ลูกแมวน้อยซื้อรถ

Chinese

“原以為賺了錢能讓我爸媽辭職享清福，再給他們買套房子，我還是想得太簡單了。”

Thai

“เดิมทีนึกว่าพอหาเงินได้แล้วจะให้พ่อแม่ลาออกไปเสวยสุขสบายๆ แล้วซื้อบ้านให้พวกท่านสักหลัง ฉันยังมองอะไรง่ายเกินไปจริงๆ”

Chinese

“小奶貓，要不你去勸勸我媽，就算他們不想辭職，至少同意買套新房子吧？”

Thai

“ลูกแมวน้อย หรือเธอจะลองไปช่วยเกลี้ยกล่อมแม่ฉันดูหน่อย ถึงพวกท่านจะไม่อยากลาออก แต่อย่างน้อยก็ยอมตกลงซื้อบ้านใหม่สักหลังก็ยังดี?”

Chinese

第二天，陳諾去鍋爐廠。

Thai

วันรุ่งขึ้น เฉินนั่วไปที่โรงงานหม้อต้ม

Chinese

天氣太熱，原本沒想帶沈新眉去，但沈新眉卻早早跑到了他家樓下等著，說什麼也要跟著他。

Thai

อากาศร้อนเกินไป เดิมทีไม่ได้คิดจะพาเสิ่นซินเหมยไปด้วย แต่เสิ่นซินเหมยกลับวิ่งมารออยู่ใต้ตึกบ้านเขาแต่เช้าตรู่ ยืนกรานว่าจะตามเขาไปให้ได้

Chinese

陳諾只得帶著小奶貓一起來到鍋爐廠，路上他說了昨天的事，很是感嘆。

Thai

เฉินนั่วจึงจำต้องพาลูกแมวน้อยมาที่โรงงานหม้อต้มด้วยกัน ระหว่างทางเขาเล่าเรื่องเมื่อวานให้ฟัง พลางถอนหายใจอย่างปลงตก

Chinese

“阿姨是為你。”

Thai

“คุณน้าทำเพื่อนายนะ”

Chinese

沈新眉怯怯地勸說，陳諾點點頭：

Thai

เสิ่นซินเหมยเอ่ยปลอบอย่างกล้าๆ กลัวๆ เฉินนั่วพยักหน้า

Chinese

“我知道，等我以後賺更多錢，在容城給我爸媽買套房子，直接讓他們搬過去住！”

Thai

“ฉันรู้ ไว้ต่อไปฉันหาเงินได้มากกว่านี้ จะซื้อบ้านให้พ่อแม่ที่หรงเฉิง ให้พวกท่านย้ายไปอยู่ที่นั่นเลย!”

Chinese

陳諾開始暢想未來。

Thai

เฉินนั่วเริ่มวาดฝันถึงอนาคต

Chinese

當然，這不是空想，因為他已經開始行動了。

Thai

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่แค่ฝันลมๆ แล้งๆ เพราะเขาเริ่มลงมือทำแล้ว

Chinese

今天他來鍋爐廠，就是為在容城大學的創業做準備。

Thai

วันนี้ที่เขามาโรงงานหม้อต้ม ก็เพื่อเตรียมการสำหรับการเริ่มต้นทำธุรกิจที่มหาวิทยาลัยหรงเฉิง

Chinese

“小陳總好，老闆娘好！”

Thai

“สวัสดีครับบอสเฉินน้อย สวัสดีครับเถ้าแก่เนี้ย!”

Chinese

兩人走進鍋爐廠，李浩和一群保安已經迎了上來，一個個小嘴兒像是抹了蜜。

Thai

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในโรงงานหม้อต้ม หลี่ฮ่าวกับกลุ่มรปภ. ก็รีบกรูเข้ามาต้อนรับ ปากหวานเจื้อยแจ้วกันทุกคน

Chinese

陳諾掏出兩包煙遞過去，笑罵道：“叫什麼老闆娘，叫沈姐。”

Thai

เฉินนั่วหยิบบุหรี่ออกมาสองซองยื่นให้ พลางด่าปนหัวเราะ “เถ้าแก่เนี้ยอะไรกัน เรียกพี่เสิ่นสิ”

Chinese

“沈姐！”

Thai

“พี่เสิ่น!”

Chinese

陳諾本是開玩笑，但李浩卻立刻帶著保安們恭敬地對沈新眉喊道。

Thai

เดิมทีเฉินนั่วแค่พูดล้อเล่น แต่หลี่ฮ่าวกลับนำทีมรปภ. ตะโกนเรียกเสิ่นซินเหมยด้วยความนอบน้อมทันที

Chinese

沈新眉面無表情，緩緩抬手：“你、你們好。”

Thai

เสิ่นซินเหมยไร้อารมณ์บนใบหน้า เธอค่อยๆ ยกมือขึ้น “สะ…สวัสดีทุกคน”

Chinese

保安們見女神居然回應自己了，臉上的笑容更誠摯了。

Thai

พวกรปภ. เห็นเทพธิดายอมตอบรับพวกตน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งจริงใจมากขึ้น

Chinese

陳諾忽然想到了什麼，把李浩拉到一邊：

Thai

จู่ๆ เฉินนั่วก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงดึงหลี่ฮ่าวไปคุยข้างๆ

Chinese

“如果將來有機會，你和這些兄弟願意去容城發展嗎？”

Thai

“ถ้าในอนาคตมีโอกาส นายกับพี่น้องพวกนี้จะยินดีไปเติบโตที่หรงเฉิงไหม?”

Chinese

李浩一怔，有點猶豫，他知道小陳總很有本事，但他現在在鍋爐廠乾的挺好，雖然收入不高，但事兒少輕鬆。

Thai

หลี่ฮ่าวชะงักไปเล็กน้อยด้วยความลังเล เขารู้ว่าบอสเฉินน้อยมีความสามารถมาก แต่ตอนนี้เขาทำงานที่โรงงานหม้อต้มได้ด้วยดี แม้รายได้จะไม่สูง แต่งานก็น้อยและสบาย

Chinese

陳諾拍拍他的肩膀：“好好想想吧，過幾個月我再問你一次。”

Thai

เฉินนั่วตบไหล่เขา “ลองคิดดูให้ดีเถอะ อีกไม่กี่เดือนฉันจะมาถามนายอีกรอบ”

Chinese

說完便帶著沈新眉進了鍋爐廠，往食堂走去。

Thai

พูดจบก็พาเสิ่นซินเหมยเดินเข้าโรงงานหม้อต้ม มุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร

Chinese

經過辦公樓，正好碰到了從裡面出來的周先盛。

Thai

ขณะเดินผ่านอาคารสำนักงาน ก็บังเอิญเจอกับโจวเซียนเซิ่งที่เดินออกมาข้างในพอดี

Chinese

看到陳諾和沈新眉，周先盛一愣，神情有點複雜。

Thai

เมื่อเห็นเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย โจวเซียนเซิ่งก็ชะงักไป สีหน้าดูซับซ้อนขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

那天江縣二中的高考表彰大會在電視里播出了，周先盛看到了沈新眉居然是江城狀元。

Thai

วันนั้นการถ่ายทอดพิธีเชิดชูเกียรติการสอบเกาเข่าของโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยนออกอากาศทางโทรทัศน์ โจวเซียนเซิ่งจึงได้เห็นว่าเสิ่นซินเหมยกลายเป็นจ้วงหยวนของเจียงเฉิงจริงๆ

Chinese

隨後這段時間，自己的女兒一直不是很開心，尤其是昨天女兒參加完同學畢業聚會回來，眼眶都是紅的。

Thai

หลังจากนั้นช่วงนี้ ลูกสาวของเขาก็ไม่มีความสุขมาตลอด โดยเฉพาะเมื่อวานที่ลูกสาวกลับมาจากงานเลี้ยงรุ่นจบการศึกษา ขอบตาก็แดงก่ำ

Chinese

妻子郭燕一問才知道，陳諾居然把這位狀元校花也帶去了，而且還一直和對方很親密。

Thai

กัวเยี่ยนผู้เป็นภรรยาถามดูถึงได้รู้ว่า เฉินนั่วพาดาวโรงเรียนดีกรีจ้วงหยวนคนนี้ไปด้วย มิหนำซ้ำยังสนิทสนมกับอีกฝ่ายตลอดเวลา

Chinese

周先盛的心情其實和自己的女兒很像。

Thai

แท้จริงแล้วความรู้สึกของโจวเซียนเซิ่งคล้ายกับลูกสาวของตัวเองมาก

Chinese

以前他怎麼都看不上陳諾，覺得這小子難成大器，配不上自己的女兒。

Thai

เมื่อก่อนเขาไม่เคยมองเฉินนั่วอยู่ในสายตาเลย รู้สึกว่าเจ้าหนุ่มนี่ไม่มีทางได้ดิบได้ดี และไม่คู่ควรกับลูกสาวของตน

Chinese

後來陳諾在鍋爐廠搞起了食堂，還和廠長成了忘年交，甚至在幕後影響了採購部長的更迭。

Thai

ต่อมาเฉินนั่วทำโรงอาหารในโรงงานหม้อต้มขึ้นมา อีกทั้งยังกลายเป็นสหายต่างวัยกับผู้อำนวยการโรงงาน ถึงขั้นอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนตัวหัวหน้าแผนกจัดซื้อ

Chinese

周先盛這才意識到，原本那個他一直看不上的臭小子已經變得這麼優秀。

Thai

โจวเซียนเซิ่งถึงได้ตระหนักว่า เจ้าเด็กเมื่อวานซืนที่เขาเคยมองข้ามมาตลอดบัดนี้กลายเป็นคนเก่งกาจถึงเพียงนี้แล้ว

Chinese

玲兒和他在一起，似乎也挺般配的。

Thai

หลิงเอ๋อร์ได้อยู่กับเขา ก็ดูเหมาะสมกันดีทีเดียว

Chinese

只是他剛想同意陳諾追求自己的女兒，這傢伙卻轉身和一個更漂亮更優秀的女生在一起了。

Thai

เพียงแต่พอเขาเพิ่งจะคิดยอมให้เฉินนั่วตามจีบลูกสาวของตน หมอนี่กลับหันไปคบหากับเด็กสาวที่ทั้งสวยกว่าและเก่งกว่าเสียแล้ว

Chinese

現在他和妻子在家裡都不敢提起陳諾，不然女兒肯定會傷心。

Thai

ตอนนี้เขากับภรรยาอยู่ที่บ้านก็ไม่กล้าเอ่ยถึงเฉินนั่วเลย ไม่เช่นนั้นลูกสาวจะต้องเสียใจแน่ๆ

Chinese

周先盛很鬱悶，現在看到陳諾和沈新眉，都不知道該用什麼態度面對。

Thai

โจวเซียนเซิ่งรู้สึกอึดอัดใจมาก ตอนนี้พอเห็นเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย จึงไม่รู้ว่าจะต้องวางตัวอย่างไรดี

Chinese

“周叔叔。”

Thai

“คุณอาโจว”

Chinese

倒是陳諾很有禮貌地喊了一聲，沈新眉也跟著他喊：

Thai

ทว่าเป็นเฉินนั่วที่เอ่ยทักทายอย่างสุภาพ เสิ่นซินเหมยเองก็ทักตามเขา

Chinese

“叔叔好。”

Thai

“สวัสดีค่ะคุณอา”

Chinese

周先盛笑呵呵地道：“小陳來了，這位是沈同學吧，很好，很好啊！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งหัวเราะแห้งๆ พลางเอ่ยว่า “เสี่ยวเฉินมาแล้วเหรอ นี่คือนักเรียนเสิ่นสินะ ดีมาก ดีจริงๆ!”

Chinese

他臉上擠出笑容，聲音卻不太自然。

Thai

เขาปั้นรอยยิ้มบนใบหน้า แต่น้ำเสียงกลับดูไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลย

Chinese

陳諾打完招呼便帶著沈新眉走了，周先盛看著兩人的背影，微微皺眉：

Thai

เฉินนั่วทักทายเสร็จก็พาเสิ่นซินเหมยเดินจากไป โจวเซียนเซิ่งมองแผ่นหลังของทั้งสองคนพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

Chinese

“還是我女兒和陳諾更般配。”

Thai

“ยังไงลูกสาวฉันก็เหมาะสมกับเฉินนั่วมากกว่าอยู่ดี”

Chinese

陳諾和沈新眉到了食堂，徐茹、王健、張立、孫靜都迎了上來，熱情地打招呼。

Thai

เฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยมาถึงโรงอาหาร สวีหรู หวังเจี้ยน จางลี่ และซุนจิ้งต่างพากันเดินเข้ามาต้อนรับและทักทายอย่างอบอุ่น

Chinese

孫靜還塞了兩瓶冰鎮可樂和兩包薯片給沈新眉。

Thai

ซุนจิ้งยังยัดโค้กแช่เย็นสองขวดกับมันฝรั่งทอดสองซองใส่มือเสิ่นซินเหมยอีกด้วย

Chinese

沈新眉和張立、孫靜去了小超市說話，陳諾則對王健和徐茹說道：

Thai

เสิ่นซินเหมยไปพูดคุยกับจางลี่และซุนจิ้งที่มินิมาร์ท ส่วนเฉินนั่วเอ่ยกับหวังเจี้ยนและสวีหรูว่า

Chinese

“王哥，徐姐，你們儘快招聘廚師，最快十一月，你們可能就要去容城了。”

Thai

“พี่หวัง พี่สวี พวกพี่รีบรับสมัครพ่อครัวให้เร็วที่สุดนะ อย่างเร็วที่สุดเดือนพฤศจิกายน พวกพี่อาจจะต้องไปหรงเฉิงแล้ว”

Chinese

根據上一世的記憶，容大的食堂暴雷是在新學期開學不久，如果一切順利，承諾餐飲公司將在九月底或者十月初入駐容城大學食堂。

Thai

จากความทรงจำในชาติที่แล้ว ปัญหาเรื่องโรงอาหารของม.หรงเฉิงจะระเบิดออกมาหลังจากเปิดภาคเรียนใหม่ได้ไม่นาน หากทุกอย่างราบรื่น บริษัทเฉิงนั่วการจัดเลี้ยงจะเข้าประจำการในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยหรงเฉิงช่วงปลายเดือนกันยายนหรือต้นเดือนตุลาคม

Chinese

承諾餐飲公司，就是陳諾之前註冊的那個公司。

Thai

บริษัทเฉิงนั่วการจัดเลี้ยง ก็คือบริษัทที่เฉินนั่วจดทะเบียนไว้ก่อนหน้านี้นั่นเอง

Chinese

當時為了進入鍋爐廠，但更多的是為了進入容大做準備。

Thai

ตอนนั้นทำไปเพื่อเข้าโรงงานหม้อต้ม แต่ยิ่งไปกว่านั้นคือเพื่อเตรียมการเข้าม.หรงเฉิง

Chinese

不過容大的食堂不比鍋爐廠，只有王健和徐茹肯定是不夠的。

Thai

ทว่าโรงอาหารของม.หรงเฉิงไม่เหมือนกับโรงงานหม้อต้ม มีแค่หวังเจี้ยนกับสวีหรูย่อมไม่เพียงพอแน่นอน

Chinese

“王哥，你們再找一個后廚團隊，最好是信得過的同行，讓他們做好準備，隨時和你們一起來容城。”

Thai

“พี่หวัง พวกพี่หาทีมงานครัวเพิ่มอีกสักทีม ทางที่ดีควรเป็นคนในวงการที่ไว้ใจได้ ให้พวกเขาเตรียมตัวให้พร้อม ไปหรงเฉิงกับพวกพี่ได้ทุกเมื่อ”

Chinese

王健和徐茹聽得一臉懵逼。

Thai

หวังเจี้ยนกับสวีหรูฟังแล้วยืนอึ้งงงเป็นไก่ตาแตก

Chinese

“陳總，鍋爐廠食堂已經走上正軌，我們為什麼要去容城啊？”

Thai

“บอสเฉิน โรงอาหารของโรงงานหม้อต้มกำลังเข้าที่เข้าทาง ทำไมพวกเราต้องไปหรงเฉิงด้วยล่ะครับ?”

Chinese

王健有點捨不得，徐茹拉了他一下：

Thai

หวังเจี้ยนรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง สวีหรูจึงสะกิดดึงเขาไว้ทีหนึ่ง

Chinese

“陳總做事，自然有他的道理，我們準備就是了。”

Thai

“บอสเฉินทำอะไรย่อมมีเหตุผลของเขา พวกเราแค่เตรียมตัวก็พอแล้ว”

Chinese

王健反應過來，連忙道：“不好意思，陳總，我馬上就招人。”

Thai

หวังเจี้ยนได้สติจึงรีบพูดขึ้นว่า “ขอโทษทีครับบอสเฉิน ผมจะรีบรับสมัครคนเดี๋ยวนี้เลยครับ”

Chinese

陳諾點點頭，對王健夫妻微笑道：“王哥，徐姐，如果一切順利，也許你們很快就能在容城買房，也能讓圓圓念更好的學校了。”

Thai

เฉินนั่วพยักหน้า ยิ้มให้สองสามีภรรยาหวังเจี้ยน “พี่หวัง พี่สวี ถ้าทุกอย่างราบรื่น ไม่แน่อีกไม่นานพวกพี่อาจจะได้ซื้อบ้านที่หรงเฉิง แล้วก็ส่งหยวนหยวนเข้าเรียนโรงเรียนที่ดีกว่านี้ได้แล้ว”

Chinese

徐茹眼睛微微亮起，“陳總，你放心，我們一定跟著你好好乾！”

Thai

ดวงตาของสวีหรูเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย “บอสเฉิน วางใจได้เลยค่ะ พวกเราจะติดตามและตั้งใจทำงานกับคุณอย่างเต็มที่แน่นอน!”

Chinese

從鍋爐廠出來，陳諾下午又去了一趟工商局，承諾餐飲公司的註冊資金當時只有十多萬。

Thai

พอออกมาจากโรงงานหม้อต้ม ช่วงบ่ายเฉินนั่วก็ไปสำนักงานพาณิชย์และอุตสาหกรรมอีกรอบ ตอนนั้นทุนจดทะเบียนของบริษัทเฉิงนั่วการจัดเลี้ยงมีเพียงแค่แสนกว่าหยวน

Chinese

這種規模的註冊資金在江縣還行，但要競爭容大食堂的承包商，註冊資金怎麼也得上百萬。

Thai

ทุนจดทะเบียนระดับนี้ในเจียงเซี่ยนนับว่าพอไหว แต่หากจะแข่งขันเป็นผู้รับเหมาโรงอาหารของม.หรงเฉิง ทุนจดทะเบียนอย่างไรก็ต้องแตะหลักล้านขึ้นไป

Chinese

陳諾要修改註冊資金，這幾天都要到工商局跑流程。

Thai

เฉินนั่วต้องการแก้ไขทุนจดทะเบียน ช่วงสองสามวันนี้จึงต้องวิ่งเรื่องเดินเอกสารที่สำนักงานพาณิชย์และอุตสาหกรรม

Chinese

天氣太熱了，陳諾不想讓沈新眉這麼累，這兩天便沒帶著她。

Thai

อากาศร้อนเกินไป เฉินนั่วไม่อยากให้เสิ่นซินเหมยเหนื่อยขนาดนี้ สองวันนี้จึงไม่ได้พาเธอไปด้วย

Chinese

本來打算彩票中了就買輛車。

Thai

เดิมทีตั้งใจว่าพอถูกลอตเตอรี่แล้วจะซื้อรถสักคัน

Chinese

結果一頭就扎進了創業的前期準備里，根本沒時間。

Thai

แต่ผลคือต้องทุ่มเทให้กับการเตรียมการเริ่มต้นธุรกิจในขั้นแรกจนไม่มีเวลาเลย

Chinese

等到了容大，跑業務的時候更多，那時就真的需要一輛車了。

Thai

พอถึงม.หรงเฉิง เวลาที่ต้องวิ่งติดต่องานจะมีมากขึ้น ถึงตอนนั้นคงจำเป็นต้องมีรถสักคันจริงๆ แล้ว

Chinese

只是，陳諾並不知道，當他想著改天有空了一定要去買輛車時，沈新眉已經走進了一家4S店。

Thai

ทว่าเฉินนั่วไม่รู้เลยว่า ในขณะที่เขากำลังคิดว่าวันหลังถ้าว่างจะต้องไปซื้อรถให้ได้ เสิ่นซินเหมยก็ได้เดินเข้าไปในโชว์รูมรถแห่งหนึ่งแล้ว

Chinese

“你好，請問你有什麼需要？”

Thai

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการแบบไหนคะ?”

Chinese

女銷售員立刻迎上來，滿臉笑容地問道。

Thai

พนักงานขายหญิงรีบเดินเข้ามาต้อนรับและเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

Chinese

沈新眉想了想：“要大一點的，坐著舒服一點的。”

Thai

เสิ่นซินเหมยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ขอคันใหญ่หน่อย นั่งสบายหน่อย”

Chinese

陳諾同學這幾天跑上跑下的太累了，他說要創業，以後肯定會更累，沈新眉想讓他坐得舒服一點。

Thai

ช่วงสองสามวันมานี้นักเรียนเฉินนั่ววิ่งวุ่นไปมาเหนื่อยเกินไปแล้ว เขาบอกว่าจะเริ่มทำธุรกิจ ต่อไปจะต้องเหนื่อยกว่านี้แน่ๆ เสิ่นซินเหมยจึงอยากให้เขานั่งสบายขึ้นอีกนิด

Chinese

女銷售員指著一輛二十萬的轎車：“小姐，這輛車很不錯，我帶你看看......”

Thai

พนักงานขายหญิงชี้ไปที่รถเก๋งราคาสองแสนคันหนึ่ง “คุณผู้หญิงคะ รถคันนี้ดีมากเลยค่ะ เดี๋ยวฉันพาคุณไปดู…”

Chinese

沈新眉搖搖頭：“小了。”

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้า “เล็กไป”

Chinese

女銷售員又指著一輛三十萬左右的商務車：“小姐，這輛車夠寬敞。”

Thai

พนักงานขายหญิงชี้ไปยังรถยนต์สำหรับผู้บริหารราคาประมาณสามแสนอีกคัน “คุณผู้หญิงคะ คันนี้กว้างขวางพอแน่นอนค่ะ”

Chinese

沈新眉再搖頭：“不好看。”

Thai

เสิ่นซินเหมยส่ายหน้าอีก “ไม่สวย”

Chinese

“......”女銷售員心一橫，指向擺在展廳中央的一輛車。

Thai

“…” พนักงานขายหญิงกัดฟันตัดสินใจ ชี้ไปยังรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ใจกลางโชว์รูม

Chinese

“小姐，這輛您看怎麼樣？”

Thai

“คุณผู้หญิงคะ คันนี้คุณว่าอย่างไรบ้างคะ?”