เจ้าของนี่ชอบทำตัวโชว์จริง ๆ

Chinese

“喂，你到底要帶我去哪啊？”

Thai

“เฮ้ย แกจะพาฉันไปไหนกันแน่”

Chinese

蘇若初實在是忍不住了，輕輕拍了拍陳凡的肩膀問道。

Thai

ซูรั่วชูทนไม่ไหว จึงเอามือเบา ๆ ตบบ่าเฉินฝานแล้วถาม

Chinese

如果某人想要去酒店，她內心其實是不會拒絕的。

Thai

ถ้าคนบางคนอยากจะไปโรงแรม เธอในใจจริงก็ไม่ปฏิเสธหรอก

Chinese

因為已經提前給自己做好了心理建設。

Thai

เพราะตั้งใจสร้างความพร้อมทางจิตใจให้ตัวเองไว้ล่วงหน้าแล้ว

Chinese

畢竟，她認定了這個人。

Thai

อย่างน้อย… เธอก็ยึดมั่นในคนคนนี้แล้ว

Chinese

認定了這輩子，就他了。

Thai

ยึดมั่นว่าชาตินี้ ก็มันเขาคนนี้แหละ

Chinese

可是陳凡騎自行車載著自己，已經路過了好幾個酒店了。

Thai

แต่เฉินฝานขี่จักรยานพาเธอไป ผ่านโรงแรมมาแล้วหลายแห่ง

Chinese

陳凡卻絲毫沒有停下的意思。

Thai

เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยสักนิด

Chinese

而且看路線，兩人早就離開了大學城了，都快跑到西城區去了。

Thai

ดูจากเส้นทางแล้ว ทั้งสองออกจากเมืองมหาวิทยาลัยมานานแล้ว แถมเกือบจะวิ่งไปถึงเขตซีเฉิงแล้ว

Chinese

“你要帶我去俱樂部嗎？”

Thai

“แกจะพาฉันไปคลับเหรอ”

Chinese

蘇若初只記得西城有陳凡的俱樂部在那，除此之外，她想不到還要去那裡的理由。

Thai

ซูรั่วชูจำได้แค่ว่าซีเฉิงมีคลับของเฉินฝานอยู่ที่นั่น นอกจากนี้เธอก็นึกไม่ออกว่าจะมีเหตุผลอื่นที่ต้องไปที่นั่น

Chinese

然而陳凡只是哈哈一笑，根本不回答自己的問題。

Thai

แต่เฉินฝานก็แค่หัวเราะฮ้าฮ่า ไม่ตอบคำถามของเธอเลย

Chinese

擺明了要把神秘感留到最後。

Thai

ชัด ๆ ว่าตั้งใจจะเก็บความลึกลับไว้จนถึงที่สุด

Chinese

“哼。”

Thai

“หือ”

Chinese

見對方這樣，蘇若初索性嬌哼一聲，懶得問了。

Thai

เห็นอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ ซูรั่วชูก็เลยครางเสียงหวาน ๆ หนึ่งครั้ง ขี้เกียจจะถามต่อ

Chinese

我倒要看看你到底要帶我去哪？

Thai

ฉันจะดูสักหน่อยว่าแกจะพาฉันไปไหนกันแน่

Chinese

就不信你還能把我給賣了。

Thai

ไม่เชื่อหรอกว่าแกจะขายฉันได้

Chinese

又騎了差不多二十分鐘，陳凡總算是停下來了。

Thai

ขี่ไปอีกราวยี่สิบนาที เฉินฝานก็หยุดเสียที

Chinese

“靠，失算了。騎自行車也太遠了。早知道咱倆打車過來了。”

Thai

“โว้ย คำนวณผิดแล้ว ขี่จักรยานมันไกลเกินไป รู้งี้เราสองคนเรียกแท็กซี่มาก็ดี”

Chinese

聽到這話，蘇若初忍不住掩嘴嬌笑。

Thai

ได้ยินดังนั้น ซูรั่วชูก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากหัวเราะเสียงหวาน

Chinese

“怎麼？終於撐不住了？怎麼不繼續騎了？我還以為你要一口氣騎回洛城呢。”

Thai

“ไง สุดท้ายก็ทำไม่ไหวสินะ ทำไมไม่ขี่ต่อล่ะ ฉันนึกว่าแกจะขี่กลับไปหลัวเฉิงในเที่ยวเดียวซะอีก”

Chinese

陳凡嘿嘿一笑，“上次我一個人騎過來，沒這麼累啊。”

Thai

เฉินฝานยิ้มเจื่อ ๆ “เมื่อก่อนฉันขี่มาคนเดียว ไม่เห็นเหนื่อยขนาดนี้เลยนะ”

Chinese

“你這話什麼意思？”

Thai

“พูดแบบนั้นหมายความว่าไง”

Chinese

蘇若初一瞪眼，“你是嫌棄我胖啦？”

Thai

ซูรั่วชูขยี้ตา “แกรังเกียจว่าฉันอ้วนงั้นเหรอ”

Chinese

哼。

Thai

หือ

Chinese

說著就要從車上下來，結果陳凡連忙伸手攔住。

Thai

พูดจาก็เตรียมจะลงจากจักรยาน แต่เฉินฝานรีบยืนมือขวางไว้

Chinese

“別，別！千萬別下來。”

Thai

“ไม่ ๆ ๆ อย่าลงเด็ดขาด”

Chinese

“嘿嘿，我可沒說你胖，再說你一點都不胖啊。”

Thai

“เฮ้ย ฉันไม่ได้พูดว่าแกอ้วนสักหน่อย แถมแกก็ไม่ได้อ้วนเลยนี่”

Chinese

陳凡上下打量了一眼蘇若初，“媳婦兒，你知道嗎？我小時候家裡窮，經常要幫著干農活。”

Thai

เฉินฝานกวาดสายตามองซูรั่วชูตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า “เมียฉัน รู้ไหม ตอนเด็กบ้านฉันยากจน ต้องช่วยทำงานนาบ่อย ๆ”

Chinese

“那時候我要背背簍去打豬草，要不就是挑豬糞，我就這麼說吧，這麼大的糞筐，一邊裝一頭老母豬，一邊裝上你，我能一口氣上五樓……不費勁！”

Thai

“ตอนนั้นฉันต้องแบกกระบุงไปตัดหญ้าหมู หรือไม่ก็หาบมูลหมู พูดตรง ๆ นะ กระบุงมูลขนาดนี้ ข้างหนึ่งบรรจุแม่หมูตัวใหญ่ อีกข้างบรรจุแก ฉันหาบขึ้นชั้นห้าได้ในเที่ยวเดียว… ไม่เหนื่อยเลย!”

Chinese

“陳凡！”

Thai

“เฉินฝาน!”

Chinese

蘇若初一瞪眼，抬手做事就要動手。

Thai

ซูรั่วชูขยี้ตา ยกมือขึ้นเตรียมจะลงมือ

Chinese

陳凡笑嘻嘻的一把抓住蘇若初的皓腕。

Thai

เฉินฝานยิ้มแฉ่งคว้าข้อมืองามของซูรั่วชูไว้ได้

Chinese

“嘿嘿，跟你開個玩笑。”

Thai

“เฮ้ย แค่ล้อเล่นกับแกเฉย ๆ”

Chinese

“你就這樣坐著，不要下來，我推你。”

Thai

“แกนั่งอยู่แบบนี้แหละ อย่าลง ฉันเข็นเอง”

Chinese

蘇若初嬌哼一聲，抽回手掌，好奇地問道。

Thai

ซูรั่วชูครางเสียงหวาน ๆ ดึงมือคืน แล้วถามอย่างสงสัย

Chinese

“你到底要帶我去哪啊？”

Thai

“แกจะพาฉันไปไหนกันแน่”

Chinese

這時陳凡口袋裡的手機響了。

Thai

ขณะนั้นโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเฉินฝานก็ดังขึ้น

Chinese

陳凡掏出來看了一眼，沒理會，掛斷重新裝回了口袋。

Thai

เฉินฝานหยิบออกมามองหนึ่งครั้ง ไม่สนใจ ตัดสายแล้วใส่กลับลงกระเป๋า

Chinese

“怎麼不接啊。”蘇若初好奇。

Thai

“ทำไมไม่รับล่ะ” ซูรั่วชูสงสัย

Chinese

“廣告電話。不理它。”

Thai

“โฆษณา ไม่ต้องสนใจมัน”

Chinese

“哦……”

Thai

“อ๋อ…”

Chinese

正說著，旁邊馬路上，有路人經過。

Thai

ระหว่างที่กำลังพูดกัน บนถนนข้าง ๆ มีคนแปลกหน้าเดินผ่านมา

Chinese

“生日快樂。”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด”

Chinese

那男人笑呵呵地朝這邊揮揮手。

Thai

ชายคนนั้นยิ้มแย้มโบกมือมาทางนี้

Chinese

蘇若初愣住，“啥意思？你聽到他剛才說的嗎？”

Thai

ซูรั่วชูอึ้ง “หมายความว่าไง แกได้ยินที่เขาพูดเมื่อกี้ไหม”

Chinese

“說啥？”陳凡一臉迷茫。

Thai

“พูดว่าไง” เฉินฝานหน้างง

Chinese

“那人剛才朝我們喊生日快樂。”

Thai

“คนนั้นเมื่อกี้ตะโกนมาว่าสุขสันต์วันเกิดเรา”

Chinese

蘇若初一臉好奇的扭頭看向身後，那人已經走遠了。

Thai

ซูรั่วชูหันหัวไปมองด้านหลังอย่างสงสัย แต่คนนั้นเดินไปไกลแล้ว

Chinese

陳凡笑笑，“估計是大晚上喝多了，說胡話呢，別理他。”

Thai

เฉินฝานยิ้ม “คงดึกแล้วดื่มเยอะ พูดจาไม่รู้เรื่อง ไม่ต้องสนใจเขา”

Chinese

“可是他怎麼知道今天是我生日啊。”

Thai

“แต่เขารู้ได้ไงว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน”

Chinese

“碰巧了吧。”

Thai

“บังเอิญมั้ง”

Chinese

正說著，前面又過來一個路人，這次是個中年女人。

Thai

ระหว่างที่กำลังพูดกัน ข้างหน้าก็มีคนแปลกหน้าอีกคนเดินมา คราวนี้เป็นผู้หญิงวัยกลางคน

Chinese

這女人經過兩人身邊的時候，笑呵呵地朝蘇若初點點頭。

Thai

ผู้หญิงคนนั้นเดินผ่านตัวทั้งสองไป ยิ้มแย้มพยักหน้าให้ซูรั่วชู

Chinese

“生日快樂。”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด”

Chinese

不等蘇若初反應過來，這女人抬起手，將手上拿著的一束玫瑰花遞了過來。

Thai

ไม่ทันที่ซูรั่วชูจะทันตั้งตัว ผู้หญิงคนนั้นก็ยกมือ ส่งช่อกุหลาบที่ถืออยู่ในมือมาให้

Chinese

“送給你，幸運的小姑娘。”

Thai

“ให้เธอค่ะ สาวน้อยผู้โชคดี”

Chinese

蘇若初傻眼了，完全是下意識地伸手接過玫瑰花。

Thai

ซูรั่วชูตั้งตัวไม่ทัน ยื่นมือรับกุหลาบไปโดยสัญชาตญาณล้วน ๆ

Chinese

等她反應過來的時候，人家已經走遠了。

Thai

พอเธอได้สติ อีกฝ่ายก็เดินไปไกลแล้ว

Chinese

“這……這到底怎麼回事啊？”

Thai

“นี่… นี่มันเรื่องอะไรกันแน่”

Chinese

陳凡同樣一臉好奇，“你認識她？”

Thai

เฉินฝานก็ทำหน้าสงสัยเช่นกัน “แกรู้จักเขาเหรอ”

Chinese

“不認識啊……”蘇若初一臉哭笑不得，“真是太奇怪了。”

Thai

“ไม่รู้จักนี่…” ซูรั่วชูหน้าตลกขบขันทั้งร้องทั้งหัวเราะ “มันแปลกมากเลย”

Chinese

正說著，往前剛拐過一個路口。

Thai

ระหว่างที่กำลังพูดกัน ก็เลี้ยวผ่านหัวมุมถนนไปหนึ่งจุด

Chinese

這次過來好幾個路人，有男有女，還有小朋友。

Thai

คราวนี้มีคนแปลกหน้าเดินมาหลายคน มีทั้งชายหญิง แถมยังมีเด็กเล็กด้วย

Chinese

蘇若初一眼就看到了這些人手中，都拿著一支漂亮的玫瑰花。

Thai

ซูรั่วชูเหลือบเห็นในมือของคนพวกนี้ทันที ต่างถือกุหลาบสวยงามอยู่หนึ่งดอก

Chinese

果然，這幫人在經過兩人的時候，全都笑呵呵地主動打招呼。

Thai

จริง ๆ ด้วย พอคนพวกนี้เดินผ่านตัวทั้งสอง ต่างยิ้มแย้มทักทายเองทั้งหมด

Chinese

“生日快樂！”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด!”

Chinese

“生日快樂……”

Thai

“สุขสันต์วันเกิด…”

Chinese

“姐姐，生日快樂。”

Thai

“พี่สาวคะ สุขสันต์วันเกิดค่ะ”

Chinese

“要永遠幸福哦……”

Thai

“ขอให้มีความสุขตลอดไปนะ…”

Chinese

“啊？謝謝，謝謝……”

Thai

“เอ๊ะ? ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะ…”

Chinese

蘇若初一邊不斷地道謝，一邊伸手接過玫瑰花。

Thai

ซูรั่วชูขอบคุณไปเรื่อย ๆ พลางยื่นมือรับกุหลาบ

Chinese

不一會兒手上就抱了七八支玫瑰。

Thai

ไม่นานมือก็อุ้มกุหลาบไว้เจ็ดแปดดอก

Chinese

這次，就算是再傻，蘇若初也反應過來了。

Thai

คราวนี้ แม้จะโง่ขนาดไหน ซูรั่วชูก็ต้องรู้ตัวแล้ว

Chinese

“陳凡！”

Thai

“เฉินฝาน!”

Chinese

“是不是你乾的？”

Thai

“เป็นฝีมือแกใช่ไหม”

Chinese

蘇若初抓住陳凡開始“逼問”。

Thai

ซูรั่วชูคว้าตัวเฉินฝานไว้แล้วเริ่ม “สอบสวน”

Chinese

結果陳凡卻一臉冤枉的表情。

Thai

แต่เฉินฝานกลับทำหน้าเคราะห์ร้ายเต็มไปหมด

Chinese

“怎麼可能是我呢？我這一天一直都跟你在一起，咱倆根本沒分開過啊。”

Thai

“จะเป็นฉันได้ไง วันนี้ฉันอยู่กับแกตลอด เราสองคนไม่ได้แยกกันเลยสักนิด”

Chinese

蘇若初想想好像是這樣。

Thai

ซูรั่วชูคิดดูแล้วก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริง

Chinese

“可是……如果不是你搞的鬼，這事兒怎麼解釋。”

Thai

“แต่… ถ้าไม่ใช่แกเล่นกล แล้วเรื่องนี้จะอธิบายยังไง”

Chinese

陳凡信口胡謅，“估計前面有店面搞活動送的花，人家見你漂亮順手就送給你了。”

Thai

เฉินฝานพูดโกหกไปตามปาก “คงมีร้านไหนข้างหน้าจัดกิจกรรมแจกดอกไม้ เขาเห็นแกสวยเลยแจกให้ซะเลย”

Chinese

“胡扯！”蘇若初不傻，“如果送花也就罷了，他們怎麼會知道今天是我生日。”

Thai

“โกหก!” ซูรั่วชูไม่โง่ “ถ้าแค่แจกดอกไม้ก็ยังพอเข้าใจ แต่เขารู้ได้ไงว่าวันนี้เป็นวันเกิดฉัน”

Chinese

“哼，一定是你搞的鬼。你還不承認。”

Thai

“หือ แน่ ๆ ต้องเป็นแกเล่นกลแน่ ๆ แกยังไม่ยอมรับอีก”

Chinese

“真不是我……”

Thai

“จริง ๆ ไม่ใช่ฉัน…”

Chinese

陳凡笑呵呵地繼續往前推車。

Thai

เฉินฝานยิ้มแย้มเข็นจักรยานเดินต่อไปข้างหน้า

Chinese

“媳婦兒，差不多了，再往前走兩個路口就到目的地了。”

Thai

“เมียฉัน ใกล้แล้ว เดินไปอีกสองหัวมุมก็ถึงปลายทางแล้ว”

Chinese

而此刻，距離兩人兩個路口遠的馬路上，停著一輛皮卡車。

Thai

ขณะนั้นเอง บนถนนห่างออกไปสองหัวมุม มีรถกระบะจอดอยู่

Chinese

後面的車斗里，裝著滿滿一車新鮮的玫瑰。

Thai

ในตะกร้าหลังรถ บรรจุกุหลาบสดไว้เต็มคัน

Chinese

老馮帶著幾個俱樂部的年輕保安，正在攔住路過的路人。

Thai

เฝิงพั่วจวินนำเด็ก ๆ รปภ. จากคลับมาหลายคน กำลังขวางคนแปลกหน้าที่เดินผ่านไปมา

Chinese

“你好，能幫個小忙嗎？”

Thai

“สวัสดีครับ ช่วยทำนุการเล็ก ๆ น้อย ๆ หน่อยได้ไหมครับ”

Chinese

攔住一個路人，立馬給對方看陳凡跟蘇若初的照片

Thai

ขวางคนแปลกหน้าหนึ่งคน ก็รีบยื่นรูปเฉินฝานกับซูรั่วชูให้ดู

Chinese

“待會兒你只要把這束玫瑰花送給這位姑娘，並且祝她生日快樂。這十塊錢就是您的了。”

Thai

“เดี๋ยวคุณแค่เอาช่อกุหลาบนี้ไปส่งให้สาวคนนี้ แล้วอวยพรให้เธอสุขสันต์วันเกิด สิบบาทนี้ก็เป็นของคุณ”

Chinese

“嘿，真的假的？還有這種好事兒？”

Thai

“เฮ้ย ของจริงหรือของปลอม มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ”

Chinese

老馮笑笑：“您可以先拿著錢，就知道是不是騙人了。”

Thai

เฝิงพั่วจวินยิ้ม “คุณหยิบเงินไปก่อนได้เลย แล้วจะรู้ว่าหลอกหรือเปล่า”

Chinese

當然也有熱心腸的路人。

Thai

แน่นอน ก็มีคนแปลกหน้าใจดีด้วย

Chinese

“這錢我不要，我可以免費幫你送花。”

Thai

“เงินนี้ผมไม่เอา ผมช่วยส่งดอกไม้ฟรีก็ได้”

Chinese

眼看著一個個路人拿著鮮花離開，旁邊的年輕保安看向老馮。

Thai

เห็นคนแปลกหน้าทีละคนถือดอกไม้เดินจากไป เด็ก ๆ รปภ. ข้าง ๆ ก็มองไปที่เฝิงพั่วจวิน

Chinese

“馮哥，咱老闆真會整景，你說這小浪漫讓他整的，哪個女人見了不迷糊啊。”

Thai

“พี่เฝิง หัวหน้าเรานี่มันเก่งเรื่องสร้างบรรยากาศจริง ๆ ว่าไง โรแมนติกน้อย ๆ แบบนี้เขาจัดมา ผู้หญิงสักคนที่ไหนจะไม่มึนตึ้บ”

Chinese

馮破軍瞪了對方一眼。

Thai

เฝิงพั่วจวินขยี้ตาดุดันมองอีกฝ่าย

Chinese

“少廢話，趕緊幹活！”

Thai

“พูดน้อย ๆ รีบทำงาน!”

Chinese

“以後在外面禁止議論老闆的事情，聽到沒有。”

Thai

“ต่อจากนี้ห้ามพูดถึงเรื่องหัวหน้าข้างนอก ได้ยินไหม”

Chinese

“嘿嘿，記住了。大家都知道老闆人不錯，這不是私底下說說嘛。”

Thai

“เฮ้ย จำแล้วครับ ทุกคนก็รู้ว่าหัวหน้าเป็นคนดี แค่คุยกันเฉพาะตัวเฉย ๆ นี่ครับ”

Chinese

馮破軍一瞪眼，有著不近人情的古板。

Thai

เฝิงพั่วจวินขยี้ตา มีความเคร่งครัดที่ไม่เข้าข่ายมนุษย์

Chinese

“那也不行。只要你敢說，就一定能傳到老闆耳朵里。你要是不想幹了，可以換別人來。”

Thai

“อย่างไรก็ไม่ได้ ขอแค่แกกล้าพูด มันก็ต้องเล็ดลอดไปถึงหูหัวหน้าแน่ ๆ ถ้าแกไม่อยากทำแล้ว เปลี่ยนคนอื่นมาทำก็ได้”

Chinese

“別別別啊，馮哥，我以後再也不說了。”

Thai

“อย่า ๆ ๆ พี่เฝิง ผมจะไม่พูดอีกแล้วครับ”

Chinese

這保安著急了。

Thai

รปภ. คนนั้นรีบร้อนขึ้นมาทันที

Chinese

要知道老闆確實足夠慷慨，除了薪水福利待遇遠超雲海同行業之外，他們這些俱樂部員工平時出來做事兒，都有額外獎金拿的。

Thai

ต้องรู้ไว้ว่าหัวหน้านี่เอื้อเฟื้อพอสมควรจริง ๆ นอกจากเงินเดือนและสวัสดิการจะเหนือกว่าคู่แข่งในวงการเดียวกันของหยุนไห่แล้ว พนักงานคลับอย่างพวกเขาทุกครั้งที่ออกมาทำงานนอกสถานที่ ยังมีโบนัสพิเศษให้รับอีกด้วย

Chinese

就今天這事兒，要不是跟馮哥關係好，這種好事兒，根本輪不到他。

Thai

อย่างเรื่องวันนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะสนิทกับพี่เฝิง เรื่องดี ๆ แบบนี้ ก็ไม่มีทางถึงคิวเขาหรอก

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“到了。”

Thai

“ถึงแล้ว”

Chinese

陳凡終於停了下來。

Thai

เฉินฝานหยุดในที่สุด

Chinese

而此刻坐在後排的蘇若初，懷中抱著滿滿上百支新鮮的玫瑰，整個人都快要被鮮花給淹沒了。

Thai

ขณะนั้นซูรั่วชูที่นั่งอยู่เบาะหลัง อุ้มกุหลาบสดไว้เต็มอกเกือบร้อยดอก ทั้งตัวแทบจะถูกดอกไม้กลืนกินหมดสิ้น

Chinese

“陳凡，你到底怎麼做的……什麼？到了？”

Thai

“เฉินฝาน แกทำยังไงกันแน่… อะไรนะ? ถึงแล้วเหรอ?”

Chinese

蘇若初原本還在追問陳凡到底如何做到的，竟然讓這麼多人給自己送玫瑰，結果突然反應過來。

Thai

ซูรั่วชูกำลังจะถามเฉินฝานต่อว่าทำได้ยังไง ถึงได้ให้คนมากมายขนาดนี้ส่งกุหลาบให้เธอ แต่แล้วก็ได้สติขึ้นมาทันที

Chinese

終於到了目的地，於是趕忙抬頭往旁邊看去。

Thai

ในที่สุดก็ถึงปลายทางแล้ว เธอจึงรีบเงยหน้ามองไปข้าง ๆ

Chinese

這附近哪有什麼酒店啊。

Thai

แถวนี้มันมีโรงแรมตรงไหนกัน

Chinese

“這……是哪兒啊？”

Thai

“นี่… นี่ที่ไหน”

Chinese

蘇若初一臉疑惑：“咱們來這裡幹嘛？”

Thai

ซูรั่วชูหน้างง “เรามาที่นี่ทำไม”

Chinese

陳凡笑笑，把車停好，然後朝蘇若初伸出右手，做了一個紳士的邀請。

Thai

เฉินฝานยิ้ม จอดจักรยานเรียบร้อย แล้วยื่นมือขวาไปทางซูรั่วชู ทำท่าเชิญอย่างสุภาพบุรุษ

Chinese

“回家！”

Thai

“กลับบ้าน!”