บทที่ 209

จางหยวนฝันสลาย

張元夢碎
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“元兒,師範學院那麼多妹子,你幹嘛非要來容大?”

ไทย

“หยวนเอ๋อร์ วิทยาลัยครูมีสาวๆ ตั้งเยอะแยะ ทำไมนายต้องถ่อมาถึง ม.หรงเฉิง ด้วยเนี่ย”

จีน

陳諾沒想到張元對“孟老師”的執念這麼深,這才第一天報道就迫不及待地跑來了。

ไทย

เฉินนั่วไม่คิดเลยว่าจางหยวนจะปักใจกับ ‘อาจารย์เมิ่ง’ ขนาดนี้ นี่เพิ่งมารายงานตัววันแรกก็รีบร้อนวิ่งแจ้นมาหาแล้ว

จีน

“孟老師這麼漂亮,我動作不快點怎麼行?”

ไทย

“อาจารย์เมิ่งสวยขนาดนั้น ถ้าฉันไม่รีบลงมือเร็วๆ จะไปทันได้ยังไง”

จีน

張元嘿嘿一笑:“老陳,是不是兄弟,趕緊出來接駕!”

ไทย

จางหยวนหัวเราะคิกคัก “เหล่าเฉิน ยังเห็นฉันเป็นพี่น้องอยู่ไหม รีบออกมารับเสด็จเดี๋ยวนี้เลย!”

จีน

陳諾想了想,當初他騙張元說孟姐是容大老師,只是想激勵小胖子好好念書,考上大學,改變上一世慘死緬北的命運。

ไทย

เฉินนั่วครุ่นคิด ตอนนั้นที่เขาหลอกจางหยวนว่าพี่เมิ่งเป็นอาจารย์ที่ ม.หรงเฉิง ก็แค่อยากกระตุ้นให้เจ้าอ้วนน้อยตั้งใจเรียน สอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ เพื่อเปลี่ยนชะตากรรมที่ต้องตายอย่างอนาถในพม่าเหนือเมื่อชาติที่แล้ว

จีน

現在張元已經考上了大學,是時候打碎他對“孟老師”的執念了。

ไทย

ตอนนี้จางหยวนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว ก็ถึงเวลาทำลายความปักใจเรื่อง ‘อาจารย์เมิ่ง’ ให้แตกสลายเสียที

จีน

也好,免得小胖子整天沉迷在一場不可能實現的美夢裡,耽誤他正經談戀愛。

ไทย

ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องให้เจ้าอ้วนน้อยมัวแต่จมปลักอยู่กับความฝันลมๆ แล้งๆ ที่ไม่มีวันเป็นจริง จนเสียโอกาสมีความรักดีๆ ไป

จีน

“行,你在校門等我!”

ไทย

“ได้ นายรอฉันที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยนะ!”

จีน

陳諾掛了電話,對三個室友說道:

ไทย

เฉินนั่ววางสายแล้วหันไปพูดกับรูมเมตทั้งสามคน

จีน

“我有個朋友來了,哥幾個你們去吧,玩的開心點。”

ไทย

“มีเพื่อนฉันมาน่ะ พวกนายไปกันเถอะ ขอให้สนุกนะ”

จีน

“陳諾,你真不去啊?欣然說她們寢室里有美女呢!”

ไทย

“เฉินนั่ว นายจะไม่ไปจริงๆ เหรอ ซินหรันบอกว่าห้องพักพวกเธอมีสาวสวยด้วยนะ!”

จีน

郝帥提醒道,王錚哈哈笑道:

ไทย

ห่าวไซว่เอ่ยเตือน หวังเจิงก็หัวเราะฮ่าๆ พลางพูดว่า

จีน

“回頭我們都談上了,諾子你可別後悔!”

ไทย

“ถ้าหลังจากนี้พวกเราจีบติดกันหมด นั่วจื่อ นายอย่ามานั่งเสียดายทีหลังล่ะ!”

จีน

陳諾朝他們笑笑:“沒事,我現在還不想談戀愛。”

ไทย

เฉินนั่วยิ้มให้พวกเขา “ไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันยังไม่อยากมีความรักน่ะ”

จีน

談啥戀愛,搞錢不香嗎?

ไทย

มีความรักไปทำไม หาเงินไม่หอมหวานกว่าหรือไง

จีน

陳諾匆匆離開,張成文道:

ไทย

เฉินนั่วรีบเดินจากไป จางเฉิงเหวินก็พูดขึ้นว่า

จีน

“他的朋友不會就是個女生吧?”

ไทย

“เพื่อนของเขาคงไม่ใช่ผู้หญิงหรอกนะ”

จีน

王錚疑惑:“諾子不是說沒有女朋友嗎?”

ไทย

หวังเจิงสงสัย “นั่วจื่อบอกว่าไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ”

จีน

郝帥捏著下巴:“正因為還不是女朋友,所以才這麼積極啊!”

ไทย

ห่าวไซว่ลูบคาง “ก็เพราะว่ายังไม่ได้เป็นแฟนน่ะสิ ถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้!”

จีน

王錚頓時驚為天人:“卧槽郝帥,你果然是經驗豐富啊!”

ไทย

หวังเจิงพลันเบิกตากว้างอย่างทึ่งๆ “เชี่ย ห่าวไซว่ นายนี่เจนโลกจริงๆ ว่ะ!”

จีน

“趕緊進去吧,別讓妹子們久等了。”

ไทย

“รีบเข้าไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้พวกสาวๆ รอนาน”

จีน

“對對。”

ไทย

“ใช่ๆ”

จีน

三人對今晚的聯誼熱情高漲,很快走進海底撈,郝帥遠遠看到一個八人卡座上趙欣然正朝他揮手。

ไทย

ทั้งสามคนกระตือรือร้นกับกิจกรรมสังสรรค์คืนนี้เป็นอย่างมาก รีบเดินเข้าไปในร้านไห่ตี่เลา ห่าวไซว่มองเห็นจ้าวซินหรันกำลังโบกมือให้เขาอยู่ไกลๆ จากโต๊ะบูธสำหรับแปดคน

จีน

郝帥很有風度地微笑點頭,帶著王錚和張成文走了過去。

ไทย

ห่าวไซว่ยิ้มพยักหน้าอย่างมีมารยาท แล้วพาหวังเจิงกับจางเฉิงเหวินเดินเข้าไป

จีน

“蚊子你快給我看看,我髮型還可以吧?”

ไทย

“เหวินจื่อ นายช่วยดูให้ฉันหน่อย ทรงผมฉันพอดูได้ไหม”

จีน

王錚有點緊張,張成文也不算鎮定,理了理身上的西裝,咽了口唾沫。

ไทย

หวังเจิงตื่นเต้นอยู่บ้าง ส่วนจางเฉิงเหวินก็ไม่ได้สงบไปกว่ากัน เขาจัดแจงเสื้อสูทบนตัวแล้วกลืนน้ำลายลงคอ

จีน

只有郝帥面帶微笑,瀟洒自如,只是當走到女生們坐的卡座前,他再也沒辦法淡定了。

ไทย

มีเพียงห่าวไซว่ที่ยังคงแย้มยิ้ม ดูสง่างามผ่อนคลาย ทว่าเมื่อเดินมาถึงหน้าโต๊ะบูธที่พวกผู้หญิงนั่งอยู่ เขาก็ไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นไว้ได้อีกต่อไป

จีน

“女神校花?!”

ไทย

“ดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดา?!”

จีน

王錚和張成文也傻了。

ไทย

หวังเจิงกับจางเฉิงเหวินก็ถึงกับอึ้งตาค้างเช่นกัน

จีน

卡座的左側,一個身穿素白長裙,傾世絕美的女生安靜端坐,她的眉眼如畫,氣質如霜。

ไทย

ทางฝั่งซ้ายของโต๊ะบูธ มีหญิงสาวแสนงดงามล่มเมืองในชุดกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์นั่งอยู่อย่างสงบนิ่ง คิ้วและดวงตาของเธอประหนึ่งภาพวาด กลิ่นอายสง่างามเย็นเยียบดั่งเกล็ดน้ำค้าง

จีน

只是淡然坐在那裡,便已是男生們見過的最美的景色。

ไทย

เพียงแค่นั่งอยู่อย่างเงียบสงบตรงนั้น ก็กลายเป็นทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดเท่าที่พวกผู้ชายเคยพานพบแล้ว

จีน

三個男生都認出來了,這不就是在學校論壇里被稱作“女神校花”的沈新眉嗎?

ไทย

ชายหนุ่มทั้งสามคนจำได้ทันที นี่ไม่ใช่เสิ่นซินเหมยที่ถูกขนานนามในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยว่าเป็น “ดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดา” หรอกหรือ

จีน

論壇上已經公認了,這女生不僅是新生校花,也是容城大學的校花。

ไทย

ในเว็บบอร์ดยอมรับเป็นเสียงเดียวกันแล้วว่า หญิงสาวคนนี้ไม่เพียงแต่เป็นดาวเด่นของเด็กปีหนึ่ง แต่ยังเป็นดาวมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยหรงเฉิงอีกด้วย

จีน

他們怎麼也沒想到,自己的運氣這麼好,就是碰巧約了一個女生寢室出來聯誼,居然也能碰到容大最美的校花!

ไทย

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ แค่บังเอิญนัดห้องพักหญิงสักห้องออกมาสังสรรค์กระชับมิตร กลับได้มาเจอดาวมหาวิทยาลัยที่สวยที่สุดของ ม.หรงเฉิง เข้าจังๆ!

จีน

郝帥臉上的笑容更加燦爛,大白牙更加閃亮。

ไทย

รอยยิ้มบนใบหน้าของห่าวไซว่ยิ่งเจิดจ้าขึ้น ฟันขาวสะอาดส่องประกายวิบวับกว่าเดิม

จีน

王錚挺起胸膛,胸肌更加突出。

ไทย

หวังเจิงยืดอกขึ้น อวดกล้ามเนื้อหน้าอกให้เด่นชัดยิ่งขึ้น

จีน

張成文青春痘還沒消散的臉漲得通紅,低下頭話都不敢說了。

ไทย

ใบหน้าที่มีรอยสิววัยรุ่นยังไม่ทันหายดีของจางเฉิงเหวินแดงก่ำ เขาก้มหน้าลงจนไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรสักคำ

จีน

趙欣然和鄭好好都笑起來:“怎麼,都看傻眼了?”

ไทย

จ้าวซินหรันกับเจิ้งห่าวห่าวต่างพากันหัวเราะ “เป็นอะไรกัน อึ้งจนตาค้างไปแล้วเหรอ”

จีน

郝帥第一個反應過來:“不好意思,我們來晚了。”

ไทย

ห่าวไซว่ได้สติเป็นคนแรก “ขอโทษทีครับ พวกเรามาสายไปหน่อย”

จีน

他掏出了四個化妝盒:“這是我送給四位美麗的女士的,請你們務必收下。”

ไทย

เขาหยิบกล่องเครื่องสำอางออกมาสี่กล่อง “นี่เป็นของขวัญที่ผมมอบให้สุภาพสตรีแสนสวยทั้งสี่ท่าน ได้โปรดรับไว้ด้วยนะครับ”

จีน

這化妝盒很精美,一看就價格不菲。

ไทย

กล่องเครื่องสำอางนี้ประณีตงดงามมาก มองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาไม่เบา

จีน

王錚和張成文對視一眼,臉色頓時有點難看了。

ไทย

หวังเจิงกับจางเฉิงเหวินสบตากัน สีหน้าพลันดูแย่ลงไปทันตา

จีน

郝帥這傢伙居然偷偷準備了禮物,這不是顯得他們倆很不懂事嗎?

ไทย

เจ้าหมอนี่แอบเตรียมของขวัญมาเงียบๆ แบบนี้ก็ทำให้พวกเขาสองคนดูไม่ประสีประสาไปเลยน่ะสิ

จีน

但幾個女生的臉色卻有點古怪,因為這化妝盒與沈新眉下午送給她們的一模一樣。

ไทย

ทว่าสีหน้าของพวกผู้หญิงกลับดูแปลกพิกล เพราะกล่องเครื่องสำอางนี้เหมือนกับกล่องที่เสิ่นซินเหมยมอบให้พวกเธอเมื่อตอนบ่ายไม่มีผิดเพี้ยน

จีน

鄭好好噗的一聲笑了出來:“送禮還能撞重樣的,哈哈哈!”

ไทย

เจิ้งห่าวห่าวหลุดขำพรืดออกมา “ให้ของขวัญยังจะมาซ้ำกันได้อีก ฮ่าๆๆ!”

จีน

郝帥莫名,趙欣然連忙把禮物的事情解釋了一遍。

ไทย

ห่าวไซว่งุนงง จ้าวซินหรันจึงรีบอธิบายเรื่องของขวัญให้ฟังรอบหนึ่ง

จีน

郝帥愕然看向沈新眉,目光帶著不甘。

ไทย

ห่าวไซว่มองไปยังเสิ่นซินเหมยอย่างตกตะลึง แววตาแฝงความไม่ยินยอมพร้อมใจ

จีน

有男人幫女神校花買了禮物送給她的室友?

ไทย

มีผู้ชายซื้อของขวัญให้ดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดาเอามาแจกรูมเมตงั้นเหรอ

จีน

是誰?

ไทย

ใครกัน

จีน

難道女神校花已經有男朋友了?

ไทย

หรือว่าดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดาจะมีแฟนแล้วงั้นเหรอ

จีน

見郝帥尷尬,趙欣然笑嘻嘻地道:“郝帥,禮物你留著吧,以後送給你女朋友。”

ไทย

เมื่อเห็นห่าวไซว่กระอักกระอ่วน จ้าวซินหรันก็ยิ้มพลางพูดว่า “ห่าวไซว่ นายเก็บของขวัญไว้เถอะ เอาไว้ให้แฟนนายในอนาคตนะ”

จีน

她巧笑嫣然,眸色如水,卻見郝帥正痴痴地看著沈新眉,頓時神情微黯。

ไทย

เธอยิ้มหวานหยดย้อย นัยน์ตาเปล่งประกายดั่งสายน้ำ ทว่าเมื่อเห็นห่าวไซว่เอาแต่มองเสิ่นซินเหมยตาค้าง สีหน้าของเธอก็หม่นลงเล็กน้อยทันที

จีน

但很快臉上又現出開朗的笑容,招呼三個男生坐下。

ไทย

แต่ไม่นานใบหน้าก็กลับมามีรอยยิ้มสดใสอีกครั้ง พร้อมกับเอ่ยชวนให้ชายหนุ่มทั้งสามคนนั่งลง

จีน

三人坐下,都有點如在夢中的感覺。

ไทย

ทั้งสามคนนั่งลง รู้สึกราวกับกำลังตกอยู่ในความฝัน

จีน

王錚忍不住低聲對張成文道:“蚊子,諾子沒來肯定要後悔死了。”

ไทย

หวังเจิงอดไม่ได้ที่จะกระซิบกับจางเฉิงเหวินว่า “เหวินจื่อ นั่วจื่อไม่มาจะต้องเสียดายจนตายแน่ๆ”

จีน

……

ไทย

…

จีน

“小奶貓,張元來了,我帶他去見你小姨,完了我給你發消息,你再出來。”

ไทย

“ลูกแมวน้อย จางหยวนมาแล้ว ฉันจะพาเขาไปพบน้าของเธอ เสร็จแล้วฉันจะส่งข้อความหาเธอ แล้วเธอค่อยออกมานะ”

จีน

陳諾一邊朝校門走去,一邊給沈新眉發消息。

ไทย

เฉินนั่วเดินไปทางหน้าประตูมหาวิทยาลัยพลางส่งข้อความหาเสิ่นซินเหมย

จีน

隨後放下手機,遠遠看到一個小胖子站在校門前,滿頭大汗,一臉期待。

ไทย

จากนั้นก็วางโทรศัพท์ลง มองเห็นเจ้าอ้วนน้อยคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัยแต่ไกล เหงื่อท่วมหัว สีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

จีน

陳諾上前,拍拍他的肩膀,張元看到他,頓時激動了:

ไทย

เฉินนั่วเดินเข้าไปตบไหล่เขา จางหยวนเห็นเขาเข้าก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

จีน

“卧槽,老陳你終於來了,快走吧!”

ไทย

“เชี่ย เหล่าเฉิน ในที่สุดนายก็มา รีบไปกันเถอะ!”

จีน

陳諾看著他:“小胖子,你真的想好了?”

ไทย

เฉินนั่วมองเขา “เจ้าอ้วนน้อย นายคิดดีแล้วแน่นะ”

จีน

張元立刻道:“我等這一天等這麼久了,還想啥?”

ไทย

จางหยวนรีบพูดทันที “ฉันรอวันนี้มาตั้งนานแล้ว ยังต้องคิดอะไรอีก!”

จีน

陳諾點點頭:“行吧, 走。”

ไทย

เฉินนั่วพยักหน้า “งั้นก็ได้ ไปกัน”

จีน

他剛才已經給孟曉冉發了消息,現在孟曉冉還在校長辦公室。

ไทย

เมื่อครู่เขาส่งข้อความหาเมิ่งเสี่ยวหรันแล้ว ตอนนี้เมิ่งเสี่ยวหรันยังคงอยู่ที่ห้องทำงานอธิการบดี

จีน

陳諾帶著張元走進容大,張元左顧右盼,嘖嘖感嘆,一副沒見過世面的模樣。

ไทย

เฉินนั่วพาจางหยวนเดินเข้าไปใน ม.หรงเฉิง จางหยวนหันมองซ้ายแลขวา พลางส่งเสียงเดาะลิ้นชื่นชม ท่าทางราวกับคนไม่เคยเห็นโลกกว้าง

จีน

也不怪他,容城師範學院和容大相比差了好幾個檔次,校園環境和學生人數差距都很大。

ไทย

จะโทษเขาก็ไม่ได้ วิทยาลัยครูหรงเฉิงเทียบกับ ม.หรงเฉิง แล้วห่างชั้นกันตั้งหลายระดับ ทั้งสภาพแวดล้อมในมหาวิทยาลัยและจำนวนนักศึกษาก็ต่างกันลิบลับ

จีน

“小胖子,師範學院那麼多女生,你就沒一個看上眼的?”

ไทย

“เจ้าอ้วนน้อย ที่วิทยาลัยครูมีผู้หญิงตั้งเยอะแยะ นายไม่ถูกตาสักคนเลยเหรอ”

จีน

張元立刻道:“我心裡只有孟老師!”

ไทย

จางหยวนตอบทันควัน “ในใจฉันมีแค่อาจารย์เมิ่งคนเดียวเท่านั้น!”

จีน

陳諾無語,帶著他很快來到教師辦公樓。

ไทย

เฉินนั่วพูดไม่ออก พาเขาเดินมาถึงอาคารสำนักงานอาจารย์ในเวลาอันรวดเร็ว

จีน

來到五樓,已經下班了,裡面很安靜,張元探頭探腦地四下張望。

ไทย

พอขึ้นมาถึงชั้นห้า ก็เลยเวลาเลิกงานแล้ว ด้านในจึงเงียบสงบมาก จางหยวนชะเง้อชะแง้มองไปรอบๆ

จีน

“老陳,孟老師到底在哪兒啊?”

ไทย

“เหล่าเฉิน ตกลงอาจารย์เมิ่งอยู่ที่ไหนกันแน่เนี่ย”

จีน

陳諾指了指前方一間辦公室:“諾,那就是孟姐工作的地方。”

ไทย

เฉินนั่วชี้ไปยังห้องทำงานห้องหนึ่งข้างหน้า “โน่นไง นั่นคือที่ทำงานของพี่เมิ่ง”

จีน

張元大喜,忙不迭地跑過去,隨即腳步一頓。

ไทย

จางหยวนดีใจจนเนื้อเต้น รีบวิ่งโร่เข้าไป ก่อนจะชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน

จีน

他看到了辦公室門口掛的牌子。

ไทย

เขาเห็นป้ายที่แขวนอยู่หน้าประตูห้องทำงาน

จีน

“校長辦公室?”

ไทย

“ห้องทำงานอธิการบดี?”

จีน

張元呆住,回頭看向陳諾。

ไทย

จางหยวนยืนอึ้ง หันกลับมามองเฉินนั่ว

จีน

這時辦公室的門打開,孟曉冉出現在張元的面前,她上身一件白色襯衣,下身一條及膝的OL套裙,十足的御姐風。

ไทย

ขณะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็เปิดออก เมิ่งเสี่ยวหรันปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าจางหยวน ท่อนบนเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ท่อนล่างเป็นกระโปรงสูททำงานสไตล์โอแอลยาวคลุมเข่า บุคลิกเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ของสาวพี่สาวสุดมั่น

จีน

張元看著她,目光中滿是驚艷,還有驚嚇。

ไทย

จางหยวนมองดูเธอ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและตกใจกลัว

จีน

“孟、孟、孟……”

ไทย

“ม…ม…เมิ่ง…”

จีน

一時間都不知道該怎麼稱呼她了。

ไทย

ชั่วขณะนั้นถึงกับไม่รู้ว่าจะเรียกเธออย่างไรดี

จีน

孟曉冉微笑道:“張元同學,又見面了,聽說你考上了師範學院,恭喜你。”

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันยิ้ม “นักเรียนจางหยวน เจอกันอีกแล้วนะ ได้ยินว่าเธอสอบเข้าวิทยาลัยครูได้ ยินดีด้วยนะ”

จีน

“謝、謝謝。”

ไทย

“ขะ…ขอบคุณครับ”

จีน

張元吞了下口水,還是有點不死心,弱弱地問道:

ไทย

จางหยวนกลืนน้ำลายลงคอ ยังคงไม่ยอมถอดใจ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า

จีน

“孟……老師,你怎麼在校長辦公室?”

ไทย

“อาจารย์…เมิ่ง ทำไมอาจารย์ถึงมาอยู่ในห้องทำงานอธิการบดีล่ะครับ”

จีน

孟曉冉笑了笑,理所當然地道:

ไทย

เมิ่งเสี่ยวหรันยิ้มพลางตอบอย่างเป็นเรื่องธรรมดาว่า

จีน

“因為我是容城大學的校長啊。”

ไทย

“ก็เพราะฉันเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยหรงเฉิงน่ะสิ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน