จางหยวนได้สาวสะพรั่งในที่สุด

Chinese

“陳諾？”藺婉聲音裡帶著驚喜。

Thai

“เฉินนั่ว?” น้ำเสียงของลิ่นหว่านแฝงความประหลาดใจระคนยินดี

Chinese

“藺婉。”陳諾也有點驚訝。

Thai

“ลิ่นหว่าน” เฉินนั่วก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

Chinese

他倒是沒想到，藺婉居然是這個網吧老闆的外甥女。

Thai

เขาไม่คิดเลยว่าลิ่นหว่านจะเป็นหลานสาวของเจ้าของร้านเน็ตแห่งนี้

Chinese

那個叫魏小沫的紅毛小太妹居然是她的表妹。

Thai

เด็กสาวอันธพาลผมแดงที่ชื่อเว่ยเสี่ยวโม่คนนั้นที่แท้ก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอ

Chinese

實在是太不像了。

Thai

ช่างไม่มีความคล้ายกันเลยสักนิด

Chinese

兩人對視，魏小沫左看看右看看，也有點懵：

Thai

ทั้งสองคนสบตากัน เว่ยเสี่ยวโม่มองซ้ายทีขวาที พลางรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

Chinese

“表姐，你認識他？”

Thai

“พี่ พี่รู้จักเขาเหรอ”

Chinese

藺婉朝陳諾抱歉地笑了笑，這才對魏小沫道：

Thai

ลิ่นหว่านยิ้มขออภัยให้เฉินนั่ว ก่อนจะหันไปพูดกับเว่ยเสี่ยวโม่

Chinese

“他是我同班同學。”

Thai

“เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันน่ะ”

Chinese

“他是你們班的？”魏小沫震驚。

Thai

“เขาอยู่ห้องพี่เหรอ” เว่ยเสี่ยวโม่ตกตะลึง

Chinese

那不是才大一嗎？

Thai

นั่นก็เพิ่งจะอยู่ปีหนึ่งไม่ใช่เหรอ

Chinese

大一新生這麼有錢，出手就是二十萬盤網吧？

Thai

เด็กปีหนึ่งรวยขนาดนี้ ควักเงินสองแสนเซ้งร้านเน็ตเลยเนี่ยนะ

Chinese

不管了，反正你是誰都不能趕我走！

Thai

ช่างเถอะ ไม่ว่านายจะเป็นใครก็ไล่ฉันไปไม่ได้ทั้งนั้น!

Chinese

自從男朋友劈腿之後，魏小沫這輩子最大的心愿就是一直窩在自家網吧里，躲在這個與世隔絕的地方，不見人，不丟人。

Thai

นับตั้งแต่แฟนหนุ่มนอกใจ ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตนี้ของเว่ยเสี่ยวโม่ก็คือการหมกตัวอยู่ในร้านเน็ตของครอบครัว หลบซ่อนอยู่ในสถานที่ตัดขาดจากโลกภายนอกแห่งนี้ ไม่ต้องพบเจอผู้คน และไม่ต้องขายหน้า

Chinese

誰知道老爸居然把網吧轉讓了，而這個毛都沒長齊的小老闆居然要把她開除！

Thai

ใครจะไปรู้ว่าพ่อกลับเซ้งร้านเน็ตไปเสียได้ แล้วเถ้าแก่หนุ่มขนยังไม่ทันสิ้นกลิ่นน้ำนมคนนี้ยังคิดจะไล่เธอออกอีก!

Chinese

魏小沫在網吧里躲了這麼久，突然要讓她走出去，她手足無措，於是便張牙舞爪，捍衛自己的領地。

Thai

เว่ยเสี่ยวโม่หลบอยู่ในร้านเน็ตมานานขนาดนี้ จู่ๆ จะให้เธอก้าวออกไปข้างนอก เธอย่อมทำตัวไม่ถูก จึงได้แต่แยกเขี้ยวขู่ฟ่อเพื่อปกป้องอาณาเขตของตนเอง

Chinese

喊表姐過來，也是想壯一壯聲勢，表姐那氣質，普通男生在她面前話都不敢說一句。

Thai

ที่เรียกพี่สาวมาก็เพื่ออยากเพิ่มความน่าเกรงขาม ด้วยออร่าของพี่สาว ผู้ชายธรรมดาทั่วไปไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากสักคำต่อหน้าเธอ

Chinese

只是沒想到，表姐和這個小老闆居然是同學！

Thai

เพียงแต่คาดไม่ถึงว่า พี่สาวกับเถ้าแก่หนุ่มคนนี้จะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน!

Chinese

而且，表姐看那傢伙的眼神好像和看其他男人不一樣？

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น สายตาที่พี่สาวมองหมอนั่นดูเหมือนจะไม่เหมือนกับที่มองผู้ชายคนอื่นด้วย?

Chinese

魏小沫頓時心裡犯嘀咕，那邊老爸已經對她說道：

Thai

เว่ยเสี่ยวโม่เริ่มนึกสงสัยในใจ ทางด้านนั้นพ่อของเธอจึงเอ่ยขึ้นว่า

Chinese

“小沫，你一個女孩子，總不可能一輩子做網管，聽我的話，去找個正經工作吧。”

Thai

“เสี่ยวโม่ แกเป็นผู้หญิง จะมาเป็นผู้ดูแลร้านเน็ตไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก เชื่อพ่อเถอะ ไปหางานการที่จริงจังทำซะ”

Chinese

“做網管怎麼就不是正經工作了？！”

Thai

“เป็นผู้ดูแลร้านเน็ตมันไม่ใช่งานที่จริงจังตรงไหนกัน!”

Chinese

魏小沫氣惱地叫喊，她最煩這種話了。

Thai

เว่ยเสี่ยวโม่ตะโกนอย่างขุ่นเคือง เธอรำคาญคำพูดแบบนี้ที่สุด

Chinese

“做網管也是正經工作。”

Thai

“เป็นผู้ดูแลร้านเน็ตก็เป็นงานที่จริงจังเหมือนกัน”

Chinese

旁邊的陳諾也開口，魏小沫一怔，這傢伙居然幫我說話？

Thai

เฉินนั่วที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นเช่นกัน เว่ยเสี่ยวโม่ชะงักไป หมอนี่ช่วยพูดแทนฉันงั้นเหรอ

Chinese

“不過不適合你。”

Thai

“แต่ไม่เหมาะกับเธอ”

Chinese

但陳諾又對她補充了一句。

Thai

ทว่าเฉินนั่วกลับเสริมขึ้นอีกประโยค

Chinese

“你！”

Thai

“นาย!”

Chinese

魏小沫又要張牙舞爪，被藺婉拉住，她對陳諾說道：

Thai

เว่ยเสี่ยวโม่จะแผลงฤทธิ์อีกรอบ แต่ถูกลิ่นหว่านดึงไว้ เธอเอ่ยกับเฉินนั่วว่า

Chinese

“陳諾同學，不好意思，她是我表妹，這間網吧我舅舅做了挺久了，她對這裡有感情。”

Thai

“เฉินนั่ว ขอโทษด้วยนะ เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน ร้านเน็ตนี้น้าของฉันทำมานานแล้ว เธอเลยมีความผูกพันกับที่นี่”

Chinese

陳諾點點頭：“我明白，藺學……”

Thai

เฉินนั่วพยักหน้า “ฉันเข้าใจ รุ่นพี่ลิ่น…”

Chinese

陳諾差點又習慣性地喊“藺學姐”，及時改口：

Thai

เฉินนั่วเกือบจะเผลอเรียก “รุ่นพี่ลิ่น” ด้วยความเคยชิน จึงรีบเปลี่ยนคำพูดทันท่วงที

Chinese

“藺婉同學，我不是有意為難你表妹，只是這間網吧會做很大的改動，以後管理也會很嚴格，員工會很辛苦，你表妹不如去找其他工作。”

Thai

“ลิ่นหว่าน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอลำบากใจ แต่ร้านเน็ตแห่งนี้จะมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ต่อไปการจัดการก็จะเข้มงวดมาก พนักงานจะต้องเหนื่อยมาก ลูกพี่ลูกน้องของเธอไปหางานอื่นทำน่าจะดีกว่า”

Chinese

魏小沫這一頭爆炸式的紅毛，還有那過於清涼的穿著，別人一進來還以為這是按摩店呢，陳諾可不敢用她。

Thai

ผมสีแดงฟูฟ่องของเว่ยเสี่ยวโม่บวกกับการแต่งตัวที่เปิดเผยเกินไป คนอื่นเดินเข้ามาคงนึกว่าเป็นร้านนวดมากกว่า เฉินนั่วไม่กล้าจ้างเธอไว้หรอก

Chinese

藺婉有點明白陳諾的意思了，想了想道：

Thai

ลิ่นหว่านเริ่มเข้าใจความหมายของเฉินนั่วแล้ว เธอครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า

Chinese

“陳諾同學，你剛才說如果通過面試和考核，就能上崗，那小沫可以來面試嗎？”

Thai

“เฉินนั่ว เมื่อกี้บอกว่าถ้าผ่านการสัมภาษณ์และการประเมินก็จะเข้าทำงานได้ ถ้าอย่างนั้นเสี่ยวโม่มาสัมภาษณ์ได้ไหม”

Chinese

陳諾看著藺婉，終於點點頭：

Thai

เฉินนั่วมองลิ่นหว่าน ในที่สุดก็พยักหน้า

Chinese

“可以。”

Thai

“ได้”

Chinese

這個網吧他會按照十年後大型網咖的管理方式，網管就是公司員工，打卡上下班，賞罰分明，魏小沫是受不了的。

Thai

ร้านเน็ตแห่งนี้เขาจะบริหารตามรูปแบบของเน็ตคาเฟ่ขนาดใหญ่ในอีกสิบปีข้างหน้า ผู้ดูแลร้านเน็ตก็คือพนักงานบริษัท มีการตอกบัตรเข้าออกงาน มีการให้รางวัลและลงโทษอย่างชัดเจน เว่ยเสี่ยวโม่ทนรับไม่ไหวหรอก

Chinese

賣藺婉一個人情，也算還了上一世她對自己的善意。

Thai

ให้ความช่วยเหลือสร้างบุญคุณแก่ลิ่นหว่านสักครั้ง ก็นับว่าได้ตอบแทนความปรารถนาดีที่เธอมีต่อเขาในชาติที่แล้ว

Chinese

“我憑什麼面試！”魏小沫還想吵鬧，被藺婉阻止：

Thai

“ทำไมฉันต้องสัมภาษณ์ด้วย!” เว่ยเสี่ยวโม่ยังคงอยากโวยวาย แต่ถูกลิ่นหว่านห้ามไว้

Chinese

“表妹，如果你真的想繼續留在這裡，那就按陳老闆的規矩來，這間網吧已經是陳老闆的了。”

Thai

“เสี่ยวโม่ ถ้าอยากจะอยู่ที่นี่ต่อจริงๆ ก็ต้องทำตามกฎของเถ้าแก่เฉิน ร้านเน็ตนี้เป็นของเถ้าแก่เฉินแล้ว”

Chinese

魏小沫咬著嘴唇，只是她向來只聽表姐一個人的話，表姐都這麼說了，她最終只能答應。

Thai

เว่ยเสี่ยวโม่กัดริมฝีปาก เพียงแต่เธอฟังคำพูดของพี่สาวแค่คนเดียวมาโดยตลอด ในเมื่อพี่สาวพูดเช่นนี้แล้ว ท้ายที่สุดเธอก็ทำได้เพียงตอบตกลง

Chinese

搞定了網吧這邊的事，陳諾看了看時間，已經快中午了，他和小奶貓約好一起吃飯。

Thai

จัดการเรื่องทางร้านเน็ตเรียบร้อยแล้ว เฉินนั่วดูเวลา ก็ใกล้เที่ยงแล้ว เขานัดกินข้าวกับลูกแมวน้อยไว้

Chinese

和魏老闆約好了下午去辦相關手續，陳諾出了飛翔網咖，朝容大走去。

Thai

หลังจากนัดแนะกับเถ้าแก่เว่ยเรื่องไปทำเรื่องโอนย้ายเอกสารในช่วงบ่ายแล้ว เฉินนั่วก็เดินออกจากเฟยเสียงเน็ตคาเฟ่ มุ่งหน้าไปยังม.หรงเฉิง

Chinese

經過以沫奶茶店時，發現店鋪沒開，那位漂亮的老闆娘也不在。

Thai

ตอนที่เดินผ่านร้านชานมอี่โม่ พบว่าร้านยังไม่เปิด เถ้าแก่เนี้ยคนสวยคนนั้นก็ไม่อยู่

Chinese

原本上午還約了老闆娘簽奶茶店的轉讓合同，卻不知道為什麼她沒來。

Thai

เดิมทีช่วงเช้านัดเซ็นสัญญาเซ้งร้านชานมกับเถ้าแก่เนี้ยไว้ แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่มา

Chinese

算了，下午再說，實在不行就租其他地方。

Thai

ช่างเถอะ ไว้ช่วงบ่ายค่อยว่ากัน ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็ค่อยไปเช่าที่อื่น

Chinese

陳諾正想著，手機響了起來，是昨天受了打擊的張元。

Thai

ขณะที่เฉินนั่วกำลังคิดอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นจางหยวนที่เพิ่งได้รับความกระทบกระเทือนใจเมื่อวานโทรมา

Chinese

電話接通，張元的聲音卻帶著神神秘秘的亢奮：

Thai

พอกดรับสาย น้ำเสียงของจางหยวนกลับแฝงความตื่นเต้นอย่างมีลับลมคมใน

Chinese

“老陳，大事不好了！”

Thai

“เหล่าเฉิน เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”

Chinese

“你要出家？”陳諾笑問。

Thai

“นายจะออกบวชเหรอ” เฉินนั่วถามปนหัวเราะ

Chinese

“出個屁的家！我昨晚開葷了！”

Thai

“บวชกับผีสิ! เมื่อคืนฉันได้กินเนื้อแล้วโว้ย!”

Chinese

張元壓低聲音。

Thai

จางหยวนกดเสียงต่ำลง

Chinese

“什麼意思？”陳諾一怔，張元興奮地說了昨晚的經過。

Thai

“หมายความว่ายังไง” เฉินนั่วชะงัก จางหยวนจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอย่างตื่นเต้น

Chinese

昨晚他備受打擊，回了寢室也心煩意亂，就想出去找個網吧通宵。

Thai

เมื่อคืนเขาเสียใจอย่างหนัก พอกลับมาที่หอพักก็รู้สึกว้าวุ่นใจ จึงอยากออกไปหาร้านเน็ตเพื่อเล่นข้ามคืน

Chinese

走到容大附近，看到一個女人蹲在地上哭。

Thai

พอเดินมาถึงแถวม.หรงเฉิง ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งยองๆ ร้องไห้อยู่บนพื้น

Chinese

他上去一看，這女人是個美少婦，漂亮又有韻味，只是臉上有傷。

Thai

เขาเดินเข้าไปดู ผู้หญิงคนนี้เป็นหญิงสาวสะพรั่งที่มีเสน่ห์ดึงดูด สวยและมีเสน่ห์เย้ายวน เพียงแต่บนใบหน้ามีรอยบาดเจ็บ

Chinese

張元以為她被打劫了，好心地詢問，美少婦似乎是處於崩潰邊緣，竟當著張元哭了起來。

Thai

จางหยวนนึกว่าเธอถูกปล้น จึงถามไถ่ด้วยความหวังดี หญิงสาวดูเหมือนจะอยู่ในภาวะใจสลาย ถึงกับร้องไห้ออกมาต่อหน้าจางหยวน

Chinese

從她斷斷續續地哭訴中才知道，她老公常年酗酒、家暴，一個月前又騎車撞了人，人家要兩萬塊醫藥費。

Thai

จากเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเล่าความจริงออกมา ถึงได้รู้ว่าสามีของเธอติดเหล้าและใช้ความรุนแรงในครอบครัวมาตลอด เมื่อหนึ่งเดือนก่อนยังขี่รถไปชนคนเข้า อีกฝ่ายจึงเรียกค่ารักษาพยาบาลสองหมื่นหยวน

Chinese

但她這麼多年辛苦賺的錢都被他老公給花光了，家裡連兩萬塊都拿不出。

Thai

ทว่าเงินที่เธอหามาได้อย่างยากลำบากตลอดหลายปีมานี้กลับถูกสามีใช้จนหมดเกลี้ยง ที่บ้านไม่มีเงินแม้กระทั่งสองหมื่นหยวน

Chinese

今晚回家她老公喝了酒，又打了她。

Thai

คืนนี้พอกลับถึงบ้าน สามีของเธอดื่มเหล้าแล้วก็ลงไม้ลงมือกับเธออีก

Chinese

她實在受不了了，提出要離婚，她老公下手更重，她逃了出來，一時心裡悲苦，蹲在路邊哭了起來。

Thai

เธอทนไม่ไหวจริงๆ จึงเอ่ยปากขอหย่า สามีของเธอยิ่งลงมือหนักกว่าเดิม เธอจึงหนีเตลิดออกมา ด้วยความขมขื่นใจชั่วขณะ จึงได้แต่นั่งยองๆ ร้องไห้อยู่ริมถนน

Chinese

聽了她的哭訴，張元很同情，又聽她說晚上還沒吃飯，身上沒帶錢，也不敢回去。

Thai

เมื่อได้ฟังเรื่องน่าเศร้าของเธอ จางหยวนก็รู้สึกเห็นใจอย่างมาก ยิ่งได้ยินเธอบอกว่าตอนเย็นยังไม่ได้กินข้าว บนตัวไม่มีเงินติดตัว และไม่กล้ากลับบ้าน

Chinese

張元就請她吃了一頓飯，兩個人喝了酒，都醉了。

Thai

จางหยวนจึงเลี้ยงข้าวเธอไปมื้อหนึ่ง ทั้งสองคนดื่มเหล้าด้วยกันจนเมามายทั้งคู่

Chinese

今早張元醒來，發現自己躺在酒店裡，身上沒穿衣服。

Thai

เช้าวันนี้พอจางหยวนตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในโรงแรม ร่างกายไม่ได้สวมเสื้อผ้า

Chinese

少婦留了一張紙條，向他道歉，說昨晚她做錯了，還留了自己的電話，說以後會還他的飯錢和開房的錢。

Thai

หญิงสาวทิ้งกระดาษโน้ตไว้แผ่นหนึ่งเพื่อขอโทษเขา บอกว่าเมื่อคืนเธอทำผิดไปแล้ว ทั้งยังทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ บอกว่าวันหน้าจะคืนค่าข้าวและค่าเปิดห้องให้

Chinese

“.…..”

Thai

“…”

Chinese

陳諾聽完人都有點愣了，好半天才道：

Thai

หลังจากเฉินนั่วฟังจบก็ถึงกับอึ้งไปครู่ใหญ่ กว่าจะเอ่ยปากได้

Chinese

“你怎麼知道你昨晚開葷了，也許你們什麼都沒做呢？”

Thai

“นายรู้ได้ยังไงว่าเมื่อคืนได้กินเนื้อแล้ว บางทีพวกนายอาจจะไม่ได้ทำอะไรกันเลยก็ได้นะ”

Chinese

張元立刻道：“我也不是全斷片了，還記得一點……我今早起來就覺得那裡有點疼。”

Thai

จางหยวนรีบตอบทันที “ฉันก็ไม่ได้ภาพตัดไปหมดเสียหน่อย ยังพอจำได้อยู่นิดหน่อย… เมื่อเช้าฉันตื่นมาก็รู้สึกว่าตรงนั้นเจ็บอยู่นิดๆ”

Chinese

“.…..”

Thai

“…”

Chinese

陳諾更無語了，這麼激烈的嗎？

Thai

เฉินนั่วยิ่งพูดไม่ออกเข้าไปใหญ่ ดุเดือดขนาดนั้นเลยเหรอ

Chinese

“老陳，我喜歡她，我想去找她！”

Thai

“เหล่าเฉิน ฉันชอบเธอ ฉันอยากไปหาเธอ!”

Chinese

張元說道，陳諾連忙勸他：

Thai

จางหยวนกล่าว เฉินนั่วจึงรีบเตือนสติเขาทันที

Chinese

“人家是有夫之婦！”

Thai

“เขาเป็นผู้หญิงที่มีสามีแล้วนะ!”

Chinese

“可她老公對她不好，還家暴！”

Thai

“แต่สามีของเธอไม่ดีกับเธอ แถมยังใช้ความรุนแรงด้วย!”

Chinese

“那你也不能當小三啊。”

Thai

“แต่นายก็จะเป็นมือที่สามไม่ได้เหมือนกัน”

Chinese

“可她說了，她想離婚！”

Thai

“แต่เธอบอกแล้วว่าอยากหย่า!”

Chinese

“那你也要等她離婚了才能去找人家。”

Thai

“ถ้างั้นนายก็ต้องรอให้เธอหย่าก่อนถึงจะไปหาเขาได้”

Chinese

“可這樣她會吃很多苦的，她老公還會打她！”

Thai

“แต่แบบนั้นเธอจะต้องลำบากมากนะ สามีของเธอจะยังซ้อมเธออยู่อีก!”

Chinese

這下輪到陳諾沉默了。

Thai

คราวนี้ถึงคราวที่เฉินนั่วต้องเงียบไป

Chinese

“小胖子，人家已經結婚了，年紀至少比你大五六歲，你爸媽會同意你找一個比你大，還離過婚的女人嗎？”

Thai

“เจ้าอ้วน คนเขาแต่งงานแล้ว อายุก็มากกว่านายอย่างน้อยห้าหกปี พ่อแม่นายจะยอมให้นายคบกับผู้หญิงที่อายุมากกว่า แถมยังเคยผ่านการหย่าร้างมาแล้วเหรอ”

Chinese

“我爸媽說了，只要我喜歡的，他們都支持我！”

Thai

“พ่อแม่ฉันบอกว่า ขอแค่เป็นคนที่ฉันชอบ พวกเขาก็สนับสนุนฉันทั้งนั้น!”

Chinese

陳諾無語，他嘆了口氣：

Thai

เฉินนั่วไร้คำพูด เขาถอนหายใจออกมา

Chinese

“好吧，我可以幫你想辦法，只要你不後悔。”

Thai

“เอาเถอะ ฉันช่วยนายคิดหาทางได้ ขอแค่นายไม่เสียใจภายหลังก็พอ”

Chinese

“我絕對不會後悔的！”

Thai

“ฉันไม่มีวันเสียใจภายหลังแน่นอน!”

Chinese

陳諾道：“你先聯繫上她吧，晚上我們再說。”

Thai

เฉินนั่วเอ่ย “นายติดต่อเธอดูก่อนแล้วกัน ตอนเย็นค่อยคุยกัน”

Chinese

“好嘞！”

Thai

“ได้เลย!”

Chinese

張元很高興，掛電話前還說了一句：

Thai

จางหยวนดีใจมาก ก่อนจะวางสายยังพูดทิ้งท้ายไว้อีกประโยค

Chinese

“老陳，你相不相信愛情？我對她就是愛情！”

Thai

“เหล่าเฉิน นายเชื่อในความรักไหม สำหรับฉันกับเธอนี่แหละคือความรัก!”

Chinese

愛情？

Thai

ความรักงั้นเหรอ

Chinese

陳諾的腦子裡忽然浮現出沈新眉的臉。

Thai

ใบหน้าของเสิ่นซินเหมยพลันผุดขึ้นมาในหัวของเฉินนั่ว

Chinese

卧槽，我在想什麼？

Thai

เชี่ยเอ๊ย ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย