บทที่ 467

กับฉันไยต้องกล่าวขอบคุณ

對我何必說謝謝

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“多少?”

ไทย

“เท่าไหร่นะ”

จีน

“五十六套房子??”

ไทย

“บ้านตั้งห้าสิบหกหลังเลยเหรอ”

จีน

曾雪和許甜甜眼珠子都差點瞪出來了,曾雪抬起十根手指頭算了起來:

ไทย

เจิงเสวี่ยและสวี่เถียนเถียนแทบจะเบิกตากว้างจนลูกตาถลน เจิงเสวี่ยยกนิ้วมือทั้งสิบนิ้วขึ้นมาเริ่มนับคำนวณ

จีน

“一套房子五十萬,那就是兩千多萬了!我媽的呀!”

ไทย

“บ้านหลังละห้าแสน นั่นก็ยี่สิบล้านกว่าแล้วนะ แม่เจ้าโว้ย”

จีน

“哪兒才只兩千萬!沈新眉可以把房子都租出去啊,收租都能美滋滋地過幾輩子了!”

ไทย

“จะแค่ยี่สิบล้านได้ยังไง เสิ่นซินเหมยปล่อยเช่าบ้านพวกนั้นได้ทั้งหมดยังไงล่ะ แค่เก็บค่าเช่าก็อยู่อย่างสบายใจไปได้อีกหลายชาติแล้ว”

จีน

兩個女生大呼小叫,震驚又羨慕。

ไทย

สองสาวส่งเสียงร้องเอะอะ ทั้งตกตะลึงทั้งอิจฉา

จีน

周玲兒則獃獃地站在一旁,一張漂亮的臉蛋已經完全獃滯。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์กลับยืนเหม่อลอยอยู่ด้านข้าง ใบหน้าสะสวยตกอยู่ในอาการเหม่อค้างไปโดยสิ้นเชิง

จีน

沈新眉的老家拆遷要賠五十多套房子?

ไทย

บ้านเดิมของเสิ่นซินเหมยถูกรื้อถอนได้ค่าชดเชยเป็นบ้านตั้งห้าสิบกว่าหลังเนี่ยนะ

จีน

怎麼會?

ไทย

เป็นไปได้อย่างไร

จีน

周玲兒忽然想起來,高中時她根本看不上沈新眉,覺得她不過是個平庸的醜女。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์นึกขึ้นมาได้กะทันหันว่า ตอนมัธยมปลายเธอไม่เคยเห็นเสิ่นซินเหมยอยู่ในสายตาเลยสักนิด คิดว่าอีกฝ่ายก็แค่ยัยผู้หญิงขี้เหร่ดาษดื่นคนหนึ่ง

จีน

直到高考表彰大會,沈新眉成為高考狀元,並卸下了偽裝,讓所有人都看到了她的真實容顏。

ไทย

จนกระทั่งการประชุมยกย่องเกียรติคุณเกาเข่า เสิ่นซินเหมยกลายเป็นจ้วงหยวนเกาเข่า ทั้งยังปลดเครื่องพรางตัวออก ทำให้ทุกคนได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเธอ

จีน

那時周玲兒引以為傲的美貌和成績都被擊碎,但她終究還是保留了最後一絲驕傲。

ไทย

ตอนนั้นทั้งความงามและผลการเรียนที่โจวหลิงเอ๋อร์ภาคภูมิใจต่างถูกบดขยี้จนแหลกสลาย แต่เธอก็ยังคงรักษาความหยิ่งทะนงเฮือกสุดท้ายไว้ได้

จีน

不管怎麼說,她的家境還是勝過沈新眉的。

ไทย

ไม่ว่าจะอย่างไร ฐานะทางบ้านของเธอก็ยังเหนือกว่าเสิ่นซินเหมย

จีน

到了大學,周玲兒終於知道,原來沈新眉的父母給她留下了一大筆遺產,她甚至還住在別墅里。

ไทย

พอถึงมหาวิทยาลัย ในที่สุดโจวหลิงเอ๋อร์ก็ได้รับรู้ว่า ที่แท้พ่อแม่ของเสิ่นซินเหมยทิ้งมรดกก้อนโตไว้ให้เธอ เธอยังถึงขั้นพักอยู่ในวิลล่า

จีน

可周玲兒並不服氣,她覺得這些差距都可以靠努力抹平。

ไทย

ทว่าโจวหลิงเอ๋อร์กลับไม่ยอมรับ เธอคิดว่าช่องว่างเหล่านี้ล้วนชดเชยให้เท่าเทียมได้ด้วยความพยายาม

จีน

但現在,周玲兒終於明白了。

ไทย

ทว่าตอนนี้ โจวหลิงเอ๋อร์เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว

จีน

她和沈新眉無論在哪一方面的差距,都是如天塹一般,難以逾越!

ไทย

ช่องว่างระหว่างเธอกับเสิ่นซินเหมยไม่ว่าจะด้านใด ล้วนเป็นดั่งเหวลึกที่ยากจะก้าวข้ามผ่าน

จีน

人家比自己漂亮,比自己有才華,還遠遠比自己有錢。

ไทย

อีกฝ่ายสวยกว่าตัวเอง มีความสามารถมากกว่าตัวเอง ทั้งยังรวยกว่าตัวเองห่างไกลนัก

จีน

自己就算拚命努力一輩子,都難以追近哪怕一點點差距。

ไทย

ต่อให้ตัวเองทุ่มเทพยายามไปชั่วชีวิต ก็ยากที่จะไล่ตามช่องว่างให้กระชั้นชิดขึ้นมาได้แม้เพียงนิดเดียว

จีน

所以,這麼久以來,我在陳諾和沈新眉的眼裡,其實就是一個小丑?

ไทย

ดังนั้นตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ในสายตาของเฉินนั่วและเสิ่นซินเหมย ฉันก็เป็นแค่ตัวตลกตัวหนึ่งจริงๆ สินะ

จีน

什麼校花,不過是個笑話罷了!

ไทย

ดาวมหาวิทยาลัยอะไรกัน ก็แค่เรื่องตลกเรื่องหนึ่งเท่านั้นเอง

จีน

周玲兒臉色蒼白,險些一屁股坐倒,旁邊的曾雪扶住她。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ใบหน้าซีดเผือด แทบจะทรุดก้นลงไปนั่งกับพื้น เจิงเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างรีบช่วยประคองเธอไว้

จีน

“玲兒,你怎麼了?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ เธอเป็นอะไรไปน่ะ”

จีน

周玲兒無力地擺擺手,“沒事,我明天回家一趟。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์โบกมืออย่างหมดเรี่ยวแรง “ไม่มีอะไร พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้านสักหน่อย”

จีน

說完便走出倉庫,步履蹣跚地往前走去。

ไทย

พูดจบก็ก้าวออกจากโกดัง เดินซวนเซไปข้างหน้า

จีน

曾雪疑惑:“玲兒怎麼了?”

ไทย

เจิงเสวี่ยสงสัย “หลิงเอ๋อร์เป็นอะไรไป”

จีน

許甜甜嗤笑一聲:“忽然發現情敵是自己一輩子都比不上的人,當然受不了了。”

ไทย

สวี่เถียนเถียนแค่นหัวเราะ “จู่ๆ ก็พบว่าศัตรูหัวใจเป็นคนที่ตัวเองเทียบไม่ติดไปชั่วชีวิต ย่อมทนรับไม่ไหวอยู่แล้วสิ”

จีน

馮翔看向周玲兒孤獨的背影,心裡忽然冒出一個念頭。

ไทย

เฝิงเสียงมองแผ่นหลังอันโดดเดี่ยวของโจวหลิงเอ๋อร์ ในใจก็พลันผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา

จีน

周玲兒現在是最脆弱的時候,是不是有機會趁虛而入了?

ไทย

ตอนนี้โจวหลิงเอ๋อร์เปราะบางที่สุด จะมีโอกาสฉวยจังหวะนี้แทรกตัวเข้าไปไหมนะ

จีน

許甜甜看著自己男朋友看向周玲兒的眼神,不禁冷哼一聲。

ไทย

สวี่เถียนเถียนเห็นสายตาที่แฟนหนุ่มของตนมองไปยังโจวหลิงเอ๋อร์ ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา

จีน

周玲兒並不知道身後的三人在想什麼,此刻她整個人就像被壓路機來往碾壓了幾十遍一樣,痛得連思考的力氣都沒有了。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่รู้ว่าทั้งสามคนที่อยู่ข้างหลังกำลังคิดอะไรอยู่ ในยามนี้เธอเหมือนถูกรถบดถนนแล่นทับไปมาหลายสิบรอบ เจ็บปวดจนกระทั่งไม่มีเรี่ยวแรงจะคิดสิ่งใดแล้ว

จีน

現在的她,只想找一個避風港,讓千瘡百孔的自己避開外面的一切,安靜地休養。

ไทย

เธอในตอนนี้ อยากจะหาท่าหลบภัยสักแห่ง เพื่อให้ตัวเองที่บอบช้ำพรุนไปทั้งร่างได้หลบเลี่ยงทุกสิ่งภายนอก และพักฟื้นอย่างสงบ

จีน

可是,曾經作為避風港的家,現在也是四分五裂了。

ไทย

แต่ทว่าบ้านที่เคยเป็นท่าหลบภัย ตอนนี้ก็แตกแยกกระจัดกระจายไปแล้วเช่นกัน

จีน

父親被抓,還出軌,母親也不知道還在不在家。

ไทย

พ่อถูกจับ อีกทั้งยังนอกใจ แม่ก็ไม่รู้ว่ายังอยู่ที่บ้านหรือไม่

จีน

她似乎連退路都沒有了。

ไทย

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่เหลือแม้กระทั่งทางถอยแล้ว

จีน

周玲兒想起了母親郭燕說讓她回去看看父親。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์นึกถึงเรื่องที่กัวเยี่ยนผู้เป็นแม่บอกให้เธอกลับไปเยี่ยมพ่อ

จีน

對啊,不管怎麼樣,那始終是我的家。

ไทย

ใช่แล้ว ไม่ว่าอย่างไร ที่นั่นก็ยังคงเป็นบ้านของฉันเสมอ

จีน

人在外面受了打擊,都會變得很想家,周玲兒也一樣。

ไทย

คนเราเมื่อถูกกระทบกระเทือนใจจากภายนอก ก็มักจะคิดถึงบ้านขึ้นมาเป็นอย่างยิ่ง โจวหลิงเอ๋อร์เองก็เช่นกัน

จีน

她決定明天就回江縣。

ไทย

เธอตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะกลับเจียงเซี่ยน

จีน

爸,媽,我想你們了。

ไทย

พ่อ แม่ หนูคิดถึงพวกท่านแล้ว

จีน

......

ไทย

…

จีน

女神網咖。

ไทย

ร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

藺婉坐在櫃檯後面,單手撐著下巴,一臉悵然。

ไทย

ลิ่นหว่านนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความเปล่าเปลี่ยวอาลัย

จีน

魏小沫直播完出來,徑直走到藺婉的面前:

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ไลฟ์สตรีมเสร็จแล้วเดินออกมา เดินตรงเข้ามาตรงหน้าลิ่นหว่าน

จีน

“表姐,你咋了?”

ไทย

“พี่ เป็นอะไรไปเหรอ”

จีน

她左右看看,小聲道:“想咱們老闆了?”

ไทย

เธอมองซ้ายมองขวา เอ่ยเสียงเบา “คิดถึงบอสของพวกเราอยู่เหรอ”

จีน

魏小沫是為數不多幾個知道藺婉喜歡陳諾的人,藺婉連忙捂住她的嘴:

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าลิ่นหว่านชอบเฉินนั่ว ลิ่นหว่านจึงรีบยกมือปิดปากเธอ

จีน

“你別說了!”

ไทย

“เธออย่าพูดสิ”

จีน

魏小沫撥開她的手,笑嘻嘻地道:“好好好,有人想做為愛無私奉獻的人,我成全你!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ปัดมือเธอออก ยิ้มร่าพลางพูด “ได้ๆๆ มีคนอยากทำตัวเป็นผู้เสียสละเพื่อความรักอย่างไม่เห็นแก่ตัว ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้เธอสมหวังเอง”

จีน

藺婉愁眉不展,“陳諾說想讓我做網咖的總經理。”

ไทย

ลิ่นหว่านขมวดคิ้วแน่น “เฉินนั่วบอกว่าอยากให้ฉันเป็นผู้จัดการทั่วไปของร้านเน็ต”

จีน

魏小沫眼睛一亮:“哇,表姐你要升職了!記得請吃飯哈!”

ไทย

ดวงตาของเว่ยเสี่ยวโม่เป็นประกาย “ว้าว พี่จะได้เลื่อนตำแหน่งแล้วนี่ อย่าลืมเลี้ยงข้าวด้วยล่ะ”

จีน

藺婉嘆了口氣:“可是我沒把握能做好。”

ไทย

ลิ่นหว่านถอนหายใจ “แต่ฉันไม่มั่นใจว่าจะทำได้ดีน่ะสิ”

จีน

魏小沫翻了個白眼,“打工人都是巴不得往上爬,你倒好,一步登天了還不樂意!”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่กลอกตา “คนทำงานกินเงินเดือนล้วนอยากจะไต่เต้าขึ้นไปทั้งนั้น เธอนี่ดีจริงๆ ก้าวเดียวขึ้นสวรรค์แล้วยังจะไม่เต็มใจอีก”

จีน

藺婉認真地說道:“我怕自己做不好,讓他費心。”

ไทย

ลิ่นหว่านพูดอย่างจริงจัง “ฉันกลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี แล้วทำให้เขาต้องลำบากใจ”

จีน

魏小沫幽幽地看著藺婉,嘆氣道:“表姐,你有沒有想過,其實喜歡你的男生也有很多,你幹嘛非要......”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่มองลิ่นหว่านตาละห้อย ถอนหายใจพลางเอ่ย “พี่ เคยคิดบ้างไหมว่าจริงๆ แล้วผู้ชายที่ชอบพี่ก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้อง…”

จีน

藺婉打斷她的話,“小沫,我跟你說正事,你覺得我適合做網咖的經理嗎?”

ไทย

ลิ่นหว่านพูดตัดบทเธอ “เสี่ยวโม่ ฉันคุยธุระจริงจังอยู่นะ เธอคิดว่าฉันเหมาะจะเป็นผู้จัดการร้านเน็ตไหม”

จีน

魏小沫歪著腦袋打量藺婉片刻,嘿嘿一笑:“不說別的,表姐,就你的長相和名氣,往網咖門口一站那就是活招牌,你都不適合誰適合?”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่เอียงคอพินิจมองลิ่นหว่านครู่หนึ่ง หัวเราะหึๆ “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลยพี่ แค่หน้าตากับชื่อเสียงของพี่ ไปยืนอยู่หน้าร้านเน็ตก็เป็นป้ายโฆษณาเคลื่อนที่ได้แล้ว ถ้าพี่ไม่เหมาะแล้วใครจะเหมาะล่ะ”

จีน

藺婉道:“哪有那麼簡單?管理這麼大的網咖,不能出一點紕漏的。”

ไทย

ลิ่นหว่านกล่าว “มันจะง่ายขนาดนั้นได้ยังไง บริหารร้านเน็ตใหญ่ขนาดนี้ จะให้มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อยไม่ได้หรอกนะ”

จีน

魏小沫直接拉過一個網管過來,“小陳,如果我表姐做網咖經理,你高興嗎?”

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ดึงตัวผู้ดูแลร้านเน็ตคนหนึ่งเข้ามาทันที “เสี่ยวเฉิน ถ้าพี่สาวฉันเป็นผู้จัดการร้านเน็ต นายจะดีใจไหม”

จีน

“當然高興了,藺姐這麼能幹,我舉雙手贊成!”

ไทย

“ดีใจสิครับ พี่ลิ่นเก่งขนาดนี้ ผมยกสองมือสนับสนุนเลย”

จีน

魏小沫又問了好幾個網管,大家都很支持藺婉做網咖經理。

ไทย

เว่ยเสี่ยวโม่ยังถามผู้ดูแลร้านเน็ตอีกหลายคน ทุกคนต่างสนับสนุนให้ลิ่นหว่านเป็นผู้จัดการร้านเน็ต

จีน

藺婉不只長得漂亮,脾氣也好,和每個人都相處的很融洽,而且勤快踏實,還經常幫別人做事。

ไทย

ลิ่นหว่านไม่เพียงแต่หน้าตาสะสวย นิสัยยังดี เข้ากับทุกคนได้อย่างกลมกลืน อีกทั้งยังขยันขันแข็ง หนักเอาเบาสู้ มักจะช่วยเหลือคนอื่นทำงานอยู่เสมอ

จีน

簡直就是完美同事。

ไทย

เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนร่วมงานที่สมบูรณ์แบบ

จีน

這樣的人誰不喜歡?

ไทย

คนแบบนี้ใครบ้างจะไม่ชอบ

จีน

見大家都支持自己做網咖經理,藺婉終於下定了決心,她給陳諾發了一條消息過去:

ไทย

เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างสนับสนุนให้ตนเป็นผู้จัดการร้านเน็ต ลิ่นหว่านก็ตัดสินใจได้ในที่สุด เธอส่งข้อความไปหาเฉินนั่วข้อความหนึ่ง

จีน

“陳諾,我願意做網咖的經理。”

ไทย

“เฉินนั่ว ฉันยินดีเป็นผู้จัดการร้านเน็ต”

จีน

想了想,又發過去一條:

ไทย

คิดดูแล้วก็ส่งไปอีกข้อความหนึ่ง

จีน

“薪水就不用變了,我拿網管的薪水就好。”

ไทย

“เงินเดือนไม่ต้องเปลี่ยนหรอกนะ ฉันรับเงินเดือนเท่าผู้ดูแลร้านเน็ตก็พอ”

จีน

畢竟她當初來女神網咖就不是為了錢。

ไทย

เพราะเดิมทีการที่เธอมาที่ร้านเน็ตเทพธิดาก็ไม่ได้ทำเพื่อเงินอยู่แล้ว

จีน

等了許久,陳諾都沒有回復。

ไทย

รออยู่นาน เฉินนั่วก็ไม่ได้ตอบกลับมา

จีน

藺婉不禁患得患失起來。

ไทย

ลิ่นหว่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพะว้าพะวัง

จีน

我是不是太自以為是了?

ไทย

ฉันคิดเอาเองเกินไปหรือเปล่านะ

จีน

可能陳諾白天就是隨口說說。

ไทย

บางทีตอนกลางวันเฉินนั่วอาจแค่พูดไปเรื่อยเปื่อย

จีน

這樣也好,我做個網管就行了,一個管理者卻喜歡自己的老闆,這種關係對一個公司來說是不健康的。

ไทย

แบบนี้ก็ดีแล้ว ฉันเป็นแค่ผู้ดูแลร้านเน็ตก็พอ ผู้บริหารคนหนึ่งกลับชอบเจ้านายของตัวเอง ความสัมพันธ์แบบนี้ไม่ส่งผลดีต่อบริษัทสักนิด

จีน

正想著,陳諾回了消息:“做了經理,當然要拿經理的薪水給你。”

ไทย

ขณะกำลังคิดอยู่นั้น เฉินนั่วก็ตอบข้อความกลับมา “ได้เป็นผู้จัดการแล้ว ก็ต้องให้เงินเดือนของผู้จัดการกับเธอสิ”

จีน

隨後又發來一條:“謝謝。”

ไทย

จากนั้นก็ส่งมาอีกข้อความหนึ่ง “ขอบใจนะ”

จีน

看著那簡短的兩個字,藺婉一時痴了。

ไทย

เมื่อมองดูคำสั้นๆ สองคำนั้น ลิ่นหว่านก็เหม่อมองอย่างเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ

จีน

“你對我,何必說謝謝?”

ไทย

“นายกับฉัน จำเป็นต้องพูดขอบใจด้วยเหรอ”

จีน

第二天。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

女神網咖對面,飛魚網咖的分店隆重開業。

ไทย

ฝั่งตรงข้ามร้านเน็ตเทพธิดา สาขาย่อยของร้านเน็ตเฟยอวี๋เปิดกิจการอย่างยิ่งใหญ่

จีน

紅地毯、花籃、鞭炮一樣不少,王豪還請了歌手和舞者來表演,一時間吸引了無數人。

ไทย

ทั้งพรมแดง กระเช้าดอกไม้ ประทัด ล้วนมีครบถ้วน หวังหาวยังเชิญนักร้องและนักเต้นมาแสดง ดึงดูดผู้คนนับไม่ถ้วนในพริบตา

จีน

女神網咖這邊則稍顯冷清一些,來上網的人還是不少,只是沒有對面那麼熱鬧。

ไทย

ทางด้านร้านเน็ตเทพธิดากลับดูเงียบเหงากว่าเล็กน้อย คนที่มาใช้อินเทอร์เน็ตยังคงมีไม่น้อย เพียงแต่ไม่คึกคักเท่าฝั่งตรงข้าม

จีน

“花里胡哨。”

ไทย

“เล่นลูกเล่นฉูดฉาดไร้แก่นสาร”

จีน

陳諾看了一眼對面,搖搖頭,牽著沈新眉走進了女神網咖。

ไทย

เฉินนั่วมองฝั่งตรงข้ามแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า จูงมือเสิ่นซินเหมยเดินเข้าไปในร้านเน็ตเทพธิดา

จีน

今天上午電信專業沒課,藺婉一大早就來了,陳諾召集所有網管和工作人員,宣布藺婉成為網咖的經理。

ไทย

เช้าวันนี้สาขาวิชาโทรคมนาคมไม่มีเรียน ลิ่นหว่านจึงมาแต่เช้าตรู่ เฉินนั่วเรียกรวมตัวผู้ดูแลร้านเน็ตและพนักงานทุกคน ประกาศให้ลิ่นหว่านเป็นผู้จัดการร้านเน็ต

จีน

大家都熱烈鼓掌,對藺婉很支持。

ไทย

ทุกคนปรบมือกันอย่างเกรียวกราว ให้การสนับสนุนลิ่นหว่านเป็นอย่างดี

จีน

隨後陳諾對藺婉說道:“我和新眉要去一趟她老家,網咖就交給你了。”

ไทย

จากนั้นเฉินนั่วก็กล่าวกับลิ่นหว่าน “ฉันกับซินเหมยจะต้องไปบ้านเกิดของเธอสักรอบ ร้านเน็ตคงต้องฝากไว้กับเธอแล้วนะ”

จีน

藺婉一怔,連忙道:“陳總,對面飛魚網咖剛開張,王豪來者不善,我一個人應付不來的。”

ไทย

ลิ่นหว่านชะงักไป รีบกล่าว “บอสเฉิน ร้านเน็ตเฟยอวี๋ฝั่งตรงข้ามเพิ่งเปิด หวังหาวมาไม่ดีแน่ ฉันรับมือคนเดียวไม่ไหวหรอกค่ะ”

จีน

陳諾微笑道:“藺經理,要相信自己,王豪不是你的對手。”

ไทย

เฉินนั่วยิ้ม “ผู้จัดการลิ่น ต้องเชื่อมั่นในตัวเองสิ หวังหาวไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอหรอก”

จีน

說完便帶著沈新眉出了網咖,駕車往青峰鎮去了。

ไทย

พูดจบก็พาเสิ่นซินเหมยออกจากร้านเน็ต ขับรถมุ่งหน้าไปยังตำบลชิงเฟิง

จีน

“陳諾,我們走了,網咖沒事吧?”

ไทย

“เฉินนั่ว พวกเราออกมาแบบนี้ ร้านเน็ตจะไม่เป็นไรเหรอ”

จีน

沈新眉還有些擔心,陳諾道:

ไทย

เสิ่นซินเหมยยังรู้สึกกังวลอยู่บ้าง เฉินนั่วจึงกล่าว

จีน

“王豪已經過時了,看著吧,等我們回來,藺婉已經把他打趴下了。”

ไทย

“หวังหาวตกยุคไปแล้ว คอยดูเถอะ พอกลับมา ลิ่นหว่านคงจัดการเขาจนหมอบราบคาบไปแล้ว”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน