บทที่ 668

ผู้ชายคนนี้มักทำให้ผู้คนลุ่มหลงอยู่เสมอ

這個男人總是令人沉迷

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“不對。”

ไทย

“ไม่ถูกสิ”

จีน

一個小時后,容城機場,正坐在VIP候機室里的章則甜忽然起身。

ไทย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ณ สนามบินหรงเฉิง จางเจ๋อเถียนซึ่งกำลังนั่งอยู่ในห้องรับรองผู้โดยสาร วีไอพี ก็ผุดลุกขึ้นกะทันหัน

จีน

旁邊的助理連忙問道:“章小姐,怎麼了?”

ไทย

ผู้ช่วยข้างกายรีบถามขึ้น “คุณจาง เกิดอะไรขึ้นหรือครับ”

จีน

章則甜道:“當初陳諾為了開發拼刀刀,拿走了於氏集團的網路平台開發團隊,那些人的資料我都有。”

ไทย

จางเจ๋อเถียนกล่าว “ตอนนั้นเฉินนั่วดึงทีมพัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์ของเครือตระกูลอวี๋ไปเพื่อพัฒนาพินเตาเตา ข้อมูลของคนพวกนั้นฉันมีอยู่ทั้งหมด”

จีน

“其中有一個叫李小布的,能力很突出。”

ไทย

“ในนั้นมีคนหนึ่งชื่อหลี่เสี่ยวปู้ มีความสามารถโดดเด่นมาก”

จีน

“拼刀刀的開發他是主力,可這次來容城為什麼沒看到他?”

ไทย

“เขาเป็นกำลังหลักในการพัฒนาพินเตาเตา แต่ทำไมคราวนี้มาหรงเฉิงถึงไม่เห็นเขากันล่ะ”

จีน

助理道:“大概是陳諾覺得他是個小人物,所以沒讓他和您見面?”

ไทย

ผู้ช่วยเอ่ย “อาจเป็นเพราะเฉินนั่วคิดว่าเขาเป็นเพียงคนตัวเล็กตัวน้อย ก็เลยไม่ได้ให้เขามาพบคุณหรือเปล่าครับ”

จีน

章則甜搖搖頭,“沒那麼簡單,我要回去一趟!”

ไทย

จางเจ๋อเถียนส่ายหน้า “ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ฉันต้องกลับไปดูสักรอบ!”

จีน

助理連忙道:“章小姐,明天總部有一個很重要的會議,劉總在米國,只有您能主持大局啊!”

ไทย

ผู้ช่วยรีบเอ่ย “คุณจางครับ พรุ่งนี้ทางสำนักงานใหญ่มีการประชุมที่สำคัญมาก บอสหลิวอยู่ที่สหรัฐอเมริกา มีเพียงคุณเท่านั้นที่คุมสถานการณ์ได้นะครับ!”

จีน

章則甜停下腳步,有些猶豫。

ไทย

จางเจ๋อเถียนหยุดฝีเท้า มีความลังเลอยู่บ้าง

จีน

助理又道:“要不我們安排人手盯著這邊,這樣比您親自過去更隱蔽一些。”

ไทย

ผู้ช่วยเอ่ยอีก “หรือไม่อย่างนั้นพวกเราจัดคนคอยจับตาดูทางนี้ไว้ แบบนี้น่าจะลับตาคนมากกว่าที่คุณไปด้วยตัวเองนะครับ”

จีน

章則甜想了想,這才點點頭:“好,讓他們盯緊一點,我不想被人傻子耍。”

ไทย

จางเจ๋อเถียนคิดดูแล้วจึงพยักหน้า “ตกลง ให้พวกเขาจับตาดูให้ดี ฉันไม่อยากถูกปั่นหัวเหมือนคนโง่”

จีน

“是!”

ไทย

“ครับ!”

จีน

女神網咖。

ไทย

ร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

“陳總,章則甜走了。”

ไทย

“บอสเฉิน จางเจ๋อเถียนไปแล้วค่ะ”

จีน

藺婉走進經理辦公室,對坐在裡面的陳諾和張元說道。

ไทย

ลิ่นหว่านเดินเข้ามาในห้องทำงานผู้จัดการและเอ่ยกับเฉินนั่วและจางหยวนที่นั่งอยู่ด้านใน

จีน

張元鬆了口氣,這女人要再不走,他就要被唐小月拆了。

ไทย

จางหยวนถอนหายใจโล่งอก หากผู้หญิงคนนี้ยังไม่ไปอีก เขาคงถูกถังเสี่ยวเยว่แยกชิ้นส่วนแน่

จีน

陳諾皺眉,“還不能鬆懈,既然章則甜已經起疑了,那她就不會輕易放棄,最近音城那邊我不能親自去了。”

ไทย

เฉินนั่วขมวดคิ้ว “ยังประมาทไม่ได้ ในเมื่อจางเจ๋อเถียนเริ่มสงสัยแล้ว เธอก็คงไม่ยอมรามือเปล่าๆ ง่ายๆ ช่วงนี้ทางอินเฉิงฉันคงไปเองไม่ได้แล้ว”

จีน

“告訴馮馨,來回學校和開發基地不要太頻繁。”

ไทย

“บอกฝงซินด้วยว่าอย่าเดินทางไปมาระหว่างมหาวิทยาลัยกับศูนย์พัฒนาบ่อยจนเกินไป”

จีน

“還有李小布,他沒事要到拼刀刀去露個面。”

ไทย

“แล้วก็หลี่เสี่ยวปู้ ถ้าไม่มีอะไรก็แวะไปโผล่หน้าที่พินเตาเตาบ้าง”

จีน

張元忍不住道:“老陳,那個章則甜到底要做什麼?”

ไทย

จางหยวนอดถามไม่ได้ “เหล่าเฉิน แม่จางเจ๋อเถียนคนนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่”

จีน

陳諾道:“她那樣的人,就是不想被人當傻子甩而已。”

ไทย

เฉินนั่วกล่าว “คนอย่างเธอ ก็แค่ไม่อยากโดนใครปั่นหัวเหมือนคนโง่เท่านั้นแหละ”

จีน

藺婉思索片刻,微蹙秀眉,“陳總,既然京冬都能察覺,那掏寶那邊呢?”

ไทย

ลิ่นหว่านครุ่นคิดครู่หนึ่ง คิ้วเรียวขมวดมุ่น “บอสเฉิน ในเมื่อจิงตงยังสังเกตเห็นได้ แล้วทางเถาเป่าล่ะคะ”

จีน

陳諾道:“掏寶那邊自然也沒那麼容易瞞住,不過我有辦法引開他的注意力。”

ไทย

เฉินนั่วเอ่ย “ทางเถาเป่าย่อมปิดบังไม่ง่ายเช่นกัน แต่ฉันมีวิธีดึงดูดความสนใจของเขาออกไป”

จีน

“不對。”

ไทย

“ไม่ถูกสิ”

จีน

蘇杭。

ไทย

ซูหาง

จีน

一個大平層里。

ไทย

ภายในห้องชุดหรูขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

จีน

張楓正坐在沙發上享受小蒙的服務,倏地起身,差點把埋頭苦幹的小蒙撞倒。

ไทย

จางเฟิงกำลังนั่งอยู่บนโซฟาเพลิดเพลินกับการปรนนิบัติของเสี่ยวม่ง จู่ๆ เขาก็ผุดลุกขึ้นอย่างกะทันหันจนเกือบชนเสี่ยวม่งที่กำลังก้มหน้าก้มตาปรนนิบัติจนล้ม

จีน

“張總,您怎麼了?”

ไทย

“บอสจาง คุณเป็นอะไรไปหรือคะ”

จีน

小蒙擦了擦嘴角,不解地看著張楓。

ไทย

เสี่ยวม่งเช็ดมุมปาก มองจางเฟิงด้วยความไม่เข้าใจ

จีน

張楓喃喃自語,“拼刀刀被陳若曦掌控,那當初拼刀刀的開發團隊呢?去了哪裡?”

ไทย

จางเฟิงพึมพำกับตัวเอง “พินเตาเตาตกอยู่ในการควบคุมของเฉินรั่วซี แล้วทีมพัฒนาของพินเตาเตาในตอนแรกล่ะ หายไปไหนกัน”

จีน

他拿起手機,正要給下屬打電話,門鈴忽然響了。

ไทย

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กำลังจะโทรหาลูกน้อง เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นกะทันหัน

จีน

張楓不耐煩地過去打開門,只見家門前站著一個楚楚動人的女子,她長發披肩,肌膚白皙,身上穿著家政公司的制服,卻更顯曲線凹凸。

ไทย

จางเฟิงเดินไปเปิดประตูด้วยความหงุดหงิด ก็เห็นหญิงสาวรูปงามชวนทะนุถนอมยืนอยู่หน้าประตู เธอปล่อยผมยาวสยายคลอเคลียบ่า ผิวพรรณขาวผุดผ่อง สวมเครื่องแบบของบริษัทแม่บ้าน ทว่ากลับยิ่งขับเน้นทรวดทรงองค์เอวเว้าโค้งเด่นชัด

จีน

張楓眼睛微眯,上下打量這女人,臉上現出笑容:

ไทย

จางเฟิงหรี่ตาลง กวาดตามองหญิงสาวคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มขึ้น

จีน

“你找誰?”

ไทย

“เธอมาหาใคร”

จีน

女人抬頭,現出一張清純又緊張的臉蛋,像一隻受驚的小鹿,怯生生地道:

ไทย

หญิงสาวเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่แฝงความตระหนกราวกับลูกกวางตื่นกลัว เอ่ยถามอย่างเหนียมอายว่า

จีน

“請問是張楓張先生嗎?”

ไทย

“ขอถามหน่อยค่ะ ใช่คุณจางเฟิงไหมคะ”

จีน

看到女人那忐忑又可愛的模樣,張楓的笑容更溫和了。

ไทย

เมื่อเห็นท่าทางกระวนกระวายทว่าน่ารักน่าเอ็นดูของผู้หญิงคนนั้น รอยยิ้มของจางเฟิงก็ยิ่งดูอ่อนโยนขึ้น

จีน

“對,我是張楓。”

ไทย

“ใช่ ฉันคือจางเฟิง”

จีน

女人連忙道:“您好,張先生,我是鼎興家政的員工,您昨天預約了房間打掃。”

ไทย

หญิงสาวรีบเอ่ย “สวัสดีค่ะคุณจาง ฉันเป็นพนักงานของบริษัทแม่บ้านติ่งซิง เมื่อวานนี้คุณจองบริการทำความสะอาดห้องไว้ค่ะ”

จีน

張楓玩味地看著女人,眼神愈發炙熱,“我預約了家政嗎?我怎麼不記得了?”

ไทย

จางเฟิงมองหญิงสาวอย่างนึกสนุก แววตายิ่งทวีความเร่าร้อน “ฉันจองบริการแม่บ้านไว้ด้วยเหรอ ทำไมฉันจำไม่ได้ล่ะ”

จีน

女人更加緊張,“啊?對、對不起,我問一下公司。”

ไทย

หญิงสาวยิ่งลนลาน “เอ๊ะ ขะ…ขอโทษด้วยค่ะ เดี๋ยวฉันถามทางบริษัทก่อนนะคะ”

จีน

說著女人就要掏手機,卻被張楓一把抓住了手腕,“哦,我想起來,昨天我的下屬幫我預約的。”

ไทย

พูดพลางหญิงสาวก็ทำท่าจะควักโทรศัพท์มือถือออกมา ทว่ากลับถูกจางเฟิงคว้าข้อมือไว้หมับ “อ้อ ฉันนึกออกแล้ว เมื่อวานลูกน้องฉันช่วยจองให้น่ะ”

จีน

女人受驚,想要掙開,卻張楓緊緊抓住白嫩的小手,女人軟軟抬眸,聲音濕潤。

ไทย

หญิงสาวตกใจ พยายามจะดึงมือออก ทว่าจางเฟิงกลับกุมมือน้อยขาวเนียนไว้แน่น หญิงสาวช้อนตามองอย่างอ่อนแรง น้ำเสียงคลอหยาดน้ำตา

จีน

“張先生......”

ไทย

“คุณจาง…”

จีน

張楓眼中的火焰更盛,“你別在家政公司幹了,來我家做保姆,我給你一個月三萬,怎麼樣?”

ไทย

เปลวไฟในดวงตาของจางเฟิงยิ่งลุกโชน “เธออย่าทำที่บริษัทแม่บ้านเลย มาเป็นแม่บ้านที่บ้านฉันดีกว่า ฉันให้เดือนละสามหมื่น เป็นไง”

จีน

女人嚇了一跳,連手都忘了掙脫,大眼睛撲閃。

ไทย

หญิงสาวสะดุ้งตกใจจนลืมดึงมือกลับ ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ

จีน

“可、可我剛做這一行。”

ไทย

“แต่…แต่ฉันเพิ่งเริ่มทำงานสายนี้เองนะคะ”

จีน

“沒關係,多做幾天就熟悉了。”

ไทย

“ไม่เป็นไร ทำไปอีกสองสามวันก็คุ้นเคยเอง”

จีน

張楓笑得若有深意,拉著女人走進了家裡。

ไทย

จางเฟิงยิ้มอย่างมีความหมายแฝง จูงหญิงสาวเดินเข้ามาในบ้าน

จีน

小蒙衣衫不整,震驚地看著張楓牽著一個家政女工走進來。

ไทย

เสี่ยวม่งที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยมองจางเฟิงจูงคนงานหญิงทำความสะอาดเดินเข้ามาด้วยความตกตะลึง

จีน

“張總,這是誰?”

ไทย

“บอสจาง นี่ใครกันคะ”

จีน

張楓瞥了她一眼,棄若敝履,“你可以走了。”

ไทย

จางเฟิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ปัดทิ้งอย่างไม่ไยดีดั่งรองเท้าเก่า “เธอไปได้แล้ว”

จีน

“張總?”小蒙難以置信。

ไทย

“บอสจางคะ” เสี่ยวม่งไม่อยากจะเชื่อ

จีน

“還不快走?”張楓不耐煩了。

ไทย

“ยังไม่รีบไปอีกเหรอ” จางเฟิงเริ่มหมดความอดทน

จีน

小蒙垂下頭,“是。”

ไทย

เสี่ยวม่งก้มหน้าลง “ค่ะ”

จีน

待小蒙離開,家政女工連忙道:“張先生,那我開始打掃了。”

ไทย

เมื่อเสี่ยวม่งออกไปแล้ว คนงานหญิงทำความสะอาดจึงรีบเอ่ย “คุณจางคะ งั้นฉันเริ่มทำความสะอาดแล้วนะคะ”

จีน

“不急。”

ไทย

“ไม่ต้องรีบ”

จีน

張楓攔住她,微笑道:

ไทย

จางเฟิงขวางเธอไว้พลางยิ้มเอ่ย

จีน

“還沒問你叫什麼名字?”

ไทย

“ยังไม่ได้ถามเลยว่าเธอชื่ออะไร”

จีน

女人驚慌後退,眸中的濕軟和乖巧令人心癢難耐。

ไทย

หญิงสาวถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก แววตาที่ฉ่ำหวานว่าง่ายนั้นชวนให้หัวใจคันยิบจนทนไม่ไหว

จีน

“我叫......曹麗麗。”

ไทย

“ฉันชื่อ…เฉาหลี่หลี่ค่ะ”

จีน

兩個小時后。

ไทย

สองชั่วโมงต่อมา

จีน

曹麗麗離開張楓家,待走遠后,拿起手機撥打了一個電話。

ไทย

เฉาหลี่หลี่เดินออกจากบ้านของจางเฟิง เมื่อเดินมาได้ไกลพอแล้วก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกสายหนึ่ง

จีน

“何總,我已經成功進入了張楓的家裡,他讓我做他家的保姆,我答應了。”

ไทย

“บอสเหอคะ ฉันเข้าไปในบ้านของจางเฟิงได้สำเร็จแล้วค่ะ เขาให้ฉันเป็นแม่บ้านประจำบ้านของเขา ฉันก็ตอบตกลงไปแล้ว”

จีน

“不過他很警惕,只讓我打掃客廳和廚房,他的卧室和書房都不許我去。”

ไทย

“แต่เขาค่อนข้างระแวง ยอมให้ฉันทำความสะอาดแค่ห้องนั่งเล่นกับห้องครัวเท่านั้น ห้องนอนกับห้องหนังสือของเขาไม่ยอมให้ฉันเข้าไปเลยค่ะ”

จีน

手機對面響起一道沉穩的女聲,“不著急,還有三個月,小心些,別被他發現了。”

ไทย

ปลายสายโทรศัพท์ส่งเสียงผู้หญิงอันสุขุมนุ่มลึกดังขึ้น “ไม่ต้องรีบ ยังมีเวลาอีกสามเดือน ระวังตัวด้วย อย่าให้เขาจับได้ล่ะ”

จีน

“是。”

ไทย

“ค่ะ”

จีน

......

ไทย

…

จีน

“曹麗麗?”

ไทย

“เฉาหลี่หลี่เหรอ”

จีน

女神網咖。

ไทย

ร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

張元已經走了,經理辦公室里只剩下了陳諾和藺婉。

ไทย

จางหยวนกลับไปแล้ว ในห้องทำงานผู้จัดการจึงเหลือเพียงเฉินนั่วกับลิ่นหว่านสองคน

จีน

此刻藺婉睜大眼睛,溫婉優雅的臉上滿是驚訝。

ไทย

ในยามนี้ลิ่นหว่านเบิกตากว้าง ใบหน้าอ่อนหวานสง่างามเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

จีน

“她怎麼會聽何姐的話?”

ไทย

“เธอจะยอมฟังคำสั่งของพี่เหอได้ยังไงกันคะ”

จีน

陳諾微笑道:“曹麗麗只是想過上好日子,那我就讓她過上穩定又富足的生活,不比整天想著怎麼討好男人強?”

ไทย

เฉินนั่วยิ้มเอ่ย “เฉาหลี่หลี่ก็แค่อยากมีชีวิตที่ดี ในเมื่อเป็นแบบนั้น ฉันก็ทำให้เธอมีชีวิตที่มั่นคงมั่งคั่งได้ มันไม่ดีกว่าการคอยคิดหาทางประจบเอาใจผู้ชายไปวันๆ หรือไง”

จีน

藺婉還是有些擔心,“曹麗麗信得過嗎?張楓那麼有錢,萬一她轉投張楓怎麼辦?”

ไทย

ลิ่นหว่านยังคงกังวลอยู่บ้าง “เฉาหลี่หลี่ไว้ใจได้จริงหรือคะ จางเฟิงรวยขนาดนั้น หากเธอเปลี่ยนใจแปรพักตร์ไปเข้าข้างจางเฟิงจะทำยังไงคะ”

จีน

陳諾道:“恰巧,曹麗麗一個關係很好的表姐之前被張楓玩弄過,打了兩次胎,最後被趕出了公司,差點喝了農藥。”

ไทย

เฉินนั่วเอ่ย “บังเอิญว่าลูกพี่ลูกน้องหญิงคนสนิทของเฉาหลี่หลี่เคยถูกจางเฟิงหลอกฟัน ทำแท้งไปสองครั้ง สุดท้ายก็ถูกไล่ออกจากบริษัทจนเกือบจะดื่มยาฆ่าแมลงตาย”

จีน

藺婉明白了,看向陳諾的眼神不自覺地帶上了崇拜。

ไทย

ลิ่นหว่านเข้าใจแล้ว สายตาที่มองเฉินนั่วเจือแววชื่นชมบูชาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

จีน

“陳總,原來你早就有計劃了。”

ไทย

“บอสเฉิน ที่แท้คุณก็วางแผนไว้ล่วงหน้าตั้งนานแล้ว”

จีน

陳諾看她的眼神不對,連忙道:“這都是何姐的功勞。”

ไทย

เฉินนั่วเห็นสายตาของเธอเริ่มแปลกไปจึงรีบเอ่ย “นี่เป็นผลงานของพี่เหอต่างหาก”

จีน

藺婉的眼神不變,甚至更崇拜。

ไทย

แววตาของลิ่นหว่านไม่เปลี่ยนไปเลย ซ้ำยังยิ่งเลื่อมใสชื่นชมมากขึ้น

จีน

何芸也是陳諾的人啊!

ไทย

เหออวิ๋นก็เป็นคนของเฉินนั่วเหมือนกันนี่นา!

จีน

陳諾厲害,不是因為他有何芸,或者有其他人,而是因為他本來就很厲害!

ไทย

เฉินนั่วเก่งกาจ ไม่ใช่เพราะเขามีเหออวิ๋นหรือมีคนอื่นคอยช่วย แต่เป็นเพราะตัวเขาเก่งกาจมาตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก!

จีน

這個男人,總是不經意地讓人欽佩,讓人沉迷。

ไทย

ผู้ชายคนนี้มักจะทำให้คนเลื่อมใสและหลงใหลได้โดยไม่รู้ตัวอยู่เสมอ

จีน

很快藺婉發現自己的眼神過於炙熱了,連忙低下頭。

ไทย

ไม่นานลิ่นหว่านก็รู้ตัวว่าสายตาของตนเองร้อนแรงเกินไป จึงรีบก้มหน้าลง

จีน

“陳總,我去忙了。”

ไทย

“บอสเฉิน ฉันไปทำงานก่อนนะคะ”

จีน

她匆忙跑出了經理室,差點撞到跑進來的沈新眉。

ไทย

เธอรีบร้อนวิ่งออกจากห้องผู้จัดการ เกือบจะชนเข้ากับเสิ่นซินเหมยที่วิ่งสวนเข้ามา

จีน

“新眉,怎麼了?”

ไทย

“ซินเหมย เป็นอะไรไป”

จีน

陳諾連忙上前扶住沈新眉,小奶貓平常都溫溫吞吞的,很少著急,這是出什麼事了?

ไทย

เฉินนั่วรีบก้าวเข้าไปประคองเสิ่นซินเหมย ปกติแล้วลูกแมวน้อยมักจะเฉื่อยชา นานทีปีหนจึงจะร้อนรน นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

จีน

沈新眉臉頰緋紅,額頭帶著細汗,慌張道:

ไทย

สองแก้มของเสิ่นซินเหมยแดงเรื่อ หน้าผากมีเหงื่อผุดซึม เอ่ยอย่างลนลานว่า

จีน

“小柔,小柔剛才摔倒了,她說肚子疼!”

ไทย

“เสี่ยวโหรว เสี่ยวโหรวเมื่อกี้ล้มลงไป เธอบอกว่าปวดท้อง!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน