บทที่ 627

ต้องทำให้ชายโฉดหญิงชั่วคู่นี้ชดใช้

要讓這對狗男女付出代價

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

啪!

ไทย

เพียะ!

จีน

陳若曦霎時安靜,捂著自己的臉頰,難以置信地看著李宏。

ไทย

เฉินรั่วซีเงียบกริบลงทันที เธอเอามือกุมแก้มตัวเองแล้วมองหลี่หงอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

จีน

李宏動手之後也後悔了,有些無措地道:

ไทย

หลี่หงหลังจากลงมือไปแล้วก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาเช่นกัน เขาพูดอย่างทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

จีน

“對不起,我......”

ไทย

“ขอโทษ ฉัน…”

จีน

“若曦,你為了讓挑撥我和李宏的感情,居然這麼編排我?”

ไทย

“รั่วซี เพื่อที่จะยุแยงความสัมพันธ์ของฉันกับหลี่หง เธอถึงขั้นกุเรื่องใส่ร้ายฉันขนาดนี้เลยเหรอ”

จีน

身後響起無比委屈和震驚的聲音,陳若曦回頭,只見周玲兒眼眶通紅,嘴唇微顫,一副受了天大委屈的模樣。

ไทย

ด้านหลังมีน้ำเสียงที่ทั้งตัดพ้อและตกใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ดังขึ้น เฉินรั่วซีหันกลับไป ก็เห็นเพียงโจวหลิงเอ๋อร์ขอบตารื้อแดง ริมฝีปากสั่นระริก สีหน้าราวกับได้รับความอยุติธรรมอย่างใหญ่หลวง

จีน

李宏看到周玲兒這麼傷心,頓時心疼了,連忙上前摟著她。

ไทย

หลี่หงเห็นโจวหลิงเอ๋อร์เสียใจขนาดนี้ก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที รีบก้าวเข้าไปโอบกอดเธอไว้

จีน

“玲兒,別理這種齷齪的人,我已經幫你教訓她了!”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ อย่าไปสนใจคนโสมมแบบนี้เลย ฉันช่วยเธอสั่งสอนเธอไปแล้ว!”

จีน

周玲兒還是悲傷地看著陳若曦,“我知道你喜歡李宏,可你不能因為他不喜歡你,你就在背後造謠中傷我啊。”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ยังคงมองเฉินรั่วซีด้วยความโศกเศร้า “ฉันรู้ว่าเธอชอบหลี่หง แต่เธอจะมาปล่อยข่าวลือใส่ร้ายฉันลับหลังเพียงเพราะเขาไม่ชอบเธอไม่ได้นะ”

จีน

“我們都是女人,你應該知道女人的清白有多重要!”

ไทย

“พวกเราต่างก็เป็นผู้หญิง เธอควรจะรู้ว่าความบริสุทธิ์ของผู้หญิงสำคัญแค่ไหน!”

จีน

“我為什麼能說出那麼惡毒的話?”

ไทย

“ทำไมถึงพูดจาร้ายกาจขนาดนั้นออกมาได้”

จีน

陳若曦氣得發抖,“我明明就看到你叫了個小姐進你們的房間!你就是讓小姐冒充你!周玲兒,你太無恥了!”、

ไทย

เฉินรั่วซีโกรธจนตัวสั่น “ฉันเห็นกับตาชัดๆ ว่าเธอเรียกผู้หญิงขายบริการเข้าไปในห้องของพวกนาย! เธอก็แค่ให้ผู้หญิงขายบริการมาสวมรอยเป็นเธอ! โจวหลิงเอ๋อร์ เธอไร้ยางอายเกินไปแล้ว!”

จีน

“閉嘴!”

ไทย

“หุบปาก!”

จีน

李宏打斷陳若曦,冷冷地道:

ไทย

หลี่หงขัดจังหวะเฉินรั่วซีแล้วพูดอย่างเย็นชา

จีน

“陳若曦同學,請你離開,以後也別在我面前出現!否則別怪我不客氣!”

ไทย

“เพื่อนร่วมชั้นเฉินรั่วซี ขอให้เธอไปซะ แล้วต่อไปก็อย่ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีก! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”

จีน

陳若曦震驚地看著他,“李宏,我和你在同一個專業,難道你讓我以後上課都躲著你?”

ไทย

เฉินรั่วซีมองเขาอย่างตกตะลึง “หลี่หง ฉันกับนายเรียนสาขาวิชาเดียวกัน นี่นายจะให้ฉันคอยหลบนายเวลาไปเรียนต่อไปอย่างนั้นเหรอ”

จีน

李宏一臉鄙夷,“你這樣不知自愛的女人,就算你不躲著我,我都要躲著你的!”

ไทย

หลี่หงมีสีหน้าดูแคลน “ผู้หญิงที่ไม่รักนวลสงวนตัวแบบเธอ ต่อให้เธอไม่หลบฉัน ฉันก็ต้องหลบเธออยู่ดี!”

จีน

“我不知自愛?”

ไทย

“ฉันไม่รักนวลสงวนตัวเหรอ”

จีน

陳若曦的眼淚終於流了下來。

ไทย

ในที่สุดน้ำตาของเฉินรั่วซีก็ไหลรินลงมา

จีน

“好,好,好!”

ไทย

“ดี ดี ดีมาก!”

จีน

她轉身就走,不把自己最難堪的樣子留給這一對狗男女看。

ไทย

เธอหันหลังเดินจากไปทันที ไม่อยากทิ้งสภาพที่น่าอับอายที่สุดของตัวเองไว้ให้ชายโฉดหญิงชั่วคู่นี้ดู

จีน

是我瞎了眼,居然喜歡上了這種蠢賤男!

ไทย

เป็นฉันเองที่ตาบอด ดันไปชอบผู้ชายโง่เง่าสารเลวแบบนี้เข้าได้!

จีน

陳若曦哭著走出很遠,周圍投來無數詫異的目光,但她都沒有心情理會。

ไทย

เฉินรั่วซีร้องไห้เดินออกไปไกล รอบข้างส่งสายตาประหลาดใจนับไม่ถ้วนมาให้ แต่เธอไม่มีอารมณ์จะสนใจ

จีน

直到跑回容城師範大學,她的眼淚終於流完了。

ไทย

จนกระทั่งวิ่งกลับมาถึงมหาวิทยาลัยครูหรงเฉิง ในที่สุดน้ำตาของเธอก็เหือดแห้งไป

จีน

回到寢室,陳若曦一屁股坐在床上,咬著牙道:

ไทย

พอกลับถึงหอพัก เฉินรั่วซีก็นั่งกระแทกลงบนเตียง เธอกัดฟันพูดว่า

จีน

“我為什麼要跑?我憑什麼要讓自己委屈,讓那對狗男女舒服?”

ไทย

“ทำไมฉันต้องวิ่งหนีด้วย ฉันมีเหตุผลอะไรที่จะต้องยอมให้ตัวเองน้อยเนื้อต่ำใจ แล้วปล่อยให้ชายโฉดหญิงชั่วคู่นั้นมีความสุขกันล่ะ”

จีน

“不行!”

ไทย

“ไม่ได้!”

จีน

陳若曦跳了起來,“我要讓李宏後悔,我讓周玲兒那個綠茶婊原形畢露!”

ไทย

เฉินรั่วซีกระโดดพรวดขึ้นมา “ฉันจะทำให้หลี่หงเสียใจ ฉันจะทำให้ยัยผู้หญิงแอ๊บใสโจวหลิงเอ๋อร์เผยธาตุแท้ออกมาให้ได้!”

จีน

趕走了陳若曦,周玲兒對李宏的表現很滿意,主動挽住了他的胳膊,李宏歡喜的雙腳離地,恨不得告訴全世界他是周玲兒的男朋友。

ไทย

เมื่อไล่เฉินรั่วซีไปแล้ว โจวหลิงเอ๋อร์ก็พอใจกับการกระทำของหลี่หงมาก เธอควงแขนเขาอย่างเป็นฝ่ายรุก หลี่หงดีใจจนแทบตัวลอย อยากจะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าเขาคือแฟนของโจวหลิงเอ๋อร์

จีน

這時對面走來兩道高挑的身影,一個絕艷柔美,一個溫婉典雅。

ไทย

ตอนนั้นเองตรงข้ามก็มีร่างเพรียวสูงสองร่างเดินมา คนหนึ่งงดงามอ่อนหวานหยาดเยิ้ม อีกคนหนึ่งอ่อนโยนสง่างาม

จีน

兩個女生看到親密依偎的周玲兒和李宏,都有些驚訝。

ไทย

หญิงสาวทั้งสองคนเห็นโจวหลิงเอ๋อร์กับหลี่หงอิงแอบแนบชิดกัน ต่างก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

จีน

“周玲兒?”

ไทย

“โจวหลิงเอ๋อร์?”

จีน

“張宏?”

ไทย

“จางหง?”

จีน

藺婉脫口而出,沈新眉對李宏有點眼熟,努力想了許久,終於想起了他的名字。

ไทย

ลิ่นหว่านโพล่งออกมา เสิ่นซินเหมยรู้สึกคุ้นหน้าหลี่หงอยู่บ้าง พยายามนึกอยู่นาน ในที่สุดก็นึกชื่อเขาออก

จีน

李宏糾正:“我叫李宏。”

ไทย

หลี่หงแก้ให้ถูกต้อง “ฉันชื่อหลี่หง”

จีน

沈新眉連忙道:“不好意思,李......”

ไทย

เสิ่นซินเหมยรีบพูดว่า “ขอโทษด้วยนะ หลี่…”

จีน

李宏:“......”

ไทย

หลี่หง “…”

จีน

藺婉看看李宏和周玲兒挽在一起的手,眼中滿是不可思議。

ไทย

ลิ่นหว่านมองมือของหลี่หงกับโจวหลิงเอ๋อร์ที่ควงแขนกันอยู่ ในดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

จีน

她倒不是驚訝周玲兒談戀愛,而是驚訝周玲兒會看上這麼個平庸的男生。

ไทย

เธอไม่ได้แปลกใจที่โจวหลิงเอ๋อร์มีความรัก แต่แปลกใจที่โจวหลิงเอ๋อร์จะไปถูกใจผู้ชายที่ธรรมดาขนาดนี้ต่างหาก

จีน

以周玲兒的個性,她要的男人要麼有錢要麼英俊。

ไทย

ด้วยนิสัยของโจวหลิงเอ๋อร์ ผู้ชายที่เธอต้องการไม่รวยก็ต้องหล่อ

จีน

這個張宏,啊不,李宏,好像達不到周玲兒的要求啊?

ไทย

จางหงคนนี้ อ่า ไม่สิ หลี่หงคนนี้ ดูเหมือนจะไม่ถึงเกณฑ์ที่โจวหลิงเอ๋อร์ต้องการเลยไม่ใช่เหรอ

จีน

周玲兒看到沈新眉心裡就湧起敵意,“怎麼沒和陳諾在一起?他也把你甩了?”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์พอเห็นเสิ่นซินเหมย ความเป็นศัตรูก็ผุดขึ้นมาในใจ “ทำไมไม่ได้อยู่กับเฉินนั่วล่ะ เขาทิ้งเธอไปแล้วเหมือนกันเหรอ”

จีน

藺婉蹙眉,“你不要胡說。”

ไทย

ลิ่นหว่านขมวดคิ้ว “เธออย่าพูดจาเหลวไหลนะ”

จีน

她和沈新眉都不會吵架,最狠的話也就這樣了。

ไทย

เธอกับเสิ่นซินเหมยต่างก็ทะเลาะด่าทอไม่เป็น คำพูดที่รุนแรงที่สุดก็มีแค่นี้แล้ว

จีน

周玲兒冷笑:“沈新眉,男人越有錢越花心,別以為你長得漂亮有心機就能長久地留住男人,總有一天,你怎麼搶來的,別人也會怎麼從你手裡搶走!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์แสยะยิ้ม “เสิ่นซินเหมย ผู้ชายยิ่งรวยก็ยิ่งเจ้าชู้ อย่าคิดว่าตัวเองหน้าตาสะสวยมีเล่ห์เหลี่ยมแล้วจะรั้งผู้ชายไว้ได้ตลอดไปล่ะ สักวันหนึ่งเธอแย่งเขามายังไง คนอื่นก็จะแย่งเขาไปจากมือเธอแบบนั้นเหมือนกัน!”

จีน

直到現在,周玲兒依然認為是沈新眉從自己手裡搶走了陳諾。

ไทย

จนถึงตอนนี้ โจวหลิงเอ๋อร์ก็ยังคงคิดว่าเป็นเสิ่นซินเหมยที่แย่งเฉินนั่วไปจากมือของเธอ

จีน

“周玲兒同學,你怎麼能這樣說話?”

ไทย

“เพื่อนร่วมชั้นโจวหลิงเอ๋อร์ เธอพูดจาแบบนี้ได้ยังไงกัน”

จีน

藺婉有點生氣了,不過她說話還是有點柔軟,沒什麼威懾力。

ไทย

ลิ่นหว่านโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าน้ำเสียงของเธอยังคงนุ่มนวลอยู่บ้าง จึงไม่ได้มีความน่าเกรงขามอะไรเลย

จีน

周玲兒嗤笑一聲,“藺婉,你也別裝什麼小白花了,你假裝和沈新眉做朋友,不就是想搶她的男人嗎?什麼電競女神、第一校花,都這麼下賤!”

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์หัวเราะเยาะ “ลิ่นหว่าน เธอก็อย่ามาแกล้งทำตัวเป็นดอกบัวขาวหน่อยเลย เธอแกล้งทำเป็นเพื่อนกับเสิ่นซินเหมย ก็แค่อยากจะแย่งผู้ชายของเธอไม่ใช่เหรอไง เทพธิดาอีสปอร์ต ดาวมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งอะไรกัน ช่างต่ำช้าพอกันทั้งนั้น!”

จีน

“你!”

ไทย

“เธอ!”

จีน

藺婉氣的胸口起伏,卻不會還嘴,沈新眉忽然上前一步,周玲兒嚇了一跳,趕緊躲到李宏的身後。

ไทย

ลิ่นหว่านโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแต่เถียงกลับไม่เป็น เสิ่นซินเหมยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างกะทันหัน โจวหลิงเอ๋อร์ตกใจจนสะดุ้ง รีบหลบไปอยู่ด้านหลังหลี่หง

จีน

李宏被沈新眉的容貌震的有點失神,還沒反應過來,沈新眉已經繞過自己,抓住了周玲兒。

ไทย

หลี่หงถูกความงามของเสิ่นซินเหมยทำให้ใจลอยไปชั่วขณะ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง เสิ่นซินเหมยก็อ้อมผ่านตัวเขาไปจับตัวโจวหลิงเอ๋อร์ไว้แล้ว

จีน

“李宏救我!”

ไทย

“หลี่หงช่วยฉันด้วย!”

จีน

周玲兒大叫,李宏有點猶豫,沈新眉柔柔弱弱的,真要打起來只怕他還得勸住周玲兒吧?

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ร้องลั่น หลี่หงลังเลอยู่บ้าง เสิ่นซินเหมยดูบอบบางอ่อนแอขนาดนี้ ถ้าลงไม้ลงมือกันจริงๆ เกรงว่าเขาคงต้องช่วยห้ามโจวหลิงเอ๋อร์เสียมากกว่ากระมัง

จีน

砰!

ไทย

โครม!

จีน

正想著,就感到耳邊一陣風聲刮過,下一秒周玲兒已經結結實實地摔在了地上。

ไทย

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ก็รู้สึกได้ถึงสายลมวูบหนึ่งพัดผ่านข้างหู วินาทีถัดมาโจวหลิงเอ๋อร์ก็ล้มฟาดลงกับพื้นอย่างจัง

จีน

李宏呆住。

ไทย

หลี่หงยืนอึ้ง

จีน

沈新眉已經走到藺婉的身邊,“小婉,我們走吧。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยเดินมาข้างกายลิ่นหว่านแล้ว “เสี่ยวหว่าน พวกเราไปกันเถอะ”

จีน

“好,好。”藺婉也有點沒反應過來,和沈新眉走出老遠,這才道:

ไทย

“ได้ ได้” ลิ่นหว่านเองก็ยังตั้งตัวไม่ค่อยทัน พอเดินออกไปกับเสิ่นซินเหมยได้ไกลพอสมควรแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า

จีน

“新眉,原來你這麼凶。”

ไทย

“ซินเหมย ที่แท้เธอก็ดุขนาดนี้เลยเหรอ”

จีน

她印象中的沈新眉總是怯怯柔柔的,一看就很容易被欺負,沒想到她還會主動欺負別人。

ไทย

ในความทรงจำของเธอ เสิ่นซินเหมยมักจะขี้อายและอ่อนหวาน มองปราดเดียวก็รู้ว่าถูกรังแกได้ง่าย ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นฝ่ายรังแกคนอื่นก่อนด้วย

จีน

沈新眉道:“陳諾說好人就應該比壞人更凶。”

ไทย

เสิ่นซินเหมยพูดว่า “เฉินนั่วบอกว่าคนดีก็ควรจะดุกว่าคนชั่ว”

จีน

藺婉歪著頭,很想問陳諾什麼時候說過這話了?

ไทย

ลิ่นหว่านเอียงคอ อยากจะถามเหลือเกินว่าเฉินนั่วเคยพูดคำนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

จีน

但轉念一想,萬一是人家小兩口在家裡自己說的呢?

ไทย

แต่พอคิดดูอีกที หากเป็นเรื่องที่คู่รักเขาพูดกันเองตอนอยู่บ้านล่ะ

จีน

自己去問,不是自找不痛快。

ไทย

ถ้าตัวเองไปถาม ก็เท่ากับหาเรื่องให้ตัวเองไม่สบายใจเปล่าๆ

จีน

藺婉搖搖頭,把腦子裡的那幾分蕭瑟甩掉,溫柔地對沈新眉道:

ไทย

ลิ่นหว่านส่ายหน้า สะบัดความรู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวในหัวทิ้งไป แล้วพูดกับเสิ่นซินเหมยอย่างอ่อนโยนว่า

จีน

“新眉,陳諾說得對。”

ไทย

“ซินเหมย เฉินนั่วพูดถูกแล้ว”

จีน

“嗚嗚嗚,李宏我被人打了,你就這麼看著?”周玲兒四仰八叉倒在地上,氣得哭了起來。

ไทย

“ฮือๆๆ หลี่หง ฉันถูกคนอื่นตี นายก็ยืนดูเฉยๆ แบบนี้เหรอ” โจวหลิงเอ๋อร์นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น เธอโกรธจนร้องไห้ออกมา

จีน

李宏這麼大一個男人就在旁邊,居然眼睜睜地看著她被沈新眉欺負?

ไทย

หลี่หงผู้ชายตัวโตขนาดนี้อยู่ข้างๆ แท้ๆ กลับยืนมองเธอถูกเสิ่นซินเหมยรังแกตาปริบๆ ได้ลงคอ

จีน

李宏連忙把周玲兒扶起來,愧疚地道:“對不起,玲兒,沈新眉也是女生,我總不好打女生的。”

ไทย

หลี่หงรีบพยุงโจวหลิงเอ๋อร์ขึ้นมา แล้วพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า “ขอโทษด้วยนะ หลิงเอ๋อร์ เสิ่นซินเหมยก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ยังไงฉันก็ไม่ควรไปลงไม้ลงมือกับผู้หญิงหรอก”

จีน

“那就讓我被她打?!”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้ฉันถูกเธอตีเนี่ยนะ?!”

จีน

周玲兒鄙夷地瞪著李宏,這個男人太沒用了!

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์จ้องมองหลี่หงด้วยความดูถูก ผู้ชายคนนี้ช่างไร้ประโยชน์สิ้นดี!

จีน

李宏被周玲兒的目光刺的生疼,自尊心受不了了,“那下次我幫你打她總行了吧!”

ไทย

หลี่หงถูกสายตาของโจวหลิงเอ๋อร์ทิ่มแทงจนเจ็บแปลบ ศักดิ์ศรีทนรับไม่ไหวแล้ว “คราวหน้าฉันช่วยเธอตีเธอก็แล้วกัน ใช้ได้หรือยัง!”

จีน

“好啊,你現在就追上去打她!”

ไทย

“ได้สิ ถ้างั้นตอนนี้นายก็รีบวิ่งตามไปตีเธอเลย!”

จีน

周玲兒不依不饒,李宏只得岔開話題:

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ไม่ยอมเลิกรา หลี่หงจึงทำได้เพียงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

จีน

“玲兒,你不是想和我爸媽一起去簽約嗎?我現在就問問我媽!”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ เธอไม่อยากไปเซ็นสัญญากับพ่อแม่ของฉันหรอกเหรอ ตอนนี้ฉันจะถามแม่ให้เดี๋ยวนี้เลย!”

จีน

這才是周玲兒最看重的事,她立馬不吵了。

ไทย

นี่ต่างหากคือเรื่องที่โจวหลิงเอ๋อร์ให้ความสำคัญที่สุด เธอหยุดโวยวายทันที

จีน

“那你趕緊的!”

ไทย

“ถ้างั้นนายก็รีบเข้าสิ!”

จีน

李宏拿出手機撥通了母親羅琴的電話,說了明天李家鞋廠和拼刀刀的簽約想帶周玲兒一起去。

ไทย

หลี่หงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรหาหลัวฉินผู้เป็นแม่ บอกว่าการเซ็นสัญญาระหว่างโรงงานรองเท้าตระกูลหลี่กับพินเตาเตาในวันพรุ่งนี้อยากจะพาโจวหลิงเอ๋อร์ไปด้วย

จีน

羅琴堅決不同意,李宏只得甩出殺手鐧:

ไทย

หลัวฉินปฏิเสธเสียงแข็ง หลี่หงจึงจำต้องงัดไม้ตายออกมา

จีน

“媽,我和玲兒已經......有那種關係了,以後我會和她結婚。”

ไทย

“แม่ ผมกับหลิงเอ๋อร์…มีสัมพันธ์แบบนั้นกันแล้ว ต่อไปผมจะแต่งงานกับเธอ”

จีน

“什麼?!”

ไทย

“อะไรนะ?!”

จีน

羅琴驚怒,卻拿這個兒子沒辦法,只得答應。

ไทย

หลัวฉินทั้งตกใจทั้งโกรธ แต่ก็ทำอะไรลูกชายคนนี้ไม่ได้ ได้แต่จำใจตกลง

จีน

“明天她可以來,但不許開口,不能搗亂!”

ไทย

“พรุ่งนี้เธอมาได้ แต่ห้ามพูด ห้ามก่อเรื่องเด็ดขาด!”

จีน

“放心吧媽,玲兒又不是小孩子!”

ไทย

“วางใจเถอะครับแม่ หลิงเอ๋อร์ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ!”

จีน

李宏掛了電話,對周玲兒說了這個好消息。

ไทย

หลี่หงวางสาย แล้วบอกข่าวดีนี้กับโจวหลิงเอ๋อร์

จีน

“李宏哥,你真好!”

ไทย

“พี่หลี่หง พี่ดีที่สุดเลย!”

จีน

周玲兒這才高興了,一下抱住李宏。

ไทย

โจวหลิงเอ๋อร์ถึงค่อยดีใจขึ้นมาแล้วโผเข้ากอดหลี่หงทันที

จีน

感受到懷裡那凹凸起伏的曲線,李宏差點流鼻血,喘著氣道:

ไทย

เมื่อได้สัมผัสถึงทรวดทรงองค์เอวส่วนเว้าส่วนโค้งในอ้อมอก หลี่หงก็แทบจะเลือดกำเดาไหล เขาหอบหายใจพลางพูดว่า

จีน

“玲兒,今晚......我們再去酒店吧?”

ไทย

“หลิงเอ๋อร์ คืนนี้…พวกเราไปโรงแรมกันอีกไหม”

จีน

周玲兒身子一僵。

ไทย

ร่างกายของโจวหลิงเอ๋อร์แข็งทื่อไปทันที

จีน

“還去?”

ไทย

“ยังจะไปอีกเหรอ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน