ค่ำคืนนี้ อัสนีสวรรค์เพลิงปฐพี
這一夜,天雷地火แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“陸總,你慢點兒!”
ไทย
“บอสลู่ ช้าๆ หน่อย!”
จีน
“我沒事,方校長,我還能喝!老婆,你怎麼來了?你終於願意和我復婚了?哈哈哈!太好了!”
ไทย
“ฉันไม่เป็นไร รองอธิการบดีฟาง ฉันยังดื่มได้อีก! ภรรยา คุณมาได้ยังไงกัน ในที่สุดคุณก็ยอมแต่งงานใหม่กับฉันแล้วเหรอ? ฮ่าๆๆ! ดีเหลือเกิน!”
จีน
“陸總,我是方月兒,不是我姐!”
ไทย
“บอสลู่ ฉันคือฟางเยวี่ยเอ๋อร์ ไม่ใช่พี่สาวฉัน!”
จีน
芙蓉酒店外,方月兒和魏小沫扶著陸躍生往外走。
ไทย
ด้านนอกโรงแรมฝูหรง ฟางเยวี่ยเอ๋อร์และเว่ยเสี่ยวโม่ประคองลู่เย่เซิงเดินออกไปข้างนอก
จีน
陸躍生臉頰通紅,搖搖晃晃,嘴裡迷迷糊糊地說著各種讓魏小沫震驚的話。
ไทย
ลู่เย่เซิงใบหน้าแดงก่ำ เดินโซเซ ปากก็พึมพำพูดคำพูดสารพัดที่ทำให้เว่ยเสี่ยวโม่ตกตะลึง
จีน
“不是,陸總怎麼喝醉了還在說你姐啊?方月兒,陸總和你姐什麼關係啊?”
ไทย
“เดี๋ยวนะ บอสลู่เมาแล้วทำไมยังพูดถึงพี่สาวเธออยู่อีก ฟางเยวี่ยเอ๋อร์ บอสลู่กับพี่สาวเธอมีความสัมพันธ์อะไรกันเหรอ”
จีน
“還有他說的老婆又是誰?復婚又是啥意思啊!”
ไทย
“แล้วภรรยาที่เขาพูดถึงคือใครอีก แต่งงานใหม่นี่มันหมายความว่ายังไงกัน!”
จีน
魏小沫只覺得自己變成了一隻落進瓜田裡的猹,瓜太多,一時都不知道該吃哪一個了。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่รู้สึกเพียงว่าตนเองกลายเป็นตัวชาที่ตกลงไปในไร่แตง มีแตงให้กินเยอะเกินไปจนชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าจะกินลูกไหนดี
จีน
方月兒恨不得把陸躍生的嘴堵上。
ไทย
ฟางเยวี่ยเอ๋อร์แทบอยากจะเอาอะไรมาอุดปากของลู่เย่เซิงไว้
จีน
“陸總你就別再說話了!我們送你回家!”
ไทย
“บอสลู่อย่าพูดอีกเลย! พวกเราจะไปส่งคุณกลับบ้าน!”
จีน
兩人扶著陸躍生走了一會兒,忽然反應過來。
ไทย
ทั้งสองประคองลู่เย่เซิงเดินไปได้สักพัก จู่ๆ ก็เพิ่งนึกขึ้นได้
จีน
“陸總,你家在哪兒啊?”
ไทย
“บอสลู่ บ้านคุณอยู่ที่ไหนเหรอ”
จีน
她們都不知道陸躍生的家在什麼地方。
ไทย
พวกเธอล้วนไม่รู้ว่าบ้านของลู่เย่เซิงอยู่ที่ไหน
จีน
“嘿嘿,我家就在黃土高坡,我老婆就是我的窩!”
ไทย
“ฮิๆ บ้านฉันอยู่บนเนินดินเหลือง ภรรยาฉันก็คือรังนอนของฉัน!”
จีน
陸躍生忽然唱了起來,兩個女生差點扶不住他。
ไทย
ลู่เย่เซิงจู่ๆ ก็ร้องเพลงขึ้นมา เด็กสาวทั้งสองแทบจะประคองเขาไว้ไม่อยู่
จีน
“月兒,要不我們送陸總去電競酒店吧?”
ไทย
“เยวี่ยเอ๋อร์ หรือว่าพวกเราพาบอสลู่ไปที่โรงแรมอีสปอร์ตกันดีไหม”
จีน
魏小沫對方月兒說道。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่พูดกับฟางเยวี่ยเอ๋อร์
จีน
“把他交給我吧,我知道他家住哪裡。”
ไทย
“ส่งเขาให้ฉันเถอะ ฉันรู้ว่าบ้านเขาอยู่ที่ไหน”
จีน
前方走來一個身穿OL套裙的成熟女人,方月兒輕呼:
ไทย
ด้านหน้ามีหญิงสาววัยผู้ใหญ่ในชุดสูทกระโปรงทำงานเดินเข้ามา ฟางเยวี่ยเอ๋อร์อุทานเบาๆ
จีน
“姐,你怎麼來了?”
ไทย
“พี่ พี่มาได้ยังไง”
จีน
方欣長發飄飄,款款走到三人面前,從魏小沫的手裡接過了陸躍生。
ไทย
ฟางซินผมยาวพลิ้วไหว เดินนวยนาดมาตรงหน้าของคนทั้งสาม และรับตัวลู่เย่เซิงมาจากมือของเว่ยเสี่ยวโม่
จีน
“我今晚有個應酬,正好在旁邊,出來就看到你們了。”
ไทย
“คืนนี้พี่มีงานเลี้ยงสังสรรค์ พอดีอยู่ข้างๆ พอเดินออกมาก็เห็นพวกเธอเข้าพอดี”
จีน
方欣的臉有些紅,看來也喝了點酒,方月兒有點擔心:
ไทย
ใบหน้าของฟางซินแดงระเรื่อเล็กน้อย ดูท่าคงดื่มเหล้ามาบ้างเหมือนกัน ฟางเยวี่ยเอ๋อร์รู้สึกเป็นห่วงเล็กน้อย
จีน
“姐,要不我們跟你一起送陸總回家吧?”
ไทย
“พี่ หรือว่าพวกเราจะไปส่งบอสลู่กลับบ้านพร้อมกับพี่ดีไหม”
จีน
方欣看了看兩人身後的芙蓉酒店,“你們的團建還沒完結束吧?老闆都沒走你們倆怎麼好先離席,你們回去吧,陸躍生交給我。”
ไทย
ฟางซินมองดูโรงแรมฝูหรงด้านหลังของทั้งสองคน “กิจกรรมสร้างทีมของพวกเธอยังไม่จบไม่ใช่เหรอ เจ้านายยังไม่ไปพวกเธอสองคนจะชิงกลับก่อนได้ยังไง พวกเธอกลับไปเถอะ ลู่เย่เซิงส่งให้พี่ดูแลเอง”
จีน
方欣身上氣場強大,說話不容置疑,兩個小女生都下意識地點頭答應,看著她扶著陸躍生走遠,魏小沫喃喃道:
ไทย
ฟางซินมีออร่าที่ทรงพลัง คำพูดเด็ดขาดไม่อาจโต้แย้งได้ สองสาวน้อยจึงพยักหน้าตอบตกลงตามสัญชาตญาณ มองดูเธอประคองลู่เย่เซิงเดินไกลออกไป เว่ยเสี่ยวโม่ก็พึมพำออกมา
จีน
“月兒,我們怎麼覺得陸總好像是羊入虎口了?”
ไทย
“เยวี่ยเอ๋อร์ ทำไมฉันรู้สึกเหมือนบอสลู่กำลังเป็นลูกแกะที่เดินเข้าปากเสือเลยล่ะ”
จีน
方月兒翻了個白眼,“說什麼呢?我姐才不會......”
ไทย
ฟางเยวี่ยเอ๋อร์กลอกตา “พูดอะไรน่ะ พี่สาวฉันไม่มีทาง…”
จีน
魏小沫問道:“不會什麼?”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ถามว่า “ไม่มีทางทำอะไรเหรอ”
จีน
方月兒莫名心虛,拉著魏小沫往芙蓉酒店走去。
ไทย
ฟางเยวี่ยเอ๋อร์รู้สึกร้อนตัวอย่างบอกไม่ถูก จึงลากเว่ยเสี่ยวโม่เดินไปยังโรงแรมฝูหรง
จีน
“哎呀別管了,我們回去繼續嗨皮!”
ไทย
“ไอ้หยา ช่างเถอะ พวกเรากลับไปสนุกกันต่อดีกว่า!”
จีน
電競酒店。
ไทย
โรงแรมอีสปอร์ต
จีน
今晚員工們都去團建了,酒店沒開門,裡面一片黑。
ไทย
คืนนี้พนักงานทุกคนต่างไปร่วมกิจกรรมสร้างทีม โรงแรมจึงไม่ได้เปิดให้บริการ ด้านในมืดสนิทไปหมด
จีน
倏地,一個房間里亮起了燈,一對男女相互攙扶著走進了去。
ไทย
ทันใดนั้น ไฟในห้องหนึ่งก็สว่างขึ้น ชายหญิงคู่หนึ่งประคองกันเดินเข้าไปข้างใน
จีน
“張元你個弱雞,你咋還是軟的,還要我扶你回來!”
ไทย
“จางหยวน ไอ้ไก่อ่อน ทำไมนายถึงยังปวกเปียกอยู่อีก ยังต้องให้ฉันประคองกลับมาเนี่ย!”
จีน
“卧槽唐小月,我哪兒軟了?明明是你軟好吧!”
ไทย
“เชี่ย ถังเสี่ยวเยว่ ฉันปวกเปียกตรงไหนกัน ชัดเจนว่าเธอต่างหากที่อ่อนปวกเปียก!”
จีน
張元和唐小月拉拉扯扯地走進房間,兩人腳下都沒根,一起倒在了床上。
ไทย
จางหยวนกับถังเสี่ยวเยว่ยื้อยุดฉุดกระชากกันเดินเข้ามาในห้อง ขาทั้งสองข้างไม่มั่นคง ล้มลงไปบนเตียงด้วยกันทั้งคู่
จีน
唐小月臉頰緋紅,媚眼如絲,痴痴地笑:
ไทย
แก้มของถังเสี่ยวเยว่แดงซ่าน สายตาฉ่ำเยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ หัวเราะอย่างเหม่อลอย
จีน
“張元,你今天還挺好看的。”
ไทย
“จางหยวน วันนี้นายดูดีไม่เบาเลยนะ”
จีน
張元也笑起來:“今天你也不錯,比以前大!”
ไทย
จางหยวนก็หัวเราะขึ้นมาเช่นกัน “วันนี้เธอก็ไม่เลว ใหญ่กว่าเมื่อก่อนอีก!”
จีน
唐小月一下坐起來,挺起胸脯,“我每天都大好吧!”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ลุกขึ้นมานั่งทันทีและแอ่นอก “ฉันใหญ่ทุกวันอยู่แล้วเถอะ!”
จีน
張元爭論:“今天最大!”
ไทย
จางหยวนเถียง “วันนี้ใหญ่ที่สุด!”
จีน
唐小月不服:“每天都最大!不信你試試!”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ไม่ยอม “ทุกวันก็ใหญ่ที่สุดทั้งนั้นแหละ! ไม่เชื่อก็ลองดูสิ!”
จีน
說著抓起張元的手放在自己的腦袋上,“看,是不是很大嘛?”
ไทย
พูดพลางคว้ามือของจางหยวนมาวางไว้บนหัวของตนเอง “ดูสิ ใหญ่มากใช่ไหมล่ะ”
จีน
張元在唐小月的腦袋上摸了半天,咂咂嘴:
ไทย
จางหยวนลูบอยู่บนหัวของถังเสี่ยวเยว่อยู่นาน พลางจิ๊ปาก
จีน
“是挺大的。”
ไทย
“ใหญ่มากจริงๆ ด้วย”
จีน
隨即手慢慢往下,唐小月咯咯笑起來:
ไทย
จากนั้นมือก็ค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไป ถังเสี่ยวเยว่หัวเราะคิกคักขึ้นมา
จีน
“好癢,你輕點!”
ไทย
“จักจี้จัง นายเบามือหน่อยสิ!”
จีน
張元加快動作,唐小月錘了他一下,“讓你輕點!”
ไทย
จางหยวนเร่งจังหวะ ถังเสี่ยวเยว่ทุบเขาไปทีหนึ่ง “บอกให้เบาๆ หน่อยไง!”
จีน
張元神志不清,膽子也大了,一把捏住唐小月的臉。
ไทย
จางหยวนสติเลอะเลือน ความกล้าก็เพิ่มพูนขึ้น จึงบีบแก้มของถังเสี่ยวเยว่เอาไว้หมับหนึ่ง
จีน
“女人,別讓我動粗!啊!”
ไทย
“ผู้หญิง อย่าให้ฉันต้องใช้กำลังนะ! อ๊าก!”
จีน
下一秒,張元被唐小月按倒。
ไทย
วินาทีต่อมา จางหยวนก็ถูกถังเสี่ยวเยว่กดลงกับเตียง
จีน
“女人,你要幹什麼?”
ไทย
“ผู้หญิง เธอจะทำอะไรน่ะ”
จีน
“桀桀桀,男人,我要吃了你!”
ไทย
“ฮี่ๆๆ ผู้ชาย ฉันจะกินนายล่ะนะ!”
จีน
“啊!”
ไทย
“อ๊าก!”
จีน
距離芙蓉酒店不遠處的一條小巷裡。
ไทย
ในตรอกเล็กๆ สายหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมฝูหรง
จีน
“曹姐,我們走錯路了!”
ไทย
“พี่เฉา พวกเราเดินผิดทางแล้วครับ!”
จีน
滿臉青春痘的小男生扶著曹麗麗,看了看四周,小巷偏僻,周圍燈都沒有,頓時有點虛。
ไทย
เด็กหนุ่มที่มีสิวเต็มหน้าประคองเฉาหลี่หลี่ไว้ มองไปรอบทิศ ตรอกแห่งนี้เปลี่ยวร้าง รอบข้างไม่มีแม้แต่แสงไฟ ชั่วขณะนั้นจึงรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี
จีน
他原本是要送曹麗麗回電競酒店的,結果曹麗麗不知道發什麼瘋,拽著他走進了這條小巷。
ไทย
เดิมทีเขาตั้งใจจะไปส่งเฉาหลี่หลี่กลับโรงแรมอีสปอร์ต ทว่าไม่รู้ว่าเฉาหลี่หลี่เกิดบ้าอะไรขึ้นมา ดึงดันลากเขาเข้ามาในตรอกสายนี้
จีน
此時還一臉饑渴地看著他,笑得像只老母雞。
ไทย
เวลานี้ยังมองเขาด้วยสีหน้าหิวกระหาย หัวเราะราวกับแม่ไก่แก่
จีน
“咯咯咯,小王,我好看嗎?”
ไทย
“กิ๊กๆๆ เสี่ยวหวัง ฉันสวยไหม”
จีน
曹麗麗的頭髮微亂,衣領低垂,身子緊緊地貼著小王,他不禁咽了下唾沫,結結巴巴地道:
ไทย
ผมเผ้าของเฉาหลี่หลี่กระเซิงเล็กน้อย คอเสื้อร่นลงต่ำ ร่างกายแนบชิดกับเสี่ยวหวังอย่างแนบแน่น เขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอแล้วเอ่ยอย่างติดๆ ขัดๆ ว่า
จีน
“曹姐你很好看!”
ไทย
“พี่เฉา พี่สวยมากครับ!”
จีน
“是嗎?”
ไทย
“จริงเหรอ”
จีน
曹麗麗抓著小王,“張總,那你怎麼老是躲著我?”
ไทย
เฉาหลี่หลี่จับตัวเสี่ยวหวังเอาไว้ “บอสจาง แล้วทำไมคุณถึงคอยหลบหน้าฉันตลอดเลยล่ะ”
จีน
“曹、曹姐,你是不是認錯人了?”
ไทย
“พี่…พี่เฉา พี่จำคนผิดหรือเปล่าครับ”
จีน
小王被曹麗麗逼到了牆角,有點慌了。
ไทย
เสี่ยวหวังถูกเฉาหลี่หลี่ต้อนจนเข้ามุมกำแพง เริ่มตื่นตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว
จีน
“我沒認錯,我要的就是你!”
ไทย
“ฉันจำคนไม่ผิด คนที่ฉันต้องการก็คือนายนั่นแหละ!”
จีน
曹麗麗直接撲了上去,開始撕小王的衣服。
ไทย
เฉาหลี่หลี่โถมตัวเข้าใส่ทันทีและเริ่มฉีกทึ้งเสื้อผ้าของเสี่ยวหวัง
จีน
“曹姐,不要啊!這可是在外面!嗚嗚嗚......”
ไทย
“พี่เฉา อย่าครับ! นี่มันข้างนอกนะ! อื้อๆๆ…”
จีน
小王的嘴被曹麗麗的嘴堵住,火焰霎時被點燃,他也顧不得了,反手抱住了曹麗麗。
ไทย
ปากของเสี่ยวหวังถูกปากของเฉาหลี่หลี่ประกบปิด เปลวไฟพลันถูกอิกไนต์ขึ้นมาในพริบตา เขาก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ดึงตัวเฉาหลี่หลี่เข้ามากอดตอบ
จีน
偏僻的小巷裡,很快響起了令人面紅心跳的奇怪聲音。
ไทย
ในตรอกอันเปลี่ยวร้าง เสียงแปลกประหลาดที่ชวนให้หน้าแดงใจสั่นพลันดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
จีน
這一夜,天雷地火,無比漫長。
ไทย
ค่ำคืนนี้ดั่งอสนีบาตฟาดลงเพลิงผลาญ ช่างยาวนานเหลือเกิน
จีน
......
ไทย
…
จีน
第二天。
ไทย
วันต่อมา
จีน
電競酒店。
ไทย
โรงแรมอีสปอร์ต
จีน
“嘶......好痛。”
ไทย
“ซี๊ด…เจ็บชะมัด”
จีน
張元迷迷糊糊地睜開眼睛,只覺得全身酸痛,彷彿被人暴打了一頓。
ไทย
จางหยวนลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ รู้สึกเพียงว่าปวดเมื่อยไปทั้งตัวราวกับถูกใครรุมซ้อมมาอย่างหนัก
จีน
他腦袋生疼,一時想不起來昨晚發生了什麼。
ไทย
เขาปวดศีรษะจนแปลบ ชั่วขณะนั้นนึกไม่ออกว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
จีน
只隱約記得昨天是大家在芙蓉酒店搞團建,他喝著喝著好像就醉了,之後的事就變得模糊。
ไทย
จำได้เพียงเลือนรางว่าเมื่อวานทุกคนจัดกิจกรรมสร้างทีมกันที่โรงแรมฝูหรง เขาเองดื่มไปดื่มมาก็คล้ายจะเมา เรื่องหลังจากนั้นจึงเลือนรางไปหมด
จีน
張元坐起來,手忽然撐在一個柔軟的東西上,他低頭一看。
ไทย
จางหยวนยันตัวลุกขึ้นนั่ง จู่ๆ มือก็ไปค้ำลงบนสิ่งของนุ่มนิ่มบางอย่าง เขาก้มหน้าลงไปมอง
จีน
霎時,全身的血液彷彿都被凍結了一般,整個人都僵住了。
ไทย
ในพริบตานั้น เลือดทั่วทั้งร่างคล้ายกับจะแข็งตัวขึ้นมา คนทั้งคนพลันแข็งทื่อไปในทันที
จีน
唐小月睡在自己的身旁,床下散落了一片衣物。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่นอนอยู่ข้างกายของเขา ใต้เตียงมีเสื้อผ้ากระจัดกระจายเกลื่อนกลาด
จีน
張元的腦子瞬間一片空白。
ไทย
สมองของจางหยวนพลันว่างเปล่าไปในทันที
จีน
昨晚我和唐小月......
ไทย
เมื่อคืนฉันกับถังเสี่ยวเยว่…
จีน
這時唐小月睫毛顫動,緩緩睜開眼睛,張元趕緊扯過被子,把自己裹了起來。
ไทย
ขณะนั้นเองขนตาของถังเสี่ยวเยว่ก็ขยับไหว ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา จางหยวนรีบดึงผ้าห่มมาห่อตัวเองเอาไว้ทันที
จีน
“咦,這是哪兒?”
ไทย
“เอ๊ะ ที่นี่ที่ไหนเนี่ย”
จีน
唐小月迷迷濛蒙的聲音響起,隨即她尖叫一聲。
ไทย
เสียงอันสะลึมสะลือของถังเสี่ยวเยว่ดังขึ้น จากนั้นเธอก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมาคำหนึ่ง
จีน
“啊!我、我怎麼......”
ไทย
“กรี๊ด! ฉะ…ฉันเป็นแบบนี้ได้ยังไง…”
จีน
接著,張元身上的被子被扯開,唐小月一臉憤怒地看著他:
ไทย
ต่อมา ผ้าห่มบนตัวของจางหยวนก็ถูกกระชากออก ถังเสี่ยวเยว่มองเขาด้วยสีหน้าโกรธจัด
จีน
“張元,你居然趁我喝醉把我......你這個畜生!”
ไทย
“จางหยวน นายถึงกับฉวยโอกาสตอนฉันเมาทำ…กับฉัน ไอ้สารเลวเอ๊ย!”
จีน
張元遮住自己的身子,無辜地道:
ไทย
จางหยวนรีบปกปิดเรือนร่างของตนเองแล้วเอ่ยอย่างบริสุทธิ์ใจว่า
จีน
“唐小月你好好想想,昨晚到底是誰把誰撲倒的!”
ไทย
“ถังเสี่ยวเยว่เธอลองคิดดูให้ดีๆ เมื่อคืนนี้ใครเป็นคนกระโจนใส่ใครกันแน่!”
จีน
唐小月呆住,臉上的憤怒漸漸變作了緋紅,隨即啊的一聲扯過被子遮住自己的身體。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ชะงักงันไป ความโกรธบนใบหน้าค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงซ่าน จากนั้นก็ส่งเสียงร้องอ๊ะคำหนึ่งพลางกระชากผ้าห่มไปปกปิดร่างกายของตนเอง
จีน
“你搶我被子幹什麼?”
ไทย
“เธอแย่งผ้าห่มของฉันไปทำไมเนี่ย”
จีน
張元想把被子扯回來,忽然一股大力襲來,他被唐小月摁在了下面。
ไทย
จางหยวนคิดจะดึงผ้าห่มกลับมา ทว่าจู่ๆ แรงมหาศาลก็จู่โจมเข้ามา เขาถูกถังเสี่ยวเยว่กดเอาไว้ข้างใต้
จีน
“唐小月你幹什麼?”
ไทย
“ถังเสี่ยวเยว่เธอจะทำอะไรน่ะ”
จีน
唐小月狠狠地瞪著他:“昨晚我什麼都不記得就那個了,太虧了,現在重新來過!”
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ถลึงตาใส่เขาอย่างดุดัน “เมื่อคืนฉันจำอะไรไม่ได้ก็โดนไปแล้ว ขาดทุนชะมัด ตอนนี้ต้องเริ่มใหม่อีกรอบ!”
จีน
“啊!”
ไทย
“อ๊าก!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน