บทที่ 50

เปลี่ยนดอกไม้ไฟให้กลายเป็นแสงตะวัน

把煙花變成陽光
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

其實對陳諾來說,今天讓他最在意的事不是和陳為民的談判。

ไทย

ความจริงแล้ว สำหรับเฉินนั่ว เรื่องที่เขาใส่ใจมากที่สุดในวันนี้ไม่ใช่การเจรจากับเฉินเหวยหมิน

จีน

而是和孟曉冉的談話。

ไทย

แต่เป็นการพูดคุยกับเมิ่งเสี่ยวหรัน

จีน

孟曉冉說起沈新眉初中的經歷時,眼中透著難以掩飾的心疼和無奈,還有一絲絲的憤怒。

ไทย

ยามที่เมิ่งเสี่ยวหรันเอ่ยถึงเรื่องราวในชั้นมัธยมต้นของเสิ่นซินเหมย แววตาของเธอก็ฉายแววปวดใจและจนใจที่ยากจะปกปิด ทั้งยังมีความโกรธเจืออยู่จางๆ

จีน

可以想象當初沈新眉遭遇了什麼,這才會讓一名青春美麗的少女變成了現在這樣子。

ไทย

พอจะจินตนาการได้เลยว่าในตอนนั้นเสิ่นซินเหมยต้องเผชิญกับอะไรมาบ้าง ถึงได้ทำให้เด็กสาววัยแรกรุ่นที่งดงามคนหนึ่งกลายมาเป็นสภาพเช่นนี้ในปัจจุบัน

จีน

聽孟曉冉訴說時,陳諾的心裡有種說不出的感覺。

ไทย

ตอนที่ฟังเมิ่งเสี่ยวหรันเล่า ในใจของเฉินนั่วมีความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

จีน

難受,惋惜,還有......慶幸。

ไทย

ปวดใจ เสียดาย และ…โล่งใจ

จีน

難受是因為自己上一世也曾經歷過家庭劇變,感同身受。

ไทย

ปวดใจเพราะชาติก่อนตนเองก็เคยผ่านความผันแปรครั้งใหญ่ของครอบครัวมา จึงเข้าใจความรู้สึกนั้นอย่างลึกซึ้ง

จีน

惋惜是因為沈新眉明明可以是一個很完美的女生,卻要最絢爛的年紀結束自己的生命

ไทย

เสียดายเพราะเสิ่นซินเหมยเห็นได้ชัดว่าสามารถเป็นเด็กสาวที่สมบูรณ์แบบได้แท้ๆ แต่กลับต้องมาจบชีวิตตัวเองลงในวัยที่งดงามเบ่งบานที่สุด

จีน

至於慶幸,自然是因為自己是重生者,知道未來的走向,還有機會改變少女那悲慘的命運。

ไทย

ส่วนที่รู้สึกโล่งใจ ย่อมเป็นเพราะตนเองเป็นผู้เกิดใหม่ รู้ทิศทางของอนาคต และยังมีโอกาสเปลี่ยนชะตากรรมอันน่าเศร้าของเด็กสาวคนนี้

จีน

不過這件事難度不小。

ไทย

ทว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

จีน

陳諾甚至覺得,改變沈新眉的命運,比改變王建一家人、張元和自己的命運加起來還難。

ไทย

เฉินนั่วถึงขั้นรู้สึกว่า การเปลี่ยนชะตากรรมของเสิ่นซินเหมย ยังยากกว่าการเปลี่ยนชะตากรรมของครอบครัวหวังเจี้ยน จางหยวน และตนเองรวมกันเสียอีก

จีน

因為他們都有向好的動力,而沈新眉從心底里已經放棄了人生。

ไทย

เพราะพวกเขายังมีแรงผลักดันที่จะก้าวไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ทว่าเสิ่นซินเหมยกลับยอมแพ้ต่อชีวิตจากก้นบึ้งของหัวใจไปแล้ว

จีน

上一世她成為高考狀元,估計是為了完成她去世的父母的心愿。

ไทย

ชาติก่อนที่เธอสอบได้เป็นจ้วงหยวนของการสอบเกาเข่า คาดว่าคงเพื่อทำความปรารถนาของพ่อแม่ที่ล่วงลับให้เป็นจริง

จีน

也是她在這人世間要做的最後一件事。

ไทย

และยังเป็นเรื่องสุดท้ายที่เธอจะต้องทำบนโลกมนุษย์ใบนี้

จีน

做完了,她就沒有活下去的動力了。

ไทย

เมื่อทำเสร็จแล้ว เธอก็หมดสิ้นแรงจูงใจที่จะมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

จีน

這也是為什麼上一世沈新眉會在高考結束后的全校慶功大會上展露真容。

ไทย

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมชาติก่อนเสิ่นซินเหมยถึงได้เผยโฉมหน้าที่แท้จริงในงานประชุมฉลองความสำเร็จของทั้งโรงเรียนหลังสอบเกาเข่าเสร็จสิ้น

จีน

因為她高考結束后就會自殺,一個馬上要死的人,自然什麼都不會在乎。

ไทย

เพราะหลังสอบเกาเข่าจบลงเธอก็จะฆ่าตัวตาย คนที่กำลังจะตาย ย่อมไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว

จีน

高考慶功大會上露出真容,驚艷全校,就是她這一生最後綻放的煙火。

ไทย

การเผยโฉมหน้าที่แท้จริงในงานฉลองความสำเร็จของเกาเข่าจนทำให้คนทั้งโรงเรียนตกตะลึง ก็คือดอกไม้ไฟที่เบ่งบานเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของเธอ

จีน

極盡絢爛,也極其短暫。

ไทย

สว่างไสวงดงามถึงขีดสุด ทว่าก็แสนสั้นอย่างยิ่ง

จีน

但這一世,陳諾要改變這一切。

ไทย

แต่ในชาตินี้ เฉินนั่วต้องการจะเปลี่ยนเรื่องราวทั้งหมดนี้

จีน

他想在三個月後的高考慶功大會上,讓沈新眉抱著對未來的希望和勇氣,走上領獎台。

ไทย

เขาอยากให้เสิ่นซินเหมยก้าวขึ้นสู่เวทีรับรางวัลในงานฉลองความสำเร็จของเกาเข่าในอีกสามเดือนข้างหน้า ด้วยความหวังและความกล้าหาญที่มีต่ออนาคต

จีน

這一次,她依然要綻放最絢爛的光彩。

ไทย

คราวนี้ เธอก็ยังคงต้องเปล่งประกายงดงามที่สุด

จีน

但卻不再短暫。

ไทย

ทว่าจะไม่สั้นอีกต่อไป

จีน

陳諾要把一閃而逝的煙花變成永遠明媚的陽光。

ไทย

เฉินนั่วจะเปลี่ยนดอกไม้ไฟที่สว่างวาบเพียงชั่วครู่ ให้กลายเป็นแสงอาทิตย์อันสดใสตลอดกาล

จีน

但要達到這個目標,還是得一步一步來。

ไทย

แต่การจะบรรลุเป้าหมายนี้ ยังคงต้องทำทีละก้าว

จีน

今天陳諾就嘗試著邁出了第一步,讓沈新眉在外人面前摘下眼鏡。

ไทย

วันนี้เฉินนั่วได้ลองก้าวแรกไปแล้ว โดยการให้เสิ่นซินเหมยถอดแว่นตาต่อหน้าคนนอก

จีน

結果嘛,成功了一小半。

ไทย

ผลลัพธ์น่ะหรือ สำเร็จไปเกือบครึ่ง

จีน

沈新眉沒敢在公交車上摘下眼鏡,但回到家后還是在自己這個外人的面前把眼鏡摘了下來。

ไทย

เสิ่นซินเหมยไม่กล้าถอดแว่นบนรถเมล์ แต่พอกลับถึงบ้าน เธอก็ยอมถอดแว่นต่อหน้าคนนอกอย่างเขาอยู่ดี

จีน

小奶貓的一小步,改變命運的一大步。

ไทย

ก้าวเล็กๆ ของลูกแมวน้อย คือก้าวที่ยิ่งใหญ่ของการเปลี่ยนชะตากรรม

จีน

慢慢來,下一步就是讓她在自己的面前擦掉一字眉。

ไทย

ค่อยเป็นค่อยไป ก้าวต่อไปคือทำให้เธอยอมลบคิ้วแถบเดียวต่อหน้าเขา

จีน

等她習慣了在自己這個外人面前展露真容,再讓她去面對更多人。

ไทย

พอเธอเริ่มชินกับการเผยโฉมหน้าที่แท้จริงต่อหน้าคนนอกอย่างเขาแล้ว ค่อยให้เธอไปเผชิญหน้ากับผู้คนมากขึ้น

จีน

直到三個月後的全校慶功大會,她帶著最美的笑容,大步走上舞台,驚艷所有人。

ไทย

จนกระทั่งถึงงานฉลองความสำเร็จของทั้งโรงเรียนในอีกสามเดือนข้างหน้า เธอจะก้าวขึ้นสู่เวทีด้วยรอยยิ้มที่งดงามที่สุด สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ทุกคน

จีน

到了那時,命運的軌跡也許就能改變了。

ไทย

ถึงเวลานั้น วิถีแห่งโชคชะตาก็อาจจะเปลี่ยนไปแล้ว

จีน

“第一步,讓小奶貓在我面前摘下眼鏡,已完成。”

ไทย

“ก้าวแรก ให้ลูกแมวน้อยถอดแว่นตาต่อหน้าฉัน สำเร็จแล้ว”

จีน

“第二步,在更多人面前摘下眼鏡。”

ไทย

“ก้าวที่สอง ถอดแว่นตาต่อหน้าคนมากขึ้น”

จีน

“第三步,在我面前摘下眼鏡,擦掉一字眉。”

ไทย

“ก้าวที่สาม ถอดแว่นตาและลบคิ้วแถบเดียวต่อหน้าฉัน”

จีน

“第四步,用本來的樣子坐公交車、去菜市場、去學校以外的公共場合。”

ไทย

“ก้าวที่สี่ ใช้ใบหน้าที่แท้จริงขึ้นรถเมล์ ไปตลาดสด ไปสถานที่สาธารณะอื่นๆ นอกโรงเรียน”

จีน

“第五步,用最美的樣子,最自信的笑容,走上全校慶功大會!”

ไทย

“ก้าวที่ห้า ก้าวขึ้นสู่เวทีงานฉลองความสำเร็จของทั้งโรงเรียน ด้วยภาพลักษณ์ที่งดงามที่สุดและรอยยิ้มที่มั่นใจที่สุด!”

จีน

陳諾看著本子上剛剛寫下的一個個目標,臉上不禁現出笑容。

ไทย

เฉินนั่วมองเป้าหมายแต่ละข้อที่เพิ่งเขียนลงในสมุด บนใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะระบายยิ้มออกมา

จีน

陳諾,加油。

ไทย

เฉินนั่ว สู้ๆ

จีน

小奶貓,加油。

ไทย

ลูกแมวน้อย สู้ๆ

จีน

......

ไทย

…

จีน

新城區。

ไทย

เขตเมืองใหม่

จีน

麗景花園。

ไทย

ลี่จิ่งฮวาหยวน

จีน

周家。

ไทย

บ้านตระกูลโจว

จีน

周先盛坐在沙發上,手裡捏著遙控板,電視屏幕不停地閃動。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งนั่งอยู่บนโซฟา มือถือรีโมตคอนโทรล หน้าจอโทรทัศน์กะพริบเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ

จีน

妻子郭燕洗完澡從衛生間里出來:“老周,你去洗吧,老周?”

ไทย

ภรรยาอย่างกัวเยี่ยนอาบน้ำเสร็จเดินออกมาจากห้องน้ำ “เหล่าโจว คุณไปอาบเถอะ เหล่าโจว?”

จีน

郭燕無奈地走過去,從周先盛手裡拿過遙控板:“這兩天你怎麼和電視杠上了?”

ไทย

กัวเยี่ยนเดินเข้าไปหาอย่างจนใจ พลางดึงรีโมตคอนโทรลออกจากมือของโจวเซียนเซิ่ง “สองวันนี้คุณเป็นอะไรไป ทำไมเอาแต่จ้องทีวีไม่ปล่อยแบบนี้?”

จีน

周先盛臉色不太好看,唉聲嘆氣,郭燕問他怎麼了,周先盛把今天陳國棟被廠長叫去單獨談話,然後技術部給他送設計圖過來的事說了一遍。

ไทย

สีหน้าของโจวเซียนเซิ่งดูไม่ค่อยดีนัก เขาถอนหายใจเฮือกๆ กัวเยี่ยนถามว่าเขาเป็นอะไร โจวเซียนเซิ่งจึงเล่าเรื่องที่วันนี้เฉินกั๋วต้งถูกผู้อำนวยการโรงงานเรียกไปคุยเป็นการส่วนตัว แล้วฝ่ายเทคนิคก็ส่งแบบแปลนมาให้เขา ให้เธอฟังรอบหนึ่ง

จีน

“你說陳國棟是不是給廠長送禮了?”

ไทย

“คุณว่าเฉินกั๋วต้งแอบส่งของขวัญให้ผู้อำนวยการโรงงานหรือเปล่า?”

จีน

周先盛越說越想不通,最後只能得出這個答案。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งยิ่งพูดยิ่งคิดไม่ตก สุดท้ายก็ได้แต่สรุปคำตอบออกมาเช่นนี้

จีน

郭燕奇怪地道:“你以前不是老說陳廠長正直公正,任人唯賢的好廠長嗎?”

ไทย

กัวเยี่ยนเอ่ยอย่างแปลกใจ “เมื่อก่อนคุณไม่ได้บอกบ่อยๆ เหรอว่าผู้อำนวยการเฉินเป็นผู้อำนวยการที่ดี ซื่อตรงยุติธรรม และแต่งตั้งคนตามความสามารถน่ะ?”

จีน

“......”周先盛怔了怔,鬱悶地道:“人是會變的嘛,說不定陳國棟送的禮夠多呢?”

ไทย

“…” โจวเซียนเซิ่งชะงักไป ก่อนจะพูดอย่างหงุดหงิดใจ “คนเรามันเปลี่ยนกันได้นี่ ไม่แน่ว่าของขวัญที่เฉินกั๋วต้งส่งให้อาจจะมากพอไงล่ะ?”

จีน

郭燕無奈搖頭:“老周,你看陳國棟像是會給領導送禮的人嗎?他要真會這個,早就不是現在這樣了。”

ไทย

กัวเยี่ยนส่ายหน้าอย่างจนใจ “เหล่าโจว คุณดูเฉินกั๋วต้งเหมือนคนที่ส่งของขวัญให้ผู้นำเป็นงั้นเหรอ? ถ้าเขาทำเป็นจริง ป่านนี้คงไม่เป็นแบบตอนนี้หรอก”

จีน

“呵呵,那倒未必,陳國棟除了懂點專業知識,業務能力也不行。”

ไทย

“เหอะ ก็ไม่แน่หรอก นอกจากจะรู้เรื่องวิชาชีพนิดๆ หน่อยๆ แล้ว ความสามารถในการทำงานของเฉินกั๋วต้งก็ไม่ได้เรื่องสักนิด”

จีน

周先盛立馬反駁。

ไทย

โจวเซียนเซิ่งโต้กลับทันควัน

จีน

郭燕看了看丈夫的表情,心裡默默嘆氣,岔開話題:

ไทย

กัวเยี่ยนมองสีหน้าของสามี ในใจลอบถอนหายใจเงียบๆ แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

จีน

“你知道嗎?玲兒在給陳諾補習功課。”

ไทย

“คุณรู้ไหม? หลิงเอ๋อร์กำลังช่วยเฉินนั่วติวหนังสืออยู่นะ”

จีน

“什麼?!”周先盛瞪大眼睛:“不行,我女兒憑什麼幫陳諾那小子補課?”

ไทย

“อะไรนะ?!” โจวเซียนเซิ่งเบิกตากว้าง “ไม่ได้ ลูกสาวฉันมีเหตุผลอะไรต้องไปช่วยไอ้เด็กเฉินนั่วนั่นติวหนังสือด้วย?”

จีน

郭燕看了他一眼:“是李老師安排的,同學互相幫助,但陳諾好像不太願意。”

ไทย

กัวเยี่ยนมองเขาแวบหนึ่ง “อาจารย์หลี่เป็นคนจัดน่ะ เพื่อนร่วมชั้นช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แต่ดูเหมือนเฉินนั่วจะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไร”

จีน

“陳諾還傲上了?”周先盛難以置信。

ไทย

“เฉินนั่วยังจะมาเล่นตัวอีกเรอะ?” โจวเซียนเซิ่งไม่อยากจะเชื่อ

จีน

“玲兒說,陳諾寧可去找一個成績和長相都不如她的女同學,也不願意和她一起學習......你沒看到嗎?晚上女兒飯都沒吃幾口。”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์บอกว่า เฉินนั่วยอมไปหาเพื่อนนักเรียนหญิงที่ทั้งผลการเรียนและหน้าตาสู้เธอไม่ได้ แต่กลับไม่ยอมเรียนกับเธอ…คุณไม่เห็นเหรอ เมื่อเย็นลูกสาวกินข้าวไปไม่กี่คำเอง”

จีน

郭燕的話頓時讓周先盛火冒三丈:“這小子簡直不知好歹!哼,這樣也好,人以群分,陳諾本來就配不上我女兒。”

ไทย

คำพูดของกัวเยี่ยนทำให้โจวเซียนเซิ่งโมโหเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที “ไอ้เด็กนี่ไม่รู้จักดีชั่วเอาเสียเลย! หึ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน คนประเภทเดียวกันย่อมอยู่ด้วยกัน เฉินนั่วน่ะไม่คู่ควรกับลูกสาวฉันตั้งแต่แรกแล้ว”

จีน

“你小聲點!”

ไทย

“คุณเบาเสียงหน่อย!”

จีน

郭燕無奈地道:“你別這麼說別人,也許那個女同學也很優秀呢?玲兒和陳諾從小一起長大,沒必要鬧的這麼僵。”

ไทย

กัวเยี่ยนเอ่ยอย่างจนใจ “คุณอย่าไปว่าคนอื่นเขาแบบนั้นเลย บางทีเพื่อนนักเรียนหญิงคนนั้นอาจจะเก่งมากก็ได้นะ? หลิงเอ๋อร์กับเฉินนั่วโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ไม่เห็นจำเป็นต้องผิดใจกันจนตึงเครียดขนาดนี้เลย”

จีน

周先盛沉默了一會兒,忽然道:“老婆,你說陳諾那小子是不是故意的,找了個哪哪都不如玲兒的女同學,就是為了引起玲兒的注意?”

ไทย

โจวเซียนเซิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็พูดขึ้นมาว่า “คุณว่า ไอ้เด็กเฉินนั่วนั่นจงใจหรือเปล่า ไปหาเพื่อนนักเรียนหญิงที่ตรงไหนก็สู้หลิงเอ๋อร์ไม่ได้ ก็เพื่อเรียกร้องความสนใจจากหลิงเอ๋อร์น่ะ?”

จีน

卧室里。

ไทย

ในห้องนอน

จีน

周玲兒正在生悶氣。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กำลังนั่งหงุดหงิดอยู่คนเดียว

จีน

她今天本打算做兩套卷子的,但腦子裡不斷浮現白天陳諾和一枝眉在一起的樣子。

ไทย

วันนี้เดิมทีเธอตั้งใจจะทำข้อสอบสักสองชุด แต่ในหัวกลับผุดภาพตอนที่เฉินนั่วอยู่กับยัยคิ้วเดียวเมื่อตอนกลางวันขึ้นมาไม่หยุด

จีน

兩人太親密了。

ไทย

สองคนนั้นสนิทสนมกันเกินไปแล้ว

จีน

陳諾甚至還讓那個一枝眉在沙坑裡摔他。

ไทย

เฉินนั่วถึงขั้นยอมให้ยัยคิ้วเดียวนั่นทุ่มเขาลงในกระบะทราย

จีน

那麼遷就,那麼寵溺,就算是以前的陳諾也從沒有這麼對過她。

ไทย

ยอมตามใจขนาดนั้น ทะนุถนอมตามใจขนาดนั้น แม้แต่เฉินนั่วคนก่อนก็ไม่เคยทำแบบนี้กับเธอเลยสักครั้ง

จีน

周玲兒不服。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ยอมรับ

จีน

一枝眉哪裡比我強了?

ไทย

ยัยคิ้วเดียวมีตรงไหนดีกว่าฉันกัน?

จีน

周玲兒心煩意亂,拿起手機,下意識地翻到陳諾的微信。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กระวนกระวายใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเลื่อนเปิดวีแชตของเฉินนั่วโดยไม่รู้ตัว

จีน

她和陳諾聊天框里,最後一條聊天記錄是她生日那天給陳諾發的,問他自己的生日蛋糕在哪裡。

ไทย

ในกล่องข้อความแชตระหว่างเธอกับเฉินนั่ว ข้อความสุดท้ายคือข้อความที่เธอส่งหาเฉินนั่วในวันเกิดของตัวเอง ถามเขาว่าเค้กวันเกิดของเธออยู่ที่ไหน

จีน

但陳諾沒有回復。

ไทย

แต่เฉินนั่วไม่ได้ตอบกลับ

จีน

再往前翻,情況卻相反,幾乎全是陳諾給自己發消息,但自己卻很少回應。

ไทย

พอย้อนเลื่อนขึ้นไปดู สถานการณ์กลับตรงกันข้าม เกือบทั้งหมดเป็นข้อความที่เฉินนั่วส่งมาให้เธอ แต่ตัวเธอกลับแทบไม่เคยตอบ

จีน

早晨的早上好。

ไทย

อรุณสวัสดิ์ในตอนเช้า

จีน

晚上的晚安。

ไทย

ฝันดีในตอนค่ำ

จีน

每天從未間斷。

ไทย

ทุกๆ วันไม่เคยขาด

จีน

但現在,陳諾再也沒有給她發過早上好和晚安。

ไทย

ทว่าตอนนี้ เฉินนั่วไม่เคยส่งอรุณสวัสดิ์และบอกฝันดีกับเธออีกเลย

จีน

周玲兒咬著嘴唇,把手機一扔。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กัดริมฝีปาก โยนโทรศัพท์ทิ้งไป

จีน

“哼,誰稀罕?”

ไทย

“หึ ใครจะไปสนกัน?”

จีน

.....

ไทย

…

จีน

別墅區。

ไทย

ย่านบ้านพักวิลล่า

จีน

一間卧室里。

ไทย

ในห้องนอนห้องหนึ่ง

จีน

身穿白色睡裙的少女坐在書桌前,正在日記本上留下秀娟的文字:

ไทย

เด็กสาวในชุดนอนกระโปรงสีขาวนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ กำลังจรดปลายปากกาเขียนตัวอักษรลายมือสวยงามลงในสมุดบันทึก

จีน

“今天發生了很多事,陳諾同學又救了我,他說我應該還手,可是我只敢摔他,不敢摔別人。”

ไทย

“วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย เพื่อนนักเรียนเฉินนั่วช่วยฉันไว้อีกแล้ว เขาบอกว่าฉันควรจะสู้กลับ แต่ฉันกล้าทุ่มแค่เขา ไม่กล้าทุ่มคนอื่น”

จีน

“陳諾同學讓我在公交車上摘下眼鏡,我很害怕,但後來只有他一個人的時候,我就不害怕了。”

ไทย

“เพื่อนนักเรียนเฉินนั่วให้ฉันถอดแว่นตาบนรถเมล์ ฉันกลัวมาก แต่พอตอนหลังมีแค่เขาคนเดียว ฉันก็ไม่กลัวแล้ว”

จีน

“小姨明天要走了,我又是一個人了,好在每天陳諾同學都會來陪我學習。”

ไทย

“พรุ่งนี้น้าเล็กจะไปแล้ว ฉันต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว ยังดีที่ทุกวันเพื่อนนักเรียนเฉินนั่วจะมาอยู่เป็นเพื่อนอ่านหนังสือกับฉัน”

จีน

“哦,陳諾同學今天又摸了我的腦袋,一次是早上,一次是中午操場,一次是下午放學在小賣部,有點癢,又有點舒服。”

ไทย

“อ้อ วันนี้เพื่อนนักเรียนเฉินนั่วลูบหัวฉันอีกแล้ว ครั้งหนึ่งตอนเช้า ครั้งหนึ่งตอนเที่ยงที่สนาม ครั้งหนึ่งตอนเลิกเรียนช่วงบ่ายที่ร้านค้าสหกรณ์ คันนิดๆ แล้วก็รู้สึกสบายหน่อยๆ”

จีน

“對了,今晚我還要對他說晚安。”

ไทย

“จริงสิ คืนนี้ฉันยังต้องบอกฝันดีเขาด้วย”

จีน

沈新眉合上筆記本,上了床,拉上被子蒙住頭,從枕頭下面摸出手機。

ไทย

เสิ่นซินเหมยปิดสมุดบันทึก ขึ้นไปบนเตียง ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปง แล้วคลำหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากใต้หมอน

จีน

她呼出一口氣,進入微信,一下就找到了陳諾。

ไทย

เธอผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เข้าแอปวีแชต แล้วก็หาเฉินนั่วเจอในทันที

จีน

進入聊天框,打了一行字:“陳諾同學,晚安。”

ไทย

เมื่อเปิดเข้าไปในกล่องแชต ก็พิมพ์ข้อความบรรทัดหนึ่งว่า “เพื่อนนักเรียนเฉินนั่ว ฝันดีนะ”

จีน

打完字,卻沒有發出去。

ไทย

พิมพ์ข้อความเสร็จแล้ว ทว่ากลับไม่ได้กดส่งออกไป

จีน

少女把手機抱在懷裡,閉上了眼睛。

ไทย

เด็กสาวกอดโทรศัพท์ไว้ในอ้อมอกแล้วหลับตาลง

จีน

這樣就可以了,嗯。

ไทย

แค่นี้ก็พอแล้วละ อืม

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน