แฟลชเข้าสนาม

Chinese

“母后，朕回來了！”

Thai

“เสด็จแม่ เจิ้นกลับมาแล้ว!”

Chinese

陳諾回到家，正好李青荷從廚房裡端著一盤紅燒肉出來，見到陳諾，沒好氣道：

Thai

เฉินนั่วกลับมาถึงบ้าน พอดีกับที่หลี่ชิงเหอยกจานหมูตุ๋นน้ำแดงออกมาจากในครัว พอเห็นเฉินนั่วก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า

Chinese

“你見過哪個太后整天伺候人的？快去洗手！”

Thai

“เคยเห็นไทเฮาองค์ไหนต้องคอยปรนนิบัติคนทั้งวันบ้าง? รีบไปล้างมือเลย!”

Chinese

“遵命！”

Thai

“น้อมรับพระบัญชา!”

Chinese

陳諾笑嘻嘻地答應，很快洗了手出來，陳國棟和李青荷已經開動了。

Thai

เฉินนั่วขานรับอย่างอารมณ์ดี รีบไปล้างมือแล้วออกมา เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอก็เริ่มลงมือกินข้าวกันแล้ว

Chinese

陳諾坐下，只見自己的碗里放著好幾塊香噴噴的紅燒肉，他臉上現出笑容。

Thai

เฉินนั่วนั่งลง เห็นในชามของตัวเองมีหมูตุ๋นน้ำแดงหอมกรุ่นวางอยู่หลายชิ้น บนใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้ม

Chinese

“多謝母后！”

Thai

“ขอบพระทัยเสด็จแม่!”

Chinese

李青荷白了他一眼，又給陳國棟夾了一塊肉，卻見陳國棟拿著筷子在那兒發獃，皺眉道：

Thai

หลี่ชิงเหอค้อนใส่เขาหนึ่งวง ก่อนจะคีบเนื้อให้เฉินกั๋วต้งอีกชิ้น แต่กลับเห็นเฉินกั๋วต้งถือตะเกียบเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น จึงขมวดคิ้วถามว่า

Chinese

“怎麼，鹽又放多了？”

Thai

“เป็นอะไรไป ใส่เกลือเยอะไปอีกแล้วเหรอ?”

Chinese

“啊？不是！”陳國棟回過神來，連忙解釋道：

Thai

“อ๊ะ? เปล่า!” เฉินกั๋วต้งได้สติ รีบอธิบายว่า

Chinese

“我今天遇到了一件怪事。”

Thai

“วันนี้ฉันเจอเรื่องแปลกๆ เรื่องหนึ่งน่ะ”

Chinese

李青荷好奇地道：“什麼怪事？”

Thai

หลี่ชิงเหอถามอย่างสงสัย “เรื่องแปลกอะไรเหรอ?”

Chinese

陳國棟道：“我們廠里那個保安隊長，副廠長親戚那個，今天他對我的態度突然變得很好，今天發勞保一點都沒讓我動手。”

Thai

เฉินกั๋วต้งพูดว่า “หัวหน้าหน่วย รปภ. ในโรงงานเราน่ะ คนที่เป็นญาติของรองผู้อำนวยการโรงงาน วันนี้จู่ๆ ทัศนคติที่เขามีต่อฉันก็เปลี่ยนเป็นดีมาก วันนี้ตอนแจกของสวัสดิการแรงงาน เขาไม่ยอมให้ฉันต้องลงแรงเลยสักนิด”

Chinese

“那個李浩？你不是說他從來不搭理你嗎？”

Thai

“หลี่ฮ่าวคนนั้นน่ะเหรอ? คุณเคยบอกว่าเขาไม่เคยชายตามองคุณเลยไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

李青荷奇怪地問道。

Thai

หลี่ชิงเหอถามอย่างประหลาดใจ

Chinese

“對啊，我也不知道怎麼回事。”

Thai

“ก็นั่นน่ะสิ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร”

Chinese

陳諾低頭扒飯，幾下就吃完了，起身就往外走：“爸媽，我約了同學一起複習。”

Thai

เฉินนั่วก้มหน้าก้มตาพุ้ยข้าว ไม่กี่คำก็กินหมด ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที “พ่อครับแม่ครับ ผมนัดทบทวนหนังสือกับเพื่อนไว้นะ”

Chinese

“和誰啊？”

Thai

“กับใครล่ะ?”

Chinese

李青荷在後面喊，陳諾已經出了家門。

Thai

หลี่ชิงเหอตะโกนตามหลังมา แต่เฉินนั่วก็ก้าวพ้นประตูบ้านไปแล้ว

Chinese

現在還不到七點，距離今晚的兇案發生還有兩個多小時。

Thai

ตอนนี้ยังไม่ถึงหนึ่งทุ่ม ยังเหลือเวลาอีกสองชั่วโมงกว่าๆ ก่อนที่คดีฆาตกรรมในคืนนี้จะเกิดขึ้น

Chinese

同興街很大，陳諾並不知道這案子發生的具體地點，他要早點去勘察一下。

Thai

ถนนถงซิ่งกว้างใหญ่มาก เฉินนั่วไม่รู้จุดเกิดเหตุที่แน่ชัดของคดีนี้ เขาจึงต้องรีบไปสำรวจล่วงหน้า

Chinese

上一世媒體公布的案件細節中只提過是在一條小巷子里。

Thai

ในชาติก่อน รายละเอียดของคดีที่สื่อเผยแพร่ออกมาเพียงแค่ระบุไว้ว่าเกิดขึ้นในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่ง

Chinese

但同興街那麼多條巷子，誰知道是哪一條？

Thai

แต่ถนนถงซิ่งมีตรอกซอกซอยตั้งมากมาย ใครจะไปรู้ว่าคือตรอกไหนกันแน่?

Chinese

要是閃現錯了地方，那可就麻煩了。

Thai

หากโผล่ไปผิดที่ นั่นคงเป็นเรื่องยุ่งยากแน่

Chinese

......

Thai

…

Chinese

晚上九點。

Thai

สามทุ่มตรง

Chinese

同興街。

Thai

ถนนถงซิ่ง

Chinese

這裡鄰近郊區，穿過一條長長的巷子，就能到位於近郊的別墅區。

Thai

ที่นี่อยู่ใกล้กับชานเมือง เมื่อเดินทะลุผ่านตรอกยาวๆ ไป ก็จะถึงย่านวิลล่าที่ตั้งอยู่แถบชานเมือง

Chinese

噠噠噠，在安靜的巷子里，響起了優雅的高跟鞋踩在地面的聲音。

Thai

ต๊อก ต๊อก ต๊อก เสียงส้นสูงกระทบพื้นอย่างสง่างามดังก้องขึ้นในตรอกอันเงียบสงบ

Chinese

一個相貌清雅，身材豐腴的女人身穿OL套裙，挎著包包，雙手提著袋子，朝前方別墅區的方向走去。

Thai

หญิงสาวหน้าตาสละสลวย รูปร่างอวบอิ่มสมส่วน สวมชุดสูทกระโปรงทำงาน สะพายกระเป๋า และสองมือถือถุง กำลังมุ่งหน้าไปยังทิศทางของย่านวิลล่าที่อยู่ด้านหน้า

Chinese

女人名叫孟曉冉，是江城師範學院的院長。

Thai

ผู้หญิงคนนี้มีชื่อว่าเมิ่งเสี่ยวหรัน เป็นคณบดีของวิทยาลัยครูเจียงเฉิง

Chinese

三個月後，她將調任容城大學，擔任這所重點大學的校長。

Thai

อีกสามเดือนข้างหน้า เธอจะย้ายไปรับตำแหน่งที่มหาวิทยาลัยหรงเฉิง เพื่อทำหน้าที่เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยสำคัญแห่งนี้

Chinese

而她也將成為容城大學歷史上最年輕的女校長。

Thai

และเธอก็จะกลายเป็นอธิการบดีหญิงที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยหรงเฉิง

Chinese

漂亮少婦身邊都會有很多傳聞。

Thai

รอบตัวของหญิงสาวสวยมักจะมีข่าวลือมากมายเสมอ

Chinese

尤其是像孟曉冉這種漂亮又能幹，還離過婚的少婦，圍繞她的話題簡直能出一本書了。

Thai

โดยเฉพาะหญิงสาวที่ทั้งสวยทั้งเก่ง ซ้ำยังเคยหย่าร้างอย่างเมิ่งเสี่ยวหรัน หัวข้อซุบซิบรอบตัวเธอแทบจะเขียนเป็นหนังสือได้สักเล่มเลยทีเดียว

Chinese

有人說她離婚是因為想往上爬，和領導潛規則，被老公抓了現行。

Thai

มีคนบอกว่าเธอหย่าเพราะอยากไต่เต้า เลยยอมเอาตัวเข้าแลกกับผู้บริหาร จนถูกสามีจับได้คาหนังคาเขา

Chinese

也有說是她和手下的男老師牽扯不清，讓老公無法忍受。

Thai

บ้างก็บอกว่าเธอมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับอาจารย์ชายใต้บังคับบัญชา จนทำให้สามีทนรับไม่ไหว

Chinese

不過孟曉冉卻從來沒有解釋過。

Thai

ทว่าเมิ่งเสี่ยวหรันไม่เคยออกมาอธิบายเลยสักครั้ง

Chinese

因為說出真相也許能幫她澄清，卻會傷害她最重要的人：她的外甥女。

Thai

เพราะการพูดความจริงออกไป แม้อาจจะช่วยลบล้างมลทินให้เธอได้ แต่ก็จะทำร้ายคนที่สำคัญที่สุดของเธอ นั่นคือหลานสาวของเธอ

Chinese

孟曉冉的姐姐、姐夫幾年前意外去世，只留下了一個正在念初中的女兒。

Thai

พี่สาวและพี่เขยของเมิ่งเสี่ยวหรันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน ทิ้งไว้เพียงลูกสาวคนหนึ่งที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น

Chinese

女孩兒長得很漂亮，學習成績也好，但因為這場意外性格大變，從此把自己封閉了起來。

Thai

เด็กสาวคนนั้นหน้าตาสะสวย ผลการเรียนก็ยอดเยี่ยม แต่เพราะอุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้นิสัยเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และปิดกั้นตัวเองตั้งแต่นั้นมา

Chinese

孟曉冉心疼外甥女，把孩子接來和自己一起住，對孩子悉心照顧，無微不至。

Thai

เมิ่งเสี่ยวหรันสงสารหลานสาว จึงรับเด็กคนนั้นมาอยู่ด้วยกัน คอยดูแลเอาใจใส่อย่างดีทุกกระเบียดนิ้ว

Chinese

但時間久了，孟曉冉的老公不滿意了，兩人也因此吵過很多次。

Thai

แต่นานวันเข้า สามีของเมิ่งเสี่ยวหรันก็เริ่มไม่พอใจ ทั้งสองคนจึงทะเลาะกันบ่อยครั้งเพราะเรื่องนี้

Chinese

後來那個男人和女同事糾纏不清，孟曉冉果斷離了婚，帶著外甥女一起生活。

Thai

ต่อมาผู้ชายคนนั้นก็ไปพัวพันยุ่งเหยิงกับเพื่อนร่วมงานหญิง เมิ่งเสี่ยวหรันจึงตัดสินใจหย่าอย่างเด็ดขาด แล้วพาหลานสาวมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

Chinese

只是讓她沒想到的是，因為自己離婚，外甥女居然在學校被人說是災星，剋死了父母又克得小姨離了婚。

Thai

สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ เพราะการหย่าร้างของเธอ หลานสาวกลับถูกคนในโรงเรียนตราหน้าว่าเป็นตัวซวย ทำให้พ่อแม่ต้องตาย แถมยังเป็นตัวกาลกิณีทำให้น้าสาวต้องหย่าร้าง

Chinese

從此女孩更加自卑，上了高中之後，害怕引人注意，甚至都不敢露出自己漂亮的臉蛋，刻意扮丑了才敢去學校。

Thai

นับแต่นั้นมา เด็กสาวก็ยิ่งมีปมด้อย เมื่อเข้าเรียนชั้นมัธยมปลาย ด้วยความกลัวที่จะตกเป็นเป้าสายตา เธอถึงขั้นไม่กล้าเปิดเผยใบหน้าอันงดงามของตัวเอง และจงใจแต่งตัวให้ดูอัปลักษณ์ก่อนถึงจะกล้าไปโรงเรียน

Chinese

而孟曉冉又被調去了江城師範學院做院長，擔心自己的外甥女接連換環境更影響她的性格，便讓她繼續在江縣二中上學。

Thai

ส่วนเมิ่งเสี่ยวหรันก็ถูกย้ายไปรับตำแหน่งคณบดีที่วิทยาลัยครูเจียงเฉิง ด้วยความกังวลว่าหากให้หลานสาวเปลี่ยนสภาพแวดล้อมอย่างต่อเนื่องจะยิ่งส่งผลกระทบต่ออารมณ์ความรู้สึก จึงให้เธอเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน

Chinese

好在這孩子很懂事，每天放學后自己買菜做飯，收拾家務，學習還一點沒落下。

Thai

ยังดีที่เด็กคนนี้รู้ความมาก หลังเลิกเรียนทุกวันจะไปซื้อกับข้าวมาทำเอง ทำงานบ้าน และเรื่องเรียนก็ไม่เคยบกพร่องเลยแม้แต่น้อย

Chinese

姐姐、姐夫給孩子留下了一大筆遺產，而孟曉冉每個月也要給外甥女兩千塊錢。

Thai

พี่สาวกับพี่เขยทิ้งมรดกก้อนโตไว้ให้ลูกสาว และเมิ่งเสี่ยวหรันเองก็ให้เงินหลานสาวเดือนละสองพันหยวนทุกเดือน

Chinese

但女孩從不亂花，總是存起來說以後如果小姨需要就拿去用。

Thai

ทว่าเด็กสาวไม่เคยใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย มักจะเก็บออมไว้พลางบอกว่าในอนาคตถ้าน้าต้องการใช้ก็เอาไปใช้ได้เลย

Chinese

懂事的讓人心疼。

Thai

รู้ความจนน่าเวทนา

Chinese

就這麼眼瞅著孩子到了高三，以她的真實成績，考上北大絕對沒問題。

Thai

เฝ้ามองดูเด็กคนนี้จนถึงชั้น ม.6 ด้วยผลการเรียนที่แท้จริงของเธอ การสอบเข้าเป่ยต้าไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน

Chinese

而孟曉冉自己也即將升職，去容城大學做校長。

Thai

และตัวเมิ่งเสี่ยวหรันเองก็กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง ไปเป็นอธิการบดีที่มหาวิทยาลัยหรงเฉิง

Chinese

姨甥倆總算是要熬出頭了。

Thai

ในที่สุดสองน้าหลานก็ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากมาได้เสียที

Chinese

孟曉冉很開心，今天特意從江城趕回來，和最親愛的外甥女分享自己的喜悅。

Thai

เมิ่งเสี่ยวหรันมีความสุขมาก วันนี้จึงตั้งใจรีบเดินทางกลับมาจากเจียงเฉิง เพื่อแบ่งปันความน่ายินดีนี้กับหลานสาวสุดที่รัก

Chinese

不過下午臨走前學校開了個會，她到江縣時已經快八點了。

Thai

เพียงแต่ช่วงบ่ายก่อนออกเดินทาง ทางสถาบันมีการประชุม พอเธอมาถึงเจียงเซี่ยนก็เกือบสองทุ่มแล้ว

Chinese

打車到了同興街，特意去買了外甥女最愛吃的杏仁酥，這才朝家裡走去。

Thai

พอนั่งแท็กซี่มาถึงถนนถงซิ่ง จึงตั้งใจแวะไปซื้อขนมเปี๊ยะอัลมอนด์ที่หลานสาวชอบกินที่สุด แล้วค่อยเดินมุ่งหน้ากลับบ้าน

Chinese

同興街離自己家所在的別墅區不遠，孟曉冉便提著大包小包穿過巷子往家裡走。

Thai

ถนนถงซิ่งอยู่ไม่ไกลจากย่านวิลล่าที่บ้านของเธอตั้งอยู่ เมิ่งเสี่ยวหรันจึงถือข้าวของพะรุงพะรังเดินลัดเลาะผ่านตรอกเพื่อกลับบ้าน

Chinese

“南山南，北秋悲~”

Thai

“ใต้ภูเขาทางทิศใต้ โศกเศร้าในฤดูใบไม้ร่วงทางทิศเหนือ~”

Chinese

“南山有谷堆~”

Thai

“บนภูเขาใต้มีกองรวงข้าว~”

Chinese

孟曉冉嘴裡哼著歌，走在狹長的巷子里。

Thai

เมิ่งเสี่ยวหรันฮัมเพลงในลำคอ พลางเดินไปตามตรอกแคบยาว

Chinese

忽然，她的腳步一頓，歌聲也停了。

Thai

ทันใดนั้น ฝีเท้าของเธอก็ชะงักลง เสียงเพลงก็พลันเงียบหาย

Chinese

“誰？”

Thai

“ใครน่ะ?”

Chinese

前面出現一個佝僂的身影，緩緩朝她走近，這人頭髮蓬亂，手裡顫巍巍地提著一把殺豬刀，聲音顫抖：

Thai

ด้านหน้าปรากฏเงาร่างค่อมๆ ร่างหนึ่ง กำลังค่อยๆ เดินตรงเข้ามาหาเธอ คนผู้นี้ผมเผ้ารุงรัง ในมือถือมีดฆ่าหมูสั่นระริก และเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า

Chinese

“搶、搶劫，把錢拿出來！”

Thai

“ปะ…ปล้น! ส่งเงินออกมา!”

Chinese

孟曉冉一驚，後退半步，只見這男人邋裡邋遢的，瘦的橡根火柴棍，她稍稍鎮定了些，微笑道：

Thai

เมิ่งเสี่ยวหรันตกใจ ถอยหลังไปครึ่งก้าว เห็นชายคนนี้แต่งตัวซอมซ่อ ผอมแห้งเหมือนก้านไม้ขีด เธอจึงค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย แล้วยิ้มบางๆ พูดว่า

Chinese

“你這是在犯法，你冷靜點，你讓我過去，我就當什麼都沒發生過。”

Thai

“สิ่งที่คุณทำอยู่มันผิดกฎหมายนะ ใจเย็นๆ ก่อน ปล่อยให้ฉันผ่านไป แล้วฉันจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

Chinese

“你笑什麼？這是搶劫！嚴肅點！”

Thai

“ยิ้มอะไรวะ? นี่คือการปล้นนะ! จริงจังหน่อยสิ!”

Chinese

這男人見她居然在笑，似乎覺得自己作為劫匪的尊嚴受到了挑戰，頓時激動起來，殺豬刀晃的厲害。

Thai

เมื่อชายคนนั้นเห็นว่าเธอยังกล้ายิ้มออกมา ดูเหมือนจะรู้สึกว่าศักดิ์ศรีในฐานะโจรปล้นทรัพย์ของตนถูกท้าทาย ก็พลันมีอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมาทันที มีดฆ่าหมูในมือแกว่งไปมาอย่างรุนแรง

Chinese

孟曉冉臉色蒼白，但表情還是很鎮定，循循善誘：

Thai

ใบหน้าของเมิ่งเสี่ยวหรันซีดเผือด แต่สีหน้ายังคงดูสงบนิ่ง เธอพยายามพูดเกลี้ยกล่อมอย่างใจเย็นว่า

Chinese

“你如果遇到了什麼困難，可以告訴我，我想辦法幫你解決，來，先把刀放下。”

Thai

“ถ้าคุณมีเรื่องลำบากใจอะไร สามารถบอกฉันได้นะ ฉันจะหาทางช่วยคุณแก้ปัญหา มาเถอะ วางมีดลงก่อน”

Chinese

“你能幫我？”殺豬刀男人睜大眼睛：“我欠了十五萬，你能幫我還了嗎？”

Thai

“แกช่วยฉันได้เหรอ?” ชายถือมีดฆ่าหมูเบิกตากว้าง “ฉันเป็นหนี้อยู่แสนห้า แกช่วยฉันใช้หนี้ได้ไหมล่ะ?”

Chinese

孟曉冉點點頭：“可以啊，你先放下刀，”

Thai

เมิ่งเสี่ยวหรันพยักหน้า “ได้สิ คุณวางมีดลงก่อนสิ”

Chinese

男人猶豫片刻，終於放下了殺豬刀，孟曉冉從包包里拿出一個東西晃了晃：

Thai

ชายคนนั้นลังเลอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดก็ยอมลดมีดฆ่าหมูลง เมิ่งเสี่ยวหรันหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแล้วแกว่งไปมา

Chinese

“這裡面有一張銀行卡，給你。”

Thai

“ในนี้มีบัตรธนาคารอยู่ใบหนึ่ง ให้คุณนะ”

Chinese

“真的？有、有多少錢？”

Thai

“จริงเหรอ? มะ…มีเงินเท่าไหร่?”

Chinese

男人大喜，走過來，孟曉冉冷笑：

Thai

ชายคนนั้นดีใจเป็นล้นพ้น เดินตรงเข้ามา เมิ่งเสี่ยวหรันแค่นยิ้มเย็น

Chinese

“有個鎚子！”

Thai

“มีบ้าอะไรล่ะ!”

Chinese

她揚起手中的防狼噴霧，朝男人噴過去，男人慘叫一聲，捂住了眼睛，孟曉冉一腳踹在他的迎面骨上，伸手抓住他。

Thai

เธอยกสเปรย์พริกไทยป้องกันตัวในมือขึ้นแล้วฉีดใส่ชายคนนั้น ชายคนนั้นกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพลางยกมือกุมตา เมิ่งเสี่ยวหรันจึงเตะเข้าที่หน้าแข้งของเขาเต็มแรง ก่อนจะยื่นมือไปคว้าจับตัวเขาไว้

Chinese

“有手有腳的做什麼不好，出來搶劫？走，跟我去派出所！”

Thai

“มีมือมีเท้าทำมาหากินอะไรไม่ทำ ดันออกมาดักปล้น? ไป ไปโรงพักกับฉันเดี๋ยวนี้!”

Chinese

“啊！不，不要抓我！”

Thai

“อ๊าก! ไม่ อย่าจับฉัน!”

Chinese

男人掙紮起來，孟曉冉卻是死死地抓住他，高跟鞋不停地朝男人的小腿上招呼，踢的對方哭爹喊娘。

Thai

ชายคนนั้นดิ้นรนขัดขืน แต่เมิ่งเสี่ยวหรันกลับจับเขาไว้แน่น รองเท้าส้นสูงกระหน่ำเตะใส่หน้าแข้งของชายคนนั้นไม่หยุด เตะจนอีกฝ่ายร้องโอดครวญหาพ่อหาแม่

Chinese

“為什麼，為什麼你們都要逼我？！我跟你們拼了！”

Thai

“ทำไม ทำไมพวกแกทุกคนต้องบีบคั้นฉันด้วย?! ฉันจะสู้ตายกับพวกแก!”

Chinese

男人慌亂中撿起了地上的殺豬刀，眼中現出厲色。

Thai

ชายคนนั้นควานหยิบมีดฆ่าหมูบนพื้นขึ้นมาท่ามกลางความลนลาน แววตาเผยประกายดุร้ายอำมหิตออกมา