เสิ่นซินเหมยจับโจวหลิงเอ๋อร์ทุ่มข้ามไหล่

Chinese

藺婉離開，周玲兒卻還沒走。

Thai

ลิ่นหว่านจากไปแล้ว ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์ยังคงไม่ไปไหน

Chinese

她死死盯著陳諾和沈新眉牽在一起的手，眼眶泛紅，聲音嘶啞：

Thai

เธอจ้องมองมือของเฉินนั่วและเสิ่นซินเหมยที่กุมกันแน่นด้วยสายตาไม่กะพริบ ขอบตารื้นแดง น้ำเสียงแหบพร่า

Chinese

“陳諾，你這是什麼意思？”

Thai

“เฉินนั่ว นายหมายความว่ายังไง?”

Chinese

她都已經放棄了所有自尊，就差跪下求他了，他為什麼還要這樣？

Thai

เธอละทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดไปแล้ว ถึงขั้นเกือบจะคุกเข่าอ้อนวอนเขาอยู่รอมร่อ ทำไมเขาถึงยังทำแบบนี้อีก?

Chinese

現在周玲兒的雙眼通紅，表情猙獰，看著有點嚇人，沈新眉下意識地往陳諾身後躲。

Thai

ตอนนี้ดวงตาของโจวหลิงเอ๋อร์แดงก่ำ สีหน้าดุร้ายบิดเบี้ยว ดูน่ากลัวอยู่บ้าง เสิ่นซินเหมยจึงแอบไปหลบอยู่ด้านหลังเฉินนั่วตามสัญชาตญาณ

Chinese

她剛才已經鼓起了所有勇氣，現在事情過去了，她還有點懵，沒搞清楚現在到底算怎麼樣了。

Thai

เมื่อครู่นี้เธอรวบรวมความกล้าทั้งหมดออกมาแล้ว ตอนนี้พอเรื่องผ่านพ้นไป เธอก็ยังมึนงงอยู่บ้าง ยังไม่เข้าใจว่าเรื่องราวตอนนี้ถือเป็นอย่างไรกันแน่

Chinese

面對周玲兒這麼駭人的模樣，沈新眉有點害怕。

Thai

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่าทางน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ของโจวหลิงเอ๋อร์ เสิ่นซินเหมยจึงรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง

Chinese

陳諾皺眉：“周玲兒，我剛才還說的不夠清楚嗎？我喜歡新眉，她也喜歡我，現在我已經是有女朋友的人了，請你保持距離，別讓我女朋友誤會。”

Thai

เฉินนั่วขมวดคิ้ว “โจวหลิงเอ๋อร์ เมื่อกี้ฉันยังพูดไม่ชัดเจนพออีกเหรอ ฉันชอบซินเหมย แล้วเธอก็ชอบฉัน ตอนนี้ฉันเป็นคนที่มีแฟนแล้ว ได้โปรดรักษาระยะห่างด้วย อย่าทำให้แฟนฉันเข้าใจผิด”

Chinese

周玲兒如遭雷擊，眼睛都瞪大了。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ราวกับถูกฟ้าผ่า ดวงตาเบิกกว้าง

Chinese

“你說什麼？！”

Thai

“นายว่าไงนะ?!”

Chinese

她付出了所有，等來的就是這個結果？

Thai

เธอทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง แต่ผลลัพธ์ที่รอคอยกลับเป็นแบบนี้งั้นเหรอ?

Chinese

“不！”

Thai

“ไม่!”

Chinese

周玲兒聲嘶力竭地吼道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์แผดเสียงตะโกนสุดแรงเกิด

Chinese

“陳諾，你從小就喜歡我了，我幼兒園的時候被人欺負，你為了保護我和別人打架！”

Thai

“เฉินนั่ว นายชอบฉันมาตั้งแต่เด็กแล้ว ตอนที่ฉันอยู่ชั้นอนุบาลแล้วโดนรังแก นายก็ไปชกต่อยกับคนอื่นเพื่อปกป้องฉัน!”

Chinese

“小學時你為了做我的同桌，每天都去求老師給你換座位。”

Thai

“ตอนประถม เพื่อจะได้นั่งโต๊ะข้างๆ ฉัน นายก็ไปขอร้องให้คุณครูเปลี่ยนที่นั่งให้ทุกวัน”

Chinese

“初中時有人給我送情書，你氣的整晚睡不著，第二天頂著黑眼圈給我送早餐。”

Thai

“ตอนมัธยมต้น มีคนส่งจดหมายรักให้ฉัน นายก็โมโหจนนอนไม่หลับทั้งคืน วันต่อมาก็แบกขอบตาดำคล้ำเอาอาหารเช้ามาส่งให้ฉัน”

Chinese

“高中我不理你了，你每天早上守在我家門口跟我一起去學校，下課了也死皮賴臉地送我回家。”

Thai

“ตอนมัธยมปลายฉันไม่สนใจนาย นายก็มายืนเฝ้าอยู่หน้าบ้านฉันทุกเช้าเพื่อไปโรงเรียนด้วยกัน เลิกเรียนแล้วก็ยังหน้าด้านหน้าทนตามไปส่งฉันที่บ้าน”

Chinese

“還有我每年過生日，你都要給我辦派對，送我禮物，送我生日蛋糕！”

Thai

“แล้วก็วันเกิดฉันทุกปี นายต้องจัดปาร์ตี้ให้ มอบของขวัญให้ฉัน มอบเค้กวันเกิดให้ฉัน!”

Chinese

“這些你都忘了嗎？”

Thai

“เรื่องพวกนี้นายลืมไปหมดแล้วเหรอ?”

Chinese

說到最後，周玲兒想起了和陳諾這麼多年的點點滴滴，已是淚流滿面。

Thai

พอพูดถึงตอนท้าย โจวหลิงเอ๋อร์ก็นึกถึงเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาระหว่างเธอกับเฉินนั่ว น้ำตาก็ไหลอาบสองแก้ม

Chinese

原來這麼多年，陳諾為她做了太多太多事。

Thai

ที่แท้ตลอดหลายปีมานี้ เฉินนั่วได้ทำเพื่อเธอมากมายเหลือเกิน

Chinese

這個世上，真的沒有比陳諾更愛她的人了。

Thai

บนโลกใบนี้ ไม่มีใครรักเธอไปมากกว่าเฉินนั่วอีกแล้วจริงๆ

Chinese

周玲兒很怕，如果錯過了陳諾，她以後再也遇不到像這樣真心對她的男生了。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์กลัวมาก หากพลาดเฉินนั่วไปแล้ว วันข้างหน้าเธอคงไม่มีทางได้พบเจอผู้ชายที่จริงใจกับเธอขนาดนี้อีกแล้ว

Chinese

周玲兒是真的後悔了。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกเสียใจภายหลังขึ้นมาจริงๆ แล้ว

Chinese

她聲嘶力竭，拼盡全力，就算拋棄所有尊嚴，也想留住陳諾。

Thai

เธอส่งเสียงแหบแห้ง ทุ่มเทสุดกำลัง ต่อให้ต้องละทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมดก็อยากจะรั้งเฉินนั่วเอาไว้

Chinese

“陳諾，我不相信，你對我這麼多年的感情，難道突然就沒有了？我不信！”

Thai

“เฉินนั่ว ฉันไม่เชื่อ ความรู้สึกที่นายมีให้ฉันมาหลายปีขนาดนี้ จู่ๆ จะหมดไปได้ยังไง? ฉันไม่เชื่อ!”

Chinese

陳諾看著淚流滿面的周玲兒，平靜地說道：

Thai

เฉินนั่วมองโจวหลิงเอ๋อร์ที่น้ำตานองหน้า พลางเอ่ยอย่างสงบเรียบ

Chinese

“周玲兒，沒有人能永遠單方面付出，再濃烈的感情，如果從來得不到回應，也會慢慢變淡。”

Thai

“โจวหลิงเอ๋อร์ ไม่มีใครสามารถเป็นฝ่ายทุ่มเทอยู่ฝ่ายเดียวได้ตลอดไปหรอก ความรู้สึกที่ลึกซึ้งแค่ไหน หากไม่เคยได้รับการตอบสนองเลย มันก็ค่อยๆ จืดจางลงไปเอง”

Chinese

“真正的愛，是雙向奔赴，不是一廂情願。”

Thai

“ความรักที่แท้จริง คือการก้าวเข้าหากันของคนทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่ความปรารถนาข้างเดียว”

Chinese

陳諾的話像沉重的鐵鎚，狠狠錘在了周玲兒的心口。

Thai

คำพูดของเฉินนั่วราวกับค้อนเหล็กหนักอึ้ง ทุบลงบนหัวใจของโจวหลิงเอ๋อร์อย่างรุนแรง

Chinese

她想起來了，陳諾的確從小就喜歡她，為她做了很多事。

Thai

เธอนึกขึ้นมาได้ เฉินนั่วชอบเธอมาตั้งแต่เด็กจริงๆ และเคยทำอะไรเพื่อเธอมากมาย

Chinese

但自己從來就沒有回應過。

Thai

ทว่าตัวเธอเองไม่เคยตอบสนองเลยแม้แต่ครั้งเดียว

Chinese

幼兒園陳諾為了保護她和別人打架，陳諾被叫了家長，周玲兒沒有留下，而是若無其事地回家了。

Thai

ตอนอนุบาลเฉินนั่วชกต่อยกับคนอื่นเพื่อปกป้องเธอ จนเฉินนั่วถูกเรียกผู้ปกครอง แต่โจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ได้อยู่เคียงข้าง และกลับบ้านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

初中陳諾每天給她送早餐，她接受的理所當然，連謝謝都沒有說一句。

Thai

ตอนมัธยมต้นเฉินนั่วเอาอาหารเช้ามาส่งให้เธอทุกวัน เธอกลับรับมันไว้อย่างเป็นเรื่องปกติธรรมดา กระทั่งคำขอบคุณสักคำก็ไม่เคยเอ่ย

Chinese

高中她搬了家，離學校遠，陳諾擔心她，每天上下學都來接送她，可她嫌陳諾煩，不止一次地說過你別再來纏著我。

Thai

ตอนมัธยมปลายครอบครัวเธอย้ายบ้าน อยู่ไกลจากโรงเรียน เฉินนั่วเป็นห่วงเธอ จึงมารับมาส่งเธอทั้งไปและกลับโรงเรียนทุกวัน แต่เธอกลับรำคาญเฉินนั่ว และเคยพูดมากกว่าหนึ่งครั้งว่าอย่ามาตามตื๊อฉันอีก

Chinese

還有陳諾送她的那些禮物，多的堆滿了家裡的雜物間，但在搬家時卻被自己毫不猶豫地統統扔掉了。

Thai

ยังมีของขวัญพวกนั้นที่เฉินนั่วมอบให้เธอ มากมายจนกองเต็มห้องเก็บของในบ้าน แต่ตอนย้ายบ้านกลับถูกเธอโยนทิ้งไปทั้งหมดโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

Chinese

可從小到大，自己卻沒有送過陳諾任何禮物。

Thai

ทว่าตั้งแต่เล็กจนโต ตัวเธอกลับไม่เคยให้อะไรเป็นของขวัญแก่เฉินนั่วเลยสักชิ้น

Chinese

陳諾說的沒錯，沒有人能永遠單方面地付出。

Thai

เฉินนั่วพูดไม่ผิด ไม่มีใครสามารถเป็นฝ่ายทุ่มเทอยู่ฝ่ายเดียวได้ตลอดไป

Chinese

所以，我用了這麼多年，把一個真心喜歡我的男生給推開了？

Thai

ดังนั้น ฉันใช้เวลาหลายปีขนาดนี้ เพื่อผลักไสผู้ชายที่ชอบฉันด้วยใจจริงออกไปงั้นเหรอ?

Chinese

周玲兒的視線已經被淚水模糊了。

Thai

สายตาของโจวหลิงเอ๋อร์พร่ามัวไปด้วยม่านน้ำตา

Chinese

她伸出手，想要抓住最後一絲希望。

Thai

เธอยื่นมือออกไป หวังจะไขว่คว้าประกายความหวังสุดท้ายเอาไว้

Chinese

“陳諾，陳諾！我錯了，我喜歡你，我願意為你做任何事，你不要離開我，求求你！”

Thai

“เฉินนั่ว เฉินนั่ว! ฉันผิดไปแล้ว ฉันชอบนาย ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อนาย นายอย่าทิ้งฉันไปเลยนะ ขอร้องล่ะ!”

Chinese

但她卻抓了個空，陳諾淡淡地道：

Thai

ทว่าเธอคว้าได้เพียงความว่างเปล่า เฉินนั่วเอ่ยเรียบๆ ว่า

Chinese

“周玲兒，給彼此留個體面吧。”

Thai

“โจวหลิงเอ๋อร์ รักษาศักดิ์ศรีให้แก่กันและกันเถอะ”

Chinese

說完便牽著沈新眉往校門的方向走去，“小奶貓，餓了沒？想吃什麼？”

Thai

พูดจบเขาก็จูงมือเสิ่นซินเหมยเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางประตูมหาวิทยาลัย “ลูกแมวน้อย หิวหรือยัง อยากกินอะไรไหม?”

Chinese

沈新眉卻停住，轉身跑回去，拿出一包紙巾，送到周玲兒的面前。

Thai

ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับหยุดชะงัก เธอหมุนตัววิ่งกลับไป หยิบทิชชู่ออกมาหนึ่งห่อแล้วส่งไปตรงหน้าโจวหลิงเอ๋อร์

Chinese

“周玲兒同學，你、你別哭了。”

Thai

“เพื่อนโจวหลิงเอ๋อร์ เธอ…เธออย่าร้องไห้เลยนะ”

Chinese

她不懂怎麼安慰人，也不知道自己的立場該怎麼去安慰周玲兒，就是同為女生，看著周玲兒哭得這麼傷心，她也有些難受。

Thai

เธอไม่รู้วิธีปลอบคน และไม่รู้ว่าในจุดยืนของตัวเองควรจะปลอบโจวหลิงเอ๋อร์อย่างไรดี เพียงแต่ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน เมื่อเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ร้องไห้เสียใจขนาดนี้ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

Chinese

周玲兒啪的一下把沈新眉手裡的紙巾打掉，雙眸赤紅，憤怒地吼道：

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ปัดทิชชู่ในมือของเสิ่นซินเหมยทิ้งดังเพียะ ดวงตาสองข้างแดงก่ำ แผดเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น

Chinese

“你別假惺惺的！我不稀罕！”

Thai

“เธอไม่ต้องมาเสแสร้ง! ฉันไม่ต้องการ!”

Chinese

“沈新眉，你不就是長得漂亮？會裝可憐嗎？！”

Thai

“เสิ่นซินเหมย เธอคิดว่าตัวเองแค่หน้าตาสะสวย แกล้งทำตัวน่าสงสารเป็นอย่างเดียวหรือไง?!”

Chinese

“我就讓你真的可憐！”

Thai

“ฉันจะทำให้เธอน่าสงสารจริงๆ ซะเลย!”

Chinese

周玲兒已經失去理智了，爬起來就要去掐沈新眉，旁邊路過的人都驚呼起來。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ขาดสติไปแล้ว เธอตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจะบีบคอเสิ่นซินเหมย ผู้คนที่เดินผ่านไปมาแถวนั้นต่างพากันร้องอุทานด้วยความตกใจ

Chinese

“小心！”

Thai

“ระวัง!”

Chinese

此刻周玲兒凶神惡煞的，沈新眉嬌俏柔弱，怎麼是她的對手？

Thai

ยามนี้โจวหลิงเอ๋อร์ท่าทางดุร้ายเหี้ยมเกรียม เสิ่นซินเหมยบอบบางอ่อนหวาน จะเป็นคู่มือของเธอได้อย่างไร?

Chinese

“周玲兒同學不要啊！”

Thai

“เพื่อนโจวหลิงเอ๋อร์ อย่าทำนะ!”

Chinese

在沈新眉驚慌的喊聲中，周玲兒只覺得自己的雙手被抓住，一陣天旋地轉之後，她已經倒在了地上。

Thai

ท่ามกลางเสียงร้องตื่นตระหนกของเสิ่นซินเหมย โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกเพียงว่ามือทั้งสองข้างของตนถูกจับไว้ ครั้นฟ้าดินหมุนคว้างชั่วพริบตา เธอก็ลงไปกองอยู่กับพื้นแล้ว

Chinese

“？？？”

Thai

“???”

Chinese

此刻她滿腦子都是漿糊，不知道到底發生了什麼事。

Thai

ในเวลานี้สมองของเธอสับสนมึนงงไปหมด ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

Chinese

圍觀的人全都看傻了。

Thai

ผู้คนที่มุงดูอยู่โดยรอบต่างพากันอึ้งงันไปหมด

Chinese

剛才他們看到了什麼？

Thai

เมื่อครู่นี้พวกเขาเห็นอะไรกัน?

Chinese

女神校花一個過肩摔把周玲兒給摔到了地上！

Thai

ดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดาจับโจวหลิงเอ๋อร์ทุ่มข้ามไหล่ลงกับพื้น!

Chinese

媽呀，女神校花打架也這麼厲害的嗎？

Thai

แม่เจ้า ดาวมหาวิทยาลัยระดับเทพธิดาสู้เก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

Chinese

“周玲兒同學，你沒事吧？”

Thai

“เพื่อนโจวหลิงเอ๋อร์ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

Chinese

沈新眉連忙把周玲兒扶起來，給她拍身上的灰塵。

Thai

เสิ่นซินเหมยรีบเข้าไปพยุงโจวหลิงเอ๋อร์ขึ้นมา พลางปัดฝุ่นตามตัวให้เธอ

Chinese

她從小就練防身術，剛才純粹是身體本能了。

Thai

เธอฝึกศิลปะป้องกันตัวมาตั้งแต่เด็ก เมื่อกี้จึงเป็นเพียงสัญชาตญาณทางร่างกายล้วนๆ

Chinese

周玲兒的長裙上一片片烏黑，披頭散髮，精緻的妝容一片狼藉，獃獃地站在原地，哇的一聲又哭了起來。

Thai

กระโปรงยาวของโจวหลิงเอ๋อร์เปรอะเปื้อนคราบดำเป็นปื้น ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เมคอัพประณีตเลอะเทอะเละเทะ เธอยืนเหม่อลอยอยู่กับที่ ก่อนจะปล่อยโฮร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

Chinese

“你欺負我，你們都欺負我！”

Thai

“เธอรังแกฉัน พวกเธอทุกคนรังแกฉัน!”

Chinese

“對不起，周玲兒同學，你、你別哭了。”

Thai

“ขอโทษนะเพื่อนโจวหลิงเอ๋อร์ เธอ…เธออย่าร้องไห้เลยนะ”

Chinese

沈新眉手足無措，不知道該怎麼辦了。

Thai

เสิ่นซินเหมยทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรดีแล้ว

Chinese

“玲兒！”

Thai

“หลิงเอ๋อร์!”

Chinese

這時曾雪、許甜甜和唐小月來了，唐小月直接把快要神志不清的周玲兒扛在了肩上，對陳諾道：

Thai

เวลานี้เจิงเสวี่ย สวี่เถียนเถียน และถังเสี่ยวเยว่ก็มาถึง ถังเสี่ยวเยว่แบกโจวหลิงเอ๋อร์ที่แทบจะไร้สติขึ้นพาดบ่าทันที พลางเอ่ยกับเฉินนั่วว่า

Chinese

“喂，陳諾，我們把周玲兒帶回寢室了。”

Thai

“นี่ เฉินนั่ว พวกฉันพาโจวหลิงเอ๋อร์กลับหอพักก่อนนะ”

Chinese

陳諾朝她點點頭，唐小月又對沈新眉嘿嘿一笑：

Thai

เฉินนั่วพยักหน้าให้เธอ ถังเสี่ยวเยว่จึงหันไปยิ้มแหะๆ ให้เสิ่นซินเหมย

Chinese

“摔得漂亮，原來你還會跆拳道啊，下次我們切磋切磋！”

Thai

“ทุ่มได้สวยนี่ ที่แท้เธอก็เล่นเทควันโดเป็นด้วย ไว้คราวหน้าพวกเรามาประลองฝีมือกันหน่อยนะ!”

Chinese

三個室友把周玲兒帶走了，曾雪和許甜甜臨走前看陳諾的眼神里都帶著埋怨。

Thai

รูมเมตทั้งสามคนพาโจวหลิงเอ๋อร์จากไป ก่อนไปสายตาที่เจิงเสวี่ยและสวี่เถียนเถียนมองเฉินนั่วต่างแฝงไปด้วยความตัดพ้อต่อว่า

Chinese

在她們看來，不管以前周玲兒做了什麼，現在她都這麼卑微地哀求了，你一個男生哪怕說一句接受道歉也不行嗎？

Thai

ในสายตาของพวกเธอ ไม่ว่าเมื่อก่อนโจวหลิงเอ๋อร์จะทำอะไรไว้ ตอนนี้เธอมาอ้อนวอนอย่างต่ำต้อยขนาดนี้แล้ว นายที่เป็นผู้ชายแค่พูดรับคำขอโทษสักคำไม่ได้เลยหรือไง?

Chinese

何必這麼絕情？

Thai

ทำไมต้องใจร้ายใจดำขนาดนี้ด้วย?

Chinese

陳諾沒理會兩人，上前牽著沈新眉的手，“你沒事吧？”

Thai

เฉินนั่วไม่สนใจทั้งสองคน เขาก้าวขึ้นหน้าไปกุมมือเสิ่นซินเหมย “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

Chinese

沈新眉被四周的視線看得臉頰通紅，連忙搖頭：“沒事，陳諾，我、我們快走吧。”

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกสายตารอบข้างจ้องมองจนพวงแก้มแดงก่ำ รีบส่ายหน้า “ไม่เป็นไรหรอก เฉินนั่ว พะ…พวกเรารีบไปกันเถอะ”

Chinese

“我家小奶貓還不好意思了？這可不行。”

Thai

“ลูกแมวน้อยของฉันยังเขินอยู่อีกเหรอ แบบนี้ไม่ได้นะ”

Chinese

陳諾颳了刮她的鼻子，柔聲道：

Thai

เฉินนั่วใช้นิ้วสะกิดปลายจมูกเธอเบาๆ พลางเอ่ยเสียงนุ่ม

Chinese

“以後我就是你男朋友了，我們每天都要當著別人這麼親密的，你可要早點適應。”

Thai

“ต่อไปฉันก็เป็นแฟนเธอแล้ว พวกเราต้องใกล้ชิดสนิทสนมกันต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ทุกวัน เธอต้องรีบปรับตัวให้ชินนะ”