คราวนี้สนุกแน่

Chinese

深夜。

Thai

ดึกสงัด

Chinese

周家。

Thai

บ้านตระกูลโจว

Chinese

客廳里沒點燈，黑暗中煙頭一閃一滅，代表此刻周先盛的心情。

Thai

ในห้องรับแขกไม่ได้เปิดไฟ ประกายไฟที่ก้นบุหรี่สว่างวาบและดับวูบอยู่ในความมืด บ่งบอกถึงอารมณ์ของโจวเซียนเซิ่งในเวลานี้ได้เป็นอย่างดี

Chinese

卧室門打開，郭燕走出來，嘆了口氣：

Thai

ประตูห้องนอนเปิดออก กัวเยี่ยนเดินออกมาแล้วถอนหายใจยาว

Chinese

“不是說要戒煙嗎？”

Thai

“ไหนบอกว่าจะเลิกบุหรี่ไงคะ”

Chinese

周先盛苦笑，盯著手裡燃了一半的香煙，喃喃道：

Thai

โจวเซียนเซิ่งยิ้มเจื่อน จ้องมองบุหรี่ที่มอดไปแล้วครึ่งมวนในมือ พึมพำว่า

Chinese

“老婆，我是不是真的做錯了？”

Thai

“คุณ ผมทำผิดไปจริงๆ ใช่ไหม”

Chinese

郭燕在他身旁坐下，將丈夫手指里的煙拿過來，摁滅在煙缸里，這才說道：

Thai

กัวเยี่ยนนั่งลงข้างกายเขา ดึงบุหรี่จากซอกนิ้วของสามีมาดับลงในที่เขี่ยบุหรี่ ก่อนจะเอ่ยว่า

Chinese

“我知道，其實你一直都不太喜歡陳諾。”

Thai

“ฉันรู้ค่ะ จริงๆ แล้วคุณไม่ค่อยชอบเฉินนั่วมาตลอด”

Chinese

“我不是不喜歡，我就是覺得這小子配不上我女兒。”

Thai

“ผมไม่ได้ไม่ชอบ ผมแค่รู้สึกว่าเจ้าเด็กนั่นไม่คู่ควรกับลูกสาวของผม”

Chinese

“我猜啊，不管將來你女兒找了什麼樣的男朋友，你都會覺得人家不配？”

Thai

“ฉันเดานะ ไม่ว่าในอนาคตลูกสาวคุณจะหาแฟนแบบไหน คุณก็คงรู้สึกว่าเขาไม่คู่ควรอยู่ดีใช่ไหมล่ะคะ”

Chinese

妻子的話讓周先盛一怔，隨即搖頭失笑：

Thai

คำพูดของภรรยาทำให้โจวเซียนเซิ่งชะงักไป จากนั้นก็ส่ายหน้าหัวเราะแห้งๆ

Chinese

“你說的對。”

Thai

“คุณพูดถูก”

Chinese

自家養了那麼多年的小白菜要是真被哪頭豬拱了，不管他是什麼品種的豬，自己肯定都會宰了它！

Thai

กะหล่ำปลีขาวที่ตัวเองฟูมฟักเลี้ยงดูมานานหลายปี หากถูกหมูตัวไหนมาขวิดกินเข้าจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นหมูพันธุ์ไหน เขาก็คงอยากจะเชือดมันทิ้งให้หมดอยู่ดี!

Chinese

更何況，自家這顆小白菜那麼水靈，那麼出眾，讓周先盛覺得不管再優秀的男生配不上周玲兒。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น กะหล่ำปลีขาวต้นนี้ของบ้านเขาทั้งสดใสเปล่งปลั่งและโดดเด่นถึงเพียงนั้น ทำให้โจวเซียนเซิ่งรู้สึกว่า ไม่ว่าผู้ชายจะยอดเยี่ยมแค่ไหนก็ล้วนไม่คู่ควรกับโจวหลิงเอ๋อร์

Chinese

這就是一個老父親的心情啊。

Thai

นี่คือความรู้สึกของผู้เป็นพ่อคนหนึ่ง

Chinese

“你寵著女兒，覺得她是世上最好的，這沒錯，可你不該讓玲兒自己也這麼想，這孩子，太驕傲了，驕傲到看不清自己啊。”

Thai

“คุณตามใจลูก รู้สึกว่าลูกสาวดีที่สุดในโลก มันไม่ผิดหรอกค่ะ แต่คุณไม่ควรทำให้หลิงเอ๋อร์คิดแบบนั้นไปด้วย เด็กคนนี้ทะนงตัวเกินไป ทะนงตนจนมองไม่เห็นความจริงของตัวเองแล้ว”

Chinese

郭燕的聲音很溫柔，但卻像是一柄大鎚重重地錘在周先盛的心上。

Thai

น้ำเสียงของกัวเยี่ยนนุ่มนวล ทว่ากลับเหมือนค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางใจของโจวเซียนเซิ่งอย่างจัง

Chinese

他忽然想起來，打從小時候起，陳諾每次來到家裡找周玲兒，自己都沒什麼好臉色。

Thai

เขาพลันนึกขึ้นมาได้ว่า ตั้งแต่ยังเล็ก ทุกครั้งที่เฉินนั่วมาหาโจวหลิงเอ๋อร์ที่บ้าน ตนไม่เคยให้สีหน้าดีๆ เลยแม้แต่น้อย

Chinese

甚至不止一次告訴小玲兒，說陳諾配不上她，說她將來肯定能找一個全世界最優秀的男生。

Thai

ถึงขั้นบอกกับเสี่ยวหลิงเอ๋อร์อยู่บ่อยครั้งว่า เฉินนั่วไม่คู่ควรกับเธอ และบอกว่าในอนาคตเธอจะต้องหาผู้ชายที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกได้อย่างแน่นอน

Chinese

這種話第一次說是出於對女兒的寵愛和驕傲，讓女兒感受到自己的愛。

Thai

คำพูดแบบนี้ หากพูดครั้งแรกก็เป็นเพราะความรักใคร่ตามใจและความภาคภูมิใจในตัวลูกสาว เพื่อให้ลูกสัมผัสได้ถึงความรักของตน

Chinese

但說得多了，卻讓周玲兒產生了錯覺。

Thai

แต่พอพูดบ่อยเข้า กลับทำให้โจวหลิงเอ๋อร์เกิดภาพลวงตา

Chinese

覺得自己太優秀，周圍的男生都太平庸，包括陳諾在內。

Thai

คิดว่าตนเองโดดเด่นเลอเลิศเกินไป ผู้ชายรอบข้างล้วนธรรมดาสามัญสิ้นดี รวมถึงเฉินนั่วด้วย

Chinese

隨著周玲兒漸漸長大，這種驕傲也根深蒂固。

Thai

เมื่อโจวหลิงเอ๋อร์ค่อยๆ เติบโตขึ้น ความทะนงตนนี้ก็หยั่งรากลึก

Chinese

這也是為什麼，上了高中之後，周玲兒漸漸疏遠陳諾。

Thai

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไม หลังจากขึ้นมัธยมปลายแล้ว โจวหลิงเอ๋อร์จึงค่อยๆ ตีตัวออกห่างจากเฉินนั่ว

Chinese

當時周先盛還認為女兒做的很對，陳家那小子確實不行。

Thai

ตอนนั้นโจวเซียนเซิ่งยังคิดว่าลูกสาวทำถูกต้องแล้ว เจ้าเด็กตระกูลเฉินคนนั้นไม่ได้เรื่องจริงๆ

Chinese

可沒想到，陳諾忽然變得這麼優秀。

Thai

แต่ใครจะไปคิดว่า จู่ๆ เฉินนั่วกลับกลายเป็นคนที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้

Chinese

甚至，陳諾的身邊還出現了一個那麼完美的女生。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายของเฉินนั่วยังมีหญิงสาวที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติปรากฏตัวขึ้นมาอีกคน

Chinese

這種巨大的落差，讓周先盛猝不及防，也讓周玲兒無所適從。

Thai

ความแตกต่างราวฟ้ากับเหวที่ถาโถมเข้ามาอย่างกะทันหันเช่นนี้ ทำให้โจวเซียนเซิ่งตั้งรับไม่ทัน และทำให้โจวหลิงเอ๋อร์เคว้งคว้างจนทำอะไรไม่ถูก

Chinese

現在，女兒後悔了，可與陳諾已經形同陌路了。

Thai

บัดนี้ ลูกสาวรู้สึกเสียใจภายหลัง ทว่าความสัมพันธ์กับเฉินนั่วกลับกลายเป็นเหมือนคนแปลกหน้าไปแล้ว

Chinese

女兒失去了青梅竹馬，自己也錯過了一個原本很不錯的女婿。

Thai

ลูกสาวสูญเสียเพื่อนเล่นในวัยเด็ก ส่วนตนเองก็พลาดว่าที่ลูกเขยที่ดีมากคนหนึ่งไปเสียแล้ว

Chinese

“我的錯，是我的錯。”

Thai

“ความผิดของผมเอง เป็นความผิดของผมเองแท้ๆ”

Chinese

周先盛捶胸頓足，後悔不迭。

Thai

โจวเซียนเซิ่งทุบอกกระทืบเท้าด้วยความเสียใจและนึกโทษตัวเองไม่หยุด

Chinese

郭燕也不知道該怎麼辦，只能默默地陪著丈夫一起後悔。

Thai

กัวเยี่ยนเองก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ได้แต่นั่งอยู่เคียงข้างสามีอย่างเงียบๆ ด้วยความรู้สึกเสียดายเช่นกัน

Chinese

這時，另一間卧室門打開，周玲兒穿著睡裙，光著腳走出來。

Thai

ตอนนั้นเอง ประตูห้องนอนอีกห้องก็เปิดออก โจวหลิงเอ๋อร์สวมชุดนอนกระโปรง เดินเท้าเปล่าออกมา

Chinese

“爸，媽，你們幫幫我。”

Thai

“พ่อคะ แม่คะ ช่วยหนูหน่อยสิคะ”

Chinese

周先盛立刻起身：“玲兒，你想爸媽幫你什麼？”

Thai

โจวเซียนเซิ่งลุกขึ้นทันที “หลิงเอ๋อร์ ลูกอยากให้พ่อกับแม่ช่วยอะไรเหรอลูก”

Chinese

周玲兒道：“過幾天陳諾肯定會回家，我想你們陪我一起去陳諾家裡做客。”

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์เอ่ยว่า “อีกไม่กี่วันเฉินนั่วต้องกลับบ้านแน่ๆ หนูอยากให้พ่อกับแม่ไปเป็นแขกที่บ้านเฉินนั่วเป็นเพื่อนหนูค่ะ”

Chinese

“這……”

Thai

“เอ่อ…”

Chinese

夫妻對視一眼，郭燕有些擔心：

Thai

สองสามีภรรยาสบตากัน กัวเยี่ยนรู้สึกกังวลอยู่บ้าง

Chinese

“女兒，我聽你李阿姨說了，小陳後天是要回家，不過……他還要帶著小沈一起，咱們去不太好吧？”

Thai

“ลูก แม่ได้ยินคุณน้าหลี่บอกแล้วว่าเสี่ยวเฉินจะกลับบ้านวันมะรืน แต่ว่า… เขาจะพาเสี่ยวเสิ่นมาด้วย พวกเราไปคงไม่ค่อยเหมาะมั้งลูก”

Chinese

郭燕比丈夫更明白女兒的心思，今天晚上就找閨蜜李青荷聊過了。

Thai

กัวเยี่ยนเข้าใจจิตใจของลูกสาวยิ่งกว่าสามี คืนนี้เธอจึงไปคุยกับหลี่ชิงเหอผู้เป็นเพื่อนสนิทมาแล้ว

Chinese

李青荷那邊也說的委婉，只是說很高興兒子要帶小沈回家，她準備好好招待小沈。

Thai

ทางฝั่งหลี่ชิงเหอก็ตอบอย่างนุ่มนวล เพียงบอกว่าดีใจมากที่ลูกชายจะพาเสี่ยวเสิ่นกลับบ้าน และเตรียมจะต้อนรับเสี่ยวเสิ่นเป็นอย่างดี

Chinese

郭燕自然也聽懂了，閨蜜已經認準了沈新眉這個準兒媳。

Thai

กัวเยี่ยนย่อมฟังออกว่า เพื่อนสนิทของเธอปักใจยอมรับเสิ่นซินเหมยในฐานะว่าที่ลูกสะใภ้ไปแล้ว

Chinese

女兒現在這樣，只能傷的更深。

Thai

หากลูกสาวเป็นแบบนี้ต่อไป ก็รังแต่จะเจ็บปวดมากกว่าเดิม

Chinese

“媽，您不了解沈新眉，她其實沒有那麼完美，只要您和爸陪我去，你們就明白了。”

Thai

“แม่คะ แม่ไม่รู้จักเสิ่นซินเหมยหรอก เธอไม่ได้สมบูรณ์แบบขนาดนั้นจริงๆ ขอแค่แม่กับพ่อไปด้วยกัน พวกแม่ก็จะเข้าใจเองค่ะ”

Chinese

沈新眉沒有父母，還有不堪的過去，這是她的硬傷。

Thai

เสิ่นซินเหมยไม่มีพ่อแม่ แถมยังมีอดีตอันน่าอับอาย นี่คือจุดอ่อนร้ายแรงของเธอ

Chinese

周玲兒就是要讓父母和自己一起去沈新眉的面前，讓她明白，有些東西她是永遠比不上自己的。

Thai

โจวหลิงเอ๋อร์ต้องการให้พ่อแม่ไปอยู่ต่อหน้าเสิ่นซินเหมยพร้อมกับตน เพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจว่า มีบางสิ่งบางอย่างที่เธอไม่มีวันเทียบตนได้ตลอดไป

Chinese

郭燕不明白周玲兒的意思，但看到女兒那紅腫的眼眶和哀求的神情，終究還是心軟了。

Thai

กัวเยี่ยนไม่เข้าใจความหมายของโจวหลิงเอ๋อร์ แต่เมื่อเห็นขอบตาที่บวมเป่งและสีหน้าเว้าวอนของลูกสาว ในที่สุดก็ใจอ่อนลง

Chinese

“好吧，就當是去看看青荷吧。”

Thai

“ก็ได้จ้ะ ถือว่าไปเยี่ยมชิงเหอก็แล้วกัน”

Chinese

周先盛也道：“女兒，以前是爸爸不好，你放心，以後爸爸都支持你！”

Thai

โจวเซียนเซิ่งก็กล่าวว่า “ลูก เมื่อก่อนพ่อไม่ดีเอง วางใจเถอะ ต่อไปนี้พ่อจะสนับสนุนลูกทุกอย่าง!”

Chinese

“爸，媽，謝謝你們！”

Thai

“พ่อคะ แม่คะ ขอบคุณนะคะ!”

Chinese

周玲兒臉上再次現出甜美的笑容，即便眼眶紅腫，也遮不住少女的清純俏麗。

Thai

ใบหน้าของโจวหลิงเอ๋อร์ปรากฏรอยยิ้มหวานหยดย้อยขึ้นมาอีกครั้ง แม้ขอบตาจะบวมแดง แต่ก็ไม่อาจบดบังความบริสุทธิ์น่ารักของเด็กสาวได้

Chinese

沈新眉，我會讓你明白，你和普通人不一樣。

Thai

เสิ่นซินเหมย ฉันจะทำให้เธอเข้าใจว่า เธอไม่เหมือนคนทั่วไป

Chinese

你和陳諾是不合適的。

Thai

เธอกับเฉินนั่วไม่มีทางเหมาะสมกันหรอก

Chinese

……

Thai

…

Chinese

十月五號。

Thai

วันที่ห้าตุลาคม

Chinese

離假期結束還有兩天。

Thai

ยังเหลือเวลาอีกสองวันก่อนช่วงวันหยุดจะสิ้นสุดลง

Chinese

陳諾和沈新眉終於從九寨溝回來，回到了江縣。

Thai

ในที่สุดเฉินนั่วและเสิ่นซินเหมยก็กลับมาจากจิ่วไจ้โกว เดินทางมาถึงเจียงเซี่ยน

Chinese

李青荷和陳國棟早就接到了兒子的電話，陳諾要帶小沈回家吃飯。

Thai

หลี่ชิงเหอและเฉินกั๋วต้งได้รับโทรศัพท์จากลูกชายนานแล้วว่า เฉินนั่วจะพาเสี่ยวเสิ่นกลับมากินข้าวที่บ้าน

Chinese

早上六點，陳國棟就被李青荷從床上提了起來，讓他把家裡徹底打掃一遍。

Thai

หกโมงเช้า เฉินกั๋วต้งก็ถูกหลี่ชิงเหอดึงตัวลุกขึ้นจากเตียง สั่งให้เขาทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ทั่วทุกซอกทุกมุม

Chinese

李青荷則出去買了一大堆食材、水果、零食、飲料，在樓下被小賣部的王叔看到，還打趣她今天是不是要招待兒媳婦。

Thai

ส่วนหลี่ชิงเหอก็ออกไปซื้อวัตถุดิบทำอาหาร ผลไม้ ขนม และเครื่องดื่มมามากมาย ตอนอยู่ชั้นล่าง ลุงหวังเจ้าของร้านขายของชำเห็นเข้า จึงเอ่ยแซวว่า วันนี้กำลังจะต้อนรับลูกสะใภ้ใช่หรือไม่

Chinese

上午九點，李青荷已經給陳諾打了第八通電話。

Thai

เก้าโมงเช้า หลี่ชิงเหอกดโทรศัพท์หาเฉินนั่วเป็นสายที่แปดแล้ว

Chinese

“兒子，你和小沈到哪裡了？”

Thai

“ลูก ถึงไหนกับเสี่ยวเสิ่นแล้วจ๊ะ”

Chinese

“媽，我們剛下高速，很快就到了。”

Thai

“แม่ครับ พวกเราเพิ่งลงทางด่วน อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้วครับ”

Chinese

“好好好，要不要讓你爸來接你們？”

Thai

“ได้ๆๆ ให้พ่อไปรับไหมลูก”

Chinese

“不用了，媽，我們開車呢。”

Thai

“ไม่ต้องหรอกครับแม่ พวกเราขับรถมา”

Chinese

“開車？好好好，那你專心開車。”

Thai

“ขับรถเหรอ ได้ๆๆ งั้นลูกตั้งใจขับรถนะ”

Chinese

李青荷掛了電話，一臉疑惑地看著陳國棟：“兒子說他們開車回來的，誰的車？”

Thai

หลี่ชิงเหอวางสาย มองดูเฉินกั๋วต้งด้วยสีหน้าสงสัย “ลูกบอกว่าขับรถกลับมา รถของใครกันน่ะ”

Chinese

陳國棟更驚訝：“陳諾才剛拿駕照就開車，太危險了吧！”

Thai

เฉินกั๋วต้งยิ่งประหลาดใจกว่าเดิม “เฉินนั่วเพิ่งสอบใบขับขี่ได้ก็ขับรถแล้วเนี่ยนะ อันตรายเกินไปแล้ว!”

Chinese

“對啊，小沈還在車上呢！”

Thai

“นั่นน่ะสิ เสี่ยวเสิ่นยังอยู่บนรถด้วยนะ!”

Chinese

李青荷更擔心了，在家裡來來回回地踱步。

Thai

หลี่ชิงเหอยิ่งกังวลหนักขึ้น เดินวนไปวนมาอยู่ในบ้านไม่หยุด

Chinese

半個小時后，樓下響起一陣驚呼聲。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ด้านล่างตึกก็มีเสียงร้องอุทานด้วยความตื่นเต้นดังขึ้น

Chinese

“大學生回來了？哎喲這姑娘長得可真俊！”

Thai

“นักศึกษากลับมาแล้วเหรอเนี่ย? โอ๊ย แม่หนูคนนี้หน้าตาสะสวยจริงเชียว!”

Chinese

“這車也太好看了吧，小陳你的車啊？”

Thai

“รถคันนี้สวยมากเลยนะ เสี่ยวเฉิน รถของเธอเหรอ?”

Chinese

李青荷立馬跑到廚房的窗邊往下看。

Thai

หลี่ชิงเหอรีบวิ่งไปที่หน้าต่างห้องครัวแล้วชะโงกหน้ามองลงไปทันที

Chinese

只見陳諾和沈新眉正從一輛看起來就很高檔的車上下來。

Thai

เห็นเพียงเฉินนั่วและเสิ่นซินเหมยกำลังก้าวลงมาจากรถคันหนึ่งที่ดูหรูหรามีระดับเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

假期樓下人多，鄰居們看到陳諾帶著一個漂亮女生，還開了一輛高級車，頓時好奇地打招呼。

Thai

ช่วงวันหยุดคนข้างล่างตึกค่อนข้างเยอะ เพื่อนบ้านเห็นเฉินนั่วพาหญิงสาวแสนสวยมาด้วย อีกทั้งยังขับรถหรูมา จึงพากันเข้ามาทักทายด้วยความอยากรู้อยากเห็น

Chinese

“張嬸、李叔、鄭大爺，好久不見了！”

Thai

“ป้าจาง ลุงหลี่ คุณตาเจิ้ง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ!”

Chinese

陳諾禮貌地紛紛回應，倒也沒介紹沈新眉。

Thai

เฉินนั่วตอบรับทุกคนอย่างสุภาพ ทว่าไม่ได้แนะนำเสิ่นซินเหมย

Chinese

現在還沒有確定關係，要是直接說這是我女朋友，對沈新眉不太尊重。

Thai

ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ตกลงคบหากัน หากบอกโต้งๆ ว่านี่คือแฟนของตน คงเป็นการไม่ให้เกียรติเสิ่นซินเหมยเท่าไรนัก

Chinese

說是同學或朋友，又有點疏遠，陳諾不樂意。

Thai

แต่ถ้าจะบอกว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นหรือเพื่อน ก็ดูห่างเหินเกินไป ซึ่งเฉินนั่วไม่ชอบใจ

Chinese

乾脆就裝傻，等小奶貓真成了自己的女朋友，下次就牽著她的手回來到處宣傳！

Thai

สู้แกล้งทำเป็นไขสือไปก่อนดีกว่า รอให้ลูกแมวน้อยยอมเป็นแฟนเขาจริงๆ เมื่อไร คราวหน้าเขาจะจูงมือเธอเดินกลับมาประกาศให้ทั่วเลย!

Chinese

沈新眉被一群鄰居圍觀，有點不好意思，躲在陳諾的身後，乖乖地跟著他上樓。

Thai

เสิ่นซินเหมยถูกกลุ่มเพื่อนบ้านรุมมองก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง จึงหลบอยู่ด้านหลังของเฉินนั่ว และเดินตามเขาขึ้นตึกไปอย่างว่าง่าย

Chinese

後面傳來嘖嘖的感嘆：

Thai

ด้านหลังมีเสียงเดาะลิ้นด้วยความชื่นชมดังตามมา

Chinese

“好漂亮的小姑娘，好大的車！”

Thai

“แม่หนูสวยจริงๆ รถก็คันใหญ่มากเลย!”

Chinese

“陳國棟的兒子真是出息了啊。”

Thai

“ลูกชายของเฉินกั๋วต้งนี่ได้ดีมีอนาคตจริงๆ เลยนะ”

Chinese

小賣部的王叔也在看熱鬧，下一刻神情微怔，只見遠處周玲兒和周先盛、郭燕一家人拎著禮品袋走了過來。

Thai

ลุงหวังเจ้าของร้านขายของชำก็ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้วย ทว่าในวินาทีถัดมาสีหน้าพลันชะงักไป เมื่อเห็นครอบครัวของโจวหลิงเอ๋อร์ โจวเซียนเซิ่ง และกัวเยี่ยนกำลังถือถุงของขวัญเดินตรงมาแต่ไกล

Chinese

王叔搖搖頭，“這下熱鬧了啊。”

Thai

ลุงหวังส่ายหน้า “คราวนี้คงครึกครื้นน่าดูแล้วสิ”