ผลการเรียนของเฉินนั่วได้สักครึ่งของหลิงเอ๋อร์ก็ดีถมไปแล้ว

Chinese

“兩位，這間就是至真園。”

Thai

“ทั้งสองท่าน ห้องนี้คือจื้อเจินหยวนครับ”

Chinese

服務員帶著李青荷和陳國棟來到了一個包間前，為兩人打開門。

Thai

พนักงานเสิร์ฟพาหลี่ชิงเหอกับเฉินกั๋วต้งมาถึงหน้าห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง แล้วเปิดประตูให้ทั้งสองคน

Chinese

李青荷臉上的悵然盡去，很自然地挽住了陳國棟，帶著最親切的笑容走了進去。

Thai

ความหม่นหมองบนใบหน้าของหลี่ชิงเหอสลายไปจนหมดสิ้น เธอควงแขนเฉินกั๋วต้งอย่างเป็นธรรมชาติ และเดินเข้าไปข้างในด้วยรอยยิ้มอันเป็นกันเองที่สุด

Chinese

郭燕、周先盛和周玲兒三人正坐在裡面，看到李青荷夫妻進來，郭燕立刻站起來。

Thai

กัวเยี่ยน โจวเซียนเซิ่ง และโจวหลิงเอ๋อร์ทั้งสามคนกำลังนั่งอยู่ข้างใน เมื่อเห็นคู่สามีภรรยาหลี่ชิงเหอเดินเข้ามา กัวเยี่ยนก็ลุกขึ้นยืนทันที

Chinese

“青荷來了，快坐！”

Thai

“ชิงเหอมาแล้ว รีบนั่งสิ!”

Chinese

郭燕拉著李青荷坐下，兩個女人相視一笑，她們平時也經常約出來逛街，倒是沒有絲毫生分。

Thai

กัวเยี่ยนดึงหลี่ชิงเหอให้นั่งลง หญิงทั้งสองสบตากันแล้วยิ้ม ปกติพวกเธอก็มักจะนัดกันออกไปเดินช้อปปิ้งอยู่บ่อยๆ จึงไม่ได้มีความห่างเหินกันเลยแม้แต่น้อย

Chinese

周先盛和陳國棟之間的氣氛卻有點奇怪。

Thai

ทว่าบรรยากาศระหว่างโจวเซียนเซิ่งกับเฉินกั๋วต้งกลับแปลกไปสักหน่อย

Chinese

按說兩人是同事，每天都能碰見，應該比郭燕和李青荷更熟悉，但兩人只是微笑點頭。

Thai

ตามหลักแล้วทั้งสองคนเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ได้เจอกันทุกวัน ควรจะสนิทสนมกันมากกว่ากัวเยี่ยนกับหลี่ชิงเหอเสียอีก ทว่าทั้งคู่กลับทำเพียงยิ้มและพยักหน้าให้กัน

Chinese

“老陳。”

Thai

“เหล่าเฉิน”

Chinese

“周......部長。”

Thai

“ผู้จัดการ… โจว”

Chinese

尤其是陳國棟，都不知道該說什麼。

Thai

โดยเฉพาะเฉินกั๋วต้ง ถึงกับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

Chinese

周先盛笑呵呵地道：“今天是朋友聚會，叫我老周就行。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะหึๆ พลางกล่าวว่า “วันนี้เป็นการรวมตัวกันของเพื่อนฝูง เรียกผมว่าเหล่าโจวก็พอแล้ว”

Chinese

他一副平易近人的樣子，給人的感覺卻更加疏離。

Thai

เขาวางท่าทางดูเข้าถึงง่าย ทว่ากลับยิ่งทำให้รู้สึกห่างเหินกว่าเดิม

Chinese

郭燕連忙起身幫陳國棟拉開椅子：“老陳，你坐周先盛旁邊，今天你們倆好好喝幾杯！”

Thai

กัวเยี่ยนรีบลุกขึ้นช่วยเลื่อนเก้าอี้ให้เฉินกั๋วต้ง “เหล่าเฉิน นายมานั่งข้างๆ โจวเซียนเซิ่งสิ วันนี้พวกนายสองคนต้องดื่มกันให้เต็มที่สักสองสามแก้วนะ!”

Chinese

李青荷笑道：“燕子你別管了，他們兩個男人還不會照顧自己啊？”

Thai

หลี่ชิงเหอยิ้มพลางกล่าวว่า “เยี่ยนจื่อ เธอไม่ต้องไปยุ่งหรอก ผู้ชายสองคนยังจะดูแลตัวเองไม่เป็นอีกเหรอ?”

Chinese

郭燕笑著重新坐下，兩個女人開始親熱地聊了起來，倒也讓包間里的氣氛不至於太過尷尬。

Thai

กัวเยี่ยนยิ้มพลางนั่งลงตามเดิม หญิงทั้งสองเริ่มพูดคุยกันอย่างสนิทสนม ทำให้บรรยากาศในห้องส่วนตัวไม่กระอักกระอ่วนจนเกินไป

Chinese

“玲兒又變漂亮了。”

Thai

“หลิงเอ๋อร์สวยขึ้นอีกแล้วนะ”

Chinese

李青荷笑盈盈地對周玲兒說道。

Thai

หลี่ชิงเหอกล่าวกับโจวหลิงเอ๋อร์ด้วยรอยยิ้ม

Chinese

其實李青荷還是挺喜歡周玲兒的，畢竟從小看著這個小姑娘一天天長大，變得這麼漂亮。

Thai

อันที่จริงหลี่ชิงเหอก็ค่อนข้างเอ็นดูโจวหลิงเอ๋อร์อยู่ไม่น้อย เพราะอย่างไรเสียก็เห็นเด็กสาวคนนี้เติบโตขึ้นมาทีละวันๆ ตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นคนสวยขนาดนี้

Chinese

只是她知道，陳諾對周玲兒的感情只是單相思，所以李青荷看著周玲兒的心情還是挺複雜的。

Thai

เพียงแต่เธอรู้ดีว่า ความรู้สึกที่เฉินนั่วมีต่อโจวหลิงเอ๋อร์เป็นเพียงรักข้างเดียว ดังนั้นความรู้สึกที่หลี่ชิงเหอมองโจวหลิงเอ๋อร์จึงค่อนข้างซับซ้อน

Chinese

今天李青荷來，還是存著讓兩個孩子“重歸於好”的心思的。

Thai

การที่หลี่ชิงเหอมาในวันนี้ ก็ยังแฝงความคิดที่จะให้เด็กทั้งสอง “คืนดีกัน” อยู่

Chinese

但不是說要做男女朋友，只是希望兩個孩子能繼續相親相愛，相互扶持，至於以後能不能成為一家人，那就要看緣分了。

Thai

ทว่าไม่ใช่ว่าจะให้เป็นแฟนกัน เพียงแค่หวังว่าเด็กทั้งสองจะรักใคร่กลมเกลียวและคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันต่อไปได้ ส่วนในอนาคตจะได้กลายมาเป็นครอบครัวเดียวกันหรือไม่นั้น ก็คงต้องขึ้นอยู่กับวาสนาแล้ว

Chinese

這一點李青荷和郭燕的想法一樣。

Thai

จุดนี้ความคิดของหลี่ชิงเหอกับกัวเยี่ยนตรงกัน

Chinese

“謝謝阿姨，您也和以前一樣漂亮！”

Thai

“ขอบคุณค่ะคุณน้า คุณน้าก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยค่ะ!”

Chinese

周玲兒面帶乖巧的笑容，說話也很甜，她看了看包間大門，終於忍不住對李青荷問道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์มีรอยยิ้มที่แลดูว่านอนสอนง่ายบนใบหน้า คำพูดคำจาก็หวานหยดย้อย เธอมองดูประตูห้องส่วนตัว ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถามหลี่ชิงเหอว่า

Chinese

“阿姨，陳諾呢？”

Thai

“คุณน้าคะ แล้วเฉินนั่วล่ะคะ?”

Chinese

李青荷道：“陳諾一個同學剛剛有點事，他馬上就過來了。”

Thai

หลี่ชิงเหอกล่าวว่า “พอดีเพื่อนคนหนึ่งของเฉินนั่วมีธุระด่วนน่ะจ้ะ เขาใกล้จะตามมาแล้ว”

Chinese

“陳諾的同學有事？”周玲兒問道：“是張元嗎？”

Thai

“เพื่อนของเฉินนั่วมีธุระเหรอคะ?” โจวหลิงเอ๋อร์ถาม “จางหยวนเหรอคะ?”

Chinese

李青荷搖搖頭：“好像是幫他補習的那個同學。”

Thai

หลี่ชิงเหอส่ายหน้า “ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนคนที่ช่วยเขาติวหนังสือน่ะ”

Chinese

“幫陳諾補習的同學......”

Thai

“เพื่อนที่ช่วยเฉินนั่วติวหนังสือ…”

Chinese

周玲兒柳葉般的秀眉蹙起：“沈新眉？”

Thai

คิ้วเรียวงามดั่งใบหลิวของโจวหลิงเอ๋อร์ขมวดมุ่น “เสิ่นซินเหมยเหรอคะ?”

Chinese

“沈新眉？是個女同學嗎？”

Thai

“เสิ่นซินเหมยเหรอ? เป็นนักเรียนหญิงเหรอจ๊ะ?”

Chinese

李青荷問道：“是你們的班的嗎？”

Thai

หลี่ชิงเหอถาม “อยู่ห้องเดียวกับพวกเธอหรือเปล่า?”

Chinese

李青荷對這個陳諾口中的“未來江城高考狀元”還是很好奇的。

Thai

หลี่ชิงเหอยังคงอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคนที่เฉินนั่วเรียกว่า “ว่าที่จ้วงหยวนเกาเข่าเมืองเจียงเฉิง” คนนี้อยู่มาก

Chinese

主要是陳諾晚上經常在這個同學家裡吃飯，每天都補習到晚上十點左右才回來。

Thai

สาเหตุหลักคือตอนเย็นเฉินนั่วมักจะไปกินข้าวที่บ้านของเพื่อนคนนี้อยู่บ่อยๆ และติวหนังสือจนถึงสี่ทุ่มกว่าจะกลับบ้านทุกวัน

Chinese

李青荷問過陳諾幾次，但兒子都對這位神秘的“未來狀元”守口如瓶。

Thai

หลี่ชิงเหอเคยถามเฉินนั่วอยู่หลายครั้ง แต่ลูกชายกลับปิดปากเงียบสนิทเกี่ยวกับ “ว่าที่จ้วงหยวน” ผู้ลึกลับคนนี้

Chinese

甚至連是男是女都沒說。

Thai

แม้แต่ว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ยังไม่ยอมบอก

Chinese

現在李青荷一聽名字就知道是個女的，心裡的猜測頓時更多了。

Thai

ตอนนี้พอหลี่ชิงเหอได้ยินชื่อก็รู้ทันทีว่าเป็นผู้หญิง ในใจจึงเกิดความสงสัยและคาดเดามากขึ้นไปอีก

Chinese

難道陳諾是因為這個沈新眉才和小玲兒疏遠的？

Thai

หรือว่าเฉินนั่วจะเหินห่างจากเสี่ยวหลิงเอ๋อร์เพราะเสิ่นซินเหมยคนนี้กันแน่นะ?

Chinese

周玲兒奇怪地道：“阿姨，陳諾沒跟你們說嗎？沈新眉是五班的，他們倆以前都不認識，不知道怎麼就在一起學習了，剛才陳諾是去沈新眉家裡了嗎？”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์กล่าวอย่างแปลกใจ “คุณน้าคะ เฉินนั่วไม่ได้บอกพวกคุณน้าเหรอคะ? เสิ่นซินเหมยอยู่ห้องห้า เมื่อก่อนพวกเขาสองคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าไปติวด้วยกันได้ยังไง เมื่อกี้เฉินนั่วไปที่บ้านของเสิ่นซินเหมยเหรอคะ?”

Chinese

李青荷有點不好意思，畢竟是自己兒子遲到了，連忙道：

Thai

หลี่ชิงเหอรู้สึกกระดากอายเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสียก็เป็นลูกชายของเธอที่มาสาย จึงรีบกล่าวว่า

Chinese

“說是同學家裡有點急事，燕子，老周，不好意思啊，他馬上就到。”

Thai

“เขาบอกว่าที่บ้านเพื่อนมีธุระด่วนน่ะ เยี่ยนจื่อ เหล่าโจว ขอโทษด้วยจริงๆ นะ เขาใกล้จะถึงแล้วล่ะ”

Chinese

周先盛笑呵呵地道：“沒事兒，反正我們好久沒聚了，多聊聊。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะหึๆ พลางกล่าวว่า “ไม่เป็นไรหรอก ถึงอย่างไรพวกเราก็ไม่ได้เจอกันนาน คุยกันไปพลางๆ ก่อน”

Chinese

他頓了頓，接著道：“對了，這次二模陳諾考的怎麼樣？”

Thai

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อว่า “จริงสิ การสอบจำลองครั้งที่สองนี้ เฉินนั่วสอบได้เป็นยังไงบ้างล่ะ?”

Chinese

郭燕看了周先盛一眼，心裡有點無奈。

Thai

กัวเยี่ยนเหลือบมองโจวเซียนเซิ่งแวบหนึ่ง ในใจรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง

Chinese

她今天出來前就悄悄叮囑了周先盛，不要提考試的事，畢竟陳諾一模才三百多名，周玲兒則是名列前茅。

Thai

ก่อนออกจากบ้านในวันนี้ เธอได้กำชับโจวเซียนเซิ่งไว้เงียบๆ แล้วว่าอย่าพูดถึงเรื่องการสอบ เพราะการสอบจำลองครั้งแรกเฉินนั่วได้อันดับสามร้อยกว่า ในขณะที่โจวหลิงเอ๋อร์ติดกลุ่มหัวแถว

Chinese

你提成績不就是炫耀，而且還在別人的傷口上撒鹽嗎？

Thai

การที่คุณพูดถึงเรื่องคะแนนสอบ ไม่ใช่เป็นการอวดเบ่งแถมยังเป็นการเอากลือไปโรยบนแผลคนอื่นหรอกหรือ?

Chinese

周先盛原本也忍住沒提了，但是剛才他問陳國棟在技術部工作怎麼樣，陳國棟就很老實地說部長和副廠長都挺看重他的，拿了不少新單子給他。

Thai

เดิมทีโจวเซียนเซิ่งก็อดกลั้นไม่พูดถึงแล้ว แต่เมื่อครู่ตอนที่เขาถามเฉินกั๋วต้งว่างานที่ฝ่ายเทคนิคเป็นอย่างไรบ้าง เฉินกั๋วต้งกลับตอบอย่างซื่อตรงว่าทั้งผู้จัดการฝ่ายและรองผู้อำนวยการโรงงานต่างก็ให้ความสำคัญกับเขามาก และมอบหมายใบสั่งงานใหม่ๆ ให้เขาทำไม่น้อย

Chinese

周先盛一聽心裡就泛酸了，這才沒忍住提起了孩子的考試。

Thai

พอโจวเซียนเซิ่งได้ยินเช่นนั้น ในใจก็รู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะยกเรื่องผลสอบของลูกขึ้นมาพูด

Chinese

果然，聽到這個，陳國棟和李青荷都有點尷尬，陳國棟很實誠地說道：

Thai

เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง เฉินกั๋วต้งจึงกล่าวตามตรงว่า

Chinese

“陳諾說這次能考到全年級八九十名，也不知道是不是在騙我們，唉。”

Thai

“เฉินนั่วบอกว่าครั้งนี้จะสอบได้อันดับแปดสิบเก้าสิบของระดับชั้น ก็ไม่รู้ว่ากำลังหลอกพวกเราอยู่หรือเปล่า เฮ้อ”

Chinese

周先盛哈哈一笑：“小陳這麼聰明，好好努力肯定沒問題的，不像玲兒，她再怎麼努力最多也就年級二十名上下了。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะฮ่าๆ “เสี่ยวเฉินฉลาดขนาดนั้น ถ้าตั้งใจพยายามย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ไม่เหมือนหลิงเอ๋อร์หรอก ต่อให้เธอพยายามแทบตาย อย่างมากก็วนเวียนอยู่อันดับยี่สิบของระดับชั้นเท่านั้นแหละ”

Chinese

這個逼裝的有點低級，也很落人面子，郭燕歉意地朝李青荷笑笑，在桌子下面掐了周先盛一下。

Thai

การวางมาดข่มแบบนี้ดูชั้นต่ำไปหน่อย ทั้งยังหักหน้าคนอื่นอย่างมาก กัวเยี่ยนยิ้มขอโทษขอโพยให้หลี่ชิงเหอ พลางแอบหยิกโจวเซียนเซิ่งใต้โต๊ะทีหนึ่ง

Chinese

旁邊的陳國棟已經感慨地說道：“小玲兒成績這麼好，陳諾那小子能有一半我就心滿意足了。”

Thai

เฉินกั๋วต้งที่อยู่ข้างๆ กล่าวรำพึงขึ้นมาแล้วว่า “เสี่ยวหลิงเอ๋อร์ผลการเรียนดีขนาดนี้ เจ้าเด็กเฉินนั่วนั่นได้แค่ครึ่งหนึ่งของเธอก็พอใจตายแล้ว”

Chinese

他倒不是有心配合周先盛，而是真的這麼想。

Thai

เขาไม่ได้ตั้งใจจะเออออรับลูกกับโจวเซียนเซิ่ง แต่คิดแบบนั้นจริงๆ

Chinese

周玲兒年級前二十，陳諾差點吊車尾，兩人的差距還真不是一星半點。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ติดยี่สิบอันดับแรกของระดับชั้น ส่วนเฉินนั่วเกือบจะรั้งท้าย ช่องว่างระหว่างทั้งสองคนจึงไม่ใช่แค่นิดๆ หน่อยๆ เลยจริงๆ

Chinese

陳國棟就想著陳諾這次二模能進前一百五就不錯了。

Thai

เฉินกั๋วต้งคิดแค่ว่า การสอบจำลองครั้งที่สองนี้เฉินนั่วติดหนึ่งร้อยห้าสิบอันดับแรกได้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

Chinese

這麼一算，不就是周玲兒的一半嗎？

Thai

คำนวณดูแบบนี้ ก็คือครึ่งหนึ่งของโจวหลิงเอ๋อร์ไม่ใช่หรือไง?

Chinese

周先盛被妻子掐了一下，依舊沒有掐滅他想要裝逼的心，一臉“謙虛”地說道：

Thai

โจวเซียนเซิ่งถูกภรรยาหยิกไปทีหนึ่ง ทว่าก็ยังดับไฟความอยากอวดเบ่งของเขาไม่ได้ เขากล่าวด้วยสีหน้า “ถ่อมตน” ว่า

Chinese

“玲兒這次也沒考好，最多二十五名，還是退步了。”

Thai

“ครั้งนี้หลิงเอ๋อร์ก็สอบได้ไม่ดีเหมือนกัน อย่างมากก็อันดับที่ยี่สิบห้า ยังถือว่าถอยหลังอยู่ดี”

Chinese

話是這麼說，但臉上的得意還是掩飾不住。

Thai

แม้คำพูดจะเป็นเช่นนั้น แต่ความภาคภูมิใจและกระหยิ่มยิ้มย่องบนใบหน้ากลับปิดไม่มิด

Chinese

郭燕很無奈，乾脆不理會丈夫了，拉著李青荷說話。

Thai

กัวเยี่ยนจนปัญญาอย่างยิ่ง จึงตัดใจไม่สนใจสามีอีก แล้วหันไปชวนหลี่ชิงเหอคุยแทน

Chinese

周玲兒被兩位父親捧了一波，心裡自然是很愉悅的，不過她還是不時看向包間大門。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ถูกคุณพ่อทั้งสองคนยกยอชื่นชมไปยกหนึ่ง ในใจย่อมเบิกบานยินดียิ่งนัก ทว่าเธอก็ยังคงมองไปที่ประตูห้องส่วนตัวอยู่เป็นระยะ

Chinese

陳諾不會不敢來了吧？

Thai

เฉินนั่วคงไม่ได้ไม่กล้ามาหรอกนะ?

Chinese

這時，周玲兒的手機震動了一下，她拿出手機一看，班級群里，老李正艾特所有人：

Thai

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของโจวหลิงเอ๋อร์ก็สั่นขึ้นมา เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาดู ในกลุ่มห้องเรียน เหล่าหลี่กำลังแท็กทุกคนว่า

Chinese

“下午一點公布二模成績就出來了，大家做好準備。”

Thai

“บ่ายโมงตรงจะประกาศผลคะแนนสอบจำลองครั้งที่สอง ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม”

Chinese

老李這條消息一發出來，班級群里頓時鴉雀無聲。

Thai

ทันทีที่ข้อความนี้ของเหล่าหลี่ถูกส่งออกมา ในกลุ่มห้องเรียนก็เงียบกริบดั่งป่าช้าทันที

Chinese

很多人都感受到了赤果果的惡意。

Thai

หลายคนต่างสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายอย่างโจ่งแจ้ง

Chinese

老李你是想讓我們飯都吃不完嗎？！

Thai

เหล่าหลี่ คุณกะจะไม่ให้พวกเรากินข้าวให้อิ่มเลยใช่ไหมเนี่ย?!

Chinese

而周玲兒則面帶微笑，對周先盛和郭燕說道：“爸，媽，剛剛老師說下午一點就公布成績。”

Thai

ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์กลับมีรอยยิ้มประดับใบหน้า เธอเอ่ยกับโจวเซียนเซิ่งและกัวเยี่ยนว่า “พ่อคะ แม่คะ เมื่อกี้ครูบอกว่าบ่ายโมงตรงจะประกาศผลสอบแล้วค่ะ”

Chinese

周先盛一看時間，頓時笑了起來：“那挺好啊。”

Thai

โจวเซียนเซิ่งก้มดูเวลา ก็หัวเราะร่าขึ้นมาทันที “ดีเลยนี่”

Chinese

現在已經十二點二十了，一點的時候午飯還沒吃完，兩家人都在。

Thai

ตอนนี้สิบสองนาฬิกายี่สิบนาทีแล้ว ตอนบ่ายโมงมื้อเที่ยงยังกินไม่เสร็จ ทั้งสองครอบครัวยังอยู่กันพร้อมหน้า

Chinese

如果自己女兒還是年級二十多名，而陳諾又是兩三百名，孩子成績的差距，足以彌補周先盛在單位里的心理落差了。

Thai

ถ้าหากลูกสาวของตนยังคงได้อันดับยี่สิบกว่าของระดับชั้น ส่วนเฉินนั่วอยู่อันดับสองสามร้อยละก็ ความแตกต่างของคะแนนลูกๆ ก็เพียงพอที่จะชดเชยความรู้สึกด้อยกว่าในที่ทำงานของโจวเซียนเซิ่งได้แล้ว

Chinese

周玲兒則無比期待地看著包間大門。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์มองไปที่ประตูห้องส่วนตัวอย่างคาดหวังเป็นที่สุด

Chinese

陳諾怎麼還不來？

Thai

ทำไมเฉินนั่วถึงยังไม่มาอีกนะ?

Chinese

幾分鐘后，包間門推開，陳諾終於走了進來。

Thai

ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออก และในที่สุดเฉินนั่วก็เดินเข้ามา