เขาไม่กินเนื้อติดมัน

Chinese

陳諾一臉懵逼：“作弊？誰作弊？”

Thai

เฉินนั่วทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก “โกงข้อสอบ? ใครโกง?”

Chinese

看到他這副無辜的樣子，周玲兒覺得更委屈了，想起自己為了阻止陳諾誤入歧途，導致自己的卷子上還有一道題沒做完。

Thai

เมื่อเห็นท่าทางไร้เดียงสาของเขา โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจ นึกถึงว่าตนเองอุตส่าห์ช่วยขัดขวางไม่ให้เฉินนั่วหลงเดินทางผิด จนทำให้กระดาษคำตอบของตัวเองยังมีข้อหนึ่งที่ทำไม่เสร็จ

Chinese

至少得被扣掉五分！

Thai

อย่างน้อยต้องถูกหักไปตั้งห้าคะแนน!

Chinese

一時間，懊惱、委屈、氣憤各種情緒湧上心頭，周玲兒倏地起身，眼眶都泛紅了：

Thai

ชั่วพริบตานั้น ทั้งความหงุดหงิด น้อยใจ และโกรธเคืองต่างประดังเข้ามาในอก โจวหลิงเอ๋อร์ลุกพรวดขึ้นมา ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อ

Chinese

“陳諾你還裝！我最討厭你這樣了！”

Thai

“เฉินนั่ว นายยังจะแกล้งทำไขสืออีก! ฉันเกลียดที่นายเป็นแบบนี้ที่สุด!”

Chinese

周圍的同學都愕然看過來，有人忍不住小聲議論：

Thai

เพื่อนนักเรียนรอบข้างต่างมองมาด้วยความตกตะลึง บางคนอดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน

Chinese

“那不是校花周玲兒和她的跟班狗陳諾嗎？”

Thai

“นั่นไม่ใช่ดาวโรงเรียนโจวหลิงเอ๋อร์กับเฉินนั่วหมาตามก้นของเธอหรอกเหรอ?”

Chinese

“怎麼陳諾把周校花氣哭了？”

Thai

“ทำไมเฉินนั่วถึงทำให้ดาวโรงเรียนโจวโกรธจนร้องไห้ได้ล่ะ?”

Chinese

“什麼跟班狗，人家陳諾現在降低了檔次，和五班一個醜女在一起了。”

Thai

“หมาตามก้นอะไรกัน ตอนนี้เฉินนั่วเขาลดระดับตัวเอง ไปอยู่กับยัยขี้เหร่ห้องห้าแล้ว”

Chinese

“周校花不會是因為這個才氣哭了吧？”

Thai

“ดาวโรงเรียนโจวคงไม่ได้โกรธจนร้องไห้เพราะเรื่องนี้หรอกนะ?”

Chinese

陳諾皺眉看著眼眶通紅的周玲兒，扔下一句話：

Thai

เฉินนั่วขมวดคิ้วมองโจวหลิงเอ๋อร์ที่ขอบตาแดงก่ำ แล้วทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง

Chinese

“莫名其妙。”

Thai

“ไร้สาระสิ้นดี”

Chinese

隨後轉身出了教室，他可沒空搭理髮瘋的小仙女，剛才沈新眉的樣子有點不對勁，陳諾有些擔心。

Thai

จากนั้นก็หันหลังเดินออกจากห้องเรียนไป เขาไม่มีเวลามาสนใจแม่นางฟ้าที่กำลังสติแตกหรอก เมื่อครู่นี้ท่าทางของเสิ่นซินเหมยดูผิดปกติไปนิด เฉินนั่วจึงรู้สึกเป็นห่วงอยู่บ้าง

Chinese

在外面找了一圈，終於在三樓衛生間外面的樓梯口找到了沈新眉。

Thai

หลังจากเดินหาข้างนอกอยู่รอบหนึ่ง ในที่สุดเขาก็พบเสิ่นซินเหมยตรงหัวบันไดหน้าห้องน้ำชั้นสาม

Chinese

小奶貓正埋著腦袋，一個人低聲念叨著什麼，陳諾悄悄走過去，就聽到一句：

Thai

ลูกแมวน้อยกำลังก้มหน้าก้มตา พึมพำอะไรบางอย่างคนเดียวอยู่ เฉินนั่วเดินย่องเข้าไปใกล้ๆ ก็ได้ยินประโยคหนึ่งว่า

Chinese

“不能被他看到。”

Thai

“จะให้เขาเห็นไม่ได้เด็ดขาด…”

Chinese

“不能被誰看到？”陳諾開口。

Thai

“ให้ใครเห็นไม่ได้เหรอ?” เฉินนั่วเอ่ยปากถาม

Chinese

“呀！”沈新眉嚇了一跳，頭髮都差點立了起來，像是一隻炸毛的小貓。

Thai

“ว้าย!” เสิ่นซินเหมยตกใจสะดุ้งโหยง เส้นผมแทบจะชี้ชันขึ้นมา ราวกับลูกแมวที่ขนพองตกใจ

Chinese

陳諾失笑道：“你幹嘛呢？”

Thai

เฉินนั่วหลุดขำ “เธอทำอะไรอยู่น่ะ?”

Chinese

沈新眉連連擺手：“沒、沒幹什麼？”

Thai

เสิ่นซินเหมยโบกมือเป็นพัลวัน “มะ…ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย?”

Chinese

她剛才交卷的時候把寫滿了陳諾名字的那張草稿紙疊起來揣進了兜里，心虛地跑出了教室。

Thai

ตอนส่งกระดาษคำตอบเมื่อครู่นี้ เธอพับกระดาษทดที่เขียนชื่อเฉินนั่วไว้จนเต็มแผ่นแล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อ วิ่งหนีออกจากห้องเรียนมาอย่างมีชนักติดหลัง

Chinese

然後躲到了這裡，還是覺得臊的慌，就一個人低聲念叨著“千萬不能被陳諾同學發現”。

Thai

แล้วก็แอบมาหลบอยู่ตรงนี้ แต่ก็ยังรู้สึกอับอายจนทนไม่ไหว จึงเอาแต่พึมพำคนเดียวเบาๆ ว่า “ห้ามให้เพื่อนเฉินนั่วจับได้เด็ดขาด”

Chinese

陳諾突然出現，沈新眉頓時嚇得夠嗆，仔細看看陳諾的表情，好像沒發現自己做了什麼。

Thai

การที่เฉินนั่วโผล่มาอย่างกะทันหันทำเอาเสิ่นซินเหมยตกใจแทบแย่ พอลอบสังเกตสีหน้าของเฉินนั่วดูดีๆ เหมือนว่าเขาจะไม่ได้รู้ว่าเธอทำอะไรลงไป

Chinese

她微微鬆了口氣，埋著頭雙手捏著衣角，不敢再說話。

Thai

เธอจึงลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก้มหน้าก้มตาและเอามือสองข้างบิดชายเสื้อไว้ ไม่กล้าพูดอะไรอีก

Chinese

陳諾以為她是在學校里習慣性地緊張，倒也沒多想，問道：

Thai

เฉินนั่วคิดว่าเธอคงแค่ประหม่าตามความเคยชินเวลาอยู่ในโรงเรียน จึงไม่ได้คิดมากอะไร เอ่ยถามไปว่า

Chinese

“你考的怎麼樣？”

Thai

“เธอทำข้อสอบได้เป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

沈新眉老老實實地回答：“錯了三道題。”

Thai

เสิ่นซินเหมยตอบตามตรง “ทำผิดไปสามข้อ”

Chinese

為了控分，這三道題都是故意錯的。

Thai

เพื่อคุมคะแนน สามข้อนี้ล้วนเป็นข้อที่เธอจงใจทำผิด

Chinese

陳諾自然知道這傢伙在學習上有多變態，撇撇嘴，又問：“你多久做完的？”

Thai

เฉินนั่วรู้ดีอยู่แล้วว่ายัยคนนี้ปีศาจเรื่องเรียนแค่ไหน เขาเบะปากแล้วถามต่อ “เธอทำเสร็จในกี่นาที?”

Chinese

沈新眉回答：“四十分鐘。”

Thai

เสิ่นซินเหมยตอบ “สี่สิบนาที”

Chinese

果然，還真猜對了。

Thai

ว่าแล้วเชียว เดาถูกจริงๆ ด้วย

Chinese

陳諾奇怪地問道：“你既然四十分鐘就做完了，怎麼剛才還一直在寫寫畫畫的？寫什麼呢？”

Thai

เฉินนั่วถามด้วยความสงสัย “ในเมื่อเธอทำเสร็จตั้งแต่สี่สิบนาทีแรก แล้วเมื่อกี้ยังก้มหน้าก้มตาขีดๆ เขียนๆ อะไรอยู่อีกตั้งนาน? เขียนอะไรอยู่เหรอ?”

Chinese

沈新眉身子一僵，白皙的手背上都凸起了細小的青筋。

Thai

ร่างของเสิ่นซินเหมยแข็งทื่อขึ้นมาทันที เส้นเลือดสีเขียวจางๆ บนหลังมือขาวเนียนปูดนูนขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

左手下意識地揣進了校服褲子的褲兜里。

Thai

มือซ้ายล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงชุดนักเรียนตามสัญชาตญาณ

Chinese

寫滿了陳諾名字的那張草稿紙就在裡面。

Thai

กระดาษทดที่เขียนชื่อเฉินนั่วไว้เต็มแผ่นอยู่ในนั้นนั่นเอง

Chinese

“沒、沒寫什麼呀。”

Thai

“มะ…ไม่ได้เขียนอะไรสักหน่อย”

Chinese

陳諾發現了她的小動作，愈發覺得這傢伙今天有點古怪，上前一步：

Thai

เฉินนั่วสังเกตเห็นท่าทางเล็กๆ น้อยๆ ของเธอ ก็ยิ่งรู้สึกว่าวันนี้ยัยนี่ดูพิลึกชอบกล จึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

Chinese

“你兜里放了什麼？我看看。”

Thai

“เธอใส่อะไรไว้ในกระเป๋า? ให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

他倒不是想要窺探別人的秘密，但沈新眉可是高考後就要自殺的，任何心理狀態的變化都不能忽視。

Thai

เขาไม่ได้คิดจะสอดรู้สอดเห็นความลับของใครหรอก แต่เสิ่นซินเหมยคือคนที่จะฆ่าตัวตายหลังสอบเกาเข่านี่นา ความเปลี่ยนแปลงทางสภาพจิตใจใดๆ ล้วนมองข้ามไม่ได้ทั้งสิ้น

Chinese

萬一她在考試的時候突然覺得絕望，在紙上寫下一些充滿負面意味的話，然後提前自殺呢？

Thai

หากจู่ๆ ในตอนสอบเธอเกิดหมดหวังขึ้นมา แล้วเขียนข้อความด้านลบระบายลงบนกระดาษ จากนั้นก็ชิงฆ่าตัวตายก่อนเวลาล่ะ?

Chinese

沈新眉連連後退：“我、我、我......”

Thai

เสิ่นซินเหมยถอยหลังกรูด “ฉะ…ฉัน…ฉัน…”

Chinese

她一慌連話都不會說了，這時兩人身後響起說話聲：

Thai

พอเธอลนลานก็พูดจาไม่เป็นคำขึ้นมา ทันใดนั้นก็มีเสียงพูดดังขึ้นมาจากด้านหลังของทั้งสองคน

Chinese

“陳諾，沈同學，你們倆在這兒做什麼？”

Thai

“เฉินนั่ว เพื่อนเสิ่น พวกนายสองคนมาทำอะไรกันตรงนี้เนี่ย?”

Chinese

陳諾回頭，張元正笑呵呵地看著他，陳諾道：

Thai

เฉินนั่วหันกลับไปมอง จางหยวนกำลังยิ้มร่ามองเขาอยู่ เฉินนั่วจึงพูดว่า

Chinese

“沒什麼，我正和沈新眉對答案呢。”

Thai

“ไม่มีอะไร ฉันกำลังตรวจคำตอบกับเสิ่นซินเหมยอยู่น่ะ”

Chinese

說起考試張元一臉興奮：“我跟你們說哈，我今天考的很好，每道題我都會！以前考試的時候是那些題認識我，我不認識它們，現在它們都變成我的小乖乖了，哈哈哈！”

Thai

พอพูดถึงเรื่องสอบ จางหยวนก็มีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ฉันจะบอกพวกนายให้นะ วันนี้ฉันทำข้อสอบได้ดีมาก ทำได้ทุกข้อเลย! เมื่อก่อนเวลาสอบมีแต่โจทย์ที่รู้จักฉัน แต่ฉันไม่รู้จักพวกมัน ตอนนี้พวกมันกลายเป็นเด็กดีเชื่อฟังฉันหมดแล้ว ฮ่าๆๆ!”

Chinese

“這次我一定能考進年級前十！”

Thai

“คราวนี้ฉันต้องสอบติดท็อปสิบของระดับชั้นแน่!”

Chinese

“呵呵，小胖子，你太謙虛了，至少年級前五。”陳諾翻了個白眼。

Thai

“เหอะๆ เจ้าอ้วน นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว อย่างน้อยต้องท็อปห้าของระดับชั้นสิ” เฉินนั่วกลอกตา

Chinese

張元還真的很謙虛，大手一揮：“這就沒必要了，還是要給其他同學一點活路，三模的時候我再進前五吧。”

Thai

จางหยวนทำเป็นถ่อมตัวจริงๆ โบกมือใหญ่ไปมา “แบบนั้นไม่จำเป็นหรอก ต้องเหลือทางรอดให้เพื่อนคนอื่นบ้าง ไว้สอบจำลองครั้งที่สามค่อยติดท็อปห้าแล้วกัน”

Chinese

“好了，去吃飯吧！”

Thai

“เอาละ ไปกินข้าวกันเถอะ!”

Chinese

上午考完已經十一點半了，陳諾對沈新眉道：

Thai

สอบช่วงเช้าเสร็จก็เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงครึ่งแล้ว เฉินนั่วจึงพูดกับเสิ่นซินเหมยว่า

Chinese

“和我們一起去吃飯吧？”

Thai

“ไปกินข้าวกับพวกเราไหม?”

Chinese

“你們去吧。”沈新眉連連搖頭，平時她都是一個人去食堂，在最角落的地方獨自吃飯。

Thai

“พวกนายไปเถอะ” เสิ่นซินเหมยส่ายหน้าเป็นพัลวัน ปกติเธอจะไปโรงอาหารคนเดียว และนั่งกินข้าวคนเดียวตรงมุมที่เงียบที่สุด

Chinese

這樣才不會引人注目。

Thai

ทำแบบนี้ถึงจะไม่เป็นที่สะดุดตา

Chinese

陳諾卻瞪著她：“從今天起，中午你都和我一起吃飯。”

Thai

แต่เฉินนั่วกลับจ้องเขม็งไปที่เธอ “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตอนเที่ยงเธอต้องมากินข้าวกับฉันทุกวัน”

Chinese

他想過了，想要成功的實施“拯救小奶貓”計劃的第三步，就要讓她逐漸適應被認識的同學和老師關注。

Thai

เขาคิดมาแล้ว หากต้องการดำเนินแผนการ ‘ช่วยเหลือลูกแมวน้อย’ ขั้นที่สามให้สำเร็จ ก็ต้องทำให้เธอค่อยๆ ปรับตัวให้ชินกับการตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนร่วมชั้นและคุณครูที่รู้จัก

Chinese

二模考進全年級前二十名是為了這個目的，現在讓小奶貓和自己一起去吃飯也是。

Thai

การสอบจำลองครั้งที่สองให้ติดท็อปยี่สิบของระดับชั้นก็เพื่อเป้าหมายนี้ และการพาลูกแมวน้อยไปกินข้าวด้วยกันในตอนนี้ก็เพื่อเป้าหมายนี้เช่นกัน

Chinese

沈新眉被他瞪著，頓時沒了招架之力，只得弱弱地答應：“是......”

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกเขาจ้องเขม็งเช่นนั้น ก็หมดปัญญาจะต้านทาน ได้แต่ตอบรับเสียงเบา “อื้ม…”

Chinese

張元在旁邊看得目瞪口呆：“卧槽，陳諾，你霸道總裁啊？”

Thai

จางหยวนที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับอ้าปากค้าง “เชี่ย เฉินนั่ว นายเป็นประธานจอมเผด็จการหรือไงวะเนี่ย?”

Chinese

三人來到食堂，這時食堂里已經有很多人了，沈新眉怯怯地跟在陳諾身後，腦袋都快埋進地里了。

Thai

ทั้งสามคนมาถึงโรงอาหาร เวลานี้ในโรงอาหารมีคนอยู่เนืองแน่นแล้ว เสิ่นซินเหมยเดินตามหลังเฉินนั่วอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก้มหน้าก้มตาจนแทบจะมุดลงไปในดิน

Chinese

陳諾知道她需要一個適應的過程，倒也沒強迫她把頭抬起來。

Thai

เฉินนั่วรู้ว่าเธอจำเป็นต้องใช้เวลาในการปรับตัว จึงไม่ได้บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมา

Chinese

張元去打飯，陳諾和沈新眉則去打菜，兩人來到葷菜窗口，陳諾對沈新眉問道：

Thai

จางหยวนไปตักข้าว ส่วนเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมยไปต่อแถวตักกับข้าว ทั้งสองคนเดินมาที่ช่องตักกับข้าวประเภทเนื้อสัตว์ เฉินนั่วจึงถามเสิ่นซินเหมยว่า

Chinese

“想吃什麼？”

Thai

“อยากกินอะไร?”

Chinese

沈新眉低著頭，小小聲聲地道：“你、你吃什麼，我就吃什麼。”

Thai

เสิ่นซินเหมยก้มหน้า เอ่ยเสียงแผ่วเบา “นะ…นายกินอะไร ฉันก็กินอันนั้นแหละ”

Chinese

她只覺得周圍好像有無數雙眼睛在盯著自己，根本不敢抬起頭來。

Thai

เธอรู้สึกเพียงว่ารอบข้างราวกับมีสายตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องมองมาที่ตนเอง จึงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาแม้แต่น้อย

Chinese

陳諾一看，今天的葷菜是回鍋肉、紅燒肉和鹽煎肉，再仔細一看，好傢夥，鍋里一塊塊的肥肉。

Thai

เฉินนั่วกวาดตามอง กับข้าวประเภทเนื้อสัตว์วันนี้คือหมูผัดพริกเสฉวน หมูตุ๋นน้ำแดง และหมูผัดเกลือ พอมองดูดีๆ ให้ตายสิ ในกระทะมีแต่เนื้อติดมันชิ้นโตๆ ทั้งนั้น

Chinese

他頓時有點無語，就不能瘦一點嗎？

Thai

เขาถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ จะติดมันน้อยกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือไง?

Chinese

學校食堂畢竟不能和鍋爐廠食堂比，將就吧。

Thai

โรงอาหารของโรงเรียนคงเอาไปเทียบกับโรงอาหารของโรงงานหม้อต้มน้ำไม่ได้หรอกนะ ช่างมันเถอะ

Chinese

陳諾對打菜的大嬸兒說道：“大姐，葷菜一樣來一份。”

Thai

เฉินนั่วพูดกับคุณป้าตักกับข้าวว่า “พี่สาวครับ เอากับข้าวเนื้อสัตว์อย่างละที่ครับ”

Chinese

大嬸兒聽到他的稱呼，滿是橫肉的臉上頓時堆起笑容：

Thai

พอคุณป้าได้ยินคำเรียกขาน ใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยและความเจ้าเนื้อก็แย้มยิ้มออกมาทันที

Chinese

“好嘞！”

Thai

“ได้เลยจ้า!”

Chinese

拿著大勺子就要打菜，忽然一道怯怯的聲音響起：

Thai

ขณะที่กำลังถือกระบวยใหญ่อันโตเตรียมจะตักกับข้าว จู่ๆ ก็มีเสียงเหนียมอายเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

Chinese

“請你給他多盛一點瘦肉。”

Thai

“รบกวนช่วยตักเนื้อไม่ติดมันให้เขาเยอะหน่อยนะคะ”

Chinese

大嬸兒一怔，看向躲在陳諾身後的沈新眉，只見這害羞的女生滿臉通紅，似乎鼓起了所有勇氣，再次開口：

Thai

คุณป้าชะงักไป หันไปมองเสิ่นซินเหมยที่แอบอยู่ข้างหลังเฉินนั่ว ก็เห็นนักเรียนหญิงขี้อายคนนี้หน้าแดงก่ำ ดูเหมือนจะรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีแล้วเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“他不吃肥肉的。”

Thai

“เขาไม่กินเนื้อติดมันน่ะค่ะ”

Chinese

大嬸兒愣了下，這才明白沈新眉的意思，笑呵呵地打趣：

Thai

คุณป้าอึ้งไปครู่หนึ่ง ถึงได้เข้าใจความหมายของเสิ่นซินเหมย จึงหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีแล้วเอ่ยแซว

Chinese

“小姑娘真細心吶！同學你有福氣哈！”

Thai

“แม่หนูนี่ช่างใส่ใจจริงๆ เลยนะ! พ่อหนุ่ม โชคดีจังเลยนะเรา!”

Chinese

後面一句是對陳諾說的，陳諾哈哈一笑：

Thai

ประโยคหลังพูดกับเฉินนั่ว เฉินนั่วจึงหัวเราะร่า

Chinese

“您誤會了，她是我侄女。”

Thai

“ป้าเข้าใจผิดแล้วครับ เธอเป็นหลานสาวผมต่างหาก”

Chinese

大嬸兒徹底懵了，搞不清楚這兩人的關係，盛菜時還是稍微挑了一下，給陳諾多盛了幾塊瘦肉。

Thai

คุณป้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลย ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจริงๆ แต่ตอนตักกับข้าวก็ยังอุตส่าห์ช่วยคัดเลือกให้ ตักเนื้อไม่ติดมันให้เฉินนั่วเพิ่มไปอีกสองสามชิ้น

Chinese

兩人打完菜，朝角落的座位走去，陳諾對沈新眉道：

Thai

หลังจากทั้งสองตักกับข้าวเสร็จ ก็เดินไปยังที่นั่งตรงมุมห้อง เฉินนั่วจึงพูดกับเสิ่นซินเหมยว่า

Chinese

“剛才表現不錯，獎勵一次擼貓貓頭。”

Thai

“เมื่อกี้ทำได้ดีมาก ให้รางวัลเป็นการลูบหัวลูกแมวหนึ่งที”

Chinese

沈新眉眼睛微亮，腳步都輕快了些。

Thai

ดวงตาของเสิ่นซินเหมยเป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย ฝีเท้าก็ดูเบาสบายขึ้น

Chinese

這時張元也打了飯過來，三人坐下吃飯。

Thai

เวลานี้จางหยวนก็ตักข้าวเดินมาพอดี ทั้งสามคนจึงนั่งลงกินข้าวด้วยกัน

Chinese

正吃著飯，陳諾的手機震動了一下。

Thai

ขณะที่กำลังกินข้าวอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของเฉินนั่วก็สั่นขึ้นมา

Chinese

考試的時候手機是不能帶進考場的，考完出來可以取回自己的手機。

Thai

ในเวลาสอบไม่อนุญาตให้นำโทรศัพท์มือถือเข้าห้องสอบ พอสอบเสร็จออกมาจึงจะไปรับโทรศัพท์ของตัวเองคืนได้

Chinese

陳諾上午考完就拿回了自己的手機，畢竟他現在大小也是個老闆了，怕食堂那邊有什麼急事。

Thai

หลังจากเฉินนั่วสอบช่วงเช้าเสร็จก็ไปเอาโทรศัพท์ของตัวเองคืนมา เพราะถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็เป็นถึงเจ้าของกิจการแล้ว กลัวว่าทางโรงอาหารจะมีเรื่องด่วนอะไร

Chinese

他拿起手機一看，還真是食堂的事。

Thai

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็เป็นเรื่องของทางโรงอาหารจริงๆ

Chinese

先是一條銀行的轉賬簡訊，剛剛有人給她轉來了8596.66元。

Thai

เริ่มจากข้อความแจ้งเตือนการโอนเงินของธนาคาร มีคนเพิ่งโอนเงินเข้ามาให้เขาจำนวน 8,596.66 หยวน

Chinese

然後是徐茹發來的消息：“陳總，上個月的分紅已經轉到您的賬號了，這是上個月的賬本，請您查看。”

Thai

จากนั้นก็เป็นข้อความที่สวีหรูส่งมา “บอสเฉินคะ เงินปันผลของเดือนที่แล้วโอนเข้าบัญชีของคุณเรียบร้อยแล้วค่ะ นี่คือสมุดบัญชีของเดือนที่แล้ว รบกวนตรวจสอบด้วยนะคะ”