บทที่ 606

อาจเป็นเพราะสบายเกินไป

可能是太舒服了

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

岳琳難以置信地看著曹麗麗:

ไทย

เยวี่ยหลินมองเฉาหลี่หลี่อย่างไม่อยากจะเชื่อ

จีน

“你自己把葯吃了?合著你找我拿葯是為了自己找男人?你他嘛的天生賤種嗎?”

ไทย

“แกกินยาเข้าไปเองเหรอ ที่แท้แกมาขอยาจากฉันก็เพื่อไปหาผู้ชายเองหรอกเหรอ แกเกิดมาเป็นนังสารเลวรึไง”

จีน

曹麗麗也怒了,不顧自己沒穿衣服,甩開岳琳的手,指著她的鼻子大罵:

ไทย

เฉาหลี่หลี่เองก็โกรธจัด ไม่สนใจว่าตัวเองไม่ได้สวมเสื้อผ้า สะบัดมือของเยวี่ยหลินออกแล้วชี้นิ้วด่ากราดใส่หน้าเธอ

จีน

“我下賤?你給你自己的女兒下藥,讓她去做小三,只為了你釣上金龜婿!是你賤還是我賤?!”

ไทย

“ฉันสารเลวงั้นเหรอ เธอยังวางยาใส่ลูกสาวตัวเอง ให้เธอไปเป็นเมียน้อยเพียงเพราะเธออยากจะตกถังข้าวสารแท้ๆ ตกลงเธอกันแน่ที่สารเลวหรือฉันสารเลวกันแน่?!”

จีน

岳琳大怒,一耳光甩在曹麗麗的臉上:

ไทย

เยวี่ยหลินโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตบหน้าเฉาหลี่หลี่ฉาดใหญ่

จีน

“賤人!我可是京都岳家的後人,你也配說我?”

ไทย

“นังสารเลว! ฉันเป็นถึงทายาทตระกูลเยวี่ยแห่งจิงตู คนอย่างแกมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉัน”

จีน

“老賤人我跟你拼了!”

ไทย

“นังแก่สารเลว ฉันจะสู้ตายกับแก!”

จีน

曹麗麗眼睛都紅了,衝上去和岳琳廝打在一處。

ไทย

ดวงตาของเฉาหลี่หลี่แดงก่ำ พุ่งเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเยวี่ยหลินทันที

จีน

兩人相互扯頭髮、抓耳朵,很快就在地上翻滾起來。

ไทย

ทั้งสองคนต่างกระชากผมและดึงหูกัน ไม่ช้าก็กลิ้งเกลือกไปมาบนพื้น

จีน

這時天已經大亮,外面開始有人路過,聽到小巷裡的聲音,兩個男人好奇走進來,頓時瞪大眼睛。

ไทย

เวลานี้ฟ้าสว่างโร่แล้ว ด้านนอกเริ่มมีคนเดินผ่านไปมา พอได้ยินเสียงในตรอก ชายสองคนก็เดินเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

จีน

偏僻的巷子里居然有兩個女人在打架!

ไทย

ในตรอกเปลี่ยวๆ แบบนี้กลับมีผู้หญิงสองคนกำลังตบตีกันอยู่!

จีน

這就算了,最神奇的是,其中一個年輕漂亮的女人居然沒穿衣服?!

ไทย

นี่ยังพอว่า แต่น่าทึ่งที่สุดคือ หนึ่งในนั้นที่เป็นหญิงสาวสวยกลับไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลยเนี่ยนะ?!

จีน

“卧槽!大早上還有這種風景看呢?”

ไทย

“เชี่ยเอ๊ย! เช้าตรู่แบบนี้ยังมีของดีแบบนี้ให้ดูด้วยเหรอวะ”

จีน

“這女人身材可以啊!”

ไทย

“หุ่นผู้หญิงคนนี้ใช้ได้เลยนี่หว่า!”

จีน

兩個男人眼睛都捨不得眨一下,這邊的動靜吸引了更多的路人過來,很過小巷裡就擠了一大群人,無數道灼熱的目光投向曹麗麗。

ไทย

ชายทั้งสองคนมองตาไม่กะพริบ ความเคลื่อนไหวตรงนี้ดึงดูดคนเดินผ่านไปมาให้เข้ามาเพิ่มขึ้น ไม่นานในตรอกก็เบียดเสียดไปด้วยผู้คนกลุ่มใหญ่ สายตาเร่าร้อนนับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังเฉาหลี่หลี่

จีน

“啊!你們別看!別看啊!”

ไทย

“กรี๊ด! พวกแกอย่ามองนะ! อย่ามอง!”

จีน

曹麗麗尖叫起來,捂著自己的身體,但哪兒捂的全,很快就被圍觀的人大飽眼福。

ไทย

เฉาหลี่หลี่กรีดร้องขึ้นมา พลางเอามือปิดบังร่างกายของตัวเอง แต่จะไปปิดมิดได้อย่างไร ในไม่ช้าก็ตกเป็นอาหารตาของคนที่มายืนมุงดูอย่างเต็มอิ่ม

จีน

岳琳覺得丟人,不再廝打曹麗麗,起身推開人群跑了出去。

ไทย

เยวี่ยหลินรู้สึกอับอายขายหน้า จึงไม่ตบตีเฉาหลี่หลี่อีกต่อไป เธอลุกขึ้นผลักฝูงชนแล้ววิ่งหนีออกไป

จีน

路人們也不在意,他們的焦點本就是曹麗麗。

ไทย

พวกคนที่มุงดูก็ไม่ได้สนใจ จุดโฟกัสของพวกเขาอยู่ที่เฉาหลี่หลี่อยู่แล้ว

จีน

畢竟這麼漂亮的女人大白天不穿衣服打架真是太稀奇了。

ไทย

เพราะผู้หญิงสวยขนาดนี้ไม่สวมเสื้อผ้ามาตบตีกันกลางวันแสกๆ มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมากจริงๆ

จีน

有人甚至掏出了手機準備錄像,曹麗麗慌了。

ไทย

บางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมจะอัดวิดีโอ เฉาหลี่หลี่เริ่มตื่นตระหนก

จีน

“不要拍!求求你們不要拍啊!”

ไทย

“อย่าถ่ายนะ! ขอร้องล่ะอย่าถ่ายเลย!”

จีน

這時小王衝進來,把一件大衣披在曹麗麗的身上,護著她跑出了小巷。

ไทย

ตอนนั้นเองเสี่ยวหวังก็พุ่งเข้ามา เอาเสื้อโค้ตตัวหนึ่งคลุมร่างของเฉาหลี่หลี่ไว้ แล้วปกป้องเธอวิ่งหนีออกจากตรอกไป

จีน

兩人跑出老遠,進了一家剛開門的服裝店,小王給曹麗麗買了一套衣服穿上。

ไทย

ทั้งสองคนวิ่งไปไกลจนกระทั่งเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้าที่เพิ่งเปิดร้าน เสี่ยวหวังซื้อเสื้อผ้าชุดหนึ่งให้เฉาหลี่หลี่สวม

จีน

“曹姐,你沒事吧?”

ไทย

“พี่เฉา พี่ไม่เป็นไรนะครับ”

จีน

兩人走出服裝店,小王關切地對曹麗麗問道。

ไทย

เมื่อทั้งสองคนเดินออกจากร้านขายเสื้อผ้า เสี่ยวหวังก็เอ่ยถามเฉาหลี่หลี่ด้วยความห่วงใย

จีน

啪!

ไทย

เพียะ!

จีน

然而,迎接他的卻是一巴掌。

ไทย

ทว่าสิ่งที่รอต้อนรับเขากลับเป็นฝ่ามือฉาดหนึ่ง

จีน

曹麗麗怒視小王:“如果不是你,我怎麼會遇到這種事?我要告你強迫我!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่ถลึงตาใส่เสี่ยวหวังอย่างเกรี้ยวกราด “ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันจะมาเจอเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ฉันจะฟ้องว่านายข่มขืนฉัน!”

จีน

小王捂著臉頰,難以置信地道:“曹姐,昨晚是你強迫我的啊!”

ไทย

เสี่ยวหวังกุมแก้มตัวเองแล้วพูดอย่างไม่อยากเชื่อ “พี่เฉา เมื่อคืนนี้พี่เป็นฝ่ายบังคับผมนะ!”

จีน

曹麗麗冷笑:“你這副醜樣子,誰會相信是我強迫你的?”

ไทย

เฉาหลี่หลี่แสยะยิ้ม “สารรูปอัปลักษณ์อย่างนาย ใครจะเชื่อว่าฉันเป็นฝ่ายบังคับนายกันยะ”

จีน

小王掏出手機,播放了一段畫面,是昨晚曹麗麗在小巷裡壓住小王的情景。

ไทย

เสี่ยวหวังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเปิดคลิปวิดีโอช่วงหนึ่ง ซึ่งเป็นภาพที่เฉาหลี่หลี่กดเสี่ยวหวังเอาไว้ในตรอกเมื่อคืนนี้

จีน

視頻里曹麗麗一臉春色,眼眸迷離:

ไทย

ในคลิปนั้นเฉาหลี่หลี่มีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเปี่ยมด้วยอารมณ์ปรารถนา แววตาหวานเยิ้ม

จีน

“小王,來嘛,姐姐愛你!”

ไทย

“เสี่ยวหวัง มาสิจ๊ะ พี่รักเธอนะ!”

จีน

曹麗麗徹底獃滯,難以置信地指著小王:

ไทย

เฉาหลี่หลี่นิ่งอึ้งไปโดยสิ้นเชิง ชี้นิ้วไปที่เสี่ยวหวังอย่างไม่อยากเชื่อ

จีน

“你居然錄像?”

ไทย

“นายถึงกับอัดคลิปไว้เนี่ยนะ”

จีน

小王舉起雙手,“曹姐,我只錄了這一段,就是怕人誤會是我強迫了你。”

ไทย

เสี่ยวหวังยกมือทั้งสองข้างขึ้น “พี่เฉา ผมอัดไว้แค่ช่วงนี้เองครับ ก็เพราะกลัวคนอื่นจะเข้าใจผิดคิดว่าผมไปขืนใจพี่นั่นแหละ”

จีน

曹麗麗都快氣哭了,“好,好,沒想到我居然會輸給一個小屁孩,你厲害!”

ไทย

เฉาหลี่หลี่โมโหจนแทบจะร้องไห้ “ดี ดีจริงๆ ไม่นึกเลยว่าฉันจะต้องมาแพ้ให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างนาย นายเก่งนักนะ!”

จีน

小王柔聲道:“曹姐,其實我真的挺喜歡你的,要是你願意,我可以照顧你,我和其他男人不一樣,他們只想得到你,但我會對你好的!”

ไทย

เสี่ยวหวังเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่เฉา ความจริงแล้วผมชอบพี่มากจริงๆ นะครับ ถ้าพี่ยินดี ผมดูแลพี่ได้นะ ผมไม่เหมือนผู้ชายคนอื่น พวกเขาแค่อยากได้ตัวพี่ แต่ผมจะดีกับพี่จริงๆ!”

จีน

曹麗麗冷笑:“你一個酒店服務生,怎麼對我好?”

ไทย

เฉาหลี่หลี่แสยะยิ้ม “นายเป็นแค่พนักงานบริการในโรงแรม จะมาทำดีกับฉันยังไงยะ”

จีน

小王詫異:“曹姐,你不也是酒店服務生嗎?你咋還歧視自己呢?”

ไทย

เสี่ยวหวังประหลาดใจ “พี่เฉา พี่เองก็เป็นพนักงานบริการในโรงแรมเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ ทำไมพี่ถึงดูถูกตัวเองไปด้วยล่ะ”

จีน

“你......”

ไทย

“นาย…”

จีน

曹麗麗指著小王,一口氣差點沒喘上來。

ไทย

เฉาหลี่หลี่ชี้หน้าเสี่ยวหวังจนเกือบจะหายใจไม่ทัน

จีน

“不許再跟著我!”

ไทย

“ห้ามตามฉันมาอีกนะ!”

จีน

說完便大步往前走去,很快走遠。

ไทย

พูดจบก็สาวเท้าเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและลับสายตาไปในไม่ช้า

จีน

小王站在原地,委屈地道:

ไทย

เสี่ยวหวังยืนอยู่ที่เดิมพลางพูดด้วยความน้อยใจว่า

จีน

“曹姐,我是想提醒你吃藥,免得懷上啊!”

ไทย

“พี่เฉา ผมแค่จะเตือนให้พี่กินยา จะได้ไม่ท้องต่างหากล่ะครับ!”

จีน

電競酒店。

ไทย

โรงแรมอีสปอร์ต

จีน

二樓的一間員工休息室。

ไทย

ห้องพักพนักงานห้องหนึ่งบนชั้นสอง

จีน

房門輕輕打開,一張英氣十足的漂亮臉蛋探出來,鬼鬼祟祟地左右張望,發現周圍沒人,刷的一下跳出來,回頭對裡面小聲道:

ไทย

ประตูห้องเปิดออกเบาๆ ใบหน้าสวยคมเปี่ยมด้วยความทะมัดทะแมงโผล่ออกมา เหลียวมองซ้ายขวาอย่างลับๆ ล่อๆ เมื่อพบว่ารอบข้างไม่มีใคร เธอก็ผลุบตัวกระโดดออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับไปกระซิบกับคนข้างในว่า

จีน

“張元,我先出去,你待會兒再出來。”

ไทย

“จางหยวน ฉันออกไปก่อน เดี๋ยวนายค่อยตามออกมานะ”

จีน

剛才唐小月又體驗了一次之後,這才想起已經是上班時間了,酒店裡員工都到了,她再豪爽也是個女孩子,不好意思被人發現昨晚和張元那個了。

ไทย

หลังจากที่ถังเสี่ยวเยว่เพิ่งจะผ่านประสบการณ์นั้นไปอีกรอบเมื่อครู่นี้ ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าถึงเวลาทำงานแล้ว พนักงานในโรงแรมต่างก็มากันหมดแล้ว ต่อให้เธอจะใจกล้าเปิดเผยแค่ไหนก็ยังคงเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ย่อมรู้สึกเขินอายที่จะให้ใครจับได้ว่าเมื่อคืนทำเรื่องพรรค์นั้นกับจางหยวน

จีน

於是和張元說好,兩人分別從房間里出去,以免被人看到。

ไทย

ดังนั้นจึงตกลงกับจางหยวนไว้ว่าจะแยกกันออกจากห้อง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนอื่นเห็น

จีน

對張元叮囑完,唐小月轉身,卻見一張完美無瑕的面孔出現在自己的面前,正一臉呆萌地看著她。

ไทย

หลังจากกำชับจางหยวนเรียบร้อยแล้ว ถังเสี่ยวเยว่ก็หันกลับมา ทว่ากลับพบใบหน้าอันไร้ที่ติปรากฏอยู่ตรงหน้า และกำลังมองดูเธอด้วยสีหน้าใสซื่อบ้องแบ๊ว

จีน

“小月,你在做什麼呀?”

ไทย

“เสี่ยวเยว่ เธอทำอะไรอยู่น่ะ”

จีน

“啊!”

ไทย

“ว้าย!”

จีน

唐小月嚇了一跳,頭髮都差點豎起來了。

ไทย

ถังเสี่ยวเยว่ตกใจจนสะดุ้ง ขนหัวแทบจะลุกชัน

จีน

“新眉?陳諾?你、你們怎麼來了?”

ไทย

“ซินเหมย? เฉินนั่ว? พะ…พวกเธอมาได้ยังไงกัน”

จีน

陳諾牽著沈新眉的手,好笑地道:

ไทย

เฉินนั่วจูงมือเสิ่นซินเหมยไว้แล้วพูดอย่างขบขันว่า

จีน

“這是我的酒店,我怎麼不能來?”

ไทย

“นี่มันโรงแรมของฉัน ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ”

จีน

唐小月後背抵住門,臉上擠出笑容:

ไทย

แผ่นหลังของถังเสี่ยวเยว่แนบชิดกับประตู ใบหน้าฝืนยิ้มออกมา

จีน

“哈哈,也是哈,歡迎老闆和老闆娘視察工作,這裡視察完了,你們去別處吧。”

ไทย

“ฮ่าๆ ก็จริงสินะ ยินดีต้อนรับบอสกับภรรยาบอสมาตรวจงาน ตรวจตรงนี้เสร็จแล้วพวกเธอไปที่อื่นเถอะ”

จีน

“唐小月,你走了嗎?”

ไทย

“ถังเสี่ยวเยว่ เธอไปหรือยัง”

จีน

這是張元從門后探出腦袋,話剛出口,就看到了笑呵呵的陳諾。

ไทย

คราวนี้จางหยวนโผล่หัวออกมาจากหลังประตู พอเอ่ยปากพูดก็เห็นเฉินนั่วที่กำลังยิ้มร่าอยู่พอดี

จีน

“卧槽!”

ไทย

“เชี่ย!”

จีน

張元也嚇了一跳,“老陳,沈新眉,你、你們怎麼來了?”

ไทย

จางหยวนเองก็ตกใจเช่นกัน “เหล่าเฉิน เสิ่นซินเหมย พะ…พวกนายมาได้ยังไงกัน”

จีน

陳諾哈哈笑道:“你們兩反應一模一樣啊,不愧是兩口子!”

ไทย

เฉินนั่วหัวเราะฮ่าๆ “ปฏิกิริยาของพวกนายสองคนเหมือนกันเป๊ะเลย สมกับที่เป็นผัวเมียกันจริงๆ!”

จีน

“什、什麼兩口子,聽不懂你在說什麼?我還有課,我先走了!”

ไทย

“ผะ…ผัวเมียอะไร ฟังไม่รู้เรื่องว่านายพูดอะไรอยู่ ฉันยังมีเรียนอยู่ ไปก่อนล่ะ!”

จีน

唐小月少見的含羞了,倉惶逃走。

ไทย

ถังเสี่ยวเยว่เขินอายอย่างหาได้ยาก ก่อนจะรีบร้อนวิ่งหนีไป

จีน

沈新眉奇怪地道:“小月怎麼了?哪裡不舒服嗎?”

ไทย

เสิ่นซินเหมยถามอย่างแปลกใจ “เสี่ยวเยว่เป็นอะไรไปน่ะ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

จีน

陳諾呵呵笑道:“可能是太舒服了吧。”

ไทย

เฉินนั่วหัวเราะหึๆ “คงจะสบายตัวเกินไปมากกว่ามั้ง”

จีน

沈新眉眨眨眼睛,一臉懵懂。

ไทย

เสิ่นซินเหมยกระพริบตาปริบๆ ด้วยสีหน้างุนงง

จีน

“新眉,你先去下面等我。”

ไทย

“ซินเหมย เธอลงไปรอฉันข้างล่างก่อนนะ”

จีน

“好。”

ไทย

“อื้อ”

จีน

沈新眉下樓去了,只剩下了陳諾和張元。

ไทย

เสิ่นซินเหมยเดินลงบันไดไปแล้ว เหลือเพียงเฉินนั่วกับจางหยวนสองคน

จีน

面對陳諾的目光,張元躲躲閃閃,陳諾忽然開口:

ไทย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาของเฉินนั่ว จางหยวนก็หลบตาวูบวาบ ทันใดนั้นเฉินนั่วก็เอ่ยขึ้นมาว่า

จีน

“北門左邊有一間藥店,毓婷的效果是最好的,你趕緊去買一盒,48小時內讓唐小月吃了,不然她就有可能要懷著孩子念書了。”

ไทย

“ทางซ้ายของประตูทิศเหนือมีร้านขายยาอยู่ร้านหนึ่ง ยาของยวี่ถิงได้ผลดีที่สุด นายรีบไปซื้อมาสักกล่อง แล้วให้ถังเสี่ยวเยว่กินภายใน 48 ชั่วโมง ไม่อย่างนั้นเธออาจจะต้องอุ้มท้องไปเรียนหนังสือแน่”

จีน

張元一怔,還想說話,陳諾道:

ไทย

จางหยวนชะงักไป กำลังจะอ้าปากพูด แต่เฉินนั่วก็ขัดขึ้นว่า

จีน

“別解釋了,趕緊去吧,你和唐小月遲早會在一起的,發生那種事也不奇怪。”

ไทย

“ไม่ต้องแก้ตัวหรอก รีบไปได้แล้ว นายกับถังเสี่ยวเยว่ช้าเร็วก็ต้องได้คบกันอยู่ดี เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นก็ไม่ได้แปลกอะไร”

จีน

張元知道已經被好友看出來了,當下也不再隱藏。

ไทย

จางหยวนรู้ว่าเพื่อนสนิทมองทะลุปรุโปร่งแล้ว จึงไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป

จีน

“昨晚我和小月確實......但我總覺得哪裡不對,我們倆再怎麼也不至於那麼急迫。”

ไทย

“เมื่อคืนฉันกับเสี่ยวเยว่ก็…จริงๆ นั่นแหละ แต่ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ พวกเราสองคนต่อให้ยังไงก็ไม่น่าจะรีบร้อนขนาดนั้น”

จีน

陳諾道:“這件事你就不用管了,先去買葯吧。”

ไทย

เฉินนั่วกล่าวว่า “เรื่องนี้นายไม่ต้องไปสนใจหรอก ไปซื้อยาก่อนเถอะ”

จีน

“好,我去了!”

ไทย

“ตกลง ฉันไปล่ะ!”

จีน

張元當即跑下樓,剛跑到酒店門口,就碰到從外面走進來的曹麗麗。

ไทย

จางหยวนวิ่งลงบันไดไปทันที พอวิ่งมาถึงหน้าประตูโรงแรม ก็สวนทางกับเฉาหลี่หลี่ที่กำลังเดินเข้ามาจากข้างนอกพอดี

จีน

“張總!”

ไทย

“บอสจาง!”

จีน

看到張元,曹麗麗眼眶一紅,似乎滿腹委屈都有了傾訴的對象。

ไทย

เมื่อเห็นจางหยวน ขอบตาของเฉาหลี่หลี่ก็แดงเรื่อขึ้นมา ราวกับว่าความอัดอั้นตันใจที่สุมอยู่เต็มอกได้พบที่ระบายแล้ว

จีน

但張元根本沒注意到她,徑直從她的身邊跑了出去。

ไทย

ทว่าจางหยวนไม่ได้สังเกตเห็นเธอเลยแม้แต่น้อย เขาวิ่งผ่านข้างตัวเธอออกไปตรงๆ

จีน

“張總?”

ไทย

“บอสจาง?”

จีน

曹麗麗獃獃地看著他跑遠,臉上滿是苦澀。

ไทย

เฉาหลี่หลี่มองตามเขาที่วิ่งห่างออกไปตาละห้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น

จีน

“我做了這麼多,到底得到了什麼?”

ไทย

“ฉันทุ่มเททำไปตั้งมากมาย ท้ายที่สุดแล้วฉันได้อะไรตอบแทนกลับมาบ้างกันแน่”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน