โจวหลิงเอ๋อร์ส่งอาหารเช้า

Chinese

“郝帥，你兄弟把人欺負了就不管了是吧？讓他出來！”

Thai

“ห่าวไซว่ เพื่อนนายรังแกคนอื่นแล้วคิดจะไม่รับผิดชอบใช่ไหม ให้เขาออกมาเลยนะ!”

Chinese

“不是，趙欣然，王錚只是一時衝動，就是想開個玩笑，哪兒知道鄭好好反應這麼大？”

Thai

“ไม่ใช่นะจ้าวซินหรัน หวังเจิงแค่วู่วามไปชั่ววูบ แค่อยากจะล้อเล่น ใครจะไปรู้ว่าเจิ้งห่าวห่าวจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้”

Chinese

“人家是初吻好吧？！你們男人有沒有良心啊！”

Thai

“นั่นมันจูบแรกของเขานะ! พวกผู้ชายอย่างพวกนายมีจิตสำนึกกันบ้างไหม!”

Chinese

“趙欣然你給我好好說話，我沒有良心十一陪你胡鬧了七天？”

Thai

“จ้าวซินหรัน เธอพูดจาให้มันดีๆ หน่อย ถ้าฉันไม่มีจิตสำนึก ช่วงหยุดยาววันชาติตุลาฯ จะยอมไปเที่ยวเล่นไร้สาระกับเธอตั้งเจ็ดวันเหรอ”

Chinese

“你陪我？我是看你沒人約太可憐了。”

Thai

“นายไปเที่ยวเป็นเพื่อนฉันเหรอ ฉันเห็นนายไม่มีใครนัดด้วยต่างหากเลยสงสารน่ะ”

Chinese

“卧槽！約我的妹子不知道有多少，要不是你，我都開好幾回房了！”

Thai

“เชี่ยเอ๊ย! สาวๆ ที่นัดฉันมีตั้งไม่รู้เท่าไร ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงเปิดห้องไปตั้งหลายรอบแล้ว!”

Chinese

男生宿舍樓下，趙欣然氣勢洶洶地來找王錚麻煩，被郝帥攔住。

Thai

ใต้หอพักชาย จ้าวซินหรันเดินมาหาเรื่องหวังเจิงอย่างดุดัน แต่ถูกห่าวไซว่ขวางเอาไว้

Chinese

原本都是為了自己的室友，結果兩個人說著說著就開始吵起來。

Thai

เดิมทีต่างฝ่ายต่างก็ทำเพื่อรูมเมตของตัวเอง แต่คุยไปคุยมาทั้งสองคนกลับเริ่มทะเลาะกันเองเสียอย่างนั้น

Chinese

“諾子，要不還是我下去吧，讓趙欣然打我兩下出出氣。”

Thai

“นั่วจื่อ หรือว่าฉันลงไปดีกว่า ให้จ้าวซินหรันตีฉันสักสองสามทีระบายอารมณ์”

Chinese

三個男生趴在陽台上往下看，王錚耷拉著腦袋說道。

Thai

เด็กหนุ่มทั้งสามคนเกาะระเบียงมองลงไปด้านล่าง หวังเจิงเอ่ยพลางคอตก

Chinese

這傢伙剛才在女生樓下膽大包天，當眾把鄭好好強吻了，厲害的不行，結果一回來人就蔫了。

Thai

เจ้าหมอนี่เมื่อครู่ใต้หอหญิงยังใจกล้าบ้าบิ่น จูบเจิ้งห่าวห่าวต่อหน้าสาธารณชน เก่งกาจจนไม่มีใครเกิน แต่พอกลับมาก็หงอยไปเลย

Chinese

想去找鄭好好道歉又不敢，只能窩在寢室里唉聲嘆氣。

Thai

อยากจะไปขอโทษเจิ้งห่าวห่าวแต่ก็ไม่กล้า ได้แต่นั่งอุดอู้อยู่ในห้องพักพลางถอนหายใจเฮือกๆ

Chinese

這時看到看到樓下郝帥為了自己有和趙欣然吵了起來，頓時更加內疚。

Thai

พอเห็นห่าวไซว่ด้านล่างทะเลาะกับจ้าวซินหรันเพราะตัวเองอีกครั้ง เขาก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

Chinese

“你千萬別下去，不然趙欣然要恨死你了。”

Thai

“นายห้ามลงไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจ้าวซินหรันจะเกลียดนายเข้าไส้แน่”

Chinese

陳諾阻止他。

Thai

เฉินนั่วห้ามเขาไว้

Chinese

“為什麼？”

Thai

“ทำไมล่ะ”

Chinese

王錚不解。

Thai

หวังเจิงไม่เข้าใจ

Chinese

這時樓下的兩人已經吵到了白熱化。

Thai

เวลานี้ทั้งสองคนด้านล่างทะเลาะกันจนดุเดือดถึงขีดสุดแล้ว

Chinese

趙欣然指著郝帥道：“就你這樣的還想泡妹子？就連我都看不上你好吧！”

Thai

จ้าวซินหรันชี้หน้าห่าวไซว่แล้วเอ่ยว่า “อย่างนายน่ะเหรอยังอยากจะจีบสาว ขนาดฉันยังไม่แลนายเลยเหอะ!”

