ปล่อยวางปมชอบช่วยเหลือ ยิ้มมองชะตากรรมผู้อื่น
放下助人情節,笑看他人命運แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“這麼說,周先盛還是沒相信郭姨的話?”
ไทย
“พูดแบบนี้ โจวเซียนเซิ่งก็ยังไม่เชื่อคำพูดของน้ากัวงั้นเหรอ”
จีน
面對周玲兒的憤怒指責,陳諾沒有半分氣惱,有的只是無奈和惋惜。
ไทย
เมื่อเผชิญหน้ากับการต่อว่าด้วยความโกรธเกรี้ยวของโจวหลิงเอ๋อร์ เฉินนั่วไม่ได้มีอารมณ์โมโหแม้แต่น้อย มีเพียงความจนใจและความเสียดาย
จีน
都說好言難勸該死的鬼,果然沒錯。
ไทย
ที่เขาว่ากันว่าคำพูดดีๆ ไม่อาจห้ามคนที่รนหาที่ตายได้นั้นไม่ผิดจริงๆ
จีน
只是可惜了郭姨,這麼好的女人偏偏遇到了周先盛和周玲兒這兩個蠢貨。
ไทย
เพียงแต่สงสารน้ากัว ผู้หญิงที่ดีขนาดนี้กลับต้องมาเจอคนโง่สองคนอย่างโจวเซียนเซิ่งและโจวหลิงเอ๋อร์
จีน
陳諾平靜地對周玲兒說道:“周玲兒,以前你虛榮高傲,無知無恥,我都不想和你計較了。”
ไทย
เฉินนั่วเอ่ยกับโจวหลิงเอ๋อร์อย่างสงบ “โจวหลิงเอ๋อร์ เมื่อก่อนเธอจะรักเกียรติจอมปลอม หยิ่งยโส ไม่ประสีประสา ไร้ยางอาย ฉันก็ไม่อยากถือสากับเธอแล้ว”
จีน
“原本如果周先盛真的出了事,周家遇到了難處,也許我還能幫一幫,但今天你既然說了這樣的話,那以後我再也不會多管閑事了。”
ไทย
“เดิมทีถ้าโจวเซียนเซิ่งเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ตระกูลโจวเจอปัญหา บางทีฉันอาจจะยังยื่นมือเข้าช่วยบ้าง แต่วันนี้ในเมื่อเธอพูดจาแบบนี้ออกมาแล้ว เช่นนั้นต่อไปฉันจะไม่แส่หาเรื่องอีกเด็ดขาด”
จีน
“你走吧,我們就當從沒認識過。”
ไทย
“เธอไปซะเถอะ เราถือว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน”
จีน
周玲兒一怔,獃獃地看著陳諾。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักงัน มองเฉินนั่วอย่างเหม่อลอย
จีน
之前陳諾只是對她冷漠,不願意跟她說話,而今天,是陳諾長久以來第一次對她說這麼多話。
ไทย
ก่อนหน้านี้เฉินนั่วเพียงแค่เย็นชากับเธอ ไม่อยากพูดคุยกับเธอ แต่วันนี้ เป็นครั้งแรกในรอบเนิ่นนานที่เฉินนั่วพูดกับเธอมากขนาดนี้
จีน
可這些話卻充滿了決裂的意味。
ไทย
แต่คำพูดเหล่านี้กลับเต็มไปด้วยเจตนาตัดขาดความสัมพันธ์
จีน
這一次,是真的要失去了?
ไทย
ครั้งนี้ กำลังจะสูญเสียไปจริงๆ แล้วงั้นเหรอ
จีน
周玲兒心裡忽然泛起酸脹的疼痛,卻看到沈新眉走到了陳諾的身邊,她立刻大聲道:
ไทย
ในใจของโจวหลิงเอ๋อร์พลันผุดความเจ็บปวดรวดร้าวสายหนึ่งขึ้นมา ทว่าเมื่อเห็นเสิ่นซินเหมยเดินมาข้างกายเฉินนั่ว เธอก็ตะโกนเสียงดังทันที
จีน
“好啊!今天我就把話放在這兒,以後我家無論遇到什麼事,都不需要你幫忙!我也絕不可能來求你!”
ไทย
“ดีสิ! วันนี้ฉันก็จะวางคำพูดไว้ตรงนี้ ต่อไปบ้านฉันไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร ก็ไม่ต้องให้นายมาช่วย! แล้วฉันก็ไม่มีทางมาขอร้องนายเด็ดขาด!”
จีน
“倒是你,陳諾,你這麼狂,總有一天會摔下來,到時候你別跪著來求我!”
ไทย
“นายต่างหากล่ะ เฉินนั่ว นายผยองขนาดนี้ สักวันต้องตกต่ำลงมา ถึงตอนนั้นนายอย่ามาคุกเข่าอ้อนวอนฉันแล้วกัน!”
จีน
“哎呀!”
ไทย
“โอ๊ย!”
จีน
周玲兒大聲咒罵,沈新眉忽然上前,一把抓住了她的手臂,腰肢一擰,周玲兒只覺得天旋地轉,下一刻身子已經摔了出去。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์กำลังตะโกนก่นด่า เสิ่นซินเหมยก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน คว้าแขนของเธอไว้หมับแล้วบิดเอวเพียงนิดเดียว โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกเพียงว่าฟ้าดินหมุนเคว้ง วินาทีถัดมาร่างกายก็ลอยละลิ่วล้มลงไปแล้ว
จีน
好在電競酒店馬上就要開業了,門口鋪的都是紅地毯,周玲兒倒也沒受傷。
ไทย
ยังดีที่โรงแรมอีสปอร์ตกำลังจะเปิดกิจการในเร็วๆ นี้ ตรงหน้าประตูจึงปูพรมแดงเอาไว้ โจวหลิงเอ๋อร์จึงไม่ได้รับบาดเจ็บ
จีน
只是那熟悉的眩暈感和恥辱感再次湧上心頭,她憤怒地指著沈新眉。
ไทย
เพียงแต่ความรู้สึกวิงเวียนและอับอายที่คุ้นเคยนั้นผุดขึ้นมาในใจอีกครา เธอชี้นิ้วใส่เสิ่นซินเหมยด้วยความโกรธแค้น
จีน
“沈新眉,你又摔我?!”
ไทย
“เสิ่นซินเหมย เธอทุ่มฉันอีกแล้วเหรอ?!”
จีน
沈新眉冷著小臉往前走,周玲兒趕緊爬起來跑了。
ไทย
เสิ่นซินเหมยทำหน้าขรึมเดินไปข้างหน้า โจวหลิงเอ๋อร์รีบลุกขึ้นมาแล้ววิ่งหนีไป
จีน
“陳諾,你記住今天的話,我們一刀兩斷!”
ไทย
“เฉินนั่ว นายจำคำพูดวันนี้เอาไว้เลยนะ พวกเราตัดขาดกัน!”
จีน
拋下這句話,周玲兒很快跑遠。
ไทย
ทิ้งคำพูดประโยคนี้ไว้แล้ว โจวหลิงเอ๋อร์ก็วิ่งหายลับไปอย่างรวดเร็ว
จีน
沈新眉鼓著腮幫子,準備追出去,陳諾連忙拉住她。
ไทย
เสิ่นซินเหมยพองแก้มกลม เตรียมจะไล่ตามไป เฉินนั่วรีบดึงเธอเอาไว้
จีน
“小奶貓,你幹嘛?”
ไทย
“ลูกแมวน้อย เธอจะทำอะไรน่ะ”
จีน
沈新眉氣惱地抿著紅唇,“我不許她罵你!”
ไทย
เสิ่นซินเหมยเม้มริมฝีปากสีชาดอย่างโมโห “ฉันไม่ยอมให้เธอมาด่านาย!”
จีน
以沈新眉的性格,別人罵她,她不會有什麼反應,唯獨不能有人罵陳諾,否則她立刻翻臉。
ไทย
ด้วยนิสัยของเสิ่นซินเหมย หากคนอื่นด่าเธอ เธอจะไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย มีเพียงสิ่งเดียวคือห้ามมีใครมาด่าเฉินนั่ว ไม่อย่างนั้นเธอจะพลิกหน้าทันที
จีน
剛才周玲兒指著陳諾罵了這麼久,沈新眉實在是不能忍了。
ไทย
เมื่อกี้โจวหลิงเอ๋อร์ชี้นิ้วด่าเฉินนั่วอยู่นานขนาดนั้น เสิ่นซินเหมยทนไม่ไหวจริงๆ
จีน
陳諾揉了揉她的腦袋,“為了這種傻子生氣,不值得。”
ไทย
เฉินนั่วลูบศีรษะของเธอ “โกรธเพราะคนโง่แบบนี้ ไม่คุ้มหรอก”
จีน
沈新眉嘟著小嘴,還在生氣,“可你明明是為了他們家好,她怎麼能罵你?”
ไทย
เสิ่นซินเหมยยังคงยู่ปากน้อยๆ ยังโกรธอยู่ “แต่นายหวังดีกับบ้านพวกเขานี่นา เธอจะมาด่านายได้ยังไง”
จีน
陳諾笑了笑,“所以啊,有一句話說得好,放下助人情節,笑看他人命運。”
ไทย
เฉินนั่วแย้มยิ้ม “เพราะงั้นไง ถึงมีคำพูดหนึ่งพูดไว้ดีมาก วางความอยากช่วยเหลือคนอื่นลง แล้วหัวเราะดูชะตากรรมของพวกเขาไป”
จีน
沈新眉眨眨眼睛,半晌美眸一彎,“陳諾,你說的好有道理呀。”
ไทย
เสิ่นซินเหมยกะพริบตา ผ่านไปครู่หนึ่งดวงตางดงามก็หยีลงโค้งเป็นวงพระจันทร์ “เฉินนั่ว นายพูดมีเหตุผลมากเลยนะ”
จีน
陳諾嘆了口氣,“只是有點對不起郭姨,待會兒我打電話跟她說一聲,他們家的事我不管了。”
ไทย
เฉินนั่วถอนหายใจ “แค่รู้สึกผิดต่อน้ากัวนิดหน่อย เดี๋ยวฉันจะโทรไปบอกท่านสักคำ เรื่องบ้านพวกเขาฉันจะไม่ยุ่งแล้ว”
จีน
“媽!你到底怎麼回事,怎麼能信陳諾的話?”
ไทย
“แม่! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แม่ไปเชื่อคำพูดของเฉินนั่วได้ยังไง”
จีน
周玲兒跑出了電競酒店,越想越覺得丟人,越發埋怨母親,於是給郭燕了打了電話過去。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์วิ่งออกมาจากโรงแรมอีสปอร์ต ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอับอายขายหน้า ยิ่งทวีความตำหนิแม่ จึงโทรศัพท์ไปหากัวเยี่ยน
จีน
此時的郭燕正坐在回娘家的長途車上,她家在鄉下,距離周家挺遠的。
ไทย
เวลานี้กัวเยี่ยนกำลังนั่งอยู่บนรถโดยสารระยะไกลเพื่อกลับบ้านเดิม บ้านของเธออยู่ในชนบท ค่อนข้างไกลจากบ้านตระกูลโจว
จีน
看到周玲兒打來電話,郭燕以為女兒是來安慰她的,沒想到一接通就被周玲兒劈頭蓋臉一通指責。
ไทย
เมื่อเห็นโจวหลิงเอ๋อร์โทรเข้ามา กัวเยี่ยนนึกว่าลูกสาวจะมาปลอบใจเธอ ไม่คาดคิดว่าพอรับสายก็โดนโจวหลิงเอ๋อร์ต่อว่าใส่หน้ายกใหญ่
จีน
郭燕只覺得心裡堵的慌,聲音乾澀,“女兒,你也覺得我錯了?”
ไทย
กัวเยี่ยนรู้สึกเพียงว่าในอกอึดอัดแน่นไปหมด น้ำเสียงแห้งผาก “ลูก แม้แต่ลูกก็คิดว่าแม่ผิดเหรอ”
จีน
“對啊!爸是副廠長,見多識廣,你就是個小職員,沒見過什麼世面,所以容易被人騙,這都可以理解,但你怎麼也不該聽信陳諾的話去害爸啊!”
ไทย
“ก็ใช่น่ะสิ! พ่อเป็นรองผู้อำนวยการโรงงาน มีความรู้กว้างขวาง แม่เป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ ไม่เคยเห็นโลกกว้าง ก็เลยโดนคนหลอกง่าย เรื่องนี้พอเข้าใจได้ แต่ยังไงแม่ก็ไม่ควรไปหลงเชื่อคำพูดของเฉินนั่วจนมาทำร้ายพ่อนะ!”
จีน
“媽,你趕緊回去給爸道個歉吧!”
ไทย
“แม่ รีบกลับไปขอโทษพ่อเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
จีน
郭燕徹底呆住,“玲兒,這是你的真心話?”
ไทย
กัวเยี่ยนนิ่งอึ้งไปโดยสิ้นเชิง “หลิงเอ๋อร์ นี่คือคำพูดจากใจจริงของลูกเหรอ”
จีน
“那當然了,咱們家能上好日子全靠咱爸,你怎麼能跟他吵架呢?你還要離家出走,太幼稚了,快回去道歉吧,爸會原諒你的。”
ไทย
“ก็แน่อยู่แล้วสิ บ้านเรามีชีวิตที่ดีได้ก็เพราะพ่อนะ แม่จะไปทะเลาะกับเขาได้ยังไง แล้วแม่ยังจะหนีออกจากบ้านอีก เด็กเกินไปแล้ว รีบกลับไปขอโทษเถอะ พ่อจะยกโทษให้แม่เอง”
จีน
郭燕不只心裡堵,連胸口都疼起來了。
ไทย
กัวเยี่ยนไม่เพียงแต่อึดอัดในใจ กระทั่งหน้าอกยังปวดแปลบขึ้นมา
จีน
“玲兒,這麼多年,我照顧你們父女倆,在家連筷子都沒讓你們擺過,現在這個家我一點功勞都沒有了?”
ไทย
“หลิงเอ๋อร์ หลายปีมานี้ แม่ดูแลพวกเธอสองคนพ่อลูก อยู่บ้านไม่เคยให้พวกเธอต้องแม้แต่วางตะเกียบ ตอนนี้บ้านหลังนี้แม่ไม่มีความดีความชอบอะไรเลยงั้นเหรอ”
จีน
“媽,你怎麼這麼計較呢!我們是一家人,這不是應該的嗎!好了,你別鬧了,趕緊回去吧!”
ไทย
“แม่ ทำไมแม่ถึงคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้นะ! พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ควรทำอยู่แล้วเหรอ! พอเถอะ แม่เลิกทำตัววุ่นวายแล้วรีบกลับไปได้แล้ว!”
จีน
周玲兒說完就掛了電話,郭燕獃獃地看著車窗外,藍天白雲,陽光明媚,她卻覺得全身冰冷。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์พูดจบก็ตัดสายทิ้ง กัวเยี่ยนมองออกไปนอกหน้าต่างรถอย่างเหม่อลอย ท้องฟ้าสีครามเมฆสีขาว แสงแดดเจิดจ้าสดใส ทว่าเธอกลับรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งร่าง
จีน
這時手機又響了起來,是陳諾。
ไทย
ตอนนั้นเองโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เป็นเฉินนั่ว
จีน
郭燕擦了擦眼角,接通電話,聲音變得慈祥和藹:
ไทย
กัวเยี่ยนเช็ดหางตาแล้วกดรับสาย น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนเปี่ยมเมตตา
จีน
“小諾,怎麼想起給阿姨打電話了?”
ไทย
“เสี่ยวนั่ว ทำไมถึงนึกอยากโทรหาน้าได้ล่ะ”
จีน
陳諾關切地問道:“郭姨,周玲兒剛才來找我了,你和周先盛吵架了?他打你了?”
ไทย
เฉินนั่วเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “น้ากัว เมื่อกี้โจวหลิงเอ๋อร์มาหาผม น้าทะเลาะกับโจวเซียนเซิ่งเหรอครับ เขาลงมือกับน้าหรือเปล่า”
จีน
郭燕差點沒忍住眼淚,自己被丈夫打了,女兒對自己滿心怨懟,反倒是身為外人的陳諾第一時間來安慰關心。
ไทย
กัวเยี่ยนเกือบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ตัวเองโดนสามีตบตี ลูกสาวก็มีแต่ความเคียดแค้นต่อว่าตนเอง แต่กลับเป็นเฉินนั่วที่เป็นคนนอกซึ่งโทรมาปลอบใจและห่วงใยเป็นคนแรก
จีน
她壓住眼眶裡的濕潤,微笑道:“沒事,小諾,玲兒不懂事,給你添麻煩了。”
ไทย
เธอระงับความเปียกชื้นในเบ้าตา ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ไม่มีอะไรหรอก เสี่ยวนั่ว หลิงเอ๋อร์ไม่รู้ความ สร้างความลำบากให้นายแล้ว”
จีน
陳諾頓了頓,沉聲道:“郭姨,我想跟你說聲對不起,以後周家的事我不會再管了,請你諒解。”
ไทย
เฉินนั่วชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “น้ากัว ผมอยากจะขอโทษน้าสักคำ ต่อไปเรื่องของตระกูลโจวผมจะไม่เข้าไปยุ่งอีกแล้ว หวังว่าน้าจะเข้าใจนะครับ”
จีน
郭燕已經能想象到周玲兒對陳諾說了什麼,她歉意地道:
ไทย
กัวเยี่ยนพอจะจินตนาการออกแล้วว่าโจวหลิงเอ๋อร์พูดอะไรกับเฉินนั่วบ้าง เธอเอ่ยอย่างรู้สึกผิด
จีน
“對不住,小諾,你能提醒我鍋爐廠設備的事,阿姨已經很感謝你了,你過好你的日子,好好對小沈,她是個好姑娘。”
ไทย
“ขอโทษด้วยนะ เสี่ยวนั่ว การที่นายช่วยเตือนฉันเรื่องอุปกรณ์ของโรงงานหม้อต้ม น้าก็ขอบคุณนายมากแล้วล่ะ นายใช้ชีวิตของนายให้ดี ดูแลเสี่ยวเสิ่นให้ดีๆ นะ เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ดีมาก”
จีน
“好的,郭姨,你也要保重,如果事情真到了那一步,你不用把自己的一輩子都搭在周家。”
ไทย
“ครับ น้ากัว น้าเองก็ต้องรักษาสุขภาพด้วยนะ ถ้าหากเรื่องราวมันไปถึงขั้นนั้นจริงๆ น้าไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตของตัวเองไปผูกติดกับตระกูลโจวหรอกครับ”
จีน
郭燕沉默片刻,苦笑一聲:“玲兒都這麼大了,我和他們哪裡還分得了彼此。”
ไทย
กัวเยี่ยนเงียบไปชั่วครู่ หัวเราะอย่างขมขื่น “หลิงเอ๋อร์ก็โตขนาดนี้แล้ว ฉันกับพวกเขาจะยังแยกจากกันได้ยังไงล่ะ”
จีน
陳諾掛了電話,搖頭嘆息。
ไทย
เฉินนั่ววางสาย พลางส่ายหน้าทอดถอนใจ
จีน
郭燕是一個很傳統的女人,一心為了丈夫和子女,就算受了委屈也只是一時的生氣,心裡還是想著周先盛和周玲兒的。
ไทย
กัวเยี่ยนเป็นผู้หญิงหัวโบราณมากคนหนึ่ง ทุ่มเทจิตใจเพื่อสามีและลูก ถึงแม้จะได้รับความอยุติธรรมก็เป็นเพียงความโกรธชั่วคราว ในใจยังคงคิดถึงโจวเซียนเซิ่งและโจวหลิงเอ๋อร์อยู่ดี
จีน
只希望這對父女不要辜負她吧。
ไทย
ได้แต่หวังว่าสองพ่อลูกคู่นี้จะไม่ทำให้นางต้องผิดหวัง
จีน
“陳諾,你看,我打的氣球,好看嗎?”
ไทย
“เฉินนั่ว นายดูสิ ลูกโป่งที่ฉันเป่า สวยไหม”
จีน
旁邊的沈新眉捧著一個五顏六色的大氣球過來,滿臉期待地看著陳諾。
ไทย
เสิ่นซินเหมยที่อยู่ข้างๆ ประคองลูกโป่งใบใหญ่หลากสีสันเดินเข้ามา มองเฉินนั่วด้วยใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความคาดหวัง
จีน
電競酒店後天開業,今晚大家給何芸辦生日會,正好試試場地,陳諾還特意安排何芸去了春喜路,想給她一個驚喜。
ไทย
โรงแรมอีสปอร์ตจะเปิดกิจการในอีกสองวัน คืนนี้ทุกคนจัดงานวันเกิดให้เหออวิ๋น พอดีได้ทดสอบสถานที่ด้วย เฉินนั่วยังจงใจจัดแจงให้เหออวิ๋นไปที่ถนนชุนสี่ เพื่ออยากจะสร้างความประหลาดใจให้เธอ
จีน
大家則趁機布置生日會的會場,沈新眉很能幹,剛擺完花池,又開始打氣球。
ไทย
ทุกคนจึงอาศัยโอกาสนี้จัดสถานที่จัดงานวันเกิด เสิ่นซินเหมยคล่องแคล่วมาก เพิ่งจัดแปลงดอกไม้เสร็จ ก็เริ่มเป่าลูกโป่งต่อ
จีน
陳諾看著她抱著的大氣球,繽紛的色彩襯著那清艷嬌憨的臉蛋,更顯可愛,陳諾忍不住抬手戳了戳這張小臉。
ไทย
เฉินนั่วมองลูกโป่งใบใหญ่ที่เธอกอดไว้ สีสันสดใสช่วยขับเน้นใบหน้าอันงดงามหมดจดและไร้เดียงสานั้นให้ดูน่ารักยิ่งขึ้น เฉินนั่วอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นไปสะกิดใบหน้าน้อยๆ นั้น
จีน
“沒你好看。”
ไทย
“ไม่สวยเท่านายหรอก”
จีน
“哎呀,有人。”沈新眉臉一紅,把臉躲到了氣球後面。
ไทย
“อุ๊ย มีคนอยู่นะ” เสิ่นซินเหมยหน้าแดง รีบเอาหน้าหลบไปอยู่หลังลูกโป่ง
จีน
雖然兩人私下裡除了最後一步什麼都做了,但當著別人沈新眉還是很羞澀。
ไทย
แม้ว่าทั้งสองคนเวลาอยู่กันตามลำพังจะทำทุกอย่างยกเว้นก้าวสุดท้ายไปหมดแล้ว แต่ต่อหน้าคนอื่นเสิ่นซินเหมยก็ยังคงขวยเขินมากอยู่ดี
จีน
“哎呀呀,老闆就是個大壞蛋,老闆娘就是只小綿羊,可是兩人好配啊!”
ไทย
“แหมๆ เถ้าแก่เป็นตัวร้ายตัวใหญ่ ส่วนเถ้าแก่เนี้ยก็เป็นลูกแกะน้อยตัวหนึ่ง แต่สองคนนี้เหมาะสมกันจังเลยนะ!”
จีน
魏小沫抱著一束花,磕起了CP,藺婉把視線挪開,“我把花瓶搬到二樓去。”
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่กอดช่อดอกไม้ช่อหนึ่ง จิ้นฟินเป็นคู่ ลิ่นหว่านเบือนสายตาหนี “ฉันเอาแจกันขึ้นไปไว้ที่ชั้นสองดีกว่า”
จีน
陳諾正逗弄沈新眉,張元走過來,左右看看,低聲道:
ไทย
เฉินนั่วกำลังหยอกล้อเสิ่นซินเหมย จางหยวนก็เดินเข้ามา มองซ้ายมองขวาแล้วกระซิบเสียงเบา
จีน
“老陳,今晚我打算......向何姐表白!”
ไทย
“เหล่าเฉิน คืนนี้ฉันตั้งใจจะ…สารภาพรักกับพี่เหอ!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน