ฉันมีอะไรกับเขาแล้ว

Chinese

上電梯的時候，陳凡原本以為方玲說的生日宴，也就是一個包間，一兩張大桌子，大家吃頓飯就完事了。

Thai

ตอนขึ้นลิฟต์ เดิมทีเฉินฝานคิดว่างานเลี้ยงวันเกิดที่ฟางหลิงพูดถึง ก็คงเป็นแค่ห้องส่วนตัว มีโต๊ะใหญ่สักหนึ่งหรือสองโต๊ะ ทุกคนกินข้าวกันมื้อหนึ่งก็จบแล้ว

Chinese

結果方玲直接領著陳凡來到了一個小型宴會廳的門口。

Thai

แต่ฟางหลิงกลับพาเฉินฝานมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องจัดงานเลี้ยงขนาดเล็กโดยตรง

Chinese

開門之前，方玲突然調整了一下情緒，湊過來一把挽住陳凡的胳膊。

Thai

ก่อนเปิดประตู จู่ ๆ ฟางหลิงก็ปรับอารมณ์เข้าใกล้มาเกี่ยวแขนเฉินฝานไว้

Chinese

還沒等陳凡反應過來，方玲已經一把推開了宴會廳的大門，然後變戲法一般露出了一個燦爛幸福的笑容。

Thai

ยังไม่ทันที่เฉินฝานจะทันตั้งตัว ฟางหลิงก็ผลักประตูห้องจัดงานเลี้ยงเปิดออก จากนั้นก็เสกใบหน้ายิ้มแย้มเปี่ยมสุขออกมาราวกับเล่นกล

Chinese

陳凡卻徹底看傻眼了。

Thai

แต่เฉินฝานกลับยืนอึ้งจนตาค้าง

Chinese

這哪是什麼包間啊。

Thai

นี่มันห้องส่วนตัวที่ไหนกัน

Chinese

這分明是個小型宴會廳。

Thai

เห็น ๆ อยู่ว่านี่คือห้องจัดงานเลี้ยงขนาดเล็ก

Chinese

整個宴會廳至少有十幾桌客人，全都坐滿了客人，周圍還有孩童在四周追逐玩耍。

Thai

ในห้องจัดงานเลี้ยงมีแขกอย่างน้อยสิบกว่าโต๊ะ ทุกโต๊ะนั่งกันเต็มหมด รอบ ๆ ยังมีเด็ก ๆ วิ่งไล่เล่นกันอยู่

Chinese

喧鬧的聲浪瞬間撞過來，陳凡第一個念頭是立馬扭頭就走。

Thai

เสียงอึกทึกครึกโครมพุ่งเข้าปะทะทันที ความคิดแรกของเฉินฝานคือหันหลังกลับแล้วเดินหนีไปเดี๋ยวนี้

Chinese

方玲一把拽住這傢伙。

Thai

ฟางหลิงคว้าหมอนี่เอาไว้

Chinese

“你幹嘛？”

Thai

“คุณจะทำอะไร?”

Chinese

“不是，師姐，來之前你也沒說是這種大場面啊。”

Thai

“ไม่ใช่สิ รุ่นพี่สาว ก่อนมา คุณไม่ได้บอกนี่ว่างานจะใหญ่โตขนาดนี้”

Chinese

陳凡一臉苦笑，“我還是走吧。”

Thai

เฉินฝานยิ้มแหย “ผมกลับก่อนดีกว่า”

Chinese

方玲急了。

Thai

ฟางหลิงร้อนรนขึ้นมา

Chinese

“你走了我怎麼辦？”

Thai

“ถ้าคุณไปแล้วฉันจะทำยังไง?”

Chinese

“你可是答應過我的，今天必須幫我把事情擺平。”

Thai

“คุณรับปากฉันแล้ว วันนี้ต้องช่วยฉันจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย”

Chinese

陳凡哭笑不得，“要不……你換個人。”

Thai

เฉินฝานทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ “ไม่อย่างนั้น…คุณเปลี่ยนไปใช้คนอื่นสิ”

Chinese

“來不及了。就是你了。”

Thai

“ไม่ทันแล้ว ต้องเป็นคุณนี่แหละ”

Chinese

方玲軟硬兼施，“你要是今天幫了我，我欠你一個人情，以後你想讓我幹什麼都行。”

Thai

ฟางหลิงใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง “ถ้าวันนี้คุณช่วยฉัน ฉันจะติดหนี้บุญคุณคุณหนึ่งครั้ง ต่อไปคุณอยากให้ฉันทำอะไร ฉันก็ทำได้ทั้งนั้น”

Chinese

這話說得有點曖昧啊。

Thai

คำพูดนี้ฟังดูคลุมเครืออยู่หน่อย

Chinese

陳凡的目光往下一掃。

Thai

สายตาของเฉินฝานกวาดลงไปด้านล่าง

Chinese

對方的晚禮服是低領的，胸前托起來的白膩根本束縛不住，就像是兩隻兔子隨時要跳出來一樣。

Thai

ชุดราตรีของอีกฝ่ายเป็นแบบคอลึก ความขาวเนียนที่ดันขึ้นมาบริเวณหน้าอกแทบจะรัดไว้ไม่อยู่ ราวกับกระต่ายสองตัวที่พร้อมจะกระโดดออกมาได้ทุกเมื่อ

Chinese

白白嫩嫩，顫顫巍巍，尤其那條縫，深不見底，讓人心跳加速。

Thai

ทั้งขาวทั้งอ่อนนุ่ม สั่นระริก โดยเฉพาะร่องนั้นที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง ทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น

Chinese

之前倒是小瞧你了。

Thai

ก่อนหน้านี้ดูถูกคุณไปหน่อยจริง ๆ

Chinese

陳凡深吸一口氣，趕忙轉移視線。

Thai

เฉินฝานสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วรีบเบนสายตาหนี

Chinese

“陳凡，今天你要是幫我搞砸了，我……我就一輩子不理你了。”

Thai

“เฉินฝาน วันนี้ถ้าคุณช่วยฉันจนเรื่องพังล่ะก็ ฉัน…ฉันจะไม่สนใจคุณไปตลอดชีวิตเลย”

Chinese

方玲低聲嘀咕了一句，然後拉著陳凡朝對面的主桌走去，臉上很自然地又恢復了燦爛的笑容。

Thai

ฟางหลิงพึมพำเสียงเบา จากนั้นลากเฉินฝานไปยังโต๊ะประธานฝั่งตรงข้าม บนใบหน้ากลับมายิ้มแย้มอย่างเป็นธรรมชาติอีกครั้ง

Chinese

從兩人進門開始，就有人注意到了這一幕。

Thai

ตั้งแต่ทั้งสองคนก้าวเข้าประตูมา ก็มีคนสังเกตเห็นภาพนี้แล้ว

Chinese

尤其是方家的那些親戚，一個個瞪大眼睛，猶如見鬼一般。

Thai

โดยเฉพาะบรรดาญาติ ๆ ของตระกูลฟาง ต่างเบิกตากว้างทีละคน ราวกับเห็นผี

Chinese

“方……方玲挽著的那個男的是誰？”

Thai

“ผู้ชายที่ฟาง…ฟางหลิงควงแขนอยู่คือใคร?”

Chinese

“他有男朋友了？”

Thai

“เธอมีแฟนแล้วเหรอ?”

Chinese

“不是說要給她介紹劉波嗎？這是啥意思？”

Thai

“ไม่ใช่ว่าจะจับคู่เธอกับหลิวโปเหรอ? นี่มันหมายความว่ายังไง?”

Chinese

“太胡鬧了，這丫頭這是故意鬧事。”

Thai

“เหลวไหลเกินไปแล้ว ยัยเด็กนี่จงใจมาก่อเรื่องชัด ๆ”

Chinese

“嘿，今天有好戲看了……”

Thai

“เฮอะ วันนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว…”

Chinese

在場的賓客中，有人詫異，有人慌張，有人則是滿臉八卦看好戲的神情。

Thai

ในบรรดาแขกที่อยู่ในงาน บ้างก็ประหลาดใจ บ้างก็ตื่นตระหนก บ้างก็มีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นรอดูเรื่องสนุก

Chinese

對面的主桌上突然站起一個青年，氣沖沖地跑了過來。

Thai

จู่ ๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ลุกขึ้นจากโต๊ะประธานฝั่งตรงข้าม แล้ววิ่งตรงมาด้วยความโกรธ

Chinese

“誰讓他進來的？”

Thai

“ใครอนุญาตให้เขาเข้ามา?”

Chinese

陳凡有些意外。

Thai

เฉินฝานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

這不是上次見過一面的劉波劉大少嗎？

Thai

นี่ไม่ใช่คุณชายใหญ่หลิว หลิวโปที่เคยพบกันครั้งก่อนหรอกเหรอ?

Chinese

上次兩人還差點動手打起來。

Thai

ครั้งก่อนทั้งสองคนก็เกือบลงไม้ลงมือกันแล้ว

Chinese

看來方家還是沒放棄撮合他跟方玲啊。

Thai

ดูเหมือนว่าตระกูลฟางจะยังไม่ล้มเลิกความคิดที่จะจับเขากับฟางหลิงคู่กันสินะ

Chinese

“關你什麼事。”

Thai

“เกี่ยวอะไรกับคุณ”

Chinese

方玲皺著眉頭冷哼一聲。

Thai

ฟางหลิงขมวดคิ้วแล้วแค่นเสียงเย็นชา

Chinese

“閃開。”

Thai

“หลีกไป”

Chinese

劉波臉色難看。

Thai

สีหน้าของหลิวโปดูย่ำแย่

Chinese

“這是什麼地方？他這種鄉巴佬怎麼能進來？”

Thai

“ที่นี่เป็นสถานที่แบบไหน? คนบ้านนอกอย่างเขาเข้ามาได้ยังไง?”

Chinese

“玲兒，上次你胡鬧也就算了。難道今天也要當著這麼多長輩的面胡鬧嗎？”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ ครั้งก่อนคุณจะทำตัวเหลวไหลก็แล้วไปเถอะ วันนี้ยังจะมาก่อเรื่องต่อหน้าผู้อาวุโสมากมายขนาดนี้อีกเหรอ?”

Chinese

方玲看了這傢伙一眼，淡淡開口。

Thai

ฟางหลิงมองหมอนี่แวบหนึ่งก่อนพูดอย่างเรียบเฉย

Chinese

“誰說我胡鬧了？”

Thai

“ใครบอกว่าฉันก่อเรื่อง?”

Chinese

“還有我自己的事情關你什麼事？”

Thai

“อีกอย่าง เรื่องของฉันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”

Chinese

“哼。”

Thai

“หึ”

Chinese

對面主桌，有人不悅地將手裡的筷子放桌子上重重一拍。

Thai

ที่โต๊ะประธานฝั่งตรงข้าม มีคนวางตะเกียบในมือลงบนโต๊ะเสียงดังอย่างไม่พอใจ

Chinese

“玲兒，這到底是怎麼回事？”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”

Chinese

“還有這個人是誰？”

Thai

“แล้วคนคนนี้เป็นใคร?”

Chinese

方玲瞪了一眼幸災樂禍的劉波，拉著陳凡來到主桌面前。

Thai

ฟางหลิงถลึงตามองหลิวโปที่กำลังสะใจ จากนั้นลากเฉินฝานมาหยุดตรงหน้าโต๊ะประธาน

Chinese

“爸，爺爺，我給你們介紹一下。這是陳凡。我男朋友。”

Thai

“พ่อ คุณปู่ หนูจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือเฉินฝาน แฟนของหนู”

Chinese

一聽這話，這一桌的人表情全都變了。

Thai

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของทุกคนบนโต๊ะก็เปลี่ยนไป

Chinese

這一桌客人不光有方玲的父母，叔叔跟爺爺，還有劉家也就是劉波的家人。

Thai

แขกที่โต๊ะนี้ไม่เพียงมีพ่อแม่ ลุง และคุณปู่ของฟางหลิงเท่านั้น แต่ยังมีคนในครอบครัวตระกูลหลิว หรือก็คือครอบครัวของหลิวโปด้วย

Chinese

方玲突然冒出這樣一句話，無異於石破天驚。

Thai

ฟางหลิงโพล่งประโยคนี้ออกมาอย่างกะทันหัน ไม่ต่างอะไรจากฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ

Chinese

方玲的媽媽更是嚇得當場站了起來。

Thai

แม่ของฟางหลิงถึงกับตกใจจนลุกพรวดขึ้นมาตรงนั้น

Chinese

“男朋友？你什麼時候交的男朋友？我們怎麼不知道？”

Thai

“แฟน? ลูกมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมพวกเราไม่รู้?”

Chinese

方玲一撇嘴，“你們當然不知道。我這不是第一次通知你們嗎。”

Thai

ฟางหลิงเบะปาก “พวกคุณย่อมไม่รู้อยู่แล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หนูบอกพวกคุณเหรอ”

Chinese

方玲的爸爸則是冷哼一聲。

Thai

พ่อของฟางหลิงแค่นเสียงเย็นชา

Chinese

“玲兒，別胡鬧。這傢伙到底是誰。”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ อย่ามาเหลวไหล หมอนี่เป็นใครกันแน่”

Chinese

“是我男朋友。”

Thai

“เขาเป็นแฟนหนู”

Chinese

劉波這時候突然跑過來，“我知道他是誰，他叫陳凡，是雲海大學的大一新生。”

Thai

ตอนนั้นเองหลิวโปก็วิ่งเข้ามา “ผมรู้ว่าเขาเป็นใคร เขาชื่อเฉินฝาน เป็นนักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยหยุนไห่”

Chinese

聽了這話，方家的人臉色更難看了。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของคนตระกูลฟางก็ยิ่งดูแย่ลง

Chinese

竟然是個大一新生，比方玲年齡還要小。

Thai

ที่แท้ก็เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง แถมยังอายุน้อยกว่าฟางหลิงอีก

Chinese

坐在對面的劉波母親不太好看。

Thai

แม่ของหลิวโปที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

Chinese

“方總，這是什麼情況？”

Thai

“ประธานฟาง นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

Chinese

“你們不是說要撮合我家波波跟方玲嗎？”

Thai

“ไม่ใช่ว่าพวกคุณบอกว่าจะจับคู่โปโปกับฟางหลิงหรอกเหรอ?”

Chinese

“這個玩笑可一點都不好笑。”

Thai

“เรื่องล้อเล่นนี้ไม่เห็นจะน่าขำตรงไหนเลย”

Chinese

方家人頓時有些慌了。

Thai

คนตระกูลฟางเริ่มลนลานขึ้นมาทันที

Chinese

方玲媽媽趕忙起身解釋道：“孩子就是胡鬧，根本沒有的事。”

Thai

แม่ของฟางหลิงรีบลุกขึ้นอธิบาย “เด็กมันแค่ก่อเรื่อง ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ”

Chinese

“她一直沒有男朋友的……”

Thai

“เธอยังไม่มีแฟนมาตลอด…”

Chinese

方玲突然開口：“我跟陳凡是軍訓的時候認識的，我喜歡他，他也喜歡我。”

Thai

ฟางหลิงพลันพูดขึ้นว่า “ฉันรู้จักกับเฉินฝานตอนการฝึกทหาร ฉันชอบเขา และเขาก็ชอบฉัน”

Chinese

“閉嘴！胡鬧！”

Thai

“หุบปาก! เหลวไหล!”

Chinese

方玲的爸爸一拍桌子，嘭的一聲整個現場都安靜了。

Thai

พ่อของฟางหลิงตบโต๊ะดังปัง เสียงทั้งงานเงียบลงในทันที

Chinese

陳凡站在邊上，有些後悔過來了。

Thai

เฉินฝานยืนอยู่ด้านข้าง รู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่มาที่นี่

Chinese

這特么叫什麼事兒啊。

Thai

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

Chinese

“玲兒，你要是想找個人來故意氣我們……”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ ถ้าลูกอยากหาใครสักคนมากวนโมโหพวกเราโดยเจตนา…”

Chinese

方玲連忙開口：“我沒有。陳凡也不是我找來的。”

Thai

ฟางหลิงรีบพูดขึ้น “หนูไม่ได้ทำ เฉินฝานก็ไม่ใช่คนที่หนูหามา”

Chinese

“我喜歡他。我們倆好了已經三個多月了。”

Thai

“หนูชอบเขา เราสองคนคบกันมาสามเดือนกว่าแล้ว”

Chinese

“你……”

Thai

“ลูก…”

Chinese

“爸，我根本不喜歡劉波，你們為啥非要撮合我跟他在一起啊？”

Thai

“พ่อ หนูไม่ได้ชอบหลิวโปสักหน่อย ทำไมพ่อกับแม่ต้องพยายามจับคู่หนูกับเขาด้วย?”

Chinese

“我已經長大了，我的愛情我要自己做主。”

Thai

“หนูโตแล้ว ความรักของหนู หนูจะเป็นคนตัดสินใจเอง”

Chinese

方玲爸爸冷聲道：“這就是你的自己做主？你就這樣做主的？”

Thai

พ่อของฟางหลิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นี่คือการตัดสินใจเองของลูกเหรอ? ลูกตัดสินใจแบบนี้น่ะหรือ?”

Chinese

方玲梗著脖子喊道：“陳凡怎麼了？我喜歡他，他也喜歡我。”

Thai

ฟางหลิงเชิดคอร้องตะโกน “เฉินฝานเป็นอะไร? หนูชอบเขา เขาก็ชอบหนู”

Chinese

“閉嘴！我不同意你倆在一起。”

Thai

“หุบปาก! ฉันไม่อนุญาตให้พวกแกคบกัน”

Chinese

“你不同意也晚了。我已經是他的人了。”

Thai

“พ่อไม่อนุญาตก็สายไปแล้ว หนูเป็นคนของเขาแล้ว”

Chinese

嘩！

Thai

ว้าว!

Chinese

現場響起一陣驚呼。

Thai

เสียงอุทานดังขึ้นระลอกหนึ่งทั่วทั้งงาน

Chinese

大廳里的一幫客人全都表情古怪的看了過來。

Thai

แขกกลุ่มหนึ่งในห้องโถงต่างมองมาอย่างมีสีหน้าพิกล

Chinese

方家的親戚還好，那些方家的生意夥伴，此刻一個個眼神交匯，強忍笑意。

Thai

บรรดาญาติของตระกูลฟางยังพอว่า แต่เหล่าคู่ค้าทางธุรกิจของตระกูลฟางต่างสบตากัน พยายามกลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่

Chinese

方家這邊，一個個更是嚇得面色大變，如臨大敵。

Thai

ทางฝั่งตระกูลฟาง แต่ละคนยิ่งตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน ราวกับกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ

Chinese

就連陳凡都一臉詫異的偷偷瞄了一眼方玲。

Thai

แม้แต่เฉินฝานเองก็ยังมองฟางหลิงอย่างประหลาดใจแวบหนึ่ง

Chinese

心想大姐我就是隨便開了個玩笑。

Thai

ในใจคิดว่า พี่สาว ผมก็แค่พูดเล่นไปเรื่อยเปื่อยเอง

Chinese

你咋還真敢說呢。

Thai

คุณกล้าพูดออกมาจริง ๆ ได้ยังไง

Chinese

這女人是真彪。彪子一個。

Thai

ผู้หญิงคนนี้ห้าวเกินไปแล้ว ห้าวเป็นบ้าเลย

Chinese

方玲媽媽衝過來，一把抓住女兒的手。

Thai

แม่ของฟางหลิงวิ่งเข้ามา คว้ามือของลูกสาวเอาไว้

Chinese

“玲兒，別鬧了。千萬別胡說，別再惹你爸生氣了……”

Thai

“หลิงเอ๋อร์ อย่าก่อเรื่องเลย อย่าพูดจาเหลวไหลเด็ดขาด อย่าทำให้พ่อโมโหไปมากกว่านี้…”

Chinese

對面方玲的爸爸則是臉色陰沉，咬牙切齒。

Thai

ส่วนพ่อของฟางหลิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามมีสีหน้ามืดครึ้ม กัดฟันกรอด

Chinese

“我再問你一遍。”

Thai

“ฉันจะถามแกอีกครั้ง”

Chinese

“你跟他是什麼關係？”

Thai

“แกกับเขามีความสัมพันธ์อะไรกัน?”

Chinese

方玲面無表情，扭過頭去。

Thai

ฟางหลิงมีสีหน้าไร้อารมณ์ แล้วหันหน้าหนีไป

Chinese

“我沒有胡說，我跟陳凡是真心相愛。而且……”

Thai

“หนูไม่ได้พูดเหลวไหล หนูกับเฉินฝานรักกันจริง ๆ อีกอย่าง…”

Chinese

“我已經跟他睡了，是他的女人了。”

Thai

“หนูนอนกับเขาแล้ว หนูเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว”

Chinese

嘭！

Thai

ปัง!

Chinese

一個杯子狠狠摔了過來，陳凡眼疾手快趕忙上前擋在方玲面前。

Thai

แก้วใบหนึ่งถูกขว้างเข้ามาอย่างแรง เฉินฝานไหวตัวเร็ว รีบก้าวขึ้นมาบังอยู่ตรงหน้าฟางหลิง

Chinese

茶杯摔在兩人腳下，碎片茶漬四濺。

Thai

ถ้วยชาตกกระแทกพื้นตรงเท้าของทั้งสองคน เศษแก้วกับคราบน้ำชากระเด็นกระจายไปทั่ว