Chinese

郝帥大怒：“你憑什麼看不上我？”

Thai

ห่าวไซว่โมโหจัด “เธอมีสิทธิ์อะไรมาไม่แลฉัน”

Chinese

趙欣然冷笑：“實話告訴你吧，今天有個男生約我，人家長得比你帥多了！”

Thai

จ้าวซินหรันหัวเราะเยาะ “บอกความจริงให้นะ วันนี้มีผู้ชายนัดฉัน เขาหน้าตาหล่อกว่านายตั้งเยอะ!”

Chinese

郝帥眼神都瞪大了：“誰這麼沒品味？！”

Thai

ห่าวไซว่เบิกตากว้าง “ใครมันไร้รสนิยมขนาดนั้น!”

Chinese

“要你管！我已經和人家約好去電影院看午夜場了，拜拜！”

Thai

“ยุ่งอะไรด้วย! ฉันนัดกับเขาไว้แล้วว่าจะไปดูหนังรอบดึกที่โรงหนัง บาย!”

Chinese

趙欣然轉身要走，被郝帥拉住：

Thai

จ้าวซินหรันหันหลังจะเดินจากไป แต่ถูกห่าวไซว่ดึงตัวไว้

Chinese

“你一個女孩子和男人去看午夜場？你不怕有危險嗎？”

Thai

“เธอเป็นผู้หญิงแท้ๆ จะไปดูหนังรอบดึกกับผู้ชายเนี่ยนะ เธอไม่กลัวอันตรายบ้างหรือไง”

Chinese

趙欣然冷笑：“我樂意！你管得著嗎？”

Thai

จ้าวซินหรันหัวเราะเยาะ “ฉันพอใจ! นายเกี่ยวอะไรด้วย”

Chinese

“不許去！”郝帥急了。

Thai

“ไม่อนุญาตให้ไป!” ห่าวไซว่ร้อนใจขึ้นมา

Chinese

趙欣然瞥他一眼，“你誰啊？你說不許去我就不去？”

Thai

จ้าวซินหรันเหลือบมองเขา “นายเป็นใครกัน นายบอกไม่อนุญาตแล้วฉันต้องไม่ไปเหรอ”

Chinese

“我、我是你朋友，我要為你的安全負責。”郝帥漲紅了臉，大聲道：

Thai

“ฉัน… ฉันเป็นเพื่อนเธอ ฉันต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของเธอนะ” ห่าวไซว่หน้าแดงก่ำ ตะโกนเสียงดังว่า

Chinese

“反正你就是不許去！”

Thai

“ยังไงเธอก็ห้ามไปเด็ดขาด!”

Chinese

趙欣然嗤笑一聲，“我都和人家約好了，爽約很沒有禮貌的，你總得給我一個理由吧？”

Thai

จ้าวซินหรันแค่นหัวเราะ “ฉันนัดกับเขาไว้แล้ว ผิดนัดมันเสียมารยาทมากนะ นายก็ต้องให้เหตุผลฉันสักข้อสิ”

Chinese

郝帥想了半天，趙欣然轉身要走，郝帥連忙道：

Thai

ห่าวไซว่คิดอยู่นาน พอจ้าวซินหรันหันหลังจะเดินไป ห่าวไซว่ก็รีบเอ่ยว่า

Chinese

“我陪你去看電影，這總行了吧？”

Thai

“ฉันไปดูหนังเป็นเพื่อนเธอ แบบนี้พอใช้ได้ไหมล่ะ”

Chinese

趙欣然回頭，“行啊，那走吧！”

Thai

จ้าวซินหรันหันกลับมา “ได้สิ งั้นไปกันเลย!”

Chinese

“啊？”郝帥忽然覺得有點不對勁。

Thai

“อ้าว” ห่าวไซว่รู้สึกขึ้นมาทันทีว่ามีอะไรแปลกๆ

Chinese

“啊什麼啊，走了！”趙欣然不給他思考的機會，拽著人就走了。

Thai

“อ้าวอะไรเล่า ไปได้แล้ว!” จ้าวซินหรันไม่เปิดโอกาสให้เขาได้คิด ลากตัวเขาเดินออกไปทันที

Chinese

王錚看得目瞪口呆，“這、這是怎麼回事？”

Thai

หวังเจิงมองดูจนตาค้าง “น… นี่มันเรื่องอะไรกัน”

Chinese

陳諾拍拍王錚的肩膀，“要是趙欣然真的拿下了郝帥，就讓她請你吃飯。”

Thai

เฉินนั่วตบไหล่หวังเจิง “ถ้าจ้าวซินหรันพิชิตห่าวไซว่ได้จริงๆ ก็ให้เธอเลี้ยงข้าวนายซะ”

Chinese

這時沈新眉發來了消息：“陳諾，明天早上你想吃什麼？我去買。”

Thai

ขณะนั้นเสิ่นซินเหมยส่งข้อความมาว่า “เฉินนั่ว พรุ่งนี้เช้านายอยากกินอะไรเหรอ ฉันจะไปซื้อให้”

Chinese

陳諾回道：“我們晨跑完了一起去食堂吃吧。”

Thai

เฉินนั่วตอบกลับว่า “พวกเราวิ่งเช้าเสร็จแล้วค่อยไปกินที่โรงอาหารด้วยกันเถอะ”

Chinese

“好呀^_^”沈新眉還在後面加了個笨拙的微笑表情。

Thai

“ได้เลย ^_^” เสิ่นซินเหมยยังแถมอิโมจิรอยยิ้มแบบเก้ๆ กังๆ มาข้างท้ายด้วย

Chinese

陳諾很欣慰，剛認識小奶貓的時候，她總是埋著腦袋，現在和自己聊天都開始發表情了。

Thai

เฉินนั่วรู้สึกโล่งอกและชื่นใจ ตอนที่เพิ่งรู้จักลูกแมวน้อย เธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตาอยู่ตลอด ตอนนี้คุยกับเขาถึงขั้นเริ่มส่งอิโมจิแล้ว

Chinese

挺好的。

Thai

ดีจริงๆ

Chinese

說起來，明天是第一次和她一起晨跑呢。

Thai

จะว่าไป พรุ่งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้วิ่งตอนเช้ากับเธอสินะ

Chinese

以後，我們還會有很多第一次。

Thai

ในอนาคต พวกเราจะยังมีครั้งแรกอีกมากมาย

Chinese

……

Thai

…

Chinese

傳媒學院，女生宿舍。

Thai

คณะนิเทศศาสตร์ หอพักหญิง

Chinese

“居然是王錚？媽呀，陳諾他們宿舍的一個個都是人才啊！”

Thai

“เป็นหวังเจิงจริงๆ เหรอเนี่ย คุณพระช่วย คนในหอพักของพวกเฉินนั่วนี่แต่ละคนยอดคนทั้งนั้นเลย!”

Chinese

唐小月正在學校論壇上吃瓜，看到王錚穿泳褲表白鄭好好的照片，頓時笑得直拍桌子。

Thai

ถังเสี่ยวเยว่กำลังส่องเผือกในเว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัย พอเห็นรูปหวังเจิงใส่กางเกงว่ายน้ำสารภาพรักกับเจิ้งห่าวห่าว ก็หัวเราะลั่นจนตบโต๊ะไม่หยุด

Chinese

曾雪連忙推了推她，指指正低頭坐在床上的周玲兒，示意她別提陳諾。

Thai

เจิงเสวี่ยรีบสะกิดเธอ ชี้ไปทางโจวหลิงเอ๋อร์ที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่บนเตียง เพื่อส่งสัญญาณบอกไม่ให้เธอเอ่ยถึงเฉินนั่ว

Chinese

唐小月撇撇嘴，“我就提了怎麼滴，自己玻璃心還怪我呢？”

Thai

ถังเสี่ยวเยว่เบะปาก “ฉันจะพูดแล้วทำไมล่ะ ตัวเองใจเปราะบางเองแล้วยังจะมาโทษฉันอีกเหรอ”

Chinese

周玲兒抬起頭，“唐小月，你不用諷刺我，我遲早會把陳諾搶回來的。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เงยหน้าขึ้น “ถังเสี่ยวเยว่ เธอไม่ต้องมาประชดฉันหรอก ไม่ช้าก็เร็วฉันจะต้องแย่งเฉินนั่วกลับคืนมาให้ได้”

Chinese

唐小月呵呵一笑：“怎麼，不裝可憐了？就憑你也想和沈新眉爭？”

Thai

ถังเสี่ยวเยว่หัวเราะหึๆ “ทำไม ไม่แกล้งทำตัวน่าสงสารแล้วเหรอ อย่างเธอน่ะนะคิดจะไปแย่งกับเสิ่นซินเหมย”

Chinese

周玲兒平靜地道：“我是不如沈新眉漂亮，那麼會討男人歡心，但我足夠真誠，陳諾以前怎麼對我好的，我現在就怎麼對他好，他總會感動的。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยอย่างสงบนิ่งว่า “ฉันอาจจะไม่สวยเท่าเสิ่นซินเหมย ไม่รู้จักเอาอกเอาใจผู้ชายเท่าเธอ แต่ฉันมีความจริงใจมากพอ เมื่อก่อนเฉินนั่วทำดีกับฉันอย่างไร ตอนนี้ฉันก็จะทำดีกับเขาอย่างนั้น สักวันเขาจะต้องซาบซึ้งใจ”

Chinese

“從明天開始，我每天都會給他早餐！”

Thai

“ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะเอาอาหารเช้าไปให้เขาทุกวัน!”

Chinese

曾雪和許甜甜都很感動，“玲兒，我們都支持你！”

Thai

เจิงเสวี่ยและสวี่เถียนเถียนต่างรู้สึกซาบซึ้งใจ “หลิงเอ๋อร์ พวกเราสนับสนุนเธอนะ!”

Chinese

“切！”唐小月滿臉不屑，“我看你能堅持多久。”

Thai

“ชิ!” ถังเสี่ยวเยว่แสดงสีหน้าดูถูกเต็มเปี่ยม “ฉันจะคอยดูว่าเธอจะทนทำได้นานแค่ไหน”

Chinese

周玲兒一雙大眼睛里閃閃發亮，“只要陳諾能原諒我，讓我堅持多久都可以！”

Thai

ดวงตากลมโตของโจวหลิงเอ๋อร์ทอประกายระยิบระยับ “ขอแค่เฉินนั่วให้อภัยฉัน จะให้ฉันพยายามต่อไปนานแค่ไหนก็ได้ทั้งนั้น!”

Chinese

唐小月看著她這麼堅定，不由地犯起了嘀咕。

Thai

ถังเสี่ยวเยว่เห็นเธอแน่วแน่ขนาดนี้ ก็อดที่จะพึมพำในใจไม่ได้

Chinese

女追男隔層紗，陳諾不會真被周玲兒給騙了吧？

Thai

ผู้หญิงจีบผู้ชายง่ายเหมือนแค่สะกิดม่านบางๆ เฉินนั่วคงไม่โดนโจวหลิงเอ๋อร์หลอกเข้าจริงๆ หรอกนะ

Chinese

第二天。

Thai

วันรุ่งขึ้น

Chinese

早上七點，鬧鐘響起，唐小月、曾雪、許甜甜都被吵醒了，揉著眼睛迷糊道：

Thai

เจ็ดโมงเช้า นาฬิกาปลุกดังขึ้น ถังเสี่ยวเยว่ เจิงเสวี่ย และสวี่เถียนเถียนต่างถูกปลุกจนตื่น ขยี้ตาพลางเอ่ยอย่างสะลึมสะลือว่า

Chinese

“怎麼這麼吵啊？”

Thai

“ทำไมเสียงดังขนาดนี้เนี่ย”

Chinese

周玲兒從床上坐起來，關了手機鬧鈴，迅速穿好衣服，洗漱、化妝，出了宿舍。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ลุกขึ้นนั่งบนเตียง ปิดเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์มือถือ รีบสวมเสื้อผ้า แปรงฟันล้างหน้า แต่งหน้า แล้วเดินออกจากหอพัก

Chinese

來到食堂，周玲兒買了兩份早餐，朝陳諾的宿舍走去。

Thai

เมื่อมาถึงโรงอาหาร โจวหลิงเอ๋อร์ซื้ออาหารเช้ามาสองชุด แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังหอพักของเฉินนั่ว

Chinese

路上遇到不少早起晨跑的學生，看到周玲兒，男生們都不由地睜大了眼睛。

Thai

ระหว่างทางได้พบกับนักศึกษาที่ตื่นเช้ามาวิ่งออกกำลังกายไม่น้อย เมื่อเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ พวกนักศึกษาชายต่างก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง

Chinese

今天周玲兒穿了一條弔帶短裙，現出了精緻的鎖骨，裙擺在膝蓋往上好幾寸，一雙不算很長的腿也顯得很修長。

Thai

วันนี้โจวหลิงเอ๋อร์สวมกระโปรงสั้นสายเดี่ยว เผยให้เห็นไหปลาร้าอันประณีตงดงาม ชายกระโปรงอยู่เหนือหัวเข่าขึ้นมาหลายนิ้ว ขาคู่หนึ่งที่ไม่ได้ยาวมากนักจึงดูเรียวยาวขึ้นมา

Chinese

她的妝容也很精緻，一對睫毛卷翹，一雙大眼睛如水瀲灧，看得人心神蕩漾。

Thai

การแต่งหน้าของเธอก็ประณีตบรรจงเช่นกัน ขนตางอนงาม ดวงตากลมโตเป็นประกายระยับดั่งผืนน้ำ ชวนให้ผู้พบเห็นใจสั่นไหว

Chinese

“這個女生好漂亮啊！”

Thai

“ผู้หญิงคนนี้สวยจังเลย!”

Chinese

“你認識啊？她是傳媒學院的新生校花，周玲兒！”

Thai

“นายรู้จักไหม เธอคือดาวมหาวิทยาลัยปีหนึ่งของคณะนิเทศศาสตร์ โจวหลิงเอ๋อร์!”

Chinese

“這是個痴情的女生，青梅竹馬被人搶走了，她一心想要挽回，唉，可憐啊。”

Thai

“นี่เป็นผู้หญิงที่รักมั่นปักใจนะ เพื่อนสมัยเด็กถูกคนอื่นแย่งไป เธอเลยตั้งใจจะทวงคืนกลับมา เฮ้อ น่าสงสารจัง”

Chinese

周玲兒聽到了別人的議論，心裡卻更加自信。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ได้ยินเสียงซุบซิบของคนอื่น ในใจกลับยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้น

Chinese

現在全校都知道她痴情了，大家都同情她，輿論是站在她這邊的。

Thai

ตอนนี้ทั้งมหาวิทยาลัยรู้แล้วว่าเธอรักมั่นเพียงใด ทุกคนต่างเห็นใจเธอ กระแสสังคมยืนอยู่ข้างเธอแล้ว

Chinese

只要她堅持下去，陳諾一定會回到她身邊的。

Thai

ขอเพียงเธอพยายามต่อไปเรื่อยๆ เฉินนั่วจะต้องกลับมาอยู่ข้างกายเธออย่างแน่นอน

Chinese

沈新眉，我要證明，我不比你差！

Thai

เสิ่นซินเหมย ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นว่าฉันไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอ!

Chinese

周玲兒拎著早餐來到電信學院的男生宿舍樓下，正好看到王錚出來，她連忙道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ถืออาหารเช้าเดินมาถึงใต้หอพักชายของคณะโทรคมนาคม พอดีเห็นหวังเจิงเดินออกมา เธอจึงรีบเอ่ยว่า

Chinese

“王錚同學，麻煩你幫我叫一下陳諾，我來給他送早餐。”

Thai

“หวังเจิง รบกวนช่วยเรียกเฉินนั่วให้ฉันหน่อยนะ ฉันเอาอาหารเช้ามาส่งให้เขาน่ะ”

Chinese

王錚奇怪地看著她，“諾子不在啊。”

Thai

หวังเจิงมองเธอด้วยความประหลาดใจ “นั่วจื่อไม่อยู่นี่”

Chinese

“陳諾不在？”

Thai

“เฉินนั่วไม่อยู่เหรอ”

Chinese

周玲兒一怔，現在才七點半啊，陳諾這麼早就起床了？

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งเองนะ เฉินนั่วตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอ

Chinese

“陳諾去哪兒了？”

Thai

“เฉินนั่วไปไหนแล้วล่ะ”

Chinese

王錚撓撓頭，似乎在猶豫該不該告訴她，周玲兒眼眶頓時紅了。

Thai

หวังเจิงเกาหัว ดูเหมือนกำลังลังเลว่าควรบอกเธอดีหรือไม่ ขอบตาของโจวหลิงเอ๋อร์พลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

Chinese

“王錚同學，求求你了，我只是想給陳諾送早餐。”

Thai

“หวังเจิง ขอร้องล่ะนะ ฉันแค่อยากเอาอาหารเช้ามาให้เฉินนั่วเท่านั้นเอง”

Chinese

王錚哪兒見過這種級別的綠茶，連忙道：

Thai

หวังเจิงไหนเลยจะเคยเจอหญิงแอ๊บแบ๊วระดับนี้มาก่อน จึงรีบเอ่ยว่า

Chinese

“你、你別哭啊，諾子和她女朋友去晨跑了。”

Thai

“เธอ… เธออย่าร้องไห้สิ นั่วจื่อไปวิ่งตอนเช้ากับแฟนของเขาแล้ว”