ต่อให้อดตายก็ไม่ไปที่แบบนั้นหรอก!

Chinese

陳諾昨天已經聯繫了李浩，請他幫忙中午去食堂看看，有什麼情況告訴他一聲。

Thai

เฉินนั่วเมื่อวานได้ติดต่อหลี่ฮ่าวไปแล้ว ขอให้เขาช่วยไปดูที่โรงอาหารตอนเที่ยง มีสถานการณ์อะไรก็ให้บอกเขาสักหน่อย

Chinese

這位保安隊長已經認定了他和陳廠長有關係，自然滿口答應。

Thai

หัวหน้าหน่วย รปภ. ผู้นี้ปักใจเชื่อไปแล้วว่าเขามีความสัมพันธ์กับผู้อำนวยการเฉิน จึงตอบตกลงอย่างเต็มใจ

Chinese

今天食堂開張第一天，多少雙眼睛在盯著，有單純想吃飯的，也有想搶飯吃的。

Thai

วันนี้เป็นวันแรกที่โรงอาหารเปิดทำการ ไม่รู้มีสายตากี่คู่กำลังจับจ้องอยู่ มีทั้งคนที่แค่อยากมากินข้าว และคนที่คิดจะแย่งชามข้าว

Chinese

一個近千人的大廠的食堂，自然是一塊肥肉，陳諾只是搶跑走在了前面。

Thai

โรงอาหารของโรงงานขนาดใหญ่ที่มีคนเกือบพันคนย่อมเป็นชิ้นปลามัน เฉินนั่วเพียงแค่ออกตัววิ่งนำหน้าไปก่อนเท่านั้น

Chinese

搬進鍋爐廠是開始，真正的麻煩還在後面。

Thai

การย้ายเข้ามาในโรงงานหม้อต้มน้ำเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ปัญหาที่แท้จริงยังอยู่ข้างหลัง

Chinese

陳諾不好經常去鍋爐廠，自然需要一個廠里的人幫他盯著。

Thai

เฉินนั่วไม่สะดวกที่จะไปโรงงานหม้อต้มน้ำบ่อยๆ ย่อมต้องการคนในโรงงานช่วยจับตาดูแทนเขา

Chinese

陳國棟是典型的技術員，不適合搞這種事，而且以他和陳諾的關係，也不適合在這裡面攪合太深。

Thai

เฉินกั๋วต้งเป็นช่างเทคนิคขนานแท้ ไม่เหมาะที่จะมายุ่งเรื่องพรรค์นี้ อีกทั้งด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเฉินนั่ว ก็ไม่เหมาะที่จะเข้ามาพัวพันลึกเกินไป

Chinese

所以陳諾需要一個既有關係又精明的“內人”。

Thai

ดังนั้นเฉินนั่วจึงต้องการ “คนใน” ที่ทั้งมีเส้นสายและหัวไวเฉียบแหลม

Chinese

目前看來，保安隊長李浩勉強合適。

Thai

เท่าที่ดูในตอนนี้ หลี่ฮ่าวหัวหน้าหน่วย รปภ. พอจะถือว่าใช้ได้

Chinese

真正的老闆就是要在幕後操控一切，整天拋頭露面的，都搞不長久。

Thai

เจ้านายที่แท้จริงต้องคอยบงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง พวกที่เอาแต่เสนอหน้าทั้งวันล้วนไปได้ไม่ยืด

Chinese

只是陳諾沒想到，今天第一個找他的鍋爐廠“內人”不是李浩，也不是陳國棟，而是一個意想不到的人。

Thai

เพียงแต่เฉินนั่วไม่คาดคิดว่า “คนใน” โรงงานหม้อต้มน้ำคนแรกที่ติดต่อมาหาเขาในวันนี้ จะไม่ใช่หลี่ฮ่าว และไม่ใช่เฉินกั๋วต้ง แต่เป็นคนที่คาดไม่ถึงคนหนึ่ง

Chinese

大甜甜：“小陳，你今天中午不來廠里嗎？”

Thai

ต้าเถียนเถียน: “เสี่ยวเฉิน เที่ยงนี้นายไม่มาโรงงานเหรอ?”

Chinese

陳諾看著微信上的消息，又看了看頭像上那個戴著博士帽的陽光女生，終於想起來了。

Thai

เฉินนั่วมองข้อความบนวีแชต แล้วมองดูหญิงสาวผู้สดใสสวมหมวกปริญญาบนรูปโปรไฟล์ ในที่สุดก็นึกออกแล้ว

Chinese

這是綜合部那個小劉，大學畢業生，剛到鍋爐廠不過一年。

Thai

นี่คือเสี่ยวหลิวคนนั้นจากฝ่ายธุรการรวม ผู้สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่เพิ่งมาทำงานที่โรงงานหม้อต้มน้ำได้เพียงหนึ่งปี

Chinese

據說是某位副廠長的親戚。

Thai

ได้ยินว่าเป็นญาติของรองผู้อำนวยการโรงงานคนหนึ่ง

Chinese

之前陳諾去鍋爐廠找陳為民談合作時，在老爸的辦公室見過幾次，小劉還加了他的微信。

Thai

ก่อนหน้านี้ตอนที่เฉินนั่วไปโรงงานหม้อต้มน้ำเพื่อคุยเรื่องความร่วมมือกับเฉินเหวยหมิน เคยพบกันที่ห้องทำงานของพ่อสองสามครั้ง เสี่ยวหลิวยังแอดวีแชตของเขาเอาไว้

Chinese

後來陳國棟離開綜合部，在歡送會上喝醉了，還是小劉送陳國棟回的家。

Thai

ต่อมาตอนที่เฉินกั๋วต้งย้ายออกจากฝ่ายธุรการรวมและเมาในงานเลี้ยงส่ง ก็เป็นเสี่ยวหลิวที่พาเฉินกั๋วต้งกลับบ้าน

Chinese

據李青禾說，小劉一進門就在問陳諾。

Thai

ตามที่หลี่ชิงเหอบอก เสี่ยวหลิวพอเดินเข้าประตูก็ถามหาเฉินนั่วทันที

Chinese

導致李青荷認為陳諾和周玲兒鬧翻的原因就是這個小劉。

Thai

ส่งผลให้หลี่ชิงเหอเข้าใจว่าสาเหตุที่เฉินนั่วผิดใจกับโจวหลิงเอ๋อร์ก็คือเสี่ยวหลิวคนนี้นี่เอง

Chinese

陳諾回復：“劉姐，我今天要上學，你有什麼事嗎？”

Thai

เฉินนั่วตอบกลับ: “พี่หลิว วันนี้ผมต้องไปเรียน พี่มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?”

Chinese

對面發來了一段語音。

Thai

อีกฝ่ายส่งข้อความเสียงมาท่อนหนึ่ง

Chinese

陳諾拿起一聽，一道清脆又潑辣的聲音像是鞭炮般啪啦啪啦地響起：

Thai

เฉินนั่วยกขึ้นมาฟัง เสียงใสแจ๋วและจัดจ้านดังรัวราวกับประทัดแตก:

Chinese

“上次不是說我和你一樣十八歲嗎？今天就喊姐了？有用的時候叫妹妹，沒用的時候喊劉姐啊？”

Thai

“คราวก่อนไม่ใช่บอกว่าฉันอายุสิบแปดเท่ากับนายหรอกเหรอ? วันนี้ถึงเรียกพี่แล้วล่ะ? พอมีประโยชน์ก็เรียกน้องสาว พอหมดประโยชน์ก็เรียกพี่หลิวเหรอ?”

Chinese

陳諾笑了笑，打字過去：“喊姐是因為你是我爸的同事，年齡嘛我們還是一樣大的。”

Thai

เฉินนั่วยิ้ม พิมพ์ตอบกลับไปว่า “ที่เรียกพี่เพราะพี่เป็นเพื่อนร่วมงานของพ่อผม ส่วนเรื่องอายุน่ะเรายังเท่ากันอยู่ดีครับ”

Chinese

對面又是一段語音：“這差不多，小陳我剛才上班路上碰到你爸了，你爸說你今天不來廠里啊？”

Thai

อีกฝ่ายส่งข้อความเสียงมาอีก “ค่อยยังชั่วหน่อย เสี่ยวเฉิน เมื่อกี้ตอนฉันมาทำงานเจอพ่อของนาย พ่อนายบอกว่าวันนี้นายไม่มาโรงงานเหรอ?”

Chinese

陳諾回復：“不來了，中午要補課。”

Thai

เฉินนั่วตอบกลับ: “ไม่ไปแล้วครับ ตอนเที่ยงต้องเรียนเสริม”

Chinese

大甜甜：“今天可是你的食堂搬進來營業的第一天，你都不來盯著？”

Thai

ต้าเถียนเถียน: “แต่วันนี้เป็นวันแรกที่โรงอาหารของนายย้ายเข้ามาเปิดให้บริการนะ นายจะไม่มาเฝ้าดูเลยเหรอ?”

Chinese

陳諾連忙道：“劉姐可不敢亂說，這是鍋爐廠的食堂。”

Thai

เฉินนั่วรีบตอบ: “พี่หลิวอย่าพูดซี้ซั้วสิครับ นี่เป็นโรงอาหารของโรงงานหม้อต้มน้ำนะ”

Chinese

“咯咯咯，你這個人怎麼一點也不像十八歲的男孩子，倒像個三四十歲的老男人！”

Thai

“คิกๆๆ นายนี่ทำไมถึงไม่เหมือนเด็กหนุ่มอายุสิบแปดเลยสักนิด แต่เหมือนพวกตาลุงอายุสามสี่สิบมากกว่า!”

Chinese

“我是十八歲的身體，三十歲的心。”

Thai

“ผมมีร่างกายอายุสิบแปด แต่หัวใจอายุสามสิบครับ”

Chinese

“哈哈，小陳你太有意思了，喂，你不能來，要不要我中午幫你去看看？”

Thai

“ฮ่าๆ เสี่ยวเฉินนายนี่น่าสนใจจริงๆ นี่ ในเมื่อนายมาไม่ได้ ให้ฉันช่วยไปดูให้ตอนเที่ยงไหมล่ะ?”

Chinese

“好啊，甜甜姐，太謝謝你了！下次請你吃飯！”

Thai

“ดีเลยครับ พี่เถียนเถียน ขอบคุณมากนะครับ! ไว้คราวหน้าผมเลี้ยงข้าวพี่นะ!”

Chinese

“哼，上次你也是這麼說的，喂小陳，你這麼年輕就當老闆了，真不打算來廠里轉一圈？多威風啊！”

Thai

“ฮึ คราวก่อนนายก็พูดแบบนี้ นี่เสี่ยวเฉิน นายนี่อายุน้อยแค่นี้ก็ได้เป็นเถ้าแก่แล้ว ไม่คิดจะมาเดินตรวจรอบโรงงานหน่อยเหรอ? เท่ออกจะตาย!”

Chinese

“我只是想為鍋爐廠的職工兄弟解決吃飯問題而已，哪裡算是什麼老闆？甜甜姐，我馬上上課了，中午聯繫。”

Thai

“ผมแค่ต้องการแก้ปัญหาเรื่องปากท้องให้พี่น้องคนงานโรงงานหม้อต้มน้ำเท่านั้นเอง จะไปนับเป็นเถ้าแก่อะไรกันครับ? พี่เถียนเถียน ผมใกล้จะเข้าเรียนแล้ว ไว้ตอนเที่ยงค่อยคุยกันครับ”

Chinese

這時陳諾馬上要進校門了，學校里只有中午可以用手機，進校門就要關機的。

Thai

ตอนนี้เฉินนั่วกำลังจะเดินเข้าประตูโรงเรียนแล้ว ในโรงเรียนอนุญาตให้ใช้โทรศัพท์มือถือได้แค่ตอนเที่ยงเท่านั้น เมื่อก้าวเข้าประตูโรงเรียนก็ต้องปิดเครื่อง

Chinese

他發了最後一條便關了手機。

Thai

เขาส่งข้อความสุดท้ายไปแล้วก็ปิดโทรศัพท์มือถือ

Chinese

旁邊的張元好奇地問道：“陳諾，誰啊？你叫的這麼親熱。”

Thai

จางหยวนที่อยู่ข้างๆ ถามอย่างสงสัย “เฉินนั่ว ใครน่ะ? นายเรียกซะสนิทสนมเชียว”

Chinese

陳諾道：“我爸的同事。”

Thai

เฉินนั่วกล่าว “เพื่อนร่วมงานของพ่อฉัน”

Chinese

張元以為跟陳國棟年紀一樣大，“這麼大年紀了你還叫姐？”

Thai

จางหยวนนึกว่าอายุเท่ากับเฉินกั๋วต้ง “อายุขนาดนั้นแล้วนายยังเรียกพี่อีกเหรอ?”

Chinese

陳諾呵呵一笑：“女人嘛，年紀越大越喜歡別人把她喊小點。”

Thai

เฉินนั่วหัวเราะหึๆ “ผู้หญิงน่ะ ยิ่งอายุเยอะก็ยิ่งชอบให้คนอื่นเรียกตัวเองให้ดูเด็กทั้งนั้นแหละ”

Chinese

“是嗎？”張元撓撓頭：“那不是說謊騙人嗎？別人又不是傻子，明知道你在騙她都不生氣嗎？”

Thai

“จริงเหรอ?” จางหยวนเกาหัว “นั่นไม่ใช่การโกหกหลอกลวงเหรอ? อีกฝ่ายก็ไม่ใช่คนโง่ รู้ทั้งรู้ว่านายกำลังหลอกแล้วไม่โกรธหรือไง?”

Chinese

陳諾拍拍張元的肩膀：“兒啊，我真擔心你以後找不到老婆啊！”

Thai

เฉินนั่วตบไหล่จางหยวน “ไอ้ลูกชาย ฉันละห่วงจริงๆ ว่าต่อไปนายจะหาเมียไม่ได้!”

Chinese

“滾！”

Thai

“ไสหัวไป!”

Chinese

兩人打打鬧鬧地進了校門，正好林程程和她的兩個跟班也走進校門，看到陳諾，林程程的表情有點不自然。

Thai

ทั้งสองคนหยอกล้อเล่นกันเดินเข้าประตูโรงเรียน พอดีกับที่หลินเฉิงเฉิงและลูกสมุนสองคนของเธอก็เดินเข้ามาในประตูโรงเรียนเช่นกัน พอเห็นเฉินนั่ว สีหน้าของหลินเฉิงเฉิงก็ดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

Chinese

張元哼了一聲，他知道就是這個女人造謠陳諾和沈新眉。

Thai

จางหยวนส่งเสียงฮึออกมา เขารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้นี่แหละที่กุข่าวลือเรื่องเฉินนั่วกับเสิ่นซินเหมย

Chinese

陳諾卻是很熱情地朝林程程打招呼：“激勵夥伴，早啊！”

Thai

แต่เฉินนั่วกลับทักทายหลินเฉิงเฉิงอย่างกระตือรือร้น “คู่หูสร้างแรงผลักดัน อรุณสวัสดิ์!”

Chinese

林程程一臉懵逼，好半天才反應過來，訕訕地對陳諾說道：“早啊。”

Thai

หลินเฉิงเฉิงทำหน้าเหวออยู่นานกว่าจะได้สติ จึงพูดกับเฉินนั่วอย่างเก้อเขิน “อรุณสวัสดิ์”

Chinese

陳諾微笑道：“激勵夥伴，加油！”

Thai

เฉินนั่วยิ้มบางๆ “คู่หูสร้างแรงผลักดัน สู้ๆ นะ!”

Chinese

林程程更懵逼了：“加、加油。”

Thai

หลินเฉิงเฉิงยิ่งเหวอเข้าไปใหญ่ “สู้… สู้ๆ”

Chinese

陳諾這才大步往前走去，林程程還沒反應過來，她旁邊一個女生噗嗤一聲笑了起來：

Thai

เฉินนั่วถึงได้ก้าวเท้ายาวๆ เดินต่อไปข้างหน้า หลินเฉิงเฉิงยังไม่ทันได้สติ นักเรียนหญิงคนหนึ่งข้างๆ เธอก็หลุดหัวเราะพรวดออกมา:

Chinese

“這人是不是傻，馬上要輸掉一千塊錢了還這麼高興？”

Thai

“คนคนนี้โง่หรือเปล่า ใกล้จะเสียเงินหนึ่งพันหยวนแล้วยังดีใจขนาดนี้อีก?”

Chinese

“陳諾，那個林程程不是好人，你幹嘛對她那麼熱情？”

Thai

“เฉินนั่ว ยัยหลินเฉิงเฉิงนั่นไม่ใช่คนดีนะ นายจะไปกระตือรือร้นใส่เธอทำไม?”

Chinese

進了教學樓，張元不解地對陳諾問道。

Thai

เมื่อเข้ามาในอาคารเรียน จางหยวนก็ถามเฉินนั่วอย่างไม่เข้าใจ

Chinese

陳諾微笑道：“熱情表達的不一定是善意，還有可能是在挖坑。”

Thai

เฉินนั่วยิ้มบางๆ “ความกระตือรือร้นไม่ได้แสดงถึงความหวังดีเสมอไป แต่อาจจะเป็นการขุดหลุมดักไว้ก็ได้”

Chinese

張元一臉疑惑：“陳諾你說話怎麼越來越難懂了？”

Thai

จางหยวนทำหน้างงงวย “เฉินนั่ว ทำไมนายถึงพูดจาเข้าใจยากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเนี่ย?”

Chinese

兩人走到高三四班門口，碰到從裡面走出來的周玲兒，看到陳諾，她頭一撇，一臉高傲地擦肩而過。

Thai

ทั้งสองคนเดินมาถึงหน้าห้อง ม.6 ห้อง 4 ก็พบกับโจวหลิงเอ๋อร์ที่กำลังเดินออกมาจากข้างใน พอเห็นเฉินนั่ว เธอก็สะบัดหน้าหนีแล้วเดินเฉียดไหล่ผ่านไปอย่างหยิ่งยโส

Chinese

張元好奇地道：“陳諾，你又和周玲兒吵架了？”

Thai

จางหยวนถามอย่างสงสัย “เฉินนั่ว นายทะเลาะกับโจวหลิงเอ๋อร์อีกแล้วเหรอ?”

Chinese

陳諾都懶得理會周玲兒，徑直走進教室，“你不是要背單詞嗎？”

Thai

เฉินนั่วขี้เกียจจะสนใจโจวหลิงเอ๋อร์ เดินตรงเข้าไปในห้องเรียน “นายไม่ใช่ว่าจะท่องคำศัพท์หรอกเหรอ?”

Chinese

“哦對，早上我還要背二十個單詞呢！”

Thai

“อ้อ ใช่ ตอนเช้าฉันยังต้องท่องคำศัพท์อีกยี่สิบคำนี่นา!”

Chinese

兩人各自坐下，專心地開始學習了。

Thai

ทั้งสองคนต่างนั่งลงประจำที่ เริ่มต้นตั้งใจอ่านหนังสือเรียน

Chinese

周玲兒上了廁所走回教室，見陳諾一臉專註地坐在位子上看書，她又想起昨天在圖書館看到陳諾和一枝眉親密的模樣。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ไปเข้าห้องน้ำแล้วเดินกลับมาที่ห้องเรียน เห็นเฉินนั่วนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะอย่างมีสมาธิ เธอก็นึกถึงภาพความสนิทสนมระหว่างเฉินนั่วกับยัยคิ้วเดียวที่เห็นในห้องสมุดเมื่อวานขึ้นมาอีก

Chinese

周玲兒心裡一陣彆扭，氣哼哼地坐下。

Thai

ในใจของโจวหลิงเอ๋อร์รู้สึกอึดอัดขัดใจอย่างยิ่ง จึงนั่งลงอย่างกระฟัดกระเฟียด

Chinese

陳諾，你就繼續裝吧，幼稚！

Thai

เฉินนั่ว นายเสแสร้งต่อไปเถอะ ไม่รู้จักโต!

Chinese

......

Thai

…

Chinese

鍋爐廠。

Thai

โรงงานหม้อต้มน้ำ

Chinese

綜合部。

Thai

ฝ่ายธุรการรวม

Chinese

臨近中午。

Thai

ใกล้ถึงเวลาเที่ยง

Chinese

“馬上到吃飯時間了！”

Thai

“ใกล้จะถึงเวลากินข้าวแล้ว!”

Chinese

“今天終於可以在廠里吃食堂了！”

Thai

“วันนี้ในที่สุดก็ได้กินข้าวที่โรงอาหารของโรงงานเสียที!”

Chinese

“等會兒早點下去，我聽說很多人都要去食堂呢！”

Thai

“ประเดี๋ยวรีบลงไปกันเถอะ ฉันได้ยินมาว่าหลายคนจะไปโรงอาหารกันนะ!”

Chinese

劉甜甜和同事們正在聊天，她還有意無意地把話題往食堂上引。

Thai

หลิวเถียนเถียนกำลังคุยเล่นกับพวกเพื่อนร่วมงาน เธอยังจงใจชวนคุยโยงเข้าเรื่องโรงอาหารอยู่กลายๆ

Chinese

但卻隻字未提這個食堂是陳國棟的兒子搞的。

Thai

แต่กลับไม่เอ่ยถึงแม้แต่คำเดียวว่าโรงอาหารแห่งนี้เป็นลูกชายของเฉินกั๋วต้งที่เป็นคนทำ

Chinese

陳諾今天不來食堂，是因為他是職工的家屬，要避嫌。

Thai

ที่วันนี้เฉินนั่วไม่มาโรงอาหาร ก็เพราะเขาเป็นคนในครอบครัวของพนักงาน จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงข้อครหา

Chinese

劉甜甜大學時在學生會裡干過，這些道理她自然是懂的。

Thai

หลิวเถียนเถียนเคยทำงานในสโมสรนักศึกษาตอนเรียนมหาวิทยาลัย ย่อมเข้าใจหลักการเหล่านี้ดี

Chinese

只是因為她去年畢業剛來廠里時，陳國棟教了她很多東西，算是她半個老師。

Thai

เพียงแต่เพราะตอนที่เธอเพิ่งเรียนจบมาทำงานที่โรงงานเมื่อปีที่แล้ว เฉินกั๋วต้งได้สอนอะไรเธอหลายอย่าง นับได้ว่าเป็นอาจารย์ของเธอไปครึ่งคน

Chinese

陳諾這個小帥哥又挺有意思的，所以劉甜甜就順手幫幫忙。

Thai

ประกอบกับหนุ่มน้อยหน้าตาดีอย่างเฉินนั่วก็ดูน่าสนใจ หลิวเถียนเถียนจึงช่วยอำนวยความสะดวกให้ไปตามน้ำ

Chinese

她很好奇，一個高中生到底能搞出什麼花樣來？

Thai

เธออยากรู้นักว่า เด็กมัธยมปลายคนหนึ่งจะสร้างลูกเล่นอะไรขึ้นมาได้กันแน่?

Chinese

同事們正聊的起勁，周先盛突然走進來，“上班時間，瞎聊什麼？”

Thai

ขณะที่พวกเพื่อนร่วมงานกำลังคุยกันอย่างออกรส โจวเซียนเซิ่งก็พลันเดินเข้ามา “เวลาทำงาน มาคุยไร้สาระอะไรกัน?”

Chinese

大家立馬不吭聲了。

Thai

ทุกคนเงียบเสียงลงทันที

Chinese

這時，中午下班的鐘聲響起，劉甜甜第一個站起來，朝外面跑去：

Thai

เวลานี้ เสียงระฆังพักเที่ยงดังขึ้น หลิวเถียนเถียนลุกขึ้นเป็นคนแรกแล้ววิ่งออกไปข้างนอก:

Chinese

“我要去食堂了，早去早排隊！”

Thai

“ฉันจะไปโรงอาหารแล้วนะ ไปเร็วกว่าได้ต่อคิวก่อน!”

Chinese

“小劉你太狡猾了，等等我！”其他沒帶飯的同事也跟著跑了出去。

Thai

“เสี่ยวหลิว เธอเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว รอฉันด้วย!” เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ที่ไม่ได้ห่อข้าวมาก็วิ่งตามออกไปเช่นกัน

Chinese

周先盛臉色有點難看，也朝辦公室外走去。

Thai

สีหน้าของโจวเซียนเซิ่งดูย่ำแย่เล็กน้อย เขาก็เดินออกไปนอกห้องทำงานเช่นกัน

Chinese

“周部長，你也去食堂啊？你不是帶了午飯的嗎？”

Thai

“ผู้จัดการโจว คุณก็จะไปโรงอาหารเหมือนกันเหรอครับ? คุณเอาอาหารกลางวันมาไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

後面一個老同事奇怪地問道。

Thai

เพื่อนร่วมงานรุ่นเก่าคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังถามขึ้นอย่างประหลาดใจ

Chinese

周先盛一頓，冷著臉道：“那種小攤子有什麼好去的？我就算餓死也不會去那種地方！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งชะงักไป ปั้นหน้าเย็นชาพูดว่า “แผงลอยพรรค์นั้นมีอะไรน่าไปกัน? ต่อให้ฉันหิวตายก็ไม่มีทางไปที่แบบนั้นเด็ดขาด!”