ความอัปยศอดสูอันใหญ่หลวง
奇恥大辱แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
周玲兒氣呼呼地掛了電話,對旁邊正眼巴巴地看著她的馮翔和許甜甜說道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์วางสายด้วยความโมโห ก่อนจะหันไปพูดกับเฝิงเสียงและสวี่เถียนเถียนที่กำลังมองเธอตาละห้อยอยู่ด้านข้าง
จีน
“他們居然要收利息,我不找他們借了!”
ไทย
“พวกเขาคิดจะเก็บดอกเบี้ยด้วย ฉันไม่ยืมพวกเขาแล้ว!”
จีน
馮翔和許甜甜對視一眼,馮翔勸道:
ไทย
เฝิงเสียงกับสวี่เถียนเถียนสบตากัน เฝิงเสียงจึงเอ่ยเกลี้ยกล่อม
จีน
“玲兒,現在不是意氣用事的時候,那麼多貨,明天要是不能運走,別人就不會再讓我們寄存了!”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาใช้อารมณ์นะ สินค้าตั้งเยอะขนาดนั้น ถ้าพรุ่งนี้ขนออกไปไม่ได้ คนอื่นเขาก็จะไม่ยอมให้เราฝากของไว้อีกแล้ว!”
จีน
“是啊!”許甜甜也道:“玲兒,借錢要利息很正常,等我們把貨運回去了,東西一賣出去立馬把錢還給他們!”
ไทย
“นั่นสิ!” สวี่เถียนเถียนกล่าวเสริมเช่นกัน “หลิงเอ๋อร์ ยืมเงินแล้วต้องเสียดอกเบี้ยเป็นเรื่องปกติมาก รอให้พวกเราขนสินค้ากลับไปได้ พอขายของออกไปได้ก็รีบคืนเงินให้พวกเขาทันทีเลย!”
จีน
兩人的勸說讓周玲兒冷靜了下來,現在的確不是賭氣的時候,整整十萬的貨,難道真讓人扔到大街上去?
ไทย
คำเกลี้ยกล่อมของทั้งสองคนทำให้โจวหลิงเอ๋อร์สงบลง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาประชดประชันจริงๆ สินค้าตั้งหนึ่งแสนหยวน จะปล่อยให้คนอื่นโยนทิ้งไปบนถนนใหญ่จริงๆ หรือ
จีน
周玲兒捏緊秀氣的拳頭,深呼吸幾下,終於開口:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กำหมัดเรียวงามแน่น สูดหายใจลึกๆ ไม่กี่ครั้ง ในที่สุดก็เอ่ยปาก
จีน
“好了,我再給張元打電話就是了。”
ไทย
“พอแล้ว ฉันจะโทรหาจางหยวนอีกรอบก็แล้วกัน”
จีน
“玲兒,委屈你了,你放心,我們將來一定比陳諾他們強!”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ ลำบากเธอแล้วนะ เธอวางใจเถอะ ในอนาคตพวกเราจะต้องเหนือกว่าพวกเฉินนั่วแน่นอน!”
จีน
馮翔信誓旦旦,許甜甜也道:“我們都會幫你的!”
ไทย
เฝิงเสียงให้คำมั่นอย่างหนักแน่น สวี่เถียนเถียนก็พูดเช่นกัน “พวกเราทุกคนจะช่วยเธอเอง!”
จีน
兩人見周玲兒願意低頭去借錢,都鬆了口氣。
ไทย
ทั้งสองเห็นว่าโจวหลิงเอ๋อร์ยอมก้มหัวไปยืมเงิน ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
จีน
馮翔生怕自己投的五萬打了水漂,而許甜甜則是希望周玲兒繼續和陳諾糾纏不清,免得她來搶自己的男朋友。
ไทย
เฝิงเสียงกลัวเหลือเกินว่าเงินห้าหมื่นหยวนที่ตัวเองลงทุนไปจะละลายหายไปกับสายน้ำ ส่วนสวี่เถียนเถียนนั้นหวังจะให้โจวหลิงเอ๋อร์พัวพันไม่เลิกรากับเฉินนั่วต่อไป จะได้ไม่มาแย่งแฟนของเธอ
จีน
一男一女各懷心思,看著周玲兒再次給張元打去電話。
ไทย
หนึ่งชายหนึ่งหญิงต่างมีความคิดในใจของตัวเอง เฝ้ามองโจวหลิงเอ๋อร์โทรหาจางหยวนอีกครั้ง
จีน
“張元,我願意接受利息,錢你馬上給我!”
ไทย
“จางหยวน ฉันยอมรับเรื่องดอกเบี้ย นายรีบเอาเงินให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย!”
จีน
雖然是借錢,周玲兒還是不願放下自己的驕傲。
ไทย
แม้จะเป็นฝ่ายยืมเงิน แต่โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยังไม่ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีของตนเอง
จีน
張元道:“周玲兒,陳諾說要先簽了借款協議才能給你們錢。”
ไทย
จางหยวนกล่าว “โจวหลิงเอ๋อร์ เฉินนั่วบอกว่าต้องเซ็นสัญญาเงินกู้ก่อนถึงจะให้เงินพวกนายได้”
จีน
周玲兒憤怒:“一萬塊而已,還要簽協議,陳諾把我當什麼人了?!”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์โมโห “แค่หนึ่งหมื่นหยวนแท้ๆ ยังต้องเซ็นสัญญาอีก เฉินนั่วเห็นฉันเป็นคนแบบไหนกัน?!”
จีน
張元呵呵笑道:“一萬塊是不多,可你們不是沒有嗎?”
ไทย
จางหยวนหัวเราะหึๆ “หนึ่งหมื่นหยวนมันไม่เยอะก็จริง แต่พวกนายไม่มีไม่ใช่เหรอ”
จีน
“.…..”
ไทย
“…”
จีน
周玲兒被懟的啞口無言,約好明天一早簽借款協議之後,砰的一聲把手機扔到了地上。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ถูกตอกกลับจนพูดไม่ออก หลังจากนัดแนะกันว่าจะเซ็นสัญญาเงินกู้ในเช้าวันพรุ่งนี้ เธอก็ขว้างโทรศัพท์มือถือลงบนพื้นเสียงดังโครม
จีน
“啊啊!氣死我了!!”
ไทย
“กรี๊ด! โมโหจะตายอยู่แล้ว!!”
จีน
第二天,義烏火車站附近的一間餐廳里。
ไทย
วันต่อมา ในร้านอาหารแห่งหนึ่งใกล้สถานีรถไฟอี้อู
จีน
張元把一份借款協議推到周玲兒的面前。
ไทย
จางหยวนเลื่อนสัญญาเงินกู้ฉบับหนึ่งไปตรงหน้าโจวหลิงเอ๋อร์
จีน
“周玲兒,你簽好字,我就把錢給你。”
ไทย
“โจวหลิงเอ๋อร์ เธอเซ็นชื่อเรียบร้อย ฉันก็จะให้เงินเธอ”
จีน
周玲兒憤怒地盯著張元,張元連忙道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์จ้องมองจางหยวนด้วยความโกรธ จางหยวนจึงรีบพูดว่า
จีน
“這是陳諾的意思,我只是轉達。”
ไทย
“นี่เป็นความต้องการของเฉินนั่ว ฉันแค่ส่งต่อคำพูดเท่านั้น”
จีน
周玲兒哼了一聲,“找他借錢還要收利息,這麼摳,算什麼男人!”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ส่งเสียงฮึ “ขอยืมเงินเขายังคิดจะเก็บดอกเบี้ย ขี้เหนียวขนาดนี้ นับเป็นลูกผู้ชายอะไรกัน!”
จีน
何芸微笑道:“周老闆,話不能這麼說,在商言商,陳總要求的利息並不過分,再說了,是你主動來找我們借錢的。”
ไทย
เหออวิ๋นยิ้มแล้วกล่าวว่า “เถ้าแก่โจว คำพูดนี้พูดแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ ในทางธุรกิจก็ต้องว่ากันตามเนื้อผ้า ดอกเบี้ยที่บอสเฉินเรียกร้องไม่ได้เกินเลยอะไรเลย อีกอย่าง เธอเป็นฝ่ายเข้ามาขอยืมเงินพวกเราเองนะ”
จีน
周玲兒瞪著何芸,見她一身成熟的OL套裝,氣質出眾,不禁反唇相譏:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ถลึงตาใส่เหออวิ๋น เมื่อเห็นอีกฝ่ายสวมชุดทำงานสาวออฟฟิศดูเป็นผู้ใหญ่และมีบุคลิกโดดเด่น ก็อดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมกลับไป
จีน
“陳諾居然喜歡年紀這麼大的。”
ไทย
“เฉินนั่วชอบคนอายุมากขนาดนี้เชียวเหรอ”
จีน
張元立刻道:“周玲兒,如果你不想借,現在就可以走,不要出口傷人,我們本來就沒義務幫你!”
ไทย
จางหยวนกล่าวขึ้นทันที “โจวหลิงเอ๋อร์ ถ้าเธอไม่อยากยืม ตอนนี้ก็ไปได้เลย อย่าพูดจาทำร้ายคนอื่น พวกเราไม่มีหน้าที่ต้องช่วยเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!”
จีน
周玲兒怔住,她萬萬沒想到自己不但被陳諾羞辱,如今還要被陳諾的跟班斥責,她怒視張元。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักไป เธอคิดไม่ถึงเลยว่านอกจากจะถูกเฉินนั่วทำให้เสียหน้าแล้ว ตอนนี้ยังต้องมาถูกเบ๊ของเฉินนั่วตำหนิอีก เธอจ้องมองจางหยวนด้วยความโกรธแค้น
จีน
你算什麼東西,你也敢這麼說我?
ไทย
นายเป็นตัวอะไรกัน ถึงได้กล้ามาว่าฉันแบบนี้?
จีน
許甜甜連忙在桌子下面拉周玲兒的手,“大家都是同學,有話好好說,我們現在就簽字。”
ไทย
สวี่เถียนเถียนรีบดึงมือโจวหลิงเอ๋อร์ไว้ใต้โต๊ะ “ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกันเถอะ พวกเราจะเซ็นสัญญาเดี๋ยวนี้แหละ”
จีน
“憑什麼……”周玲兒氣的眼眶都紅了,馮翔低聲道:
ไทย
“ทำไมต้อง…” โจวหลิงเอ๋อร์โกรธจนขอบตาร้อนผ่าว เฝิงเสียงจึงกระซิบเสียงเบา
จีน
“玲兒,整整十萬的貨,算了。”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ สินค้าตั้งหนึ่งแสนหยวนเชียวนะ ช่างเถอะ”
จีน
周玲兒只得將這口氣生生咽了回去,拿起筆飛快地簽了字。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์จำต้องกลืนโทสะนี้กลับลงไปอย่างยากลำบาก คว้าปากกามาเซ็นชื่ออย่างรวดเร็ว
จีน
“現在可以了吧?錢呢?”
ไทย
“ตอนนี้ได้แล้วใช่ไหม เงินล่ะ?”
จีน
何芸檢查簽字無誤,張元把早就準備好的一萬塊交給周玲兒。
ไทย
เหออวิ๋นตรวจสอบลายเซ็นว่าถูกต้อง จางหยวนจึงมอบเงินหนึ่งหมื่นหยวนที่เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ ให้แก่โจวหลิงเอ๋อร์
จีน
周玲兒接過,冷冷地對張元道:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รับมา ก่อนจะเอ่ยกับจางหยวนอย่างเย็นชาว่า
จีน
“你告訴陳諾,這次我絕對不會原諒他的!”
ไทย
“นายไปบอกเฉินนั่วด้วยนะ ครั้งนี้ฉันไม่มีทางยกโทษให้เขาเด็ดขาด!”
จีน
說完便起身離開,馮翔和許甜甜也跟著走了。
ไทย
พูดจบก็ลุกขึ้นเดินจากไป เฝิงเสียงและสวี่เถียนเถียนก็เดินตามไปด้วย
จีน
看著周玲兒遠去的背影,曹麗麗喃喃道:
ไทย
เมื่อมองแผ่นหลังที่ห่างออกไปของโจวหลิงเอ๋อร์ เฉาหลี่หลี่ก็พึมพำขึ้นมา
จีน
“怎麼陳總的青梅竹馬好像不太聰明的樣子啊?”
ไทย
“ทำไมเพื่อนสมัยเด็กของบอสเฉินดูเหมือนจะไม่ค่อยฉลาดเท่าไรเลยนะ”
จีน
“玲兒,太好了,我們現在可以把貨運回去了!”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ ดีจังเลย ตอนนี้พวกเราขนสินค้ากลับไปได้แล้ว!”
จีน
走出餐廳,許甜甜歡呼雀躍,隨即一呆。
ไทย
เมื่อเดินออกจากร้านอาหาร สวี่เถียนเถียนก็กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ แต่แล้วก็ชะงักไป
จีน
“玲兒,你怎麼哭了?”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ เธอร้องไห้ทำไมเหรอ”
จีน
周玲兒用手背擦眼睛,“沒事。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ใช้หลังมือเช็ดตา “ไม่มีอะไร”
จีน
她從小到大在家是千金公主,在外面是眾星拱月,從來沒有受過今天這樣的屈辱。
ไทย
ตั้งแต่เล็กจนโต อยู่บ้านเธอเป็นดั่งเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ อยู่นอกบ้านก็มีแต่คนรุมล้อมเอาใจ ไม่เคยต้องมาทนรับความอัปยศอดสูเหมือนอย่างวันนี้มาก่อน
จีน
胸口一股氣憋悶的厲害,眼淚不自覺地涌了出來。
ไทย
ความอัดอั้นตันใจในอกพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง น้ำตาจึงเอ่อล้นออกมาโดยไม่รู้ตัว
จีน
這時一張乾淨的手帕遞到了她的面前,馮翔溫和地道;
ไทย
ในตอนนั้นเอง ผ้าเช็ดหน้าสะอาดผืนหนึ่งก็ถูกยื่นมาตรงหน้าเธอ เฝิงเสียงเอ่ยอย่างอ่อนโยน
จีน
“玲兒,別傷心,等我們的網店做大了,以後就是別人來求你了。”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ อย่าเสียใจไปเลย รอให้ร้านค้าออนไลน์ของพวกเราเติบโตขึ้น ต่อไปก็จะมีแต่คนอื่นมาอ้อนวอนเธอแล้ว”
จีน
周玲兒接過馮翔的手帕,擦乾眼淚,“謝謝。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รับผ้าเช็ดหน้าของเฝิงเสียงมา เช็ดน้ำตาจนแห้ง “ขอบใจนะ”
จีน
馮翔燦然一笑,陽光帥氣,“我們是搭檔,不用謝。”
ไทย
เฝิงเสียงยิ้มกว้างอย่างสดใสและหล่อเหลา “พวกเราเป็นหุ้นส่วนกัน ไม่ต้องขอบใจหรอก”
จีน
兩人站在一起,頗有點金童玉女的感覺,旁邊的許甜甜倒像個毫無關聯的路人。
ไทย
ทั้งสองคนยืนเคียงข้างกัน ให้ความรู้สึกราวกับกิ่งทองใบหยกอยู่ไม่น้อย ส่วนสวี่เถียนเถียนที่อยู่ข้างๆ กลับดูเหมือนคนเดินถนนที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย
จีน
許甜甜咬著嘴唇,低下頭,雙手悄悄握緊。
ไทย
สวี่เถียนเถียนกัดริมฝีปาก ก้มหน้าลง สองมือกำแน่นเงียบๆ
จีน
……
ไทย
…
จีน
鍋爐廠。
ไทย
โรงงานหม้อต้ม
จีน
“徐廠長,您終於接電話了!”
ไทย
“ผู้อำนวยการโรงงานสวี ในที่สุดคุณก็รับสายแล้ว!”
จีน
周先盛終於打通了徐廠長的電話,趕緊把廠里的情況說了一遍。
ไทย
ในที่สุดโจวเซียนเซิ่งก็โทรติดผู้อำนวยการโรงงานสวี จึงรีบเล่าสถานการณ์ในโรงงานให้ฟังรอบหนึ่ง
จีน
徐廠長道:“沒關係,我這就去一趟西班牙,讓他們派工程師過來幫我們維修機器。”
ไทย
ผู้อำนวยการโรงงานสวีกล่าว “ไม่เป็นไร ฉันกำลังจะไปสเปนสักเที่ยวพอดี จะให้พวกเขาส่งวิศวกรมาช่วยเราซ่อมแซมเครื่องจักร”
จีน
“只是他們還需要辦簽證,沒那麼快,長征機床和威遠鋼廠的第一批貨你想辦法先做出來。”
ไทย
“เพียงแต่พวกเขายังต้องทำวีซ่า คงไม่เร็วนัก สินค้างวดแรกของโรงงานเครื่องจักรฉางเจิงกับโรงงานเหล็กเวยหยวน นายต้องคิดหาวิธีผลิตออกมาก่อนให้ได้”
จีน
周先盛愕然,“機器都壞了,貨怎麼做啊?”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งตกตะลึง “เครื่องจักรพังหมดแล้ว จะผลิตสินค้ายังไงล่ะครับ”
จีน
徐廠長道:“我馬上要上飛機了,這件事你想想辦法,老周,困難只是暫時的,你要有信心,我看好你!”
ไทย
ผู้อำนวยการโรงงานสวีกล่าว “ฉันกำลังจะขึ้นเครื่องบินแล้ว เรื่องนี้นายลองคิดหาวิธีดู เหล่าโจว ความยากลำบากเป็นเพียงแค่เรื่องชั่วคราว นายต้องมีความมั่นใจ ฉันเชื่อมั่นในตัวนายนะ!”
จีน
周先盛連忙道:“徐廠長,我總覺得那批機器不太對勁,你……”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งรีบพูด “ผู้อำนวยการโรงงานสวี ผมมักจะรู้สึกว่าเครื่องจักรชุดนั้นมันไม่ค่อยปกติ คุณ…”
จีน
他話沒說完,徐廠長已經掛了電話。
ไทย
เขายังพูดไม่ทันจบ ผู้อำนวยการโรงงานสวีก็วางสายไปแล้ว
จีน
周先盛看著手機屏幕上的一片黑,不禁一陣茫然。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่มืดสนิท อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเคว้งคว้างขึ้นมา
จีน
還有兩周就要交第一批貨了,機器已經擺爛,我去哪兒變東西出來啊?
ไทย
อีกสองสัปดาห์ก็ต้องส่งสินค้างวดแรกแล้ว เครื่องจักรก็เจ๊งกะบ๊งไปแล้ว ฉันจะไปเสกของออกมาจากที่ไหนได้ล่ะ
จีน
這時營銷部的陳部長進來了,“周副廠長,我已經和長征機床和威遠鋼廠溝通了,他們那邊的工程都是嚴格規定了完成時限的,讓我們必須按時交貨!”
ไทย
ตอนนั้นเองหัวหน้าแผนกเฉินจากแผนกการตลาดก็เดินเข้ามา “รองผู้อำนวยการโรงงานโจว ผมได้ติดต่อกับทางโรงงานเครื่องจักรฉางเจิงและโรงงานเหล็กเวยหยวนแล้ว โครงการทางฝั่งพวกเขากำหนดกำหนดเวลาแล้วเสร็จไว้อย่างเข้มงวดมาก สั่งให้พวกเราต้องส่งมอบสินค้าให้ตรงเวลาครับ!”
จีน
周先盛頹然坐下,把徐廠長的話說了一遍。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดเรี่ยวแรง แล้วถ่ายทอดคำพูดของผู้อำนวยการโรงงานสวีให้ฟังรอบหนึ่ง
จีน
陳部長也無語了,“就算徐廠長找來西班牙的工程師,那也是一個月左右的事了,第一批貨咱們兩周后就要交啊,這怎麼辦?”
ไทย
หัวหน้าแผนกเฉินก็พูดไม่ออกเช่นกัน “ต่อให้ผู้อำนวยการโรงงานสวีจะตามวิศวกรชาวสเปนมาได้ นั่นก็เป็นเรื่องอีกประมาณหนึ่งเดือนให้หลังแล้ว สินค้างวดแรกพวกเราต้องส่งมอบในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้านะครับ แบบนี้จะทำยังไงดี”
จีน
周先盛沉默不語。
ไทย
โจวเซียนเซิ่งนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา
จีน
陳部長忽然一拍手,“周副廠長,要不咱們去外面買其他廠的貨回來,把包裝拆了,貼我們廠的牌,這樣就能交上第一批貨了!”
ไทย
หัวหน้าแผนกเฉินตบมือฉาดขึ้นมาทันที “รองผู้อำนวยการโรงงานโจว หรือไม่พวกเราก็ไปกว้านซื้อสินค้าของโรงงานอื่นจากข้างนอกกลับมา แกะบรรจุภัณฑ์ออก แล้วติดตราสินค้าของโรงงานพวกเราลงไป แบบนี้ก็ส่งมอบสินค้างวดแรกได้แล้วครับ!”
จีน
周先盛抬頭,“這樣行嗎?”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งเงยหน้าขึ้น “ทำแบบนี้จะได้เหรอ”
จีน
江省有好幾個鍋爐廠,也不是沒幹過相互之間供貨再返包的事。
ไทย
ในมณฑลเจียงมีโรงงานหม้อต้มอยู่หลายแห่ง และใช่ว่าจะไม่เคยมีเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างส่งสินค้าให้กันแล้วนำไปบรรจุหีบห่อใหม่
จีน
陳部長見周先盛一臉茫然的樣子,眼中閃過一絲鄙夷,小聲道:
ไทย
เมื่อหัวหน้าแผนกเฉินเห็นท่าทางเหม่อลอยสับสนของโจวเซียนเซิ่ง แววตาก็ฉายประกายดูแคลนวูบหนึ่ง ก่อนจะกระซิบเสียงเบา
จีน
“只要咱們把包裝做好,客戶不知道是返包貨就行了。”
ไทย
“ขอแค่พวกเราทำบรรจุภัณฑ์ให้ดี ลูกค้าไม่รู้ว่าเป็นสินค้าที่เอามาบรรจุหีบห่อใหม่ก็ใช้ได้แล้วครับ”
จีน
周先盛思索片刻,一拍桌子,“就這麼干!”
ไทย
โจวเซียนเซิ่งใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตบโต๊ะดังฉาด “เอาตามนี้แหละ!”
จีน
陳部長又道:“我估算了一下,要買貨估計得花兩百萬,咱們廠里現在還有流動資金嗎?”
ไทย
หัวหน้าแผนกเฉินกล่าวอีกว่า “ผมลองประเมินดูแล้ว ถ้าจะซื้อสินค้าคงต้องใช้เงินราวสองล้านหยวน ตอนนี้ในโรงงานของเรายังมีเงินทุนหมุนเวียนเหลืออยู่ไหมครับ”
จีน
周先盛:“.…..”
ไทย
โจวเซียนเซิ่ง “…”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน