ขอบคุณนะ

Chinese

“我、我說錯了什麼話嗎？”

Thai

“ฉะ…ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า?”

Chinese

“為什麼他們都用這種眼神看著我？”

Thai

“ทำไมทุกคนถึงมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นกันนะ?”

Chinese

“哦，我好像還沒說話呀？”

Thai

“อ๊ะ ดูเหมือนฉันจะยังไม่ได้พูดอะไรเลยนี่นา?”

Chinese

沈新眉站在高台中央，看著下方烏壓壓的一大片人群，心裡的緊張已經達到了極點，連自己在做什麼都快忘記了。

Thai

เสิ่นซินเหมยยืนอยู่ใจกลางเวทียกสูง มองดูฝูงชนแน่นขนัดเบื้องล่าง ความประหม่าในใจพุ่งสูงถึงขีดสุดจนแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

Chinese

她下意識地緊緊捏著白裙的蕾絲花邊，腦子昏沉，呼吸都有些急促。

Thai

เธอขยุ้มชายลูกไม้ของกระโปรงสีขาวแน่นโดยไม่รู้ตัว หัวสมองมึนงง ลมหายใจเริ่มกระชั้นถี่ขึ้น

Chinese

自從初中出事之後，這是她第一次用真正的樣子面對這麼多人。

Thai

นับตั้งแต่เกิดเรื่องในตอนมัธยมต้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเผชิญหน้ากับผู้คนมากมายขนาดนี้ด้วยรูปลักษณ์ที่แท้จริง

Chinese

而且全都是學校的同學和老師！

Thai

แถมทุกคนยังเป็นเพื่อนนักเรียนและคุณครูในโรงเรียนอีกด้วย!

Chinese

其實她寧願同學們喊她“一枝眉”“醜八怪”，把她當做一個小透明，也不願意像現在這樣，用這種驚艷、愛慕又帶著慾望的目光看著自己。

Thai

ความจริงแล้วเธออยากให้เพื่อนๆ เรียกเธอว่า “ยัยคิ้วเดียว” หรือ “ยัยตัวอัปลักษณ์” แล้วมองเธอเป็นแค่คนไร้ตัวตนมากกว่า ไม่อยากให้มองเธอด้วยสายตาตื่นตะลึง หลงใหล และเจือไปด้วยความปรารถนาเหมือนอย่างในตอนนี้เลย

Chinese

這一幕就和她剛進初中時，那些同學看自己的眼神一樣。

Thai

ภาพเหตุการณ์นี้เหมือนกับสายตาที่เพื่อนร่วมชั้นมองเธอตอนเพิ่งเข้าเรียนมัธยมต้นไม่มีผิด

Chinese

沈新眉害怕。

Thai

เสิ่นซินเหมยหวาดกลัว

Chinese

她很想躲起來。

Thai

เธออยากจะหลบซ่อนตัวเหลือเกิน

Chinese

但她還是忍住了轉身逃跑的衝動。

Thai

แต่เธอก็ยังคงข่มความรู้สึกอยากจะหันหลังวิ่งหนีเอาไว้ได้

Chinese

因為她看到了那個熟悉的身影。

Thai

เพราะเธอได้เห็นเงาร่างที่คุ้นเคยร่างนั้น

Chinese

台下，高三的學生站在第一排，離舞台很近。

Thai

ด้านล่างเวที นักเรียนชั้นม.6 ยืนอยู่แถวหน้าสุด อยู่ใกล้กับเวทีมาก

Chinese

陳諾似乎有意站在隊列的最前方，所以沈新眉一眼就能看到他。

Thai

เฉินนั่วดูเหมือนจะตั้งใจมายืนอยู่ด้านหน้าสุดของแถว เสิ่นซินเหมยจึงมองเห็นเขาได้ในแวบเดียว

Chinese

此時，陳諾正面帶微笑，嘴唇微動。

Thai

ขณะนี้ เฉินนั่วกำลังยิ้มบางๆ ริมฝีปากขยับเล็กน้อย

Chinese

雖然兩人隔得很遠，但沈新眉還是看出了他在說什麼：

Thai

แม้ทั้งสองจะอยู่ห่างกันพอสมควร แต่เสิ่นซินเหมยก็ยังอ่านออกว่าเขากำลังพูดอะไร

Chinese

“小奶貓，加油！”

Thai

“ลูกแมวน้อย สู้ๆ นะ!”

Chinese

沈新眉的身體里頓時充盈了勇氣和力量，讓她不再想著逃跑和躲藏，讓她可以面對無數灼熱的目光。

Thai

ร่างกายของเสิ่นซินเหมยเปี่ยมล้นไปด้วยความกล้าหาญและพลังขึ้นมาทันที ทำให้เธอไม่คิดที่จะวิ่งหนีหรือหลบซ่อนอีกต่อไป ทำให้เธอสามารถเผชิญหน้ากับสายตาเร่าร้อนนับไม่ถ้วนได้

Chinese

這時副局長把獎狀和裝了兩萬塊獎金的紅色信封頒給了沈新眉。

Thai

เวลานี้รองผู้อำนวยการสำนักได้มอบเกียรติบัตรและซองสีแดงที่บรรจุเงินรางวัลสองหมื่นหยวนให้กับเสิ่นซินเหมย

Chinese

隨後又把話筒交給她，和藹地說道：“沈同學，你是所有同學的榜樣，說兩句吧。”

Thai

จากนั้นก็ส่งไมโครโฟนให้เธอแล้วกล่าวอย่างใจดี “นักเรียนเสิ่น เธอเป็นแบบอย่างของเพื่อนนักเรียนทุกคน พูดสักสองสามคำเถอะ”

Chinese

沈新眉一怔，下意識地看向台下的陳諾，見他微微點頭，這才接過了話筒。

Thai

เสิ่นซินเหมยชะงักไป มองไปทางเฉินนั่วที่อยู่ใต้เวทีโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นเขาพยักหน้าน้อยๆ เธอจึงยอมรับไมโครโฟนมา

Chinese

副局長暗暗鬆了口氣，站到了一旁。

Thai

รองผู้อำนวยการสำนักแอบถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วขยับไปยืนด้านข้าง

Chinese

雖然他在官場摸爬滾打多年，見過太多氣場強大的人，但眼前這位容貌絕倫的少女還是給了他不小的壓力。

Thai

แม้ว่าเขาจะคลุกคลีอยู่ในแวดวงราชการมานานหลายปี เคยพบเจอคนที่มีออร่าทรงพลังมามากมายนับไม่ถ้วน แต่เด็กสาวที่มีรูปโฉมงดงามหาใดเปรียบตรงหน้านี้ก็ยังสร้างแรงกดดันให้เขาไม่น้อยเลย

Chinese

這位女狀元長得太美，氣質又太冷，副局長對她說話時忍不住都有些緊張，生怕她不接話筒。

Thai

จ้วงหยวนหญิงคนนี้หน้าตาสะสวยเกินไป อีกทั้งบรรยากาศรอบตัวยังเย็นชาเกินไป รองผู้อำนวยการสำนักจึงอดที่จะประหม่าเล็กน้อยไม่ได้เวลาพูดกับเธอ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่รับไมโครโฟน

Chinese

天生美人，就是太高冷了。

Thai

คนงามแต่กำเนิด เพียงแต่เย็นชาและเข้าถึงยากเกินไปหน่อย

Chinese

副局長搖搖頭，暗自感嘆。

Thai

รองผู้อำนวยการสำนักส่ายหน้า พลางทอดถอนใจเงียบๆ

Chinese

沈新眉拿著話筒，站在舞台中央，那冰山美人的氣場霎時席捲全場，所有人都安靜了。

Thai

เสิ่นซินเหมยถือไมโครโฟน ยืนอยู่ใจกลางเวที ออร่าของสาวงามดั่งภูเขาน้ำแข็งแผ่ซ่านไปทั่วทั้งลานในพริบตา ทุกคนต่างเงียบกริบ

Chinese

陳諾不禁笑了，只有他一個人知道，沈新眉並不是高冷，她只是緊張而已。

Thai

เฉินนั่วอดหัวเราะไม่ได้ มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเสิ่นซินเหมยไม่ได้เย็นชา เธอแค่ตื่นเต้นประหม่าเท่านั้นเอง

Chinese

小奶貓，別怕，好好說。

Thai

ลูกแมวน้อย อย่ากลัวนะ พูดตามสบายเลย

Chinese

陳諾記得上一世的表彰大會並沒有讓狀元發言這個環節。

Thai

เฉินนั่วจำได้ว่าในชาติก่อน พิธีมอบรางวัลยกย่องไม่ได้มีขั้นตอนให้จ้วงหยวนขึ้นกล่าวสุนทรพจน์

Chinese

這應該是自己重生之後帶來的小小變化。

Thai

นี่คงเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นหลังจากเขาเกิดใหม่

Chinese

但對沈新眉來說，這無疑是進一步打開心扉的好機會。

Thai

แต่สำหรับเสิ่นซินเหมยแล้ว นี่ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะเปิดใจให้กว้างขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

陳諾很期待，希望她能借著這個機會盡舒胸臆，就此走出過去的陰影。

Thai

เฉินนั่วตั้งตารอคอย หวังว่าเธอจะใช้โอกาสนี้ระบายความในใจออกมาให้หมด และก้าวเดินออกจากเงามืดในอดีตนับแต่นี้ไป

Chinese

其他同學也同樣滿懷期待，他們都想聽聽真正的學霸校花，美女狀元會說些什麼。

Thai

เพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ก็เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นเดียวกัน พวกเขาต่างอยากฟังว่าดาวโรงเรียนที่เป็นหัวกะทิตัวจริงและจ้วงหยวนสาวงามคนนี้จะพูดอะไรออกมา

Chinese

在萬眾矚目之下，沈新眉緩緩抬起話筒，放到嫣紅的櫻唇邊，清脆靈動的聲音傳出：

Thai

ภายใต้สายตาทุกคู่ที่จับจ้อง เสิ่นซินเหมยค่อยๆ ยกไมโครโฟนขึ้นมาจ่อที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อ เสียงใสกระจ่างและเปี่ยมชีวิตชีวาดังออกมา

Chinese

“謝謝你。”

Thai

“ขอบคุณนะ”

Chinese

隨後便放下了話筒，朝著台下深深鞠躬。

Thai

จากนั้นก็ลดไมโครโฟนลง แล้วโค้งคำนับให้คนใต้เวทีอย่างนอบน้อม

Chinese

所有人都愣住了。

Thai

ทุกคนต่างพากันอึ้งงัน

Chinese

這就完了？

Thai

จบแค่นี้เหรอ?

Chinese

不應該是謝謝學校的培養，謝謝老師的教導，謝謝同學的幫助嗎？

Thai

มันไม่ควรจะเป็นขอบคุณโรงเรียนที่บ่มเพาะ ขอบคุณคุณครูที่สั่งสอน ขอบคุณเพื่อนๆ ที่คอยช่วยเหลือหรอกเหรอ?

Chinese

你就一句“謝謝你”？

Thai

เธอพูดแค่ “ขอบคุณนะ” ประโยคเดียวเนี่ยนะ?

Chinese

謝的是誰？

Thai

ขอบคุณใครกัน?

Chinese

沈新眉直起身子，清澈的目光投向陳諾。

Thai

เสิ่นซินเหมยยืดตัวตรง สายตาอันบริสุทธิ์ทอดมองไปยังเฉินนั่ว

Chinese

她上台前，想的是陳諾。

Thai

ก่อนขึ้นเวที เธอคิดถึงเฉินนั่ว

Chinese

上台後，想的是陳諾。

Thai

หลังขึ้นเวที เธอคิดถึงเฉินนั่ว

Chinese

拿起話筒之後，想的還是陳諾。

Thai

หลังจากหยิบไมโครโฟนขึ้นมา สิ่งที่เธอคิดถึงก็ยังคงเป็นเฉินนั่ว

Chinese

陳諾要她勇敢地說出心裡的話，所以，她就勇敢地說了出來。

Thai

เฉินนั่วอยากให้เธอพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาอย่างกล้าหาญ ดังนั้น เธอจึงพูดมันออกมาอย่างกล้าหาญ

Chinese

她感激陳諾。

Thai

เธอซาบซึ้งในตัวเฉินนั่ว

Chinese

她還想......一直和陳諾同學在一起。

Thai

เธอยังอยากจะ…อยู่กับเพื่อนเฉินนั่วตลอดไปด้วย

Chinese

最終，江縣二中的高考表彰大會在掌聲和歡呼聲中結束。

Thai

ในที่สุด พิธีมอบรางวัลยกย่องผลการสอบเกาเข่าของโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยนก็สิ้นสุดลงท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องยินดี

Chinese

對所有師生來說，今年的表彰大會無疑是他們這輩子記憶最深刻的一次。

Thai

สำหรับครูและนักเรียนทุกคน พิธีมอบรางวัลในปีนี้เป็นครั้งที่ตราตรึงอยู่ในความทรงจำลึกซึ้งที่สุดในชีวิตของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

醜小鴨一躍變成白天鵝，這樣的童話故事在現實中完美實現，實在是太震撼，太傳奇了。

Thai

ลูกเป็ดขี้เหร่พลิกผันกลายเป็นหงส์ขาว นิทานเทพนิยายเช่นนี้กลายเป็นจริงในโลกแห่งความจริงได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันช่างน่าตื่นตะลึงและเป็นตำนานเหลือเกิน

Chinese

而對周玲兒來說，今天無疑也是她記憶最深刻，最灰暗的一天。

Thai

และสำหรับโจวหลิงเอ๋อร์ วันนี้ก็เป็นวันที่ฝังแน่นในความทรงจำและมืดมนที่สุดของเธอเช่นกัน

Chinese

當沈新眉走上舞台的那一刻，屬於她的所有光環全都被搶走了。

Thai

วินาทีที่เสิ่นซินเหมยก้าวขึ้นไปบนเวที แสงสปอตไลต์และรัศมีที่เคยเป็นของเธอถูกแย่งชิงไปจนหมดสิ้น

Chinese

原本她是江縣二中的校花，是所有男生的白月光。

Thai

แต่เดิมเธอคือดาวโรงเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายอันดับสองเจียงเซี่ยน เป็นแสงจันทร์ขาวในดวงใจของเด็กหนุ่มทุกคน

Chinese

而現在，那些男生看向她的目光都變得古怪，甚至還帶著點惋惜和嘲諷。

Thai

แต่ในตอนนี้ สายตาที่เด็กหนุ่มเหล่านั้นมองมาที่เธอกลับกลายเป็นแปลกแปร่ง ซ้ำยังแฝงไปด้วยความเวทนาและเย้ยหยันอยู่บ้าง

Chinese

既生瑜，何生亮。

Thai

ฟ้าส่งจิวยี่มาเกิด ไฉนต้องส่งขงเบ้งมาด้วย

Chinese

既然已經有了她周玲兒，為什麼還要出現一個沈新眉？

Thai

ในเมื่อมีโจวหลิงเอ๋อร์คนนี้อยู่แล้ว ทำไมต้องมีเสิ่นซินเหมยปรากฏตัวขึ้นมาอีกด้วย?

Chinese

周玲兒眼睜睜地看著男生們湧向會場後台，他們都想再看一眼沈新眉。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์มองดูพวกเด็กหนุ่มหลั่งไหลกันไปที่หลังเวทีห้องประชุมตาปริบๆ ทุกคนต่างอยากจะเห็นหน้าเสิ่นซินเหมยอีกสักครั้ง

Chinese

就連陳諾也快步朝著後台走去，周玲兒下意識地開口：

Thai

แม้กระทั่งเฉินนั่วก็ก้าวเร็วๆ มุ่งหน้าไปหลังเวที โจวหลิงเอ๋อร์จึงโพล่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

Chinese

“陳諾，你別走！”

Thai

“เฉินนั่ว นายอย่าไปนะ!”

Chinese

但陳諾連頭都沒回，很快就走遠了。

Thai

แต่เฉินนั่วไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง แล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

周玲兒獃獃地看著陳諾的背影消失，心口忽然一陣抽搐般的疼痛。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์มองดูแผ่นหลังของเฉินนั่วที่ลับตาไปอย่างเหม่อลอย จู่ๆ กลางอกก็เจ็บแปลบขึ้นมาราวกับถูกบีบรัด

Chinese

她終於明白陳諾為什麼突然對她這麼冷淡了。

Thai

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ๆ เฉินนั่วถึงได้เย็นชากับเธอขนาดนี้

Chinese

因為陳諾不但知道沈新眉是真正的學霸，還知道沈新眉才是真正的校花。

Thai

เพราะเฉินนั่วไม่เพียงแต่รู้ว่าเสิ่นซินเหมยคือหัวกะทิตัวจริง แต่ยังรู้ว่าเสิ่นซินเหมยคือดาวโรงเรียนตัวจริงอีกด้วย

Chinese

這麼優秀的女生，陳諾自然知道該選誰。

Thai

ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ แน่นอนว่าเฉินนั่วย่อมรู้ดีว่าควรจะเลือกใคร

Chinese

這一次，不再有任何借口和幻想，周玲兒終於真真切切地感受到了一件事：

Thai

ครั้งนี้ ไม่มีข้ออ้างหรือภาพลวงตาใดๆ หลงเหลืออยู่อีกแล้ว โจวหลิงเอ๋อร์สัมผัสได้ถึงเรื่องหนึ่งอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งในที่สุด

Chinese

她已經失去陳諾了。

Thai

เธอสูญเสียเฉินนั่วไปแล้วจริงๆ

Chinese

當陳諾趕到會場後台時，不少男生正圍著沈新眉。

Thai

เมื่อเฉินนั่วรุดมาถึงหลังเวทีห้องประชุม เด็กหนุ่มไม่น้อยกำลังรุมล้อมเสิ่นซินเหมยอยู่

Chinese

不過懾於沈新眉那高冷強大的氣場，他們都不敢過於接近，只能遠遠地看著她。

Thai

ทว่าด้วยความเกรงกลัวต่อออร่าอันสูงส่งเย็นชาและทรงพลังของเสิ่นซินเหมย พวกเขาจึงไม่กล้าเข้าใกล้จนเกินไป ทำได้เพียงมองดูเธออยู่ห่างๆ เท่านั้น

Chinese

沈新眉身姿娉婷，如遺世美人，讓人不敢升起絲毫褻瀆之意。

Thai

เรือนร่างของเสิ่นซินเหมยชดช้อยงดงาม ดั่งหญิงงามผู้ตัดขาดจากโลกีย์วิสัย ชวนให้ผู้คนไม่กล้าคิดลบหลู่แม้แต่น้อย

Chinese

但其實她怕的要死，腿肚子都在微微顫抖。

Thai

แต่ความจริงแล้วเธอกลัวแทบตาย น่องขาแอบสั่นระริกอยู่เล็กน้อย

Chinese

陳諾同學，你快來救救我呀！

Thai

เพื่อนเฉินนั่ว รีบมาช่วยฉันทีสิ!

Chinese

這時，陳諾撥開人群，徑直走到沈新眉的面前。

Thai

ในเวลานี้ เฉินนั่วก็แหวกฝูงชนเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเสิ่นซินเหมย

Chinese

“走吧。”

Thai

“ไปกันเถอะ”

Chinese

“哦。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

陳諾抓住她的手腕，帶著她走出了同學們的包圍，男生們獃獃地看著兩人走遠，良久，有人喃喃開口：

Thai

เฉินนั่วคว้าข้อมือของเธอแล้วพาเดินฝ่าวงล้อมของเพื่อนนักเรียนออกมา บรรดาเด็กหนุ่มยืนมองทั้งสองเดินจากไปตาค้าง เนิ่นนานผ่านไปจึงมีคนพึมพำขึ้นมา

Chinese

“剛才沈校花好像笑了？”

Thai

“เมื่อกี้เหมือนดาวโรงเรียนเสิ่นจะยิ้มด้วยหรือเปล่าน่ะ?”

Chinese

“我也看到了，沈校花笑起來真美啊！”

Thai

“ฉันก็เห็น ดาวโรงเรียนเสิ่นพอยิ้มแล้วสวยชะมัดเลย!”

Chinese

“陳諾居然把校花牽走了！早知道我也上去了！”

Thai

“เฉินนั่วจูงมือดาวโรงเรียนไปหน้าตาเฉยเลย! รู้งี้ฉันน่าจะเดินเข้าไปบ้าง!”

Chinese

“沈校花氣場那麼強，給你十個膽子你也不敢上去！”

Thai

“ออร่าดาวโรงเรียนเสิ่นแรงขนาดนั้น ให้ความกล้านายอีกสิบเท่าก็ไม่กล้าเข้าไปหรอก!”

Chinese

“還是陳諾聰明啊，早早就把校花搞定了，氣死我了！”

Thai

“เฉินนั่วนี่ฉลาดจริงๆ จัดการพิชิตใจดาวโรงเรียนได้ตั้งแต่เนิ่นๆ เจ็บใจชะมัด!”

Chinese

陳諾拉著沈新眉，在眾目睽睽之下大步走出學校。

Thai

เฉินนั่วจูงเสิ่นซินเหมยก้าวเดินออกจากโรงเรียนท่ามกลางสายตาของทุกคน

Chinese

兩人一路無言，直到走出兩條街，陳諾才停下，回頭看著她：

Thai

ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันตลอดทาง จนกระทั่งเดินพ้นมาได้สองช่วงถนน เฉินนั่วถึงหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเธอ

Chinese

“你沒事吧？”

Thai

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

Chinese

沈新眉仰頭看著他，片刻后，那傾世絕美的俏臉上現出笑容：

Thai

เสิ่นซินเหมยเงยหน้าขึ้นมองเขา ครู่หนึ่ง ใบหน้างดงามสะคราญล่มเมืองก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

Chinese

“陳諾同學，你打算去哪個大學呀？”

Thai

“เพื่อนเฉินนั่ว นายตั้งใจจะไปเรียนมหาวิทยาลัยไหนเหรอ?”

Chinese

陳諾一怔，“你幹嘛問這個？”

Thai

เฉินนั่วชะงัก “เธอถามเรื่องนี้ทำไม?”

Chinese

沈新眉牽著他的袖子，可憐兮兮的咬著柔嫩的紅唇，嬌弱又誘惑。

Thai

เสิ่นซินเหมยดึงแขนเสื้อของเขาไว้ พลางขบกัดริมฝีปากสีแดงระเรื่ออันเนียนนุ่มอย่างน่าสงสาร ดูทั้งบอบบางและเย้ายวนใจ

Chinese

這樣子沒人受得了，陳諾只得回答：“我打算去容城大學。”

Thai

ท่าทางแบบนี้ไม่มีใครทนไหวแน่ เฉินนั่วจึงจำต้องตอบ “ฉันตั้งใจจะไปมหาวิทยาลัยหรงเฉิง”

Chinese

“哦。”

Thai

“อ้อ”

Chinese

沈新眉點點頭，猶豫一下，弱弱地問道：

Thai

เสิ่นซินเหมยพยักหน้า ลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา

Chinese

“那......我可不可以也去容城大學呀？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้น…ฉันขอไปมหาวิทยาลัยหรงเฉิงด้วยได้ไหมนะ?”