บทที่ 478

ขอให้พวกเธอครองคู่จนแก่เฒ่า

祝你們白頭到老

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“桂圓,來,再干一瓶!”

ไทย

“กุ้ยหยวน มา ดื่มอีกขวด!”

จีน

“卧槽,別叫我桂圓!”

ไทย

“เชี่ย อย่าเรียกฉันว่ากุ้ยหยวน!”

จีน

宴會廳里,喬遷宴氣氛正濃,人們推杯換盞,其中尤以張元和唐小月喝的最猛。

ไทย

ภายในห้องจัดเลี้ยง บรรยากาศงานเลี้ยงฉลองขึ้นบ้านใหม่กำลังคึกคัก ผู้คนต่างชนแก้วสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะจางหยวนกับถังเสี่ยวเยว่ที่ดื่มหนักที่สุด

จีน

別人都用杯子喝,他們倆直接提著啤酒瓶吹。

ไทย

คนอื่นล้วนใช้แก้วดื่ม แต่ทั้งสองคนกลับยกขวดเบียร์กระดกโดยตรง

จีน

張元的酒量本沒這麼好的,最近幾次喝酒和唐小月對拼,倒是練出來了。

ไทย

เดิมทีคอทองแดงของจางหยวนไม่ได้ดีขนาดนี้ แต่ช่วงนี้ดื่มประชันกับถังเสี่ยวเยว่บ่อยเข้า กลับฝึกจนคอแข็งขึ้นมาได้

จีน

只是唐小月喊的外號讓他很火大,卻又沒什麼辦法。

ไทย

เพียงแต่ฉายาที่ถังเสี่ยวเยว่เรียกทำให้เขาโมโหมาก ทว่าก็ทำอะไรไม่ได้

จีน

“陳諾,小月為什麼要叫張元同學桂圓?”

ไทย

“เฉินนั่ว ทำไมเสี่ยวเยว่ถึงเรียกเพื่อนจางหยวนว่ากุ้ยหยวนเหรอ”

จีน

沈新眉安靜地坐在一邊,在喧鬧的人群中像一朵纖塵不染的海棠,聽到唐小月對張元的稱呼,忍不住好奇地對陳諾問道。

ไทย

เสิ่นซินเหมยนั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ ท่ามกลางฝูงชนที่ส่งเสียงอึกทึก เธอเปรียบเสมือนดอกไห่ถังที่บริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคี เมื่อได้ยินคำที่ถังเสี่ยวเยว่ใช้เรียกจางหยวน จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเฉินนั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จีน

陳諾小聲道:“有一次喝酒張元乾杯了沒喝完,唐小月就說他是龜兒子,後來又叫他龜元,叫著叫著就成桂圓了。”

ไทย

เฉินนั่วกระซิบเสียงเบา “มีครั้งหนึ่งตอนดื่มเหล้า จางหยวนชนแก้วแล้วดื่มไม่หมด ถังเสี่ยวเยว่เลยว่าเขาเป็นกุยเอ๋อร์จื่อ ต่อมาก็เรียกเขากุยหยวน เรียกไปเรียกมาก็เพี้ยนเป็นกุ้ยหยวนน่ะ”

จีน

沈新眉聽得美眸睜大,外號還可以這麼演變的嗎?

ไทย

เสิ่นซินเหมยได้ยินดังนั้นก็เบิกตากลมโต ฉายายังวิวัฒนาการแบบนี้ได้ด้วยเหรอ

จีน

“陳諾,龜兒子是什麼意思啊?”

ไทย

“เฉินนั่ว แล้วกุยเอ๋อร์จื่อแปลว่าอะไรเหรอ”

จีน

“小沈,這個甲魚湯不錯,你嘗嘗。”旁邊的李青荷連忙岔開話題,她可不想單純的兒媳婦學壞了。

ไทย

“เสี่ยวเสิ่น ซุปตะพาบนี้รสชาติดีนะ เธอลองชิมดูสิ” หลี่ชิงเหอที่อยู่ข้างๆ รีบเปลี่ยนเรื่องทันที เธอไม่อยากให้ลูกสะใภ้ผู้ไร้เดียงสาต้องเรียนรู้อะไรแผลงๆ

จีน

那邊張元和唐小月已經各自干下了六瓶啤酒,唐小月打了個酒嗝,脫了外套,撩起衣擺,現出六塊腹肌。

ไทย

ทางด้านนั้น จางหยวนกับถังเสี่ยวเยว่ซดเบียร์ไปคนละหกขวดแล้ว ถังเสี่ยวเยว่สะอึกกลิ่นเหล้าออกมา ถอดเสื้อคลุมออกแล้วเลิกชายเสื้อขึ้น เผยให้เห็นกล้ามท้องหกแพ็ก

จีน

“桂圓,對瓶吹白酒,敢嗎?”

ไทย

“กุ้ยหยวน ยกขวดเหล้าขาวกระดก กล้าไหม”

จีน

周圍的男人們看著唐小月的腹肌都是滿臉驚艷,卻沒人敢靠近。

ไทย

บรรดาผู้ชายรอบข้างมองกล้ามท้องของถังเสี่ยวเยว่ด้วยสีหน้าทึ่งระคนชื่นชม แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้

จีน

張元一拍桌子:“來就來!你要是先趴下,就不許叫我桂圓了!”

ไทย

จางหยวนตบโต๊ะ “มาก็มา! ถ้าเธอฟุบลงไปก่อน ห้ามเรียกฉันว่ากุ้ยหยวนอีกนะ!”

จีน

“好啊,桂圓!”

ไทย

“ได้สิ กุ้ยหยวน!”

จีน

“我淦!”

ไทย

“เชี่ยเอ๊ย!”

จีน

兩人拿了白酒對瓶吹,好在何芸早有預料,讓人拿了低度白酒過來,否則這兩貨非得喝進醫院不可。

ไทย

ทั้งสองคนคว้าเหล้าขาวมายกกระดกขวด ยังดีที่เหออวิ๋นคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า ให้คนนำเหล้าขาวดีกรีต่ำมาให้ มิฉะนั้นเจ้าสองคนนี้คงต้องดื่มจนเข้าโรงพยาบาลเป็นแน่

จีน

即便是這樣,兩人吹了一瓶之後還是有些暈了。

ไทย

ถึงจะเป็นอย่างนั้น หลังจากกระดกไปคนละขวด ทั้งคู่ก็เริ่มมึนแล้ว

จีน

尤其是張元,直接就從椅子上滑到了桌子底下。

ไทย

โดยเฉพาะจางหยวนที่ไถลจากเก้าอี้ลงไปกองอยู่ใต้โต๊ะโดยตรง

จีน

唐小月又開了兩瓶,回頭一看,已經找不著人了。

ไทย

ถังเสี่ยวเยว่เปิดอีกสองขวด หันกลับมามองก็หาคนไม่เจอเสียแล้ว

จีน

“卧槽,桂圓你咋跑了?沒勁!”

ไทย

“เชี่ย กุ้ยหยวน นายหนีไปไหนแล้วเนี่ย กร่อยชะมัด!”

จีน

唐小月轉身又去找別人喝了。

ไทย

ถังเสี่ยวเยว่หันหลังเดินไปหาคนอื่นดื่มต่อ

จีน

曹麗麗走過來,把張元扶起來,溫柔地喊:

ไทย

เฉาหลี่หลี่เดินเข้ามาพยุงจางหยวนขึ้นมา พลางเรียกอย่างอ่อนโยนว่า

จีน

“張哥,張哥,你沒事吧?”

ไทย

“พี่จาง พี่จาง คุณไม่เป็นไรนะคะ”

จีน

她的年紀比張元大好幾歲,但此刻一臉擔憂地喊著“張哥”,居然毫無違和感。

ไทย

อายุของเธอมากกว่าจางหยวนหลายปี แต่ในยามนี้ที่เอ่ยเรียก “พี่จาง” ด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย กลับไม่รู้สึกขัดหูขัดตาแม้แต่น้อย

จีน

何芸目光微動,叫了魏小沫過來,“你找幾個人,把張元扶回酒店安頓好。”

ไทย

สายตาของเหออวิ๋นไหวน้อยๆ กวักมือเรียกเว่ยเสี่ยวโม่เข้ามา “เธอไปหาคนมาสองสามคน พยุงจางหยวนกลับไปพักที่โรงแรมให้เรียบร้อย”

จีน

“好嘞!”魏小沫答應一聲,正要過去,何芸又叫住她:

ไทย

“รับทราบ!” เว่ยเสี่ยวโม่ตอบรับ กำลังจะเดินไป เหออวิ๋นก็เรียกเธอไว้เสียก่อน

จีน

“別讓曹麗麗跟著。”

ไทย

“อย่าให้เฉาหลี่หลี่ตามไปด้วยล่ะ”

จีน

魏小沫眨眨眼睛,有些不解,但何芸的話她向來都聽的,立馬叫上幾個人把張元扶走了。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่กะพริบตาปริบๆ รู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง ทว่าปกติเธอก็เชื่อฟังคำพูดของเหออวิ๋นอยู่แล้ว จึงรีบเรียกคนไม่กี่คนมาช่วยกันพยุงจางหยวนออกไปทันที

จีน

曹麗麗想跟著,魏小沫笑嘻嘻地道:“曹麗麗,你就安心坐著吃東西吧,有我們幾個就夠了!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่คิดจะตามไป เว่ยเสี่ยวโม่ยิ้มร่าพลางเอ่ยว่า “เฉาหลี่หลี่ เธอนั่งกินอาหารให้สบายใจเถอะ มีพวกเราไม่กี่คนก็พอแล้ว!”

จีน

曹麗麗無奈,只得坐下,眸光閃動,不知在想些什麼。

ไทย

เฉาหลี่หลี่หมดปัญญา ทำได้เพียงนั่งลง แววตาสั่นไหว ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

จีน

陳國棟和李青荷正一一給陳諾的員工們敬酒,這也是老一輩人的人情世故,在酒桌上也要幫兒子籠絡人心。

ไทย

เฉินกั๋วต้งกับหลี่ชิงเหอกำลังเดินชนแก้วกับพนักงานของเฉินนั่วทีละคน นี่ก็คือธรรมเนียมการเข้าสังคมของคนรุ่นก่อน ที่บนโต๊ะอาหารก็ยังต้องช่วยลูกชายผูกใจคน

จีน

當然這些員工們都不敢自矜,起身恭敬地和兩人碰杯,沈新眉在旁邊陪著,乖巧地給准公婆倒茶。

ไทย

แน่นอนว่าพนักงานเหล่านี้ต่างไม่กล้าวางท่า ลุกขึ้นชนแก้วกับทั้งสองคนอย่างนอบน้อม โดยมีเสิ่นซินเหมยคอยอยู่เคียงข้างและรินชาให้ว่าที่พ่อปู่แม่ย่าอย่างว่าง่าย

จีน

人太多了,夫妻倆只能以茶代酒。

ไทย

คนมีมากเกินไป สองสามีภรรยาจึงทำได้เพียงดื่มชาแทนสุรา

จีน

好一會兒才敬完,陳國棟正要坐回去,李青荷拉住他,指著角落裡道:

ไทย

ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าจะคารวะครบ เฉินกั๋วต้งกำลังจะนั่งลง หลี่ชิงเหอก็ดึงตัวเขาไว้พลางชี้ไปที่มุมห้อง

จีน

“還有一個呢。”

ไทย

“ยังมีอีกคนหนึ่งนะ”

จีน

陳國棟看過去,只見一個身穿白裙的女生坐在角落,周圍的熱鬧喧囂與她格格不入。

ไทย

เฉินกั๋วต้งมองตามไป เห็นเพียงหญิงสาวสวมชุดกระโปรงสีขาวคนหนึ่งนั่งอยู่ที่มุมห้อง ความคึกคักจอแจรอบตัวดูแปลกแยกจากเธออย่างสิ้นเชิง

จีน

和沈新眉的羞澀安靜不同,這個女生並不怕生,她似乎是有意淡化自己的存在,不讓別人注意到自己。

ไทย

ต่างจากความเขินอายเงียบสงบของเสิ่นซินเหมย หญิงสาวคนนี้ไม่ได้ขี้อาย เธอเพียงดูเหมือนจงใจลดทอนการมีตัวตนของตัวเองลง เพื่อไม่ให้คนอื่นสังเกตเห็น

จีน

李青荷對沈新眉問道:“小沈,那個孩子叫什麼名字?”

ไทย

หลี่ชิงเหอเอ่ยถามเสิ่นซินเหมย “เสี่ยวเสิ่น เด็กคนนั้นชื่ออะไรเหรอ”

จีน

沈新眉道:“阿姨,她叫藺婉,是我們的同班同學,還是女神網咖的經理。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยเอ่ยว่า “คุณป้าคะ เธอชื่อลิ่นหว่าน เป็นเพื่อนร่วมชั้นของพวกเรา แล้วก็เป็นผู้จัดการร้านเน็ตเทพธิดาด้วยค่ะ”

จีน

“原來是兒子的得力助手,那我們更得過去敬酒了,老陳!”

ไทย

“ที่แท้ก็เป็นผู้ช่วยคนสำคัญของลูกชาย ถ้าอย่างนั้นพวกเรายิ่งต้องไปคารวะแล้ว เหล่าเฉิน!”

จีน

李青荷叫上陳國棟,兩人一起走到藺婉的面前。

ไทย

หลี่ชิงเหอเรียกเฉินกั๋วต้ง ทั้งสองคนเดินมาตรงหน้าลิ่นหว่านด้วยกัน

จีน

越走近李青荷越是驚嘆,這個女生五官柔美,氣質溫婉,比起沈新眉來也差不了多少。

ไทย

ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ หลี่ชิงเหอก็ยิ่งทึ่ง เครื่องหน้าของหญิงสาวคนนี้อ่อนหวาน นอบน้อมนุ่มนวล เมื่อเทียบกับเสิ่นซินเหมยแล้วก็แทบไม่ด้อยไปกว่ากันเลย

จีน

這把年紀了也是閱人無數,李青荷從藺婉的穿著氣質就能看出來,藺婉的家境應該很不錯。

ไทย

ด้วยอายุขนาดนี้ย่อมมองคนมานับไม่ถ้วน หลี่ชิงเหอมองเพียงการแต่งกายและบุคลิกของลิ่นหว่านก็ดูออกว่า ฐานะทางบ้านของลิ่นหว่านน่าจะดีมาก

จีน

這麼漂亮,家境又好,應該不會缺錢。

ไทย

สวยขนาดนี้ ทั้งฐานะทางบ้านก็ดี คงไม่ขาดแคลนเงินทองแน่

จีน

為什麼會來給兒子打工?

ไทย

ทำไมถึงมาทำงานให้ลูกชายได้ล่ะ

จีน

這時正低頭沉思的藺婉也察覺了李青荷和陳國棟,連忙起身:

ไทย

ยามนี้ลิ่นหว่านที่กำลังก้มหน้าครุ่นคิดก็สังเกตเห็นหลี่ชิงเหอกับเฉินกั๋วต้ง จึงรีบลุกขึ้นยืน

จีน

“叔叔阿姨,我敬你們!”

ไทย

“คุณลุงคุณป้าคะ หนูขอดื่มให้พวกคุณค่ะ!”

จีน

李青荷微笑道:“小藺,我聽新眉說了,你幫了陳諾很多,這一杯應該是我們敬你。”

ไทย

หลี่ชิงเหอยิ้มพลางเอ่ยว่า “เสี่ยวลิ่น ป้าได้ยินจากซินเหมยแล้วว่าเธอช่วยเฉินนั่วไว้มาก แก้วนี้ควรเป็นพวกเราที่ดื่มให้เธอถึงจะถูก”

จีน

“阿姨......”

ไทย

“คุณป้าคะ…”

จีน

藺婉下意識地看了看站在一旁的沈新眉,似乎明白了李青荷的意思。

ไทย

ลิ่นหว่านเหลือบมองเสิ่นซินเหมยที่ยืนอยู่ข้างๆ โดยไม่รู้ตัว ดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของหลี่ชิงเหอแล้ว

จีน

李青荷臉上的笑容依然和藹,端著杯子溫和地道:

ไทย

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่ชิงเหอยังคงเปี่ยมด้วยความเมตตา ถือแก้วพลางเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า

จีน

“小藺啊,你有男朋友了嗎?要是沒有,阿姨認識很多不錯的男生,給你介紹介紹?”

ไทย

“เสี่ยวลิ่นจ๊ะ เธอมีแฟนหรือยัง ถ้ายังไม่มี ป้ารู้จักเด็กหนุ่มดีๆ ตั้งหลายคน จะแนะนำให้เอาไหม”

จีน

藺婉臉上也曉得溫婉:“謝謝阿姨,我爸媽說讓我畢業了再談戀愛。”

ไทย

ลิ่นหว่านยิ้มอย่างอ่อนหวานเช่นกัน “ขอบคุณค่ะคุณป้า แต่พ่อแม่ของหนูบอกว่าให้เรียนจบก่อนค่อยมีความรักน่ะค่ะ”

จีน

李青荷道:“也是,你們還年輕,先專註學業,來,阿姨敬你!”

ไทย

หลี่ชิงเหอเอ่ยว่า “ก็จริงนะ พวกเธอยังเด็ก มุ่งมั่นกับการเรียนก่อนดีกว่า มา ป้าดื่มให้เธอ!”

จีน

“謝謝阿姨,謝謝叔叔!”

ไทย

“ขอบคุณค่ะคุณป้า ขอบคุณค่ะคุณลุง!”

จีน

藺婉連忙端起杯子,一飲而盡。

ไทย

ลิ่นหว่านรีบยกแก้วขึ้น ดื่มจนหมดในอึกเดียว

จีน

李青荷感慨道:“看到你們,我就想起了年輕的時候,一群朋友們在一起拼搏,你別看你叔叔這樣,那時候也有好幾個女生喜歡他。”

ไทย

หลี่ชิงเหอรำพึงขึ้น “เห็นพวกเธอแล้ว ป้าก็นึกถึงสมัยสาวๆ กลุ่มเพื่อนพากันร่วมแรงร่วมใจต่อสู้ อย่าเห็นคุณลุงของเธอเป็นแบบนี้นะ ตอนนั้นก็มีผู้หญิงตั้งหลายคนมาชอบเขาเหมือนกัน”

จีน

“不過他這個人很專一,和我談了戀愛以後就沒再和其他女孩子來往了。”

ไทย

“แต่เขาคนนี้รักเดียวใจเดียว หลังจากคบกับป้าแล้วก็ไม่ไปข้องแวะกับเด็กสาวคนอื่นอีกเลย”

จีน

“這一點陳諾和他爸爸很像,就是專一,這也是男人最大的優點。”

ไทย

“จุดนี้เฉินนั่วเหมือนพ่อของเขามาก นั่นคือรักเดียวใจเดียว ซึ่งนี่ก็เป็นข้อดีที่สุดของผู้ชาย”

จีน

“哈哈,老了就愛念叨,新眉,你和小藺是同學,你陪陪她。”

ไทย

“ฮ่าๆ แก่แล้วก็ชอบบ่น ซินเหมย เธอกับเสี่ยวลิ่นเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน เธออยู่เป็นเพื่อนเธอหน่อยสิ”

จีน

李青荷說完就拉著陳國棟走了,陳國棟皺起眉頭:

ไทย

หลี่ชิงเหอพูดจบก็ดึงเฉินกั๋วต้งเดินจากไป เฉินกั๋วต้งขมวดคิ้ว

จีน

“老婆,你跟人小姑娘說那麼多做什麼?”

ไทย

“คุณ ไปพูดกับเด็กสาวเขามากมายขนาดนั้นทำไมกัน”

จีน

李青荷白了他一眼:“我這是幫兒媳婦呢!算了,說了你也不懂!”

ไทย

หลี่ชิงเหอค้อนใส่เขาทีหนึ่ง “ฉันกำลังช่วยลูกสะใภ้อยู่ต่างหากเล่า! ช่างเถอะ พูดไปคุณก็ไม่เข้าใจหรอก!”

จีน

沈新眉同樣單純,一點沒聽出李青荷的弦外之音,只是按照李青荷的吩咐,乖巧地坐在藺婉旁邊。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเองก็ไร้เดียงสาเช่นกัน ไม่เข้าใจความหมายแฝงของหลี่ชิงเหอเลยแม้แต่น้อย เพียงทำตามที่หลี่ชิงเหอกำชับ นั่งลงข้างลิ่นหว่านอย่างว่าง่าย

จีน

“藺婉同學,我陪你坐會兒。”

ไทย

“เพื่อนลิ่นหว่าน ฉันนั่งเป็นเพื่อนเธอนะ”

จีน

藺婉看著她,眼眶忽然紅了。

ไทย

ลิ่นหว่านมองดูเธอ ขอบตาก็พลันแดงเรื่อขึ้นมา

จีน

沈新眉有點慌,“藺婉同學,你怎麼了?”

ไทย

เสิ่นซินเหมยลนลานเล็กน้อย “เพื่อนลิ่นหว่าน เธอเป็นอะไรไปเหรอ”

จีน

藺婉擦了擦眼角,微笑道:“沒事,眼睛里進了蚊子......沈新眉,你有一個好婆婆,真羨慕你。”

ไทย

ลิ่นหว่านเช็ดหางตา ยิ้มพลางเอ่ยว่า “ไม่มีอะไร เหวินจื่อเข้าตาน่ะ… เสิ่นซินเหมย เธอมีแม่สามีที่ดีจัง น่าอิจฉาเธอจริงๆ”

จีน

沈新眉臉頰通紅:“我和陳諾還沒有......”

ไทย

เสิ่นซินเหมยแก้มแดงก่ำ “ฉันกับเฉินนั่วยังไม่ได้…”

จีน

藺婉饒有深意地問道:“這麼說,你還沒想好將來要不要嫁給陳諾?”

ไทย

ลิ่นหว่านเอ่ยถามอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “พูดแบบนี้ แสดงว่าเธอยังไม่ได้คิดเหรอว่าในอนาคตจะแต่งงานกับเฉินนั่วหรือเปล่า”

จีน

“啊不是,我想好了,我、我不是那個意思......”

ไทย

“อ๊ะ ไม่ใช่นะ ฉันคิดไว้แล้ว ฉัน…ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…”

จีน

沈新眉立刻否認,旋即又覺得不好意思,藺婉拉著她的手:

ไทย

เสิ่นซินเหมยปฏิเสธทันควัน จากนั้นก็รู้สึกเขินอายขึ้นมา ลิ่นหว่านกุมมือเธอไว้

จีน

“那我就提前恭喜你們,祝你們幸福美滿,白頭到老,你們結婚那天,我應該來不了了。”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ขอแสดงความยินดีกับพวกเธอล่วงหน้านะ ขอให้พวกเธอมีความสุขสมหวัง ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร วันที่พวกเธอแต่งงานกัน ฉันคงมาร่วมงานไม่ได้แล้วล่ะ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน