บทที่ 19

นี่แหละที่เรียกว่ามืออาชีพ!

吶,這個就叫專業!
แก้ไขแล้ว

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

陳諾一大早就起了床,在陽台上背起了英語單詞,李青荷鳳顏大悅,早餐給他多煎了一個蛋。

ไทย

เฉินนั่วตื่นนอนแต่เช้าตรู่และไปยืนท่องคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ระเบียง หลี่ชิงเหอพึงพอใจเป็นล้นพ้น มื้อเช้าจึงทอดไข่เพิ่มให้เขาอีกฟอง

จีน

其他知識點可以找人幫自己補習,只要把碼去了,很快就能重新掌握

ไทย

จุดความรู้อื่นๆ ยังหาคนช่วยติวให้ได้ ขอเพียงปลดล็อกได้ ไม่นานก็รื้อฟื้นกลับมาได้หมด

จีน

但像英語單詞這種,還是得靠他自己。

ไทย

แต่เรื่องอย่างคำศัพท์ภาษาอังกฤษ ยังไงก็ต้องพึ่งตัวเอง

จีน

吃早餐的時候陳國棟心情不錯,一邊吃一邊哼小曲兒,陳諾好奇地問道:

ไทย

ระหว่างกินมื้อเช้า เฉินกั๋วต้งอารมณ์ดีไม่น้อย เขากินไปพลางฮัมเพลงไปพลาง เฉินนั่วจึงถามอย่างสงสัยว่า

จีน

“爸,你彩票中獎了?”

ไทย

“พ่อ ถูกหวยเหรอครับ”

จีน

“胡說什麼?”陳國棟瞪了他一眼:“小孩子不懂!”

ไทย

“พูดจาเลอะเทอะอะไร” เฉินกั๋วต้งถลึงตาใส่เขา “เด็กไม่รู้เรื่องหรอก!”

จีน

其實陳國棟這麼高興,還是因為自己靠人格魅力征服了李浩和那些保安。

ไทย

ที่จริงแล้ว การที่เฉินกั๋วต้งอารมณ์ดีขนาดนี้ เป็นเพราะเขาคิดว่าตัวเองใช้เสน่ห์เฉพาะตัวสยบหลี่ฮ่าวกับพวก รปภ. เหล่านั้นได้

จีน

是的,陳國棟昨天想了一晚上,覺得只可能是李浩那些人欽佩他剛直不阿的為人,所以才會對他那麼客氣。

ไทย

ใช่แล้ว เฉินกั๋วต้งนอนคิดมาทั้งคืน รู้สึกว่าคงเป็นเพราะพวกหลี่ฮ่าวเลื่อมใสในความซื่อตรงเที่ยงธรรมของเขา จึงได้เกรงใจเขาขนาดนั้น

จีน

“陳諾,你要記住,做人只要堅持原則,就沒人敢看不起你!”

ไทย

“เฉินนั่ว แกจำไว้นะ เป็นคนเราขอแค่ยึดมั่นในหลักการ ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกแกหรอก!”

จีน

陳國棟很認真地對陳諾說道。

ไทย

เฉินกั๋วต้งพูดกับเฉินนั่วอย่างจริงจัง

จีน

“記住了。”

ไทย

“จำได้แล้วครับ”

จีน

陳諾也很認真地回答。

ไทย

เฉินนั่วก็ตอบรับอย่างจริงจังเช่นกัน

จีน

他也許不能完全認同老爸的觀點,但不可否認,自己的父親是一個正直的好人。

ไทย

เขาอาจจะไม่เห็นด้วยกับทัศนะของพ่อไปเสียทั้งหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพ่อของตนเป็นคนดีที่เที่ยงธรรมคนหนึ่ง

จีน

這是一件值得驕傲的事。

ไทย

นี่เป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ

จีน

吃完早飯,陳諾出門,很快到了學校。

ไทย

พอกินมื้อเช้าเสร็จ เฉินนั่วก็ออกจากบ้าน ไม่นานก็มาถึงโรงเรียน

จีน

遠遠看到一道高挑又畏縮的身影,這傢伙又戴上了那副難看的黑框眼鏡,眉毛也畫成了一字眉。

ไทย

จากระยะไกล เขาเห็นเงาร่างสูงโปร่งที่ดูกระมิดกระเมี้ยน ยัยนี่กลับมาสวมแว่นกรอบดำสุดเชยอันนั้นอีกแล้ว แถมยังเขียนคิ้วเป็นเส้นตรงทื่ออีกต่างหาก

จีน

陳諾加快腳步,朝她揮手道:“小奶貓,你不在醫院照顧我姐嗎?”

ไทย

เฉินนั่วเร่งฝีเท้า โบกมือพลางเอ่ยทักเธอว่า “ลูกแมวน้อย เธอไม่ได้อยู่ดูแลพี่ฉันที่โรงพยาบาลหรอกเหรอ”

จีน

沈新眉看到陳諾,頓時嚇了一跳,轉身就跑進了校門。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเห็นเฉินนั่วก็สะดุ้งตกใจทันที เธอหันหลังแล้ววิ่งพรวดเข้าประตูโรงเรียนไป

จีน

“......”陳諾一陣無語,我有這麼可怕嗎?

ไทย

“…” เฉินนั่วพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

จีน

他搖搖頭,走進學校。

ไทย

เขาส่ายหน้า แล้วเดินเข้าโรงเรียนไป

จีน

陳諾身後不遠處,周玲兒和張蓉蓉看到了這一幕,張蓉蓉興奮地對周玲兒說道:

ไทย

ห่างออกไปไม่ไกลด้านหลังเฉินนั่ว โจวหลิงเอ๋อร์กับจางหรงหรงเห็นภาพนั้นเข้าพอดี จางหรงหรงจึงพูดกับโจวหลิงเอ๋อร์อย่างตื่นเต้นว่า

จีน

“玲兒你看到了嗎?陳諾居然對五班那個一枝眉感興趣!他肯定是發現追不到你,乾脆換個目標!可這個一枝眉那麼丑,陳諾也太遜了吧?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์เธอเห็นไหม เฉินนั่วสนใจยัยคิ้วเดียวห้องห้าคนนั้นด้วย! เขาต้องรู้ตัวว่าจีบเธอไม่ติดแน่ๆ ถึงได้เปลี่ยนเป้าหมายไปเลย! แต่ยัยคิ้วเดียวนี่หน้าตาน่าเกลียดจะตาย เฉินนั่วรสนิยมแย่ชะมัด”

จีน

“還是說陳諾寧可去追一個醜女都不願意繼續追你了?”

ไทย

“หรือว่าเฉินนั่วจะยอมไปจีบผู้หญิงขี้เหร่ แทนที่จะตามตื๊อเธอต่อแล้ว?”

จีน

周玲兒的臉色有點難看,哼了一聲:“他追誰關我什麼事?我現在只想好好準備高考!”

ไทย

สีหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ดูแย่ลงเล็กน้อย เธอส่งเสียงฮึออกมา “เขาจะจีบใครแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน ตอนนี้ฉันแค่อยากเตรียมตัวสอบเกาเข่าให้ดี!”

จีน

說完便昂著頭走進了校門,看著陳諾那挺拔的背影,周玲兒咬著嘴唇。

ไทย

พูดจบเธอก็เชิดหน้าเดินเข้าประตูโรงเรียนไป พลางมองแผ่นหลังตั้งตรงสง่างามของเฉินนั่ว โจวหลิงเอ๋อร์กัดริมฝีปากแน่น

จีน

陳諾,你繼續玩你的欲擒故縱吧,我不奉陪了!

ไทย

เฉินนั่ว นายเล่นแผนแกล้งปล่อยเพื่อจับต่อเถอะ ฉันไม่เล่นด้วยแล้ว!

จีน

......

ไทย

…

จีน

中午,陳諾連飯都沒吃就匆匆出了校門。

ไทย

ตอนเที่ยง เฉินนั่วยังไม่ทันได้กินข้าวก็รีบก้าวออกจากประตูโรงเรียน

จีน

前天看好了場地后,他已經通知了王健夫妻。

ไทย

หลังจากไปดูทำเลเมื่อวันก่อน เขาก็ได้แจ้งสองสามีภรรยาหวังเจี้ยนไปแล้ว

จีน

今天中午是他們去鍋爐廠擺攤的第一天,陳諾擔心出什麼岔子,打算過去盯著。

ไทย

เที่ยงวันนี้เป็นวันแรกที่พวกเขาจะไปตั้งแผงที่โรงงานหม้อไอน้ำ เฉินนั่วกังวลว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาด จึงตั้งใจจะไปช่วยดู

จีน

張元一聽又能看到漂亮少婦了,死活也要跟著去。

ไทย

พอจางหยวนได้ยินว่าจะได้เจอสาวสะพรั่งแสนสวยอีก ไม่ว่าจะยังไงก็ขอตามไปด้วยให้ได้

จีน

兩人坐公交車來到工業園區,走了幾百米,終於到了鍋爐廠。

ไทย

ทั้งสองนั่งรถเมล์มายังนิคมอุตสาหกรรม เดินต่อไปอีกไม่กี่ร้อยเมตร ในที่สุดก็มาถึงโรงงานหม้อไอน้ำ

จีน

遠遠就能看到鍋爐廠門口左邊的空地上圍著一大群人。

ไทย

มองจากที่ไกลๆ ก็เห็นคนกลุ่มใหญ่ยืนล้อมพื้นที่ว่างทางฝั่งซ้ายของประตูโรงงานหม้อไอน้ำ

จีน

張元哇了一聲:“不會是出事了吧?”

ไทย

จางหยวนร้องว้าวออกมา “คงไม่ใช่ว่าเกิดเรื่องหรอกนะ”

จีน

陳諾心頭一跳,連忙加快腳步過去。

ไทย

หัวใจของเฉินนั่วกระตุกวูบ รีบสาวเท้าเดินเข้าไปเร็วขึ้น

จีน

他能料到王健的午餐攤子生意會不錯,但那也得多擺幾天,讓更多人知道之後,才會慢慢好起來。

ไทย

เขาคาดไว้แล้วว่าร้านอาหารเที่ยงของหวังเจี้ยนน่าจะขายดี แต่ก็น่าจะต้องตั้งแผงไปสักสองสามวันเพื่อให้คนรู้จักมากขึ้นก่อน ถึงจะค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ

จีน

第一天肯定生意不會太火爆。

ไทย

วันแรกไม่น่าจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าขนาดนี้แน่

จีน

現在圍了這麼多人,說不定真是出事了。

ไทย

แต่ตอนนี้มีคนมามุงกันเยอะขนาดนี้ หรือว่าจะเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ

จีน

跑近一看,卻發現還真不是出事了,這麼多人都是在......排隊!

ไทย

พอวิ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงได้พบว่าไม่ได้เกิดเรื่องอะไรเลย คนมากมายขนาดนี้กำลัง…เข้าแถวกันอยู่ต่างหาก!

จีน

“媽呀,這多菜呢?”

ไทย

“แม่เจ้า กับข้าวเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย”

จีน

張元驚呼一聲,陳諾也有點發愣,只見王健和徐茹支棱起來的午餐攤子並不是想象中的兩張小桌子,擺點冷盤和一兩個熱菜。

ไทย

จางหยวนอุทานด้วยความตกใจ เฉินนั่วเองก็อึ้งไปเล็กน้อย แผงอาหารเที่ยงที่หวังเจี้ยนกับสวีหรูตั้งขึ้นมา ไม่ใช่โต๊ะเล็กๆ สองตัวที่มีกับข้าวเย็นชืดกับกับข้าวร้อนหนึ่งหรือสองอย่างแบบที่คิดไว้

จีน

而是三四張大方桌,上面擺了八個大盆子,每個盆子里都裝了一種菜肴。

ไทย

แต่เป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่สามสี่ตัว ด้านบนมีกะละมังใบใหญ่วางอยู่แปดใบ ในกะละมังแต่ละใบเต็มไปด้วยกับข้าวหลากหลายชนิด

จีน

陳諾數了一下,五葷三素,旁邊還有一個大鐵桶,裡面是蘑菇湯。

ไทย

เฉินนั่วลองนับดู มีกับข้าวเนื้อสัตว์ห้าอย่าง กับข้าวผักสามอย่าง ด้านข้างยังมีถังเหล็กใบใหญ่อีกใบ ภายในมีน้ำซุปเห็ด

จีน

攤位前還立了一塊牌子:十二元,四葷兩素任選,飯、湯免費。

ไทย

ด้านหน้าแผงยังมีป้ายตั้งไว้ว่า สิบสองหยวน เลือกได้เนื้อสัตว์สี่อย่าง ผักสองอย่าง ข้าวและซุปฟรี

จีน

鍋爐廠給職工的午餐補貼就是一天十二塊,現在沒食堂,很多職工要不就是自己大老遠帶飯菜來,要不就是出去吃泡麵,或者結伴出去吃。

ไทย

เงินอุดหนุนอาหารกลางวันของพนักงานโรงงานหม้อไอน้ำอยู่ที่วันละสิบสองหยวนพอดี ตอนนี้ไม่มีโรงอาหาร พนักงานส่วนใหญ่ถ้าไม่ลำบากหิ้วปิ่นโตข้าวมาจากบ้าน ก็ต้องออกไปกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป หรือไม่ก็ชวนกันออกไปกินข้างนอก

จีน

吃泡麵不是長久之計,出去吃一頓加上車費,每人至少得攤個二三十,而且最多也就點兩三個菜。

ไทย

การกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่ใช่ทางออกระยะยาว ส่วนการออกไปกินข้างนอกมื้อหนึ่งเมื่อรวมค่าเดินทางแล้ว แต่ละคนต้องหารกันอย่างน้อยยี่สิบสามสิบหยวน แถมยังสั่งกับข้าวได้มากสุดแค่สองสามอย่างเท่านั้น

จีน

現在就在廠門口,十二塊就能吃上四葷兩素,還有得選。

ไทย

แต่ตอนนี้นี่อยู่หน้าประตูโรงงานเลย เพียงสิบสองหยวนก็ได้กินทั้งเนื้อสัตว์สี่อย่าง ผักสองอย่าง แถมยังมีให้เลือกอีก

จีน

米飯和湯還免費!

ไทย

ข้าวสวยกับน้ำซุปยังเติมฟรีอีกต่างหาก!

จีน

就算以前老廠食堂也沒這麼爽啊!

ไทย

ต่อให้เป็นโรงอาหารของโรงงานเก่าสมัยก่อนก็ยังไม่ฟินขนาดนี้เลย!

จีน

門口的保安們是第一批嘗鮮的,王健夫妻得了陳諾的叮囑,沒收保安們的錢。

ไทย

พวก รปภ. หน้าประตูคือคนกลุ่มแรกที่ได้ลิ้มลอง สองสามีภรรยาหวังเจี้ยนได้รับคำกำชับจากเฉินนั่วไว้ก่อนแล้ว จึงไม่คิดเงินพวก รปภ.

จีน

這些保安一吃完立馬到處宣傳,很快就傳遍了整個鍋爐廠。

ไทย

รปภ. พวกนี้พอกินเสร็จก็รีบไปช่วยป่าวประกาศทันที ไม่นานข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งโรงงานหม้อไอน้ำ

จีน

這一下不得了,好幾百人都衝出來了。

ไทย

คราวนี้เรื่องใหญ่เลย มีคนนับร้อยกรูออกมาพร้อมกัน

จีน

王健和徐茹忙得滿頭大汗,收錢都快收不及了。

ไทย

หวังเจี้ยนกับสวีหรูยุ่งจนเหงื่อท่วมหัว แทบจะรับเงินไม่ทัน

จีน

陳諾和張元在旁邊看得目瞪口呆,張元舔了舔嘴唇:

ไทย

เฉินนั่วกับจางหยวนยืนมองอยู่ข้างๆ จนตาค้าง จางหยวนเลียริมฝีปาก

จีน

“陳諾,這些菜看起來好好吃的樣子,我餓了。”

ไทย

“เฉินนั่ว กับข้าวพวกนี้น่ากินชะมัด ฉันหิวแล้วเนี่ย”

จีน

陳諾喃喃道:“遙遙領先,遙遙領先啊!”

ไทย

เฉินนั่วพึมพำ “ล้ำหน้าไปไกล ล้ำหน้าไปไกลจริงๆ!”

จีน

要是在十年後,這種十多塊隨便吃的飯店或者攤販到處都有。

ไทย

หากเป็นในอีกสิบปีข้างหน้า ร้านอาหารหรือแผงลอยที่จ่ายแค่สิบกว่าหยวนแล้วเลือกกินได้ตามใจแบบนี้มีอยู่เกลื่อนกลาดทั่วไป

จีน

這麼豐富的菜式,價格還這麼便宜,乍一看老闆肯定是要虧的。

ไทย

กับข้าวหลากหลายขนาดนี้ ราคาแถมยังถูกปานนี้ มองเผินๆ เจ้าของร้านต้องขาดทุนแน่

จีน

可如果吃的人夠多,成本就會越攤越薄,利潤越來越大。

ไทย

แต่ถ้ามีคนมากินเยอะพอ ต้นทุนเฉลี่ยต่อหน่วยก็จะยิ่งต่ำลง กำไรก็จะยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

จีน

看起來是薄利多銷,其實銷的多了,薄利就會變暴利。

ไทย

ดูเหมือนเป็นการขายเน้นกำไรน้อยแต่ขายคล่อง ทว่าจริงๆ แล้วพอยิ่งขายได้มาก กำไรน้อยนิดก็กลายเป็นกำไรมหาศาล

จีน

不過這種經營思路,是在十年後才有。

ไทย

แต่แนวคิดการดำเนินธุรกิจแบบนี้จะมีให้เห็นก็ในอีกสิบปีให้หลัง

จีน

陳諾沒想到,王健夫妻在2014年就已經有這麼遙遙領先的經營思路了。

ไทย

เฉินนั่วไม่คิดเลยว่า สองสามีภรรยาหวังเจี้ยนจะมีความคิดธุรกิจที่ล้ำหน้าไปไกลขนาดนี้ตั้งแต่ปี 2014 แล้ว

จีน

不過他們倆還是有些失算,沒想到第一天來生意就這麼好,鍋爐廠里湧出來幾百人,飯菜只夠最多一百人,剩下一大群人都用幽怨的眼神看著夫妻倆。

ไทย

ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งสองก็ยังคำนวณพลาดไปอยู่บ้าง คิดไม่ถึงว่าวันแรกที่มาเปิดแผงขายจะขายดีขนาดนี้ คนจากโรงงานหม้อไอน้ำทะลักออกมาตั้งหลายร้อยคน กับข้าวเตรียมไว้พอกินอย่างมากแค่ร้อยคนเท่านั้น คนที่เหลือกลุ่มใหญ่จึงมองสองสามีภรรยาด้วยสายตาละห้อย

จีน

徐茹連忙給這些沒吃到的人道歉,說他們明天一定多備些飯菜。

ไทย

สวีหรูรีบกล่าวขอโทษคนที่ไม่ได้กิน พร้อมกับบอกว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะเตรียมอาหารมาเพิ่มให้เยอะขึ้นอย่างแน่นอน

จีน

漂亮的少婦溫言軟語,這些職工很快就消了怨懟,各自散去。

ไทย

หญิงสาวสะพรั่งผู้งดงามกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล พนักงานเหล่านั้นจึงคลายความขุ่นเคืองลงอย่างรวดเร็วแล้วแยกย้ายกันไป

จีน

陳諾這才上前,笑呵呵地道:“王哥,嫂子,生意興隆啊!”

ไทย

เฉินนั่วจึงเดินเข้าไปหา ยิ้มร่าพลางกล่าวว่า “พี่หวัง พี่สะใภ้ ค้าขายร่ำรวยนะครับ!”

จีน

夫妻倆看到他,臉上滿是感激,王健道:“兄弟,多虧你提醒,不然我們哪兒想得到來這裡擺攤啊!”

ไทย

สองสามีภรรยาเห็นเขา สีหน้าก็เปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ หวังเจี้ยนกล่าวว่า “น้องชาย ถ้าไม่ได้นายคอยเตือนสติ พวกเราคงคิดไม่ถึงแน่ๆ ว่าจะมาตั้งแผงที่นี่!”

จีน

徐茹看了看不遠處的保安室,對陳諾說道:

ไทย

สวีหรูมองไปยังป้อม รปภ. ที่อยู่ไม่ไกล แล้วเอ่ยกับเฉินนั่วว่า

จีน

“陳小兄弟,這些保安也幫了很大的忙,謝謝你。”

ไทย

“น้องเฉิน พวก รปภ. ก็ช่วยพวกเราไว้มากเลย ขอบใจนายจริงๆ นะ”

จีน

她比自己的丈夫更懂這些人情世故,知道如果沒有陳諾,這些保安別說幫忙,很可能都不會允許他們在這裡擺攤。

ไทย

เธอเข้าใจเรื่องมารยาททางสังคมและการเข้าหาคนมากกว่าสามีของตน รู้ดีว่าหากไม่มีเฉินนั่ว อย่าว่าแต่ให้พวก รปภ. มาช่วยเลย เผลอๆ คงไม่ยอมให้พวกเขามาตั้งแผงตรงนี้ด้วยซ้ำ

จีน

“嫂子客氣了,對了......”

ไทย

“พี่สะใภ้เกรงใจเกินไปแล้วครับ จริงสิ…”

จีน

陳諾好奇地問道:“你們是怎麼想到搞十二塊包吃五葷三素的?”

ไทย

เฉินนั่วถามด้วยความสงสัย “พวกพี่คิดยังไงถึงทำแบบเหมาสิบสองหยวนมีกับข้าวเนื้อห้าผักสามให้เลือกแบบนี้ครับ”

จีน

王健憨厚一笑:“我以前跟著我師父在一個單位的食堂干過,單位職工經常提意見,希望食堂的菜品種更多一些,最好有免費的湯,我一想我們這也和食堂差不多,就把那一套搬過來了。”

ไทย

หวังเจี้ยนยิ้มอย่างซื่อๆ “เมื่อก่อนฉันเคยตามอาจารย์ไปทำงานในโรงอาหารของหน่วยงานแห่งหนึ่ง พนักงานที่นั่นมักจะเสนอความคิดเห็นว่าอยากให้โรงอาหารมีกับข้าวหลากหลายกว่านี้ และถ้ามีน้ำซุปฟรีด้วยก็จะดีที่สุด ฉันคิดดูแล้วว่าแผงของพวกเราก็ไม่ต่างจากโรงอาหารเท่าไหร่ ก็เลยยกรูปแบบนั้นมาใช้น่ะ”

จีน

陳諾豎起大拇指,對張元道:“吶,這個就叫專業!”

ไทย

เฉินนั่วชูนิ้วโป้งให้ แล้วหันไปพูดกับจางหยวน “เห็นไหม นี่แหละที่เขาเรียกว่ามืออาชีพ!”

จีน

“陳諾?”

ไทย

“เฉินนั่ว?”

จีน

身後響起熟悉的聲音,陳諾回頭,笑嘻嘻地擺手:

ไทย

เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง เฉินนั่วหันกลับไป โบกมือพลางยิ้มแป้น

จีน

“爸,吃了沒?”

ไทย

“พ่อ กินข้าวหรือยังครับ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน