ตาแก่น้อยเจ้าเล่ห์แสนกล
詭計多端的小老登แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“叔叔,我在這兒。”
ไทย
“คุณลุงครับ ผมอยู่นี่”
จีน
張成文見林柔的父親這麼憤怒,腳都發軟了,但這時候他也沒法退縮了,弱弱地舉手。
ไทย
เมื่อเห็นว่าพ่อของหลินโหรวโกรธจัดขนาดนี้ จางเฉิงเหวินก็แข้งขาอ่อนแรงไปหมด แต่เวลานี้เขาก็ไม่อาจถอยหนีได้แล้ว จึงได้แต่ยกมือขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ
จีน
高大的中年男人大步走過來,一拳就砸在了他的臉上!
ไทย
ชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ก้าวยาวๆ ตรงเข้ามา แล้วเหวี่ยงหมัดซัดเข้าที่ใบหน้าของเขาเต็มแรง!
จีน
啊!
ไทย
ว้าย!
จีน
周圍響起陣陣驚呼聲。
ไทย
เสียงร้องอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นระงมไปทั่วบริเวณ
จีน
“打人了!”
ไทย
“มีคนโดนต่อยแล้ว!”
จีน
“打架了!”
ไทย
“มีเรื่องชกต่อยกันแล้ว!”
จีน
“車站的保安呢?!”
ไทย
“รปภ. ของสถานีอยู่ไหนกัน?!”
จีน
張成文被打倒在地,整個人都懵了。
ไทย
จางเฉิงเหวินถูกชกจนล้มลงไปกองกับพื้น ทั้งคนมึนงงไปหมด
จีน
腦子裡忽然響起陳諾說的話:“如果林柔的父親揍你,說明他已經接受了事實,這是好事。”
ไทย
ในหัวพลันนึกถึงคำพูดของเฉินนั่วขึ้นมา “ถ้าพ่อของหลินโหรวซ้อมนาย แสดงว่าเขายอมรับความจริงแล้ว นี่เป็นเรื่องดี”
จีน
“成文!”林柔嚇了一跳,趕緊過來扶他。
ไทย
“เฉิงเหวิน!” หลินโหรวตกใจจนสะดุ้ง รีบเข้ามาประคองเขา
จีน
這時已經有熱心群眾帶著保安過來了,幾個保安見張成文倒在地上,趕緊跑過來把林父圍住。
ไทย
เวลานี้มีพลเมืองดีพาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาแล้ว รปภ. หลายคนเห็นจางเฉิงเหวินล้มอยู่กับพื้น จึงรีบวิ่งเข้ามาล้อมพ่อของหลินโหรวเอาไว้
จีน
“怎麼回事?你怎麼打人呢?”
ไทย
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงทำร้ายคนอื่นล่ะ”
จีน
林父動了手也有點後悔了,此時被保安圍住,頓時有些無措,林母也慌了。
ไทย
พ่อของหลินโหรวลงมือไปแล้วก็รู้สึกเสียใจอยู่บ้าง พอถูกรปภ. ล้อมไว้ในเวลานี้ก็ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที แม่ของหลินโหรวเองก็ตื่นตระหนกเช่นกัน
จีน
“是誤會,誤會,你們別抓他!”
ไทย
“เป็นเรื่องเข้าใจผิด เข้าใจผิดกันนะคะ พวกคุณอย่าจับเขาเลย!”
จีน
“那個......”
ไทย
“คือว่า…”
จีน
張成文從地上爬起來,捂著臉道:
ไทย
จางเฉิงเหวินตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้น พลางเอามือกุมหน้าพูดว่า
จีน
“不好意思啊,他是我爸,他教育我呢。”
ไทย
“ขอโทษด้วยนะครับ เขาเป็นพ่อของผมเอง เขากำลังสั่งสอนผมน่ะครับ”
จีน
圍觀的人群和幾個保安一怔,“他是你爸?”
ไทย
ฝูงชนที่มุงดูและรปภ. หลายคนชะงักไป “เขาเป็นพ่อนายเหรอ”
จีน
張成文點點,對林父道:“對不起,爸,是我不好,您別生氣了。”
ไทย
จางเฉิงเหวินพยักหน้า แล้วพูดกับพ่อของหลินโหรว “ขอโทษครับพ่อ ผมผิดเอง พ่ออย่าโกรธเลยนะครับ”
จีน
一個保安覺得蹊蹺,對林父問道:“他真是你兒子?”
ไทย
รปภ. คนหนึ่งรู้สึกแปลกพิกล จึงเอ่ยถามพ่อของหลินโหรว “เขาเป็นลูกชายของคุณจริงๆ เหรอ”
จีน
林父臉色難看,最終還是點了點頭。
ไทย
พ่อของหลินโหรวสีหน้าย่ำแย่ สุดท้ายก็ยังพยักหน้ายอมรับ
จีน
“就算是你兒子也不能當眾動手啊,影響多不好,要教育回家去嘛,行了,都散了吧。”
ไทย
“ถึงจะเป็นลูกชายก็ลงไม้ลงมือในที่สาธารณะไม่ได้นะ ส่งผลกระทบไม่ดีขนาดนี้ จะสั่งสอนก็กลับไปสั่งสอนที่บ้านสิ เอาล่ะ แยกย้ายกันได้แล้ว”
จีน
保安一看是爸爸揍兒子,立馬不管了。
ไทย
พอพวกรปภ. เห็นว่าเป็นพ่อสั่งสอนลูกชาย ก็เลิกยุ่งทันที
จีน
圍觀的人們紛紛散去,林柔心疼地摸張成文的臉,“疼嗎?”
ไทย
ผู้คนที่มุงดูทยอยแยกย้ายกันไป หลินโหรวลูบใบหน้าของจางเฉิงเหวินด้วยความปวดใจ “เจ็บไหม”
จีน
張成文搖搖頭,目光凝在林柔的臉上,兩人對視,不知怎麼眼眶一起紅了。
ไทย
จางเฉิงเหวินส่ายหน้า สายตาจับจ้องที่ใบหน้าของหลินโหรว ทั้งสองสบตากัน ไม่รู้เพราะเหตุใดขอบตาก็พลันแดงเรื่อขึ้นมาพร้อมกัน
จีน
林父見狀臉色鐵青,但剛剛張成文幫他解了圍,他也不好意思再發作了,只是看著自己的女兒和一個臭小子這麼親密,他就渾身不舒服,哼了一聲扭過頭。
ไทย
พ่อของหลินโหรวเห็นดังนั้นก็หน้าเขียวคล้ำ แต่เมื่อครู่จางเฉิงเหวินช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้ เขาจึงกระดากใจที่จะระเบิดอารมณ์อีก เพียงแต่พอเห็นลูกสาวของตนสนิทสนมกับเจ้าเด็กหนุ่มนี่ถึงเพียงนั้น เขาก็รู้สึกอึดอัดขัดหูขัดตาไปทั้งตัว ได้แต่ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอแล้วสะบัดหน้าหนี
จีน
林母道:“小柔,小張,我們先出車站吧”
ไทย
แม่ของหลินโหรวพูดว่า “เสี่ยวโหรว เสี่ยวจาง พวกเราออกจากสถานีกันก่อนเถอะ”
จีน
“是,是,叔叔阿姨,我訂了餐廳,我們走吧。”
ไทย
“ครับๆ คุณลุงคุณป้า ผมจองร้านอาหารไว้แล้ว พวกเราไปกันเถอะครับ”
จีน
張成文反應過來,連忙給林柔父母拎行李,在前面帶路,林母挽著林柔,關切地低聲說話。
ไทย
จางเฉิงเหวินได้สติ รีบช่วยถือกระเป๋าเดินทางให้พ่อแม่ของหลินโหรวแล้วเดินนำทางอยู่ข้างหน้า แม่ของหลินโหรวควงแขนหลินโหรว พลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงด้วยเสียงแผ่วเบา
จีน
林父則冷著臉走在最後面。
ไทย
ส่วนพ่อของหลินโหรวปั้นหน้าบึ้งตึงเดินอยู่รั้งท้าย
จีน
半個小時后,四人來到了一間挺高檔的中餐廳,為了請這頓飯,張成文昨晚還找幾位室友借了錢。
ไทย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสี่คนก็มาถึงภัตตาคารอาหารจีนที่ค่อนข้างหรูหราแห่งหนึ่ง เพื่อที่จะเลี้ยงอาหารมื้อนี้ เมื่อคืนจางเฉิงเหวินยังต้องบากหน้าไปขอยืมเงินรูมเมตหลายคนมา
จีน
“叔叔阿姨,請坐。”
ไทย
“คุณลุงคุณป้า เชิญนั่งครับ”
จีน
張成文殷勤地給林柔父母拉開椅子,請兩人坐下。
ไทย
จางเฉิงเหวินรีบกุลีกุจอเลื่อนเก้าอี้ให้พ่อแม่ของหลินโหรว เชิญทั้งสองคนนั่งลง
จีน
林母嘆了口氣,問道:“小張,臉還疼嗎?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวถอนหายใจ เอ่ยถามว่า “เสี่ยวจาง หน้ายังเจ็บอยู่ไหม”
จีน
不愧是母女,說話的語氣和神態竟是有七八分神似,都是那麼溫柔如水。
ไทย
สมกับเป็นแม่ลูกกัน น้ำเสียงและท่าทางยามพูดจามีความคล้ายคลึงกันถึงเจ็ดแปดส่วน ล้วนอ่อนโยนดั่งสายน้ำเช่นเดียวกัน
จีน
張成文受寵若驚,“不疼不疼,叔叔都沒用力,哈哈。”
ไทย
จางเฉิงเหวินรู้สึกปลาบปลื้มจนเนื้อเต้น “ไม่เจ็บเลยครับไม่เจ็บเลย คุณลุงไม่ได้ออกแรงเลย ฮ่าๆ”
จีน
說著嘴角一抽,疼的齜牙咧嘴,林柔心疼壞了,嗔怪地看著自己的父親:
ไทย
พูดพลางมุมปากก็กระตุก เจ็บจนต้องสูดปากแยกเขี้ยว หลินโหรวปวดใจเป็นที่สุด มองพ่อของตนด้วยสายตาตัดพ้อ
จีน
“爸,你怎麼下手這麼重?”
ไทย
“พ่อคะ ทำไมพ่อถึงลงมือหนักขนาดนี้”
จีน
林父瞪大眼睛,“小柔,爸是在替你出氣!”
ไทย
พ่อของหลินโหรวเบิกตากว้าง “เสี่ยวโหรว พ่อกำลังระบายความโกรธแทนลูกอยู่นะ!”
จีน
林柔氣惱,“爸!”
ไทย
หลินโหรวขุ่นเคือง “พ่อคะ!”
จีน
林父立馬軟了下來,“好好,女兒你別生氣,爸爸下次不會了。”
ไทย
พ่อของหลินโหรวอ่อนลงทันควัน “ได้ๆ ลูกสาว ลูกอย่าโกรธเลยนะ คราวหน้าพ่อจะไม่ทำอีกแล้ว”
จีน
“還有下次?”林柔睜大眼睛。
ไทย
“ยังมีคราวหน้าอีกเหรอคะ” หลินโหรวตาโต
จีน
“絕對沒有下次了!”林父立馬保證。
ไทย
“ไม่มีคราวหน้าเด็ดขาด!” พ่อของหลินโหรวรีบรับปากทันที
จีน
張成文看得目瞪口呆,叔叔在小柔的面前怎麼這麼慫?
ไทย
จางเฉิงเหวินมองดูจนอ้าปากค้าง ทำไมคุณลุงถึงได้ยอมจำนนต่อหน้าเสี่ยวโหรวขนาดนี้นะ
จีน
林父對林柔百依百順,對張成文卻是橫眉怒目:
ไทย
พ่อของหลินโหรวยอมตามใจหลินโหรวทุกอย่าง แต่กลับหันมาขึงตาจ้องเขม็งใส่จางเฉิงเหวิน
จีน
“臭小子,你打算怎麼辦?”
ไทย
“เจ้าเด็กเหลือขอ นายคิดจะทำยังไง”
จีน
張成文被瞪的心虛,連忙道:“叔叔阿姨,我會負責到底的!”
ไทย
จางเฉิงเหวินถูกจ้องจนรู้สึกผิด รีบพูดว่า “คุณลุงคุณป้าครับ ผมจะรับผิดชอบจนถึงที่สุดครับ!”
จีน
“負責?”林母問道:“你想怎麼負責?”
ไทย
“รับผิดชอบเหรอ” แม่ของหลินโหรวถาม “นายคิดจะรับผิดชอบยังไง”
จีน
林柔道:“爸,媽,我已經和成文商量好了,我們要結婚,我要生下這個孩子。”
ไทย
หลินโหรวพูดว่า “พ่อคะ แม่คะ หนูปรึกษากับเฉิงเหวินเรียบร้อยแล้ว พวกเราจะแต่งงานกัน หนูจะคลอดเด็กคนนี้ออกมาค่ะ”
จีน
昨天在電話里林柔已經說過了,但此時親耳聽到女兒的話,兩口子還是難以接受。
ไทย
เมื่อวานในโทรศัพท์หลินโหรวได้บอกไปแล้ว ทว่าเวลานี้เมื่อได้ยินจากปากลูกสาวด้วยตัวเอง สองสามีภรรยาก็ยังยากจะทำใจยอมรับได้อยู่ดี
จีน
“不行!我不同意!”
ไทย
“ไม่ได้! พ่อไม่เห็นด้วย!”
จีน
林父一拍桌子,“小柔你才大一,怎麼結婚?更不能生孩子!”
ไทย
พ่อของหลินโหรวตบโต๊ะฉาด “เสี่ยวโหรว ลูกเพิ่งจะอยู่ปีหนึ่ง จะแต่งงานได้ยังไง แล้วยิ่งมีลูกไม่ได้เด็ดขาด!”
จีน
林柔道:“爸,現在大學生只要年齡到了,是可以結婚生孩子,不違法。”
ไทย
หลินโหรวพูดว่า “พ่อคะ ตอนนี้นักศึกษาแค่ถึงเกณฑ์อายุก็แต่งงานมีลูกได้แล้วนะคะ ไม่ผิดกฎหมายด้วย”
จีน
“那也不行!”林父一臉的心疼,“女兒,你這麼年輕,這麼早就生孩子,要是這臭小子以後對你不好怎麼辦?”
ไทย
“แบบนั้นก็ไม่ได้!” พ่อของหลินโหรวสีหน้าเต็มไปด้วยความปวดใจ “ลูกเอ๋ย ลูกยังเด็กขนาดนี้ มีลูกเร็วขนาดนี้ ถ้าเจ้าเด็กนี่ทำไม่ดีกับลูกในอนาคตจะทำยังไง”
จีน
“叔叔,您放心吧,我一定會對小柔好的!”張成文連忙保證。
ไทย
“คุณลุงวางใจได้เลยครับ ผมจะต้องดีกับเสี่ยวโหรวแน่นอน!” จางเฉิงเหวินรีบให้คำมั่นสัญญา
จีน
“我信你個鬼!”林父瞪著他。
ไทย
“เชื่อคำพูดนายก็บ้าแล้ว!” พ่อของหลินโหรวถลึงตาใส่เขา
จีน
“......”
ไทย
“…”
จีน
張成文不吱聲了,叔叔怎麼感覺有點幼稚啊?
ไทย
จางเฉิงเหวินเงียบกริบ ทำไมรู้สึกว่าคุณลุงดูไร้เดียงสาเหมือนเด็กจังนะ
จีน
林母輕輕拍了下林父的手,憤怒如獅的中年男人頓時被捋順了毛,立馬變成了一隻乖巧的小貓,立起來的頭髮都平順了下來。
ไทย
แม่ของหลินโหรวลูบมือพ่อของหลินโหรวเบาๆ ชายวัยกลางคนที่เกรี้ยวกราดประดุจราชสีห์ก็ถูกลูบขนจนเชื่องทันที กลายร่างเป็นลูกแมวแสนว่าง่ายในพริบตา แม้แต่เส้นผมที่ชี้ชันก็ลู่เรียบลงมา
จีน
林母看著張成文:“小張,你父母怎麼說?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวมองจางเฉิงเหวิน “เสี่ยวจาง พ่อแม่ของนายว่ายังไงบ้าง”
จีน
張成文連忙道:“我已經跟我爸媽說了,他們也狠狠罵了我一頓,說明天就趕到學校來,叔叔阿姨你們想怎麼做,他們都配合!”
ไทย
จางเฉิงเหวินรีบพูดว่า “ผมบอกพ่อกับแม่แล้วครับ พวกท่านด่าว่าผมยกใหญ่แล้วบอกว่าจะรีบมาที่มหาวิทยาลัยในวันพรุ่งนี้ คุณลุงคุณป้าอยากให้ทำยังไง พวกท่านพร้อมจะให้ความร่วมมือทุกอย่างครับ!”
จีน
林柔在旁邊道:“媽,我和成文是真心相愛的,就算這次把孩子打掉了,以後我們還是一樣會結婚,會生孩子的!”
ไทย
หลินโหรวพูดเสริมอยู่ข้างๆ “แม่คะ หนูกับเฉิงเหวินรักกันจริงนะคะ ถึงครั้งนี้จะเอาเด็กออก ในอนาคตพวกเราก็ยังจะแต่งงานแล้วก็มีลูกด้วยกันอยู่ดี!”
จีน
林父氣得夠嗆,想張嘴,手臂還被林母掐著,話到嘴邊又咽了回去。
ไทย
พ่อของหลินโหรวโกรธจัดจนแทบกระอัก คิดจะอ้าปากพูด แต่แขนยังคงถูกแม่ของหลินโหรวหยิกไว้ คำพูดที่มาถึงริมฝีปากจึงต้องกลืนกลับลงไป
จีน
林母看著林柔,又看看張成文,忽然道:“小柔今年八月剛過二十歲生日,剛好符合法定結婚年齡,可小張,你應該還差兩年吧?”
ไทย
แม่ของหลินโหรวมองหลินโหรว แล้วหันไปมองจางเฉิงเหวิน จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวโหรวเพิ่งผ่านวันเกิดอายุครบยี่สิบปีไปเมื่อเดือนสิงหาคมปีนี้ พอดีกับเกณฑ์อายุสมรสตามกฎหมาย แต่เสี่ยวจาง นายคงยังขาดอีกสองปีใช่ไหม”
จีน
林柔一怔,面露喜色,“媽,您同意了?”
ไทย
หลินโหรวชะงักไป สีหน้าแสดงความดีใจ “แม่คะ แม่ตกลงแล้วเหรอคะ”
จีน
林母愛憐又無奈地看著她,“都這樣了,不同意還有用嗎?可小張的年齡不到,你們也領不了證啊。”
ไทย
แม่ของหลินโหรวมองเธอด้วยความสงสารระคนจนใจ “มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ตกลงจะมีประโยชน์อะไร แต่อายุของเสี่ยวจางยังไม่ถึงเกณฑ์ พวกเธอก็จดทะเบียนสมรสกันไม่ได้อยู่ดี”
จีน
法定結婚年齡,女人是二十歲,男人是二十二歲。
ไทย
เกณฑ์อายุสมรสตามกฎหมาย ผู้หญิงคือยี่สิบปี ผู้ชายคือยี่สิบสองปี
จีน
林柔也反應過來,頓時一臉愁容。
ไทย
หลินโหรวเองก็ได้สติ สีหน้าพลันเต็มไปด้วยความกังวลทันที
จีน
要是等兩年,她孩子都一歲多了,難道帶娃結婚嗎?
ไทย
ถ้าต้องรออีกสองปี ลูกของเธอก็อายุขวบกว่าแล้ว จะให้อุ้มลูกเข้าพิธีแต่งงานหรืออย่างไร
จีน
張成文弱弱地道:“那個,其實我還有兩個月就二十二了。”
ไทย
จางเฉิงเหวินพูดขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ “คือว่า จริงๆ แล้วอีกสองเดือนผมก็จะอายุยี่สิบสองแล้วครับ”
จีน
三人都詫異地看向他,林柔道:“怎麼會?”
ไทย
ทั้งสามคนหันขวับไปมองเขาด้วยความประหลาดใจ หลินโหรวพูดว่า “เป็นไปได้ยังไง”
จีน
她是沒問過張成文的年齡,因為下意識地以為張成文應該和她同歲,畢竟都是大一嘛。
ไทย
เธอไม่เคยถามอายุของจางเฉิงเหวินมาก่อน เพราะจิตใต้สำนึกคิดไปเองว่าจางเฉิงเหวินน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ถึงอย่างไรก็เป็นนักศึกษาปีหนึ่งเหมือนกัน
จีน
張成文撓撓頭,“我念書晚一年,然後......高三又復讀了一年。”
ไทย
จางเฉิงเหวินเกาหัว “ผมเข้าเรียนช้าไปหนึ่งปี แล้วก็…ตอนมัธยมปลายปีสามเรียนซ้ำอีกหนึ่งปีครับ”
จีน
林父一拍桌子,“好個你臭小子!比我女兒大了整整兩歲,你是有預謀的吧?”
ไทย
พ่อของหลินโหรวตบโต๊ะฉาด “ดีเหลือเกินนะเจ้าเด็กนี่! โตกว่าลูกสาวฉันตั้งสองปีเต็ม นายวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้วใช่ไหม”
จีน
林母也是一臉驚愕,張成文對林柔道:“對不起,小柔,復讀的事我一直沒跟你說過。”
ไทย
แม่ของหลินโหรวก็ตกตะลึงเช่นกัน จางเฉิงเหวินพูดกับหลินโหรว “ขอโทษนะเสี่ยวโหรว เรื่องที่เรียนซ้ำฉันไม่เคยบอกเธอเลย”
จีน
林柔搖搖頭,挽住了他的胳膊,“成文,我喜歡你,就是因為你比其他男生成熟,不管你比我大幾歲,我都認定你了!”
ไทย
หลินโหรวส่ายหน้า คล้องแขนของเขาไว้ “เฉิงเหวิน ฉันชอบนายก็เพราะนายเป็นผู้ใหญ่กว่าผู้ชายคนอื่น ไม่ว่านายจะแก่กว่าฉันกี่ปี ฉันก็ปักใจเลือกนายแล้ว!”
จีน
“女兒你......”
ไทย
“ลูกสาว ลูก…”
จีน
林父氣得差點把筷子都掰斷了。
ไทย
พ่อของหลินโหรวโมโหจนเกือบจะหักตะเกียบทิ้ง
จีน
我女兒怎麼找了個詭計多端的小老登啊,虧大了!
ไทย
ลูกสาวฉันทำไมถึงไปคว้าเอาไอ้แก่ร้อยเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้มาได้ ขาดทุนย่อยยับจริงๆ!
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน