สวีรั่วเฟิงผู้เหงื่อท่วมหลัง
汗流浹背的徐若峰แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
春喜路是容城最繁華的地段,周先盛早就聽周玲兒說過,徐若峰的山峰奶茶在春喜路開了一家店。
ไทย
ถนนชุนสี่เป็นย่านที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของหรงเฉิง โจวเซียนเซิ่งเคยได้ยินโจวหลิงเอ๋อร์เล่ามานานแล้วว่า ชานมซานเฟิงของสวีรั่วเฟิงเปิดสาขาอยู่ที่ถนนชุนสี่หนึ่งร้าน
จีน
能在容城最繁華的地方佔有一席之地,這就代表了一種成功。
ไทย
การมีที่ยืนในสถานที่ที่เจริญที่สุดของหรงเฉิงได้ ย่อมเป็นตัวแทนของความสำเร็จอย่างหนึ่ง
จีน
周先盛自然想去那家具有代表意義的店去看看。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งย่อมอยากไปดูร้านที่มีความหมายเชิงสัญลักษณ์ร้านนั้น
จีน
最好拍兩張照,拿回去向親戚鄰居同事炫耀一番。
ไทย
ทางที่ดีถ่ายรูปสักสองใบ เอากลับไปอวดพวกญาติ เพื่อนบ้าน และเพื่อนร่วมงานสักหน่อย
จีน
他們周家不但他是副廠長,他的女兒剛上大學就找了個大老闆男朋友。
ไทย
ตระกูลโจวของพวกเขาไม่เพียงแต่เขาจะได้เป็นรองผู้อำนวยการโรงงาน แต่ลูกสาวของเขายังเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้แฟนเป็นถึงบอสใหญ่
จีน
不知道會有多少人羨慕。
ไทย
ไม่รู้ว่าจะมีคนอิจฉามากแค่ไหน
จีน
最好是讓陳國棟和李青荷也知道,讓他們羨慕嫉妒後悔!
ไทย
ทางที่ดีที่สุดคือให้เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอรู้ด้วย ให้พวกเขาอิจฉาริษยาและนึกเสียใจภายหลัง!
จีน
周先盛想的很美好,但徐若峰卻出了一身冷汗。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งคิดไว้อย่างสวยหรู ทว่าสวีรั่วเฟิงกลับเหงื่อกาฬแตกพลั่กไปทั้งตัว
จีน
春喜路那家奶茶店,他前兩天剛剛盤出去了。
ไทย
ร้านชานมสาขาถนนชุนสี่ร้านนั้น เขาเพิ่งจะเซ้งต่อให้คนอื่นไปเมื่อสองวันก่อน
จีน
因為最近蜜雪冰城的衝擊,山峰奶茶几乎每家店都在虧本。
ไทย
เพราะผลกระทบจากมี่เสวี่ยปิงเฉิงในช่วงนี้ ทำให้ร้านชานมซานเฟิงแทบทุกสาขาต่างก็ขาดทุน
จีน
可即便虧本降價了,還是爭不過蜜雪冰城。
ไทย
แต่ถึงแม้จะยอมขาดทุนลดราคาลงแล้ว ก็ยังไม่อาจสู้มี่เสวี่ยปิงเฉิงได้อยู่ดี
จีน
這個對手太強了,彷彿有用不完的資金一樣,根本不怕和他們比虧本。
ไทย
คู่แข่งรายนี้แข็งแกร่งเกินไป ราวกับมีเงินทุนใช้ไม่หมดไม่สิ้น ไม่กลัวที่จะแข่งกันขาดทุนกับพวกเขาเลยสักนิด
จีน
徐若峰的底子本來就不算厚,哪兒競爭的過?
ไทย
ต้นทุนพื้นฐานของสวีรั่วเฟิงเดิมทีก็ไม่ได้หนาแน่นอะไร จะไปแข่งขันสู้ได้อย่างไร
จีน
而春喜路又是整個容城房租最高的地段,堅持一天就要多虧一天房租,徐若峰實在是虧不起了,只能忍痛把這家店盤了出去。
ไทย
อีกทั้งถนนชุนสี่ยังเป็นย่านที่ค่าเช่าแพงที่สุดในหรงเฉิง ยื้อไว้หนึ่งวันก็ต้องขาดทุนค่าเช่าไปอีกหนึ่งวัน สวีรั่วเฟิงแบกรับการขาดทุนไม่ไหวจริงๆ จึงทำได้เพียงตัดใจเซ้งร้านนี้ออกไป
จีน
最氣人的是,接盤的正是蜜雪冰城。
ไทย
ที่น่าโมโหที่สุดคือ คนที่มารับช่วงเซ้งต่อกลับเป็นมี่เสวี่ยปิงเฉิงพอดิบพอดี
จีน
這真是直接往人臉上扇巴掌了,但人家資本強大,徐若峰也只能忍氣吞聲。
ไทย
นี่มันตบหน้ากันตรงๆ ชัดๆ แต่ทางนั้นมีเงินทุนมหาศาล สวีรั่วเฟิงจึงได้แต่กล้ำกลืนฝืนทน
จีน
可現在周先盛要去春喜路看店,他去哪兒變一間店出來?
ไทย
ทว่าตอนนี้โจวเซียนเซิ่งจะไปดูร้านที่ถนนชุนสี่ แล้วเขาจะไปเสกหาร้านออกมาจากไหนได้เล่า
จีน
“學長,你怎麼了?”
ไทย
“รุ่นพี่ เป็นอะไรไปเหรอ”
จีน
周玲兒見徐若峰遲遲不回答,奇怪地問道。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เห็นสวีรั่วเฟิงไม่ตอบสักที จึงเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
จีน
徐若峰臉上保持笑容,“沒事,叔叔想去春喜路看我的奶茶店是吧?哈哈,走吧,我帶你們去!”
ไทย
สวีรั่วเฟิงยังคงรักษาไว้ซึ่งรอยยิ้มบนใบหน้า “ไม่มีอะไรครับ คุณอาอยากไปดูร้านชานมของผมที่ถนนชุนสี่ใช่ไหมครับ ฮะๆ ไปกันเถอะ ผมพาพวกคุณไปเอง!”
จีน
終究徐若峰還是沒有說出真相。
ไทย
สุดท้ายแล้วสวีรั่วเฟิงก็ยังไม่ได้พูดความจริงออกไป
จีน
他實在沒辦法接受自己的人設在周玲兒一家人面前崩塌。
ไทย
เขาไม่อาจยอมรับได้จริงๆ หากภาพลักษณ์ของตัวเองต้องพังทลายลงต่อหน้าครอบครัวของโจวหลิงเอ๋อร์
จีน
也無法接受周玲兒看向自己那崇拜的眼神變成鄙夷。
ไทย
และไม่อาจยอมรับได้หากสายตาที่โจวหลิงเอ๋อร์มองมายังตนอย่างชื่นชมบูชาจะแปรเปลี่ยนเป็นความเหยียดหยาม
จีน
“哈哈,好,走!”
ไทย
“ฮ่าๆ ดี ไปกัน!”
จีน
周先盛很高興,哈哈笑著跟在徐若峰後面走出餐廳。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งดีใจมาก หัวเราะร่าพลางเดินตามหลังสวีรั่วเฟิงออกจากร้านอาหาร
จีน
郭燕拉了他一下,低聲道:“我感覺小徐好像有什麼難處,要不算了吧?”
ไทย
กัวเยี่ยนดึงเขาไว้ทีหนึ่งแล้วกระซิบเสียงเบา “ฉันรู้สึกว่าเสี่ยวสวีเหมือนจะมีเรื่องลำบากใจอะไรอยู่นะ หรือว่าช่างมันเถอะ?”
จีน
周先盛詫異道:“能有什麼難處?他在追求玲兒,我們要看看他的實力這很正常吧?”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งประหลาดใจ “จะมีเรื่องลำบากใจอะไรได้ เขากำลังตามจีบหลิงเอ๋อร์อยู่ พวกเราอยากดูศักยภาพของเขามันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ”
จีน
“我不是說這個。”郭燕白了他一眼,小聲道:
ไทย
“ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้” กัวเยี่ยนค้อนเขาไปทีหนึ่งแล้วกระซิบเสียงเบา
จีน
“我是覺得小徐好像挺發愁的,會不會我們給他的壓力太大了?”
ไทย
“ฉันแค่รู้สึกว่าเสี่ยวสวีดูเหมือนจะกลัดกลุ้มมาก พวกเรากดดันเขามากเกินไปหรือเปล่า”
จีน
周先盛哈哈笑起來:“老婆你就是想太多了,小徐一個月賺六十萬,他能有什麼壓力?”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งหัวเราะร่า “คุณน่ะคิดมากไปแล้ว เสี่ยวสวีหาเงินได้เดือนละหกแสน เขาจะมีความกดดันอะไรได้”
จีน
“我看啊你倒是得做做女兒的工作,讓她別再拖著人家了,趕緊把關係定下來吧!”
ไทย
“ฉันว่าคุณควรจะไปคุยปรับความเข้าใจกับลูกสาวเสียหน่อย บอกให้เธออย่ามัวแต่ดึงเชิงเขาอยู่เลย รีบตกลงคบหากันให้เรียบร้อยดีกว่า!”
จีน
郭燕沒再說話,四人坐車來到春喜路,郭燕是第一次來,看到高聳入雲的大商場她就忍不住兩眼發光。
ไทย
กัวเยี่ยนไม่พูดอะไรอีก ทั้งสี่คนนั่งรถมาถึงถนนชุนสี่ กัวเยี่ยนเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก เมื่อเห็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ตระหง่านเสียดฟ้า สองตาของเธอก็อดไม่ได้ที่จะเป็นประกาย
จีน
周玲兒也一樣,母女倆已經在商量待會兒去逛街了。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ก็เช่นกัน สองแม่ลูกเริ่มปรึกษากันแล้วว่าจะไปเดินช็อปปิ้งกันต่อ
จีน
只是車子並沒有在春喜路停下,而是開到了距離兩條街外的一條步行街。
ไทย
ทว่ารถกลับไม่ได้จอดลงที่ถนนชุนสี่ แต่ขับไปจอดที่ถนนคนเดินสายหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปสองช่วงตึก
จีน
這條街也有些人氣,只是遠不如春喜路那麼熱鬧。
ไทย
ถนนสายนี้ก็มีคนอยู่บ้าง เพียงแต่ห่างไกลจากความคึกคักของถนนชุนสี่มาก
จีน
車子停下,徐若峰殷勤地給周玲兒一家人開車門,周先盛下了車,環顧四周,有些奇怪。
ไทย
เมื่อรถจอด สวีรั่วเฟิงก็รีบปรี่ไปเปิดประตูรถให้ครอบครัวของโจวหลิงเอ๋อร์อย่างเอาอกเอาใจ โจวเซียนเซิ่งก้าวลงจากรถ มองสำรวจไปรอบๆ ด้วยความแปลกใจ
จีน
“這裡好像不是春喜路吧?”
ไทย
“ที่นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่ถนนชุนสี่นะ”
จีน
周先盛經常出差,自然是去過春喜路的,他一下車就感覺不對勁。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งไปดูงานต่างถิ่นอยู่บ่อยๆ ย่อมเคยมาถนนชุนสี่ ทันทีที่ลงจากรถเขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
จีน
徐若峰連忙道:“叔叔,這一帶其實也屬於春喜路,只是不是最中心,我的店就在前面。”
ไทย
สวีรั่วเฟิงรีบพูดว่า “คุณอาครับ บริเวณแถวนี้จริงๆ ก็นับเป็นถนนชุนสี่เหมือนกัน เพียงแต่ไม่ใช่ใจกลางที่สุด ร้านของผมอยู่ข้างหน้านี้เองครับ”
จีน
山峰奶茶在春喜路旁邊也有一家店,人流量沒那麼多,當然租金也沒那麼貴,所以春喜路店倒閉了,這家店暫時還能堅持。
ไทย
ชานมซานเฟิงมีสาขาอยู่ข้างถนนชุนสี่อีกหนึ่งแห่ง ปริมาณคนเดินผ่านไม่มากเท่า ค่าเช่าย่อมไม่แพงเท่า ดังนั้นแม้สาขาถนนชุนสี่จะเจ๊งไปแล้ว แต่สาขานี้ยังคงประคองตัวต่อไปได้ชั่วคราว
จีน
徐若峰帶周玲兒一家人來看這家店,就是欺負他們對容城不熟,想要糊弄過去。
ไทย
ที่สวีรั่วเฟิงพาครอบครัวของโจวหลิงเอ๋อร์มาดูร้านนี้ ก็เพราะเห็นว่าพวกเขาไม่คุ้นเคยกับหรงเฉิง จึงคิดจะตบตาให้ผ่านๆ ไป
จีน
“這樣啊......”周先盛和郭燕對視一眼,將信將疑。
ไทย
“งั้นเหรอ…” โจวเซียนเซิ่งกับกัวเยี่ยนสบตากันอย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
จีน
倒是周玲兒不疑有他,對徐若峰道:“學長,你快帶我們去吧。”
ไทย
แต่โจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ได้ระแวงอะไรเลย เธอเอ่ยกับสวีรั่วเฟิงว่า “รุ่นพี่ รีบพาพวกเราไปสิ”
จีน
“好。”
ไทย
“ได้ครับ”
จีน
徐若峰面帶微笑,帶著三人走了幾百米,距離春喜路更遠了,終於看到了一家打著“山峰奶茶”LOGO的小店。
ไทย
สวีรั่วเฟิงยิ้มแย้มพาคนทั้งสามเดินไปอีกหลายร้อยเมตร ยิ่งห่างไกลจากถนนชุนสี่ออกไปอีก จนในที่สุดก็มองเห็นร้านเล็กๆ ที่ติดโลโก้ “ชานมซานเฟิง” ร้านหนึ่ง
จีน
這家店面積大概十多平,在周圍的幾個甜品店和蛋糕店的襯托下顯得那麼嬌小玲瓏。
ไทย
ร้านนี้มีพื้นที่ราวสิบกว่าตารางเมตร เมื่อเทียบกับร้านขนมหวานและร้านเค้กโดยรอบแล้วกลับดูเล็กกะทัดรัดอย่างยิ่ง
จีน
“小徐,這就是你在春喜路的旗艦店?”
ไทย
“เสี่ยวสวี นี่คือร้านเรือธงของนายที่ถนนชุนสี่เหรอ”
จีน
周先盛猶疑地問道。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งเอ่ยถามอย่างลังเล
จีน
這個店鋪實在是太小了些。
ไทย
หน้าร้านนี้มันเล็กเกินไปจริงๆ
จีน
周玲兒道:“爸,你不懂,奶茶店不需要那麼大的,在我們學校門口那兩家店也一樣!”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กล่าวว่า “พ่อ พ่อไม่เข้าใจหรอก ร้านชานมไม่จำเป็นต้องใหญ่ขนาดนั้น สองร้านที่หน้าประตูโรงเรียนพวกเราก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน!”
จีน
徐若峰連忙道:“是啊,叔叔阿姨,奶茶是即買即走的,不太需要堂食,所以通常不用那麼大的店鋪。”
ไทย
สวีรั่วเฟิงรีบเสริมว่า “ใช่แล้วครับคุณอาคุณน้า ชานมเป็นแบบซื้อแล้วเดินถือไปได้เลย ไม่ค่อยจำเป็นต้องนั่งกินในร้าน โดยทั่วไปจึงไม่ต้องใช้ร้านใหญ่ขนาดนั้นครับ”
จีน
周先盛一聽覺得很有道理,也沒有深究了,幾人走進這間山峰奶茶店,店員是認識徐若峰的,立刻恭敬地喊道:
ไทย
พอโจวเซียนเซิ่งได้ยินก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ ทั้งสี่คนเดินเข้าไปในร้านชานมซานเฟิงแห่งนี้ พนักงานร้านจำสวีรั่วเฟิงได้จึงรีบร้องทักทายอย่างนอบน้อมทันที
จีน
“老闆。”
ไทย
“เถ้าแก่”
จีน
徐若峰昂著腦袋,淡淡地嗯了一聲,做足了老闆的派頭。
ไทย
สวีรั่วเฟิงเชิดหน้าขึ้นแล้วขานรับในลำคอเบาๆ คำหนึ่ง วางมาดความเป็นเถ้าแก่ได้อย่างเต็มที่
จีน
周玲兒怔怔地看著他,目光中滿是崇拜。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์มองเขาตาค้าง แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความชื่นชมบูชา
จีน
周先盛和郭燕也微微點頭,之前的疑慮頓時消散無蹤。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งกับกัวเยี่ยนต่างก็พยักหน้าเล็กน้อย ความเคลือบแคลงสงสัยก่อนหน้านี้พลันมลายหายไปจนหมดสิ้น
จีน
此刻的徐若峰的確有種成功人士的氣場,這是裝不出來的。
ไทย
สวีรั่วเฟิงในเวลานี้มีออร่าของผู้ประสบความสำเร็จอยู่จริงๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เสแสร้งแกล้งทำไม่ได้
จีน
周先盛徹底放心了,笑呵呵地道:“玲兒,你和小徐要多交流啊!”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งวางใจลงอย่างสิ้นเชิง หัวเราะร่าพลางพูดว่า “หลิงเอ๋อร์ ลูกกับเสี่ยวสวีต้องติดต่อพูดคุยกันให้มากๆ นะ!”
จีน
他意有所指,周玲兒俏臉一紅,撒嬌道:“爸!”
ไทย
คำพูดของเขามีความหมายแฝง ใบหน้าสะคราญของโจวหลิงเอ๋อร์แดงระเรื่อ ทำเสียงออดอ้อนว่า “พ่ออะ!”
จีน
徐若峰見自己過關了,也是鬆了口氣。
ไทย
เมื่อสวีรั่วเฟิงเห็นว่าตนเองผ่านด่านมาได้ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเช่นกัน
จีน
郭燕忽然道:“玲兒,我想去春喜路逛逛,你陪我一起去吧,讓你爸和小徐在這裡聊會兒。”
ไทย
กัวเยี่ยนพลันเอ่ยขึ้นว่า “หลิงเอ๋อร์ แม่ชักอยากไปเดินเล่นที่ถนนชุนสี่แล้วสิ ลูกไปเป็นเพื่อนแม่หน่อย ให้พ่อของลูกกับเสี่ยวสวีคุยกันอยู่ที่นี่ไปก่อน”
จีน
“好啊!”
ไทย
“ได้สิคะ!”
จีน
周玲兒也喜歡逛街,立刻答應。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชอบเดินเที่ยวซื้อของอยู่แล้ว จึงตอบตกลงทันที
จีน
徐若峰臉色一變,那間在春喜路的分店剛剛盤出去,蜜雪冰城還沒開始裝修,在外面就能看到山峰奶茶的招牌,但裡面的東西全都搬空了。
ไทย
สวีรั่วเฟิงสีหน้าเปลี่ยนไปทันที สาขาที่ถนนชุนสี่เพิ่งจะเซ้งไป มี่เสวี่ยปิงเฉิงยังไม่ทันได้เริ่มตกแต่ง มองจากข้างนอกก็ยังเห็นป้ายชื่อชานมซานเฟิงอยู่ แต่ข้าวของข้างในถูกย้ายออกไปจนโล่งเตียนหมดแล้ว
จีน
別人一看就知道這家店已經盤出去了。
ไทย
ใครเห็นเข้าก็ย่อมรู้ทันทีว่าร้านนี้เซ้งให้คนอื่นไปแล้ว
จีน
要是周玲兒母女正好路過那裡,不是全穿幫了嗎?
ไทย
ถ้าหากสองแม่ลูกโจวหลิงเอ๋อร์เดินผ่านไปทางนั้นพอดี ความลับมิต้องแตกหมดหรอกหรือ
จีน
“行,你們去吧,我也嘗嘗小徐這裡的奶茶。”
ไทย
“เอาสิ พวกเธอไปเถอะ ฉันก็จะได้ลองชิมชานมของเสี่ยวสวีที่นี่ดูบ้าง”
จีน
周先盛笑呵呵地擺手,徐若峰卻已經汗流浹背了,眼看周玲兒母女挽著手就要出去了,他連忙喊道:
ไทย
โจวเซียนเซิ่งโบกมือพลางหัวเราะร่า ทว่าสวีรั่วเฟิงกลับเหงื่อโชกท่วมหลังไปแล้ว เมื่อเห็นสองแม่ลูกโจวหลิงเอ๋อร์ควงแขนกันเตรียมจะก้าวออกไป เขาก็รีบร้องเรียกขึ้นมาทันควัน
จีน
“玲兒!”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์!”
จีน
周玲兒回頭,“學長,怎麼了?”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์หันกลับมา “รุ่นพี่ มีอะไรเหรอ”
จีน
“那個......”徐若峰支支吾吾半天,指了指天空:“好像要下雨了,你和阿姨要不就在我店裡坐會兒吧?”
ไทย
“เอ่อคือ…” สวีรั่วเฟิงอึกอักอยู่นาน ชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า “เหมือนฝนจะตกแล้วล่ะ เธอกับคุณน้ามานั่งพักในร้านฉันก่อนดีไหม”
จีน
郭燕笑道:“你這孩子還挺細心的,沒事兒,我帶了傘的。”
ไทย
กัวเยี่ยนยิ้มพลางกล่าวว่า “เด็กคนนี้นี่รอบคอบดีจัง ไม่เป็นไรหรอก น้าพกร่มมาด้วย”
จีน
她從自己的包里拿出一把摺疊傘,“要是下雨我和玲兒就回來。”
ไทย
เธอหยิบร่มพับคันหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “ถ้าฝนตกน้ากับหลิงเอ๋อร์ก็จะกลับมาจ้ะ”
จีน
“學長,你和我爸好好聊吧,我們走了!”
ไทย
“รุ่นพี่คุยกับพ่อฉันไปเถอะนะ พวกเราไปแล้ว!”
จีน
周玲兒很開心,挽著郭燕,母女說說笑笑地走了。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ดีใจมาก ควงแขนกัวเยี่ยน สองแม่ลูกเดินคุยหยอกล้อหัวเราะร่าจากไป
จีน
徐若峰獃獃地看著兩人走遠,旁邊的周先盛問道:
ไทย
สวีรั่วเฟิงยืนเหม่อมองสองคนเดินไกลออกไปด้วยความเคว้งคว้าง โจวเซียนเซิ่งที่อยู่ข้างๆ จึงเอ่ยถามขึ้นมาว่า
จีน
“小徐,你很熱嗎?”
ไทย
“เสี่ยวสวี นายร้อนเหรอ”
จีน
徐若峰擦了擦額頭上的汗,哈哈笑道:
ไทย
สวีรั่วเฟิงปาดเหงื่อบนหน้าผาก หัวเราะแหะๆ
จีน
“是有點熱,今天穿多了點,哈哈!”
ไทย
“ร้อนนิดหน่อยครับ วันนี้ใส่เสื้อผ้ามาหนาไปหน่อย ฮะๆ!”
จีน
周先盛看了看徐若峰身上單薄的外套,心裡不禁感嘆,在冬天穿這麼少還冒汗,年輕人身體真好啊!
ไทย
โจวเซียนเซิ่งมองเสื้อคลุมตัวบางบนตัวของสวีรั่วเฟิงแล้วก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจในอก ฤดูหนาวใส่บางขนาดนี้ยังเหงื่อออก ร่างกายของคนหนุ่มนี่ดีจริงๆ เลยนะ!
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน