คนพ่ายบ้านแตก
人敗家散แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
王豪看著眼前狼狽不堪卻依然清純美麗的少女,眼中的慾望一閃而逝。
ไทย
หวังหาวมองดูเด็กสาวตรงหน้าที่แม้จะตกอยู่ในสภาพดูไม่ได้แต่ยังคงบริสุทธิ์งดงาม แววตาพลันวาบผ่านไปด้วยความใคร่
จีน
女人失戀的時候是最容易乘虛而入的,而且這個女人還缺錢。
ไทย
ผู้หญิงเวลาอกหักเป็นช่วงที่ฉวยโอกาสแทรกแซงได้ง่ายที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นผู้หญิงคนนี้ยังขัดสนเรื่องเงินอีกด้วย
จีน
以王豪的經驗,這樣的女人是最容易拿下的。
ไทย
จากประสบการณ์ของหวังหาว ผู้หญิงแบบนี้พิชิตได้ง่ายที่สุด
จีน
當初容大美術系的校花鐘璐也是這樣被王豪騙上了床。
ไทย
เมื่อก่อนจงลู่ดาวมหาวิทยาลัยคณะวิจิตรศิลป์แห่งม.หรงเฉิงก็ถูกหวังหาวหลอกขึ้นเตียงแบบนี้เช่นกัน
จีน
這個周玲兒可是比鍾璐更漂亮更清純,王豪已經開始想象把玩這樣的美少女時該有多麼舒爽了。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์คนนี้ทั้งสวยและดูบริสุทธิ์กว่าจงลู่เสียอีก หวังหาวเริ่มจินตนาการไปแล้วว่าการได้เชยชมสาวน้อยแสนสวยแบบนี้จะสุขสำราญใจขนาดไหน
จีน
其實對容大的這幾位漂亮新生,王豪是垂涎已久。
ไทย
อันที่จริงหวังหาวหมายปองเด็กใหม่หน้าตาสะสวยพวกนี้ของม.หรงเฉิงมานานแล้ว
จีน
其中最漂亮的沈新眉已經是陳諾的女朋友了,只能放棄。
ไทย
คนที่สวยที่สุดอย่างเสิ่นซินเหมยก็กลายเป็นแฟนของเฉินนั่วไปแล้ว จึงทำได้เพียงยอมตัดใจ
จีน
比沈新眉稍遜一籌的周玲兒則是一個很好的目標。
ไทย
ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์ที่ด้อยกว่าเสิ่นซินเหมยอยู่ก้าวหนึ่งย่อมเป็นเป้าหมายชั้นดี
จีน
之前王豪也不是沒行動過。
ไทย
ก่อนหน้านี้ใช่ว่าหวังหาวจะไม่เคยลงมือ
จีน
有一次周玲兒獨自一人喝醉了,王豪便試圖騙她去酒店。
ไทย
มีครั้งหนึ่งโจวหลิงเอ๋อร์เมาสุราอยู่คนเดียว หวังหาวจึงพยายามหลอกล่อเธอไปโรงแรม
จีน
可惜突然冒出來一個漂亮又野蠻的長腿女生,把王豪打了一頓,救走了周玲兒。
ไทย
แต่น่าเสียดายที่จู่ๆ ก็มีเด็กสาวขายาวที่ทั้งสวยทั้งดุร้ายโผล่พรวดออกมา ซ้อมหวังหาวไปยกใหญ่แล้วช่วยพาโจวหลิงเอ๋อร์หนีไป
จีน
後來王豪知道了,那個長腿女生叫唐小月,也是新生校花之一,和周玲兒一個宿舍的。
ไทย
ต่อมาหวังหาวถึงได้รู้ว่าเด็กสาวขายาวคนนั้นชื่อถังเสี่ยวเยว่ เป็นหนึ่งในดาวมหาวิทยาลัยปีหนึ่งเช่นกันและอยู่หอพักเดียวกับโจวหลิงเอ๋อร์
จีน
王豪最怕這種野蠻的女人,和自家那個黃臉婆一樣可怕。
ไทย
หวังหาวกลัวผู้หญิงดุร้ายแบบนี้ที่สุด น่ากลัวไม่ต่างจากนังเมียแก่ที่บ้านเลยสักนิด
จีน
現在唐小月不在,周玲兒又是心情最低落的時候,簡直是天賜良機。
ไทย
ตอนนี้ถังเสี่ยวเยว่ไม่อยู่ แถมโจวหลิงเอ๋อร์ยังอยู่ในช่วงที่จิตใจหม่นหมองที่สุด ช่างเป็นโอกาสทองที่สวรรค์ประทานให้อย่างแท้จริง
จีน
此時,周玲兒正抬眸看著王豪,水霧氤氳的眼睛滿是迷惘。
ไทย
ขณะนี้โจวหลิงเอ๋อร์กำลังช้อนสายตามองหวังหาว ดวงตาที่คลอเคล้าไปด้วยหยาดน้ำตาเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง
จีน
王豪再接再厲,“周玲兒同學,我叫王豪,你還沒吃飯吧?要不我們邊吃邊聊?”
ไทย
หวังหาวรุกคืบต่อ “คุณนักศึกษาโจวหลิงเอ๋อร์ ฉันชื่อหวังหาว เธอยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหมล่ะ หรือพวกเราจะไปกินข้าวไปคุยกันไปดีล่ะ”
จีน
吃飯的時候可以喝酒,把周玲兒灌醉了直接帶到酒店,完事後給她一筆錢就行了。
ไทย
ตอนกินข้าวก็สามารถดื่มเหล้าได้ มอมเหล้าโจวหลิงเอ๋อร์ให้เมาแล้วพาไปโรงแรมตรงๆ เสร็จกิจแล้วค่อยให้เงินเธอสักก้อนก็สิ้นเรื่อง
จีน
王豪心裡正盤算,周玲兒眼裡的迷惘散去,升起一絲警惕:
ไทย
ขณะที่หวังหาวกำลังคิดคำนวณในใจ ความสับสนในแววตาของโจวหลิงเอ๋อร์ก็สลายไป แทนที่ด้วยความระแวดระวัง
จีน
“你認識我?”
ไทย
“นายรู้จักฉันเหรอ”
จีน
王豪一怔,周玲兒已經瞪著他:“我知道你,你是飛魚網咖那個老闆,小月說過,那次我喝醉了你想占我便宜!是不是你?!”
ไทย
หวังหาวชะงัก โจวหลิงเอ๋อร์ก็ถลึงตาจ้องเขาแล้ว “ฉันจำนายได้แล้ว นายคือเถ้าแก่ร้านเน็ตเฟยอวี๋คนนั้น เสี่ยวเยว่เคยบอกว่าตอนที่ฉันเมาครั้งนั้นนายคิดจะลวนลามฉัน! ใช่นายใช่ไหม!”
จีน
上次周玲兒也是和陳諾吵了架,自己跑去夜宵攤子上買醉,差點被王豪撿屍,被路過的唐小月救了。
ไทย
คราวก่อนโจวหลิงเอ๋อร์ก็ทะเลาะกับเฉินนั่วเช่นกัน จึงวิ่งไปดื่มเหล้าย้อมใจที่แผงขายของรอบดึก เกือบจะถูกหวังหาวหิ้วกลับไปแล้ว ดีที่ได้ถังเสี่ยวเยว่ผ่านมาช่วยเอาไว้
จีน
後來唐小月把這事告訴了周玲兒,唐小月經常去外面上網,所以認識王豪。
ไทย
ต่อมาถังเสี่ยวเยว่เล่าเรื่องนี้ให้โจวหลิงเอ๋อร์ฟัง ถังเสี่ยวเยว่ออกไปเล่นเน็ตข้างนอกบ่อยๆ จึงรู้จักหวังหาว
จีน
此時聽到王豪的名字,周玲兒立刻想起來了。
ไทย
ยามนี้พอได้ยินชื่อหวังหาว โจวหลิงเอ๋อร์จึงนึกออกทันที
จีน
這麼油膩的打扮,不是那個色狼老闆是誰?
ไทย
แต่งตัวเลี่ยนๆ แบบนี้ ถ้าไม่ใช่เถ้าแก่ลามกคนนั้นแล้วจะเป็นใครได้อีก
จีน
“周玲兒同學,你誤會了!那次我是好心想送你回學校!”
ไทย
“คุณนักศึกษาโจวหลิงเอ๋อร์ เธอเข้าใจผิดแล้ว! คราวนั้นฉันหวังดีอยากจะไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยต่างหาก!”
จีน
王豪想要解釋,周玲兒冷冷地道:“你別再跟著我了!”
ไทย
หวังหาวอยากจะแก้ตัว ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับเอ่ยอย่างเย็นชา “นายอย่าตามฉันมาอีกนะ!”
จีน
說完轉身就走,王豪見事情不成,聲音也冷了下來。
ไทย
พูดจบก็หันหลังเดินหนีไป หวังหาวเห็นว่าการไม่สำเร็จ น้ำเสียงก็เย็นชาลงเช่นกัน
จีน
“小姑娘,你家裡出了事,你也急著用錢,現在只有我願意借錢給你了。”
ไทย
“แม่หนูน้อย ที่บ้านเธอเกิดเรื่องขึ้น เธอก็ร้อนเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ ตอนนี้มีแค่ฉันเท่านั้นแหละที่ยอมให้เธอยืมเงิน”
จีน
周玲兒腳步一頓,王豪走上前,手緩緩伸向她的肩頭。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักฝีเท้า หวังหาวก้าวขึ้นหน้า ค่อยๆ ยื่นมือไปทางหัวไหล่ของเธอ
จีน
“小美女,如果你願意和我一起吃飯,錢我可以直接送你,不用還了。”
ไทย
“คนสวยตัวน้อย ถ้าเธอยอมไปกินข้าวกับฉัน เงินนั่นฉันยกให้เธอเปล่าๆ ได้เลย ไม่ต้องคืนด้วยซ้ำ”
จีน
周玲兒心裡一動,她現在太需要錢了。
ไทย
หัวใจของโจวหลิงเอ๋อร์กระตุกวูบ ยามนี้เธอต้องการเงินอย่างยิ่ง
จีน
而且還不用還。
ไทย
แถมยังไม่ต้องคืนอีกด้วย
จีน
心裡正猶豫,忽然感覺一隻油膩的手掌觸到了自己的肩頭,她觸電般彈開,回頭怒視王豪:
ไทย
ขณะกำลังลังเลใจในอก จู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงฝ่ามืออันแสนมันเยิ้มแตะลงบนหัวไหล่ เธอสะดุ้งตัวหนีราวกับถูกไฟช็อต หันขวับไปจ้องเขม็งใส่หวังหาวด้วยความโกรธ
จีน
“流氓!再過來我報警了!”
ไทย
“ไอ้ลามก! เข้ามาอีกฉันจะแจ้งตำรวจแล้วนะ!”
จีน
說完就跑了。
ไทย
พูดจบก็วิ่งหนีไปทันที
จีน
王豪愣在原地,“這麼純情,不會真是處女吧?這樣的女人跪下求你都能拒絕?陳諾你是個狠人啊!”
ไทย
หวังหาวอึ้งค้างอยู่กับที่ “ไร้เดียงสาขนาดนี้ คงไม่ใช่ว่ายังซิงอยู่จริงๆ หรอกนะ ผู้หญิงแบบนี้คุกเข่าอ้อนวอนแล้วแท้ๆ นายยังปฏิเสธได้ลงคอ เฉินนั่ว นายมันใจเด็ดจริงๆ!”
จีน
周玲兒一邊跑眼淚一邊止不住地往下流。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์วิ่งไปพลางหยาดน้ำตาก็ไหลรินรดใบหน้าไม่หยุดไปพลาง
จีน
她從來都是被所有人捧在手心裡,今天當眾給陳諾下跪卻被拒絕,然後又被那麼個油膩噁心的中年男人調戲。
ไทย
เธอเคยได้รับการประคบประหงมอยู่กลางฝ่ามือของทุกคนมาโดยตลอด แต่วันนี้กลับต้องคุกเข่าให้เฉินนั่วต่อหน้าธารกำนัลแล้วยังถูกปฏิเสธ ซ้ำร้ายยังโดนชายวัยกลางคนน่ารังเกียจชวนสะอิดสะเอียนแบบนั้นลวนลามอีก
จีน
這輩子所有的驕傲都在今天被丟光了。
ไทย
ความภาคภูมิใจทั้งหมดในชีวิตของเธอถูกโยนทิ้งไปจนสิ้นในวันนี้
จีน
跑到春華路,周玲兒腳下一頓,眼淚繼續留下,心裡卻清醒了很多。
ไทย
เมื่อวิ่งมาถึงถนนชุนหัว โจวหลิงเอ๋อร์ก็ชะงักฝีเท้า น้ำตายังคงร่วงเผาะ ทว่าในใจกลับกระจ่างแจ้งขึ้นมาก
จีน
網店的投訴賠款還是得按時賠付。
ไทย
เงินค่าชดเชยข้อร้องเรียนของร้านค้าออนไลน์ยังคงต้องจ่ายตามกำหนดเวลา
จีน
否則網店就沒了。
ไทย
มิฉะนั้นร้านค้าออนไลน์คงต้องปิดตัวลง
จีน
自己用父親被抓換來的創業資金也會打了水漂。
ไทย
เงินทุนตั้งต้นทำธุรกิจที่ตนเองแลกมาด้วยการที่พ่อถูกจับก็คงต้องละลายแม่น้ำไปเปล่าๆ
จีน
不管你受到了多大的屈辱,擺在你眼前的困境依然要面對。
ไทย
ไม่ว่าเธอจะต้องเผชิญกับความอัปยศอดสูเพียงใด วิกฤติตรงหน้าก็ยังคงต้องเผชิญต่อไป
จีน
這就是現實。
ไทย
นี่คือความจริง
จีน
是驕縱小公主走上社會的第一課。
ไทย
เป็นบทเรียนบทแรกในการก้าวเข้าสู่สังคมของเจ้าหญิงผู้เอาแต่ใจ
จีน
可是,該怎麼辦呢?
ไทย
ทว่า จะต้องทำอย่างไรดีล่ะ
จีน
周玲兒坐在路邊,毫無從前的優雅公主形象,雙目無神,崩潰迷惘。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์นั่งลงข้างทาง ไร้ซึ่งภาพลักษณ์เจ้าหญิงผู้งดงามดั่งวันวาน นัยน์ตาว่างเปล่า สิ้นหวังและสับสนมึนงง
จีน
好一會兒,她拿出手機,給母親郭燕撥去電話。
ไทย
เนิ่นนานทีเดียวกว่าเธอจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโทรออกหากัวเยี่ยนผู้เป็นแม่
จีน
現在她能找的,也只有母親了。
ไทย
ตอนนี้คนที่เธอพอจะพึ่งพิงได้ก็มีเพียงแม่เท่านั้น
จีน
電話接通,對面沉默,周玲兒聲音沙啞:
ไทย
สายต่อติด ปลายสายเงียบงัน โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
จีน
“媽,爸真的和別的女人......”
ไทย
“แม่ พ่อกับผู้หญิงคนอื่นจริงๆ เหรอ…”
จีน
郭燕的聲音出奇的平靜,“你都知道了?那我也不瞞你了,你爸和鍋爐廠一個女職工開過很多次房,他還趁我不在的時候把那個女人帶回了家,就在我們的卧室里......”
ไทย
น้ำเสียงของกัวเยี่ยนสงบราบเรียบอย่างน่าประหลาด “ลูกรู้หมดแล้วเหรอ งั้นแม่ก็ไม่ปิดบังลูกแล้วล่ะ พ่อของลูกไปเปิดห้องกับพนักงานหญิงคนหนึ่งของโรงงานหม้อต้มมาหลายครั้งแล้ว เขายังฉวยโอกาสตอนที่แม่ไม่อยู่พาผู้หญิงคนนั้นกลับมาที่บ้าน ในห้องนอนของเราด้วยซ้ำ…”
จีน
“媽,別說了!”
ไทย
“แม่ อย่าพูดอีกเลย!”
จีน
周玲兒喊了一聲,聲音凄厲,彷彿心臟都被撕裂了一般。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กรีดร้องออกมา เสียงโหยหวนปานใจจะขาด ราวกับหัวใจถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ
จีน
對面恢復了沉默。
ไทย
ปลายสายกลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
จีน
好一會兒,周玲兒再次開口:“媽,你是對的,爸應該聽你的話,我也不該那麼說你。”
ไทย
เนิ่นนานทีเดียวกว่าโจวหลิงเอ๋อร์จะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “แม่ แม่พูดถูกแล้ว พ่อควรจะฟังแม่ และหนูก็ไม่ควรพูดกับแม่แบบนั้นเลย”
จีน
當初郭燕提醒周先盛鍋爐廠的設備有問題,被周先盛呵斥,周玲兒也說她被陳諾騙了,讓她別拖這個家的後腿。
ไทย
ในตอนนั้นกัวเยี่ยนเตือนโจวเซียนเซิ่งว่าอุปกรณ์ของโรงงานหม้อต้มมีปัญหา กลับถูกโจวเซียนเซิ่งตวาดใส่ ส่วนโจวหลิงเอ๋อร์ก็ว่าแม่ถูกเฉินนั่วหลอก และบอกไม่ให้แม่เป็นตัวถ่วงของบ้านหลังนี้
จีน
那些傷人的話言猶在耳,如今卻像迴旋鏢一樣飛了一圈轉回來扎進了自己的心裡。
ไทย
ถ้อยคำทิ่มแทงใจเหล่านั้นยังคงดังก้องอยู่ในหู ทว่ายามนี้กลับวกวนดั่งบูมเมอแรงที่บินย้อนกลับมาเสียบแทงหัวใจของตนเอง
จีน
“媽......對不起。”
ไทย
“แม่…หนูขอโทษ”
จีน
周玲兒哭了起來。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์เริ่มร่ำไห้
จีน
“媽,我要是再不賠錢,我的網店就保不住了,媽,我真的需要錢!”
ไทย
“แม่ ถ้าหนูยังไม่จ่ายเงินชดเชย ร้านค้าออนไลน์ของหนูก็รักษาไว้ไม่ได้แล้ว แม่ หนูต้องการเงินจริงๆ นะ!”
จีน
郭燕平靜地道:“家裡還有十二萬,我等會兒打給你,你有空還是去看看你爸吧。”
ไทย
กัวเยี่ยนเอ่ยอย่างสงบ “ที่บ้านยังมีอยู่อีกหนึ่งแสนสองหมื่น เดี๋ยวแม่โอนให้นะ ถ้าลูกว่างก็ไปเยี่ยมพ่อของลูกบ้างเถอะ”
จีน
周玲兒眼睛一亮,“媽,你真的願意把錢給我?”
ไทย
ดวงตาของโจวหลิงเอ๋อร์เป็นประกาย “แม่ แม่ยอมให้เงินหนูจริงๆ เหรอ”
จีน
當初她說要創業時,郭燕就極力反對,說她不是做生意的料。
ไทย
ตอนแรกที่เธอบอกว่าจะเริ่มทำธุรกิจ กัวเยี่ยนคัดค้านสุดกำลัง บอกว่าเธอไม่ใช่คนประเภทที่จะทำมาค้าขายได้
จีน
現在生意真的賠了,郭燕反而願意把家裡所有錢都拿出來了,周玲兒覺得不可思議。
ไทย
ตอนนี้ธุรกิจขาดทุนย่อยยับจริงๆ กัวเยี่ยนกลับยอมควักเงินทั้งหมดในบ้านออกมาให้ โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกเหลือเชื่อยิ่งนัก
จีน
郭燕依舊平靜:“玲兒,你已經長大了,周家以後就靠你了。”
ไทย
กัวเยี่ยนยังคงสงบนิ่ง “หลิงเอ๋อร์ ลูกโตแล้ว ต่อไปบ้านตระกูลโจวคงต้องพึ่งลูกแล้วล่ะ”
จีน
江縣,陳家。
ไทย
เจียงเซี่ยน บ้านตระกูลเฉิน
จีน
郭燕坐在沙發上,旁邊是一臉關切的李青荷和陳國棟。
ไทย
กัวเยี่ยนนั่งอยู่บนโซฟา ด้านข้างคือหลี่ชิงเหอกับเฉินกั๋วต้งที่เปี่ยมไปด้วยสีหน้าห่วงใย
จีน
聽說了周先盛的事,李青荷趕緊來找郭燕,把她帶到了自己家。
ไทย
เมื่อได้ยินเรื่องของโจวเซียนเซิ่ง หลี่ชิงเหอก็รีบมาหากัวเยี่ยนทันทีและพาเธอมาที่บ้านของตน
จีน
陳國棟還特意去買了水果,切了一大盤擺在茶几上,還把家裡珍藏多年的大紅袍拿出了泡了一杯。
ไทย
เฉินกั๋วต้งยังตั้งใจออกไปซื้อผลไม้ หั่นใส่จานใบใหญ่มาวางไว้บนโต๊ะน้ำชา ซ้ำยังเอาชาต้าหงเผาที่เก็บสะสมไว้ในบ้านมาหลายปีออกมาชงให้แก้วหนึ่ง
จีน
郭燕剛坐下,周玲兒就來了電話,李青荷和陳國棟在旁邊聽了個大概。
ไทย
พอกัวเยี่ยนเพิ่งนั่งลง โจวหลิงเอ๋อร์ก็โทรเข้ามา หลี่ชิงเหอกับเฉินกั๋วต้งที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเนื้อความคร่าวๆ
จีน
不禁面面相覷。
ไทย
จึงอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันไปมา
จีน
都這時候了,周玲兒還想著找郭燕要錢呢?
ไทย
ถึงเวลาป่านนี้แล้ว โจวหลิงเอ๋อร์ยังคิดจะขอเงินจากกัวเยี่ยนอยู่อีกเหรอ
จีน
而郭燕居然答應了,還要把家裡存的錢都給周玲兒!
ไทย
แต่กัวเยี่ยนกลับยอมตกลง ซ้ำยังจะเอาเงินเก็บทั้งหมดของบ้านให้โจวหลิงเอ๋อร์อีกด้วย!
จีน
等郭燕掛了電話,李青荷連忙道:“燕子,玲兒這麼小,你把家裡的錢都給她,她萬一敗光了怎麼辦?周先盛工作也沒了,以後你們怎麼生活?”
ไทย
พอกัวเยี่ยนวางสาย หลี่ชิงเหอก็รีบเอ่ยทันที “เยี่ยนจื่อ หลิงเอ๋อร์ยังเด็กขนาดนี้ เธอเอาเงินในบ้านให้ลูกไปหมด เกิดลูกผลาญจนหมดเกลี้ยงจะทำยังไง งานของโจวเซียนเซิ่งก็ไม่มีแล้ว ต่อไปพวกเธอจะใช้ชีวิตกันยังไง”
จีน
郭燕淡然一笑:“以後周家就只剩下周先盛和周玲兒了,他們怎麼生活是他們的事,與我無關了。”
ไทย
กัวเยี่ยนยิ้มบางๆ อย่างไม่แยแส “ต่อไปบ้านตระกูลโจวก็เหลือแค่โจวเซียนเซิ่งกับโจวหลิงเอ๋อร์แล้ว พวกเขาจะใช้ชีวิตกันยังไงก็เป็นเรื่องของพวกเขา ไม่เกี่ยวกับฉันอีกต่อไปแล้ว”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน