บทที่ 579

ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเฉินนั่ว

這一切都是陳諾做的

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“陳諾,要不要吃糖葫蘆呀?”

ไทย

“เฉินนั่ว อยากกินถังหูลู่ไหม”

จีน

“不要。”

ไทย

“ไม่อะ”

จีน

“哦。”

ไทย

“อ้อ”

จีน

“逗你的,你想吃是吧?等著,我給你買。”

ไทย

“ล้อเล่นน่า เธออยากกินใช่ไหมล่ะ รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันไปซื้อให้”

จีน

容大北門外,最繁華的步行街,陳諾買了一根糖葫蘆,回到沈新眉身邊。

ไทย

นอกประตูด้านเหนือของม.หรงเฉิง ตรงถนนคนเดินที่คึกคักที่สุด เฉินนั่วซื้อถังหูลู่มาไม้หนึ่งแล้วกลับมาข้างกายเสิ่นซินเหมย

จีน

看著臉頰微紅的小奶貓張開小嘴,輕輕咬了一口裹著蜜糖的山楂,小臉上還沾上了一點紅糖。

ไทย

มองดูลูกแมวน้อยที่แก้มแดงระเรื่ออ้าปากเล็กๆ กัดซานจาเคลือบน้ำตาลไปคำหนึ่งอย่างแผ่วเบา ใบหน้าเล็กๆ ยังเปื้อนน้ำตาลแดงอยู่หน่อยหนึ่ง

จีน

陳諾抬手擦了下她的臉頰,把沾著紅糖的手指放進嘴裡舔了舔。

ไทย

เฉินนั่วยกมือขึ้นเช็ดแก้มให้เธอ แล้วเอานิ้วที่เปื้อนน้ำตาลแดงเข้าปากเลียเบาๆ

จีน

“我家小奶貓真甜。”

ไทย

“ลูกแมวน้อยบ้านฉันหวานจัง”

จีน

旁邊幾個正在偷看的女生都發出了輕呼聲,沈新眉耳根都紅透了,埋著腦袋躲到了陳諾身後。

ไทย

หญิงสาวสองสามคนที่แอบมองอยู่ข้างๆ ต่างส่งเสียงอุทานเบาๆ เสิ่นซินเหมยหน้าแดงไปถึงใบหู ก้มหน้ามุดไปซ่อนอยู่ด้านหลังเฉินนั่ว

จีน

現在的沈新眉已經習慣被人圍觀了,但剛才陳諾的舉動太過親昵,她羞的都不敢抬頭。

ไทย

เสิ่นซินเหมยในตอนนี้ชินกับการถูกผู้คนจ้องมองแล้ว แต่การกระทำเมื่อครู่ของเฉินนั่วสนิทสนมเกินไป เธอจึงอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา

จีน

陳諾擁著她,穿過人群,進了一家蜜雪冰城。

ไทย

เฉินนั่วโอบเธอเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปในร้านมี่เสวี่ยปิงเฉิงแห่งหนึ่ง

จีน

這家店原本是女神奶茶,後來陳諾主動退出,讓給了徐若峰的山峰奶茶,現在則變成了蜜雪冰城。

ไทย

เดิมทีร้านนี้คือชานมนางฟ้า ต่อมาเฉินนั่วถอนตัวออกไปเอง ยกให้เป็นชานมซานเฟิงของสวีรั่วเฟิง ตอนนี้จึงเปลี่ยนมาเป็นมี่เสวี่ยปิงเฉิง

จีน

在未來的十多年,沒有任何一個奶茶品牌能和蜜雪冰城抗衡。

ไทย

ในช่วงเวลาอีกสิบกว่าปีข้างหน้า ไม่มีแบรนด์ชานมแบรนด์ไหนสามารถต่อกรกับมี่เสวี่ยปิงเฉิงได้เลย

จีน

不過陳諾的目標也不在奶茶行業里,倒也無所謂。

ไทย

ทว่าเป้าหมายของเฉินนั่วไม่ได้อยู่ในวงการชานม จึงไม่ได้ใส่ใจนัก

จีน

兩人找了個位子坐下,沈新眉這才敢抬起頭,俏臉上的紅暈還沒有散去,舉起手裡的糖葫蘆送到陳諾嘴邊。

ไทย

ทั้งสองหาที่นั่งลง เสิ่นซินเหมยถึงกล้าเงยหน้าขึ้น ความแดงระเรื่อบนใบหน้างดงามยังไม่จางหาย เธอยกถังหูลู่ในมือขึ้นจ่อริมฝีปากของเฉินนั่ว

จีน

“你也吃。”

ไทย

“นายก็กินสิ”

จีน

陳諾搖搖頭,滿眼寵溺,“我看你吃就行了。”

ไทย

เฉินนั่วส่ายหน้า สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูตามใจ “ฉันมองเธอกินก็พอแล้ว”

จีน

沈新眉臉蛋羞紅,眉眼間滿是歡喜。

ไทย

เสิ่นซินเหมยใบหน้าแดงซ่าน แววตาและคิ้วคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขใจ

จีน

她乖巧地哦了一聲,開始一顆顆地咬下糖葫蘆,嚼的咯嘣響。

ไทย

เธอขานรับอย่างว่าง่ายแล้วเริ่มกัดกินถังหูลู่ทีละลูก เคี้ยวดังกรุบกรอบ

จีน

陳諾揉揉她的腦袋,“傻瓜,不用吃這麼快。”

ไทย

เฉินนั่วลูบศีรษะของเธอ “ยัยบ๊อง ไม่ต้องกินเร็วขนาดนั้นหรอก”

จีน

沈新眉含著糖葫蘆,小嘴嘟起,左右看看,見沒人注意,飛快地湊近,沾著糖的嘴唇在陳諾的臉上親了一下。

ไทย

เสิ่นซินเหมยคาบถังหูลู่ไว้ ปากเล็กๆ ยื่นออก มองซ้ายมองขวา พอเห็นว่าไม่มีใครสังเกตเห็นก็รีบขยับเข้าไปใกล้ ริมฝีปากที่เปื้อนน้ำตาลประทับจูบลงบนแก้มของเฉินนั่วทีหนึ่ง

จีน

陳諾一怔,沒想到害羞的小奶貓居然這麼大膽,立馬攬住了她的腰肢,要親她的小嘴。

ไทย

เฉินนั่วชะงักไป นึกไม่ถึงว่าลูกแมวน้อยขี้อายจะกล้าหาญขนาดนี้ จึงรวบเอวคอดของเธอเข้ามาทันทีเพื่อจะจูบริมฝีปากเล็กๆ ของเธอ

จีน

“不、不要,有人。”

ไทย

“มะ…ไม่เอา มีคนอยู่นะ”

จีน

沈新眉慌了,連忙哀求,剛才親臉是周圍正好沒人注意,可要是兩人直接親嘴,那肯定要被人圍觀的。

ไทย

เสิ่นซินเหมยตื่นตระหนก รีบเอ่ยอ้อนวอน เมื่อครู่ที่หอมแก้มเป็นเพราะไม่มีใครสังเกตเห็นพอดี แต่ถ้าทั้งสองจูบปากกันตรงๆ จะต้องถูกคนรุมมองแน่ๆ

จีน

陳諾在沈新眉的耳邊低聲道:“現在可以不親,回了家就要親十次,還有你沒答應的那個動作……”

ไทย

เฉินนั่วกระซิบข้างหูเสิ่นซินเหมยเสียงเบา “ตอนนี้ไม่จูบก็ได้ พอกลับถึงบ้านต้องจูบสิบครั้ง แล้วก็ท่าทางนั้นที่เธอยังไม่ยอมตกลงด้วย…”

จีน

“......好。”

ไทย

“…ก็ได้”

จีน

沈新眉羞的脖頸都紅了,小小聲聲地答應。

ไทย

เสิ่นซินเหมยอายจนลำคอแดงก่ำ ตอบตกลงด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

จีน

其實陳諾說的動作很簡單,就是讓沈新眉在劈叉,然後……

ไทย

ความจริงท่าที่เฉินนั่วพูดถึงนั้นง่ายมาก ก็แค่ให้เสิ่นซินเหมยฉีกขา แล้วก็…

จีน

沈新眉從小練武術跆拳道,柔韌性很好,這種動作輕而易舉,只是她很害羞,昨晚沒答應。

ไทย

เสิ่นซินเหมยฝึกศิลปะการต่อสู้และเทควันโดมาตั้งแต่เด็ก ความยืดหยุ่นของร่างกายดีมาก ท่าแบบนี้จึงง่ายดายอย่างยิ่ง เพียงแต่เธอขี้อายมาก เมื่อคืนจึงไม่ยอมตกลง

จีน

此時卻是禁不住陳諾的耳邊低語,很快就屈服了。

ไทย

ทว่าในยามนี้กลับทนเสียงกระซิบข้างหูของเฉินนั่วไม่ไหว จึงยอมจำนนในเวลาอันรวดเร็ว

จีน

這時陳諾的手機響起來,他看了看來電人,神情略微嚴肅,沈新眉很懂事地朝他點點頭,示意自己可以一個人。

ไทย

ตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือของเฉินนั่วก็ดังขึ้น เขาเหลือบมองชื่อสายเรียกเข้า สีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย เสิ่นซินเหมยพยักหน้าให้เขาอย่างรู้ความ สื่อว่าตนเองอยู่คนเดียวได้

จีน

陳諾起身,走出了奶茶店,來到一個安靜的位置,接通電話。

ไทย

เฉินนั่วลุกขึ้น เดินออกจากร้านชานมไปยังจุดที่เงียบสงบแล้วกดรับสาย

จีน

“先生,已經按你的要求做了。”

ไทย

“คุณผู้ชายครับ จัดการตามที่คุณต้องการเรียบร้อยแล้วครับ”

จีน

“好的,尾款馬上打給你。”

ไทย

“ตกลง ยอดเงินส่วนที่เหลือจะโอนให้เดี๋ยวนี้”

จีน

掛了電話,陳諾臉上現出一絲若有若無的笑意。

ไทย

เมื่อวางสาย บนใบหน้าของเฉินนั่วก็ปรากฏรอยยิ้มจางๆ

จีน

打來電話的是京都的一家私人偵探社,陳諾第一次去京都就是雇他們去跟蹤於世聰夫婦。

ไทย

คนที่โทรมาคือสำนักงานนักสืบเอกชนแห่งหนึ่งในปักกิ่ง เฉินนั่วไปปักกิ่งครั้งแรกก็เพื่อจ้างพวกเขาให้สะกดรอยตามสองสามีภรรยาอวี๋ซื่อชง

จีน

現在網上傳遍的於氏夫婦出軌的照片,就是這家偵探社的傑作。

ไทย

รูปถ่ายการนอกใจของคู่สามีภรรยาตระกูลอวี๋ที่แพร่สะพัดไปทั่วอินเทอร์เน็ตในเวลานี้ก็คือผลงานชิ้นเอกของสำนักงานนักสืบแห่งนี้

จีน

陳諾拿起手機,給章則甜發了一條微信:

ไทย

เฉินนั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่งข้อความวีแชตหาจางเจ๋อเถียน

จีน

“章小姐,我們的表演還滿意嗎?”

ไทย

“คุณจาง พอใจกับการแสดงของพวกเราไหมครับ”

จีน

章則甜很快回復:“精彩絕倫,陳先生,什麼時候來京都,於氏網購平台的轉讓協議可以簽了。”

ไทย

จางเจ๋อเถียนตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว “ยอดเยี่ยมไร้ที่ติค่ะ คุณเฉิน จะมาปักกิ่งเมื่อไหร่คะ สัญญาโอนแพลตฟอร์มช็อปปิ้งออนไลน์ของตระกูลอวี๋พร้อมเซ็นแล้วค่ะ”

จีน

“謝謝章小姐,我明天就出發。”

ไทย

“ขอบคุณครับคุณจาง พรุ่งนี้ผมจะออกเดินทางเลย”

จีน

“好,到時候見。”

ไทย

“ค่ะ แล้วพบกันนะคะ”

จีน

陳諾又給馮馨發了條微信:“馮學姐,下個月你的工資上漲30%,順便轉告你父親,謝謝了!”

ไทย

เฉินนั่วส่งข้อความวีแชตหารุ่นพี่ฝงซินอีกข้อความหนึ่ง “รุ่นพี่ฝงซิน เดือนหน้าเงินเดือนพี่ขึ้น 30% ฝากขอบคุณคุณพ่อของพี่ด้วยนะครับ!”

จีน

放下手機,陳諾看看天上浮動的白雲,微笑道:

ไทย

วางโทรศัพท์ลง เฉินนั่วมองดูเมฆขาวที่ลอยล่องอยู่บนฟ้าแล้วยิ้มบางๆ

จีน

“春天來了,於氏集團該消失了。”

ไทย

“ฤดูใบไม้ผลิมาเยือนแล้ว เครือตระกูลอวี๋ถึงเวลาต้องหายไปเสียที”

จีน

京都。

ไทย

ปักกิ่ง

จีน

朝陽分局。

ไทย

สถานีตำรวจสาขาเฉายาง

จีน

此刻正上演出感人肺腑的一家團圓的戲碼。

ไทย

ในเวลานี้กำลังมีละครฉากครอบครัวพร้อมหน้าอันน่าซาบซึ้งใจเปิดฉากขึ้น

จีน

“於洋,我那麼寵你,你居然出賣我們,你就是這麼報答我的嗎?!”

ไทย

“อวี๋หยาง ฉันตามใจนายขนาดนั้น นายกลับหักหลังพวกเรา นายตอบแทนฉันแบบนี้เหรอ?!”

จีน

“狼心狗肺的蠢貨!我白養你這個兒子了!”

ไทย

“เจ้าโง่เนรคุณ! ฉันเลี้ยงลูกอย่างนายมาเสียข้าวสุกจริงๆ!”

จีน

“爸媽,你們都出軌了,憑什麼說我?!”

ไทย

“พ่อกับแม่เองก็นอกใจกันทั้งคู่ มีสิทธิ์อะไรมาว่าผม?!”

จีน

於氏集團的案子最終交由了京都朝陽分局主辦,作為涉案人之一,於洋被警方從容城押到了京都。

ไทย

คดีของเครือตระกูลอวี๋ในที่สุดก็ถูกส่งมอบให้สถานีตำรวจสาขาเฉายางในปักกิ่งเป็นผู้รับผิดชอบหลัก ในฐานะหนึ่งในผู้เกี่ยวข้องกับคดี อวี๋หยางจึงถูกตำรวจคุมตัวจากหรงเฉิงมายังปักกิ่ง

จีน

一家三口終於在朝陽分局團聚。

ไทย

ในที่สุดครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกก็ได้มาอยู่พร้อมหน้ากันที่สถานีตำรวจสาขาเฉายาง

จีน

於是便上演了此刻這溫馨激情的一幕。

ไทย

จึงได้เกิดภาพอันอบอุ่นและดุเดือดขึ้นในตอนนี้

จีน

三人一通激烈的互噴之後,沈艷大哭起來:“我老公背叛我,我兒子出賣我,我的命怎麼這麼苦啊!”

ไทย

หลังจากที่ทั้งสามคนด่าทอกันอย่างรุนแรง เสิ่นเยี่ยนก็เริ่มร้องไห้โฮ “สามีก็ทรยศฉัน ลูกชายก็หักหลังฉัน ทำไมชีวิตฉันถึงได้อาภัพขนาดนี้!”

จีน

於世聰怒斥:“沈艷你別裝的白蓮花一樣,你還不是背叛了我!”

ไทย

อวี๋ซื่อชงตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “เสิ่นเยี่ยน เธอไม่ต้องมาเสแสร้งทำตัวเป็นดอกบัวขาวบริสุทธิ์หรอก เธอก็ทรยศฉันเหมือนกันไม่ใช่หรือไง!”

จีน

於洋無力地癱坐在椅子上,喃喃道:“藺婉,我要藺婉......”

ไทย

อวี๋หยางหมดเรี่ยวแรงทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ พึมพำว่า “ลิ่นหว่าน ผมอยากได้ลิ่นหว่าน…”

จีน

夫妻倆同時朝他怒吼:“都是因為你要強娶藺婉,把我們害成了這樣!”

ไทย

สองสามีภรรยาตะคอกใส่เขาพร้อมกัน “ก็เพราะนายจะบีบบังคับแต่งงานกับลิ่นหว่านนั่นแหละ ถึงได้ทำพวกเราพังพินาศขนาดนี้!”

จีน

這時一名警官走進來,於世聰連忙道:

ไทย

ตอนนั้นเองมีนายตำรวจคนหนึ่งเดินเข้ามา อวี๋ซื่อชงรีบเอ่ยว่า

จีน

“警官,能不能讓我打個電話?我離開這麼久,公司的事我要交代一下,那麼員工呢!”

ไทย

“ผู้หมวดครับ ให้ผมโทรศัพท์สักสายได้ไหมครับ ผมจากมานานขนาดนี้ ต้องสั่งงานเรื่องบริษัทเสียหน่อย พนักงานตั้งเยอะตั้งแยะนะคุณ!”

จีน

那名警官看了看他,眼底閃過幾分同情。

ไทย

นายตำรวจคนนั้นมองเขา แววตาฉายความสงสารขึ้นมาหลายส่วน

จีน

“你還不知道吧?於氏集團已經被京冬收購了,你的公司已經不存在了。”

ไทย

“คุณยังไม่รู้สินะ เครือตระกูลอวี๋ถูกจิงตงเข้าซื้อกิจการไปแล้ว บริษัทของคุณไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว”

จีน

“什麼?!”

ไทย

“อะไรนะ?!”

จีน

於世聰呆住,沈艷跳了起來:

ไทย

อวี๋ซื่อชงอึ้งงัน เสิ่นเยี่ยนกระโดดลุกขึ้นมาทันที

จีน

“不可能!公司那麼多股東,京冬再有錢也沒那麼容易收購我們!”

ไทย

“เป็นไปไม่ได้! บริษัทมีผู้ถือหุ้นตั้งมากมาย ต่อให้จิงตงจะมีเงินแค่ไหนก็ไม่มีทางฮุบกิจการพวกเราได้ง่ายๆ ขนาดนั้น!”

จีน

隨後她忽然頓住,喃喃道:

ไทย

จากนั้นเธอก็ชะงักไปกะทันหัน พึมพำว่า

จีน

“是因為我和於世聰都不在,外界又傳出我和他......的那種事,公司大亂,這才被京冬趁虛而入?”

ไทย

“เป็นเพราะฉันกับอวี๋ซื่อชงไม่อยู่ทั้งคู่ ข้างนอกก็มีข่าวเรื่องแบบนั้น…ของฉันกับเขาแพร่ออกไป บริษัทเกิดความระส่ำระสาย จิงตงถึงได้ฉวยโอกาสตอนที่กำลังอ่อนแอเข้ามาสวมรอยงั้นเหรอ”

จีน

“不對,這個時機也太湊巧了!”

ไทย

“ไม่ถูก จังหวะเวลานี้มันบังเอิญเกินไปแล้ว!”

จีน

“呵呵呵......”於世聰忽然笑了起來,沈艷怒道:

ไทย

“ฮะๆๆ…” อวี๋ซื่อชงหัวเราะขึ้นมาอย่างกะทันหัน เสิ่นเยี่ยนเอ่ยอย่างโมโห

จีน

“都這時候了你還有心情笑?”

ไทย

“ถึงเวลาป่านนี้แล้วนายยังมีอารมณ์มาหัวเราะอีกเหรอ”

จีน

於世聰笑得凄涼,“我們都小看那個陳諾了。”

ไทย

อวี๋ซื่อชงหัวเราะอย่างรันทด “พวกเราประเมินเฉินนั่วคนนั้นต่ำไปจริงๆ”

จีน

沈艷一怔,“你什麼意思?難道......”

ไทย

เสิ่นเยี่ยนชะงัก “นายหมายความว่ายังไง หรือว่า…”

จีน

於世聰慘然道:“你還看不出來嗎?這一切,都是陳諾做的。”

ไทย

อวี๋ซื่อชงเอ่ยอย่างหดหู่ “เธอยังดูไม่ออกอีกเหรอ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฝีมือของเฉินนั่ว”

จีน

沈艷呆住。

ไทย

เสิ่นเยี่ยนยืนอึ้ง

จีน

“他一個創業大學生,怎麼會有這麼大的能量?”

ไทย

“เขาเป็นแค่นักศึกษาสร้างตัวคนหนึ่ง จะมีอิทธิพลมากมายขนาดนี้ได้ยังไง”

จีน

於世聰一屁股坐在地上,彷彿一瞬間就老了十歲。

ไทย

อวี๋ซื่อชงทรุดก้นลงนั่งกับพื้น ราวกับแก่ลงไปสิบปีในชั่วพริบตา

จีน

“從春節我們去藺婉家鬧的不歡而散時,他就已經猜到我們會對付他了。”

ไทย

“ตั้งแต่ตอนตรุษจีนที่พวกเราไปก่อเรื่องที่บ้านของลิ่นหว่านจนวงแตก เขาก็เดาออกตั้งนานแล้วว่าพวกเราจะต้องจัดการกับเขา”

จีน

“網咖提前自我舉報、策反去電競酒店的賣銀女、找人曝光我們倆出軌......最後是聯合京冬給我們致命一擊。”

ไทย

“ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่แจ้งจับตัวเองล่วงหน้า เกลี้ยกล่อมผู้หญิงขายบริการที่ไปโรงแรมอีสปอร์ตให้แปรพักตร์ จ้างคนมาแฉเรื่องที่เราสองคนนอกใจ…สุดท้ายก็ร่วมมือกับจิงตงเพื่อซัดพวกเราให้ตายสนิทในการโจมตีครั้งเดียว”

จีน

沈艷聽的目瞪口呆,“怎麼可能?京冬怎麼會和他合作?”

ไทย

เสิ่นเยี่ยนฟังจนตาค้าง “เป็นไปได้ยังไง จิงตงจะไปร่วมมือกับเขาได้ยังไงกัน”

จีน

於世聰臉色灰白,“我們早就被京冬盯上了,他看得比任何人都透徹,所以抓住了這個機會。”

ไทย

อวี๋ซื่อชงสีหน้าซีดเผือด “พวกเราถูกจิงตงหมายหัวตั้งนานแล้ว เขามองทะลุปรุโปร่งยิ่งกว่าใครทั้งหมด ก็เลยคว้าโอกาสนี้เอาไว้ได้”

จีน

“呵呵,藺婉這丫頭,眼光比我們好太多了。”

ไทย

“หึๆ ยัยเด็กอย่างลิ่นหว่าน สายตาดีกว่าพวกเรามากนัก”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน