บทที่ 404

บททดสอบสำหรับจางหยวน

對張元的考驗

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

張元還是第一次被一個漂亮女生這麼軟語哀求,有些手足無措。

ไทย

จางหยวนเพิ่งเคยถูกเด็กสาวหน้าตาสะสวยอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเช่นนี้เป็นครั้งแรก จึงทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

จีน

何芸在旁邊道:“曹小姐,我們去那邊面試吧。”

ไทย

เหออวิ๋นที่อยู่ข้างๆ กล่าวขึ้น “คุณเฉา พวกเราไปสัมภาษณ์ตรงโน้นกันเถอะ”

จีน

曹麗麗連忙道:“好,謝謝姐姐,姐姐你真漂亮!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่รีบพูดขึ้น “ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่สาว พี่สาวสวยจังเลยค่ะ!”

จีน

何芸笑了笑,“走吧。”

ไทย

เหออวิ๋นยิ้มบางๆ “ไปกันเถอะ”

จีน

三人走進了櫃檯後面一個房間,這裡是前台員工的休息室,現在正好用作面試間。

ไทย

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในห้องด้านหลังเคาน์เตอร์ ที่นี่คือห้องพักของพนักงานต้อนรับส่วนหน้า ตอนนี้พอดีใช้เป็นห้องสัมภาษณ์

จีน

曹麗麗似乎發現了何芸對她的態度有些冷淡,走路時有意無意地往張元貼近了些,還不小心碰了下張元的手。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าท่าทีที่เหออวิ๋นมีต่อตนค่อนข้างเย็นชา ตอนเดินจึงขยับเข้าไปใกล้จางหยวนไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ทั้งยังเผลอแตะโดนมือของจางหยวนอีกด้วย

จีน

張元一怔,手背上的滑膩柔嫩一觸即分,詫異轉頭,看到了曹麗麗那羞紅的小臉,張元只覺得心彷彿都漏了一拍。

ไทย

จางหยวนชะงักไป ความเนียนนุ่มลื่นบนหลังมือสัมผัสเพียงชั่วครู่ก็ผละออก เขาหันไปมองด้วยความประหลาดใจ และได้เห็นใบหน้าดวงน้อยที่แดงระเรื่อด้วยความเอียงอายของเฉาหลี่หลี่ จางหยวนรู้สึกราวกับว่าหัวใจเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะ

จีน

這麼清純嬌羞的女孩子,張元還是第一次見。

ไทย

เด็กสาวที่ทั้งไร้เดียงสาและขี้อายขนาดนี้ จางหยวนเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก

จีน

三人走進了面試間,曹麗麗坐在張元和何芸的對面。

ไทย

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในห้องสัมภาษณ์ เฉาหลี่หลี่นั่งลงตรงข้ามกับจางหยวนและเหออวิ๋น

จีน

何芸對張元低聲道:“你來面試吧。”

ไทย

เหออวิ๋นกระซิบกับจางหยวนเบาๆ “นายสัมภาษณ์เถอะ”

จีน

張元以後是酒店的管理者,何芸有意現在就讓他適應。

ไทย

ในอนาคตจางหยวนจะเป็นผู้บริหารโรงแรม เหออวิ๋นจึงตั้งใจให้เขาปรับตัวตั้งแต่ตอนนี้

จีน

張元點點頭,之前他也跟著何芸一起面試過不少應聘者,也算是很熟悉了。

ไทย

จางหยวนพยักหน้า ก่อนหน้านี้เขาก็เคยร่วมสัมภาษณ์ผู้สมัครงานกับเหออวิ๋นมาไม่น้อย ถือว่าคุ้นเคยเป็นอย่างดีแล้ว

จีน

當下問了曹麗麗幾個問題,兩人很快發現曹麗麗對酒店前台的工作一點都不了解。

ไทย

จากนั้นจึงถามคำถามเฉาหลี่หลี่สองสามข้อ ไม่นานทั้งสองก็พบว่าเฉาหลี่หลี่ไม่เข้าใจงานต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมเลยแม้แต่น้อย

จีน

“這......”

ไทย

“นี่…”

จีน

張元愕然,他沒想到曹麗麗一點經驗都沒有也敢來應聘。

ไทย

จางหยวนตะลึงงัน เขาไม่คิดว่าเฉาหลี่หลี่จะไม่มีประสบการณ์เลยแม้แต่น้อยแต่ยังกล้ามาสมัครงาน

จีน

何芸皺眉道:“曹小姐,我們的招聘啟事上說明了,有從業經驗者優先,不好意思,你可能不適合這個工作。”

ไทย

เหออวิ๋นขมวดคิ้วแล้วกล่าว “คุณเฉา ในประกาศรับสมัครงานของพวกเราระบุไว้แล้วว่าพิจารณาผู้มีประสบการณ์การทำงานก่อน ต้องขอโทษด้วยนะ เธออาจจะไม่เหมาะกับงานนี้”

จีน

曹麗麗的眼睛一下就紅了,“老闆,能不能再給我一個機會?我能吃苦的,我什麼都能做!”

ไทย

ขอบตาของเฉาหลี่หลี่แดงขึ้นมาในทันที “เถ้าแก่คะ ช่วยให้โอกาสฉันอีกสักครั้งได้ไหมคะ ฉันอดทนต่องานหนักได้ ฉันทำได้ทุกอย่างเลยค่ะ!”

จีน

她泫然欲泣,楚楚可憐,張元看的心裡一顫,連忙道:

ไทย

เธอน้ำตาคลอเบ้า ดูน่าสงสารจับใจ จางหยวนเห็นแล้วหัวใจพลอยสั่นไหว รีบพูดขึ้นว่า

จีน

“曹小姐,大學城附近有很多工作的機會,你也可以去其他地方試試,以你的條件,一定能找到更合適的工作。”

ไทย

“คุณเฉา แถวมหาวิทยาลัยมีโอกาสทำงานตั้งเยอะแยะ คุณลองไปหาดูที่อื่นก็ได้ ด้วยคุณสมบัติของคุณแล้ว จะต้องหางานที่เหมาะสมกว่านี้ได้แน่นอน”

จีน

曹麗麗的淚水一下就涌了出來,聲音更加凄婉:

ไทย

น้ำตาของเฉาหลี่หลี่ไหลทะลักออกมาทันที น้ำเสียงยิ่งฟังดูน่าเวทนายิ่งขึ้น

จีน

“老闆,我媽媽重病,需要大一筆手術費,我爸整天喝酒不管家裡,我弟上學也需要錢,我、我不能沒有工作啊,求求你們了,收下我吧!”

ไทย

“เถ้าแก่คะ แม่ของฉันป่วยหนัก ต้องใช้ค่าผ่าตัดก้อนใหญ่ พ่อของฉันก็เอาแต่ดื่มเหล้าทั้งวันไม่สนใจครอบครัว น้องชายฉันเรียนหนังสือก็ต้องใช้เงิน ฉัน…ฉันตกงานไม่ได้จริงๆ นะคะ ขอร้องพวกคุณเถอะค่ะ รับฉันไว้เถอะนะคะ!”

จีน

她哭得梨花帶雨,那張清純的小圓臉更是我見猶憐,張元心都疼了,小聲對何芸道:

ไทย

เธอร้องไห้จนน้ำตานองหน้า ใบหน้ากลมเล็กอันไร้เดียงสานั้นยิ่งชวนให้รู้สึกสงสารจับใจ จางหยวนรู้สึกปวดใจขึ้นมา จึงกระซิบกับเหออวิ๋นเบาๆ ว่า

จีน

“何姐,要不我們再考慮一下吧?”

ไทย

“พี่เหอ หรือว่าพวกเราลองพิจารณาดูอีกทีดีครับ”

จีน

何芸看著哭泣的曹麗麗,微微皺眉,以她這麼多年的社會閱歷,直覺這女生不簡單。

ไทย

เหออวิ๋นมองเฉาหลี่หลี่ที่กำลังร้องไห้พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย ด้วยประสบการณ์ชีวิตทางสังคมหลายปีของเธอ สัญชาตญาณบอกว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ธรรมดา

จีน

如果招進酒店,不知道會惹什麼麻煩。

ไทย

หากรับเข้ามาทำงานในโรงแรม ไม่รู้ว่าจะนำปัญหาอะไรมาให้บ้าง

จีน

但張元剛剛接手酒店,這是他第一次自己做決定,而且只是一個前台而已,沒必要當面反對他。

ไทย

แต่จางหยวนเพิ่งจะเข้ามาดูแลโรงแรม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ตัดสินใจด้วยตัวเอง อีกอย่างก็เป็นแค่พนักงานต้อนรับเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องคัดค้านเขาต่อหน้า

จีน

何芸思索片刻,微笑道:“你是酒店經理,我相信你的決定。”

ไทย

เหออวิ๋นใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ยิ้มพลางกล่าวว่า “นายเป็นผู้จัดการโรงแรม ฉันเชื่อในการตัดสินใจของนาย”

จีน

張元連忙道:“謝謝何姐!”

ไทย

จางหยวนรีบกล่าว “ขอบคุณครับพี่เหอ!”

จีน

他轉頭對曹麗麗道:“曹小姐,你沒有酒店前台的經驗,如果想到我們酒店工作,就要從保潔人員做起,你願意嗎?”

ไทย

เขาหันไปพูดกับเฉาหลี่หลี่ “คุณเฉา คุณไม่มีประสบการณ์งานต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรม ถ้าอยากมาทำงานที่โรงแรมของเรา ก็ต้องเริ่มจากการเป็นพนักงานทำความสะอาด คุณยินดีไหม”

จีน

曹麗麗一雙柔媚的淚眼睜大,滿臉驚喜地連連點頭:

ไทย

ดวงตาฉ่ำน้ำตาที่แฝงแววเย้ายวนคู่นั้นของเฉาหลี่หลี่เบิกกว้าง เธอพยักหน้าติดๆ กันด้วยสีหน้ายินดีปรีดา

จีน

“謝謝老闆,您讓我做什麼我都願意!”

ไทย

“ขอบคุณค่ะเถ้าแก่ คุณจะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอมทั้งนั้นค่ะ!”

จีน

她的聲音嬌媚,又帶著柔軟的哭腔,張元心都有些酥軟了。

ไทย

น้ำเสียงของเธอออดอ้อนอ่อนหวาน ทั้งยังแฝงด้วยเสียงสะอื้นอันนุ่มนวล หัวใจของจางหยวนอ่อนระทวยไปหมด

จีน

“那你今天就開始實習吧。”

ไทย

“ถ้างั้นวันนี้คุณก็เริ่มฝึกงานเลยแล้วกัน”

จีน

說完便略顯慌亂地走出了面試間。

ไทย

พูดจบก็เดินออกจากห้องสัมภาษณ์ไปอย่างลนลานเล็กน้อย

จีน

曹麗麗朝他鞠躬:“是,老闆!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่โค้งคำนับให้เขา “ค่ะ เถ้าแก่!”

จีน

何芸帶曹麗麗去旁邊換了保潔的衣服,讓她去剛剛裝修完的二樓打掃。

ไทย

เหออวิ๋นพาเฉาหลี่หลี่ไปเปลี่ยนชุดทำความสะอาดที่ด้านข้าง แล้วให้เธอขึ้นไปทำความสะอาดบนชั้นสองที่เพิ่งจะตกแต่งเสร็จ

จีน

“謝謝何姐。”

ไทย

“ขอบคุณค่ะพี่เหอ”

จีน

曹麗麗嬌聲道謝。

ไทย

เฉาหลี่หลี่กล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

จีน

“小曹。”

ไทย

“เสี่ยวเฉา”

จีน

何芸叫住她,問道:

ไทย

เหออวิ๋นเรียกเธอไว้แล้วถามขึ้น

จีน

“這附近有很多地方都在招人,以你的條件,應該可以找到工資更高的工作,你為什麼非要來我們這兒做個保潔?”

ไทย

“แถวนี้มีหลายแห่งที่กำลังเปิดรับสมัครคน ด้วยคุณสมบัติของเธอ น่าจะหางานที่ได้เงินเดือนสูงกว่านี้ได้ ทำไมเธอถึงต้องเจาะจงมาเป็นพนักงานทำความสะอาดที่นี่ด้วยล่ะ”

จีน

何芸聲音溫和,但眼神卻極為犀利,定定地注視著曹麗麗。

ไทย

น้ำเสียงของเหออวิ๋นอ่อนโยน ทว่าสายตากลับเฉียบคมยิ่งนัก จ้องมองเฉาหลี่หลี่เขม็ง

จีน

曹麗麗擦了擦有些紅腫的眼睛,柔柔地道:

ไทย

เฉาหลี่หลี่เช็ดดวงตาที่บวมแดงเล็กน้อยพลางพูดอย่างอ่อนหวาน

จีน

“何姐,我去過很多地方打工,但他們總是要欺負我,我聽說這裡的老闆人很好,所以我想來試試運氣。”

ไทย

“พี่เหอคะ ฉันเคยไปทำงานรับจ้างมาหลายที่ แต่พวกเขาก็คอยจะรังแกฉันตลอด ฉันได้ยินมาว่าเถ้าแก่ที่นี่เป็นคนดีมาก ฉันก็เลยอยากลองมาเสี่ยงดวงดูค่ะ”

จีน

何芸看了她片刻,微笑道:“去工作吧。”

ไทย

เหออวิ๋นมองเธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ยิ้มแล้วพูดว่า “ไปทำงานเถอะ”

จีน

“是。”曹麗麗提著水桶和拖把往二樓走去。

ไทย

“ค่ะ” เฉาหลี่หลี่ถือถังน้ำกับไม้ถูพื้นเดินขึ้นไปยังชั้นสอง

จีน

上了二樓,這裡空無一人,曹麗麗的臉上終於現出一絲得逞的笑容。

ไทย

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง ที่นี่ไม่มีใครแม้แต่คนเดียว ใบหน้าของเฉาหลี่หลี่ก็ปรากฏรอยยิ้มสมใจอยากออกมาในที่สุด

จีน

“年輕又有錢的小老闆,真不錯,可惜有女朋友了,實在不行,這個張元也能接受。”

ไทย

“เถ้าแก่น้อยทั้งหนุ่มทั้งรวย เยี่ยมจริงๆ เสียดายที่มีแฟนแล้ว ถ้าไม่ได้จริงๆ จางหยวนคนนี้ก็พอรับไหวอยู่”

จีน

“老闆,剛剛來了個女生面試......”這時何芸正在給陳諾打電話,說了剛才曹麗麗面試的事。

ไทย

“บอสคะ เมื่อกี้มีผู้หญิงคนหนึ่งมาสัมภาษณ์งาน…” ตอนนี้เหออวิ๋นกำลังโทรศัพท์หาเฉินนั่ว เล่าเรื่องที่เฉาหลี่หลี่มาสัมภาษณ์เมื่อครู่ให้ฟัง

จีน

“重病的媽,酗酒的爸,上學的弟,破碎的家,呵呵......”

ไทย

“แม่ป่วยหนัก พ่อติดเหล้า น้องชายเรียนหนังสือ ครอบครัวแตกแยก เหอะๆ …”

จีน

陳諾忍不住笑了,沒想到2014年就已經有這麼先進的綠茶女了。

ไทย

เฉินนั่วอดหัวเราะไม่ได้ ไม่นึกเลยว่าปี 2014 จะมีสาวชาเขียวขั้นแอดวานซ์ขนาดนี้แล้ว

จีน

何芸有點擔心:“老闆,我總覺得那個曹麗麗不像表面上看著那麼簡單,張元可能會吃虧。”

ไทย

เหออวิ๋นกังวลอยู่บ้าง “บอสคะ ฉันรู้สึกอยู่เสมอว่าเฉาหลี่หลี่คนนั้นไม่ได้เรียบง่ายเหมือนที่เห็นภายนอก จางหยวนอาจจะเสียเปรียบได้นะคะ”

จีน

陳諾道:“以後電競酒店會越做越大,張元要成為一個合格的管理者,這一關必須要過。”

ไทย

เฉินนั่วกล่าว “ต่อไปโรงแรมอีสปอร์ตจะยิ่งทำยิ่งใหญ่ขึ้น ถ้าจางหยวนอยากจะเป็นผู้บริหารที่มีคุณสมบัติ ด่านนี้ก็จำเป็นต้องผ่านไปให้ได้”

จีน

張元一直跟在陳諾身後,也是時候獨自去面對一些事了。

ไทย

จางหยวนคอยตามหลังเฉินนั่วมาตลอด ถึงเวลาที่เขาจะต้องเผชิญหน้ากับเรื่องบางอย่างด้วยตัวเองแล้ว

จีน

如果他確實能力有限,那陳諾會安排一個適合他的位置,但陳諾還是希望這個最好的朋友能跟上自己的步伐。

ไทย

หากเขามีความสามารถจำกัดจริงๆ เฉินนั่วก็จะจัดสรรตำแหน่งที่เหมาะสมให้แก่เขา ทว่าเฉินนั่วก็ยังหวังว่าเพื่อนที่ดีที่สุดคนนี้จะก้าวตามฝีเท้าของตนได้ทัน

จีน

何芸沉默片刻,再次開口:“我明白了。”

ไทย

เหออวิ๋นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

陳諾來到電競酒店,正在二樓打掃的曹麗麗趕緊整理了一下頭髮和衣服,假裝不經意地從二樓下來。

ไทย

เฉินนั่วมาถึงโรงแรมอีสปอร์ต เฉาหลี่หลี่ที่กำลังทำความสะอาดอยู่บนชั้นสองรีบจัดแต่งผมเผ้าและเสื้อผ้า แสร้งทำเป็นเดินลงมาจากชั้นสองโดยไม่ตั้งใจ

จีน

看到陳諾,她驚呼一聲:“是你?”

ไทย

เมื่อเห็นเฉินนั่ว เธอก็ร้องอุทานออกมา “เป็นคุณเหรอคะ”

จีน

張元和陳諾正在說話,聞言一愣,“你們倆認識?”

ไทย

จางหยวนกับเฉินนั่วกำลังคุยกันอยู่ ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงัก “พวกนายสองคนรู้จักกันด้วยเหรอ”

จีน

陳諾搖頭:“不認識。”

ไทย

เฉินนั่วส่ายหน้า “ไม่รู้จัก”

จีน

張元給曹麗麗介紹:“這是我們的老闆,陳諾。”

ไทย

จางหยวนแนะนำให้เฉาหลี่หลี่รู้จัก “นี่คือเถ้าแก่ของพวกเรา เฉินนั่ว”

จีน

曹麗麗趕緊向陳諾鞠躬:“您好,沒想到您就是老闆,昨天真是失禮了,謝謝您了!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่รีบโค้งคำนับให้เฉินนั่วทันที “สวัสดีค่ะ ไม่นึกเลยว่าคุณจะเป็นเถ้าแก่ เมื่อวานเสียมารยาทจริงๆ ค่ะ ขอบคุณคุณมากนะคะ!”

จีน

她沒有怪陳諾昨天騙了她,反而一臉真誠地道謝,看起來單純又善良。

ไทย

เธอไม่ได้โทษที่เมื่อวานเฉินนั่วหลอกเธอ ตรงกันข้ามกลับกล่าวขอบคุณด้วยสีหน้าจริงใจ ดูไร้เดียงสาและจิตใจดีอย่างยิ่ง

จีน

本以為陳諾會有些愧疚,但陳諾只是淡淡地擺手:“你去工作吧。”

ไทย

เดิมทีคิดว่าเฉินนั่วจะรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่เฉินนั่วเพียงแค่โบกมืออย่างเฉยชา “เธอไปทำงานเถอะ”

จีน

“是,老闆。”曹麗麗微微失望,轉身上了二樓。

ไทย

“ค่ะ เถ้าแก่” เฉาหลี่หลี่ผิดหวังเล็กน้อย หมุนตัวเดินขึ้นชั้นสองไป

จีน

她看了看自己的墊得很高的胸口,有些疑惑,以前那些男人都喜歡盯著自己的這裡,但這個陳諾為什麼一點反應都沒有?

ไทย

เธอก้มมองหน้าอกที่เสริมมาจนนูนเด่นของตนเอง พลางสงสัยอยู่บ้าง เมื่อก่อนพวกผู้ชายต่างก็ชอบจ้องตรงนี้ของเธอ แต่ทำไมเฉินนั่วคนนี้ถึงไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยแม้แต่น้อย

จีน

難道是因為他女朋友太漂亮嗎?

ไทย

หรือเป็นเพราะว่าแฟนของเขาสวยเกินไปงั้นเหรอ

จีน

不對,男人都花心,家花再好哪有野花香?

ไทย

ไม่สิ ผู้ชายเจ้าชู้กันทุกคน ดอกไม้ในบ้านจะดีแค่ไหนมีหรือจะหอมสู้ดอกไม้ป่าได้

จีน

沒關係,以後有的是機會。

ไทย

ไม่เป็นไร วันหน้ายังมีโอกาสอีกเยอะ

จีน

曹麗麗,你不能再過窮日子了,你一定要做一個富太太!

ไทย

เฉาหลี่หลี่ เธอจะใช้ชีวิตจนๆ แบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว เธอจะต้องเป็นคุณนายคนรวยให้ได้!

จีน

“元兒,你看什麼呢?”

ไทย

“หยวนเอ๋อร์ นายมองอะไรอยู่น่ะ”

จีน

“沒什麼。”

ไทย

“ไม่มีอะไร”

จีน

張元收回看向二樓的目光,對陳諾說起了酒店裝修的事。

ไทย

จางหยวนละสายตาที่มองไปยังชั้นสองกลับมา แล้วเริ่มคุยกับเฉินนั่วเรื่องการตกแต่งโรงแรม

จีน

這時酒店的門被推開,一身靚麗打扮的周玲兒走了進來。

ไทย

ตอนนั้นเอง ประตูโรงแรมก็ถูกผลักเปิดออก โจวหลิงเอ๋อร์ที่แต่งกายสะสวยสะดุดตาก็ก้าวเดินเข้ามา

จีน

“周玲兒?”

ไทย

“โจวหลิงเอ๋อร์?”

จีน

張元愣住,不明白周玲兒來這裡做什麼。

ไทย

จางหยวนชะงักงัน ไม่เข้าใจว่าโจวหลิงเอ๋อร์มาทำอะไรที่นี่

จีน

周玲兒臉上帶著自信的笑容,款款走到兩人面前,對陳諾說道:

ไทย

ใบหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ประดับด้วยรอยยิ้มมั่นใจ เธอเดินนวยนาดเข้ามาตรงหน้าของคนทั้งสอง แล้วกล่าวกับเฉินนั่วว่า

จีน

“昨天有點匆忙,我現在正式邀請你,下個月十號,希爾頓酒店,愛琴海包間,我的生日會,班長和張蓉蓉他們都會來,陳諾、張元,你們也一起過來吧。”

ไทย

“เมื่อวานรีบร้อนไปหน่อย ตอนนี้ฉันมาชวนนายอย่างเป็นทางการนะ วันที่สิบเดือนหน้า โรงแรมฮิลตัน ห้องส่วนตัวเอเจียน งานวันเกิดของฉัน หัวหน้าห้องกับพวกจางหรงหรงก็จะมากันหมด เฉินนั่ว จางหยวน พวกนายก็มาด้วยกันสิ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน