บทที่ 40

แม่ยายบอกให้ผมอยู่ห่างจากลูกสาวของเธอหน่อย

丈母娘讓我離她女兒遠一點

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

陳凡低頭看看手腕上的紅繩手串。

ไทย

เฉินฝานก้มมองกำไลเชือกแดงบนข้อมือ

จีน

然後又抬頭看看面前的蘇若初。

ไทย

จากนั้นก็เงยหน้ามองซูรั่วชูตรงหน้า

จีน

臉上的表情哭笑不得。

ไทย

สีหน้าทั้งร้องไห้ก็ไม่ใช่ หัวเราะก็ไม่เชิง

จีน

是既激動又覺得好笑。

ไทย

ทั้งตื่นเต้นและรู้สึกขบขัน

จีน

好笑自然是因為蘇若初剛剛這番話。

ไทย

ที่รู้สึกขบขันย่อมเป็นเพราะคำพูดเมื่อครู่นี้ของซูรั่วชู

จีน

陳凡沒想到到蘇若初如此感性,看部電影就把自己的感情帶入進去了。

ไทย

เฉินฝานไม่คิดเลยว่าซูรั่วชูจะอ่อนไหวถึงเพียงนี้ แค่ดูภาพยนตร์เรื่องหนึ่งก็อินกับความรู้สึกของตัวเองเข้าไปแล้ว

จีน

還鼓起勇氣對自己說出了如此一番情真意切的心裡話。

ไทย

ถึงกับรวบรวมความกล้า พูดความในใจที่จริงใจอย่างยิ่งออกมากับเขา

จีน

激動自然是因為手腕上的這條手串。

ไทย

ส่วนที่รู้สึกตื่นเต้นย่อมเป็นเพราะกำไลเชือกแดงบนข้อมือ

จีน

前世,陳凡曾經一飛衝天,富可敵國。

ไทย

ในชาติก่อน เฉินฝานเคยทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด ร่ำรวยจนเทียบได้กับทั้งประเทศ

จีน

身邊美女形形色色,財富如過眼雲煙。

ไทย

หญิงงามรอบกายมีสารพัดรูปแบบ ทรัพย์สินเงินทองก็เป็นเพียงสิ่งชั่วครู่ดุจเมฆหมอก

จีน

但是他都不感興趣,活的猶如行屍走肉。

ไทย

แต่เขากลับไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ใช้ชีวิตราวกับคนไร้วิญญาณ

จีน

哪怕到生命的最後一刻。

ไทย

แม้กระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต

จีน

陳凡把所有的財富都捐了出去,臨走前,懷裡只抱著一樣東西。

ไทย

เฉินฝานบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดออกไป ก่อนจากโลกนี้ไป ในอ้อมอกของเขามีเพียงสิ่งเดียว

จีน

就是這個紅繩手串。

ไทย

นั่นก็คือกำไลเชือกแดงเส้นนี้

จีน

只因為他是蘇若初送給自己的。

ไทย

เพียงเพราะมันเป็นสิ่งที่ซูรั่วชูมอบให้เขา

จีน

是兩人的定情之物。

ไทย

เป็นของแทนใจของทั้งสองคน

จีน

陳凡珍視無比。

ไทย

เฉินฝานจึงหวงแหนมันเป็นอย่างยิ่ง

จีน

重生之後,陳凡再次遇到了蘇若初。

ไทย

หลังจากเกิดใหม่ เฉินฝานก็ได้พบกับซูรั่วชูอีกครั้ง

จีน

漸漸把紅繩手串的事情給忘記了。

ไทย

เขาค่อย ๆ ลืมเรื่องกำไลเชือกแดงไป

จีน

然而未曾想,一切都跟前世一模一樣。

ไทย

ทว่าไม่คาดคิดเลยว่า ทุกอย่างจะเหมือนกับในชาติก่อนทุกประการ

จีน

蘇若初竟然又送了自己一條一模一樣的紅繩手串作為定情之物。

ไทย

ซูรั่วชูถึงกับมอบกำไลเชือกแดงที่เหมือนกันทุกประการให้เขาอีกครั้ง เพื่อเป็นของแทนใจ

จีน

唯一的區別是,時間上比前世提前了至少兩年。

ไทย

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ เวลานั้นเร็วกว่าในชาติก่อนอย่างน้อยสองปี

จีน

輕輕撫摸著手腕上的紅繩,陳凡突然伸手一把將蘇若初抱進懷裡。

ไทย

เฉินฝานลูบเชือกแดงบนข้อมือเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือโอบซูรั่วชูเข้ามาในอ้อมอก

จีน

“你放心,我這輩子都不會跟你分手的。”

ไทย

“เธอวางใจเถอะ ชาตินี้ฉันจะไม่มีวันเลิกกับเธอ”

จีน

蘇若初俏臉微紅,嗔怪道。

ไทย

ใบหน้างดงามของซูรั่วชูขึ้นสี เธอตำหนิเขาอย่างแง่งอน

จีน

“別鬧,我手上還拿著零食呢,會弄髒衣服的……”

ไทย

“อย่าซนสิ มือฉันยังถือขนมอยู่เลย เดี๋ยวเสื้อผ้าจะเปื้อน…”

จีน

陳凡卻不肯放手,輕輕將腦袋往蘇若初的秀髮中拱了拱。

ไทย

แต่เฉินฝานไม่ยอมปล่อยมือ เขาซุกศีรษะเข้าไปในเส้นผมสวยของซูรั่วชูเบา ๆ

จีน

“再讓我抱一會兒。”

ไทย

“ขอฉันกอดอีกสักพัก”

จีน

“若初。”

ไทย

“รั่วชู”

จีน

蘇若初趴在陳凡懷裡,輕輕嗯了一聲。

ไทย

ซูรั่วชูนอนพิงอยู่ในอ้อมอกของเฉินฝาน แล้วขานรับเบา ๆ

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

“我好想你。”

ไทย

“ฉันคิดถึงเธอมาก”

จีน

“我知道了。”

ไทย

“ฉันรู้แล้ว”

จีน

“我……”

ไทย

“ฉัน…”

จีน

陳凡剛要說什麼,卻突然被一道冷冰冰的聲音給打斷了。

ไทย

เฉินฝานเพิ่งจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ก็ถูกเสียงเย็นชาเสียงหนึ่งขัดจังหวะเสียก่อน

จีน

“若初!”

ไทย

“รั่วชู!”

จีน

突如其來的聲音嚇得蘇若初身體一顫,連忙一把推開陳凡。

ไทย

เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้ร่างของซูรั่วชูสะดุ้ง เธอรีบผลักเฉินฝานออกทันที

จีน

滿臉詫異的看著馬路邊上停著的那輛私家車,以及旁邊站著的那個女人。

ไทย

เธอมองรถยนต์ส่วนตัวที่จอดอยู่ริมถนน รวมถึงผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างรถด้วยสีหน้าประหลาดใจ

จีน

“媽……”

ไทย

“แม่…”

จีน

蘇若初頓時嚇得面色慌張,有些緊張的看了一眼陳凡。

ไทย

ซูรั่วชูตกใจจนสีหน้าลนลานขึ้นมาทันที แล้วมองเฉินฝานอย่างประหม่า

จีน

陳凡則是意外的看了一眼不知何時出現的林菀秀。

ไทย

เฉินฝานเองก็มองหลินหว่านซิ่วที่ไม่รู้ว่าปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไรด้วยความประหลาดใจ

จีน

前世他認識林菀秀,但是兩人卻從未正式見過面。

ไทย

ในชาติก่อนเขารู้จักหลินหว่านซิ่ว แต่ทั้งสองไม่เคยพบหน้ากันอย่างเป็นทางการ

จีน

林菀秀穿著一身灰色職場工裝,長發盤頭,顯得十分幹練。

ไทย

หลินหว่านซิ่วสวมชุดทำงานสีเทา รวบผมยาวไว้ด้านหลัง ดูคล่องแคล่วทะมัดทะแมงอย่างยิ่ง

จีน

臉上畫著十分精緻的妝容,絲毫看不出這是個四十多歲的女人。

ไทย

ใบหน้าของเธอแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางประณีตจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นผู้หญิงวัยสี่สิบกว่า

จีน

此刻林菀秀正怒氣沖沖的盯著陳凡跟蘇若初兩人,那眼神,彷彿要吃人。

ไทย

เวลานี้หลินหว่านซิ่วกำลังจ้องเฉินฝานกับซูรั่วชูด้วยความโกรธจัด แววตานั้นราวกับจะกินคน

จีน

“媽……”

ไทย

“แม่…”

จีน

蘇若初趕忙跑過去,想要通過撒嬌避免媽媽生氣。

ไทย

ซูรั่วชูรีบวิ่งเข้าไป หวังใช้การออดอ้อนหลีกเลี่ยงไม่ให้แม่โกรธ

จีน

“媽,你怎麼在這啊?”

ไทย

“แม่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?”

จีน

林菀秀掃了一眼女兒,冷哼一聲。

ไทย

หลินหว่านซิ่วมองลูกสาวแวบหนึ่งแล้วแค่นเสียงเย็นชา

จีน

“你不是跟我說要去同學家玩嗎?”

ไทย

“ไหนลูกบอกแม่ว่าจะไปเล่นที่บ้านเพื่อนไม่ใช่เหรอ?”

จีน

“哼,要不是我恰好經過,恐怕還要被你一直蒙在鼓裡呢。”

ไทย

“หึ ถ้าแม่ไม่ได้บังเอิญผ่านมาล่ะก็ เกรงว่าคงถูกลูกปิดบังไปเรื่อย ๆ”

จีน

“你行啊。竟然學會撒謊欺騙媽媽了……”

ไทย

“เก่งนักนะ ถึงกับหัดโกหกหลอกแม่แล้ว…”

จีน

蘇若初小臉通紅,有些緊張。

ไทย

ใบหน้าเล็ก ๆ ของซูรั่วชูแดงก่ำอย่างประหม่า

จีน

“媽,你聽我說……”

ไทย

“แม่ ฟังหนูก่อน…”

จีน

“你給我閉嘴!”

ไทย

“หุบปาก!”

จีน

“現在立刻給我上車上等著。”

ไทย

“ขึ้นไปรอบนรถเดี๋ยวนี้”

จีน

“媽,你……”

ไทย

“แม่คะ…”

จีน

林菀秀突然一瞪眼。

ไทย

หลินหว่านซิ่วเบิกตาถลึงขึ้นทันที

จีน

“我讓你去車上等著?沒聽到嗎?”

ไทย

“แม่บอกให้ไปรอบนรถไม่ได้ยินหรือไง?”

จีน

“還是說你連我的話都不聽了?”

ไทย

“หรือว่าลูกไม่ฟังคำพูดของแม่แล้ว?”

จีน

蘇若初倔強的站在原地,眼眶紅了。

ไทย

ซูรั่วชูยืนดื้อดึงอยู่ที่เดิม ดวงตาแดงก่ำ

จีน

陳凡這時候走了過來。

ไทย

ตอนนั้นเองเฉินฝานก็เดินเข้ามา

จีน

“阿姨,您先別生氣……”

ไทย

“คุณป้าอย่าเพิ่งโกรธเลยครับ…”

จีน

林菀秀突然盯著陳凡。

ไทย

หลินหว่านซิ่วหันมาจ้องเฉินฝาน

จีน

“這裡有你說話的份?一邊站著去。”

ไทย

“ที่นี่มีที่ให้เธอพูดด้วยเหรอ? ไปยืนอยู่ข้าง ๆ”

จีน

陳凡看了一眼蘇若初,苦笑著聳聳肩站到一旁。

ไทย

เฉินฝานมองซูรั่วชู แล้วหัวเราะขื่น ๆ พลางยักไหล่เดินไปยืนด้านข้าง

จีน

蘇若初生氣了。

ไทย

ซูรั่วชูโกรธขึ้นมา

จีน

“媽你幹嘛啊,幹嘛不分青紅皂白就朝人家發火。”

ไทย

“แม่ทำอะไรน่ะคะ ทำไมถึงไม่แยกแยะถูกผิดแล้วพาลโกรธเขาไปด้วย”

จีน

“不分青紅皂白?”林菀秀冷哼一聲。

ไทย

“ไม่แยกแยะถูกผิด?” หลินหว่านซิ่วแค่นเสียงเย็นชา

จีน

“我自己長眼睛了,難道我剛剛沒看到嗎?”

ไทย

“แม่มีตาของตัวเอง เมื่อกี้แม่เห็นกับตาหรือเปล่าล่ะ?”

จีน

見女兒尷尬的噎住,林菀秀伸手一指旁邊的汽車。

ไทย

เมื่อเห็นลูกสาวอึกอักจนพูดไม่ออก หลินหว่านซิ่วก็ยกมือชี้ไปยังรถยนต์ข้าง ๆ

จีน

“現在立刻去車上,別逼我發火。”

ไทย

“ไปขึ้นรถเดี๋ยวนี้ อย่าบังคับให้แม่โมโห”

จีน

陳凡悄悄給蘇若初打了一個眼色,示意她聽話。

ไทย

เฉินฝานส่งสายตาให้ซูรั่วชูอย่างลับ ๆ บอกเป็นนัยให้เธอเชื่อฟัง

จีน

蘇若初這才氣呼呼的一跺腳,轉身上了車。

ไทย

ซูรั่วชูจึงกระทืบเท้าอย่างขุ่นเคือง ก่อนหันหลังขึ้นรถ

จีน

這一幕反倒讓林菀秀更加生氣了。

ไทย

ภาพนั้นกลับยิ่งทำให้หลินหว่านซิ่วโกรธมากกว่าเดิม

จีน

閨女連自己的話都不聽,卻對這臭小子的話言聽計從。

ไทย

ลูกสาวไม่ฟังคำพูดของแม่ตัวเอง แต่กลับเชื่อฟังคำพูดของไอ้เด็กเวรนี่ทุกอย่าง

จีน

當媽的怎麼可能開心。

ไทย

คนเป็นแม่จะอารมณ์ดีได้อย่างไร

จีน

“你跟我過來。”

ไทย

“เธอมานี่”

จีน

林菀秀氣呼呼的往旁邊走了幾步。

ไทย

หลินหว่านซิ่วเดินไปด้านข้างสองสามก้าวอย่างโกรธจัด

จีน

陳凡跟過來,主動問道。

ไทย

เฉินฝานเดินตามไป แล้วเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน

จีน

“阿姨,您是不是有話想跟我講。”

ไทย

“คุณป้ามีอะไรอยากคุยกับผมหรือเปล่าครับ”

จีน

“你跟我女兒是同班同學?”

ไทย

“เธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นของลูกสาวฉัน?”

จีน

“是。”

ไทย

“ครับ”

จีน

陳凡點頭,“不光是同班同學,我們倆還是同桌。”

ไทย

เฉินฝานพยักหน้า “ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมชั้นครับ พวกเรายังนั่งโต๊ะเดียวกันด้วย”

จีน

“你倆誰追的誰?”

ไทย

“ใครเป็นฝ่ายจีบใคร?”

จีน

“我追的她。”

ไทย

“ผมจีบเธอครับ”

จีน

林菀秀盯著陳凡居高臨下一副審問犯人的態度。

ไทย

หลินหว่านซิ่วมองเฉินฝานจากที่สูงด้วยท่าทีราวกับกำลังสอบสวนผู้ต้องหา

จีน

“你倆搞在一起多久了?”

ไทย

“พวกเธอสองคนคบกันมานานแค่ไหนแล้ว?”

จีน

陳凡眉頭一皺,有些不悅。

ไทย

เฉินฝานขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

จีน

“阿姨,您怎麼說我都沒關係,但是這樣說自己閨女,不太好吧?”

ไทย

“คุณป้าจะพูดกับผมยังไงก็ไม่เป็นไรครับ แต่พูดถึงลูกสาวตัวเองแบบนี้คงไม่ค่อยดีเท่าไร”

จีน

“我用不著你來教育。”林菀秀冷哼一聲。

ไทย

“ฉันไม่ต้องให้เธอมาสั่งสอน” หลินหว่านซิ่วแค่นเสียงเย็นชา

จีน

“回答我的問題。”

ไทย

“ตอบคำถามฉัน”

จีน

陳凡嘆息一聲。

ไทย

เฉินฝานถอนหายใจ

จีน

“沒多久,高考最後三天若初才同意的。”

ไทย

“ไม่นานครับ รั่วชูเพิ่งตกลงคบกับผมในช่วงสามวันสุดท้ายก่อนการสอบเกาเข่า”

จีน

林菀秀死死盯著陳凡,像是要看穿他是否撒謊。

ไทย

หลินหว่านซิ่วจ้องเฉินฝานเขม็ง ราวกับต้องการมองให้ทะลุว่าเขากำลังโกหกหรือไม่

จีน

“你……跟我女兒有沒有越界?”

ไทย

“เธอ…กับลูกสาวฉันมีความสัมพันธ์เกินเลยกันหรือยัง?”

จีน

陳凡瞥了一眼這女人,遲疑了一下,搖搖頭。

ไทย

เฉินฝานเหลือบมองผู้หญิงคนนี้ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า

จีน

“沒有。”

ไทย

“ยังครับ”

จีน

林菀秀明顯鬆了一口氣。

ไทย

หลินหว่านซิ่วเห็นได้ชัดว่าผ่อนลมหายใจโล่งอก

จีน

“離開她!”

ไทย

“เลิกกับลูกสาวฉันซะ!”

จีน

“以後離我女兒遠一點。”

ไทย

“ต่อไปอยู่ให้ห่างจากลูกสาวฉัน”

จีน

陳凡抬頭看過來。

ไทย

เฉินฝานเงยหน้ามองเธอ

จีน

“為什麼?”

ไทย

“ทำไมครับ?”

จีน

“為什麼?”林菀秀冷笑一聲。

ไทย

“ทำไม?” หลินหว่านซิ่วหัวเราะเยาะ

จีน

“你覺得你配跟我女兒在一起嗎?”

ไทย

“เธอคิดว่าเธอคู่ควรกับลูกสาวฉันหรือ?”

จีน

“她年輕單純,很容易被欺騙,但是我不會讓我閨女上當的。”

ไทย

“ลูกสาวฉันยังเด็กและใสซื่อ หลอกได้ง่าย แต่ฉันจะไม่ปล่อยให้ลูกถูกหลอกแน่”

จีน

“你倆到此為止,以後也別想了。”

ไทย

“พวกเธอสองคนจบกันแค่นี้ ต่อไปก็ไม่ต้องคิดอะไรอีก”

จีน

“我也不可能讓我女兒跟你在一起。”

ไทย

“ฉันไม่มีทางยอมให้ลูกสาวคบกับเธอเด็ดขาด”

จีน

陳凡也笑了。

ไทย

เฉินฝานเองก็หัวเราะออกมา

จีน

“抱歉。我辦不到。”

ไทย

“ขอโทษครับ ผมทำไม่ได้”

จีน

林菀秀盯著陳凡看了好幾秒,突然開口。

ไทย

หลินหว่านซิ่วจ้องเฉินฝานอยู่นานหลายวินาที ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นกะทันหัน

จีน

“我調查過你的資料。”

ไทย

“ฉันตรวจสอบประวัติของเธอมาแล้ว”

จีน

“平時學習一直在班上屬於中游水準,雖然這次高考超常發揮,考的不錯。”

ไทย

“ปกติผลการเรียนของเธออยู่ระดับกลาง ๆ ของห้องมาโดยตลอด แม้ว่าครั้งนี้จะทำได้ดีเกินคาดในการสอบเกาเข่า”

จีน

“但是在我看來,這並不算什麼。”

ไทย

“แต่ในสายตาฉัน มันไม่ได้มีความหมายอะไร”

จีน

“我還知道你爸媽都是鄉下人,你們住的是自建小平房,生活條件不算太好。”

ไทย

“ฉันยังรู้อีกว่าพ่อแม่ของเธอเป็นคนชนบท บ้านที่พวกเธออยู่ก็เป็นบ้านชั้นเดียวที่สร้างขึ้นเอง สภาพความเป็นอยู่ไม่ได้ดีนัก”

จีน

“你覺得就你的條件,跟我女兒在一起合適嗎?”

ไทย

“เธอคิดว่าด้วยเงื่อนไขของตัวเอง จะเหมาะสมกับลูกสาวฉันหรือ?”

จีน

陳凡反問:“難道愛情就必須跟物質掛鉤?”

ไทย

เฉินฝานย้อนถาม “หรือว่าความรักจำเป็นต้องผูกติดกับวัตถุเงินทองด้วยครับ?”

จีน

林菀秀突然被逗笑了。

ไทย

หลินหว่านซิ่วพลันหลุดหัวเราะออกมา

จีน

“說出這話就證明你還真是年輕。”

ไทย

“การพูดแบบนี้พิสูจน์ได้ว่าเธอยังเด็กจริง ๆ”

จีน

“我也不跟你廢話。”

ไทย

“ฉันก็ไม่พูดไร้สาระกับเธอแล้ว”

จีน

“一句話,你離開我女兒,我可以給你一筆經濟補償。”

ไทย

“พูดสั้น ๆ เธอเลิกกับลูกสาวฉันซะ ฉันจะให้เงินชดเชยก้อนหนึ่งกับเธอ”

จีน

“你大學四年的學費我可以幫你承包。”

ไทย

“ค่าเล่าเรียนมหาวิทยาลัยสี่ปีของเธอ ฉันจะช่วยออกให้เอง”

จีน

聽到這裡,陳凡也笑了。

ไทย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินฝานก็หัวเราะออกมาเช่นกัน

จีน

“您是長輩,我尊重您,所以我再跟您重複一遍我的態度。”

ไทย

“คุณเป็นผู้อาวุโส ผมเคารพคุณ ดังนั้นผมจะย้ำจุดยืนของผมกับคุณอีกครั้ง”

จีน

“我不會跟蘇若初分開。”

ไทย

“ผมจะไม่แยกจากซูรั่วชู”

จีน

“這輩子,我非她不娶。”

ไทย

“ชาตินี้ผมจะแต่งงานกับเธอคนเดียว”

จีน

“阿姨,您可能對我這個人不太了解,沒關係,以後咱們有的是時間可以慢慢相處。”

ไทย

“คุณป้าอาจยังไม่เข้าใจตัวผมดีนัก ไม่เป็นไรครับ ต่อจากนี้เรายังมีเวลาค่อย ๆ ทำความรู้จักกันอีกมาก”

จีน

“等過幾年我們大學畢業,結了婚,您就是我的丈母娘,到時候,我會親自向您證明,我配得上您的女兒。”

ไทย

“รออีกไม่กี่ปี พวกเราเรียนจบมหาวิทยาลัยและแต่งงานกัน คุณป้าก็จะกลายเป็นแม่ยายของผม ถึงตอนนั้นผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นด้วยตัวเองว่า ผมคู่ควรกับลูกสาวของคุณ”

จีน

說完這話,陳凡微微朝對方一躬身。

ไทย

พูดจบ เฉินฝานก็โค้งกายเล็กน้อยให้เธอ

จีน

轉身離開了。

ไทย

แล้วหมุนตัวจากไป

จีน

望著陳凡的背影,林菀秀眯著眼睛,臉色陰沉。

ไทย

หลินหว่านซิ่วมองแผ่นหลังของเฉินฝาน หรี่ตาลง สีหน้ามืดครึ้ม

จีน

最後冷哼一聲,轉身離開。

ไทย

สุดท้ายเธอแค่นเสียงเย็นชา ก่อนหมุนตัวจากไป

จีน

“年齡不大,口氣倒是不小。”

ไทย

“อายุยังน้อย แต่ปากกล้าไม่เบาเลย”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน