บทที่ 130

ฉันปฏิเสธเฉินนั่วได้ แต่เฉินนั่วไม่ชอบฉันไม่ได้

我能拒絕陳諾,陳諾不能不喜歡我
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“玲兒,那個一枝眉真的作弊了?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ ยัยคิ้วเดียวคนนั้นทุจริตจริงเหรอ?”

จีน

“老李怎麼沒把她的卷子沒收了?”

ไทย

“ทำไมเหล่าหลี่ถึงไม่ยึดกระดาษคำตอบของยัยนั่นไปล่ะ?”

จีน

回家路上,張蓉蓉正一臉八卦地對周玲兒問道。

ไทย

ระหว่างทางกลับบ้าน จางหรงหรงถามโจวหลิงเอ๋อร์ด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

จีน

張蓉蓉也在七班考試,不過她的座位離周玲兒和沈新眉比較遠,沒看清當時的情況。

ไทย

จางหรงหรงก็สอบที่ห้องเจ็ดเช่นกัน เพียงแต่ที่นั่งของเธออยู่ค่อนข้างไกลจากโจวหลิงเอ๋อร์และเสิ่นซินเหมย จึงมองเห็นสถานการณ์ตอนนั้นไม่ชัดเจน

จีน

剛剛考完試出來又看到陳諾對周玲兒冷言冷語的樣子,頓時更好奇了。

ไทย

เมื่อครู่พอสอบเสร็จเดินออกมาก็เห็นเฉินนั่วพูดจาเย็นชาใส่โจวหลิงเอ๋อร์อีก ก็ยิ่งทำให้อยากรู้อยากเห็นมากขึ้นไปอีก

จีน

周玲兒臉色難看,哼了一聲:“不管沈新眉有沒有作弊,這次我都能比她考得更好!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์สีหน้าดูไม่ดี แค่นเสียงฮึ “ไม่ว่าเสิ่นซินเหมยจะทุจริตหรือไม่ ครั้งนี้ฉันก็ต้องสอบได้คะแนนดีกว่ายัยนั่นอยู่แล้ว!”

จีน

張蓉蓉倏地停下腳步,奇怪地打量周玲兒,忽然問道:

ไทย

จางหรงหรงหยุดฝีเท้าลงทันที มองสำรวจโจวหลิงเอ๋อร์อย่างแปลกใจ แล้วจู่ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า

จีน

“玲兒,你什麼時候把一枝眉當做你的對手了?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ เธอมองยัยคิ้วเดียวเป็นคู่แข่งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

จีน

周玲兒可是江縣二中公認的學霸校花,愛慕者無數。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เป็นถึงดาวโรงเรียนสายเรียนเก่งที่คนยอมรับกันทั่วโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน มีคนแอบชอบนับไม่ถ้วน

จีน

而沈新眉只是一個小透明,長得丑,也沒什麼特長,放在人堆里立馬就會被淹沒的那種。

ไทย

ส่วนเสิ่นซินเหมยเป็นเพียงคนไร้ตัวตน หน้าตาก็อัปลักษณ์ แถมไม่มีอะไรโดดเด่น เป็นประเภทที่โยนเข้าไปในฝูงชนแล้วจะกลืนหายไปทันที

จีน

要是放在以前,周玲兒連看都不會看她一眼。

ไทย

หากเป็นเมื่อก่อน โจวหลิงเอ๋อร์คงไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอด้วยซ้ำ

จีน

而現在周玲兒卻把沈新眉當做了一個最主要的競爭對手了。

ไทย

แต่ตอนนี้โจวหลิงเอ๋อร์กลับมองเสิ่นซินเหมยเป็นคู่แข่งคนสำคัญที่สุด

จีน

這讓張蓉蓉很不解。

ไทย

เรื่องนี้ทำให้จางหรงหรงไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

จีน

“她也配做我的對手?”

ไทย

“อย่างยัยนั่นคู่ควรจะเป็นคู่แข่งของฉันเหรอ?”

จีน

周玲兒滿臉不屑,冷冷地說道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์มีสีหน้าดูแคลนเต็มเปี่ยม พูดอย่างเย็นชาว่า

จีน

“我只是想讓陳諾明白,誰也取代不了我!”

ไทย

“ฉันแค่ต้องการให้เฉินนั่วเข้าใจว่า ไม่มีใครมาแทนที่ฉันได้!”

จีน

張蓉蓉睜大眼睛:“玲兒,難道你真的喜歡上陳諾了?”

ไทย

จางหรงหรงเบิกตากว้าง “หลิงเอ๋อร์ อย่าบอกนะว่าเธอชอบเฉินนั่วเข้าจริงๆ แล้วน่ะ?”

จีน

“你胡說什麼?我怎麼可能喜歡陳諾?”

ไทย

“เธอพูดจาไร้สาระอะไร! ฉันจะไปชอบเฉินนั่วได้ยังไง?”

จีน

周玲兒臉一紅,生氣地說道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์หน้าแดงขึ้นมา พูดด้วยความโมโหว่า

จีน

“我要讓陳諾發現他離不開我,乖乖地回來找我,然後我再也不理他!”

ไทย

“ฉันจะทำให้เฉินนั่วพบว่าเขาขาดฉันไม่ได้ และกลับมาหาฉันอย่างว่าง่าย จากนั้นฉันก็จะไม่สนใจเขาอีกเลย!”

จีน

張蓉蓉聽不懂了:“你想讓陳諾重新追你,那你幹嘛又不理他?”

ไทย

จางหรงหรงฟังแล้วไม่เข้าใจ “เธออยากให้เฉินนั่วกลับมาตามจีบเธอ แล้วทำไมถึงจะไม่สนใจเขาล่ะ?”

จีน

周玲兒那白皙精緻的臉蛋上滿是驕傲:“我可以拒絕陳諾,但他不能不喜歡我,至少不能因為沈新眉不喜歡我。”

ไทย

บนใบหน้าขาวผ่องหมดจดของโจวหลิงเอ๋อร์เต็มไปด้วยความถือดี “ฉันปฏิเสธเฉินนั่วได้ แต่เขาห้ามไม่ชอบฉัน อย่างน้อยก็ต้องไม่ใช่เพราะเสิ่นซินเหมยแล้วถึงเลิกชอบฉัน”

จีน

張蓉蓉有點明白了,捂嘴笑起來:“也對,玲兒你可是校花,要是你的追求者被一個醜女勾搭走了,確實挺沒面子的。”

ไทย

จางหรงหรงเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้าง จึงเอามือปิดปากหัวเราะ “ก็จริง หลิงเอ๋อร์เธอเป็นถึงดาวโรงเรียน ถ้าคนที่ตามจีบเธอถูกผู้หญิงอัปลักษณ์คนหนึ่งเกี่ยวไป ก็เสียหน้าจริงๆ นั่นแหละ”

จีน

周玲兒昂起頭:“我說過了,沈新眉沒資格做我對手!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เชิดหน้าขึ้น “ฉันบอกแล้วไง เสิ่นซินเหมยไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นคู่แข่งของฉัน!”

จีน

......

ไทย

…

จีน

我只想搞錢:“小奶貓,你到家了嗎?”

ไทย

ฉันแค่อยากหาเงิน: “ลูกแมวน้อย เธอถึงบ้านหรือยัง?”

จีน

叮噹貓:“到了,對不起。”

ไทย

โดราเอมอน: “ถึงแล้ว ขอโทษนะ”

จีน

我只想搞錢:“你還知道說對不起啊?今天你到底怎麼了?為什麼不等我就跑了?”

ไทย

ฉันแค่อยากหาเงิน: “ยังรู้ตัวว่าต้องขอโทษอีกเหรอ? วันนี้เธอเป็นอะไรไปกันแน่? ทำไมไม่รอฉันแล้ววิ่งหนีไปล่ะ?”

จีน

叮噹貓:“我、我想早點回家複習。”

ไทย

โดราเอมอน: “ฉะ…ฉันอยากรีบกลับบ้านมาทบทวนบทเรียนน่ะ”

จีน

我只想搞錢:“小奶貓,有沒有人告訴過你,其實你一點都不會撒謊。”

ไทย

ฉันแค่อยากหาเงิน: “ลูกแมวน้อย เคยมีใครบอกเธอไหมว่าจริงๆ แล้วเธอโกหกไม่เนียนเลยสักนิด”

จีน

叮噹貓:“啊?”

ไทย

โดราเอมอน: “เอ๊ะ?”

จีน

我只想搞錢:“算了,你沒事就好,明天考完了我送你回家,不許跑了啊。”

ไทย

ฉันแค่อยากหาเงิน: “ช่างเถอะ เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว พรุ่งนี้สอบเสร็จฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน ห้ามหนีอีกล่ะ”

จีน

叮噹貓:“哦。”

ไทย

โดราเอมอน: “อื้อ”

จีน

別墅小區里。

ไทย

ภายในหมู่บ้านวิลลา

จีน

沈新眉縮在沙發上,手裡捏著那張寫滿了“陳諾”的草稿紙,總算鬆了口氣。

ไทย

เสิ่นซินเหมยขดตัวอยู่บนโซฟา มือจับกระดาษทดที่เขียนชื่อ “เฉินนั่ว” ไว้เต็มแผ่น ในที่สุดก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

จีน

陳諾同學的班主任應該沒有告訴他,我考試的時候偷偷寫他的名字。

ไทย

ครูประจำชั้นของเพื่อนนักเรียนเฉินนั่วคงไม่ได้บอกเขาหรอกนะว่าตอนสอบฉันแอบเขียนชื่อของเขา

จีน

以後再也不能這麼做了。

ไทย

ต่อไปจะทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วเด็ดขาด

จีน

太羞人了!

ไทย

น่าอายเกินไปแล้ว!

จีน

沈新眉腦子裡又浮現出白天差點被“公開處刑”的情景,哎呀一聲倒在了沙發上,像只小貓咪一樣扭來扭去,然後砰的一下從沙發上掉了下來。

ไทย

ในหัวของเสิ่นซินเหมยผุดภาพตอนที่เกือบจะถูก ‘ประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน’ ในตอนกลางวันขึ้นมาอีกครั้ง เธอร้อง “อ๊าย” ออกมาคำหนึ่งพลางทิ้งตัวลงบนโซฟา ดิ้นไปดิ้นมาเหมือนลูกแมวน้อย จากนั้นก็ร่วงตุ้บลงมาจากโซฟา

จีน

哎喲!

ไทย

โอ๊ย!

จีน

半晌,沈新眉摸著腦袋從茶几下面爬起來,噘著小嘴:

ไทย

ผ่านไปครู่ใหญ่ เสิ่นซินเหมยลูบศีรษะพลางคลานออกมาจากใต้โต๊ะน้ำชา ยู่ปากน้อยๆ

จีน

“我真笨呀。”

ไทย

“ฉันนี่บ๊องจังเลย”

จีน

她看看手機屏幕上和陳諾的聊天記錄,又看看擺在茶几上的那寫張滿了陳諾名字的草稿紙。

ไทย

เธอมองประวัติการแชตกับเฉินนั่วบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ สลับกับมองกระดาษทดที่เขียนชื่อเฉินนั่วไว้เต็มแผ่นซึ่งวางอยู่บนโต๊ะน้ำชา

จีน

愣了一會兒,忽然拿起筆,又在草稿紙上寫了起來。

ไทย

นิ่งเหม่อไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หยิบปากกาขึ้นมาเขียนลงบนกระดาษทดอีกครั้ง

จีน

陳諾,陳諾,陳諾......

ไทย

เฉินนั่ว เฉินนั่ว เฉินนั่ว…

จีน

“哎呀,我怎麼又在寫了?”

ไทย

“ตายจริง ทำไมฉันถึงเขียนอีกล่ะเนี่ย?”

จีน

......

ไทย

…

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

最後一科考試結束。

ไทย

การสอบวิชาสุดท้ายสิ้นสุดลง

จีน

這次沈新眉不敢再一個人逃走了,乖乖地在教室里等著陳諾。

ไทย

ครั้งนี้เสิ่นซินเหมยไม่กล้าหนีไปคนเดียวอีกแล้ว ได้แต่นั่งรอเฉินนั่วอยู่ในห้องเรียนอย่างว่าง่าย

จีน

“小侄女,走了。”

ไทย

“หลานสาว ไปกันเถอะ”

จีน

“哦。”

ไทย

“อื้อ”

จีน

陳諾來到七班門口,朝她招招手,在無數同學奇怪的目光中,小奶貓紅著臉站起來,小跑著過去,跟在陳諾身後走了。

ไทย

เฉินนั่วเดินมาที่หน้าประตูห้องเจ็ด กวักมือเรียกเธอ ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของเพื่อนร่วมชั้นจำนวนมาก ลูกแมวน้อยหน้าแดงก่ำลุกขึ้นยืน วิ่งเหยาะๆ เข้าไปหา แล้วเดินตามหลังเฉินนั่วไป

จีน

兩人離開,不少人都忍不住低聲議論:

ไทย

เมื่อทั้งสองคนเดินจากไป หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กัน

จีน

“那不是四班的陳諾嗎?二模得了最快進步獎那個!還挺帥的!”

ไทย

“นั่นไม่ใช่เฉินนั่วห้องสี่เหรอ? คนที่ได้รางวัลพัฒนาการก้าวกระโดดตอนสอบจำลองรอบสองน่ะ! หล่อดีเหมือนกันนะ!”

จีน

“你們不知道嗎?他可是周校花最忠實的跟班狗!”

ไทย

“พวกนายไม่รู้เหรอ? เขาเป็นหมาผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ที่สุดของดาวโรงเรียนโจวเชียวนะ!”

จีน

“你消息過時了,陳諾和周校花早就分手了,他的女朋友是四班的沈新眉,就是剛才跟他一起走那個!”

ไทย

“ข่าวของนายตกยุคแล้ว เฉินนั่วกับดาวโรงเรียนโจวเลิกกันตั้งนานแล้ว แฟนของเขาคือเสิ่นซินเหมยห้องสี่ คนที่เพิ่งเดินไปด้วยกันเมื่อกี้นี้ต่างหาก!”

จีน

“啊?那個女生長得挺一般的啊,陳諾為了她連校花都不要了?”

ไทย

“หา? ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาก็ธรรมดาออก เฉินนั่วถึงกับยอมทิ้งดาวโรงเรียนเพื่อยัยนั่นเลยเหรอ?”

จีน

“我是四班的,告訴你們吧,是陳諾被周校花拒絕了,一氣之下就去找了個醜女,想報復周校花呢。”

ไทย

“ฉันอยู่ห้องสี่ จะบอกพวกนายให้นะ เฉินนั่วถูกดาวโรงเรียนโจวปฏิเสธ ด้วยความโมโหก็เลยไปหาผู้หญิงอัปลักษณ์คนหนึ่งเพื่อประชดดาวโรงเรียนโจวต่างหาก”

จีน

“卧槽!這麼狗血的嗎?”

ไทย

“เชี่ย! น้ำเน่าขนาดนี้เลยเหรอ?”

จีน

周玲兒聽到周圍的議論聲,沉著臉走出教室,出了學校,轉頭卻見陳諾和沈新眉就站在校門不遠處。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างจึงเดินหน้าบึ้งตึงออกจากห้องเรียน พอเดินพ้นโรงเรียน หันไปมองกลับเห็นเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยยืนอยู่ไม่ไกลจากประตูโรงเรียน

จีน

兩人並肩而立,身體挨的很近,看起來很是親密。

ไทย

ทั้งสองคนยืนเคียงข้างกัน ร่างกายแนบชิดกันมาก ดูสนิทสนมกันเป็นพิเศษ

จีน

周玲兒微微一怔,陳諾卻是對她視而不見,沈新眉則埋下腦袋,不敢看她。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไปเล็กน้อย ทว่าเฉินนั่วกลับทำเป็นมองไม่เห็นเธอ ส่วนเสิ่นซินเหมยก้มหน้าลง ไม่กล้ามองเธอ

จีน

周玲兒明白了,陳諾這是故意讓自己看到他和沈新眉親密的樣子。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เข้าใจแล้ว เฉินนั่วจงใจทำให้เธอเห็นภาพความสนิทสนมระหว่างเขากับเสิ่นซินเหมย

จีน

就像那些同學議論的一樣,陳諾就是想報復自己。

ไทย

เหมือนอย่างที่เพื่อนนักเรียนพวกนั้นพูดกันไม่มีผิด เฉินนั่วแค่อยากจะแก้แค้นเธอ

จีน

“哼,幼稚。”

ไทย

“ฮึ เด็กชะมัด”

จีน

周玲兒哼了一聲,轉身朝另一個方向走去。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์แค่นเสียงฮึ หมุนตัวเดินไปอีกทางหนึ่ง

จีน

她還要回家複習,沒空陪陳諾玩這種幼稚的把戲。

ไทย

เธอยังต้องกลับบ้านไปทบทวนบทเรียน ไม่มีเวลามาเล่นลูกไม้เด็กๆ แบบนี้กับเฉินนั่วหรอก

จีน

“陳諾同學,周玲兒同學好像生氣了?”

ไทย

“เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว ดูเหมือนเพื่อนนักเรียนโจวหลิงเอ๋อร์จะโกรธแล้วนะ?”

จีน

沈新眉弱弱地對陳諾說道。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเอ่ยกับเฉินนั่วเสียงแผ่ว

จีน

“張元這傢伙,掉廁所里了嗎?”

ไทย

“ไอ้จางหยวน ตกส้วมไปแล้วหรือไงเนี่ย?”

จีน

陳諾正低頭給張元發消息,根本沒注意到周玲兒。

ไทย

เฉินนั่วกำลังก้มหน้าก้มตาส่งข้อความหาจางหยวน ไม่ได้สังเกตเห็นโจวหลิงเอ๋อร์เลยสักนิด

จีน

他和沈新眉站在學校門口是為了等張元,這傢伙考完了說肚子疼,跑去上廁所了。

ไทย

ที่เขากับเสิ่นซินเหมยยืนอยู่หน้าประตูโรงเรียนก็เพื่อรอจางหยวน พอหมอนี่สอบเสร็จก็บอกว่าปวดท้อง วิ่งโร่ไปเข้าห้องน้ำ

จีน

幾分鐘后,張元終於出來了,三人一起往公交車站走去。

ไทย

ไม่กี่นาทีต่อมา ในที่สุดจางหยวนก็ออกมา ทั้งสามคนจึงเดินไปยังป้ายรถเมล์ด้วยกัน

จีน

“哈哈,本大爺這次肯定能進年級前八十!我要把這個好消息告訴孟老師!”

ไทย

“ฮ่าๆ ครั้งนี้ท่านผู้นี้ต้องติดแปดสิบอันดับแรกของระดับชั้นได้อย่างแน่นอน! ฉันจะต้องเอาข่าวดีนี้ไปบอกอาจารย์เมิ่ง!”

จีน

張元一臉興奮,手舞足蹈。

ไทย

จางหยวนตื่นเต้นดีใจจนออกท่าทางมือไม้อยู่ไม่สุข

จีน

陳諾問道:“你有孟老師的聯繫方式?”

ไทย

เฉินนั่วถามว่า “นายมีช่องทางติดต่ออาจารย์เมิ่งเหรอ?”

จีน

張元哈哈笑道:“庸俗了不是?我把孟老師放在心裡,我在心裡對她說就行了,哪需要什麼聯繫方式?”

ไทย

จางหยวนหัวเราะร่า “ตื้นเขินไปแล้วใช่ไหมล่ะ? ฉันเก็บอาจารย์เมิ่งไว้ในใจ ฉันพูดกับเธอในใจก็พอแล้ว จำเป็นต้องมีช่องทางติดต่ออะไรที่ไหนกัน?”

จีน

陳諾呵呵一笑:“你是怕人家不搭理你吧?”

ไทย

เฉินนั่วหัวเราะหึๆ “นายกลัวเขาจะไม่สนใจนายมากกว่ามั้ง?”

จีน

“草!”

ไทย

“เชี่ย!”

จีน

張元鬱悶了,趕緊轉移話題:

ไทย

จางหยวนเซ็งจิต รีบเปลี่ยนหัวข้อคุยทันที

จีน

“陳諾你考的怎麼樣?”

ไทย

“เฉินนั่ว นายสอบเป็นยังไงบ้าง?”

จีน

沈新眉也凝眸看向陳諾,一臉關切,陳諾平靜地說道:

ไทย

เสิ่นซินเหมยก็จ้องมองเฉินนั่วด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย เฉินนั่วกล่าวอย่างเรียบนิ่งว่า

จีน

“還行,比二模好一點點吧。”

ไทย

“ก็พอใช้ได้ ดีกว่าตอนสอบจำลองรอบสองนิดหน่อยมั้ง”

จีน

“切,裝!”張元又對沈新眉問道:

ไทย

“ชิ เก๊กจริง!” จางหยวนหันไปถามเสิ่นซินเหมยต่อ

จีน

“沈同學,你呢?”

ไทย

“เพื่อนนักเรียนเสิ่น เธอล่ะ?”

จีน

沈新眉立刻回答:“年級第二十名。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยตอบทันควัน “อันดับที่ยี่สิบของระดับชั้น”

จีน

“......”

ไทย

“…”

จีน

張元一陣無語:“不是,成績都沒出來呢,你就確定你是年級第二十名了?咦?”

ไทย

จางหยวนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “เดี๋ยวสิ คะแนนยังไม่ออกเลย เธอมั่นใจแล้วเหรอว่าจะได้อันดับที่ยี่สิบของระดับชั้นน่ะ? เอ๊ะ?”

จีน

張元忽然覺得這一幕有點熟悉。

ไทย

จางหยวนรู้สึกว่าภาพนี้คุ้นๆ ขึ้นมาทันที

จีน

二模考完他這麼問過,當時沈新眉也是這樣回答的。

ไทย

ตอนสอบจำลองรอบสองเสร็จเขาก็เคยถามแบบนี้ และตอนนั้นเสิ่นซินเหมยก็ตอบแบบนี้เหมือนกัน

จีน

結果成績一出來,沈新眉還真就是年級第二十名。

ไทย

ผลปรากฏว่าพอคะแนนประกาศออกมา เสิ่นซินเหมยก็ได้อันดับที่ยี่สิบของระดับชั้นจริงๆ

จีน

難道這次......

ไทย

หรือว่าครั้งนี้…

จีน

張元低頭看了看陳諾的鞋子,不禁舔了舔嘴唇。

ไทย

จางหยวนก้มหน้ามองรองเท้าของเฉินนั่ว อดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก

จีน

“哈哈,不可能,絕對不可能!”

ไทย

“ฮ่าๆ เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเด็ดขาด!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน