ลู่เย่เซิงกลับมาแต่งงานใหม่ล้มเหลว
陸躍生復婚失敗แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
十分鐘前。
ไทย
สิบนาทีก่อนหน้า
จีน
陸躍生被孟曉冉叫到了辦公室。
ไทย
ลู่เย่เซิงถูกเมิ่งเสี่ยวหรันเรียกตัวมาที่ห้องทำงาน
จีน
“孟校長,您找我?”
ไทย
“อธิการบดีเมิ่ง เรียกผมมามีเรื่องอะไรหรือครับ”
จีน
陸躍生最近一直在給孟曉冉開車,喊孟校長也很習慣了。
ไทย
ช่วงนี้ลู่เย่เซิงขับรถให้เมิ่งเสี่ยวหรันมาโดยตลอด จึงเคยชินกับการเรียกอธิการบดีเมิ่งไปแล้ว
จีน
孟曉冉放下手裡的文件,看了看陸躍生,面無表情地道:
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันวางเอกสารในมือลง มองดูลู่เย่เซิงแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า
จีน
“從今天起,你不用做司機了,去辦公室那邊報道吧,我已經跟劉主任打招呼了。”
ไทย
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นายไม่ต้องเป็นคนขับรถแล้ว ไปรายงานตัวที่สำนักงานเถอะ ฉันบอกผู้อำนวยการหลิวไว้แล้ว”
จีน
陸躍生一怔:“您的意思是,調我去辦公室工作?”
ไทย
ลู่เย่เซิงชะงักไป “หมายความว่า จะย้ายผมไปทำงานที่สำนักงานหรือครับ”
จีน
孟曉冉雙手抱胸,眯起眼睛:“怎麼,轉正還不樂意了?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันกอดอก หรี่ตาลง “ทำไม ได้บรรจุเป็นพนักงานประจำแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
จีน
陸躍生連忙擺手:“孟校長,我不是這個意思,我就是擔心我走了沒人替您開車。”
ไทย
ลู่เย่เซิงรีบโบกมือ “อธิการบดีเมิ่ง ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ ผมแค่กังวลว่าถ้าผมไปแล้วจะไม่มีใครขับรถให้ท่าน”
จีน
孟曉冉笑了,“這你就不用操心了,新的司機已經安排好了。”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันหัวเราะ “เรื่องนี้ก็ไม่ต้องให้นายมากังวลหรอก คนขับรถคนใหม่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว”
จีน
陸躍生低頭,還是有些不願意,“孟校長,我還是習慣開車,要不我繼續給您做司機吧?”
ไทย
ลู่เย่เซิงก้มหน้า ยังคงไม่อยากไปอยู่บ้าง “อธิการบดีเมิ่ง ผมยังชินกับการขับรถมากกว่า ให้ผมเป็นคนขับรถให้ท่านต่อไม่ได้เหรอครับ”
จีน
“陸躍生。”孟曉冉聲音轉冷:“我知道你在想什麼,我可以很明確地告訴你,絕對不可能!”
ไทย
“ลู่เย่เซิง” น้ำเสียงของเมิ่งเสี่ยวหรันเย็นชาขึ้น “ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ และฉันบอกนายได้อย่างชัดเจนเลยว่า ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างเด็ดขาด!”
จีน
陸躍生雙手握緊,臉色蒼白,孟曉冉別過頭不看他,繼續道:
ไทย
สองมือของลู่เย่เซิงกำแน่น สีหน้าซีดขาว เมิ่งเสี่ยวหรันหันหน้าหนีไม่มองเขาแล้วพูดต่อว่า
จีน
“你不要以為我調你去辦公室是出於私心,我只是覺得你的能力開車太浪費了,你應該去更適合的地方,僅此而已。”
ไทย
“นายอย่าคิดว่าการที่ฉันย้ายนายไปสำนักงานจะเป็นเพราะความรู้สึกส่วนตัว ฉันแค่รู้สึกว่าความสามารถของนายเอามาขับรถมันสิ้นเปลืองเกินไป นายควรไปอยู่ในที่ที่เหมาะสมกว่านี้ มีแค่นี้แหละ”
จีน
“好了,我還要開會,就這樣吧。”
ไทย
“เอาละ ฉันยังมีประชุม แค่นี้แหละ”
จีน
孟曉冉站了起來,想繞過陸躍生,不小心絆了一下,差點摔倒,陸躍生下意識地伸手扶住她。
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันลุกขึ้นยืน คิดจะเดินเลี่ยงลู่เย่เซิงไป แต่ไม่ระวังสะดุดเข้าจนเกือบล้ม ลู่เย่เซิงจึงยื่นมือไปประคองเธอไว้โดยสัญชาตญาณ
จีน
兩人一瞬間靠的很久,陸躍生的手下意識地攬住了孟曉冉的腰肢。
ไทย
ชั่วพริบตานั้นทั้งคู่แนบชิดกันอยู่นาน มือของลู่เย่เซิงโอบเอวบางของเมิ่งเสี่ยวหรันไว้โดยไม่รู้ตัว
จีน
孟曉冉身子一顫,怒道:“放開我!”
ไทย
ร่างของเมิ่งเสี่ยวหรันสั่นสะท้าน ตวาดด้วยความโกรธ “ปล่อยฉันนะ!”
จีน
這時外面響起陳諾的敲門聲,陸躍生觸電一般放開孟曉冉,只是兩人的臉頰都有些紅,孟曉冉朝外面說了一聲“請進”。
ไทย
เวลานี้เสียงเคาะประตูของเฉินนั่วดังขึ้นมาจากด้านนอก ลู่เย่เซิงปล่อยมือจากเมิ่งเสี่ยวหรันราวกับถูกไฟดูด เพียงแต่แก้มของทั้งคู่ต่างก็แดงระเรื่อ เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยบอกออกไปด้านนอกคำหนึ่งว่า “เข้ามา”
จีน
於是陳諾進來就看到了兩人面紅耳赤的畫面。
ไทย
ดังนั้นพอเฉินนั่วเดินเข้ามาจึงได้เห็นภาพที่ทั้งสองคนหน้าแดงก่ำ
จีน
陸躍生匆匆離開,陳諾便忍不住問道:“姐,你和陸躍生要複合了?”
ไทย
ลู่เย่เซิงรีบร้อนจากไป เฉินนั่วจึงอดถามไม่ได้ “พี่ พี่กับลู่เย่เซิงจะคืนดีกันเหรอ”
จีน
孟曉冉瞪了他一眼,“別瞎說,怎麼可能?!”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันถลึงตาใส่เขา “อย่าพูดเหลวไหล เป็นไปได้ยังไงกัน?!”
จีน
陳諾指指孟曉冉的臉,“那你們倆......”
ไทย
เฉินนั่วชี้ไปที่หน้าของเมิ่งเสี่ยวหรัน “แล้วพวกพี่สองคน…”
จีน
孟曉冉沒好氣地道:“我們倆什麼都沒發生,你來找我什麼事?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “พวกเราสองคนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น นายมาหาฉันมีเรื่องอะไร”
จีน
陳諾也沒再多問,笑呵呵地說道:
ไทย
เฉินนั่วไม่ถามซักไซ้ต่ออีก พูดพลางยิ้มแป้นว่า
จีน
“姐,我這裡有一個可以讓容大出名的大項目,你要不要聽?”
ไทย
“พี่ ผมมีโครงการใหญ่ที่ทำให้ ม.หรงเฉิง มีชื่อเสียงขึ้นมาได้โครงการหนึ่ง พี่อยากฟังไหม”
จีน
孟曉冉根本不上當,“你又想搞什麼?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันไม่หลงกลเด็ดขาด “นายคิดจะทำอะไรแผลงๆ อีก”
จีน
陳諾微笑道:“我想做一個直播平台,全國最大的那種,而且我想把這個項目和學校的學生創業扶持掛鉤,這個項目要是成了,咱們學習的學生創業工作就是全國獨一檔了!”
ไทย
เฉินนั่วยิ้ม “ผมอยากทำแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมแบบที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ แล้วผมยังอยากผูกโครงการนี้เข้ากับการสนับสนุนการเริ่มต้นธุรกิจของนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ถ้าโครงการนี้สำเร็จ งานส่งเสริมการสร้างธุรกิจของนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราก็จะเป็นอันดับหนึ่งในประเทศแบบไม่มีใครเทียบได้เลยนะ!”
จีน
孟曉冉眼睛微亮,旋即又恢復平靜,盯著陳諾,“說你的條件吧。”
ไทย
ดวงตาของเมิ่งเสี่ยวหรันเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็กลับมาสงบนิ่งตามเดิม จ้องมองเฉินนั่ว “บอกเงื่อนไขของนายมาเถอะ”
จีน
陳諾笑容可掬,“這麼大的項目,容大的計算機人才是不夠的,姐你面子大、人脈廣,你幫我拉點人唄?”
ไทย
เฉินนั่วยิ้มแย้ม “โครงการใหญ่ขนาดนี้ บุคลากรด้านคอมพิวเตอร์ของ ม.หรงเฉิง ไม่พอหรอก พี่หน้าตาในสังคมกว้างขวาง เส้นสายก็เยอะ ช่วยผมดึงตัวคนมาหน่อยสิครับ”
จีน
孟曉冉明白了,“你想讓我在大學城裡幫你找人?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเข้าใจแล้ว “นายอยากให้ฉันช่วยหาคนในเมืองมหาวิทยาลัยให้เหรอ”
จีน
陳諾打了個響指,“我就知道我姐和我心有靈犀。”
ไทย
เฉินนั่วดีดนิ้ว “ผมรู้ว่าพี่สาวของผมใจตรงกับผมอยู่แล้ว”
จีน
“去去去!”孟曉冉白了他一眼,“這種話你也就能哄哄新眉了,我在大學城可沒那麼大的面子。”
ไทย
“ไปเลยไป!” เมิ่งเสี่ยวหรันค้อนขวับใส่เขา “คำพูดแบบนี้เธอเอาไว้หลอกซินเหมยเถอะ ฉันไม่ได้มีหน้ามีตาขนาดนั้นในเมืองมหาวิทยาลัยหรอก”
จีน
“姐你太謙虛了,大學城裡你的仰慕者比新眉還多,你一句話,絕對從者如雲!”
ไทย
“พี่ถ่อมตัวเกินไปแล้ว ในเมืองมหาวิทยาลัยคนชื่นชมพี่ยังมีมากกว่าซินเหมยเสียอีก พี่พูดแค่คำเดียว คนต้องแห่ตามมาเพียบแน่นอน!”
จีน
陳諾嘴上抹了蜜,好聽的話不要錢似的往外蹦,孟曉冉終於還是迷失在糖衣炮彈的攻勢下。
ไทย
ปากของเฉินนั่วหวานหยดย้อย คำพูดไพเราะพรั่งพรูออกมาไม่หยุดราวกับไม่ต้องเสียเงิน ในที่สุดเมิ่งเสี่ยวหรันก็พ่ายแพ้ให้กับการรุกคืบด้วยคำหวานจนได้
จีน
“行行行,我幫你,但這事兒要是成了必須是容大的創業項目!”
ไทย
“ได้ๆๆ ฉันช่วยนาย แต่ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ จะต้องนับเป็นโครงการเริ่มต้นธุรกิจของ ม.หรงเฉิง เท่านั้นนะ!”
จีน
“沒問題!包成!”
ไทย
“ไม่มีปัญหา! รับรองสำเร็จแน่นอน!”
จีน
這時外面又響起敲門聲,來人不等孟曉冉說話就徑直走了進來。
ไทย
เวลานี้มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านนอกอีกครั้ง ผู้มาเยือนไม่รอให้เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยปากก็เดินตรงเข้ามาทันที
จีน
不用說,全容大敢這麼乾的也就只有一個人。
ไทย
ไม่ต้องบอกก็รู้ ทั่วทั้ง ม.หรงเฉิง มีเพียงคนเดียวที่กล้าทำเช่นนี้
จีน
方欣。
ไทย
ฟางซิน
จีน
方欣進來看到陳諾,微微一怔,陳諾已經笑呵呵地道:
ไทย
ฟางซินเข้ามาเห็นเฉินนั่วก็ชะงักไปเล็กน้อย เฉินนั่วก็พูดพลางยิ้มแป้นขึ้นมาแล้วว่า
จีน
“方副校長,您好。”
ไทย
“รองอธิการบดีฟาง สวัสดีครับ”
จีน
方欣瞥了陳諾一眼,對這個拐走了自己妹妹的傢伙沒什麼好眼色。
ไทย
ฟางซินเหลือบมองเฉินนั่วแวบหนึ่ง ไม่มีสายตาที่เป็นมิตรให้กับหมอนี่ที่ล่อลวงน้องสาวของตัวเองไปเลยสักนิด
จีน
陳諾倒是無所謂,跟孟曉冉打了個招呼就出去了。
ไทย
เฉินนั่วไม่ได้ใส่ใจอะไร ทักทายบอกลาเมิ่งเสี่ยวหรันแล้วก็เดินออกไป
จีน
辦公室里只剩下了兩位美女校長。
ไทย
ในห้องทำงานจึงเหลือเพียงรองและอธิการบดีสาวสวยสองคน
จีน
方欣冷冷地道:“孟校長,我聽說你把你的司機調去辦公室了,這不適合吧?”
ไทย
ฟางซินเอ่ยอย่างเย็นชา “อธิการบดีเมิ่ง ฉันได้ยินว่าเธอย้ายคนขับรถของเธอไปที่สำนักงานแล้ว แบบนี้มันไม่เหมาะสมมั้งคะ”
จีน
孟曉冉淡淡地道:“為什麼不合適?”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยเรียบๆ “ทำไมถึงไม่เหมาะสมล่ะ”
จีน
方欣嗤笑:“陸躍生只是個司機,我們辦公室的人最差都是本科生,他有什麼資格去?”
ไทย
ฟางซินหัวเราะเยาะ “ลู่เย่เซิงเป็นแค่คนขับรถ คนในสำนักงานของพวกเราอย่างแย่ที่สุดก็จบปริญญาตรี เขามีคุณสมบัติอะไรที่จะไปอยู่ที่นั่น”
จีน
孟曉冉笑了,“方副校長,你不知道嗎?陸躍生是浙大畢業的。”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันยิ้ม “รองอธิการบดีฟาง เธอไม่รู้เหรอ ลู่เย่เซิงจบจากมหาวิทยาลัยเจ้อเจียงนะ”
จีน
“什麼?”方欣一怔,旋即又道:
ไทย
“อะไรนะ” ฟางซินชะงักไป จากนั้นก็พูดต่อว่า
จีน
“那又怎麼樣?他根本沒有後勤工作的經驗,你直接讓他轉正,怕是你和他有什麼其他關係吧?”
ไทย
“แล้วมันทำไมล่ะ เขาไม่มีประสบการณ์งานธุรการสักนิด การที่เธอให้เขาบรรจุเป็นพนักงานประจำโดยตรงแบบนี้ คงไม่ใช่ว่าเธอกับเขามีความสัมพันธ์อย่างอื่นหรอกนะ”
จีน
孟曉冉平靜地道:“第一,我是校長,有人事權,第二,陸躍生的辦事能力很強,他去辦公室才能為學校做更大的貢獻。”
ไทย
เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยอย่างสงบนิ่ง “ข้อแรก ฉันเป็นอธิการบดี มีอำนาจบริหารงานบุคคล ข้อสอง ลู่เย่เซิงมีความสามารถในการทำงานสูงมาก เขาไปอยู่ที่สำนักงานถึงจะสามารถสร้างประโยชน์ให้กับมหาวิทยาลัยได้มากกว่า”
จีน
“咯咯咯!”方欣笑起來:“是辦事能力強,還是床上的能力強啊?”
ไทย
“คิกคิกคิก!” ฟางซินหัวเราะร่า “ความสามารถในการทำงานสูง หรือว่าความสามารถบนเตียงสูงกันแน่ล่ะ”
จีน
孟曉冉的臉色冷下來,“方副校長,你什麼意思?”
ไทย
สีหน้าของเมิ่งเสี่ยวหรันเย็นเยียบขึ้นมาทันที “รองอธิการบดีฟาง เธอหมายความว่ายังไง”
จีน
方欣也不裝了,直接攤牌,“孟曉冉,我早就知道了,陸躍生是你的前夫,你和他舊情未了,所以才幫他進學校辦公室!”
ไทย
ฟางซินไม่เสแสร้งอีกต่อไป เปิดไพ่ตรงๆ “เมิ่งเสี่ยวหรัน ฉันรู้ตั้งนานแล้ว ลู่เย่เซิงคืออดีตสามีของเธอ เธอกับเขายังตัดเยื่อใยไม่ขาด ถึงได้ช่วยให้เขาเข้ามาทำงานในสำนักงานของมหาวิทยาลัย!”
จีน
“你口口聲聲為了學校,表面清高,還不是給前夫開後門!”
ไทย
“เธอพร่ำบอกว่าทำเพื่อมหาวิทยาลัย ทำตัวสูงส่งแต่เปลือกนอก สุดท้ายก็เปิดประตูหลังให้อดีตสามีไม่ใช่เหรอ!”
จีน
“我現在就出去告訴所有人,那位從司機一躍轉正辦公室的男人,就是你的前夫!”
ไทย
“ตอนนี้ฉันจะออกไปบอกทุกคนเลยว่า ผู้ชายที่ก้าวกระโดดจากคนขับรถมาบรรจุเป็นพนักงานประจำในสำนักงานคนนั้น ก็คืออดีตสามีของเธอ!”
จีน
“讓大家都看看公正無私的孟校長到底是個什麼貨色!”
ไทย
“ให้ทุกคนได้ดูกันว่าอธิการบดีเมิ่งผู้ยุติธรรมและไร้ความลำเอียงคนนี้ แท้จริงแล้วเป็นคนพรรค์ไหนกันแน่!”
จีน
這時孟曉冉辦公桌上的座機響了起來,是辦公室的劉主任打來的。
ไทย
เวลานี้โทรศัพท์ตั้งโต๊ะบนโต๊ะทำงานของเมิ่งเสี่ยวหรันก็ดังขึ้น เป็นสายจากผู้อำนวยการหลิวแห่งสำนักงานที่โทรเข้ามา
จีน
“校長,陸師傅剛剛辭職了。”
ไทย
“อธิการบดีครับ คนขับลู่เพิ่งจะลาออกไปเมื่อกี้นี้ครับ”
จีน
陸躍生站在辦公樓下,回頭看了看孟曉冉常坐的那輛車。
ไทย
ลู่เย่เซิงยืนอยู่ใต้ตึกสำนักงาน หันกลับไปมองรถคันที่เมิ่งเสี่ยวหรันมักจะนั่ง
จีน
他苦笑一聲,轉身往前走去。
ไทย
เขาหัวเราะขื่น หันหลังแล้วเดินตรงไปข้างหน้า
จีน
他來這裡做了那麼多事,都是為了孟曉冉。
ไทย
เขามาที่นี่และทำเรื่องราวมากมายขนาดนี้ ทั้งหมดก็ล้วนเพื่อเมิ่งเสี่ยวหรัน
จีน
可現在他終於明白,他和孟曉冉再也不可能了。
ไทย
แต่ตอนนี้เขาเข้าใจในที่สุดแล้วว่า เขากับเมิ่งเสี่ยวหรันไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปแล้ว
จีน
既然如此,繼續留在容大也沒有意義了。
ไทย
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ การอยู่ ม.หรงเฉิง ต่อไปก็ไม่มีความหมายอีกแล้ว
จีน
走了兩步,手機響起。
ไทย
เดินไปได้สองก้าว โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น
จีน
陸躍生臉上現出希冀,趕緊拿起手機,隨即又失望地放下。
ไทย
บนใบหน้าของลู่เย่เซิงปรากฏประกายความหวัง รีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ทว่าจากนั้นก็วางลงด้วยความผิดหวัง
จีน
是方欣打來的。
ไทย
เป็นฟางซินที่โทรมา
จีน
手機鈴聲響個不停,陸躍生直接掛斷,很快方欣又打過來,陸躍生不再理會,大步朝校門走去。
ไทย
เสียงโทรศัพท์ดังไม่หยุด ลู่เย่เซิงกดตัดสายทิ้งทันที ไม่นานฟางซินก็โทรมาอีก ลู่เย่เซิงไม่สนใจอีกต่อไป ก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปทางประตูมหาวิทยาลัย
จีน
走出校門,掛斷了方欣打來的第十通電話,陸躍生腳步一頓。
ไทย
ก้าวพ้นประตูมหาวิทยาลัย กดตัดสายที่สิบที่ฟางซินโทรเข้ามา ฝีเท้าของลู่เย่เซิงก็ชะงักลง
จีน
“陳總?”
ไทย
“บอสเฉิน?”
จีน
陳諾手裡拿著兩瓶可樂,遞了一瓶給陸躍生。
ไทย
ในมือของเฉินนั่วถือโค้กอยู่สองขวด ยื่นขวดหนึ่งส่งให้ลู่เย่เซิง
จีน
“剛才孟姐告訴我了。”
ไทย
“เมื่อกี้พี่เมิ่งบอกผมแล้ว”
จีน
陸躍生神情一頓,“她知道我是你的人?”
ไทย
สีหน้าของลู่เย่เซิงชะงักไป “เธอรู้ว่าผมเป็นคนของคุณเหรอครับ”
จีน
陳諾聳聳肩,“你前妻你還不了解?誰騙得了她?”
ไทย
เฉินนั่วไหวไหล่ “อดีตภรรยาพี่ พี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ใครจะหลอกเธอได้กัน”
จีน
陸躍生接過可樂,仰頭灌了一口,滿臉苦澀:
ไทย
ลู่เย่เซิงรับโค้กมา เงยหน้ากระดกเข้าไปอึกหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น
จีน
“這下我和曉冉更不可能了。”
ไทย
“คราวนี้ผมกับเสี่ยวหรันยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว”
จีน
天邊雲霞涌動,兩人在校門邊蹲下,碰了下可樂瓶子,各自灌了一口。
ไทย
แสงสายัณห์ริมขอบฟ้าเคลื่อนคล้อย ทั้งสองคนนั่งยองๆ อยู่ข้างประตูมหาวิทยาลัย ชนขวดโค้กกันแล้วต่างคนต่างก็ยกดื่มไปอึกหนึ่ง
จีน
陳諾忽然道:“陸哥,其實方欣也不錯,要不你考慮一下?”
ไทย
เฉินนั่วพลันเอ่ยขึ้นว่า “พี่ลู่ ที่จริงฟางซินก็ไม่เลวนะ พี่ลองพิจารณาดูหน่อยไหม”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน