โคลนเหลืองตกใส่เป้ากางเกง
褲襠里掉黃泥แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
周玲兒被羅琴打了一巴掌,現在又被李宏當眾問她是不是小姐,情緒已經崩潰了,瘋狂大喊:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ถูกหลัวฉินตบหน้าไปหนึ่งฉาด ตอนนี้ยังถูกหลี่หงถามต่อหน้าธารกำนัลว่าเธอเป็นคุณตัวหรือเปล่า อารมณ์จึงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง กรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง:
จีน
“你才是小姐!你們全家都是小姐!”
ไทย
“นายสิเป็นคุณตัว! ครอบครัวนายต่างหากที่เป็นคุณตัวกันทั้งบ้าน!”
จีน
李宏震驚,“玲兒,你、你說什麼?”
ไทย
หลี่หงตกตะลึง “หลิงเอ๋อร์ เธอ เธอพูดอะไรน่ะ”
จีน
在他的心目中,周玲兒一直都是那清純嬌媚的女神印象,此刻突然變得像個瘋子,他根本反應不過來。
ไทย
ในสายตาของเขา โจวหลิงเอ๋อร์คือภาพจำของเทพธิดาผู้อ่อนหวานบริสุทธิ์มาโดยตลอด จู่ๆ ในเวลานี้กลับกลายเป็นเหมือนคนบ้า เขาจึงไม่อาจตั้งรับได้ทันเลย
จีน
周玲兒不理會他的信仰崩塌,繼續大吼大叫:
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจว่าความศรัทธาของเขาจะพังทลายลงหรือไม่ เธอยังคงแผดเสียงตะโกนต่อไป:
จีน
“你不是問我是不是騙了你嗎?”
ไทย
“นายถามไม่ใช่เหรอว่าฉันหลอกนายหรือเปล่า”
จีน
“好!我現在就告訴你!”
ไทย
“ได้! ตอนนี้ฉันจะบอกนายให้!”
จีน
“從頭到尾我都在騙你!”
ไทย
“ตั้งแต่ต้นจนจบฉันหลอกนายทั้งเพ!”
จีน
“你看看你長得這鬼樣子,我瞎了眼都不會喜歡你!”
ไทย
“นายดูสารรูปพิลึกพิลั่นของตัวเองสิ ต่อให้ฉันตาบอดก็ไม่มีวันชอบนายหรอก!”
จีน
李宏連連倒退,五官都要散了。
ไทย
หลี่หงเซถอยหลังติดๆ กัน สีหน้าแทบจะแหลกสลาย
จีน
“不可能!那晚你明明和我......我都看到血了!”
ไทย
“เป็นไปไม่ได้! คืนนั้นเธอกับฉันชัดๆ… ฉันยังเห็นเลือดเลยนะ!”
จีน
周玲兒的臉頰火辣辣的疼,全身都屈辱的像是要散架了,此刻李宏越崩潰,她就越暢快。
ไทย
แก้มของโจวหลิงเอ๋อร์ปวดแสบปวดร้อน ความอับอายขายหน้าทั่วร่างทำให้รู้สึกเหมือนกระดูกจะหลุดเป็นชิ้นๆ ยามนี้ยิ่งหลี่หงแตกสลายเท่าไร เธอก็ยิ่งรู้สึกสะใจมากเท่านั้น
จีน
“哈哈哈,所以說你是個蠢貨,那是紅墨水!”
ไทย
“ฮ่าๆๆ เพราะงั้นถึงบอกไงว่านายมันโง่เง่า นั่นมันหมึกสีแดง!”
จีน
李宏還是不願意相信,“不!我明明記得,那晚確實有人和我一起!”
ไทย
หลี่หงยังคงไม่ยอมเชื่อ “ไม่! ฉันจำได้แม่นว่าคืนนั้นมีคนอยู่กับฉันจริงๆ!”
จีน
周玲兒嗤笑,“她叫麗麗,是長盛酒店裡的小姐,是我叫她來的,你還不配得到我,所以我讓一個小姐來代替我。”
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “เธอชื่อหลี่ลี่ เป็นคุณตัวในโรงแรมฉางเซิ่ง ฉันเป็นคนเรียกเธอมาเอง นายไม่คู่ควรจะได้ฉันหรอก ฉันก็เลยให้คุณตัวคนหนึ่งมารับหน้าที่แทนฉัน”
จีน
“怎麼?念念不忘啊?麗麗現在就在派出所里,你再進去找她啊!”
ไทย
“ทำไม อาลัยอาวรณ์เหรอ ตอนนี้หลี่ลี่ก็อยู่ในสถานีตำรวจ นายก็เข้าไปหาเธออีกสิ!”
จีน
“啊!!別說了!別說了!!”李宏抱著頭,痛苦地大喊。
ไทย
“อ๊าก! อย่าพูดอีกเลย! อย่าพูดอีกเลย!!” หลี่หงกุมศีรษะพลางแผดร้องอย่างเจ็บปวด
จีน
三年的喜歡,心心念念的女神,得到時有多歡喜,真相戳穿后就有多崩潰。
ไทย
ความชอบตลอดสามปี เทพธิดาที่เฝ้าถวิลหา ตอนที่ได้มาดีใจแค่ไหน หลังจากความจริงถูกเปิดโปงก็แหลกสลายมากแค่นั้น
จีน
一個大男人蹲在地上抱頭痛哭。
ไทย
ชายชาตรีคนหนึ่งนั่งยองๆ กอดศีรษะร่ำไห้อย่างเจ็บปวดอยู่บนพื้น
จีน
“兒子,兒子,你別嚇我啊!”
ไทย
“ลูก ลูก อย่าทำให้แม่ตกใจสิ!”
จีน
羅琴見李宏像是要瘋了,頓時嚇得不行,連忙抱住他跟著哭起來。
ไทย
หลัวฉินเห็นหลี่หงทำท่าเหมือนจะเป็นบ้าก็ตกใจแทบแย่ รีบเข้าไปกอดเขาพลางร้องไห้ตามไปด้วย
จีน
周玲兒冷笑,這一巴掌她報復回來了!
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์แค่นหัวเราะ ตบฉาดนี้เธอได้เอาคืนแล้ว!
จีน
“我們走!”
ไทย
“พวกเราไปกันเถอะ!”
จีน
她帶著沈新眉往前走去,這一刻周玲兒覺得自己終於成為了女主角,沈新眉也只配跟在她身後。
ไทย
เธอพาเสิ่นซินเหมยเดินไปข้างหน้า ในวินาทีนี้โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกว่าในที่สุดตนเองก็ได้กลายเป็นนางเอก ส่วนเสิ่นซินเหมยก็คู่ควรแค่การเดินตามหลังเธอเท่านั้น
จีน
走出不遠,周玲兒回過神來,對沈新眉問道:
ไทย
เดินไปได้ไม่ไกล โจวหลิงเอ๋อร์ก็ได้สติขึ้นมา จึงเอ่ยถามเสิ่นซินเหมย:
จีน
“我在派出所的事你告訴別人了嗎?”
ไทย
“เรื่องที่ฉันอยู่สถานีตำรวจ เธอได้บอกคนอื่นหรือเปล่า”
จีน
沈新眉眸如新月,艷若桃李,聲音清脆地回答:
ไทย
ดวงตาของเสิ่นซินเหมยดั่งจันทร์เสี้ยว งดงามหยาดเยิ้มปานลูกท้อและดอกหลี่ เธอตอบด้วยน้ำเสียงใสกระจ่างว่า:
จีน
“陳諾知道了。”
ไทย
“เฉินนั่วรู้แล้ว”
จีน
“???”
ไทย
“???”
จีน
周玲兒的五官和李宏一樣開始散架,片刻后尖叫起來:
ไทย
สีหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์เริ่มพังทลายลงไม่ต่างจากหลี่หง ชั่วครู่ต่อมาก็กรีดร้องขึ้น:
จีน
“你不是答應我不告訴別人嗎?!”
ไทย
“เธอรับปากฉันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไม่บอกคนอื่นน่ะ?!”
จีน
她被當作小姐抓走這件事,周玲兒最不願意兩個人知道。
ไทย
เรื่องที่ตนถูกจับตัวไปในฐานะคุณตัว โจวหลิงเอ๋อร์ไม่อยากให้คนสองคนรู้มากที่สุด
จีน
一個是母親郭燕。
ไทย
คนหนึ่งคือแม่ของเธอ กัวเยี่ยน
จีน
一個就是陳諾。
ไทย
อีกคนก็คือเฉินนั่ว
จีน
她是算準了善良的沈新眉不會告訴別人,所以才讓沈新眉來接自己。
ไทย
เธอคำนวณไว้ดิบดีแล้วว่าเสิ่นซินเหมยผู้จิตใจดีจะไม่มีทางบอกคนอื่น จึงยอมให้เสิ่นซินเหมยมารับตน
จีน
沒想到沈新眉居然轉頭就告訴了陳諾。
ไทย
คิดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นซินเหมยจะหันไปบอกเฉินนั่วทันควัน
จีน
她對沈新眉實在是太失望了!
ไทย
เธอผิดหวังในตัวเสิ่นซินเหมยเหลือเกิน!
จีน
“沈新眉,沒想到你是這種人!你的單純果然都是裝出來的!”
ไทย
“เสิ่นซินเหมย นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้! ที่แท้ความไร้เดียงสาของเธอก็แกล้งทำขึ้นมาทั้งนั้น!”
จีน
周玲兒憤怒又鄙夷,心裡莫名帶了幾分喜悅。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ทั้งโกรธทั้งดูแคลน ในใจกลับแอบมีความยินดีผุดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
จีน
看吧,什麼女神校花,什麼單純善良,還不是和我一樣,都是虛偽的婊子!
ไทย
เห็นไหมล่ะ ดาวโรงเรียนเทพธิดาอะไรกัน ไร้เดียงสาจิตใจดีอะไรกัน สุดท้ายก็ไม่ต่างจากฉัน เป็นนังแพศยาหน้าซื่อใจคดเหมือนกันหมด!
จีน
沈新眉眨眨眼睛,把昨晚陳諾的話複製了一遍:
ไทย
เสิ่นซินเหมยกะพริบตา เอ่ยคำพูดของเฉินนั่วเมื่อคืนซ้ำออกมา:
จีน
“你只是讓我一個人來,沒讓我保密呀?我是一個人來的。”
ไทย
“เธอบอกแค่ให้ฉันมาคนเดียว ไม่ได้บอกให้ฉันเก็บเป็นความลับนี่นา ฉันก็มาคนเดียวแล้วไง”
จีน
“你你你......”
ไทย
“เธอ เธอ เธอ…”
จีน
周玲兒指著沈新眉,一臉憤怒,卻說不出話來。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ชี้หน้าเสิ่นซินเหมยด้วยความโกรธจัด ทว่ากลับพูดไม่ออก
จีน
昨天她在電話里確實說的是讓沈新眉一個人來,但那意思不就是她不想被別人知道嗎?
ไทย
เมื่อวานในสายโทรศัพท์เธอพูดว่าให้เสิ่นซินเหมยมาคนเดียวจริงๆ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอไม่อยากให้คนอื่นรู้หรอกเหรอ
จีน
這女人是真的蠢還是裝的?!
ไทย
ผู้หญิงคนนี้โง่จริงๆ หรือแกล้งโง่กันแน่?!
จีน
周玲兒死死地瞪著一臉清澈的沈新眉,昨晚她沒睡好,眼睛充血,此時眼珠子像是兩顆紅到發臭的爛櫻桃,看著有點恐怖。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์จ้องมองเสิ่นซินเหมยที่ใบหน้ายังคงใสซื่ออย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อคืนเธอนอนไม่หลับ ดวงตาจึงมีเส้นเลือดคั่ง เวลานี้ลูกตาทั้งสองข้างราวกับเชอร์รีเน่าสีแดงก่ำจนส่งกลิ่นเหม็น ดูแล้วน่ากลัวอยู่บ้าง
จีน
沈新眉關切地看著她,“你的眼睛好紅,是不是生病了?”
ไทย
เสิ่นซินเหมยมองเธอด้วยความห่วงใย “ตาของเธอแดงมากเลย ไม่สบายหรือเปล่า”
จีน
“......”
ไทย
“…”
จีน
周玲兒只覺得自己要爆炸了,恨不得抬手給沈新眉幾十個耳光,但她知道自己根本打不過,只能泄憤似地盯著沈新眉。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกราวกับตนกำลังจะระเบิด อยากจะยกมือฟาดฝ่ามือใส่เสิ่นซินเหมยสักหลายสิบทีใจจะขาด ทว่าเธอก็รู้ดีว่าตนไม่มีทางสู้ได้ จึงทำได้เพียงจ้องมองเสิ่นซินเหมยเขม็งเพื่อระบายความโกรธ
จีน
“周玲兒!”
ไทย
“โจวหลิงเอ๋อร์!”
จีน
霎時,一道熟悉的聲音響起,周玲兒身子一僵,緩緩轉過頭,艱難地開口:
ไทย
ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยสายหนึ่งก็ดังขึ้น ร่างของโจวหลิงเอ๋อร์พลันแข็งทื่อ เธอค่อยๆ หันศีรษะกลับไปแล้วเอ่ยปากอย่างยากลำบาก:
จีน
“......媽?”
ไทย
“…แม่?”
จีน
郭燕和李青荷、陳諾走過來,郭燕的眼睛紅腫,顯然剛剛哭過,看到周玲兒,頓時一臉恨鐵不成鋼,衝上來就是一巴掌!
ไทย
กัวเยี่ยน หลี่ชิงเหอ และเฉินนั่วเดินเข้ามา ดวงตาของกัวเยี่ยนบวมแดง เห็นได้ชัดว่าเพิ่งร้องไห้มา พอเห็นโจวหลิงเอ๋อร์ สีหน้าก็เต็มไปด้วยความผิดหวังและเคียดแค้นที่ลูกไม่รักดี ปรี่เข้ามาตบหน้าฉาดหนึ่งทันที!
จีน
“你怎麼能去做那種事?!你怎麼這麼不自愛!!”
ไทย
“แกไปทำเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไง! ทำไมแกถึงไม่รักนวลสงวนตัวแบบนี้!!”
จีน
郭燕一個人待在江縣,好不容易鍋爐廠的人們漸漸淡忘了周先盛做的事,沒再來周家砸玻璃。
ไทย
กัวเยี่ยนอยู่ตัวคนเดียวที่เจียงเซี่ยน กว่าผู้คนในโรงงานหม้อต้มจะค่อยๆ ลืมเลือนเรื่องที่โจวเซียนเซิ่งทำไว้ และไม่มาระรานปาหินใส่กระจกบ้านตระกูลโจวอีกก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
จีน
郭燕的生活終於恢復了正常,本打算過幾天就來容城看看女兒。
ไทย
ชีวิตของกัวเยี่ยนฟื้นคืนสู่ความสงบสุขในที่สุด เดิมทีตั้งใจว่าอีกสองสามวันจะมาหาลูกสาวที่หรงเฉิง
จีน
昨晚接到了李青荷的電話,震驚地告訴她,周玲兒做小姐被抓了!
ไทย
เมื่อคืนกลับได้รับโทรศัพท์จากหลี่ชิงเหอ บอกเธอด้วยความตกใจว่าโจวหลิงเอ๋อร์ไปเป็นคุณตัวแล้วถูกจับ!
จีน
郭燕頓時兩眼一黑,差點當場暈死過去。
ไทย
กัวเยี่ยนหน้ามืดตามัวขึ้นมาทันที แทบจะเป็นลมหมดสติไปตรงนั้น
จีน
她想過女兒可能不會做一個安分的女人,甚至會到處釣男人。
ไทย
เธอเคยคิดว่าลูกสาวอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่อยู่อย่างสงบเสงี่ยม กระทั่งอาจจะเที่ยวไปบริหารเสน่ห์หลอกล่อผู้ชาย
จีน
可她從沒想過自己的女兒居然會去做小姐!
ไทย
แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าลูกสาวของตัวเองจะถึงขั้นไปเป็นคุณตัว!
จีน
郭燕拖著灼燒痛楚的心火急火燎地趕來容城,李青荷接了她先到家裡,今天算著周玲兒拘留期滿才過來。
ไทย
กัวเยี่ยนแบกหัวใจที่ปวดร้าวแผดเผารีบเร่งเดินทางมายังหรงเฉิง หลี่ชิงเหอไปรับเธอมาพักที่บ้านก่อน วันนี้คำนวณเวลาที่โจวหลิงเอ๋อร์ครบกำหนดกักขังแล้วจึงค่อยมา
จีน
至於李青荷,周玲兒的事還真不是陳諾告訴她的。
ไทย
ส่วนหลี่ชิงเหอนั้น เรื่องของโจวหลิงเอ๋อร์ไม่ใช่เฉินนั่วเป็นคนบอกเธอจริงๆ
จีน
陳諾現在完全把周玲兒當路人,根本沒心思去管她的事。
ไทย
ตอนนี้เฉินนั่วเห็นโจวหลิงเอ๋อร์เป็นเพียงคนแปลกหน้าอย่างสิ้นเชิง ไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจเรื่องของเธอเลย
จีน
今天是周末,李青荷想約準兒媳去逛街,沈新眉說去不了,她一問才知道沈新眉要去派出所接做小姐被拘留的周玲兒!
ไทย
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ หลี่ชิงเหอคิดจะชวนว่าที่ลูกสะใภ้ไปเดินช็อปปิ้ง เสิ่นซินเหมยบอกว่าไปไม่ได้ พอเธอซักไซ้ถึงได้รู้ว่าเสิ่นซินเหมยต้องไปรับโจวหลิงเอ๋อร์ที่ถูกกักขังเพราะไปเป็นคุณตัวที่สถานีตำรวจ!
จีน
當時李青荷也被震的發昏,這麼大的事當然不能瞞著好友,她立刻告訴了郭燕。
ไทย
ตอนนั้นหลี่ชิงเหอก็ตื่นตระหนกจนมึนงงไปหมด เรื่องใหญ่ขนาดนี้ย่อมปิดบังเพื่อนสนิทไม่ได้ เธอจึงบอกกัวเยี่ยนทันที
จีน
這才有了現在的情景。
ไทย
เรื่องราวถึงได้กลายมาเป็นภาพเหตุการณ์ในตอนนี้
จีน
見母親怒不可遏,淚流滿面,周玲兒捂著臉,全身顫抖。
ไทย
เมื่อเห็นแม่โกรธจนตัวสั่นและน้ำตานองหน้า โจวหลิงเอ๋อร์ก็กุมใบหน้า ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว
จีน
“媽,我沒有,我真的沒有......”
ไทย
“แม่ หนูเปล่านะ หนูไม่ได้ทำจริงๆ…”
จีน
郭燕氣急了,向來溫柔的她又給了周玲兒一巴掌。
ไทย
กัวเยี่ยนโกรธจัด คนที่อ่อนโยนมาตลอดอย่างเธอกลับตบหน้าโจวหลิงเอ๋อร์ไปอีกหนึ่งฉาด
จีน
“周玲兒!你怎麼會變成這樣?我對你太失望了!”
ไทย
“โจวหลิงเอ๋อร์! แกกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง แม่ผิดหวังในตัวแกเหลือเกิน!”
จีน
“我、我沒有你這個女兒!”
ไทย
“ฉัน ฉันไม่มีลูกสาวอย่างแก!”
จีน
周玲兒兩邊臉都被打腫了,也失去了理智,破罐子破摔。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์ถูกตบจนแก้มบวมช้ำทั้งสองข้าง เธอก็หมดสิ้นสติสัมปชัญญะเช่นกัน จึงปล่อยเลยตามเลยอย่างไม่คิดจะรักษาภาพพจน์อีกต่อไป
จีน
“是!我就是去做小姐了,我就是下賤不要臉,怎麼了?!”
ไทย
“ใช่! หนูก็แค่ไปเป็นคุณตัว หนูก็แค่ต่ำช้าไร้ยางอาย แล้วมันทำไมล่ะ?!”
จีน
“我靠自己賺錢,沒花你一分錢,你管得著嗎?!”
ไทย
“หนูหาเงินด้วยตัวเอง ไม่ได้ใช้เงินแม่สักแดงเดียว แม่มีสิทธิ์อะไรมาจุ้นจ้าน?!”
จีน
“卧槽!”一道震驚的颯爽聲音響起,周玲兒一呆,倏地回頭。
ไทย
“เชี่ยเอ๊ย!” เสียงห้าวหาญเปี่ยมความตกตะลึงดังขึ้น โจวหลิงเอ๋อร์ชะงักงัน หันขวับกลับไปทันที
จีน
臉色霎時一片慘白。
ไทย
สีหน้าพลันซีดเผือดลงในพริบตา
จีน
唐小月挽著魏小沫,怔怔地看著她。
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ควงแขนเว่ยเสี่ยวโม่ จ้องมองเธออย่างอึ้งงัน
จีน
旁邊還有曾雪、許甜甜和馮翔。
ไทย
ด้านข้างยังมีเจิงเสวี่ย สวี่เถียนเถียน และเฝิงเสียง
จีน
五個人顯然都聽到了周玲兒剛才的話,此刻眼睛瞪得像銅鈴,嘴巴張得像臉盆。
ไทย
ทั้งห้าคนได้ยินคำพูดเมื่อครู่ของโจวหลิงเอ๋อร์อย่างชัดเจน ยามนี้ตาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองเหลือง อ้าปากค้างกว้างเท่ากะละมัง
จีน
唐時月頭髮都要立起來了,抬手指著周玲兒:
ไทย
ถังเสี่ยวเยว่ผมแทบจะชี้ชัน ยกนิ้วขึ้นชี้ไปที่โจวหลิงเอ๋อร์:
จีน
“周玲兒,你去當小姐了?!”
ไทย
“โจวหลิงเอ๋อร์ เธอไปเป็นคุณตัวงั้นเหรอ?!”
จีน
魏小沫捂住嘴,另一隻手已經掏出了手機,顯然準備發揮她八卦小喇叭的特長了。
ไทย
เว่ยเสี่ยวโม่ยกมือปิดปาก อีกมือหนึ่งควักโทรศัพท์มือถือออกมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าเตรียมจะใช้ความสามารถพิเศษในฐานะโทรโข่งกระจายข่าวซุบซิบของเธอแล้ว
จีน
曾雪和許甜甜一臉震撼,眼中現出強烈的鄙夷。
ไทย
เจิงเสวี่ยและสวี่เถียนเถียนมีสีหน้าตกตะลึงอย่างยิ่ง แววตาเผยความเหยียดหยามรังเกียจอย่างรุนแรง
จีน
至於馮翔,他眼睛一亮,上下打量周玲兒,似乎正在估算價格。
ไทย
ส่วนเฝิงเสียง ดวงตาของเขากลับเป็นประกาย กวาดสายตามองโจวหลิงเอ๋อร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินราคาอยู่
จีน
“......”
ไทย
“…”
จีน
周玲兒徹底僵硬。
ไทย
โจวหลิงเอ๋อร์แข็งทื่อไปโดยสิ้นเชิง
จีน
她忽然想起了一句話:
ไทย
จู่ๆ เธอก็หวนนึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งขึ้นมา:
จีน
褲襠里掉黃泥,不是屎也是屎。
ไทย
โคลนเหลืองตกใส่เป้ากางเกง ไม่ใช่ขี้ก็เหมือนขี้
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน