โจวหลิงเอ๋อร์ เธอคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่า
周玲兒,你值得更好的แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
下午放學。
ไทย
เลิกเรียนช่วงบ่าย
จีน
老李再次守在了教室門口。
ไทย
เหล่าหลี่มายืนเฝ้าที่หน้าประตูห้องเรียนอีกครั้ง
จีน
陳諾見溜不掉,只能無奈地坐到了周玲兒的身旁。
ไทย
เฉินนั่วเห็นว่าแอบหนีไม่พ้น จึงได้แต่นั่งลงข้างโจวหลิงเอ๋อร์อย่างจำใจ
จีน
看著他這副不情不願的樣子,周玲兒更氣了,又找了一套難題給陳諾做。
ไทย
เมื่อเห็นท่าทางไม่เต็มอกไม่เต็มใจของเขา โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยิ่งโมโห จึงหยิบโจทย์ยากอีกชุดหนึ่งมาให้เฉินนั่วทำ
จีน
陳諾只做對了一半,周玲兒便藉機又是一通高高在上的說教。
ไทย
เฉินนั่วทำถูกเพียงครึ่งเดียว โจวหลิงเอ๋อร์จึงถือโอกาสสั่งสอนเทศนาด้วยท่าทีสูงส่งอีกยกใหญ่
จีน
聽得陳諾昏昏欲睡。
ไทย
ฟังจนเฉินนั่วง่วงเหงาหาวนอน
จีน
補習結束,陳諾立馬精神了,嗖的一下衝出了教室。
ไทย
พอติวหนังสือเสร็จ เฉินนั่วก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที พุ่งพรวดออกจากห้องเรียนไปอย่างรวดเร็ว
จีน
來到五班,果然看到一個高挑窈窕的身影坐在最角落裡,安安靜靜,乖乖巧巧。
ไทย
เมื่อมาถึงห้อง 5 ก็เห็นร่างเพรียวระหงนั่งอยู่ตรงมุมด้านในสุดตามคาด ทั้งสงบเสงี่ยมและว่านอนสอนง่าย
จีน
“小奶......侄女!走啊!”
ไทย
“ลูกแมว… หลานสาว! ไปกันเถอะ!”
จีน
陳諾回頭看了看後面陸續走出教室的同學,及時改口。
ไทย
เฉินนั่วหันไปมองเพื่อนร่วมชั้นที่ทยอยเดินออกจากห้องเรียนทางด้านหลัง จึงรีบเปลี่ยนคำพูดได้ทันท่วงที
จีน
沈新眉看到他,臉上現出欣喜,背起書包,邁開長腿,像只小鹿似朝他跑過來。
ไทย
เมื่อเสิ่นซินเหมยเห็นเขา ใบหน้าก็เผยความดีใจ เธอสะพายกระเป๋านักเรียน ก้าวขายาวๆ วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาเขาราวกับกวางน้อย
จีน
然後就看到五班門口走過一群人,小麋鹿立馬停下腳步,埋下腦袋,又變回了怯怯的小奶貓。
ไทย
จากนั้นพอเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินผ่านหน้าประตูห้อง 5 กวางน้อยก็หยุดฝีเท้าลงทันที ก้มหน้าลงต่ำ และเปลี่ยนกลับไปเป็นลูกแมวน้อยขี้กลัวอีกครั้ง
จีน
陳諾朝她招手:“小侄女,快點。”
ไทย
เฉินนั่วกวักมือเรียกเธอ “หลานสาวตัวน้อย เร็วเข้า”
จีน
外面有很多人,沈新眉不敢說話,低著頭慢慢走到陳諾的面前。
ไทย
ข้างนอกมีคนอยู่เยอะ เสิ่นซินเหมยไม่กล้าพูด ได้แต่ก้มหน้าเดินช้าๆ มาหยุดตรงหน้าเฉินนั่ว
จีน
“走吧。”
ไทย
“ไปกันเถอะ”
จีน
陳諾微笑說道,沈新眉點點頭,乖乖地跟在他身後。
ไทย
เฉินนั่วพูดพลางยิ้ม เสิ่นซินเหมยพยักหน้า แล้วเดินตามหลังเขาไปอย่างว่าง่าย
จีน
現在她是陳諾的侄女,是親戚,走在一起也不怕被人說什麼了。
ไทย
ตอนนี้เธอเป็นหลานสาวของเฉินนั่ว เป็นญาติกัน เดินด้วยกันจึงไม่ต้องกลัวใครจะเอาไปนินทาอะไรอีกแล้ว
จีน
“小奶貓。”
ไทย
“ลูกแมวน้อย”
จีน
兩人一邊下樓,陳諾一邊問道:
ไทย
ระหว่างที่ทั้งสองคนเดินลงบันได เฉินนั่วก็ถามขึ้นว่า
จีน
“昨天中午我不在的時候,是不是發生了什麼?”
ไทย
“เมื่อวานตอนเที่ยงที่ฉันไม่อยู่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”
จีน
昨天中午沈新眉突然給他發了一條奇怪的微信,說什麼她沒有再被人欺負了。
ไทย
เมื่อวานตอนเที่ยงเสิ่นซินเหมยจู่ๆ ก็ส่งวีแชตแปลกๆ มาหาเขา บอกทำนองว่าเธอไม่ได้ถูกรังแกอีกต่อไปแล้ว
จีน
結果今天林程程就找沈新眉的麻煩,不可能這麼巧。
ไทย
ผลปรากฏว่าวันนี้หลินเฉิงเฉิงก็มาหาเรื่องเสิ่นซินเหมย มันจะไปบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง
จีน
陳諾本不想問沈新眉,怕揭她的傷疤,但他也擔心林程程又換著法子欺負小奶貓。
ไทย
เดิมทีเฉินนั่วไม่ได้อยากถามเสิ่นซินเหมย เพราะกลัวจะไปสะกิดแผลใจของเธอ แต่เขาก็กังวลว่าหลินเฉิงเฉิงจะเปลี่ยนวิธีมารังแกลูกแมวน้อยอีก
จีน
聽到陳諾的話,沈新眉停下腳步,看了看女廁所的方向,小聲道:
ไทย
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินนั่ว เสิ่นซินเหมยก็หยุดฝีเท้าลง เหลือบมองไปทางห้องน้ำหญิง แล้วพูดเสียงเบา
จีน
“我把她們摔了。”
ไทย
“ฉันจับพวกเธอทุ่ม”
จีน
陳諾一怔,頓時欣慰的笑了:“這才對嘛,你打架這麼厲害,沒道理被林程程欺負的,記住,下次再有人欺負你,你就摔他!”
ไทย
เฉินนั่วชะงักไป จากนั้นก็ยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ “แบบนี้สิถึงจะถูก เธอสู้เก่งขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องยอมให้หลินเฉิงเฉิงมารังแกเลย จำไว้นะ คราวหน้าถ้ามีใครมารังแกเธออีก เธอก็จับทุ่มเลย!”
จีน
沈新眉認真地想了想,忽然問道:“摔了有獎勵嗎?”
ไทย
เสิ่นซินเหมยคิดอย่างจริงจัง จู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า “ถ้าทุ่มแล้วมีรางวัลไหม”
จีน
陳諾無語:“你小孩子啊,做什麼都要獎勵?”
ไทย
เฉินนั่วพูดไม่ออก “เธอเป็นเด็กหรือไง ทำอะไรก็ต้องมีรางวัลด้วยเหรอ”
จีน
兩人有說有笑地走出了高中部的大樓,周玲兒站在三樓的欄杆前,低頭看著並肩走向校門的陳諾和沈新眉,咬緊了嘴唇。
ไทย
ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันพลางเดินออกจากอาคารเรียนมัธยมปลาย โจวหลิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสามก้มมองเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยที่เดินเคียงข้างกันไปยังประตูโรงเรียน พลางกัดริมฝีปากแน่น
จีน
陳諾真的瘋了,為了跟我賭氣,居然找了這麼個女生。
ไทย
เฉินนั่วต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ เพื่อจะประชดฉัน ถึงกับไปหาผู้หญิงแบบนั้นมา
จีน
和我差距這麼大,有意思嗎?
ไทย
ต่างชั้นกับฉันขนาดนั้น มันน่าสนุกตรงไหนกัน?
จีน
“今天要買菜嗎?”
ไทย
“วันนี้ต้องซื้อกับข้าวไหม”
จีน
走出校門,陳諾對沈新眉問道。
ไทย
เมื่อเดินออกจากประตูโรงเรียน เฉินนั่วก็ถามเสิ่นซินเหมย
จีน
沈新眉搖頭:“家裡還有。”
ไทย
เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า “ที่บ้านยังมีอยู่”
จีน
“那我們直接回家。”
ไทย
“งั้นพวกเราก็ตรงกลับบ้านเลย”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อื้อ”
จีน
兩人來到公交車站,很快車就到了,因為是下班時間,車上人還是很多。
ไทย
ทั้งคู่เดินมาถึงป้ายรถเมล์ ไม่นานรถก็มาถึง เนื่องจากเป็นเวลาเลิกงาน บนรถจึงยังมีคนแน่นขนัด
จีน
陳諾拉著沈新眉擠上了車,這次車上沒座位,兩人只能站著。
ไทย
เฉินนั่วดึงเสิ่นซินเหมยเบียดขึ้นไปบนรถ คราวนี้บนรถไม่มีที่นั่ง ทั้งสองคนจึงได้แต่ยืน
จีน
公交車啟動,陳諾看了看周圍,低聲對沈新眉道:
ไทย
รถเมล์ออกตัว เฉินนั่วกวาดตามองรอบๆ แล้วกระซิบกับเสิ่นซินเหมย
จีน
“小奶貓,如果想要獎勵,那你現在就把眼鏡摘了,堅持一分鐘......不,堅持二十秒就行了。”
ไทย
“ลูกแมวน้อย ถ้าอยากได้รางวัล ตอนนี้เธอก็ถอดแว่นออกสิ ทนไว้สักหนึ่งนาที… ไม่สิ ทนแค่ยี่สิบวินาทีก็พอ”
จีน
陳諾擔心步子邁的太大,沈新眉接受不了,把堅持一分鐘改成了堅持二十秒。
ไทย
เฉินนั่วกังวลว่าก้าวกระโดดเกินไปแล้วเสิ่นซินเหมยจะรับไม่ไหว จึงเปลี่ยนจากหนึ่งนาทีมาเป็นยี่สิบวินาที
จีน
他正想再鼓勵幾句,卻見沈新眉忽然抬起了手,捏住了眼鏡架。
ไทย
เขากำลังจะพูดให้กำลังใจต่ออีกสักสองสามประโยค แต่กลับเห็นเสิ่นซินเหมยยกมือขึ้นจับขาแว่นเอาไว้กะทันหัน
จีน
猶豫片刻后,終於將眼鏡摘了下來。
ไทย
หลังจากลังเลอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดเธอก็ถอดแว่นตาออก
จีน
陳諾一怔,他原本以為還要再給沈新眉做做心理建設的,沒想到膽小的小奶貓今天居然這麼勇。
ไทย
เฉินนั่วชะงัก เดิมทีเขาคิดว่าจะต้องสร้างความมั่นใจให้เสิ่นซินเหมยอีกสักหน่อย ไม่นึกเลยว่าลูกแมวน้อยขี้กลัวจะกล้าหาญขนาดนี้ในวันนี้
จีน
難道是因為今天被圍觀,反而讓她膽子變大了?
ไทย
หรือว่าการถูกรุมล้อมมองในวันนี้จะทำให้เธอกล้าขึ้นมากันนะ
จีน
這時,陳諾忽然聽到身旁傳來一聲輕呼。
ไทย
ตอนนั้นเอง เฉินนั่วก็ได้ยินเสียงอุทานเบาๆ ดังมาจากข้างกาย
จีน
他轉頭一看,是一個二十歲左右的年輕男人,他正好看到了沈新眉摘下眼鏡后的臉,頓時睜大了眼睛。
ไทย
เขาหันไปมอง เป็นชายหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบปี ชายคนนั้นบังเอิญเห็นใบหน้าของเสิ่นซินเหมยหลังจากถอดแว่นตาออกพอดี จึงเบิกตากว้างขึ้นทันที
จีน
此時沈新眉的一字眉雖然還沒擦掉,但這張臉已經足夠讓人驚艷了。
ไทย
แม้ในตอนนี้คิ้วเส้นเดียวของเสิ่นซินเหมยจะยังไม่ได้ลบออก แต่ใบหน้านี้ก็งดงามสะกดสายตาผู้คนได้มากพอแล้ว
จีน
見有人朝自己看過來,沈新眉下意識地想低下頭,陳諾道:“低頭不算。”
ไทย
เมื่อเห็นว่ามีคนมองมาที่ตน เสิ่นซินเหมยก็ก้มหน้าลงตามสัญชาตญาณ เฉินนั่วจึงพูดว่า “ก้มหน้าไม่นับนะ”
จีน
她呆了呆,終於抬起了小臉,那張明艷卻又呆萌的臉蛋上布滿了紅暈,顯得更加嬌媚動人。
ไทย
เธอชะงักไปเล็กน้อย ในที่สุดก็เงยดวงหน้าน้อยๆ ขึ้นมา ใบหน้าที่ทั้งงดงามเจิดจรัสทว่าแฝงความไร้เดียงสานั้นถูกแต่งแต้มไปด้วยสีแดงระเรื่อ ยิ่งดูอ่อนหวานมีเสน่ห์จับใจ
จีน
左右兩邊又有人發出了聲音,顯然是被沈新眉的容貌震住了。
ไทย
ทางซ้ายและขวามีคนส่งเสียงอุทานขึ้นมาอีก เห็นได้ชัดว่ากำลังตกตะลึงในความงามของเสิ่นซินเหมย
จีน
這還是有一字眉的封印,否則今天車上所有人都要被沈新眉的臉征服。
ไทย
นี่ขนาดยังมีคิ้วเส้นเดียวสะกดไว้อยู่ ไม่อย่างนั้นวันนี้คนทั้งรถคงต้องยอมสยบให้กับใบหน้าของเสิ่นซินเหมยไปแล้ว
จีน
無論男女。
ไทย
ไม่ว่าหญิงหรือชาย
จีน
陳諾仔細觀察沈新眉,擔心她因為太過害怕出現什麼應激反應。
ไทย
เฉินนั่วสังเกตเสิ่นซินเหมยอย่างละเอียด เพราะกังวลว่าเธอจะหวาดกลัวเกินไปจนเกิดปฏิกิริยาต่อต้านอะไรขึ้นมา
จีน
這時,陳諾忽然發現周圍的男乘客都有意無意地往沈新眉的位置擠過去。
ไทย
ขณะนั้นเอง เฉินนั่วก็สังเกตเห็นว่าผู้โดยสารชายรอบๆ ต่างพากันตั้งใจและไม่ตั้งใจเบียดเสียดเข้าไปยังตำแหน่งที่เสิ่นซินเหมยยืนอยู่
จีน
陳諾立刻轉身,輕輕將沈新眉擠到了車壁上,兩手放在她的腦袋兩側,把沈新眉護在身前。
ไทย
เฉินนั่วหมุนตัวทันที ดันเสิ่นซินเหมยชิดผนังรถอย่างนุ่มนวล วางมือทั้งสองข้างไว้ข้างศีรษะของเธอเพื่อปกป้องเสิ่นซินเหมยไว้ด้านหน้า
จีน
將那些擠過來的傢伙全都擋在了外面。
ไทย
กั้นพวกที่พยายามเบียดเข้ามาไว้ข้างนอกทั้งหมด
จีน
只是他現在這個姿勢有點尷尬,他的嘴唇距離小奶貓的臉頰實在太近了。
ไทย
ทว่าท่าทางของเขาในตอนนี้กลับชวนให้อึดอัดกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง ริมฝีปากของเขาอยู่ใกล้กับแก้มของลูกแมวน้อยมากจนเกินไป
จีน
陳諾不看那張禍國殃民的臉,視線下移,卻發現居然看不到沈新眉的鞋子。
ไทย
เฉินนั่วไม่มองใบหน้างดงามล่มบ้านล่มเมืองนั้น เขาเลื่อนสายตาลงต่ำ ทว่ากลับพบว่าตนมองไม่เห็นรองเท้าของเสิ่นซินเหมยเลย
จีน
這麼誇張的嗎?
ไทย
ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?
จีน
陳諾只得再次把視線挪開,心裡湧起一種莫名的情緒。
ไทย
เฉินนั่วจำต้องเบือนสายตาหนีอีกครั้ง ในใจพลันบังเกิดอารมณ์ความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก
จีน
在小奶貓家兩人從來沒有離得這麼近,現在這麼懟臉觀察,這才發現沈新眉的五官原來這麼完美。
ไทย
ตอนอยู่ที่บ้านของลูกแมวน้อย ทั้งสองคนไม่เคยอยู่ใกล้ชิดกันขนาดนี้มาก่อน พอได้มองใบหน้าระยะประชิดเช่นนี้ ถึงได้พบว่าเครื่องหน้าของเสิ่นซินเหมยช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริงๆ
จีน
不能多看,壞我道心!
ไทย
มองมากไม่ได้ เดี๋ยวจิตใจไขว้เขว!
จีน
這時沈新眉重新戴上了眼鏡,仰起緋紅的小臉:“一分鐘,獎勵三次。”
ไทย
ตอนนั้นเสิ่นซินเหมยสวมแว่นตากลับเข้าไปใหม่ เธอเงยดวงหน้าน้อยๆ ที่แดงซ่านขึ้น “หนึ่งนาที รางวัลสามครั้ง”
จีน
陳諾一怔。
ไทย
เฉินนั่วชะงัก
จีน
對啊,剛才何止二十秒,一分鐘都過了!
ไทย
จริงด้วย เมื่อกี้ไม่ใช่แค่ยี่สิบวินาที แต่มันเกินหนึ่งนาทีไปแล้ว!
จีน
“等等,為什麼叫三‘次’獎勵?”
ไทย
“เดี๋ยวก่อน ทำไมถึงเป็นรางวัลสาม ‘ครั้ง’ ล่ะ”
จีน
陳諾低頭看著沈新眉:“小奶貓,你想要的獎勵到底是什麼?”
ไทย
เฉินนั่วก้มมองเสิ่นซินเหมย “ลูกแมวน้อย รางวัลที่เธออยากได้มันคืออะไรกันแน่”
จีน
......
ไทย
…
จีน
周家。
ไทย
บ้านตระกูลโจว
จีน
周玲兒悶悶不樂地走進家裡,聽見母親郭燕正在打電話。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เดินเข้าบ้านมาด้วยความหงุดหงิดใจ ได้ยินกัวเยี่ยนผู้เป็นแม่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่
จีน
“是啊青禾,自從我們搬出舊廠街,我們兩家人已經有很久沒聚一聚了。”
ไทย
“ใช่แล้วชิงเหอ ตั้งแต่พวกเราย้ายออกจากจิ้วฉ่างเจีย สองครอบครัวเราก็ไม่ได้เจอกันนานมากแล้วนะ”
จีน
“好,那就等他們二模考完的那個周末!”
ไทย
“ตกลง ถ้างั้นก็รอสุดสัปดาห์หลังจากพวกเขาสอบจำลองครั้งที่สองเสร็จแล้วกัน!”
จีน
郭燕放下電話,周玲兒連忙上前問道:“媽,你在和李阿姨打電話嗎?”
ไทย
กัวเยี่ยนวางสาย โจวหลิงเอ๋อร์ก็รีบเดินเข้าไปถาม “แม่ กำลังคุยโทรศัพท์กับน้าหลี่อยู่เหรอ”
จีน
“對啊,我們約好了,等你們二模考完了我們兩家聚一聚,就當是為你和陳諾高考打氣!”
ไทย
“ใช่แล้ว นัดกันไว้ว่าพวกลูกสอบจำลองครั้งที่สองเสร็จแล้ว สองครอบครัวจะมาพบปะสังสรรค์กัน ถือว่าให้กำลังใจลูกกับเฉินนั่วก่อนสอบเกาเข่าด้วย!”
จีน
郭燕微笑說道,見周玲兒不說話,問道:
ไทย
กัวเยี่ยนพูดพร้อมรอยยิ้ม เมื่อเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ไม่พูดอะไรจึงถามว่า
จีน
“怎麼了,你不想去?”
ไทย
“เป็นอะไรไป ไม่อยากไปเหรอ”
จีน
周玲兒搖搖頭,臉上現出笑容:“沒有啊,媽,我當然要去。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ส่ายหน้า บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม “เปล่าสักหน่อย แม่ หนูต้องไปอยู่แล้ว”
จีน
二模是周二考,等到周末兩家聚會的時候成績早公布了。
ไทย
การสอบจำลองครั้งที่สองมีขึ้นในวันอังคาร พอกว่าจะถึงสุดสัปดาห์ที่สองครอบครัวนัดเจอกัน ผลคะแนนก็คงประกาศออกมาตั้งนานแล้ว
จีน
到時候陳諾很可能還是兩三百名開外,甚至更差。
ไทย
ถึงตอนนั้นเฉินนั่วก็น่าจะยังอยู่นอกอันดับสองสามร้อยเหมือนเดิม หรืออาจจะแย่กว่านั้นด้วยซ้ำ
จีน
自己再把陳諾的那個對賭協議拿出來,讓李阿姨和陳叔叔看看陳諾都做了些什麼。
ไทย
แล้วตนค่อยเอาสัญญาพนันของเฉินนั่วฉบับนั้นออกมา ให้น้าหลี่กับอาเฉินดูว่าเฉินนั่วทำเรื่องอะไรไว้บ้าง
จีน
“那就好,快去洗手吧,馬上吃飯了。”
ไทย
“งั้นก็ดีแล้ว รีบไปล้างมือเถอะ เดี๋ยวจะได้กินข้าวกัน”
จีน
“好!”
ไทย
“ค่ะ!”
จีน
周玲兒走進洗手間,看著鏡子中明眸皓齒的少女。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เดินเข้าไปในห้องน้ำ มองดูเด็กสาวที่มีดวงตาเป็นประกายและฟันขาวสะอาดในกระจก
จีน
她笑了笑,周玲兒,你值得更好的。
ไทย
เธอยิ้มออกมา โจวหลิงเอ๋อร์ เธอคู่ควรกับสิ่งที่ดีกว่านี้
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน