หรือว่าเขากำลังจะจูบฉัน?

Chinese

陳建業興奮地剛要撥打電話，突然抬頭又看向陳美雲。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่กำลังตื่นเต้นจนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมโทร. จู่ ๆ ก็เงยหน้ามองเฉินเหม่ยอวิ๋นอีกครั้ง

Chinese

“要不今晚去我那……”

Thai

“ไม่อย่างนั้นคืนนี้ไปบ้านฉัน…”

Chinese

結果被陳凡二姑直接打斷。

Thai

แต่ถูกคุณอารองของเฉินฝานขัดจังหวะทันที

Chinese

“行了，去你那還得重新做飯。就在我家吧，反正我這裡飯菜都是現成的。”

Thai

“พอเลย ไปบ้านพี่ก็ต้องทำกับข้าวใหม่อยู่ดี อยู่บ้านฉันนี่แหละ ยังไงกับข้าวที่นี่ก็ทำเสร็จพร้อมกินแล้ว”

Chinese

“我再去炒幾個菜……”

Thai

“เดี๋ยวฉันไปผัดกับข้าวเพิ่มอีกสักสองสามอย่าง…”

Chinese

“你把他倆先喊過來，咱們自己家人先慶祝慶祝，等什麼時候你給小凡辦升學宴了，再把所有親戚喊來熱鬧一下。”

Thai

“พี่เรียกพวกเขาสองคนมาก่อน ให้คนในครอบครัวเราฉลองกันก่อน รอพี่จัดงานเลี้ยงฉลองสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้เสี่ยวฝานเมื่อไหร่ ค่อยเรียกญาติทุกคนมาร่วมสนุกกัน”

Chinese

陳建業想了想點點頭。

Thai

เฉินเจี้ยนเย่ครุ่นคิดแล้วพยักหน้า

Chinese

“你說得對，就按你說的辦。”

Thai

“เธอพูดถูก ทำตามที่เธอว่าแล้วกัน”

Chinese

見老爸開始給三叔四叔打電話，二姑則是拉著母親李錦秋興奮地聊著。

Thai

เมื่อเห็นพ่อเริ่มโทรหาลุงสามกับลุงสี่ ส่วนอารองก็ดึงหลี่จิ่นชิวผู้เป็นแม่ไปพูดคุยอย่างตื่นเต้น

Chinese

一家人完全沉浸在巨大的驚喜跟幸福之中。

Thai

คนทั้งครอบครัวจมอยู่ในความประหลาดใจและความสุขอันยิ่งใหญ่โดยสิ้นเชิง

Chinese

陳凡一個人走出房子，來到門口外面。

Thai

เฉินฝานเดินออกจากบ้านมาคนเดียว มาถึงด้านนอกประตู

Chinese

抬頭望了一眼頭頂的星空。

Thai

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

Chinese

微微一握拳。

Thai

แล้วกำหมัดเบา ๆ

Chinese

高考，總算是有驚無險，平穩上岸了。

Thai

การสอบเกาเข่า ในที่สุดก็ผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีอันตราย

Chinese

不知道若初這會兒在做什麼？

Thai

ไม่รู้ว่าตอนนี้รั่วชูกำลังทำอะไรอยู่?

Chinese

她考了多少分呢？

Thai

เธอสอบได้กี่คะแนนนะ?

Chinese

她會不會在想我呢？

Thai

เธอจะกำลังคิดถึงฉันอยู่หรือเปล่า?

Chinese

想到這裡，陳凡有些待不住了。

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินฝานก็เริ่มอยู่ไม่ติด

Chinese

“媽，我出去一趟。”

Thai

“แม่ ผมออกไปข้างนอกหน่อยนะ”

Chinese

說完不等老媽回話，陳凡已經竄進了院子。

Thai

พูดจบโดยไม่รอให้แม่ตอบ เฉินฝานก็พุ่งเข้าไปในลานบ้านแล้ว

Chinese

“你要去哪？”

Thai

“ลูกจะไปไหน?”

Chinese

母親李錦秋追出來。

Thai

หลี่จิ่นชิวผู้เป็นแม่รีบตามออกมา

Chinese

“我去找同學，問問他們的成績……”

Thai

“ผมไปหาเพื่อน ถามคะแนนพวกเขาหน่อย…”

Chinese

“你不吃飯了？你三叔四叔他們馬上就到了。”

Thai

“ไม่กินข้าวแล้วเหรอ? ลุงสามกับลุงสี่ของลูกใกล้จะมาถึงแล้วนะ”

Chinese

陳凡騎上自行車已經往院子外面跑了。

Thai

เฉินฝานขึ้นจักรยานแล้วปั่นออกไปนอกลานบ้าน

Chinese

“我吃飽了。你們不用等我，晚上我自己回家。”

Thai

“ผมกินอิ่มแล้ว แม่ไม่ต้องรอผมหรอก คืนนี้ผมกลับบ้านเอง”

Chinese

說完一溜煙沒影了。

Thai

พูดจบก็หายลับไปในพริบตา

Chinese

“這孩子……”

Thai

“เด็กคนนี้นี่…”

Chinese

李錦秋搖搖頭，臉上卻滿是欣慰的笑容。

Thai

หลี่จิ่นชิวส่ายหน้า ทว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มปลื้มใจ

Chinese

要是平時，大晚上陳凡一個人跑出去，李錦秋說不定就要狠狠地嘮叨一番。

Thai

ถ้าเป็นยามปกติ การที่เฉินฝานออกไปข้างนอกคนเดียวตอนดึกแบบนี้ หลี่จิ่นชิวคงบ่นเขายกใหญ่ไปแล้ว

Chinese

但是現在，她是怎麼看兒子怎麼滿意。

Thai

แต่ตอนนี้ ไม่ว่ามองลูกชายอย่างไร เธอก็รู้สึกพอใจไปหมด

Chinese

陳凡騎著自行車一路狂奔，直接來到鎮上。

Thai

เฉินฝานปั่นจักรยานสุดแรงมาตลอดทาง จนมาถึงในเมืองโดยตรง

Chinese

一口氣竄到蘇若初所在的小區，趁著門衛大爺沒注意，偷偷溜了進去。

Thai

เขาปั่นพรวดเดียวมาถึงหมู่บ้านที่ซูรั่วชูอาศัยอยู่ แล้วแอบลอบเข้าไปตอนที่คุณลุงยามไม่ทันสังเกต

Chinese

前世陳凡跟蘇若初談戀愛是在大學大二時期。

Thai

ในชาติก่อน เฉินฝานกับซูรั่วชูเริ่มคบหากันตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีสอง

Chinese

當時寒假陳凡曾經偷偷過來找過蘇若初。

Thai

ตอนปิดเทอมฤดูหนาวครั้งนั้น เฉินฝานเคยแอบมาหาซูรั่วชู

Chinese

所以對蘇若初住在哪棟樓還有點印象。

Thai

ดังนั้นเขาจึงยังพอจำได้ว่าซูรั่วชูอาศัยอยู่ตึกไหน

Chinese

憑藉記憶找到蘇若初住的那棟樓，然後開始一層一層地往上數。

Thai

อาศัยความทรงจำหาอาคารที่ซูรั่วชูอาศัยอยู่ แล้วเริ่มนับชั้นขึ้นไปทีละชั้น

Chinese

數到五樓，看到屋裡的燈光還亮著。

Thai

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นห้า ก็เห็นว่าไฟในบ้านยังสว่างอยู่

Chinese

陳凡便知道家裡有人。

Thai

เฉินฝานจึงรู้ว่ามีคนอยู่ในบ้าน

Chinese

可是自己要怎麼聯繫若初？

Thai

แต่เขาจะติดต่อรั่วชูได้อย่างไร?

Chinese

難道就這樣直接闖進去？

Thai

หรือจะบุกเข้าไปตรง ๆ แบบนี้เลย?

Chinese

不用想，後果一定是被人家父母給趕出來。

Thai

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าผลลัพธ์ต้องเป็นการถูกพ่อแม่ของเธอไล่ออกมาแน่นอน

Chinese

一時間，陳凡站在樓下，有些惆悵。

Thai

ชั่วขณะนั้น เฉินฝานยืนอยู่ใต้ตึกด้วยความหดหู่เล็กน้อย

Chinese

老天爺彷彿聽到了陳凡的乞求。

Thai

ราวกับสวรรค์ได้ยินคำวิงวอนของเฉินฝาน

Chinese

正當陳凡準備推著自行車轉身離開的時候。

Thai

ขณะที่เฉินฝานกำลังจะจูงจักรยานหันหลังจากไป

Chinese

五樓一側書房的陽台上，一道熟悉的倩影出現在那裡。

Thai

บนระเบียงห้องหนังสือด้านหนึ่งของชั้นห้า เงาร่างงดงามอันคุ้นตาก็ปรากฏขึ้น

Chinese

陳凡眼神微微一喜。

Thai

ดวงตาของเฉินฝานเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

Chinese

興奮地看著那道倩影。

Thai

เขามองเงาร่างนั้นด้วยความตื่นเต้น

Chinese

蘇若初穿了一件蓬鬆的連衣裙。

Thai

ซูรั่วชูสวมเดรสพองฟูตัวหนึ่ง

Chinese

雙手撐在陽台的欄杆上，月光傾灑在她纖瘦玲瓏的身體上，彷彿披上了一道聖潔的光。

Thai

เธอใช้สองมือค้ำราวระเบียง แสงจันทร์สาดลงบนร่างผอมเพรียวอ้อนแอ้นของเธอ ราวกับสวมแสงอันศักดิ์สิทธิ์เอาไว้

Chinese

長發披肩，蘇若初靜靜地望著遠處的星空。

Thai

ผมยาวสยายคลุมไหล่ ซูรั่วชูมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในระยะไกลอย่างเงียบงัน

Chinese

腦海中想著陳凡這會兒在做什麼?

Thai

ในใจครุ่นคิดว่าเวลานี้เฉินฝานกำลังทำอะไรอยู่?

Chinese

他的成績到底是多少？

Thai

คะแนนของเขาตกลงเป็นเท่าไรกันแน่?

Chinese

他有沒有想自己？

Thai

เขาคิดถึงเธอบ้างหรือเปล่า?

Chinese

不知道是不是心有靈犀。

Thai

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะใจตรงกันหรือไม่

Chinese

她的目光往樓下一掃。

Thai

สายตาของเธอกวาดลงไปยังด้านล่าง

Chinese

接著便神情一滯，滿臉不敢置信。

Thai

จากนั้นสีหน้าก็ชะงักไป เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

Chinese

獃獃地望著樓下，那裡站著一道熟悉的身影。

Thai

เธอมองเงาร่างคุ้นเคยที่ยืนอยู่ด้านล่างอย่างเหม่อลอย

Chinese

蘇若初甚至懷疑自己看錯了。

Thai

ซูรั่วชูถึงกับสงสัยว่าตัวเองมองผิดไป

Chinese

直到樓下的那道身影舉起手朝自己揮了揮。

Thai

จนกระทั่งเงาร่างด้านล่างยกมือโบกให้เธอ

Chinese

蘇若初立馬驚喜地抬起小手捂住了嘴巴，才沒有尖叫出來。

Thai

ซูรั่วชูยกมือเล็ก ๆ ขึ้นปิดปากด้วยความยินดีในทันที จึงไม่ได้กรีดร้องออกมา

Chinese

“你……你怎麼來了？”

Thai

“คุณ…คุณมาได้ยังไง?”

Chinese

蘇若初輕聲喊了一句。

Thai

ซูรั่วชูตะโกนถามเสียงเบา

Chinese

可惜樓下的陳凡根本聽不到，雙手比劃了幾下，不知道什麼意思。

Thai

น่าเสียดายที่เฉินฝานด้านล่างไม่ได้ยินเลย เขาโบกไม้โบกมืออยู่สองสามครั้งโดยไม่รู้ว่าหมายความว่าอะไร

Chinese

“你等我一下。我馬上下去。”

Thai

“รอฉันแป๊บหนึ่งนะ ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้”

Chinese

蘇若初伸手指了指自己，又點了點陳凡。

Thai

ซูรั่วชูชี้ตัวเอง แล้วชี้ไปทางเฉินฝาน

Chinese

接著便轉身衝進屋裡。

Thai

จากนั้นก็หันหลังวิ่งเข้าไปในบ้าน

Chinese

幾分鐘后，一道漂亮的身影從樓道里躥了出來。

Thai

ไม่กี่นาทีต่อมา เงาร่างสวยงามก็พุ่งออกมาจากทางเดิน

Chinese

三兩步衝出樓道門口，蘇若初突然一個急剎。

Thai

เธอพุ่งออกจากประตูทางเดินมาสองสามก้าว ก่อนจะเบรกกะทันหัน

Chinese

再次恢復了淑女的模樣，低著頭有些矜持地朝陳凡走了過來。

Thai

จากนั้นกลับมาวางท่าทางเป็นกุลสตรีอีกครั้ง ก้มหน้าเดินเข้ามาหาเฉินฝานอย่างสำรวมเล็กน้อย

Chinese

“你……你怎麼來了？”

Thai

“คุณ…คุณมาได้ยังไง?”

Chinese

陳凡咧嘴一笑。

Thai

เฉินฝานฉีกยิ้ม

Chinese

“我想你了。”

Thai

“ฉันคิดถึงเธอ”

Chinese

蘇若初小臉蛋紅撲撲的，有些不好意思。

Thai

แก้มเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงระเรื่อ เธอดูเขินอายเล็กน้อย

Chinese

“你剛才在陽台上是在想我嘛？”

Thai

“เมื่อกี้ตอนอยู่บนระเบียง เธอกำลังคิดถึงฉันอยู่เหรอ?”

Chinese

陳凡笑著打趣一句，原本沒指望蘇若初會回答。

Thai

เฉินฝานยิ้มแซว ทั้งที่เดิมไม่ได้คาดหวังว่าซูรั่วชูจะตอบ

Chinese

沒想到蘇若初遲疑了一秒，竟然輕輕點點頭。

Thai

แต่ไม่คิดเลยว่าซูรั่วชูจะลังเลอยู่หนึ่งวินาที แล้วพยักหน้าเบา ๆ

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

低不可聞的一個嗯字，已經是這個丫頭最主動的情感表達了。

Thai

เสียงอืมแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินนี้ ก็ถือเป็นการแสดงความรู้สึกอย่างเชิงรุกที่สุดของเด็กสาวคนนี้แล้ว

Chinese

陳凡看著面前的蘇若初，眼神火熱毫不掩飾欣賞之色。

Thai

เฉินฝานมองซูรั่วชูตรงหน้า ดวงตาร้อนแรงและไม่ปิดบังความชื่นชมแม้แต่น้อย

Chinese

幾天沒見，蘇若初的長發剪短了一截，額頭前面還剪了一個齊劉海，看上去俏皮又淑女。

Thai

ไม่ได้พบกันหลายวัน ผมยาวของซูรั่วชูถูกตัดสั้นลงไปช่วงหนึ่ง และยังตัดหน้าม้าตรงด้านหน้าอีกด้วย ทำให้ดูซุกซนแต่ก็ยังเป็นกุลสตรี

Chinese

被陳凡這樣盯著打量，蘇若初有些局促。

Thai

เมื่อถูกเฉินฝานจ้องมองสำรวจเช่นนี้ ซูรั่วชูก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

Chinese

“你看啥呢。”

Thai

“มองอะไรอยู่ได้”

Chinese

“我媳婦兒真好看。”

Thai

“เมียฉันสวยจริง ๆ”

Chinese

“又胡說。誰是你媳婦兒！”

Thai

“พูดจาเหลวไหลอีกแล้ว ใครเป็นเมียฉันของนาย!”

Chinese

“是真的。”

Thai

“เรื่องจริงนะ”

Chinese

陳凡笑吟吟地說道：“你今天這個打扮真的很漂亮，我很喜歡。”

Thai

เฉินฝานพูดด้วยรอยยิ้ม “วันนี้เธอแต่งตัวสวยมากจริง ๆ ฉันชอบมาก”

Chinese

“油嘴滑舌！”

Thai

“ปากหวานจริงนะ!”

Chinese

蘇若初輕呸一聲，但是彎彎的眼梢跟微翹的嘴角已經出賣了此刻她的心情。

Thai

ซูรั่วชูแค่นเสียงเบา ๆ แต่หางตาโค้งกับมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยกลับเผยความรู้สึกของเธอในเวลานี้ออกมาหมดแล้ว

Chinese

陳凡笑著發出邀請。

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วเอ่ยชวน

Chinese

“一塊走走？”

Thai

“ไปเดินเล่นด้วยกันไหม?”

Chinese

蘇若初遲疑了一下。

Thai

ซูรั่วชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

Chinese

“我……不能出來太久，我媽還在家……”

Thai

“ฉัน…ออกมาได้นานเกินไปไม่ได้ แม่ยังอยู่ที่บ้าน…”

Chinese

陳凡笑著點點頭。

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางพยักหน้า

Chinese

“放心。就幾分鐘，然後我就安全把你送回來。”

Thai

“วางใจเถอะ แค่ไม่กี่นาที แล้วฉันจะพาเธอกลับมาส่งอย่างปลอดภัย”

Chinese

“你要是實在不放心，要不我把警察叔叔的電話號碼告訴你總行了吧？”

Thai

“ถ้าเธอไม่วางใจจริง ๆ งั้นฉันบอกเบอร์โทรศัพท์ของคุณตำรวจให้เอาไหม?”

Chinese

蘇若初嫵媚地翻了個白眼。

Thai

ซูรั่วชูกลอกตาใส่อย่างมีเสน่ห์

Chinese

也不講話，主動朝小區外面走去。

Thai

เธอไม่พูดอะไร แต่เดินออกไปนอกหมู่บ้านเอง

Chinese

陳凡笑笑，推著自行車快步跟上。

Thai

เฉินฝานยิ้มแล้วจูงจักรยานเดินตามไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

兩人並未注意，此刻五樓的陽台上。

Thai

ทั้งสองไม่ทันสังเกตว่า ในเวลานี้บนระเบียงชั้นห้า

Chinese

蘇若初的媽媽林菀秀正一臉陰沉地站在陽台上，望著兩人的背影，表情不太好看。

Thai

หลินหว่านซิ่วมารดาของซูรั่วชูกำลังยืนอยู่บนระเบียงด้วยสีหน้ามืดมน มองแผ่นหลังของทั้งคู่ สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก

Chinese

馬路上，兩個年輕人並排走在一起。

Thai

บนถนน คนหนุ่มสาวสองคนเดินเคียงข้างกัน

Chinese

路燈下兩人的影子緩緩融合到一起，看上去就像是一對依偎的戀人。

Thai

ใต้แสงไฟถนน เงาของทั้งสองค่อย ๆ หลอมรวมเข้าด้วยกัน ดูราวกับคู่รักที่กำลังแนบชิดกัน

Chinese

蘇若初低著頭默不作聲。

Thai

ซูรั่วชูก้มหน้าไม่พูดไม่จา

Chinese

陳凡則是用一隻手推著自行車，另外一隻手看似隨意地晃來晃去。

Thai

ส่วนเฉินฝานใช้มือข้างหนึ่งจูงจักรยาน อีกข้างแกว่งไปมาอย่างดูเหมือนไม่ใส่ใจ

Chinese

終於，兩人的手指輕輕碰觸到一起。

Thai

ในที่สุด ปลายนิ้วของทั้งสองก็แตะกันเบา ๆ

Chinese

接著又像是觸電一般迅速分開。

Thai

จากนั้นก็แยกออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟช็อต

Chinese

最後陳凡鼓起勇氣伸手輕輕握住了蘇若初的小手。

Thai

ท้ายที่สุด เฉินฝานก็รวบรวมความกล้า ยื่นมือไปกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูเบา ๆ

Chinese

蘇若初臉蛋紅撲撲的，這一次沒有反對也沒有選擇抽回去。

Thai

แก้มของซูรั่วชูแดงระเรื่อ คราวนี้เธอไม่ได้คัดค้าน และไม่ได้ชักมือกลับ

Chinese

紅著臉跟陳凡對視一眼，陳凡立馬露出一個憨厚的傻笑。

Thai

เธอหน้าแดงพลางสบตาเฉินฝานครู่หนึ่ง เฉินฝานก็เผยรอยยิ้มซื่อ ๆ โง่งมออกมาทันที

Chinese

“就牽一小會兒。”

Thai

“ขอจับมือแป๊บเดียวเอง”

Chinese

蘇若初被這傢伙孩子般的表情打敗了。

Thai

ซูรั่วชูพ่ายแพ้ให้กับสีหน้าราวกับเด็กน้อยของเจ้าหมอนี่

Chinese

於是任由對方牽著手，兩人就這樣漫無目的地走著。

Thai

ดังนั้นเธอจึงปล่อยให้อีกฝ่ายจูงมือ ทั้งสองเดินไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย

Chinese

終於，陳凡開口了。

Thai

ในที่สุด เฉินฝานก็เอ่ยปาก

Chinese

“高考成績你查了吧？多少分？”

Thai

“เธอเช็กคะแนนสอบเกาเข่าแล้วใช่ไหม? ได้กี่คะแนน?”

Chinese

“584。”蘇若初低聲道。

Thai

“584 คะแนน” ซูรั่วชูตอบเสียงเบา

Chinese

陳凡笑笑，略帶得意的看過來。

Thai

เฉินฝานยิ้มพลางมองมาอย่างแฝงความภาคภูมิใจเล็กน้อย

Chinese

“我考了603。”

Thai

“ฉันสอบได้ 603 คะแนน”

Chinese

蘇若初突然抿嘴一笑。

Thai

ซูรั่วชูเม้มปากยิ้มขึ้นมาในทันใด

Chinese

“我已經知道了。”

Thai

“ฉันรู้แล้ว”

Chinese

“你知道了？”陳凡瞪大眼睛。

Thai

“เธอรู้แล้วเหรอ?” เฉินฝานเบิกตากว้าง

Chinese

“嗯。下午班主任打電話到我家，我順便問了你的成績。”

Thai

“อืม ตอนบ่ายครูประจำชั้นโทรมาที่บ้าน ฉันเลยถามคะแนนของนายไปด้วย”

Chinese

“班主任說你這成績都嚇到他了。”

Thai

“ครูประจำชั้นบอกว่าคะแนนของนายทำให้เขาตกใจเลย”

Chinese

“還有你這次的高考成績已經進了全校前十，全區前三十了。”

Thai

“แล้วคะแนนสอบเกาเข่าครั้งนี้ของนายยังติดสิบอันดับแรกของโรงเรียน และติดสามสิบอันดับแรกของทั้งเขตด้วย”

Chinese

蘇若初滿臉欣喜，似乎很為陳凡驕傲。

Thai

ใบหน้าของซูรั่วชูเต็มไปด้วยความยินดี ดูเหมือนเธอจะภาคภูมิใจในตัวเฉินฝานมาก

Chinese

似乎想到了什麼，突然扭頭看向陳凡。

Thai

ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ เธอก็หันไปมองเฉินฝาน

Chinese

“603分。你其實可以試著報一下那幾所知名大學了。”

Thai

“603 คะแนน จริง ๆ แล้วนายลองสมัครมหาวิทยาลัยชื่อดังสักสองสามแห่งดูก็ได้นะ”

Chinese

“有沒有後悔跟我一塊報雲海大學？”

Thai

“นายเสียใจไหมที่สมัครมหาวิทยาลัยหยุนไห่พร้อมกับฉัน?”

Chinese

陳凡咧嘴一笑，用力握住蘇若初的小手。

Thai

เฉินฝานฉีกยิ้ม แล้วกุมมือเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแน่นขึ้น

Chinese

“不後悔。”

Thai

“ไม่เสียใจ”

Chinese

“考再高對我而言都沒有什麼意義。”

Thai

“สำหรับฉันแล้ว ต่อให้สอบได้สูงกว่านี้ก็ไม่ได้มีความหมายอะไร”

Chinese

“只有跟你去同一所大學才是我的願望。”

Thai

“ความปรารถนาของฉันมีแค่การได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเธอ”

Chinese

聽了這話，蘇若初心裡美滋滋的，嬌俏地看了一眼陳凡。

Thai

เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ ในใจของซูรั่วชูก็หวานชื่น เธอมองเฉินฝานอย่างน่ารัก

Chinese

昏黃的路燈下，蘇若初的眼神漂亮又迷人。

Thai

ภายใต้แสงไฟถนนสีเหลืองสลัว ดวงตาของซูรั่วชูทั้งงดงามและมีเสน่ห์

Chinese

陳凡看得有些痴了。

Thai

เฉินฝานมองจนเคลิบเคลิ้ม

Chinese

彷彿感受到了陳凡火熱的眼神，蘇若初心中一顫，頓時變得有些緊張起來。

Thai

ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาเร่าร้อนของเฉินฝาน หัวใจของซูรั่วชูก็สั่นไหว เธอพลันรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

Chinese

他不會是要吻我吧？

Thai

เขาคงไม่ได้กำลังจะจูบฉันหรอกนะ?

Chinese

正當蘇若初不知所措的時候，陳凡的腦袋已經逐漸低頭湊了過來。

Thai

ขณะที่ซูรั่วชูทำอะไรไม่ถูก ศีรษะของเฉินฝานก็ค่อย ๆ ก้มเข้ามาใกล้

Chinese

一時間，蘇若初頓時身體緊繃，大腦一片空白。

Thai

ชั่วขณะนั้น ร่างกายของซูรั่วชูเกร็งขึ้นทันที สมองว่างเปล่าไปหมด

Chinese

怎麼辦？

Thai

ทำอย่างไรดี?

Chinese

我……要不要拒絕？

Thai

ฉัน…ควรปฏิเสธไหม?