บทที่ 452

ครั้งสุดท้าย

最後一次

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

春華路,鳳舞風鈴淘寶店的倉庫。

ไทย

ถนนชุนหัว โกดังของร้านเถาเป่าฟ่งอู่เฟิงหลิง

จีน

周玲兒、馮翔、許甜甜、曾雪四人正忙著清理貨品,將今天客人下單的東西發出去。

ไทย

ทั้งสี่คนอย่างโจวหลิงเอ๋อร์ เฝิงเสียง สวี่เถียนเถียน และเจิงเสวี่ยกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมสินค้าเพื่อส่งของที่ลูกค้าสั่งในวันนี้ออกไป

จีน

這段時間網店的生意一直很好,周玲兒可謂是春風得意。

ไทย

ช่วงนี้ธุรกิจร้านค้าออนไลน์ดีมาโดยตลอด เรียกได้ว่าโจวหลิงเอ๋อร์กำลังเบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง

จีน

照這麼發展下去,下個月估計她能分到足足三萬!

ไทย

หากพัฒนาไปเช่นนี้ต่อไป คาดว่าเดือนหน้าเธอจะได้รับส่วนแบ่งถึงสามหมื่นเลยทีเดียว!

จีน

這個收益已經比陳諾當初承包鍋爐廠食堂時更高了!

ไทย

รายได้นี้สูงกว่าตอนที่เฉินนั่วเหมาโรงอาหารโรงงานหม้อต้มในตอนนั้นเสียอีก!

จีน

而且這還是周玲兒第一次做生意,這說明她的能力一點都不比陳諾差。

ไทย

ยิ่งไปกว่านั้นนี่ยังเป็นครั้งแรกที่โจวหลิงเอ๋อร์ทำธุรกิจ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถของเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าเฉินนั่วเลยแม้แต่น้อย

จีน

在不久的將來,取代陳諾,成為容大的校園創業明星,力壓沈新眉,成為容大最耀眼的校花,都是指日可待了!

ไทย

ในอนาคตอันใกล้ การแทนที่เฉินนั่วเพื่อกลายเป็นดาวเด่นสตาร์ทอัปในรั้วมหาวิทยาลัยของ ม.หรงเฉิง รวมถึงเอาชนะเสิ่นซินเหมยเพื่อกลายเป็นดาวมหาวิทยาลัยที่เจิดจรัสที่สุดของ ม.หรงเฉิง ล้วนอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว!

จีน

“玲兒,這兩天有不少客人投訴,說我們的東西質量不行,要退貨。”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ สองวันนี้มีลูกค้าหลายคนร้องเรียนเข้ามา บอกว่าคุณภาพสินค้าของเราไม่ได้เรื่อง จะขอคืนสินค้าน่ะ”

จีน

周玲兒正在暢想未來,曾雪在旁邊說道。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กำลังเพ้อฝันถึงอนาคต ขณะที่เจิงเสวี่ยเอ่ยขึ้นอยู่ด้านข้าง

จีน

現在幾個人都忙著接單發貨和數錢,沒怎麼在意售後,這還是曾雪無意間在後台和評論里看到的。

ไทย

ตอนนี้ทั้งไม่กี่คนต่างยุ่งอยู่กับการรับออเดอร์ จัดส่งสินค้า และนับเงิน จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องบริการหลังการขายเท่าไรนัก นี่เป็นสิ่งที่เจิงเสวี่ยเห็นโดยบังเอิญในระบบหลังบ้านและความคิดเห็น

จีน

周玲兒擺擺手:“我們賣的東西都這麼便宜了,他們還想要什麼質量?不用管!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์โบกมือ “สินค้าที่เราขายถูกขนาดนี้แล้ว พวกเขายังจะเอาคุณภาพอะไรอีก ไม่ต้องไปสนใจหรอก!”

จีน

馮翔有些猶豫:“要是投訴的人多了,我們的店會不會被查啊?”

ไทย

เฝิงเสียงลังเลเล็กน้อย “ถ้ามีคนร้องเรียนเยอะๆ ร้านของเราจะถูกตรวจสอบหรือเปล่า”

จีน

周玲兒笑了:“這是網店,又不是實體店,再說了,我們店買的東西已經算不錯了,其他網店被投訴的更多,沒事!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์หัวเราะ “นี่มันร้านค้าออนไลน์นะ ไม่ใช่หน้าร้านจริงเสียหน่อย อีกอย่างสินค้าที่ร้านเราขายก็นับว่าไม่เลวแล้ว ร้านค้าออนไลน์ร้านอื่นโดนร้องเรียนเยอะกว่านี้อีก ไม่มีปัญหาหรอก!”

จีน

馮翔想了想道:“玲兒說的有道理,咱們現在還是先搶佔市場,把店鋪的規模擴大再說!”

ไทย

เฝิงเสียงคิดแล้วเอ่ยว่า “หลิงเอ๋อร์พูดมีเหตุผล พวกเราควรชิงส่วนแบ่งการตลาดก่อน ขยายขนาดร้านค้าให้ใหญ่ขึ้นค่อยว่ากัน!”

จีน

“對啊,我打算下個月再去一趟義烏,這次咱們多進點貨!”

ไทย

“ใช่แล้วล่ะ ฉันวางแผนไว้ว่าเดือนหน้าจะไปอี้อูอีกสักรอบ คราวนี้พวกเราตุนของให้เยอะขึ้นกันเถอะ!”

จีน

周玲兒說道,曾雪猶疑道:“上次已經進了十萬的貨,現在還沒賣出三分之一呢,不用這麼急吧?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กล่าวขึ้น เจิงเสวี่ยเอ่ยอย่างลังเลว่า “คราวก่อนสั่งของมาตั้งหนึ่งแสน ตอนนี้ยังขายไม่ได้ถึงหนึ่งในสามเลย ไม่เห็นต้องรีบร้อนขนาดนี้นี่นา”

จีน

許甜甜也道:“對啊,再說我們現在也沒那麼多錢,不如等現在的貨賣完了,有了資金再去進貨?”

ไทย

สวี่เถียนเถียนก็พูดขึ้นเช่นกัน “นั่นสิ อีกอย่างตอนนี้พวกเราก็ไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น สู้รอให้สินค้าตอนนี้ขายหมดก่อน พอมีเงินทุนแล้วค่อยไปสั่งของใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ”

จีน

周玲兒笑道:“那就晚了,現在已經有越來越多的網店了,我們要是不趕緊把規模擴大,別人就要超過我們了!馮翔,你怎麼說?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยิ้มพลางกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ช้าไปแล้ว ตอนนี้มีร้านค้าออนไลน์ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ถ้าพวกเราไม่รีบขยายขนาด คนอื่นก็คงแซงหน้าพวกเราไปหมดแล้ว! เฝิงเสียง นายมีความเห็นว่ายังไง”

จีน

馮翔想了想,一咬牙道:“我可以找我媽,應該能拿到五萬左右,之前我媽還不太相信我們的生意能賺錢,現在她應該願意給我錢了。”

ไทย

เฝิงเสียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกัดฟันพูด “ฉันไปขอแม่ได้ น่าจะได้สักประมาณห้าหมื่น ก่อนหน้านี้แม่ยังไม่ค่อยเชื่อว่าธุรกิจของพวกเราจะทำเงินได้ แต่ตอนนี้ท่านน่าจะยอมให้เงินฉันแล้วล่ะ”

จีน

周玲兒道:“那我找我爸拿十萬,加上之前我們賺的錢,爭取湊個二十萬!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กล่าว “งั้นฉันไปขอพ่อสักหนึ่งแสน รวมกับเงินที่พวกเราหามาได้ก่อนหน้านี้ พยายามรวบรวมให้ได้สักสองแสน!”

จีน

曾雪咂舌,“玲兒,會不會太多了?”

ไทย

เจิงเสวี่ยเดาะลิ้น “หลิงเอ๋อร์ มันจะไม่มากเกินไปเหรอ”

จีน

周玲兒信心滿滿,“放心吧,小雪,跟著我好好乾,以後你就是總裁助理!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เปี่ยมด้วยความมั่นใจ “วางใจเถอะเสี่ยวเสวี่ย ตั้งใจทำงานตามฉันให้ดี ในอนาคตเธอจะได้เป็นผู้ช่วยประธานเชียวนะ!”

จีน

陳諾帶著張元和手下一批人乾的風風火火,那些人都以陳諾馬首是瞻,周玲兒很羨慕。

ไทย

เฉินนั่วพาจางหยวนและคนใต้บังคับบัญชากลุ่มหนึ่งทำงานกันอย่างคึกคักมีชีวิตชีวา คนพวกนั้นต่างเชื่อฟังคำสั่งของเฉินนั่วเป็นอย่างดี โจวหลิงเอ๋อร์อิจฉามาก

จีน

她也想做領袖,受人崇敬。

ไทย

เธอก็อยากเป็นผู้นำที่ได้รับการยกย่องนับถือเช่นกัน

จีน

這時周玲兒的手機響起來,接通是一個陌生的聲音:

ไทย

ในเวลานั้นเอง โทรศัพท์มือถือของโจวหลิงเอ๋อร์ก็ดังขึ้น เมื่อกดรับสาย ปลายสายก็เป็นเสียงที่ไม่คุ้นเคย

จีน

“請問是周玲兒嗎?”

ไทย

“ขอถามหน่อย นั่นใช่โจวหลิงเอ๋อร์ไหมครับ”

จีน

周玲兒疑惑:“我是,你哪位?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์สงสัย “ฉันเอง คุณคือใคร”

จีน

對面的男聲道:“我叫於洋,我們在女神網咖見過面的。”

ไทย

เสียงผู้ชายจากฝั่งตรงข้ามกล่าวว่า “ผมชื่ออวี๋หยาง พวกเราเคยเจอกันที่ร้านเน็ตเทพธิดา”

จีน

周玲兒想不起來了,於洋也不介意,繼續道:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์นึกไม่ออก แต่อวี๋หยางไม่ได้ใส่ใจและกล่าวต่อไปว่า

จีน

“藺婉是我的未婚妻,但卻被陳諾搶走了,我聽說你和陳諾是青梅竹馬,你也不希望他身邊有那麼多女人吧?”

ไทย

“ลิ่นหว่านเป็นคู่หมั้นของผม แต่กลับถูกเฉินนั่วแย่งไป ผมได้ยินมาว่าคุณกับเฉินนั่วเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน คุณเองก็คงไม่อยากให้เขามีผู้หญิงมากมายอยู่ข้างกายหรอกใช่ไหม”

จีน

周玲兒冷笑:“他有多少女人跟我有什麼關係?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “เขามีผู้หญิงกี่คนมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ”

จีน

說完心裡還是有些不舒服,忍不住問道:“陳諾和藺婉真有那種關係?”

ไทย

พูดจบ ในใจของเธอก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่ดี จึงอดถามไม่ได้ว่า “เฉินนั่วกับลิ่นหว่านมีความสัมพันธ์แบบนั้นจริงๆ เหรอ”

จีน

於洋恨恨地道:“陳諾就是個渣男,已經有了女朋友,還要勾引別人的未婚妻,藺婉在女神網咖打工就是為了和他在一起!”

ไทย

อวี๋หยางพูดอย่างเคียดแค้น “เฉินนั่วมันก็แค่ผู้ชายสารเลว มีแฟนอยู่แล้วแท้ๆ แต่ยังจะมายั่วยวนคู่หมั้นคนอื่น ลิ่นหว่านไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านเน็ตเทพธิดาก็เพื่อจะได้อยู่กับมัน!”

จีน

周玲兒有些憤怒,“他怎麼能這樣!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์เริ่มมีน้ำโห “เขาทำแบบนี้ได้ยังไงกัน!”

จีน

於洋聽出了周玲兒的情緒,接著道:“我有一個辦法,可以讓陳諾不那麼花心,甚至讓他乖乖回到你身邊。”

ไทย

อวี๋หยางจับอารมณ์ของโจวหลิงเอ๋อร์ได้จึงกล่าวต่อว่า “ผมมีวิธีหนึ่งที่ทำให้เฉินนั่วไม่เจ้าชู้ขนาดนี้ได้ หรือกระทั่งทำให้เขากลับมาอยู่ข้างกายคุณอย่างว่าง่ายด้วยซ้ำ”

จีน

周玲兒立刻道:“什麼辦法?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์รีบเอ่ยถามทันที “วิธีอะไร”

จีน

於洋呵呵一笑:“陳諾現在這麼猖狂,就是因為他創業還算成功,如果我們讓陳諾的事業受挫,他自然會發現自己沒那麼優秀,也許就會回頭了。”

ไทย

อวี๋หยางหัวเราะหึๆ “ที่ตอนนี้เฉินนั่วเหิมเกริมขนาดนี้ ก็เพราะการเริ่มต้นธุรกิจของเขาค่อนข้างประสบความสำเร็จ ถ้าพวกเราทำให้ธุรกิจของเฉินนั่วสะดุดล้ม เขาก็จะพบว่าตัวเองไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้นโดยธรรมชาติ และบางทีอาจจะหันหลังกลับมาก็ได้”

จีน

於洋的話戳中了周玲兒心中所想,其實她創業也有一大半的原因是為了把陳諾比下去。

ไทย

คำพูดของอวี๋หยางตรงใจสิ่งที่โจวหลิงเอ๋อร์คิดอยู่พอดี ความจริงแล้วสาเหตุส่วนใหญ่ที่เธอเริ่มต้นทำธุรกิจก็เพื่อต้องการเอาชนะเฉินนั่วนั่นเอง

จีน

“你想怎麼做?”

ไทย

“คุณอยากจะทำยังไง”

จีน

周玲兒問道。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ถาม

จีน

“我也開了間酒店,要和陳諾競爭,他請了你們學校的幾個美女拍宣傳視頻,挺火的,我也想請你幫我的酒店也拍個宣傳視頻。”

ไทย

“ผมก็เปิดโรงแรมขึ้นมาแห่งหนึ่งเหมือนกัน กำลังจะแข่งกับเฉินนั่ว เขาจ้างสาวสวยไม่กี่คนจากมหาวิทยาลัยของคุณไปถ่ายคลิปประชาสัมพันธ์จนโด่งดังมาก ผมเองก็อยากชวนคุณมาช่วยถ่ายคลิปประชาสัมพันธ์ให้โรงแรมของผมเหมือนกัน”

จีน

“你這麼漂亮,肯定能力壓那些什麼校花!”

ไทย

“คุณสวยขนาดนี้ ต้องเอาชนะพวกดาวมหาวิทยาลัยอะไรนั่นได้อยู่แล้ว!”

จีน

“到時候我的酒店把陳諾的電競酒店擠垮了,他血本無歸,自然就不敢再無視你。”

ไทย

“พอถึงตอนนั้น โรงแรมของผมบดขยี้โรงแรมอีสปอร์ตของเฉินนั่วจนพังพาบ เขาขาดทุนย่นย่อจนหมดเนื้อหมดตัว ก็ย่อมไม่กล้าเมินเฉยใส่คุณอีกต่อไป”

จีน

於洋的話讓周玲兒眼睛一亮,“我一個人拍宣傳片就可以了?”

ไทย

คำพูดของอวี๋หยางทำให้ดวงตาของโจวหลิงเอ๋อร์เป็นประกาย “ฉันถ่ายคลิปประชาสัมพันธ์คนเดียวก็พอแล้วเหรอ”

จีน

“當然,周玲兒同學,你一個人就比她們十個人都強!”

ไทย

“แน่นอนครับเพื่อนนักศึกษาโจวหลิงเอ๋อร์ คุณคนเดียวก็เหนือกว่าพวกเธอทั้งสิบคนแล้ว!”

จีน

“好,我幫你,你別讓我失望!”

ไทย

“ตกลง ฉันจะช่วยคุณ คุณอย่าทำให้ฉันผิดหวังแล้วกัน!”

จีน

“哈哈哈,那就預祝我們合作愉快,我奪回小婉,你搶回陳諾!”

ไทย

“ฮ่าๆๆ ถ้าอย่างนั้นก็ขออวยพรล่วงหน้าให้ความร่วมมือของพวกเราราบรื่น ผมแย่งตัวเสี่ยวหว่านกลับมา ส่วนคุณก็ชิงตัวเฉินนั่วกลับไป!”

จีน

“不!”

ไทย

“ไม่!”

จีน

周玲兒糾正:“我不需要搶,我會讓陳諾自己回來求我!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์แก้คำพูด “ฉันไม่จำเป็นต้องแย่ง ฉันจะทำให้เฉินนั่วกลับมาอ้อนวอนฉันเอง!”

จีน

掛了於洋的電話,周玲兒臉上更是滿面紅光,她很興奮,幾乎已經能預見到陳諾跪下求自己複合的情景了。

ไทย

เมื่อวางสายจากอวี๋หยาง ใบหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ก็ยิ่งเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด เธอตื่นเต้นมาก เกือบจะมองเห็นภาพที่เฉินนั่วคุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดีกับตนแล้ว

จีน

這時周先盛打來了電話:“玲兒,你給你媽打個電話,勸勸她,讓她早點回家。”

ไทย

ในเวลานั้นเอง โจวเซียนเซิ่งก็โทรเข้ามา “หลิงเอ๋อร์ ลูกโทรหาแม่หน่อย เกลี้ยกล่อมแม่ให้รีบกลับบ้านเร็วๆ”

จีน

周玲兒一怔,“媽還沒回家的嗎?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ชะงัก “แม่ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอคะ”

จีน

在她的印象中,母親郭燕總是對父親溫柔順從,哪怕兩人意見不合,最終也是母親妥協。

ไทย

ในความทรงจำของเธอ กัวเยี่ยนผู้เป็นแม่อ่อนโยนและยอมโอนอ่อนให้พ่อเสมอ แม้ทั้งคู่จะมีความเห็นไม่ตรงกัน สุดท้ายก็มักจะเป็นแม่ที่ยอมถอยให้

จีน

她以為母親只是鬧鬧脾氣,第二天就回去了,沒想到這都兩三天了還沒回家。

ไทย

เธอคิดว่าแม่แค่งอนเฉยๆ วันรุ่งขึ้นก็คงกลับไปแล้ว ไม่นึกเลยว่านี่ผ่านมาสองสามวันแล้วยังไม่ยอมกลับบ้าน

จีน

“爸,怎麼讓我去勸?你呢?”

ไทย

“พ่อคะ ทำไมถึงให้หนูไปเกลี้ยกล่อมล่ะ แล้วพ่อล่ะคะ”

จีน

周玲兒忙著做接單發貨,還要去給於洋的酒店拍宣傳視頻,哪有空?

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยุ่งอยู่กับการรับออเดอร์จัดส่งสินค้า แถมยังต้องไปถ่ายคลิปประชาสัมพันธ์ให้โรงแรมของอวี๋หยางอีก จะไปมีเวลาว่างที่ไหนกัน

จีน

“爸晚上還有點事,乖女兒,你媽那麼疼你,她肯定會聽你的話的!”

ไทย

“ตอนเย็นพ่อยังมีธุระอีกนิดหน่อย ลูกสาวคนดี แม่ของลูกรักลูกมากขนาดนั้น ต้องยอมฟังคำพูดของลูกแน่นอน!”

จีน

周玲兒無奈,只得答應,隨即就給郭燕打了電話過去,對面響了一會兒才接通,周玲兒有些不耐煩:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์จนปัญญา ได้แต่ตอบตกลง จากนั้นก็โทรศัพท์หากัวเยี่ยนทันที เสียงสายฝั่งตรงข้ามดังอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะรับ โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง

จีน

“媽,你怎麼回事,怎麼還不回家?”

ไทย

“แม่ เป็นอะไรไปคะ ทำไมยังไม่กลับบ้านอีก”

จีน

郭燕道:“玲兒,這是我和你爸之間的事,你別管。”

ไทย

กัวเยี่ยนเอ่ยว่า “หลิงเอ๋อร์ นี่เป็นเรื่องระหว่างแม่กับพ่อของลูก ลูกไม่ต้องมายุ่งหรอก”

จีน

周玲兒皺眉:“我也不想管啊,我爸讓我來勸勸你,媽,你這麼大的人了,別這麼幼稚了,趕緊回家去,我這還忙著呢!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ขมวดคิ้ว “หนูก็ไม่อยากยุ่งหรอกค่ะ พ่อให้หนูมาช่วยเกลี้ยกล่อมแม่ต่างหาก แม่คะ แม่โตขนาดนี้แล้ว อย่าทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสาไปหน่อยเลย รีบกลับบ้านไปได้แล้ว ทางนี้หนูยังยุ่งอยู่นะ!”

จีน

周玲兒覺得自己已經勸的可以了,不等母親說話就掛了電話。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์คิดว่าตนเกลี้ยกล่อมได้ดีพอแล้ว จึงชิงวางสายไปโดยไม่รอให้แม่ได้พูดอะไร

จีน

江縣。

ไทย

เจียงเซี่ยน

จีน

郭燕家。

ไทย

บ้านกัวเยี่ยน

จีน

“是小玲兒來的電話嗎?怎麼不讓我聽聽?”

ไทย

“เสี่ยวหลิงเอ๋อร์โทรมาเหรอ ทำไมไม่ให้ฉันคุยด้วยล่ะ”

จีน

郭燕的母親聽到是外孫女打的電話,連忙過來問,卻郭燕神情黯然,緩緩搖頭:

ไทย

แม่ของกัวเยี่ยนได้ยินว่าเป็นหลานสาวโทรมาก็รีบเข้ามาถาม ทว่าสีหน้าของกัวเยี่ยนกลับหม่นหมอง พลางส่ายหน้าช้าๆ

จีน

“媽,我有點累了,想睡會兒。”

ไทย

“แม่คะ ฉันเหนื่อยนิดหน่อย อยากนอนสักพักค่ะ”

จีน

郭燕母親勸了一句:“女婿這個人是有點小毛病,但他對你還是不錯的,這次應該是衝動了,等他來接你你就給人一個台階得了。”

ไทย

แม่ของกัวเยี่ยนเอ่ยเตือนสติขึ้นประโยคหนึ่งว่า “ลูกเขยคนนี้มีข้อเสียเล็กๆ น้อยๆ อยู่บ้าง แต่เขาก็ยังดีกับแกไม่น้อย คราวนี้น่าจะแค่ใจร้อนวู่วามไปหน่อย พอมารับแก แกก็ยอมลงให้เขาไปเถอะ”

จีน

等母親出去了,郭燕摸著那天被打的臉頰,幽幽地道:

ไทย

พอมารดาเดินออกไปแล้ว กัวเยี่ยนก็ลูบแก้มที่ถูกตบในวันนั้นพลางพึมพำอย่างเงียบงันว่า

จีน

“我已經等了兩天了,他連個電話沒有,我怎麼給他台階下?”

ไทย

“ฉันรอมาสองวันแล้ว เขายังไม่แม้แต่จะโทรมาสักสาย แล้วฉันจะเปิดทางลงให้เขาได้ยังไงกัน”

จีน

距離二十多公里的一間酒店裡。

ไทย

ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปกว่ายี่สิบกิโลเมตร

จีน

床下衣服散落一地,周先盛摟著小黃,一臉滿足。

ไทย

เสื้อผ้าใต้เตียงกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น โจวเซียนเซิ่งกำลังโอบกอดเสี่ยวหวงด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

จีน

心裡默默地道:“老婆,對不起了,這真的是最後一次!”

ไทย

ในใจก็รำพึงขึ้นเงียบๆ “คุณภรรยา ขอโทษด้วยนะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ แล้ว!”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน