วิกฤตโรงอาหาร

Chinese

趙盛從電子學院出來，憋了一肚子火。

Thai

จ้าวเซิ่งเดินออกมาจากคณะวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ด้วยความโมโหที่อัดอั้นเต็มอก

Chinese

他原本是來嘲諷陳諾的，結果反倒被陳諾一句話給搞破防了。

Thai

เดิมทีเขาตั้งใจจะมาเยาะเย้ยเฉินนั่ว แต่กลับถูกคำพูดประโยคเดียวของเฉินนั่วทำเอาหลุดฟอร์มจนสติแตก

Chinese

“學生會有誰敢不聽我的！？”

Thai

“ในสโมสรนักศึกษาจะมีใครกล้าไม่ฟังฉัน!?”

Chinese

話還沒說完腦子裡就冒出了陸茜那張叛逆的臉。

Thai

คำพูดยังไม่ทันขาดคำ ใบหน้าดื้อรั้นขัดขืนของลู่เชี่ยนก็ผุดขึ้นมาในหัว

Chinese

說起來，其實當初陸茜剛進學生會時，趙盛還追過她一段時間。

Thai

จะว่าไปแล้ว ตอนที่ลู่เชี่ยนเพิ่งเข้าสโมสรนักศึกษาใหม่ๆ จ้าวเซิ่งเคยตามจีบเธออยู่ช่วงหนึ่ง

Chinese

只是陸茜沒看上他，趙盛便開始公報私仇，經常找陸茜的麻煩。

Thai

เพียงแต่ลู่เชี่ยนไม่ได้สนใจเขา จ้าวเซิ่งจึงเริ่มใช้อำนาจแก้แค้นส่วนตัว คอยหาเรื่องลู่เชี่ยนอยู่บ่อยๆ

Chinese

包括去年學生會副會長競選，陸茜人緣好，原本很有希望的。

Thai

รวมถึงการเลือกตั้งรองประธานสโมสรนักศึกษาเมื่อปีกลาย ลู่เชี่ยนมีมนุษยสัมพันธ์ดี เดิมทีมีความหวังมาก

Chinese

但趙盛找了趙文昌，直接內定了自己。

Thai

ทว่าจ้าวเซิ่งกลับไปหาจ้าวเหวินชาง จัดการล็อกตำแหน่งให้ตัวเองไปโดยตรง

Chinese

而陸茜競選失敗之後，只能繼續做一個普通的幹事。

Thai

ส่วนลู่เชี่ยนหลังจากพ่ายแพ้การคัดเลือก ก็ทำได้เพียงเป็นเจ้าหน้าที่ธรรมดาต่อไป

Chinese

趙盛以為她受了教訓會服軟，又想去泡她。

Thai

จ้าวเซิ่งนึกว่าเธอได้รับบทเรียนแล้วจะยอมอ่อนข้อให้ จึงคิดจะเข้าไปจีบเธออีกครั้ง

Chinese

結果自然是被一通怒斥。

Thai

ผลลัพธ์ย่อมหนีไม่พ้นการโดนตอกกลับมาอย่างเกรี้ยวกราด

Chinese

之後在學生會趙盛就不停地給陸茜穿小鞋。

Thai

หลังจากนั้นในสโมสรนักศึกษา จ้าวเซิ่งก็คอยกลั่นแกล้งลู่เชี่ยนไม่หยุดหย่อน

Chinese

陸茜為了學生會的履歷，都忍了。

Thai

ลู่เชี่ยนยอมอดทนมาตลอดเพื่อประวัติผลงานในสโมสรนักศึกษา

Chinese

只是從最近開始，陸茜越來越不給他面子，最後更是為了參加那個什麼電競女神賽不惜退出學生會。

Thai

เพียงแต่ช่วงหลังมานี้ ลู่เชี่ยนเริ่มไว้หน้าเขาน้อยลงเรื่อยๆ และสุดท้ายถึงขั้นยอมถอนตัวออกจากสโมสรนักศึกษาเพื่อไปเข้าร่วมสิ่งที่เรียกว่าศึกเทพธิดาอีสปอร์ต

Chinese

她這麼跟自己對著干，難怪陳諾敢嘲笑他，學生會裡沒人聽他的。

Thai

เธอทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับเขาขนาดนี้ มิน่าล่ะเฉินนั่วถึงกล้าเย้ยหยันว่าในสโมสรนักศึกษาไม่มีใครฟังเขา

Chinese

趙盛心裡正氣，迎面正好碰到陸茜，這女人看到他像是看到了癩蛤蟆一樣，扭頭就朝旁邊走。

Thai

จ้าวเซิ่งกำลังโมโหอยู่พอดี ก็เผอิญเจอลู่เชี่ยนเดินสวนมา หญิงคนนี้พอมองเห็นเขาก็ทำเหมือนเห็นคางคก หันหน้าหนีแล้วเดินเลี่ยงไปอีกทางทันที

Chinese

趙盛攔住她，“陸茜，你以為你不在學生會了我就治不了你了？”

Thai

จ้าวเซิ่งขวางเธอไว้ “ลู่เชี่ยน เธอคิดว่าไม่ได้อยู่ในสโมสรนักศึกษาแล้วฉันจะจัดการเธอไม่ได้งั้นเหรอ?”

Chinese

陸茜瞥他一眼，“趙盛你有病趕緊去治病，神經病耽誤久了也是會死人的。”

Thai

ลู่เชี่ยนปรายตามองเขา “จ้าวเซิ่ง ถ้านายป่วยก็รีบไปรักษาเถอะ โรคประสาทถ้าปล่อยไว้นานก็ตายได้เหมือนกันนะ”

Chinese

趙盛冷笑：“陸茜，我再給你最後一次機會，你服個軟，跟了我，我讓你回學生會，否則，我可以讓你在容大待不下去！啊！”

Thai

จ้าวเซิ่งแค่นหัวเราะ “ลู่เชี่ยน ฉันจะให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย ยอมอ่อนข้อแล้วมาคบกับฉัน ฉันจะให้เธอกลับเข้าสโมสรนักศึกษา ไม่อย่างนั้น ฉันทำให้เธออยู่ที่ ม.หรงเฉิง ต่อไปไม่ได้แน่! โอ๊ย!”

Chinese

趙盛慘叫一聲，陸茜已經從他身邊走了過去。

Thai

จ้าวเซิ่งร้องโอดโอยขึ้นมาเสียงหลง ลู่เชี่ยนก็เดินผ่านตัวเขาไปแล้ว

Chinese

“傻逼！”

Thai

“ไอ้ปัญญาอ่อน!”

Chinese

趙盛捂著小腿，恨恨地盯著陸茜的背影。

Thai

จ้าวเซิ่งกุมหน้าแข้ง พลางจ้องมองแผ่นหลังของลู่เชี่ยนด้วยความเคียดแค้น

Chinese

“等我叔當了校長，我有一百種辦法讓你畢不了業！到時候你自然會來求我！”

Thai

“รอให้อาฉันได้เป็นอธิการบดีก่อนเถอะ ฉันมีวิธีเป็นร้อยวิธีที่จะทำให้เธอเรียนไม่จบ! ถึงตอนนั้นเธอจะต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนฉันแน่!”

Chinese

陸茜今天很倒霉，不但遇到了瘋狗，中午在食堂還吃到了不明生物。

Thai

วันนี้ลู่เชี่ยนซวยสุดขีด ไม่เพียงแต่เจอหมาบ้า ตอนเที่ยงในโรงอาหารยังกินเจอสิ่งมีชีวิตไม่ระบุชนิดอีกด้วย

Chinese

這是一份滷肉飯，陸茜敲了兩筷子，從裡面敲出了一根老鼠尾巴。

Thai

นี่คือข้าวหมูพะโล้ ลู่เชี่ยนเอาตะเกียบเขี่ยไปสองที ก็เขี่ยเอาหางหนูออกมาท่อนหนึ่ง

Chinese

陸茜當時就吐了，氣呼呼地去找盛菜的大媽。

Thai

ตอนนั้นลู่เชี่ยนแทบจะอาเจียนออกมาทันที เธอจึงเดินหน้าบึ้งตึงไปหาคุณป้าที่ตักอาหาร

Chinese

其實容大食堂經常發生類似的事，有時飯里有蒼蠅，有時菜里有蚊子，學生們也都反映過，大都是賠一份就算了。

Thai

อันที่จริงโรงอาหาร ม.หรงเฉิง มักเกิดเรื่องทำนองนี้บ่อยๆ บางครั้งในข้าวมีแมลงวัน บางครั้งในกับข้าวมียุง พวกนักศึกษาต่างก็เคยร้องเรียนกันมาแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่ก็แค่ชดเชยให้ใหม่จานหนึ่งแล้วจบกันไป

Chinese

但今天大媽的心情明顯不好，說話很沖。

Thai

แต่วันนี้เห็นได้ชัดว่าคุณป้าอารมณ์ไม่ดี คำพูดคำจาจึงห้วนและกระแทกกระทั้นมาก

Chinese

“這就是豬尾巴，同學，你要是卡上沒錢了，可以去找人借。”

Thai

“นี่มันหางหมูต่างหากล่ะ นักศึกษา ถ้าในบัตรไม่มีเงิน ก็ไปยืมคนอื่นสิ”

Chinese

陸茜心情同樣不好，聞言差點蹦起來。

Thai

ลู่เชี่ยนเองก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอได้ยินเข้าก็แทบจะเต้นผาง

Chinese

“你的意思是我訛你們？這明明就是老鼠尾巴！”

Thai

“ป้าจะหาว่าฉันมาตบทรัพย์พวกป้างั้นเหรอ? นี่มันหางหนูชัดๆ!”

Chinese

大媽面無表情，看都不看一眼，“讓開，再無理取鬧我叫保安了。”

Thai

คุณป้าตีหน้าตาย ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง “หลบไป ถ้ายังหาเรื่องก่อกวนอีกฉันจะเรียก รปภ. แล้วนะ”

Chinese

陸茜氣炸了，直接大聲喊道：

Thai

ลู่เชี่ยนโกรธจนแทบระเบิด ตะโกนลั่นขึ้นมาทันทีว่า

Chinese

“大家來看看，滷肉飯里有老鼠尾巴，食堂還不想負責！”

Thai

“ทุกคนมาดูเร็วเข้า ข้าวหมูพะโล้มีหางหนู แต่โรงอาหารกลับไม่ยอมรับผิดชอบ!”

Chinese

周圍的同學們都紛紛圍過來，陸茜把自己的餐盤拿起來，讓他們都能看清楚。

Thai

เพื่อนนักศึกษาโดยรอบต่างพากันกรูเข้ามามุงดู ลู่เชี่ยนยกถาดอาหารของตัวเองขึ้นเพื่อให้ทุกคนมองเห็นได้ชัดเจน

Chinese

“我的天！還真是老鼠尾巴？！”

Thai

“คุณพระ! หางหนูจริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย?!”

Chinese

“嘔，真噁心！”

Thai

“อ้วก ขยะแขยงชะมัด!”

Chinese

“以前有蒼蠅蚊子就算了，這次連老鼠尾巴都出來了，太過分了吧！”

Thai

“เมื่อก่อนมีแมลงวันกับยุงก็ช่างเถอะ คราวนี้ถึงขนาดมีหางหนูโผล่มา เกินไปแล้วนะ!”

Chinese

“卧槽，今天我吃不下飯了！”

Thai

“เชี่ยเอ๊ย วันนี้ฉันกินข้าวไม่ลงแล้ว!”

Chinese

打飯大媽見事情要鬧大了，這才變了臉色，趕緊跑去了食堂後面的辦公室。

Thai

คุณป้าตักข้าวเห็นว่าเรื่องชักจะบานปลาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที รีบวิ่งไปยังห้องทำงานด้านหลังโรงอาหาร

Chinese

“張經理，有學生鬧事！”

Thai

“ผู้จัดการจางคะ มีนักศึกษาก่อเรื่องค่ะ!”

Chinese

辦公室里有兩個人，戴著眼鏡的是張經理，另一個則是來卧底的陸躍生。

Thai

ภายในห้องทำงานมีคนอยู่สองคน ชายสวมแว่นคือผู้จัดการจาง ส่วนอีกคนคือลู่เย่เซิงที่แฝงตัวมาเป็นสายลับ

Chinese

張經理正一臉喜色地對陸躍生說道：“小陸啊，再過一周，趙副校長就扶正了，你好好乾，以後的日子更好！”

Thai

ผู้จัดการจางกำลังเอ่ยกับลู่เย่เซิงด้วยสีหน้าเบิกบานใจ “เสี่ยวลู่เอ๊ย อีกแค่สัปดาห์เดียว รองอธิการบดีจ้าวก็จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นทางการแล้ว นายตั้งใจทำงานให้ดี อนาคตวันข้างหน้ามีแต่จะดีขึ้น!”

Chinese

這時大媽直接撞門進來，張經理眼鏡都差點掉了。

Thai

จังหวะนั้นเอง คุณป้าก็พุ่งชนประตูพรวดพราดเข้ามา จนแว่นตาของผู้จัดการจางแทบจะหลุด

Chinese

“學生鬧事？”

Thai

“นักศึกษาก่อเรื่อง?”

Chinese

大媽急急忙忙地說了一遍事情的經過，“那個小女子厲害的很，在食堂里到處說我們的菜里有老鼠尾巴！”

Thai

คุณป้ารีบเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างร้อนรน “นังเด็กนั่นร้ายกาจมาก ป่าวประกาศไปทั่วโรงอาหารว่ากับข้าวของเรามีหางหนู!”

Chinese

“這點小事兒都來煩我，一群廢物！”

Thai

“เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ก็ยังมากวนฉัน พวกไร้ประโยชน์เอ๊ย!”

Chinese

張經理起身出了辦公室，不過看起來依然淡定，顯然沒當回事。

Thai

ผู้จัดการจางลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงาน แต่ยังคงมีท่าทีสงบนิ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มองเป็นเรื่องใหญ่โต

Chinese

陸躍生跟在他身旁，低聲問道：“張哥，學校不是每周都來檢查廚房衛生嗎？我們的菜里怎麼會有老鼠尾巴？”

Thai

ลู่เย่เซิงเดินตามอยู่ข้างๆ เอ่ยถามเสียงเบา “พี่จาง ทางมหาวิทยาลัยไม่ได้มาตรวจสุขอนามัยในครัวทุกสัปดาห์เหรอครับ? แล้วกับข้าวของเราจะมีหางหนูได้ยังไง?”

Chinese

張經理嗤笑一聲：“咱們是誰罩著的？那些人還不是來走個過場，誰會真的查？”

Thai

ผู้จัดการจางแค่นหัวเราะ “พวกเรามีใครคุ้มกะลาหัวอยู่ล่ะ? คนพวกนั้นก็แค่มาทำตามพิธี ใครเขาจะมาตรวจจริงจังกัน?”

Chinese

陸躍生道：“如果真的鬧大了，會不會不太好？”

Thai

ลู่เย่เซิงเอ่ย “ถ้าเกิดเรื่องบานปลายขึ้นมาจริงๆ จะไม่ค่อยดีหรือเปล่าครับ?”

Chinese

“一點小事兒，能鬧多大？”

Thai

“เรื่องแค่นี้ จะบานปลายไปได้สักแค่ไหนเชียว?”

Chinese

張經理不以為意。

Thai

ผู้จัดการจางไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย

Chinese

陸躍生不再說話，腦子裡忽然想起陳諾說過，十月中旬食堂會出事。

Thai

ลู่เย่เซิงไม่พูดอะไรอีก ในหัวพลันนึกถึงคำที่เฉินนั่วเคยบอกไว้ว่า ช่วงกลางเดือนตุลาคมโรงอาหารจะมีเรื่องเกิดขึ้น

Chinese

難道......

Thai

หรือว่า…

Chinese

陸躍生搖搖頭，不可能，陳諾又不會未卜先知。

Thai

ลู่เย่เซิงส่ายหน้า เป็นไปไม่ได้หรอก เฉินนั่วไม่ได้หยั่งรู้อนาคตเสียหน่อย

Chinese

幾人到了食堂，遠遠看到一個挺漂亮的微胖女生站在桌子上，手裡捧著餐盤，旁邊是食堂的員工們，想去搶她手裡的餐盤，女生大叫：

Thai

เมื่อทั้งสองคนมาถึงโรงอาหาร ก็มองเห็นหญิงสาวรูปร่างอวบนิดๆ หน้าตาค่อนข้างสวยคนหนึ่งยืนอยู่บนโต๊ะจากระยะไกล ในมือถือถาดอาหารไว้ ข้างๆ มีพวกพนักงานโรงอาหารที่คิดจะแย่งถาดอาหารในมือเธอ หญิงสาวตะโกนลั่นว่า

Chinese

“救命啊！食堂想殺人滅口，毀屍滅跡！”

Thai

“ช่วยด้วย! โรงอาหารคิดจะฆ่าคนปิดปาก ทำลายหลักฐาน!”

Chinese

張經理都看呆了，趕緊上前拉開那些白痴員工，對陸茜道：

Thai

ผู้จัดการจางถึงกับยืนอึ้ง รีบก้าวเข้าไปดึงพวกพนักงานโง่เง่าเหล่านั้นออกไป แล้วเอ่ยกับลู่เชี่ยนว่า

Chinese

“這位同學，都是誤會，你先下來，我們慢慢談。”

Thai

“นักศึกษา ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิด เธอลงมาก่อนเถอะ พวกเราค่อยๆ คุยกัน”

Chinese

他聲音誠懇，陸茜想了想，終於從桌子上下來。

Thai

น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงใจ ลู่เชี่ยนคิดดูแล้ว ในที่สุดก็ยอมลงมาจากโต๊ะ

Chinese

“喂，你就是食堂負責人吧？我跟你說，你們......哎！”

Thai

“นี่ คุณคือผู้รับผิดชอบโรงอาหารใช่ไหม? ฉันจะบอกให้ว่าพวกคุณ… อ๊ะ!”

Chinese

陸茜哎了一聲，張經理已經指揮兩個大漢把陸茜手裡的餐盤搶了過去。

Thai

ลู่เชี่ยนร้องอุทานออกมา ผู้จัดการจางก็สั่งให้ชายฉกรรจ์สองคนแย่งถาดอาหารในมือลู่เชี่ยนไปเรียบร้อยแล้ว

Chinese

“你們幹什麼？！”

Thai

“พวกคุณจะทำอะไรน่ะ?!”

Chinese

陸茜要去搶，被張經理攔住，笑眯眯地道

Thai

ลู่เชี่ยนคิดจะเข้าไปแย่งคืน แต่ถูกผู้จัดการจางขวางไว้ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

Chinese

“這位同學，我們食堂和學校合作這麼多年，我和你們校領導都認識，一點小事，別耽誤你學業。”

Thai

“นักศึกษา โรงอาหารของเราทำงานร่วมกับมหาวิทยาลัยมาตั้งหลายปี ฉันเองก็รู้จักกับพวกผู้บริหารมหาวิทยาลัยของพวกเธอ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ อย่าให้กระทบกับการเรียนของเธอเลย”

Chinese

這就有點威脅的意思了。

Thai

นี่แฝงความหมายข่มขู่กลายๆ แล้ว

Chinese

要是擱以前，這種話張經理是不會當眾說的。

Thai

หากเป็นเมื่อก่อน คำพูดแบบนี้ผู้จัดการจางไม่มีทางพูดต่อหน้าธารกำนัลแน่

Chinese

但現在不一樣，趙文昌馬上就要扶正了，以後容大就是趙文昌的地盤，他也會跟著沾光。

Thai

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว จ้าวเหวินชางกำลังจะได้รับการแต่งตั้งเป็นทางการในไม่ช้า ต่อไป ม.หรงเฉิง ก็คือถิ่นของจ้าวเหวินชาง เขาย่อมพลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย

Chinese

不就是滷肉飯里有跟老鼠尾巴嗎？

Thai

ก็แค่มีหางหนูในข้าวหมูพะโล้ท่อนเดียวไม่ใช่หรือไง?

Chinese

算個屁事兒！

Thai

เป็นเรื่องขี้ผงอะไรกัน!

Chinese

這女的要是再敢鬧，他告訴趙校長，讓她畢不了業！

Thai

ถ้าผู้หญิงคนนี้ยังกล้าโวยวายอีกล่ะก็ เขาจะไปบอกอธิการบดีจ้าว ให้เธอเรียนไม่จบเสียเลย!

Chinese

陸茜還要去搶餐盤，一個大漢隨手一推，陸茜被推倒在地，周圍的學生頓時憤怒了。

Thai

ลู่เชี่ยนยังคงจะเข้าไปแย่งถาดอาหาร ชายฉกรรจ์คนหนึ่งจึงผลักส่งๆ ลู่เชี่ยนถูกผลักล้มลงกับพื้น เหล่านักศึกษาโดยรอบพลันเดือดดาลขึ้นมาทันที

Chinese

“卧槽，食堂打人了！”

Thai

“เชี่ยเอ๊ย โรงอาหารทำร้ายคนแล้ว!”

Chinese

“食堂打人了！”

Thai

“โรงอาหารทำร้ายคน!”

Chinese

“別讓他們走了！都圍住！”

Thai

“อย่าปล่อยให้พวกเขาหนีไปได้! ล้อมเอาไว้ให้หมด!”

Chinese

張經理都呆了，狠狠瞪著那個推人的白痴，“你推她幹什麼？你特么有病啊？！”

Thai

ผู้จัดการจางถึงกับยืนอึ้ง ถลึงตาจ้องมองไอ้โง่ที่ผลักคนอย่างดุเดือด “แกไปผลักเธอทำไมวะ? แกเป็นบ้าอะไรของแกวะ?!”

Chinese

那大漢委屈地道：“張經理，不是你說以後我們可以在容大橫著走嗎？”

Thai

ชายฉกรรจ์คนนั้นเอ่ยอย่างน้อยใจ “ผู้จัดการจางครับ ก็ไหนผู้จัดการบอกว่าต่อไปพวกเราจะเดินกร่างใน ม.หรงเฉิง ยังไงก็ได้ไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

張經理差點氣暈了，連忙拿過他手裡的餐盤，遞給旁邊的陸躍生。

Thai

ผู้จัดการจางแทบจะเป็นลมด้วยความโมโห รีบคว้าถาดอาหารในมือเขามายื่นให้ลู่เย่เซิงที่อยู่ข้างๆ

Chinese

“小陸，你趕緊拿去扔了！”

Thai

“เสี่ยวลู่ นายรีบเอาไปทิ้งเร็วเข้า!”

Chinese

滷肉飯里確實有一根老鼠尾巴，但只要及時扔掉，死無對證，憑這些學生一面之詞，趙校長依然能輕易壓下去。

Thai

ในข้าวหมูพะโล้มีหางหนูอยู่ท่อนหนึ่งจริงๆ แต่ขอเพียงเอาไปทิ้งได้ทัน ไร้พยานหลักฐานมัดตัว ลำพังเพียงคำพูดข้างเดียวของนักศึกษาพวกนี้ อธิการบดีจ้าวย่อมกดเรื่องนี้ให้เงียบลงได้อย่างง่ายดาย