย

บนระเบียงห้องหนังสือด้านหนึ่งของชั้นห้า เงาร่างงดงามอันคุ้นตาก็ปรากฏขึ้น

จีน

陳凡眼神微微一喜。

ไทย

ดวงตาของเฉินฝานเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

จีน

興奮地看著那道倩影。

ไทย

เขามองเงาร่างนั้นด้วยความตื่นเต้น

จีน

蘇若初穿了一件蓬鬆的連衣裙。

ไทย

ซูรั่วชูสวมเดรสพองฟูตัวหนึ่ง

จีน

雙手撐在陽台的欄杆上,月光傾灑在她纖瘦玲瓏的身體上,彷彿披上了一道聖潔的光。

ไทย

เธอใช้สองมือค้ำราวระเบียง แสงจันทร์สาดลงบนร่างผอมเพรียวอ้อนแอ้นของเธอ ราวกับสวมแสงอันศักดิ์สิทธิ์เอาไว้

จีน

長發披肩,蘇若初靜靜地望著遠處的星空。

ไทย

ผมยาวสยายคลุมไหล่ ซูรั่วชูมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในระยะไกลอย่างเงียบงัน

จีน

腦海中想著陳凡這會兒在做什麼?

ไทย

ในใจครุ่นคิดว่าเวลานี้เฉินฝานกำลังทำอะไรอยู่?

จีน

他的成績到底是多少?

ไทย

คะแนนของเขาตกลงเป็นเท่าไรกันแน่?

จีน

他有沒有想自己?

ไทย

เขาคิดถึงเธอบ้างหรือเปล่า?

จีน

不知道是不是心有靈犀。

ไทย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะใจตรงกันหรือไม่

จีน

她的目光往樓下一掃。

ไทย

สายตาของเธอกวาดลงไปยังด้านล่าง

จีน

接著便神情一滯,滿臉不敢置信。

ไทย

จากนั้นสีหน้าก็ชะงักไป เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

จีน

獃獃地望著樓下,那裡站著一道熟悉的身影。

ไทย

เธอมองเงาร่างคุ้นเคยที่ยืนอยู่ด้านล่างอย่างเหม่อลอย

จีน

蘇若初甚至懷疑自己看錯了。

ไทย

ซูรั่วชูถึงกับสงสัยว่าตัวเองมองผิดไป

จีน

直到樓下的那道身影舉起手朝自己揮了揮。

ไทย

จนกระทั่งเงาร่างด้านล่างยกมือโบกให้เธอ

จีน

蘇若初立馬驚喜地抬起小手捂住了嘴巴,才沒有尖叫出來。

ไทย

ซูรั่วชูยกมือเล็ก ๆ ขึ้นปิดปากด้วยความยินดีในทันที จึงไม่ได้กรีดร้องออกมา

จีน

“你……你怎麼來了?”

ไทย

“คุณ…คุณมาได้ยังไง?”

จีน

蘇若初輕聲喊了一句。

ไทย

ซูรั่วชูตะโกนถามเสียงเบา

จีน

可惜樓下的陳凡根本聽不到,雙手比劃了幾下,不知道什麼意思。

ไทย

น่าเสียดายที่เฉินฝานด้านล่างไม่ได้ยินเลย เขาโบกไม้โบกมืออยู่สองสามครั้งโดยไม่รู้ว่าหมายความว่าอะไร

จีน

“你等我一下。我馬上下去。”

ไทย

“รอฉันแป๊บหนึ่งนะ ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้”

จีน

蘇若初伸手指了指自己,又點了點陳凡。

ไทย

ซูรั่วชูชี้ตัวเอง แล้วชี้ไปทางเฉินฝาน

จีน

接著便轉身衝進屋裡。

ไทย

จากนั้นก็หันหลังวิ่งเข้าไปในบ้าน

จีน

幾分鐘后,一道漂亮的身影從樓道里躥了出來。

ไทย

ไม่กี่นาทีต่อมา เงาร่างสวยงามก็พุ่งออกมาจากทางเดิน

จีน

三兩步衝出樓道門口,蘇若初突然一個急剎。

ไทย

เธอพุ่งออกจากประตูทางเดินมาสองสามก้าว ก่อนจะเบรกกะทันหัน

จีน

再次恢復了淑女的模樣,低著頭有些矜持地朝陳凡走了過來。

ไทย

จากนั้นกลับมาวางท่าทางเป็นกุลสตรีอีกครั้ง ก้มหน้าเดินเข้ามาหาเฉินฝานอย่างสำรวมเล็กน้อย

จีน

“你……你怎麼來了?”

ไทย

“คุณ…คุณมาได้ยังไง?”

จีน

陳凡咧嘴一笑。

ไทย

เฉินฝานฉีกยิ้ม

จีน

“我想你了。”

ไทย

“ฉันคิดถึงเธอ”

จีน

蘇若初小臉蛋紅撲撲的,有些不好意思。

ไทย

แก้มเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ เธอดูเขินอายเล็กน้อย

จีน

“你剛才在陽台上是在想我嘛?”

ไทย

“เมื่อกี้ตอนอยู่บนระเบียง เธอกำลังคิดถึงฉันอยู่เหรอ?”

จีน

陳凡笑著打趣一句,原本沒指望蘇若初會回答。

ไทย

เฉินฝานยิ้มแซว ทั้งที่เดิมไม่ได้คาดหวังว่าซูรั่วชูจะตอบ

จีน

沒想到蘇若初遲疑了一秒,竟然輕輕點點頭。

ไทย

แต่ไม่คิดเลยว่าซูรั่วชูจะลังเลอยู่หนึ่งวินาที แล้วพยักหน้าเบา ๆ

จีน

“嗯……”

ไทย

“อืม…”

จีน

低不可聞的一個嗯字,已經是這個丫頭最主動的情感表達了。

ไทย

เสียงอืมแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินนี้ ก็ถือเป็นการแสดงความรู้สึกอย่างเชิงรุกที่สุดของเด็กสาวคนนี้แล้ว

จีน

陳凡看著面前的蘇若初,眼神火熱毫不掩飾欣賞之色。

ไทย

เฉินฝานมองซูรั่วชูตรงหน้า ดวงตาร้อนแรงและไม่ปิดบังความชื่นชมแม้แต่น้อย

จีน

幾天沒見,蘇若初的長發剪短了一截,額頭前面還剪了一個齊劉海,看上去俏皮又淑女。

ไทย

ไม่ได้พบกันหลายวัน ผมยาวของซูรั่วชูถูกตัดสั้นลงไปช่วงหนึ่ง และยังตัดหน้าม้าตรงด้านหน้าอีกด้วย ทำให้ดูซุกซนแต่ก็ยังเป็นกุลสตรี

จีน

被陳凡這樣盯著打量,蘇若初有些局促。

ไทย

เมื่อถูกเฉินฝานจ้องมองสำรวจเช่นนี้ ซูรั่วชูก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

จีน

“你看啥呢。”

ไทย

“มองอะไรอยู่ได้”

จีน

“我媳婦兒真好看。”

ไทย

“เมียฉันสวยจริง ๆ”

จีน

“又胡說。誰是你媳婦兒!”

ไทย

“พูดจาเหลวไหลอีกแล้ว ใครเป็นเมียฉันของนาย!”

จีน

“是真的。”

ไทย

“เรื่องจริงนะ”

จีน

陳凡笑吟吟地說道:“你今天這個打扮真的很漂亮,我很喜歡。”

ไทย

เฉินฝานพูดด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เธอแต่งตัวสวยมากจริง ๆ ฉันชอบมาก”

จีน

“油嘴滑舌!”

ไทย

“ปากหวานจริงนะ!”

จีน

蘇若初輕呸一聲,但是彎彎的眼梢跟微翹的嘴角已經出賣了此刻她的心情。

ไทย

ซูรั่วชูแค่นเสียงเบา ๆ แต่หางตาโค้งกับมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยกลับเผยความรู้สึกของเธอในเวลานี้ออกมาหมดแล้ว

จีน

陳凡笑著發出邀請。

ไทย

เฉินฝานยิ้มแล้วเอ่ยชวน

จีน

“一塊走走?”

ไทย

“ไปเดินเล่นด้วยกันไหม?”

จีน

蘇若初遲疑了一下。

ไทย

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

จีน

“我……不能出來太久,我媽還在家……”

ไทย

“ฉัน…ออกมาได้นานเกินไปไม่ได้ แม่ยังอยู่ที่บ้าน…”

จีน

陳凡笑著點點頭。

ไทย

เฉินฝานยิ้มพลางพยักหน้า

จีน

“放心。就幾分鐘,然後我就安全把你送回來。”

ไทย

“วางใจเถอะ แค่ไม่กี่นาที แล้วฉันจะพาเธอกลับมาส่งอย่างปลอดภัย”

จีน

“你要是實在不放心,要不我把警察叔叔的電話號碼告訴你總行了吧?”

ไทย

“ถ้าเธอไม่วางใจจริง ๆ งั้นฉันบอกเบอร์โทรศัพท์ของคุณตำรวจให้เอาไหม?”

จีน

蘇若初嫵媚地翻了個白眼。

ไทย

ซูรั่วชูกลอกตาใส่อย่างมีเสน่ห์

จีน

也不講話,主動朝小區外面走去。

ไทย

เธอไม่พูดอะไร แต่เดินออกไปนอกหมู่บ้านเอง

จีน

陳凡笑笑,推著自行車快步跟上。

ไทย

เฉินฝานยิ้มแล้วจูงจักรยานเดินตามไปอย่างรวดเร็ว

จีน

兩人並未注意,此刻五樓的陽台上。

ไทย

ทั้งสองไม่ทันสังเกตว่า ในเวลานี้บนระเบียงชั้นห้า

จีน

蘇若初的媽媽林菀秀正一臉陰沉地站在陽台上,望著兩人的背影,表情不太好看。

ไทย

หลินหว่านซิ่วมารดาของซูรั่วชูกำลังยืนอยู่บนระเบียงด้วยสีหน้ามืดมน มองแผ่นหลังของทั้งคู่ สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก

จีน

馬路上,兩個年輕人並排走在一起。

ไทย

บนถนน คนหนุ่มสาวสองคนเดินเคียงข้างกัน

จีน

路燈下兩人的影子緩緩融合到一起,看上去就像是一對依偎的戀人。

ไทย

ใต้แสงไฟถนน เงาของทั้งสองค่อย ๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน ดูราวกับคู่รักที่กำลังแนบชิดกัน

จีน

蘇若初低著頭默不作聲。

ไทย

ซูรั่วชูก้มหน้าไม่พูดไม่จา

จีน

陳凡則是用一隻手推著自行車,另外一隻手看似隨意地晃來晃去。

ไทย

ส่วนเฉินฝานใช้มือข้างหนึ่งจูงจักรยาน อีกข้างแกว่งไปมาอย่างดูเหมือนไม่ใส่ใจ

จีน

終於,兩人的手指輕輕碰觸到一起。

ไทย

ในที่สุด ปลายนิ้วของทั้งสองก็แตะกันเบา ๆ

จีน

接著又像是觸電一般迅速分開。

ไทย

จากนั้นก็แยกออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟช็อต

จีน

最後陳凡鼓起勇氣伸手輕輕握住了蘇若初的小手。

ไทย

ท้ายที่สุด เฉินฝานก็รวบรวมความกล้า ยื่นมือไปกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูเบา ๆ

จีน

蘇若初臉蛋紅撲撲的,這一次沒有反對也沒有選擇抽回去。

ไทย

แก้มของซูรั่วชูแดงระเรื่อ คราวนี้เธอไม่ได้คัดค้าน และไม่ได้ชักมือกลับ

จีน

紅著臉跟陳凡對視一眼,陳凡立馬露出一個憨厚的傻笑。

ไทย

เธอหน้าแดงพลางสบตาเฉินฝานครู่หนึ่ง เฉินฝานก็เผยรอยยิ้มซื่อ ๆ โง่งมออกมาทันที

จีน

“就牽一小會兒。”

ไทย

“ขอจับมือแป๊บเดียวเอง”

จีน

蘇若初被這傢伙孩子般的表情打敗了。

ไทย

ซูรั่วชูพ่ายแพ้ให้กับสีหน้าราวกับเด็กน้อยของเจ้าหมอนี่

จีน

於是任由對方牽著手,兩人就這樣漫無目的地走著。

ไทย

ดังนั้นเธอจึงปล่อยให้อีกฝ่ายจูงมือ ทั้งสองเดินไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย

จีน

終於,陳凡開口了。

ไทย

ในที่สุด เฉินฝานก็เอ่ยปาก

จีน

“高考成績你查了吧?多少分?”

ไทย

“เธอเช็กคะแนนสอบเกาเข่าแล้วใช่ไหม? ได้กี่คะแนน?”

จีน

“584。”蘇若初低聲道。

ไทย

“584 คะแนน” ซูรั่วชูตอบเสียงเบา

จีน

陳凡笑笑,略帶得意的看過來。

ไทย

เฉินฝานยิ้มพลางมองมาอย่างแฝงความภาคภูมิใจเล็กน้อย

จีน

“我考了603。”

ไทย

“ฉันสอบได้ 603 คะแนน”

จีน

蘇若初突然抿嘴一笑。

ไทย

ซูรั่วชูเม้มปากยิ้มขึ้นมาในทันใด

จีน

“我已經知道了。”

ไทย

“ฉันรู้แล้ว”

จีน

“你知道了?”陳凡瞪大眼睛。

ไทย

“เธอรู้แล้วเหรอ?” เฉินฝานเบิกตากว้าง

จีน

“嗯。下午班主任打電話到我家,我順便問了你的成績。”

ไทย

“อืม ตอนบ่ายครูประจำชั้นโทรมาที่บ้าน ฉันเลยถามคะแนนของนายไปด้วย”

จีน

“班主任說你這成績都嚇到他了。”

ไทย

“ครูประจำชั้นบอกว่าคะแนนของนายทำให้เขาตกใจเลย”

จีน

“還有你這次的高考成績已經進了全校前十,全區前三十了。”

ไทย

“แล้วคะแนนสอบเกาเข่าครั้งนี้ของนายยังติดสิบอันดับแรกของโรงเรียน และติดสามสิบอันดับแรกของทั้งเขตด้วย”

จีน

蘇若初滿臉欣喜,似乎很為陳凡驕傲。

ไทย

ใบหน้าของซูรั่วชูเต็มไปด้วยความยินดี ดูเหมือนเธอจะภาคภูมิใจในตัวเฉินฝานมาก

จีน

似乎想到了什麼,突然扭頭看向陳凡。

ไทย

ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ เธอก็หันไปมองเฉินฝาน

จีน

“603分。你其實可以試著報一下那幾所知名大學了。”

ไทย

“603 คะแนน จริง ๆ แล้วนายลองสมัครมหาวิทยาลัยชื่อดังสักสองสามแห่งดูก็ได้นะ”

จีน

“有沒有後悔跟我一塊報雲海大學?”

ไทย

“นายเสียใจไหมที่สมัครมหาวิทยาลัยหยุนไห่พร้อมกับฉัน?”

จีน

陳凡咧嘴一笑,用力握住蘇若初的小手。

ไทย

เฉินฝานฉีกยิ้ม แล้วกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแน่นขึ้น

จีน

“不後悔。”

ไทย

“ไม่เสียใจ”

จีน

“考再高對我而言都沒有什麼意義。”

ไทย

“สำหรับฉันแล้ว ต่อให้สอบได้สูงกว่านี้ก็ไม่ได้มีความหมายอะไร”

จีน

“只有跟你去同一所大學才是我的願望。”

ไทย

“ความปรารถนาของฉันมีแค่การได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเธอ”

จีน

聽了這話,蘇若初心裡美滋滋的,嬌俏地看了一眼陳凡。

ไทย

เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ ในใจของซูรั่วชูก็หวานชื่น เธอมองเฉินฝานอย่างน่ารัก

จีน

昏黃的路燈下,蘇若初的眼神漂亮又迷人。

ไทย

ภายใต้แสงไฟถนนสีเหลืองสลัว ดวงตาของซูรั่วชูทั้งงดงามและมีเสน่ห์

จีน

陳凡看得有些痴了。

ไทย

เฉินฝานมองจนเคลิบเคลิ้ม

จีน

彷彿感受到了陳凡火熱的眼神,蘇若初心中一顫,頓時變得有些緊張起來。

ไทย

ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาเร่าร้อนของเฉินฝาน หัวใจของซูรั่วชูก็สั่นไหว เธอพลันรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

จีน

他不會是要吻我吧?

ไทย

เขาคงไม่ได้กำลังจะจูบฉันหรอกนะ?

จีน

正當蘇若初不知所措的時候,陳凡的腦袋已經逐漸低頭湊了過來。

ไทย

ขณะที่ซูรั่วชูทำอะไรไม่ถูก ศีรษะของเฉินฝานก็ค่อย ๆ ก้มเข้ามาใกล้

จีน

一時間,蘇若初頓時身體緊繃,大腦一片空白。

ไทย

ชั่วขณะนั้น ร่างกายของซูรั่วชูเกร็งขึ้นทันที สมองว่างเปล่าไปหมด

จีน

怎麼辦?

ไทย

ทำอย่างไรดี?

จีน

我……要不要拒絕?

ไทย

ฉัน…ควรปฏิเสธไหม?

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน